Το ...κόστος της Δημοκρατίας

Πόσα χρήματα πρέπει να έχει κανείς στην άκρη για να διαθέτει την πολυτέλεια να δαπανά 138.000 ευρώ μέσα σε 25 ημέρες;
Αν ανταποκρίνονται στο ύψος των εισοδημάτων του, έχει καλώς.
Αν όχι από πού τα βρίσκει;
Η απόφαση του υπηρεσιακού υπουργού Εσωτερικών Μιχάλη Θεοχαρίδη με την οποία προσδιορίζεται το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο εκλογικών δαπανών για κάθε υποψήφιο βουλευτή ανά εκλογική περιφέρεια, οδηγεί αβίαστα στο..συμπέρασμα ότι για να εισέλθει κανείς στη Βουλή, θα πρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου το σφαγείο μοιάζει με ρομαντικό ειδύλλιο μπροστά στον ανελέητο εκλογικό ανταγωνισμό, να ξοδέψει μια περιουσία…
Το υψηλότερο όριο καταγράφεται στη Β' Αθηνών με 138.000 ευρώ, ενώ, το χαμηλότερο όριο (Ευρυτανία, Κεφαλληνία, Σάμος)ανέρχεται στις 18.000 ευρώ.
Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι ένα σχετικά καλό καθεστώς και έχει το κόστος της. Μήπως όμως στην περίπτωσή μας, είναι λιγάκι «αλμυρό»;
Είναι αλήθεια, ότι οι θηριώδεις προεκλογικές καμπάνιες «μ΄ αεροπλάνα και βαπόρια» του παρελθόντος, αφέθηκαν στη σκόνη της λήθης. Παρόλα αυτά, η ψήφος στην Ελλάδα, ακόμα και σε αυτούς τους μνημονιακούς καιρούς, εξακολουθεί να είναι η τρίτη ακριβότερη στις χώρες- μέλη της Ε.Ε, έχοντας φθάσει να κοστίζει 9,39 ευρώ το «τεμάχιο»!.. Συγκριτικά με το Βέλγιο και τη Ρουμανία, που είχαν ανάλογο αριθμό έγκυρων ψήφων τις τελευταίες εθνικές εκλογές, στην Ελλάδα η ψήφος είναι ακριβότερη κατά 6,62 και 6,78 ευρώ αντιστοίχως. Η πολιτική ελίτ της χώρας- το πιο κλειστό «επάγγελμα»- αρνείται επίμονα να προσαρμοστεί στην δραστική υποβάθμιση που επιφυλάσσει στους πιο ευάλωτους.
Το 2010, στις αρχές της κρίσης, η χρηματοδότηση των κομμάτων, που υπολογίζεται ποσοστιαία με βάση τα προϋπολογιζόμενα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού, ήταν 49 εκ. ευρώ. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που είχε διαβιβάσει στη Βουλή ως Κεντρικός Τραπεζίτης ο Ι. Στουρνάρας, το 2009 είχε συμφωνηθεί κρατική επιχορήγηση ύψους 68,2 εκ. ευρώ το οποίο εξαιτίας των εκλογών αυξήθηκε στα 85.135.000 ευρώ. Το 2011 ανήλθε στα 54 εκ. ευρώ, το 2012 στα 45,1 εκ. το 2013 21,8 εκ. και το 2014 στα 19.978.000 ευρώ.
Η κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων, ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, με τη Γερμανία να την έχει υιοθετήσει ήδη από το 1959. Μόνη εξαίρεση-και εδώ…- αποτελεί η Μεγάλη Βρετανία που έχει ένα αυτοτελές σύστημα χρηματοδότησης των κοινοβουλευτικών ομάδων.
Συνηθίζεται ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις η χρηματοδότηση να συνδέεται με την πραγματική συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές και με την πρόβλεψη να χορηγείται συγκεκριμένο ποσό για κάθε ψήφο που λαμβάνουν τα κόμματα.
Στην Πορτογαλία για παράδειγμα, η κρατική επιχορήγηση συναρτάται αποκλειστικά από τις ψήφους κάθε κόμματος και στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές δόθηκαν 3,1 ευρώ ανά ψήφο. (το ποσό υπολογίζεται κάθε φορά βάσει του εθνικού κατώτατου μισθού).
Το Βέλγιο, με ένα μεικτό σύστημα, παρέχει ετήσια επιχορήγηση 125.000 ευρώ σε κάθε κόμμα και σε αυτό προστίθεται 1,25 ευρώ για κάθε έγκυρη κομματική ψήφο στις εκλογές για τη Βουλή και τη Γερουσία.
Στη Γερμανία το ποσό ανά ψήφο αποτιμάται στο 0,85 ευρώ για τα πρώτα τέσσερα εκατομμύρια ψήφους και 0,70 ευρώ για κάθε παραπάνω ψήφο. Επιπλέον, κάθε κόμμα δικαιούται πρόσθετα 0,38 ευρώ από το κράτος για κάθε ευρώ ιδιωτικής χρηματοδότησης που έλαβε και μέχρι 3.300 ευρώ για κάθε μεμονωμένη εισφορά

Το κόστος ψήφου στην Ευρώπη
Λουξεμβούργο: 21,05 ευρώ
Φινλανδία: 12,25 ευρώ
Ελλάδα: 9,39 ευρώ
Σουηδία: 6,76 ευρώ
Ιταλία: 5,16 ευρώ
Γαλλία: 3,98 ευρώ
Ισπανία: 3,49 ευρώ
Αυστρία:3,38 ευρώ
Γερμανία: 3,08 ευρώ
Βέλγιο: 2,77 ευρώ
Ολλανδία: 1,68 ευρώ
Βρετανία: 0,33


Η οικονομική διαχείριση των κομμάτων, δεν είναι μόνο αδιαφανής και χαώδης, όπως έχει υποστηρίξει βάσιμα ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης: αποτυπώνει την περιπέτεια της χρεοκοπημένης χώρας. Όπως ενημέρωσε πρόσφατα τη Βουλή η ΤτΕ αναφορικά με τον δανεισμό από την Αγροτική Τράπεζα, στα δάνεια που μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς περιλαμβάνονται και τα δάνεια που είχε χορηγήσει η ΑΤΕ προς τα πολιτικά κόμματα. Μόνο οι οφειλές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ανέρχονται σε 244,2 εκ. ευρώ. Η εικόνα βεβαίως δεν είναι πλήρης, διότι η ΤτΕ επισήμανε στη Βουλή, ότι τα στοιχεία για τον δανεισμό των κομμάτων είναι απόρρητα και μόνο σε ειδική Εξεταστική Επιτροπή θα μπορούσαν να κατατεθούν. Και προφανώς δε χρειάζεται να υπενθυμίσει κανείς, ότι χάρη στις άδηλες παροχές της ιδιωτικής οικονομίας (2% κάθε σύμβασης σύμφωνα με τον επικεφαλής της Siemens στην Ελλάδα, Μ. Χριστοφοράκο διοχετευόταν στα ταμεία των κομμάτων εξουσίας) συντηρείται, όπως ακούγεται στην πολιτική αγορά, ακόμα και η μισθοδοσία κομματικών υπαλλήλων. Με βάση τους υφιστάμενους νόμους, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν δικαιούνταν κρατικής χρηματοδότησης. Με τροπολογία ωστόσο τον περσινό χειμώνα την οποία κατέθεσαν ο Κωνσταντίνος Καραγκούνης της ΝΔ και ο Γιάννης Κουτσούκος του ΠΑΣΟΚ και αποδέχθηκε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος, ποσοστό 40% της συνολικής κρατικής επιδότησης που δικαιούνται τα κόμματα θα είναι ακατάσχετο και ανεκχώρητο, με το σκεπτικό στην Αιτιολογική Έκθεση ότι διασφαλίζεται έτσι ένα ελάχιστο εισόδημα βιωσιμότητας.

Οι έδρες και το ανώτατο όριο εκλογικής δαπάνης ανά έδρα:
1. Α΄ Αθηνών Έδρες 14 'Οριο 84.600
2. Β΄ Αθηνών 44 138.600
3. Νομού Αττικής 15 86.400
4. Α΄ Πειραιώς 6 63.000
5. Β΄ Πειραιώς 8 73.800
6. Νομού Αιτωλοακαρνανίας 7 72.000
7. Αργολίδος 3 36.000
8. Αρκαδίας 3 36.000
9. Άρτης 3 36.000
10. Αχαΐας 8 73.800
11. Βοιωτίας 3 36.000
12. Γρεβενών 1 18.000
13. Δράμας 3 36.000
14. Δωδεκανήσου 5 63.000
15. Έβρου 4 45.000
16. Ευβοίας 6 63.000
17. Ευρυτανίας 1 18.000
18. Ζακύνθου 1 18.000
19. Ηλείας 5 54.000
20. Ημαθίας 4 45.000
21. Ηρακλείου 8 73.800
22. Θεσπρωτίας 2 27.000
23. Α΄ Θεσσαλονίκης 16 88.200
24. Β΄ Θεσσαλονίκης 9 75.600
25. Νομού Ιωαννίνων 5 54.000
26. Καβάλας 4 45.000
27. Καρδίτσης 4 45.000
28. Καστοριάς 2 27.000
29. Κέρκυρας 3 36.000
30. Κεφαλληνίας 1 18.000
31. Κιλκίς 3 36.000
32. Κοζάνης 5 54.000
33. Κορινθίας 4 45.000
34. Κυκλάδων 4 54.000
35. Λακωνίας 3 36.000
36. Λαρίσης 8 73.800
37. Λασιθίου 2 27.000
38. Λέσβου 3 36.000
39. Λευκάδος 1 18.000
40. Μαγνησίας 6 63.000
41. Μεσσηνίας 5 54.000
42. Ξάνθης 3 36.000
43. Πέλλης 4 45.000
44. Πιερίας 4 45.000
45. Πρεβέζης 2 27.000
46. Ρεθύμνης 2 27.000
47. Ροδόπης 3 36.000
48. Σάμου 1 18.000
49. Σερρών 6 63.000
50. Τρικάλων 4 45.000
51. Φθιώτιδος 5 54.000
52. Φλωρίνης 2 27.000
53. Φωκίδος 1 18.000
54. Χαλκιδικής 3 36.000
55. Χανίων 4 45.000
56. Χίου 2 27.000

Πηγή: greece-salonika - Του κ.Γ.Χατζηδημητρίου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αυτό είναι το νέο σύστημα αξιολόγησης των υπαλλήλων Δημοσίου

Υπό διαρκή αξιολόγηση θα βρίσκονται οι δημόσιοι υπάλληλοι και από τα αποτελέσματά της θα εξαρτώνται η οριστική πρόσληψη, οι προαγωγές, οι μισθολογικές επιβραβεύσεις, οι μετακινήσεις και η επιλογή εκείνων που θα αναλάβουν διευθυντικές θέσεις. Οι διαδικασίες, οι τρόποι αξιολόγησης και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με την επαγγελματική και μισθολογική ανέλιξη κάθε υπαλλήλου, καθορίζονται σε σχέδιο νόμου του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, που έχει τεθεί από χθες σε δημόσια διαβούλευση.
Ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε την πεποίθηση του ότι: «Το νέο σύστημα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δέσμης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που προωθήσαμε και θεσμοθετήσαμε τους τελευταίους 18 μήνες στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης» ενώ επισήμανε ότι «με την εισαγωγή του νέου συστήματος αξιολόγησης, η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα της Διοίκησης θα αυξηθούν συνολικά, καθώς η εφαρμογή του διευκολύνει τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, αναβαθμίζει και ενισχύει τις δεξιότητες και ικανότητες όλων των υπαλλήλων, παρέχει ισχυρά κίνητρα και επιβράβευση και προάγει την κουλτούρα της συνεργασίας και του διαλόγου στη δημόσια διοίκηση».
Τόνισε επίσης ότι: «Συνεπής στη δέσμευσή μου και παρά το γεγονός ότι την προσεχή Κυριακή ολοκληρώνεται ο παρών κύκλος της κυβέρνησης, θέτω σήμερα σε δημόσια διαβούλευση σχέδιο νόμου για το νέο, μόνιμο σύστημα αξιολόγησης της απόδοσης των δημοσίων υπαλλήλων. Έχοντας ρητά δεσμευτεί από τον Απρίλιο του 2014 ότι στις αρχές του 2015 θα πρότεινα ένα ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης που θα αντικαθιστούσε το ισχύον μεταβατικό και θεωρώντας ότι η διοίκηση έχει συνέχεια, κάνω σήμερα πράξη αυτή μου τη δέσμευση».

Τα βασικά χαρακτηριστικά του σχεδίου
Στόχος του νόμου είναι η εισαγωγή ενός συστήματος αξιολόγησης της απόδοσης και αξιοποίησης των δημοσίων υπαλλήλων το οποίο έχει τα εξής βασικά χαρακτηριστικά:
-Είναι εργαλείο ενίσχυσης της ορθολογικής διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού.
-Αποτελεί πλατφόρμα για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων των υπαλλήλων.
-Προσδιορίζει, εντοπίζει και αναδεικνύει την εξαιρετική απόδοση.
-Παρέχει τις αντικειμενικές και αξιόπιστες πληροφορίες στη Διοίκηση, ώστε να αποφασίζει για τις προαγωγές των υπαλλήλων και άλλες υπηρεσιακές μεταβολές.
-Είναι ένα σύστημα απλό, εύχρηστο και θα λειτουργεί μέσω ηλεκτρονικής εφαρμογής.
Επισημαίνεται δε ότι το προτεινόμενο νέο σύστημα αντιμετωπίζει τις παθογένειες των προηγούμενων, καθώς έχει σχεδιαστεί ως εργαλείο όχι μόνον αξιολόγησης της απόδοσης, αλλά και αξιοποίησης των υπαλλήλων. Η εφαρμογή του παράγει αποτελέσματα και είναι συνδεδεμένη με την υπηρεσιακή εξέλιξη των υπαλλήλων.
Το νέο σύστημα γεννά αποτελέσματα για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους. Από το αποτέλεσμα της ετήσιας αξιολόγησης κάθε υπαλλήλου θα απορρέει ένα Ατομικό Πλάνο Ανάπτυξης και ένας χαρακτηρισμός της απόδοσης. Το Ατομικό Πλάνο Ανάπτυξης αντικατοπτρίζει τη συνολική προσέγγιση των εμπλεκομένων μερών στην αξιολόγηση. Το συντάσσει ο αξιολογητής και περιλαμβάνει τις προτεινόμενες ενέργειες για εκπαίδευση και ανάπτυξη του αξιολογούμενου, για τη διάρκεια του επομένου έτους. Καταγράφει επίσης το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Σημασία έχει οι προτεινόμενες ενέργειες να έχουν συζητηθεί και συμφωνηθεί με τον αξιολογούμενο. Η υλοποίηση του Ατομικού Πλάνου Ανάπτυξης είναι υποχρεωτική και αναβαθμίζει τις δεξιότητες και τις ικανότητες κάθε υπαλλήλου.
Ο χαρακτηρισμός της απόδοσης λαμβάνεται υπόψη στις προαγωγές, αποτελεί προϋπόθεση συμμετοχής στη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων (γενικών διευθυντών, διευθυντών και τμηματαρχών), αποτελεί ουσιαστικό κριτήριο συμμετοχής στην εσωτερική αγορά εργασίας (μόνιμο μηχανισμό κινητικότητας) και καθορίζει την οριστική πρόσληψη ή μη των δόκιμων υπαλλήλων. Ειδικά για τις εξαιρετικές περιπτώσεις όπου η απόδοση υπερβαίνει τις απαιτήσεις της θέσης, η διοίκηση επιφυλάσσει ταχεία επαγγελματική εξέλιξη για τους συγκεκριμένους υπαλλήλους.
Ολοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα αξιολογούνται. Σε κάθε διαδικασία αξιολόγησης συμμετέχουν ο αξιολογούμενος, ο αξιολογητής (άμεσος προϊστάμενος) και ο προϊστάμενος του αξιολογητή. Η διαδικασία ξεκινάει από τον αξιολογούμενο, ο οποίος λαμβάνει πλέον ενεργά μέρος στη διαδικασία ανάπτυξης και αξιολόγησής του, καταθέτοντας τις προσωπικές του απόψεις και τη δική του οπτική σε σχετικό έντυπο.
Κατά το υπουργείο, τα κριτήρια απόδοσης εξετάζονται με βάση την εργασιακή συμπεριφορά που επέδειξε ο αξιολογούμενος κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγησης, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός τελικού χαρακτηρισμού του υπαλλήλου. Χαρακτηρισμός «άριστα» θα απονέμεται μόνο στον υπάλληλο που επιτυγχάνει αποτελέσματα πολύ ανώτερα των αναμενόμενων, αναγνωρίζεται ως ειδικός στον χώρο του, συνδράμει τους άλλους να πετύχουν ποιοτικά αποτελέσματα και επιπλέον, είναι σε θέση να προβλέπει προβλήματα και να υλοποιεί ανάλογες προληπτικές ενέργειες. Οι υπάλληλοι των οποίων η απόδοση θα χαρακτηριστεί άριστη, θα απολαμβάνουν ειδική ταχεία εργασιακή εξέλιξη.
Τέλος, σημειώνεται από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ότι με την εισαγωγή του νέου συστήματος αξιολόγησης η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα της διοίκησης θα αυξηθούν συνολικά, καθώς η εφαρμογή του διευκολύνει τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, αναβαθμίζει και ενισχύει τις δεξιότητες και ικανότητες όλων τον υπαλλήλων, παρέχει ισχυρά κίνητρα και επιβράβευση και προάγει την κουλτούρα του διαλόγου και της συνεργασίας στη διοίκηση.
Για να δείτε τη διαβούλευση πατήστε εδώ
Για να δείτε το σχέδιο νόμου πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Όσοι δουλεύουν πολύ πίνουν και περισσότερο

Οι εργαζόμενοι που δουλεύουν πάνω από 48 ώρες την εβδομάδα, είναι πιθανότερο να πίνουν περισσότερο αλκοόλ, σε σχέση με όσους εργάζονται κανονικά ωράρια, γεγονός που τους καθιστά πιο επιρρεπείς στον αλκοολισμό, ενώ παράλληλα μειώνει την αποδοτικότητα στη δουλειά τους, σύμφωνα με μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα.Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Μαριάνα Βιρτάνεν του Φινλανδικού Ινστιτούτου Επαγγελματικής Υγείας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το "New Scientist", πραγματοποίησαν την πρώτη συστηματική ανάλυση για τη σχέση ανάμεσα στις μακρές ώρες εργασίας και στην κατανάλωση αλκοόλ.
Έως τώρα είχαν υπάρξει μόνο μικρές έρευνες σχετικά με τη σχέση των ωρών εργασίας και της κατανάλωσης αλκοόλ, οι οποίες είχαν συσχετίσει την πολλή δουλειά με καρδιοπάθειες, κατάθλιψη, άγχος κ.α. Η νέα έρευνα είναι η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα. Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 333.700 ανθρώπους σε 14 χώρες και βρήκαν ότι τα παρατεταμένα ωράρια εργασίας αυξάνουν την πιθανότητα μεγάλης κατανάλωσης αλκοόλ κατά 11% κατά μέσο όρο. Μια δεύτερη μελέτη μεταξύ 100.600 ατόμων σε εννέα χώρες κατέληξε σε παρόμοιο συμπέρασμα, βρίσκοντας μια αύξηση 12% στον κίνδυνο υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ.
Όσοι εργάζονται 49 έως 54 ώρες την εβδομάδα ή και περισσότερο, έχουν αυξημένο κίνδυνο κατά 13% να πίνουν πολύ αλκοόλ, σε σχέση με όσους δουλεύουν 35 έως 40 ώρες εβδομαδιαίως. Δεν παρατηρούνται διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών ή ανάλογα με την ηλικία, το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο και την χώρα. Εν ολίγοις, σε κάθε περίπτωση, η πολλή δουλειά «τρώει τον αφέντη» και αυτός το ρίχνει στο αλκοόλ.
Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, πέρα από τον κίνδυνο αλκοολισμού, αυξάνει γενικότερα τα προβλήματα υγείας (ηπατοπάθειες, καρκίνος, εγκεφαλικά, στεφανιαία νόσος, ψυχικές διαταραχές κ.α.). Ως ριψοκίνδυνη θεωρείται η κατανάλωση αλκοόλ, όταν ένας άνδρας πίνει πάνω από 21 μερίδες ποτού την εβδομάδα (τρία την ημέρα κατά μέσο όρο) και μία γυναίκα πάνω από 14 (δύο την ημέρα).
Μερίδα ποτού θεωρούνται τα 25 ml ουίσκι, το μισό ποτήρι κόκκινο κρασί και το ένα τρίτο της μπύρας.
Προκειμένου να προστατέψουν την υγεία των εργαζομένων, οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης διασφαλίζουν πως κάθε εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να μη δουλεύει πάνω από 48 ώρες την εβδομάδα (μαζί με τις υπερωρίες του). Όμως, όχι σπάνια, υπάρχουν εργαζόμενοι, όπως διευθυντικά στελέχη και ελεύθεροι επαγγελματίες, που εργάζονται περισσότερο, προκειμένου να πετύχουν ταχύτερη προαγωγή, μεγαλύτερες απολαβές κ.α.
Αν και το αλκοόλ μπορεί να μετριάζει τις πιέσεις από το στρες στην εργασία ή από την κατάθλιψη γενικότερα, η μεγάλη κατανάλωσή του έχει αρνητικές πλευρές, καθώς οδηγεί σε χαμηλή παραγωγικότητα, συχνές απουσίες από την εργασία, αδυναμία λήψης αποφάσεων, επαγγελματικά ατυχήματα κ.α.
Οι ερευνητές επεσήμαναν πάντως ότι όσοι άνθρωποι δεν έχουν δουλειά, επειδή είναι άνεργοι, κινδυνεύουν ακόμη πιο πολύ, επειδή ρέπουν περισσότερο στο αλκοόλ. Σύνδεσμος: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.bmj.com/content/350/bmj.g7772

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κόβονται κονδύλια λόγω ΣΥΖΕΥΞΙΣ

Το ΥΔΙΜΗΔ σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομικών θα δρομολογήσει τη μείωση των χορηγούμενων σχετικών κονδυλίων για τους φορείς που είναι ενταγμένοι στο δίκτυο ΣΥΖΕΥΞΙΣ καθόσον αποτελεί επιλογή της Δημόσιας Διοίκησης η μείωση των λειτουργικών της δαπανών και η επίτευξη οικονομιών κλίμακας μέσω της πλήρους αξιοποίησης των μεγάλων οριζόντιων έργων ΤΠΕ από το σύνολο των φορέων της Δημόσιας Διοίκησης αναφέρει σε εγκύκλιο που έστειλε προς όλους τους δημόσιους φορείς.
Η διατήρηση υφιστάμενων τηλεπικοινωνιακών γραμμών και συμβάσεων παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (π.x. με παρόχους υπηρεσιών Internet) εκτός ΣΥΖΕΥΞΙΣ θα επιβαρύνει οικονομικά τους μη ενταγμένους στο ΣΥΖΕΥΞΙΣ φορείς και γενικότερα το Ελληνικό Δημόσιο για υπηρεσίες οι οποίες είτε παρέχονται δωρεάν μέσω του ΣΥΖΕΥΞΙΣ είτε παρέχονται με συμφέρουσες για τους φορείς τιμές.
Το πρόγραμμα ΣΥΖΕΥΞΙΣ προσφέρει:
1.Aσφαλή και ευρυζωνική πρόσβαση στο ενδοδίκτυο (Intranet) του δημοσίου, αλλά και στο διαδίκτυο (Internet) με αναβαθμισμένες ταχύτητες (έως 1 Gbps) παράλληλα με υπηρεσία Backup συνδέσεων πρόσβασης
2. Ατελή, για τους φορείς, τηλεφωνία πανελλαδικά ανάμεσα στα κτίρια που συμμετέχουν (οnnet/εσωτερική τηλεφωνία), απεριόριστες αστικές και υπεραστικές κλήσεις και προνομιακή τιμή για τις κλήσεις από σταθερά προς κινητά
3. Υπηρεσίες συνδέσεων κινητής τηλεφωνίας με ατελή επικοινωνία μεταξύ τους.
4. Φιλοξενία (web-hosting) ή δρομολόγηση (web-routing) διαδικτυακών τόπων και ηλεκτρονικών εφαρμογών των συμμετεχόντων φορέων.
5.Φιλοξενία (mail-hosting) ή δρομολόγηση (mail-routing) των ηλεκτρονικών ταχυδρομείων των στελεχών των φορέων του Δημοσίου.
6.Παροχή υπηρεσίας τηλεδιάσκεψης
7. Ενιαία πληρωμή και διαχείριση δαπανών χρήσης τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, και
8. Ασφαλή διασύνδεση πληροφοριακών συστημάτων και διεπικοινωνία.
Ετσι σε περίπτωση που κάποιoς φορεάς αιτηθεί και αποκτήσει εξαίρεση και από το Δίκτυο Δημόσιου Τομέα δεν θα απολαμβάνει τα οφέλη του δικτύου ΣΥΖΕΥΞΙΣ
Με το άρθρο 39 του ν.3979/2011 «Για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και λοιπές διατάξεις» όπως αυτό τροποποιήθηκε και ισχύει, και δεδομένης της υπ’ αριθ. 10/2012/2280/27-1-2012 Κοινής Υπουργικής απόφασης των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών με θέμα «Ρύθμιση θεμάτων λειτουργίας Δικτύου Δημόσιου Τομέα και ένταξης φορέων», δημιουργήθηκε το ενιαίο σύστημα παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και προμήθειας των αναγκαίων γι αυτές συστημάτων με τον τίτλο «Δίκτυο Δημοσίου Τομέα» (Δ.Δ.Τ.)
Από τις 27/1/2012 με την δημοσίευση της κοινής Υπουργικής Απόφασης - Αριθμ.10/27-1-2012/2280 (ΦΕΚ 69Β-27.01.2012) –που αναφέρεται παραπάνω, το Δίκτυο Δημοσίου Τομέα διαχειρίζεται όλες τις τηλεπικοινωνιακές ανάγκες κτιρίων που ήδη μετέχουν στο ΣΥΖΕΥΞΙΣ Ι (περίπου 4.500)
Με την ένταξη ενός Φορέα/Κτιρίου στο Δίκτυο Δημοσίου Τομέα, διακόπτεται κάθε προηγούμενη σύμβαση παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών που είχαν συνάψει οι αρμόδιοι φορείς με παρόχους και εταιρείες υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τηρουμένων των όρων λήξης και καταγγελίας που περιέχονται στις οικείες συμβάσεις.
Με την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας του έργου «ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ», θα εκδοθούν νέες διαπιστωτικές πράξεις του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για την ένταξη των υπολοίπων κτιρίων των Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στο Δίκτυο Δημόσιου Τομέα (Δ.Δ.Τ.), το οποίο θα αναλάβει την διαχείριση των τηλεπικοινωνιακών αναγκών.
Επίσης, και το Ενιαίο Σύστημα Πληρωμών (Ε.ΣΥ.Π.) βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία από την 1η Δεκεμβρίου 2014.
Δαπάνες και τέλη για τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που έχουν τιμολογηθεί μετά την 1η Δεκεμβρίου 2014, θα εξοφλούνται αποκλειστικά και μόνο εφόσον έχουν καταχωρηθεί στο Ε.ΣΥ.Π. όλα τα σχετικά στοιχεία. Κανένα τέλος και καμία δαπάνη δεν θα αναγνωρίζεται, ούτε θα εκκαθαρίζεται ούτε θα πληρώνεται, αν δεν έχει προηγουμένως καταχωρηθεί στο Ε.ΣΥ.Π.
Το αποδεικτικό καταχώρησης που θα εκδίδεται μέσω του Ε.ΣΥ.Π. θα πιστοποιεί την κανονικότητα κάθε δαπάνης.
Δείτε όλη την εγκύκλιο

Πηγή: http://www.myota.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εκλογές: Ο μέγιστος αριθμός απασχολούμενων ανά υπηρεσία και δήμο

Εκδόθηκε σε ΦΕΚ η απόφαση σύμφωνα με την οποία θα συγκροτηθούν τα ειδικά εκλογικά συνεργία που θα αναλάβουν την προετοιμασία και την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών για τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών της 25ης Ιανουαρίου.
Σύμφωνα με το Φ.Ε.Κ.-ΤΕΥΧΟΣ Β΄-ΑΡΙΘΜ.ΦΥΛΛΟΥ 76/17-1-2015, συγκροτούνται ειδικά εκλογικά συνεργεία που θα απασχοληθούν για το χρονικό διάστημα από 5−1−2015 έως 1−2−2015. Πρόκειται για ειδικά συνεργεία προσφοράς έκτακτης εκλογικής εργασίας, πέραν του κανονικού ωραρίου απασχόλησης των εργασίμων ημερών και κατά τις εξαιρέσιμες ημέρες (αργίες), όπως Σάββατο − Κυριακή, και τις νυχτερινές ώρες, με ειδική εκλογική αποζημίωση.
Στα ειδικά εκλογικά συνεργεία μετέχουν υπάλληλοι του Υπουργείου Εσωτερικών, του Εθνικού Τυπογραφείου, των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, των Περιφερειών, των Δήμων, περιλαμβανομένων και υπαλλήλων λοιπών υπηρεσιών που σχετίζονται άμεσα με την προπαρασκευή και διεξαγωγή των εκλογών.
Η απόφαση ορίζει ανά δήμο και περιφέρεια το μέγιστο αριθμό υπαλλήλων που μπορούν να απασχοληθούν.
Δείτε αναλυτικά τον αριθμό των υπαλλήλων ανά υπηρεσία και δήμο. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Συναισθηματική Νοημοσύνη

Συναισθηματική νοημοσύνη

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γίναμε Βουλγαρία;

Ελλάδα της κρίσης και Βουλγαρία της πρώτης δεκαετίας μετά την εδραίωση της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς. Επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, δάνεια, φτώχεια, ανεργία, διαφθορά, απουσία προοπτικών, εθνικισμός: Ανησυχητικές ομοιότητες και παραλληλίες.
Βρίσκομαι στην Ελλάδα από το 1991. Μόλις είχα τελειώσει στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας Μαθηματικά και Πληροφορική. Οι καιροί ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι. Ο έρωτάς μου, παρά τη θετική εκπαίδευση, ήταν η δημοσιογραφία. Η επιθυμία μου ήταν να γίνω πολιτικός αναλυτής. Πολιτικές επιστήμες εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν και σαν μοναχοπαίδι (ναι μεν θέλοντας να απογαλακτιστεί αλλά και να μην είναι μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά) βρέθηκα στην Αθήνα. Κοντά, αλλά και τόσο μακριά τότε...
Άφησα τους γονείς μου στη Σόφια, ανωτάτης εκπαίδευσης, με μηνιαίο μισθό ο οποίος το ’96 έφτασε στα 10-12 δολάρια περίπου. Εγώ, μόνη μου στην Ελλάδα, εργαζόμουν, στα μαύρα, πότε σε βιοτεχνία ρούχων, πότε ως μπέιμπι σίτερ και σε άλλες εργασίες με αλλοδαπό ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό. Παράλληλα σπούδαζα. Τα κατάφερνα μια χαρά. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου: Το αμερικάνικο όνειρο στην Ελλάδα.

Μισθοί, ιδιωτικοποιήσεις. "μνημόνιο"
Από το ’95 ήμουν συνεργάτης οικονομικής εφημερίδας. Παρουσίαζα τις ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια με ιδιαίτερο βάρος –προφανώς– στη Βουλγαρία. Και οι επενδύσεις, έτσι όπως τις έβλεπα, δεν ήταν κάτι άλλο παρά αξιοποίηση της φθηνής εργατικής δύναμης και της ελάχιστης αξίας της γης. Εγώ τα ονόμαζα στα άρθρα μου «αξιοποίηση των επενδυτικών ευκαιριών», αλλά η πραγματικότητα ήταν εκμετάλλευση της φθηνής οικονομίας και μιας γενιάς ανθρώπων που δεν είχαν άλλες επιλογές. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Και οι επενδύσεις προφανώς δεν ήταν μόνο ελληνικές, αλλά όλων των Ευρωπαίων επενδυτών - των ιδίων ενδεχομένως που έρχονται τώρα και στην Ελλάδα.
Το 1997 επανήλθε στην εξουσία το δεξιό κόμμα Ένωση Δημοκρατικών Δυνάμεων, που είχε ξανακυβερνήσει για ένα χρόνο το 1991 με αμφίβολη αποτελεσματικότητα. Τη δεύτερη φορά εξάντλησε την κυβερνητική θητεία του. Τα τρία σημαντικότερα επιτεύγματα αυτής της κυβέρνησης, πέρα από την επιστροφή των περιουσιών (ό,τι είχε κρατικοποιηθεί δηλαδή μετά το 1944), ήταν:
– ιδιωτικοποιήσεις
– μεταρρυθμίσεις στον κρατικό τομέα
– μεγάλο δάνειο από το Δ.Ν.Τ.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Η δική μας "τρόικα"
Δάνειο ή δάνεια έχει πάρει η Βουλγαρία. Tι ύψους, με τι επιτόκιο, με πόσα χρόνια αποπληρωμής, δεν μπορώ να σας πω, παρότι έχω ρωτήσει προσφάτως και φίλους μου δημοσιογράφους της Βουλγαρίας και Βούλγαρους καθηγητές. Κανείς δεν θυμάται, αλλά ούτε και ενδιαφέρεται.
Εγώ θυμάμαι όμως τον ενθουσιασμό μου όταν έγραφα στα άρθρα αυτής της οικονομικής εφημερίδας για την Νομισματική Επιτροπή (αποτέλεσμα της σύναψης της δανειακής σύμβασης - σας θυμίζει τίποτε αυτό;), η οποία ασκεί έλεγχο στην οικονομική πολιτική της Βουλγαρίας και ως καλοί τεχνοκράτες θα μας περνούσαν από την κρίση πιο γρήγορα και ανώδυνα.
Σήμερα, 17 χρόνια μετά τη λήψη του δανείου, η Νομισματική Επιτροπή υπάρχει ακόμη και η Βουλγαρία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανεξάρτητη –οικονομική τουλάχιστον– πολιτική. Μέχρι πότε; Δεν ξέρω.
Για την ύπαρξη Νομισματικής Επιτροπής σήμερα στη Βουλγαρία δεν μιλάει κανείς. Ενδεχομένως μετά από κάποια περίοδο το παίρνεις ως δεδομένο και μετά το ξεχνάς. Για την ύπαρξή της πρέπει να ομολογήσω ότι είχα ξεχάσει και εγώ -μέχρι το ελληνικό 2008.

Μπίζνες,"μεταρρυθμίσεις", ανεργία
Τέλος της δεκαετίας του ’90 με αρχές του 2000: H πολιτική κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, δημοσιονομική σταθερότητα, πολλές κρατικές επιχειρήσεις είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί είτε έχουν κλείσει. Οι νέοι ιδιοκτήτες, ως επί το πλείστον, είναι πάντα κοντά στην εξουσία: κρατική και τοπική. Πρώην κομμουνιστές-σοσιαλιστές σε μία νύχτα έγιναν φιλελεύθεροι. Kι εάν κάποιοι δεν έγιναν, στήριζαν τουλάχιστον τις φιλελεύθερες επιλογές του κατ’ όνομα μόνο σοσιαλιστικού κόμματος. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Η ανεργία από 18% το 2000, μέχρι το 2008 είχε μειωθεί σε 6%, αλλά στις φτωχές περιοχές παρέμενε (και παραμένει) ιδιαίτερα υψηλή. Το φθινόπωρο του 2004 ταξίδευα με ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο στην περιοχή του Κάρτζαλι. Το Κάρτζαλι είναι η βουλγαρική Κομοτηνή. Ταξιδεύοντας από τη Σόφια προς το Κάρτζαλι, σοκαριστική εικόνα: Δεκάδες εγκαταλειμμένα κι ερειπωμένα εργοστάσια,. Μόλις περάσεις το ένα και λες «Ε, συμβαίνει, το έκλεισαν», έρχεται το επόμενο.
Στο Κάρτζαλι υπερισχύει ο μουσουλμανικός πληθυσμός. Γεωργική οικονομία (κυρίως οικογενειακή για αυτοσυντήρηση), έλλειψη επενδύσεων, ανεργία, φτώχεια, μισθοί πείνας. Ο Έλληνας επενδυτής, ο οποίος είχε μεταφέρει την επιχείρησή του από τη Βόρεια Ελλάδα στο Κάρτζαλι, είναι αγαπητός σε όλους. Όχι επειδή δίνει υψηλότερους μισθούς. Αλλά επειδή δίνει μισθούς. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Αποβιομηχάνιση, φθηνά εισαγόμενα
Η Βουλγαρία παράγει πια ελάχιστα. Σύμφωνα με την Eurostat, για το έτος 2013 το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. της χώρας είναι το 47% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι δημοφιλέστερες επιχειρήσεις είναι οι εμπορικές, αυτές που εξασφαλίζουν γρήγορη επιστροφή κεφαλαίου. Ακόμη από την αρχή του 2000 έφερνα από τη Βουλγαρία, για προσωπική μου χρήση, φτηνά –κινέζικης και τουρκικής παραγωγής– αντικείμενα: ηλεκτρικές συσκευές, ρουχισμό. Τα μόνα τότε μαγαζιά στην Αθήνα για φθηνά προϊόντα, κυρίως κινέζικα, ήταν –τι ειρωνεία– στην οδό Σοφοκλέους, στον ίδιο δρόμο με το Χρηματιστήριο.
Σήμερα, περίπου 15 χρόνια αργότερα, δεν φέρνω πια. Ήρθαν αυτά εδώ.
Όταν διηγούμαι σε φίλους μου ότι πολύ διαδεδομένα, ακόμη και στη Σόφια, είναι τα μαγαζιά με προϊόντα - κυρίως ρουχισμού - από δεύτερο χέρι, με κοιτάζουν με αμφιβολία, καθώς γνωρίζουν τις ωραίες βιτρίνες του κέντρου της πόλης. Το πρώτο (απ’ ό,τι ξέρω προσωπικά τουλάχιστον) μαγαζί στην Αθήνα με τέτοια είδη άνοιξε πέρσι δίπλα μου, στην οδό Λιοσίων. Λέτε να παραμείνει το μόνο;

Μισθοί-συντάξεις, κόστος ζωής
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ως όριο της φτώχειας στη Βουλγαρία θεωρείται το μηνιαίο εισόδημα των 107 ευρώ. Στην Ελλάδα είναι τα 550 ευρώ περίπου (τα στοιχεία και των δύο περιπτώσεων είναι κατ’ άτομο και όχι κατά νοικοκυριό).
Οι τιμές των προϊόντων: Λίγο χαμηλότερα από τα ελληνικά. Για την ακρίβεια: Στη λαϊκή της Σόφιας ξοδεύω τα ίδια, εάν όχι και περισσότερα, απ’ τη λαϊκή της Αθήνας. Ενώ στα σουπερμάρκετ της Σόφιας, περίπου 30% λιγότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές; Ίδιες τιμές.
Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός Βουλγαρίας: 135 ευρώ περίπου. Ελλάδα: βασικός 600 ευρώ περίπου, δηλαδή 4,5 φορές υψηλότερος.
Μέσος μισθός Βουλγαρίας: 400 ευρώ περίπου. Ελλάδα: Εσείς ξέρετε καλύτερα…
Η κατώτατη σύνταξη Βουλγαρίας: 75 ευρώ περίπου (Ελλάδα: η βασική: Ι.Κ.Α. 360 ευρώ, 5 φορές περίπου υψηλότερη)
Μέση σύνταξη: Βουλγαρία 150 ευρώ. Ελλάδα 920 ευρώ προ φόρων και κρατήσεων
Η πλειονότητα των κύριων συντάξεων, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, βρίσκεται μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ. Δηλαδή, σύνταξη Ελλάδας το λιγότερο 3,5 φορές υψηλότερη.
Τα στοιχεία αυτά σημαίνουν ότι στη Βουλγαρία, κάτω από το όριο της φτώχειας ζει το 16% του πληθυσμού της χώρας.
Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνέχεια ανοίγει. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα εισοδήματα του πλουσιότερου 20% είναι 6,5 φορές υψηλότερα από τα εισοδήματα του φτωχότερου 20%.

Φτώχεια, μετανάστευση, ξενοφοβία
Όταν είσαι εξαθλιωμένος και δεν βλέπεις άμεση προοπτική, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις;
Στη φυγή, θα απαντούσε κανείς. Εκτιμάται ότι από το 1989 έως σήμερα 2 εκατομμύρια Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Τα τελευταία 10 χρόνια, παρά τη σχετική σταθερότητα (πολιτική και οικονομική), δεν εντοπίζεται κάποια επιστροφή μεταναστών, παρά τις διάφορες πρωτοβουλίες δημόσιων φορέων με στόχο την προσέλκυση μορφωμένων νέων Βούλγαρων ευρισκόμενων στο εξωτερικό.
Εάν δεν φύγεις, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις για να επιβιώσεις;
Στην υπερηφάνεια του έθνους και στη συνωμοσιολογία για την επιβουλή των ξένων μήπως;
Το πρώτο (ακροδεξιό) εθνικιστικό κόμμα ιδρύεται στη Βουλγαρία το 2005 και αμέσως κερδίζει στη Βουλή 21 έδρες από σύνολο 240, δηλαδή σχεδόν το 9% των εδρών. Το κόμμα αυτό κερδίζει σταθερά τέτοιο ποσοστό στη Βουλή μέχρι και σήμερα, ενώ εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν και άλλα εθνικιστικά κόμματα, στα οποία οι ψήφοι διασπείρονται. Προσφάτως, πριν από μερικούς μήνες, μαζί με τη μαζική είσοδο Σύρων μέσω Τουρκίας, ιδρύθηκε και το πρώτο ναζιστικό κόμμα. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Ας σημειωθεί από άποψη σημειολογίας ότι η λέξη εθνικιστής/εθνικισμός στη Βουλγαρία δεν έχει πια σχεδόν καθόλου αρνητική φόρτιση. Θεωρείται ισοδύναμο του πατριώτης/πατριωτισμός.

Η εξέγερση των πολιτών
Εάν δεν μεταναστεύσεις και εάν δεν είσαι «υπερήφανος πατριώτης», θα μπορούσες να ελπίζεις βέβαια και στην εξέγερση.
Στο τέλος Ιανουαρίου πέρσι, αρχικά στη Σόφια και εν συνεχεία σε παραπάνω από 30 πόλεις της χώρας, ο εξαθλιωμένος κόσμος (για πρώτη φορά μετά το 1997) βγήκε στους δρόμους. Η αρχική διαμαρτυρία δεν ήταν εναντίον του πολιτικού καθεστώτος, αλλά εναντίον των υψηλών λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας.
Εν συνεχεία ήρθε η συνειδητοποίηση / ανάμνηση (όπως εγώ είχα ξεχάσει τη Νομισματική Επιτροπή μέχρι το 2008) ότι η παραγωγή και η διανομή ενέργειας είναι εξ ολοκλήρου σε ιδιωτικά χέρια και ότι απουσιάζει ικανός κρατικός μηχανισμός, ο οποίος να ρυθμίζει τη δίψα του ιδιωτικού μονοπωλίου για το κέρδος.
Κάτω από την πίεση του δρόμου η κυβέρνηση παραιτείται, το κυβερνών –μέχρι προσφάτως– κόμμα ξανακερδίζει τις πρόωρες εκλογές, αλλά δεν καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση και παραμένει στην αντιπολίτευση.
Η σοσιαλιστική (κατ’ όνομα) κυβέρνηση προτείνει - και η Βουλή ψηφίζει - για πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας (με αρμοδιότητα και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος), ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα πρόσωπα της βουλγαρικής πολιτικής και οικονομικής ζωής. Αμέσως ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και κάτω από την πίεση του δρόμου η Βουλή ακυρώνει την απόφασή της.
Από τότε –το καλοκαίρι του 2013– μέχρι και σήμερα, στη Σόφια κάθε βράδυ για μερικές ώρες υπάρχει διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για παραίτηση της κυβέρνησης, νέες εκλογές και αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
Το εφεύρημα της Βουλγαρίας είναι οι αντιδιαδηλώσεις, διαδηλώσεις εναντίον των διαδηλωτών, δηλαδή (ενδεχομένως) στήριξη της κυβέρνησης.
Και έτσι έναν χρόνο, κάθε μέρα, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων – διαδήλωση και αντιδιαδήλωση. Αποτέλεσμα; Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι συνεχίζει, λέει μια βουλγαρική παροιμία.

Διαφθορά και διαπλοκή
Ποιο καραβάνι; Αυτό του ζευγαρώματος της πολιτικής-οικονομικής εξουσίας με τη διαφθορά. Τον Νοέμβριο του 2008 για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακυρώνει προενταξιακά κονδύλια ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ λόγω προβλημάτων διαφθοράς, ενώ παγώνει άλλα 340 εκατομμύρια ευρώ. Από τότε πέρασε μια δεύτερη κυβέρνηση, σήμερα είναι η τρίτη κατά σειρά. Εξαπολύθηκε μεγάλη μάχη εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, έγιναν συλλήψεις, δημοσιεύθηκαν άπειρα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ…
Αποτέλεσμα: Ούτε μία καταδίκη (σας θυμίζει τίποτε αυτό;). Μάλιστα ο ένας από τους φερόμενους αρχηγούς του οργανωμένου εγκλήματος ήταν... υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ελπίζω αυτό να ΜΗ σας θυμίζει τίποτε στο μέλλον...
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η Βουλγαρία παραμένει μία από τις πιο διεφθαρμένες 28 χώρες της Ε.Ε. με ιδιαίτερη αναφορά στο δικαστικό σύστημα.

Οικονομική στενότητα, ανασφάλεια, περιορισμός ατομικών ελευθεριών
Και τελευταίο προσωπικό παράδειγμα: Φιλική μου οικογένεια, συμφοιτητές μου από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, δηλαδή ανώτατης εκπαίδευσης. Σήμερα εκείνη είναι υπάλληλος στο Πρωτοδικείο της Σόφιας, εκείνος μηχανικός με ιδιωτική επιχείρηση, με κόρες 17 και 20 ετών, μαθήτρια στην τελευταία τάξη της μέσης εκπαίδευσης και φοιτήτρια στο 2ο έτος σε κρατικό πανεπιστήμιο. Οικογενειακό εισόδημα: 10 φορές υψηλότερο από τα όρια της φτώχειας – 1.000 ευρώ τον μήνα περίπου.
Για εξυπηρέτηση στεγαστικού δανείου (καινούριο διαμέρισμα 100 τετραγωνικών περίπου, σε όχι ιδιαίτερα ακριβή περιοχή της Σόφιας) πηγαίνει το 1/4 περίπου του εισοδήματος. Για τα δίδακτρα των παιδιών (ακόμη και στα κρατικά πανεπιστήμια υπάρχουν δίδακτρα) και γενικώς έξοδα σε σχέση με τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών: άλλο ένα 1/4 του οικογενειακού εισοδήματος. Το υπόλοιπο μισό πάει σε τρόφιμα, θέρμανση, ρεύμα, τηλέφωνο, διαδίκτυο, συγκοινωνίες. Εάν συμβεί κάτι έκτακτο, αναβάλλουν την πληρωμή κάποιου λογαριασμού. Αυτό σας θυμίζει πλέον κάτι;
Συμμετείχαν στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν το καλοκαίρι πέρσι εναντίον της παρούσας κυβέρνησης, όταν ευγενικά στο δικαστήριο τους "συμβούλεψαν" ότι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου "δεν θα ήταν καλό" κάμερες και φωτογράφοι να τους εντοπίσουν κάπου. Το ίδιο συνέβη και σε άλλη φίλη μου, υπάλληλο του Υπουργείου Πολιτισμού. Σ’ εμένα τουλάχιστον, που είμαι δημόσιος υπάλληλος στην Ελλάδα, αυτό δεν μου θυμίζει ακόμη τίποτε εδώ.
Άλλη τέτοια οικογένεια, άνω του μέσου επιπέδου συνταξιούχοι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι οι γονείς μου: Ανώτατης εκπαίδευσης με προϋπηρεσία 42 και 38 ετών, με σύνταξη ο καθένας 2 φορές μεγαλύτερη της κατώτατης, δηλαδή 150 ευρώ περίπου. Αυτό σημαίνει 300 ευρώ μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα. Δεν έχουν κανένα δάνειο, μένουν σε ιδιόκτητο σπίτι. Με τιμές πρώτης ανάγκης ελληνικές ή λίγο χαμηλότερες, υπολογίστε εσείς ποιες ανάγκες ηλικιωμένων μπορεί να εξυπηρετήσει οικογενειακό εισόδημα των 300 ευρώ. Η ηλικιωμένη οικογένεια της Βουλγαρίας ενδεχομένως να μη σας θυμίζει ακόμη κάτι εδώ...
Βάσει όλων αυτών των σκέψεών μου αναρωτιέμαι: Γίναμε όντως Βουλγαρία;
Τείνω να απαντήσω: Οχι ακόμη. Αλλά βρισκόμαστε.... σε καλό δρόμο...

Πηγή: online περιοδικό "Χρόνος" - Μάγια Στογιάνοβα. Το άρθρο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο 2014
** Η Μάγια Στογιάνοβα ζεί και εργάζεται στην Ελλάδα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών και Πληροφορικής (Πανεπιστήμιο της Σόφιας) και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται κυρίως σε θέματα μειονοτήτων και μετανάστευσης. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....