Νόμιμη η καταγραφή συνομιλίας δημοσίου υπαλλήλου που ζητάει μίζα

Νόμιμη και παραδεκτά λαμβάνεται υπ” όψη από το δικαστήριο, η καταγραφή με τεχνικά μέσα, όπως είναι μαγνητόφωνο, ψηφιακός δίσκος, κ.λπ., συνομιλιών δημόσιων λειτουργών (υπαλλήλων) κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων όταν από την καταγραφή της συνομιλίας αποδεικνύεται παθητική δωροδοκία (μίζα) δημοσίου υπαλλήλου.
Αυτό έκρινε ο Άρειος Πάγος με αφορμή περίπτωση υπαλλήλου Πολεοδομίας που ζήτησε και πήρε μίζα, αλλά η συνομιλία για την δωροδοκία καταγράφηκε με τεχνικά μέσα.
Σύμφωνα με τους αρεοπαγίτες, από το Σύνταγμα και την ποινική νομοθεσία προκύπτει ότι «όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 ετών».
Με την ίδια ποινή τιμωρείται και «ο δράστης που αποτυπώνει σε υλικό φορέα το περιεχόμενο της συνομιλίας του με άλλον χωρίς τη ρητή συναίνεση του τελευταίου». Όπως διευκρινίζει ο Άρειος Πάγος στην υπ” αριθμ. 277/2014 απόφασή τους, η επίμαχη νομοθετική διάταξη θεσπίστηκε «στα πλαίσια της γενικότερης προστασίας που παρέχεται στον άνθρωπο από τα άρθρα 2 παράγραφος 1, 5 παράγραφος 1, 9 Α” και 19 του Συντάγματος για την προστασία της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής και γενικότερα της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου».
Η απαγόρευση αυτή, προσθέτουν οι αρεοπαγίτες, «αφορά εκδηλώσεις ή πράξεις της ιδιωτικής ζωής των τρίτων που είναι ικανές να επιφέρουν βλάβη στην προσωπικότητα και να μειώσουν την αξιοπρέπειά τους, αποσκοπείται δε με τον τρόπο αυτό η διασφάλιση της προστασίας των εννόμων αγαθών του ανθρώπου, που προστατεύονται από τις συνταγματικές αυτές διατάξεις». Όμως, η απαγόρευση αυτή, ξεκαθαρίζουν οι δικαστές «δεν περιλαμβάνει και τις πράξεις ή εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον χρόνο που γίνονται, δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους, αλλά πραγματοποιούνται στα πλαίσια των ανατιθεμένων σε αυτούς υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεση τούτων, η οποία ως εκ της φύσεως και του είδους των εκπληρουμένων καθηκόντων υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Εξάλλου, σημειώνουν οι δικαστές, από το ποινικό νομοθετικό πλαίσιο «σαφώς συνάγεται, ότι η καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος αποτελεί αυτοτελές αποδεικτικό μέσο και δη έγγραφο, παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τις άλλες αποδείξεις για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έστω και αν αυτό περιέχει και στηρίχθηκε σε αθέμιτη μαγνητοσκόπηση με τεχνικά μέσα εκδηλώσεων του κατηγορουμένου, που πραγματοποιήθηκαν, όμως, στα πλαίσια των ανατιθεμένων σ` αυτόν υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεσή τους, η οποία υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Τους αρεοπαγίτες τους απασχόλησε περίπτωση υπαλλήλου Πολεοδομίας ο οποίος μαζί με άλλα δύο πρόσωπα δωροδοκήθηκε, με το ποσό των 55.000 ευρώ για την έγκριση συντελεστή δόμησης. Οι συνομιλίες για την μίζα με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα καταγράφηκε με ειδικά μηχανήματα και ο πολίτης στην συνέχεια πήγε στην Υπηρεσία Ειδικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ και κατέθεσε το περιστατικό, ενώ παρέδωσε το C.D. που είχε καταγράψει τις συνομιλίες. Στην συνέχεια κατέθεσε και μήνυση.
Τελικά, ο υπάλληλος της Πολεοδομίας κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας και οι άλλοι δύο για το αδίκημα της άμεσης συνέργειας στην δωροδοκία. Όπως αποδείχθηκε ο δημόσιος υπάλληλος της Πολεοδομίας ζήτησε από τον μηνυτή αρχικά το ποσό των 75.000 ευρώ και έλαβε απ` αυτόν 55.000 ευρώ, «κατά παράβαση των καθηκόντων του, προκειμένου να προβεί σε ενέργειες που ανάγονται στα καθήκοντά του, δηλαδή να εγκρίνει τη μεταφορά του συντελεστή δομήσεως και να εκδώσει οικοδομική άδεια για το ακίνητο του μηνυτή», οι δύο άλλοι εμπλεκόμενοι (ο ένας ήταν πολιτικός μηχανικός και ο άλλος είχε στην κυριότητά του ονομαστικούς τίτλους δικαιώματος μεταφοράς συντελεστή δομήσεως), παρείχαν άμεση συνδρομή στον δημόσιο υπάλληλο που διέπραξε την αξιόποινη πράξη της παθητικής δωροδοκίας.

Πηγή: http://arouraios.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μπορούμε να ανακαλύψουμε τη δωροδοκία;

Η διαφθορά είναι μια παραβατική συμπεριφορά με περισσότερο αναγνωρίσιμες μορφές τη δωροδοκία, την υπεξαίρεση και την εκβίαση. Εκτός αυτών διαφθορά είναι και η ευνοιοκρατία, η οικογενειοκρατία και το πατρονάρισμα. Η δωροδοκία είναι η συνηθέστερη και σοβαρότερη, τόσο λόγω της συχνότητας εμφάνισης, όσο και του οικονομικού αντίκτυπου και κοινωνικής επίπτωσης, μορφή διαφθοράς. Για την εμφάνισή της πρέπει να συνυπάρχουν τέσσερα εμπλεκόμενα μέρη: είναι αυτός που δωροδοκεί, αυτός που δωροδοκείται και οι δύο οργανισμοί στους οποίους εργάζονται οι άμεσα εμπλεκόμενοι παρανομούντες. Συνήθως, οι οργανισμοί είναι τα άμεσα θύματα της δωροδοκίας, καθώς τα έμμεσα είναι οι προμηθευτές, οι πελάτες, οι ανταγωνιστές, οι πολίτες και στο σύνολό της, η κοινωνία.
Οι διάφορες μορφές δωροδοκίας που απαντιούνται στην οικονομική σφαίρα και ο αναγνώστης μπορεί να σκεφθεί περιπτώσεις και παραδείγματα δωροδοκίας που γνωρίζει, αντιμετώπισε ή άκουσε, είναι:

• Τα λεγόμενα «σπρωξίματα», τα οποία είναι συνήθως χρήματα που πληρώνονται για να υπάρξει ένα όφελος από έναν διαγωνισμό, μια σύμβαση, μια προμήθεια, μια αγορά ή ένα δημόσιο ή ιδιωτικό έργο. Μέρος του παράνομου «ποσοστού» που δίνεται, επιστρέφει σε αυτόν που διασφάλισε, επικύρωσε, αποφάσισε ή ενέκρινε την συμφωνία.
• Τα μυστικά ποσοστά ή «μυστικά κονδύλια», τα οποία είναι χρήματα που πληρώνονται για μια πώληση, μιαν αγορά ή μιαν επέκταση μιας σύμβασης ή συναλλαγής και τα οποία είναι συνήθως σε άγνοια της μιας πλευράς της συμφωνίας. Αυτά τα χρήματα δίνονται από τους μεσάζοντες για να «πάρουν τη δουλειά». Οι πληρωμές διευκόλυνσης, δηλαδή, το λεγόμενο «γρηγορόσημο», το οποίο πληρώνεται για να γίνει γρήγορα η δουλειά, να αποφευχθούν οι καθυστερήσεις, οι έλεγχοι σε βάθος και η θεωρούμενη από τους εμπλεκόμενους, ως «γραφειοκρατική κωλυσιεργία», «παρεμπόδιση του εμπορίου» ή «καθυστέρηση στην εξυπηρέτηση του πολίτη».
• Η αθέμιτη άσκηση επιρροής, η οποία είναι επίσης γνωστή ως «ανταλλαγή» ή ως «παράνομη εμπορία επιρροής ή trafficking επιρροής». Είναι χρήματα που δίνονται για τη διασφάλιση της επιρροής ενός ατόμου που κατέχει μια θέση στην κεντρική ή στην περιφερειακή πολιτική σκηνή ή ευρύτερα στην κοινωνία, έτσι ώστε να ληφθεί μία απόφαση ή να ψηφισθεί ένας νόμος προς όφελος ενός ατόμου, μιας ομάδας ανθρώπων, ενός οργανισμού ή ενός επιχειρηματικού ομίλου. Συνήθως αυτή η μορφή απαντάται στην πολιτική και λιγότερο στον επιχειρηματικό χώρο.
• Η εκλογική δωροδοκία, η οποία αφορά στον χρηματισμό πολιτικού, υποψηφίου ή πολιτικού κόμματος, πριν ή κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας.

Για την ανακάλυψη των παραπάνω μορφών δωροδοκίας ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) διαμόρφωσε εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν τους ελεγκτικούς και διωκτικούς οικονομικούς μηχανισμούς. Αυτά εμπίπτουν σε δύο γενικές κατηγορίες:

• Οι καταφατικοί δείκτες: Αυτοί δίνουν μιαν ένδειξη για ενέργειες που μπορεί να έχουν διαπραχθεί με τελικό σκοπό την παραπλάνηση, την απόκρυψη, την εξαπάτηση ή την αποφυγή. Από μόνοι τους δεν μπορούν να τεκμηριώσουν το αδίκημα της δωροδοκίας. Παραδείγματα καταφατικών δεικτών είναι ο τρόπος ζωής στελεχών επιχειρήσεων και δημοσίων οργανισμών ή υπαλλήλων (δημοσίων και ιδιωτικών) που δεν δικαιολογείται από τα δηλωθέντα εισοδήματα και περιουσιακά τους στοιχεία, οι εμπορικές συναλλαγές που γίνονται με ιδιαίτερα υψηλό ή χαμηλό ποσοστό κέρδους, οι μεγάλες εκπτώσεις ή οι πολύ υψηλές τιμές που δίνονται στις προσφορές δημοσίων έργων, αλλά και οι συγγενικές σχέσεις μεταξύ δημόσιων λειτουργών, ιδιωτών και εκπροσώπων επιχειρήσεων ή επιχειρηματικών ομίλων.
• Οι καταφατικές ενέργειες: Αυτές αφορούν σε μία ενέργεια ή σειρά ενεργειών που από πρόθεση και με μεθόδευση εκτελούνται με απώτερο σκοπό την παραπλάνηση, την απόκρυψη, την εξαπάτηση ή την αποφυγή. Οι καταφατικές ενέργειες πρέπει να υφίστανται ή να μπορούν να διαπιστωθούν ή να αποδειχθούν για να τεκμηριωθεί το αδίκημα της δωροδοκίας. Παραδείγματα καταφατικών ενεργειών είναι η απόκρυψη ή η εξάλειψη στοιχείων από λογιστικές εγγραφές, που σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να υπάρχουν, η απόκρυψη τραπεζικών λογαριασμών ή κινήσεων, η παράλειψη κατάθεσης χρηματικών αποδείξεων από τραπεζικές συναλλαγές, καθώς και η απόκρυψη της πηγής ή της πορείας των πληρωμών.

Με βάση τα παραπάνω, οι βασικές ενδείξεις δωροδοκίας είναι οι επιστροφές φόρου εισοδήματος ή ΦΠΑ, οι κινήσεις τραπεζικών λογαριασμών και οι εγγραφές στα λογιστικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, των ισολογισμών, των ισοζυγίων πληρωμών και τρεχουσών συναλλαγών και των δηλώσεων ταμειακών ροών. Συμπληρωματικά, στοιχεία και πληροφορίες μπορούν επίσης να «αλιευθούν» από την οικονομική ή την επιχειρηματική ειδησεογραφία, από τις ιστοσελίδες των επιχειρήσεων και των εμπορικών οίκων, από τις βάσεις δεδομένων για τις λιανικές ή χονδρικές τιμές των αγαθών, καθώς και από την ανώνυμη πληροφόρηση και τις καταγγελίες.
Τέλος, ο ΟΟΣΑ στοχεύοντας στην αποτελεσματική καταπολέμηση των κρουσμάτων δωροδοκίας, διαμόρφωσε δείκτες δωροδοκίας χωρίζοντάς τους σε πέντε γενικές ομάδες:
1. Το εξωτερικό και το εσωτερικό περιβάλλον επικινδυνότητας του ελεγχόμενου.
2. Τις συναλλαγές του ελεγχόμενου.
3. Τις πληρωμές και χρηματικές ροές του ελεγχόμενου.
4. Τις εκροές ή στα αποτελέσματα συναλλαγών του ελεγχόμενου.
5. Τους αποδέκτες εσόδων από πιθανή δωροδοκία.
Εξυπακούεται ότι οι παραπάνω πέντε γενικές ομάδες, εξειδικεύονται και αναλύονται σε υποομάδες και ειδικές κατηγορίες, έτσι ώστε στο σύνολό τους να αποτελούν ένα σύνθετο, πολύμορφο και πολυπαραγοντικό σχήμα για την διαμόρφωση κριτηρίων και στοιχείων που προσφέρουν επαρκείς ενδείξεις στους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους, των διεθνών και εθνικών οργανισμών, ακόμα και των ιδιωτικών εταιριών εσωτερικού ελέγχου, ώστε να μπορούν με αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα να ανακαλύπτουν κρούσματα δωροδοκίας, τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στο δημόσιο τομέα.
Η μεθοδολογία και τα εγχειρίδια είναι έτοιμα και μας προσφέρονται απλόχερα. Στο χέρι μας είναι εάν τα «αρπάξουμε» και τα θέσουμε σε λειτουργία. Μέχρι τότε όμως, ας βολευόμαστε σε ευχολόγια και υποσχέσεις για την πάταξη των φαινομένων διαφθοράς και τον συστηματικό έλεγχο των παρανομούντων.

* Γιάννης Μάρκοβιτς, συγγραφέας του βιβλίου «Στα ίχνη του οικονομικού εγκληματία», διδάκτορας Εργασιακής και Οργανωσιακής Ψυχολογίας και οικονομικός επιθεωρητής στο υπουργείο Οικονομικών Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποινικό αδίκημα το «δωράκι ευγνωμοσύνης» σε υπαλλήλους

Στην κατάργηση του άρθρου 235 του Ποινικού Κώδικα με την οποία προβλέπεται ότι «δεν συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης» για τους δημόσιους λειτουργούς, προχωράει με τροπολογία που κατέθεσε στo νομοσχέδιο του «Πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και προστασία των θυμάτων αυτής», το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Με την τροπολογία, που υπογράφεται από τους υπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκο Μητσοτάκη, Δικαιοσύνης, Χαράλαμπο Αθανασίου και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, ποινικοποιείται και πάλι το «δωράκι» προς τους δημόσιους λειτουργούς «λόγω των παρερμηνειών που είχαν δημιουργηθεί.»
Πατήστε εδω για να δείτε την τροπολογία

Πηγή:http://www.aftodioikisi.gr/

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αποδέκτες δωροδοκίας 20 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι ετησίως

Η Ελλάδα δεν είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης, παρά τα γραφόμενα στις γερμανικές λαϊκές εφημερίδες. Μια έκθεση του ALDE, της συμμαχίας των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων και Δημοκρατών, που θα παρουσιαστεί σήμερα 3 Δεκεμβρίου στην ειδική επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, αναλαμβάνει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ο συγγραφέας της έκθεσης είναι ο Έλληνας ευρωβουλευτής κ. Θ. Σκυλακάκης, ο οποίος και φαίνεται να καταλήγει στη πρόταση για τη δημιουργία ενός αντίστοιχου σώμα-τοβ με το αμερικανικό FBI. Ωστόσο, έχουν εξαιρετική σημασία και προκαλούν εντύπωση τα επιμέρους στοιχεία της έκθεσης, επειδή τα περισσότερα από αυτά είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό. Η έκθεση χρησιμοποιεί αναξιοποίητα έως τώρα στοιχεία της Διεθνούς Διαφάνειας. Οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι πολίτες αποκαλύπτουν τουλάχιστον 20 εκατ. δωροδοκίες δημοσίων υπαλλήλων στην Ευρώπη! Η Ελλάδα δεν είναι η χειρότερη χώρα, καθώς βρίσκεται λίγο κάτω από τη μέση. Η έκθεση αποκαλύπτει αδυναμία ή και έλλειψη βούλησης για δίωξη τηβ διαφθοράς, τόσο από τις εθνικές Αρχές όσο και από τις ευρωπαϊκές, οι οποίες έχουν σήμερα δεμένα τα χέρια. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Γερμανίας! Στις υποθέσεις διεθνών δωροδοκιών της Γερμανίας (περιλαμβανόμενης και της Siemens), από τους 69 που «τιμωρήθηκαν» οι 35 έμειναν ανώνυμοι και υποχρεώθηκαν να πληρώσουν ένα πρόστιμο ή να καταθέσουν μια συνεισφορά σε φιλανθρωπικό ή άλλο ίδρυμα, 23 τιμωρήθηκαν με αναστολή και μόλις 4 πήγαν φυλακή, ενώ μεταξύ όσων τιμωρήθηκαν με αναστολή 4 είχαν καταδικαστεί για «ιδιαίτερα σοβαρές» περιπτώσεις διεθνών δωροδοκιών. Ο Έλληνας ευρωβουλευτής ζητά, με την πρόταση που κάνει για λογαριασμό του ALDE, να ενεργοποιηθεί άμεσα ο θεσμός του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, που να αναλάβει να συντονίσει όλες τις διωκτικές Αρχές της Ένωσης, για την υπεράσπιση των οικονομικών συμφερόντων και τη δίωξη της διασυνοριακής διαφθοράς, και να αποτελέσει τον καταλύτη για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού FBI. 

Η διαφθορά στο «μικροσκόπιο» 
Απολύτως ενδεικτικά για την έκταση και το βάθος της διαφθοράς, σε όλα τα... μήκη και πλάτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι τα στοιχεία που περιλαμβάνει η έκθεση της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών (ALDE) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η εικόνα που προκύπτει από εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Γραφείου Κατά της Διαφθοράς (OLAF) και μελέτες της Διεθνούς Διαφάνειας είναι αποκαλυπτική: τουλάχιστον 20 εκατ. περιπτώσεις δωροδοκίας καταγράφονται κάθε χρόνο στην Ε.Ε. Οι τομείς με τα περισσότερα καταγεγραμμένα περιστατικά «μικροδιαφθοράς» είναι οι υπηρεσίες υγείας, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, το εκπαιδευτικό σύστημα και οι υπηρεσίες μητρώου και αδειοδοτήσεων. Ακολουθούν η Αστυνομία, οι φορολογικές υπηρεσίες, οι υπηρεσίες Κτηματολογίου, το δικαστικό σύστημα και τα Τελωνεία (τα στοιχεία αφορούν 18 χώρες-μέλη και καλύπτουν το 90% του πληθυσμού της Ένωσης). Σύμφωνα με την έκθεση του ALDE, ένα από τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ότι η διαφθορά αποτελεί εκτεταμένο φαινόμενο σε πολλές χώρες της Ε.Ε. - αν και με σημαντικές αποκλίσεις, που κυμαίνονται από μηδενική διαφθορά σε συγκεκριμένους τομείς της δημόσιας ζωής σε συγκεκριμένες χώρες έως μαζική και συστημικού χαρακτήρα διαφθορά σε άλλες χώρες-μέλη. Είναι, επίσης, χαρακτηριστικό ότι σε δημοσκόπηση του «Ευρωβαρόμετρου» που πραγματοποιήθηκε το 2012, το 74% των Ευρωπαίων προσδιόρισαν τη διαφθορά ως ένα από τα σημαντικά προβλήματα της χώρας τους. Από τη διεθνή βιβλιογραφία, αναφέρει η ίδια έκθεση, προκύπτει ότι η λεγόμενη «μικροδιαφθορά» συνδέεται στενά με τη διαφθορά μεσαίας και μεγάλης κλίμακας, αλλά και με διάφορες μορφές «νομικής διαφθοράς» (αθέμιτη άσκηση επιρροής, αδύναμη εποπτεία, αναποτελεσματικές ρυθμίσεις κ.λπ.). Και, παρά το γεγονός ότι είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν ακριβή στοιχεία για τη μεσαία και μεγάλη διαφθορά, είναι μάλλον ασφαλές να υποθέσει κανείς ότι η έκτασή τους είναι ευθέως ανάλογη με εκείνη της «μικροδιαφθοράς» και στις περισσότερες περιπτώσεις παρατηρείται το ίδιο γεωγραφικό και θεσμικό μοτίβο.

«Καμία χώρα (σ.σ.: της Ευρωπαϊκής Ένωσης) δεν καταφέρνει να λάβει απολύτως "καθαρό" πιστοποιητικό», αναφέρει σε φετινή μελέτη της η Διεθνής Διαφάνεια, τονίζοντας, μάλιστα, ότι σε ορισμένες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης καταγράφεται «πισωγύρισμα» μετά την ένταξή τους στην Ε.Ε. ως προς την καταπολέμηση της διαφθοράς. Σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Νότο, κάνει λόγο για «αριθμό χωρών όπου τα προβλήματα αναποτελεσματικότητας, αθέμιτων πρακτικών και διαφθοράς έχουν βαθιές ρίζες και ούτε ελέγχονται επαρκώς ούτε τιμωρούνται». 

Οικονομικό κόστος 

Σύμφωνα με την έκθεση του ALDΕ, οι συνέπειες της διαφθοράς διαχέονται σε όλο το εύρος της δημόσιας διοίκησης, καταλήγοντας εντέλει να επηρεάζουν αρνητικά τα συμφέροντα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οικονομικά και όχι μόνο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα σε έναν τομέα που πλήττει άμεσα τα οικονομικά συμφέροντα της Ε.Ε. και αφορά τα ευρωπαϊκά τελωνεία, όπου καταγράφονται ετησίως τουλάχιστον 600.000 περιστατικά διαφθοράς (η Κομισιόν εκτιμά ότι ο αριθμός μπορεί να είναι και πολύ μεγαλύτερος). «Οι δεσμοί μεταξύ της διαφθοράς και της συνεχιζόμενης οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης σε αυτές τις χώρες (σ.σ.: του Ευρωπαϊκού Νότου) δεν μπορούν πλέον να αγνοηθούν», αναφέρει, από την πλευρά της, η Διεθνής Διαφάνεια, συνδέοντας ευθέως διαφθορά και οικονομική κρίση. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κόστος της διαφθοράς υπολογίζεται σε 120 δισ. ευρώ ετησίως (ποσό του αντιστοιχεί περίπου στο 1% του ΑΕΠ της Ε.Ε.). «Η διαφθορά περιορίζει το επίπεδο των επενδύσεων, πλήττει την ομαλή λειτουργία της αγοράς και αφαιρεί πόρους από τα δημόσια ταμεία. Προκαλεί ζημία και σε κοινωνικό επίπεδο, καθώς ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος βρίσκουν "χώρο" για διάπραξη σοβαρών αδικημάτων, φτάνοντας έως τη διακίνηση ανθρώπων και ναρκωτικών», αναφέρεται σε έκθεση. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει ακόμα μία παρατήρηση της Διεθνούς Διαφάνειας, σύμφωνα με την οποία οι χώρες-μέλη που λαμβάνουν τα μεγαλύτερα ποσά σε ευρωπαϊκά κονδύλια είναι εκείνες με τα περισσότερα περιστατικά μικροδιαφθοράς. Κάτι που σημαίνει ότι τα οικονομικά συμφέροντα της Ε.Ε. στις χώρες αυτές πλήττονται ακόμα περισσότερο. 

Αντιμετώπιση 

Ο νέος μηχανισμός που συστήνει η Κομισιόν, το EU Anti-Corruption Report, από το 2013 θα παρακολουθεί και θα αξιολογεί τις προσπάθειες των κρατών-μελών κατά της διαφθοράς και θα δημοσιεύεται ανά δύο έτη. Ταυτόχρονα, η Κομισιόν σκοπεύει να προτείνει εντός του 2013 μια νέα Οδηγία για την εναρμόνιση του νομικού πλαισίου των κρατών-μελών, ενώ κινείται και προς την κατεύθυνση της βελτίωσης του συστήματος συλλογής στατιστικών στοιχείων για τη διαφθορά. Το ALDE, αναγνωρίζοντας ότι η καταπολέμηση της διαφθοράς είναι προϋπόθεση για την ύπαρξη μιας αποτελεσματικής οικονομικής και δημοσιονομικής ένωσης, υπογραμμίζει τη σημασία της επιτάχυνσης των διαδικασιών που θα οδηγήσουν «το συντομότερο δυνατόν» στη δημιουργία του Γραφείου του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, το οποίο θα πρέπει να συνεργάζεται αρμονικά με ήδη υπάρχοντες μηχανισμούς, όπως οι Europol, Eurojust και OLAF. Ως απώτερος στόχος, καθώς θα προχωρά η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, θα πρέπει να τεθεί, σύμφωνα με την ALDE, η δημιουργία ενός συνεκτικού πανευρωπαϊκού μηχανισμού, αντίστοιχου με το FBI στις ΗΠΑ. 

Οι βασικές προτάσεις του ALDE 

• Δημιουργία αποτελεσματικού ευρωπαϊκού προγράμματος προστασίας μαρτύρων. 

• Πρωτοβουλίες για στοχευμένες έρευνες από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, με έμφαση σε τομείς όπου η διαφθορά είναι βαθιά, εκτεταμένη και επηρεάζει τα συμφέροντα της Ε.Ε. 

• Δημιουργία συστήματος ομοιόμορφης αναφοράς περιστατικών διαφθοράς και απάτης που βρίσκονται υπό εκδίκαση, με σεβασμό στα προσωπικά δεδομένα και χωρίς να παραβιάζεται το τεκμήριο αθωότητας. 

• Δημιουργία μιας ενιαίας και διαφανούς ευρωπαϊκής βάσης δεδομένων, μέσω της οποίας θα μπορεί να γίνεται εύκολα σύγκριση τιμών για προγράμματα δημόσιων προμηθειών. 

• Προώθηση της έρευνας σε νέες τεχνολογίες, στη «μάχη» κατά της διαφθοράς και χρήση τους από μονάδες που θα είναι οργανωμένες σε κεντρικό επίπεδο. 

• Αύξηση των διαθέσιμων πόρων για τους μηχανισμούς που είναι επιφορτισμένοι με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε., συνδέοντας ένα μέρος του προϋπολογισμού τους με τον βαθμό της αποτελεσματικότητάς τους, ως προς την ανάκτηση κεφαλαίων σε περιπτώσεις διαφθοράς και απάτης. 

Πηγή: http://www.capital.gr

Αναδημοσίευση από το "Κεφάλαιο" της 24ης Νοεμβρίου

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....