Οι Βρυξέλλες θεωρούν "απαραίτητη" την αύξηση των μισθών στη Γερμανία

Οι Βρυξέλλες θεωρούν «απαραίτητη» την αύξηση των μισθών στη Γερμανία, καθώς έτσι η χώρα θα βοηθήσει σε πολλαπλά επίπεδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, σημείωσε ο ο Ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για την Απασχόληση, τις Κοινωνικές Υποθέσεις και την Κοινωνική Ένταξη Λάσλο Άντορ.
«Είναι πολύ σημαντικό η Γερμανία να πολλαπλασιάσει τις δημόσιες επενδύσεις, να τονώσει τη ζήτηση και να μειώσει τα υπερβολικά εμπορικά πλεονάσματα, τα οποία ζημιώνουν τους ευρωπαίους εταίρους τους. Προς τούτο, μια αλλαγή της μισθολογικής πολιτικής είναι απαραίτητη, κατά την άποψη της [Ευρωπαϊκής] Επιτροπής», εξήγησε ο Ούγγρος, σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στη γερμανική εφημερίδα Die Welt.
«Η αύξηση των μισθών συνεχίζει να υπολείπεται σε σχέση με την εξέλιξη της παραγωγικότητας» εδώ και πάνω από δέκα χρόνια στη Γερμανία, επισήμανε κριτικά ο Ευρωπαίος επίτροπος μιλώντας στη συντηρητική γερμανική εφημερίδα.
«Θα ήταν προτιμητέο οι μισθοί να αυξάνονται παράλληλα με την παραγωγικότητα», πρόσθεσε ο ίδιος.
Ο διάλογος περί της αύξησης των μισθών έχει αναζωπυρωθεί το τελευταίο διάστημα στη Γερμανία. Ο Γενς Βάιντμαν, ο επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ, του κεντρικού πιστωτικού ιδρύματος της χώρας, εκτιμούσε μάλιστα πρόσφατα ότι οι μισθοί έχουν περιθώριο να αυξηθούν έως και κατά 3% στη χώρα αυτή, όπου κατά τόπους «βρισκόμαστε σχεδόν σε κατάσταση πλήρους απασχόλησης».
Η Γερμανία εφάρμοσε μια πολιτική περιορισμού των μισθών εδώ και χρόνια, κι αυτός υπήρξε ένας καθοριστικός παράγοντας για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεών της.
Ενώ η ευρωζώνη συνεχίζεται να βρίσκεται εν μέσω οικονομικού μαρασμού, η ιδέα αυτή κερδίζει έδαφος μεταξύ ορισμένων Ευρωπαίων, για τους οποίους η άνοδος των μισθών στη Γερμανία θα αποδεικνυόταν επωφελής για όλους στην ΕΕ, αφού θα διόρθωνε εν μέρει το χάσμα ανταγωνιστικότητας, αλλά και θα τόνωνε την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών στη μεγαλύτερη αγορά της Ευρώπης.
Η Γαλλία έχει προβεί επανειλημμένως σε εκκλήσεις για αυτό, το τελευταίο διάστημα μάλιστα διά στόματος του προέδρου της χώρας Φρανσουά Ολάντ.
Η ρητορική του έχει θερμούς υποστηρικτές στη Γερμανία, ιδίως στις τάξεις των σοσιαλδημοκρατών, οι οποίοι εξάλλου εισηγήθηκαν το νόμο για τον κατώτερο μισθό ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2015.
Όμως η επιβράδυνση της γερμανικής οικονομίας το δεύτερο τρίμηνο ρίχνει μια βαριά σκιά στις επιθυμίες και τις προσδοκίες για αυξήσεις των μισθών. Η οικονομία της μεγαλύτερης οικονομίας της ΕΕ συρρικνώθηκε κατά 0,2% από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο του 2014.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εργοδοσία στη Γερμανία έχει ήδη προειδοποιήσει ότι οι διαπραγματεύσεις για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε διάφορους κλάδους, οι οποίες προβλέπεται να αρχίσουν να διεξάγονται τους επόμενους μήνες, «θα είναι δύσκολες».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η πρωτότυπη διαμαρτυρία των Πορτογάλων

Οι Πορτογάλοι βγήκαν να διαμαρτυρηθούν κατά της γερμανικής οικονομικής πολιτικής και βρήκαν ένα καταπληκτικό τρόπο για να το κάνουν. Συγκρίνουν τα δικά τους στοιχεία με εκείνα της Γερμανίας. Πρόκειται για το βίντεο, του οποίου την προβολή εμπόδισε η γερμανική κυβέρνηση ως "πολιτικά επιζήμιου", με αποτέλεσμα να διαμαρτυρηθεί ο εμπνευστής και υπεύθυνος για το βίντεο Marcelo Rebelo de Sousa, πρόεδρος των σοσιαλδημοκρατών και τέως υπουργός στην Πορτογαλία στην Γερμανική Πρεσβεία στη Λισαβώνα , δηλώνοντας, πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω και πως είναι αποφασισμένος να δείξει το βίντεο στο γερμανικό λαό, στον οποίο και απευθύνεται. Αυτό που φαίνεται καθαρά: Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχουν στοχοποιήσει... Τα ίδια μέτρα, τα ίδια επιχειρήματα, οι ίδιες μέθοδοι ! Πώς λοιπόν να το παρουσιάσουν στο γερμανικό λαό που τον θέλουν να τρώει κουτόχορτο και τον βομβαρδίζουν καθημερινά με ένα σωρό ψέματα δημιουργώντας τα γνωστά στερεότυπα για τους τεμπέληδες του Νότου ;

Πηγή: http://ionath.blogspot.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το Δημόσιο στη Γερμανία

«Η Γερμανία», είπε πριν από λίγες ημέρες ο Γερμανός υφυπουργός Εργασίας Χανς Γιόακιμ Φούχτελ, μιλώντας στον γράφοντα στη Θεσσαλονίκη, «δεν έχει πάνω από δύο εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους». Η δήλωση αυτή δεν είναι ακριβής. Η «Καθημερινή» αναζήτησε τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας για το 2011, χρονιά κατά την οποία υπήρξε μάλιστα αύξηση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, και βρήκε ότι οι «κάθε είδους» υπάλληλοι που απασχολούνται στον ευρύτατο δημόσιο τομέα στη Γερμανία πλησιάζουν τα 4,6 εκατομμύρια. Είναι δηλαδή το 11% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού που το 2011 έφθασε τα 41 εκατομμύρια ανθρώπους. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία Απριλίου του 2012, σε 3,8 εκατομμύρια εργαζόμενους, 712.000 δουλεύουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Σχεδόν δηλαδή το 20% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Σχεδόν το 1/10 των εργαζομένων του δημόσιου τομέα δουλεύει στους δήμους (90.000), ενώ στη Γερμανία σχεδόν διπλάσιοι (180.000) είναι μόνον οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι των δήμων. Σε αυτούς θα πρέπει να προστεθεί ένας πολύ μεγάλος αριθμός υπαλλήλων, με διαφορετικά καθεστώτα. Στο σημείο αυτό, όμως, πρέπει να γίνει μια κρίσιμη διευκρίνιση: Μέσα στον γενικό αριθμό περιλαμβάνονται και εκπαιδευτικοί, γιατροί και εργάτες κοινωνικών υπηρεσιών, που αμείβονται εν μέρει από μεικτά, δημόσια και ιδιωτικά, σχήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το σύνολο των εργαζομένων στους δήμους και τις κοινότητες στη Γερμανία μόλις 827.000 είναι πλήρους απασχόλησης, ενώ οι υπόλοιποι είναι μερικής απασχόλησης. Οι λιγότεροι υπάλληλοι υπηρετούν στην κεντρική κυβέρνηση (524.000), ενώ η μεγάλη τους πλειονότητα υπηρετεί στα κρατίδια, στους δήμους και τις κοινότητες. Ακόμα και από τους υπαλλήλους της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, οι 154.000, δηλαδή πάνω από ένας στους τέσσερις, είναι μερικής απασχόλησης. Συνολικά, 1,5 εκατομμύριο από τα 4 εκατ. των Γερμανών απασχολουμένων στο Δημόσιο ήταν το 2011 μερικής απασχόλησης. Σε ό,τι αφορά το ελληνικό ζήτημα, η κριτική της γερμανικής κυβέρνησης αγνοεί τους δραματικούς ρυθμούς μείωσης του Δημοσίου από το 2009. Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές το σύνολο των απασχολουμένων στο Δημόσιο, μόνο από την εφαρμογή του παγώματος των προσλήψεων και του 1 προς 5 (προσλήψεις – αποχωρήσεις) προσεγγίζει τις 600.000, δηλαδή το 15% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, από τις 975.000 που ήταν το 2009. Διέφυγαν της προσοχής επίσης και οι αλλαγές που επιφέρει η λεγόμενη διαθεσιμότητα - κινητικότητα που επιχειρεί το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ώστε να οδηγήσει εκόντες - άκοντες τους υπαλλήλους εκεί όπου τους έχει ανάγκη ο πολίτης. Παράγοντες του υπουργείου, που έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση του πλαισίου, υποστηρίζουν ότι ακόμα και δήμαρχοι που δεν λογίζονται στο παραδοσιακό σύστημα εξουσίας δεν έχουν επαρκώς συγκρουσθεί με υπαλλήλους που οι ίδιοι ή προκάτοχοί τους είχαν διορίσει. Ενας μόνο οργανισμός του Δήμου Αθηναίων έχει σχεδόν διπλάσιους υπάλληλους από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ενώ στον δήμο Ρόδου υπηρετεί τέτοιος αριθμός υπαλλήλων που θα μπορούσαν να τον... ονειρεύονται οι άλλες κρίσιμες υπηρεσίες του νησιού (ΙΚΑ). Σε πολλές δημοτικές υπηρεσίες πλειοψηφούν εκείνοι που... περνούν από τη δουλειά τους, έναντι εκείνων που πάνε στην δουλειά τους. Την ίδια ώρα, μαζικά μεταφέρθηκαν στην ΥΠΑ (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας) και την Περιφέρεια Θράκης εργαζόμενοι από την Ολυμπιακή και την ΕΒΖ (Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης) χωρίς να είναι σαφές τι ακριβώς θα έκαναν. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι καινούργιες υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν για τους παλιούς ως «αποθήκες». Διαβάζοντας τις στατιστικές πάντως σε Ελλάδα και Γερμανία, οι αριθμοί των δημοσίων υπαλλήλων λένε μόνο τη μία αλήθεια, εκείνη της ποσότητας. Την άλλη τη λέει η ποιότητα των υπαλλήλων. Ετσι, στη Γερμανία μόνο ένας στους τρεις εργαζόμενους στο Δημόσιο δεν έχει ανώτερη ή ανώτατη εκπαίδευση, ενώ στην Ελλάδα οι υπάλληλοι αυτοί αποτελούν ακόμα μειονότητα. Στους δήμους η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. 

Του Τασου Tελλογλου

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....