Eurofound: Πόσο μειώθηκε ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα & την Ευρώπη μεταξύ 2008-2013

Βρίσκεται πάντα στην κορυφή της λίστας υποχρεώσεων των χωρών που αναγκάζονται να προχωρήσουν σε δομικές μεταρρυθμίσεις για να περιορίσουν τα έξοδά τους.
Ο δημόσιος τομέας την τελευταία 5ετία (2008-2013) έχει πληγεί καίρια εντός της ΕΕ.
Μέσω της διαγραμματικής αποτύπωσης του Eurofound γίνεται σαφές πως ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα, αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη έχει υποστεί αξιοσημείωτη πτώση.
Και αυτό το φαινόμενο δεν απαντάται μόνο στις χώρες που βρίσκονται κάτω από την «ομπρέλα» ενός προγράμματος, αλλά και σε άλλες που επλήγησαν λιγότερο από την οικονομική κρίση.
Παράλληλα, δε, υπάρχουν και κάποιες ελάχιστες χώρες που μέσα στη δύσκολη 5ετία για την ΕΕ, προχώρησαν σε προσλήψεις καταγράφοντας θετικό πρόσημο στο σχετικό γράφημα.

Τι συνέβη στην Ελλάδα
Συνολικά πάνω από 800.000 θέσεις έχουν χαθεί στο δημόσιο τομέα της ΕΕ από το 2008 μέχρι το 2013. Ποσοστιαία μεταφράζεται σε συνολική μείωση της τάξης του 5%, αναλογικά μεγαλύτερη από τη συνολική μείωση της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα.
Από τα 28 μέλη της ΕΕ, τα 19 προχώρησαν σε μειώσεις προσωπικού στους οργανισμούς του Δημοσίου. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή η μείωση έλαβε δραματικό χαρακτήρα, όπως στη Λετονία που μείωσε κατά 29% το δυναμικό της. Σε σημαντικές μειώσεις προχώρησαν ακόμα οι: Πορτογαλία (14%), Γαλλία (14%) και Ηνωμένο Βασίλειο (11%). Η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, μείωσαν τους δημόσιους υπαλλήλους τους κατά 11%.

Οι προνομιούχοι
Από την άλλη, υπάρχουν χώρες που ακολούθησαν το αντίθετο ρεύμα και μέσα στη συγκεκριμένη πενταετία προχώρησαν σε προσλήψεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ουγγαρία που ανέβασε το ποσοστό στο 25% και ακολουθεί η Σλοβακία (20%). Να σημειωθεί επίσης πως η Γερμανία σε αυτό το διάστημα κατέγραψε με τη σειρά της θετικό πρόσημο, αλλά αρκετά ορθολογικό σε σχέση με την ανάπτυξη της οικονομίας της (μόλις 3%). Οι βασικές προσλήψεις, όπου έγιναν, παρουσιάστηκαν στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης. Αν και σε αυτούς ακόμη, μεταξύ 2012-2013, εμφανίζονται πτωτικές τάσεις.

Πηγή: www.iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εργασιακός εμφύλιος

Πρόσφατα μια φίλη που ανήκει στην κατηγορία των «προνομιούχων» πολιτών, εργάζεται δηλαδή ως χαμηλόμισθη σε υπηρεσία του δημοσίου, μου περιέγραφε μετά μεγάλης αναστάτωσης το πώς μια άνεργη γνωστή της εκφράστηκε με οργή απέναντι στο γεγονός του ότι η ίδια διατηρεί ακόμα την εργασία της. Δυστυχώς το συγκεκριμένο παράδειγμα δεν είναι μεμονωμένο, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν να μονιμοποιούνται στο περιθώριο της ανεργίας.
Ένα περιθώριο που ως κοινωνικός και οικονομικός μη-χώρος στεγάζει πλην της οικονομικής ανέχειας την προσωπική απαξίωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Ο άνεργος, εγκλωβισμένος σε αυτή την συνθήκη, φέροντας κατά το πλείστον ελλιπή αναλυτικά εργαλεία για να αντιληφθεί την κατάσταση του ως κοινωνικό φαινόμενο, δέσμιος ενός υποκινούμενου εκ των άνω κοινωνικού αυτοματισμού, διαμορφώνει τάσεις «κανιβαλισμού».
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να μην αναδεικνύεται η έκταση και η κοινωνική διάσταση της ανεργίας, καθώς στο κοινωνικό κενό των τεσσάρων τοίχων και της τηλεοπτικής πραγματικότητας δεν ανθούν τα λουλούδια της αλληλεγγύης και της συλλογικής αντιμετώπισης του προβλήματος.
Πολλές φορές, βέβαια, τα όρια ανάμεσα στον εργαζόμενο και στον άνεργο δεν είναι διακριτά. Ένα από τα κατορθώματα των οριζόντιων περικοπών της δημοσιονομικής προσαρμογής ήταν ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεσμεύουν τον χρόνο και την ενέργειά τους σε μορφές εργασίας που δεν επιφέρουν σχεδόν τίποτα παραπάνω των απολύτως απαραίτητων πόρων της επιβίωσης, σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα ούτε καν αυτό. Η «πούστικη» έννοια της «απασχόλησης» υπονοεί ότι ο εργοδότης κάνει χάρη στον εργαζόμενο και τον απασχολεί για να μην τον καταπιεί ο μπαμπούλας της ανεργίας.
Τα πιο κραυγαλέα όμως ατοπήματα κράτους και εργοδοσίας είναι αυτά που δεν χρειάζεται να ξεκοκαλίσεις εφημερίδες και ιστοσελίδες και Φ.Ε.Κ για να τα εντοπίσεις. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς την σημασία της αυθαίρετης διαίρεσης των εργαζομένων σε κατηγορίες απολαβών βάσει της ηλικίας τους.

Γιώργος Ανδριώτης , 36 χρ. , Αττική
Πηγή: http://imerologioanergou.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποιες ποινές προβλέπονται για τους δημόσιους υπαλλήλους από το πειθαρχικό δίκαιο

Έγγραφη επίπληξη, πρόστιμο έως και τις αποδοχές 12 μηνών καθώς και οριστική παύση από τα καθήκοντα (απόλυση) προβλέπουν για τους δημόσιους υπαλλήλους οι πειθαρχικές ποινές που υπάρχουν στο « Πειθαρχικό Δίκαιο των Δημόσιων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και των Υπαλλήλων Νομικών Προσώπων Δημόσιου Δικαίου ».
Το θέμα, φυσικά, είναι ότι μέχρι πρότινος οι ποινές σε ελάχιστες περιπτώσεις υπαλλήλων που είχαν πειθαρχικά παραπτώματα εφαρμόζονταν. Λογικό, λοιπόν, η κοινή γνώμη να περιμένει από τη νέα κυβέρνηση να βάλει επιτέλους τάξη στην «αταξία» των τελευταίων 30 ετών, εντός του Δημόσιου Τομέα.
Το nez.gr παρουσιάζει την κωδικοποίηση του Πειθαρχικού Δικαίου την οποία πραγματοποίησαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΑΕΕ και που αποτελεί «μπούσουλα» τόσο για τους δημόσιους υπαλλήλους όσο και για τους πολίτες οι οποίοι συναλλάσσονται με το Δημόσιο και αντιμετωπίζουν προβλήματα εξαιτίας όσων δεν κάνουν την δουλειά τους όπως πρέπει.
Πατήστε εδώ για να δείτε την κωδικοποίηση του Πειθαρχικού Δικαίου των δημόσιων υπαλλήλων

Πηγή:www.nez.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σαρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο με μετακινήσεις υπαλλήλων

Σύμφωνα με το Εθνος, ο χάρτης των αλλαγών στο Δημόσιο που αναμένεται να θεσμοθετηθεί το επόμενο εξάμηνο περιλαμβάνει τη διαμόρφωση νέων οργανογραμμάτων για τα υπουργεία και τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στην Αυτοδιοίκηση, που θα δώσει το πράσινο φως για τις μετακινήσεις του αντίστοιχου προσωπικού από το κράτος σε δήμους και περιφέρειες.
Υπενθυμίζεται ότι στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε ζητήσει τη συνεργασία των υπουργών με το υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης για την αναδιοργάνωση του κρατικού μηχανισμού, που αποτελεί ένα από τα «όπλα» της ελληνικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Όλες οι υπηρεσίες της κεντρικής διοίκησης που έχουν να κάνουν με την εξυπηρέτηση των πολιτών μετακινούνται πλέον, μαζί με το προσωπικό τους στις Περιφέρειες και τους Δήμους.
Παράλληλα θα προκύψουν νέες υπηρεσίες λόγω της συγχώνευσης των υπουργείων. Από τα νέα οργανογράμματα θα υπάρξει πλεονάζον προσωπικό και οι υπάλληλοι αυτοί θα μετακινηθούν στην αποκεντρωμένη διοίκηση.
Στελέχη του κρατικού μηχανισμού θα μετακινηθούν επίσης στις επτά ενδιάμεσες δομές που θα δημιουργηθούν και θα έχουν το ρόλο συνδετικού κρίκου μεταξύ κεντρικής και αποκεντρωμένης διοίκησης. Οργανισμοί που έχουν παρόμοιες αρμοδιότητες μεταξύ των υπουργείων θα συγχωνευθούν και το προσωπικό θα μετακινηθεί όπου υπάρξουν ανάγκες. Από όλα τα παραπάνω προκύπτουν εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες μετακινήσεις προσωπικού ανά υπουργείο.
Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ωστόσο ότι αν και οι μετακινήσεις θα έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα δεν θα είναι συνδεδεμένες με απόλυση και θα γίνει προσπάθεια να μην θιγούν οι εργαζόμενοι.
Ωστόσο θα υπάρξουν μετακινήσεις στα όρια των νομών. Εάν υπάρξουν μετακινήσεις εκτός νομών τότε αυτές θα καλυφθούν μέσω συμμετοχής σε εθελοντική διαδικασία. Παράλληλα αλλάζει, ξανά, το μοντέλο, αξιολόγησης των υπαλλήλων.
Μέχρι το τέλος καλοκαιριού το υπουργείο σχεδιάζει να έχει έτοιμη τη διαδικασία που θα ισχύσει με βάση το γαλλικό μοντέλο. Το νέο σύστημα θα περιλαμβάνει σταθερά στοιχεία, όπως τα μόρια, τα πτυχία κλπ, αλλά και γραπτές εξετάσεις για την αξιολόγηση του προσωπικού.
Μάλιστα για την επιλογή προϊσταμένων θα υπάρχει επιλογή τριών υπαλλήλων από τον προϊστάμενο της υπηρεσίας και παράλληλα θα γίνεται ψηφοφορία μεταξύ των υπαλλήλων της υπηρεσίας για την επιλογή των καλύτερων εργαζόμενων. Με τον τρόπο αυτό θα γίνεται επιλογή ατόμων που θα χαίρουν υπηρεσιακής και συναδελφικής αναγνώρισης.

πηγη: Εθνος Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μισθοί στον Ιδιωτικό και Δημόσιο τομέα. Προς τι ο σπαραγμός;

Θέλει δύναμη και χαλύβδινα νεύρα να παλέψεις την προπαγάνδα, όπως αυτή εκπορεύεται από τα ηλεκτρονικά της γραφεία τύπου των 8μμ, όχι φυσικά με το αζημίωτο, βλ. για παράδειγμα την ανάκληση της φορολόγησης των τηλεοπτικών διαφημίσεων, που μόνο σαν αντάλλαγμα υπηρεσιών μπορεί να ιδωθεί απ’ το φτωχό μου το μυαλό.
Δηλητηριώδης, πολεμική, παρελκυστική, ασύδοτη, εξοργιστικά ψευδής, απύθμενα διχαστική, ξετσίπωτη και συκοφαντική.
Ο πόλεμος που με διάφορα προσχήματα έχει εξαπολυθεί εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων είναι άθλιος, επίμονος και ολοκληρωτικός, ως το επιστέγασμα μιας οικονομικής και ιδεολογικής επίθεσης, που εδώ και δεκαετίες σοβεί εναντίον αυτού που λέγεται δημόσιο, κοινό, και κοινωνικό κράτος.
Δεν είναι τυχαίο που ο πόλεμος αυτός ξεπερνά κατά πολύ τα σύνορα της μικρής μας χώρας, δεν είναι τυχαίο που η ίδια μανία κατεδάφισης έχει εξαπλωθεί σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.
Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Αμερική, Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, όλες τους βρίσκονται κάτω από την ίδια καταστροφική μανία ενός εσμού ξεπουλημένων, και απελπιστικά κατώτερων των περιστάσεων κυβερνήσεων.
Κι εδώ, προς δόξαν του κεφαλαίου, ο πόλεμος ανάμεσα στους εργαζόμενους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα καλά κρατεί, με τους δηλητηριώδεις φάρους των καναλιών να τους σέρνουν σ’ έναν αδιέξοδο και καταστροφικό εμφύλιο, όπως ακριβώς, αιώνες πριν, ανυποψίαστα εμπορικά καράβια παρασέρνονταν και τσακίζονταν στα βράχια του Μαλέα, παίρνοντας για φάρους τους φανούς, που άθλιοι μανιάτες πειρατές άναβαν επί τούτου, για να τα κουρσέψουν.
Κι αντί να κοιτάμε αυτό που χάνεται, αντί να κοιτάμε την εργοδοτική ασυδοσία, αντί να κοιτάμε την ενθάρρυνση και πριμοδότηση από πάνω της εργοδοτικής ασυδοσίας, αντί να κοιτάμε το πέταγμα σαν τα σκυλιά στο δρόμο των εργαζομένων, αντί να κοιτάμε τις συντάξεις που πληρώσαμε και τις οποίες δεν θα πάρουμε, αντί να κοιτάμε και να ζητάμε τις κεφαλές αυτών που έφαγαν, λήστεψαν, διέφθειραν και ξεπούλησαν, αντί να κοιτάμε τα μεροκάματα που πέφτουν σε ιστορικά χαμηλά, τι κάνουμε αντ’ αυτού;
Κοιτάμε την κατσίκα του γείτονα! Βαφτίζουμε σκανδαλώδες προνόμιο την εργασιακή ασφάλεια που ως τα τώρα παρείχε το δημόσιο, βαφτίζουμε σκάνδαλο τους «υψηλότερους» μισθούς του δημοσίου, βαφτίζουμε σκάνδαλο το σεβασμό των στοιχειωδών συνθηκών εργασίας και ζητάμε εκδίκηση. Εκδίκηση ναι, αλλά από τους λάθους ανθρώπους. Κανένας εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα δεν θα σωθεί αν συνηγορήσει στην κατεδάφιση του δημοσίου. Κανένας εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα δεν θα σώσει τη θέση του, πόσο μάλλον να τη βελτιώσει αν στους ήδη 600,000 και βάλε ανέργους προστεθούν και άλλοι 100,000, 200,000 του δημοσίου. Μνησικακία να το ονομάσω αυτό, χαιρεκακία, ή παντελή τύφλωση και τάση προς αυτοκτονία; Πόσο δύσκολο είναι να ανοίξουμε τις κουρτίνες που δυσχεραίνουν την όραση, πόσο δύσκολο είναι να καθαρίσουμε το μυαλό από τη λάσπη που κάθε βράδυ σβώλο το σβώλο μάς πετάνε στο κρανίο, και να καταλάβουμε επιτέλους ότι ούτε ένας εργαζόμενος, είτε από τη μια μπάντα, είτε από την άλλη, δεν θα γλιτώσει την καταιγίδα, αν δεν μπορέσει να δει καθαρά την κατεύθυνση απ’ όπου έρχονται τα μαύρα σύννεφα.

Μισθοί Υπαλλήλων του Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα
Τον τελευταίο καιρό με την εκκαθάριση και το επιχειρούμενο ξεπούλημα, μπιρ παρά, των ΔΕΚΟ, η αιχμή της προπαγάνδας στρέφεται στους «παχυλούς» μισθούς των εργαζομένων και σ’ αυτές και στο δημόσιο γενικά. Ας δούμε λοιπόν πόσο κοντά στην αλήθεια είναι.
Το παρακάτω γράφημα απεικονίζει την κατανομή των μισθών στον ιδιωτικό (κόκκινη καμπύλη) και δημόσιο τομέα (μαύρη καμπύλη). Τα στοιχεία είναι από την έκθεση της ΙΝΕ/ΓΣΕΕ του 2008.
Σύμφωνα λοιπόν με τα προηγούμενα, η πλειοψηφία των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ένας στους τρεις εργαζόμενους) αμείβεται με καθαρό μηνιαίο εισόδημα από 1.000 έως 1.250 ευρώ. Αντίστοιχα, το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (1/3) έχει μηνιαίες καθαρές αποδοχές από 750 έως 1000 ευρώ. Ενώ από το γράφημα οι δυο κατανομές που αντιστοιχούν στις απολαβές των δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων ξεχωριστά, παρουσιάζουν μια μετατόπιση, υπέρ των δημοσίων κατά 250 μόνο ευρώ.
Αυτό είναι αγαπητοί μου το διακύβευμα. Αυτά τα 250 ψωρο-ευρώ για τα οποία έχει στηθεί ένας ολόκληρος προπαγανδιστικός μηχανισμός. Τι θα μπορούσε να δικαιολογήσει αυτή τη «σκανδαλώδη» διαφορά; Πολλά, αλλά μια γρήγορη εξήγηση είναι το αποδεδειγμένα υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με τους ιδιωτικούς. Τα στοιχεία βρίσκονται δημοσιευμένα στις εκθέσεις της ΓΣΕΕ, και ίσως τα παραθέσω κάποια άλλη φορά αναλυτικά.
Όμως στα στοιχεία της ΓΣΕΕ κρύβεται και ένα άλλο τερατώδες «σκάνδαλο», το οποίο αφορά στους αμειβόμενους με ποσά μεγαλύτερα των 2000 ευρώ. 24605 είναι οι Δ.Υ., ενώ μόλις(!) 19230 του ιδιωτικού. Άρα, νάτος ο εχθρός! Πάλι καλά, γιατί αφού δεν τον βρήκαμε στους 700,000, ας τον εντοπίσουμε τουλάχιστον στους 25,000. Κάτι είναι κι αυτό.
Τι δείχνει όμως αυτό το νούμερο; Τίποτε απολύτως! Γιατί δεν δίνει καμιά πληροφορία για το πώς κατανέμονται οι μισθοί στις διάφορες μισθολογικές κλίμακες, τις μεγαλύτερες των 2000 ευρώ. Μπορεί και οι 24,000 Δ.Υ. να πέφτουν, ας πούμε στο 2000-2500 κλιμάκιο, μπορεί και κάπου αλλού. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Ιδ. Υ. Φυσικά και υπάρχουν υψηλόμισθοι, σκανδαλωδώς υψηλόμισθοι στις ΔΕΚΟ. Μόλις πέρσι είχαν δοθεί στη δημοσιότητα οι αμοιβές των επικεφαλής αυτών, με μισθούς και bonus που άγγιζαν τα 500,000 χιλιάρικα. Αλλά αυτό αφορά κάποιους λίγους, πού όσοι και να είναι δεν συγκρίνονται με το μεγάλο σώμα των εκατοντάδων χιλιάδων απλών υπαλλήλων.

Μέσοι και Διάμεσοι Μισθοί: Τα ρετιρέ και πώς επηρεάζουν.
Τι περιφέρει σήμερα σαν τρόπαιο η προπαγάνδα από κανάλι σε κανάλι; Μα τις ΜΕΣΕΣ αποδοχές των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ! Καλό το κόλπο. Αλλά φτηνό! Αν αντιπαραβάλουμε το μισθολογικό κόστος ενός μέσου μισθωτού των ΔΕΚΟ με αυτό των διοικητών, προέδρων, συμβούλων και παρατρεχάμενων, εντελώς επιεικώς δεν ανέρχεται ούτε στο 1/10 αυτών. Επειδή η πρώτη ομάδα είναι συντριπτικά πολυπληθέστερη της δεύτερης, θεωρούμε ότι οι μισθοί της δεν επηρεάζουν το μέσο όρο. Αυτό όμως είναι εντελώς λάθος.
Ένας συγκριτικά μικρός αριθμός πολύ υψηλών μισθών αυξάνει τον μέσο όρο δημιουργώντας την ψευδή εντύπωση ότι έχει επέλθει βελτίωση για όλους τους μισθωτούς. Για τον λόγο αυτό η δημοσίευση του μέσου μισθού θα έπρεπε να συνοδεύεται από την δημοσίευση και του διάμεσου μισθού.
Ο διάμεσος μισθός είναι ο μισθός που παίρνει αυτός που βρίσκεται στο μέσον του πίνακα κατάταξης των μισθών όλων των μισθωτών, πηγαίνοντας προοδευτικά από τον μεγαλύτερο μισθό ως τον μικρότερο.
Η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση από άποψη ανισότητας στην κατανομή του εισοδήματος. Και όταν λέμε ανισότητα εννοούμε το λόγο του 20% με τα υψηλότερα εισοδήματα, προς το 20% με τα χαμηλότερα. Πρώτη είναι η Λετονία με λόγο 7.9, δεύτερη η Πορτογαλία με λόγο 6.8, τρίτη η Λιθουανία με 6.3 και τέταρτη η Ελλάδα με 6.1. Στην πέμπτη θέση βρίσκεται η Πολωνία με 5.6, στην έκτη η Ουγγαρία με 5.5 κ.ο.κ. Αυτά για την εγκυκλοπαιδική μας επιμόρφωση.
Ο ευρύτερος δημόσιος τομέας, όπως προανέφερα, έχει και αυτός τα ρετιρέ του, άλλωστε οι περισσότερες ΔΕΚΟ είναι στο χρηματιστήριο, και οι αμοιβές των στελεχών τους δεν υπάρχει λόγος να υπολογίζονται με διαφορετικό σκεπτικό απ’ ότι στον ιδιωτικό. Ό,τι ακολουθεί αφορά στα ρετιρέ του ιδιωτικού τομέα για τα οποία υπάρχουν τα στοιχεία της ΓΣΕΕ, αλλά τα συμπεράσματα που βγαίνουν θεωρώ ότι μπορούν να εφαρμοστούν και στα ρετιρέ του δημοσίου.
Οι ΔΙΑΜΕΣΕΣ λοιπόν ακαθάριστες μηνιαίες αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα και στις επιχειρήσεις άνω των 10 ατόμων, για τους εργαζόμενους που απασχολούνται με πλήρες ωράριο, ανέρχονταν το 2009, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, σε περίπου 1550ευρώ. Με άλλα λόγια, το 50% των πλήρως απασχολουμένων μισθωτών στην Ελλάδα αμείβονταν το 2009 με ακαθάριστες αποδοχές μικρότερες των 1550 ευρώ. Οι ΜΕΣΕΣ όμως ακαθάριστες αποδοχές ανέρχονταν σε 2060 ευρώ και ήταν κατά πολύ υψηλότερες της διάμεσης αμοιβής (1550 ευρώ), πράγμα που δικαιολογείται από την μεγάλη ανισότητα στην κατανομή των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, έτσι ώστε αυτό το μικρό κομμάτι με τις μεγάλες αμοιβές να ανεβάζει και το μέσο όρο των αποδοχών των μισθωτών.
Πιο συγκεκριμένα, το 1% των μισθωτών του επιχειρηματικού τομέα της οικονομίας είχαν, το 2009, μέσες αποδοχές που υπερέβαιναν τα 7220 ευρώ. Εάν παραλείψουμε την εν λόγω ομάδα μισθωτών από το δείγμα, οι ΜΕΣΕΣ ακαθάριστες αποδοχές του 99% των υπολοίπων μισθωτών, που εργάζονται με πλήρες ωράριο, περιορίζονται στα 1790 ευρώ, από τα 2060 του συνόλου, (ενώ η διάμεση αμοιβή παραμένει σχεδόν αμετάβλητη). Εάν παραλείψουμε από τους υπολογισμούς μας το 5% των πλέον υψηλόμισθων, δηλαδή, όσους αμείβονται με ακαθάριστες αποδοχές άνω των 4200 ευρώ, οι ΜΕΣΕΣ ακαθάριστες αποδοχές του υπόλοιπου 95% των πλήρως απασχολουμένων μισθωτών ανέρχονταν, το 2009, σε 1610 ευρώ, από τα 2060 του συνόλου, (διάμεση τιμή 1470).
Να το θυμόμαστε πάντως. Αν η αντιπαράθεση μεταξύ Ιδ. Υ. και Δ.Υ. καταλήξει σε εμφύλιο, η ιστορία μετά από χρόνια θα γράψει πως στην Ελλάδα έγινε ένας πόλεμος για 250 ψωρό-ευρώ (και τρεις πουτάνες). Εκεί θα έχουμε καταντήσει...

Πηγή: http://dialogoi.enet.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η μεγάλη «αφαίμαξη» του Δημοσίου – Πόσο μειώθηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι τα τελευταία 5 χρόνια

Ο αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Γιώργος Κατρούγκαλος, μιλώντας προσφάτως στη γερμανική Bild, ενημέρωσε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη για την οριακή λειτουργία του ελληνικού δημοσίου, θυμίζοντας ότι μέσα σε διάστημα 5 ετών, από τους 900.000 υπαλλήλους που εργάζονταν στην δημοσία διοίκηση, πλέον έχουν μείνει μόνο 600.000.
Η αλήθεια δεν είναι πολύ διαφορετική καθώς από το 2009, οπότε στο δημόσιο εργάζονταν 952.625 υπάλληλοι, το Νοέμβριο του 2014 τα επίσημα κρατικά στοιχεία απαριθμούσαν 579.164 μισθοδοτούμενους από το Ελληνικό Δημόσιο. Επομένως, καταγράφεται «αφαίμαξη» του προσωπικού στο δημόσιο κατά 373.461 εργαζομένους στο παραπάνω διάστημα. Σύμφωνα δηλαδή με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, από το 2009 μέχρι τα τέλη του 2014 σημειώνεται μείωση που προσεγγίζει τους 75.000 υπαλλήλους ετησίως (74.692 για την ακρίβεια). Αντίστοιχα, το μισθολογικό κόστος, το οποίο το 2009 έφτανε τα 24,5 δισ. ευρώ, τον Δεκέμβριο του 2013 έπεσε στα 15,8 δισ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση κατά 8,7 δισ. ευρώ. Από τότε υπολογίζεται ότι έμεινε σταθερό στη διάρκεια του 2014.
Ωστόσο και εντός του περασμένου έτους η συρρίκνωση του προσωπικού του δημοσίου αποδεικνύεται συνεχής. Τον μήνα Οκτώβριο ανέρχονταν στους 580.669 υπαλλήλους. Αποτυπώθηκε μείωση 2.669 υπαλλήλων από τον περασμένο Αύγουστο, οπότε, σύμφωνα με τη σχετική καταγραφή που είχε πραγματοποιήσει η aftodioikisi.gr, o συνολικός αριθμός των υπαλλήλων ήταν 583.338. Υπενθυμίζεται ότι τα στοιχεία του Αυγούστου, κατέγραψαν μείωση των δημοσίων υπαλλήλων κατά 6,503 εργαζόμενους, συγκριτικά με τα στοιχεία του Ιουνίου (ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων ανερχόταν στους 589.841.
Τον Μάιο του 2014 εμφανίζεται περαιτέρω μείωση καθώς ο αριθμός αυτός πέφτει στις 590.908 υπαλλήλους. Δηλαδή παρατηρείται μείωση του προσωπικού κατά 8.299 υπαλλήλους μέσα σε ένα πεντάμηνο, που σημαίνει ότι αποχωρούσαν 1.660 υπάλληλοι τον μήνα.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται ότι έπαιξε αφενός το μεγάλο κύμα των δημοσίων υπαλλήλων προς την σύνταξη, οι απολύσεις, βεβαίως, στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών, αλλά και η μεγάλη «σφαγή» στους συμβασιούχους. Το 2009 ήταν 148.634, ενώ τον Δεκέμβριο του 2013 έπεσαν στις 12.196.

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η νεολαία της ΝΔ χτυπά κάτω από τη ζώνη τους δημοσίους υπαλλήλους – Ο Βασιλάκης με το φραπέ που δεν θέλει να αξιολογηθεί

Ο δημόσιος υπάλληλος που αντιτίθεται στην αξιολόγηση, πίνει το φραπέ του, δεν σηκώνει τηλέφωνο, τον τοίχο πίσω του κοσμούν αφίσες της συνδικαλιστικής του παράταξης και είναι συνδεδεμένος με την καρέκλα.
Αυτό είναι σε λίγες γραμμές, το νέο προεκλογικό σποτ της νεολαίας της ΝΔ που έχει άρωμα … Κυριάκου Μητσοτάκη και ήδη έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις.
Αποτελεί, δε, χτύπημα κάτω από τη ζώνη για τους εργαζομένους στο δημόσιο, αφού ουσιαστικά τους πετάει το μπαλάκι των ευθυνών για τη μη εφαρμογή του μέτρου, με ένα «άκομψο» και γελοίο τρόπο.
Η συκοφάντηση κατά των δημοσίων υπαλλήλων καλά κρατεί...
Σε σχέση με το βίντεο γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο χαρακτήρας που περιγράφεται δεν αγγίζεται από καμία αξιολόγηση και ότι το δεδομένο πρόβλημα προκαλείται από τις κομματικές προσλήψεις και τις κομματικές παρεμβάσεις.
Για να τελειώνουμε επιτέλους με αυτό το παραμύθι: ΟΥΔΕΠΟΤΕ ήμασταν ενάντια στην αξιολόγηση.
ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ
στην προσπάθεια κομματικού ελέγχου του δημοσίου, στην προσπάθεια να βαπτιστούν οι προσχεδιασμένες και στοχευμένες απολύσεις "αξιολόγηση".
Είμαστε ενάντια στην προκαθορισμένο ποσοστό "άριστων, ", "μέτριων", "ανεπαρκών".
Είμαστε ενάντια στην αντιεπιστημονική, απατεωνίστικη μέθοδο του Κυρ. Μητσοτάκη που την καταδίκασαν με επιχειρήματα όλοι οι επιστημονικοί φορείς της χώρας.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τι άλλαξε στο Δημόσιο το 2014 – Ποιοι έμειναν, ποιοι έφυγαν, ποιοι μετακινήθηκαν

Ως έτος «συρρίκνωσης», ή «downsizing» για όσους προτιμούν να χρησιμοποιούν περισσότερο τεχνοκρατικούς όρους, μπορεί να χαρακτηριστεί το απερχόμενο έτος, 2014, για το δημόσιο τομέα. Χαρακτηριστική είναι η μείωση κατά 40% των δομών του δημοσίου κατά την εφαρμογή των νέων, «συμπυκνωμένων» οργανογραμμάτων των υπουργείων, μείωση η οποία μεταφράζεται σε περικοπή μίας στις δυόμιση θέσεις.
Πέραν τούτου, τα νέα μεγέθη του στενού δημόσιου τομέα ήρθαν μετά από την απόλυση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων για 15.000 απολύσεις.
Αν και η εν λόγω «δεξαμενή» δεν έχει συμπληρωθεί, ένας αριθμός περίπου 7.400 εργαζομένων πέρασαν την πόρτα της εξόδου από το δημόσιο και οδηγήθηκαν στην ανεργία.

Η «δεξαμενή» της Αυτοδιοίκησης
Σχολικοί φύλακες και δημοτικοί αστυνομικοί ήταν δύο από τους πρώτους κλάδους που επλήγησαν από το μέτρο της διαθεσιμότητας. Για τους μεν πρώτους, όλες οι ενδείξεις βεβαίωναν ότι με τη συμπλήρωση των οκτώ μηνών διαθεσιμότητας θα οδηγούνταν στην απόλυση. Το Μάρτιο του 2014, απολύονται μόνιμοι υπάλληλοι του ελληνικού δημοσίου μετά από 100 χρόνια. Περίπου 1.500 σχολικοί φύλακες μένουν άνεργοι.
Αντίθετη κατεύθυνση ακολουθούν οι δημοτικοί αστυνομικοί. Από τον Σεπτέμβριο του 2013 περίπου 3.500 υπάλληλοι της Αστυνομίας των δήμων εντάσσονται σε διαθεσιμότητα «συνεισφέροντας» από την πλευρά τους στις υποχρεώσεις της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές. Πρόκειται όμως για τον κλάδο που είχε τη μεγαλύτερη «απορρόφηση» στο πλαίσιο της διαδικασίας κινητικότητας. Ένας αριθμός περίπου 3.000 δημοτικών αστυνομικών μετακινήθηκε με το εν λόγω μέτρο, σε υπηρεσίες υπουργείων ή στην Ελληνική Αστυνομία.
Ενδιαφέρον είχε εκφραστεί εξ’ αρχής για την απορρόφησή του από δημόσιες υπηρεσίες, ενώ η Δημοτική Αστυνομία εμφανιζόταν στα «χείλη» κυβερνητικών στελεών ως ένας κλάδος με υπαλλήλους υψηλών προσόντων και κατάρτισης. Παρ’ όλα αυτά την περίπτωση των δημοτικών αστυνομικών «στιγμάτισαν» οι καταγγελίες για «ρουσφέτια» και «ευνοιοκρατία» υπέρ συγκεκριμένης «σειράς», στη διάρκεια της μοριοδότησης για την κινητικότητα.

Όπως και να έχει και ο συγκεκριμένο κλάδος «μέτρησε» δεκάδες απολύσεις. Ορισμένοι δημοτικοί αστυνομικοί παραμένουν ακόμη στο καθεστώς, ενώ με πρόσφατη τροπολογία, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, παρατείνει την παραμονή τους έως την 31η Μαρτίου 2015.

Οι απολύσεις σε Παιδεία και Υγεία
Μαζί με τους σχολικούς φύλακες, μία ακόμη κατηγορία που σχετίζεται με το δημόσιο σχολείο αντιμετώπισε το μέτρο της διαθεσιμότητας. Θέσεις στο δημόσιο καταργήθηκαν και στην περίπτωση των καθηγητών μέσης εκπαίδευση. Ο κλάδος πραγματοποίησε δυναμικούς αγώνες, παρ’ όλα αυτά οι κυβερνητικές δεσμεύσεις για απολύσεις, είχαν ως αποτέλεσμα μερίδα τους να απομακρυνθούν οριστικά από την εργασία τους. Η πλειονότητα των καθηγητών των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ μετακινήθηκε σε θέσεις βρεφονηπιακών σταθμών ή σε δημόσια ΣΕΚ και ΙΕΚ.
Στους απολυμένους η κυβέρνηση επιχειρεί να προσθέσει και έναν αριθμό διοικητικών υπαλλήλων. Οι 399 διοικητικοί υπάλληλοι που παραμένουν έως και σήμερα «διαθέσιμοι», είναι από τους τελευταίους που παραμένουν στο καθεστώς, μαζί με μερικές άλλες δεκάδες υπαλλήλων του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Πλήγμα σε προσωπικό δέχθηκε και ο τομέας της Υγείας. Με την μετατροπή του ΕΟΠΥΥ σε ΠΕΔΥ η κυβέρνηση έθεσε το δίλημμα της «αποκλειστικότητας» και έθεσε εκτός δημοσίου όσους γιατρούς επέλεξαν τη διατήρηση του ιατρείου τους, έναντι της αποκλειστικής σχέσης εργασίας με το ΠΕΔΥ. Ένας αριθμός περίπου 2.500 εργαζομένων στον ΕΟΠΥΥ προσμετρήθηκε στις απολύσεις

Οι καθαρίστριες
Με ακαριαίο τρόπο η κυβέρνηση κατάργησε τις θέσεις εργασίας των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Οι 595 καθαρίστριες (και καθαριστές ανάμεσά τους) ξεκινούν έναν ηρωικό αγώνα. Η περίπτωσή τους ήταν χαρακτηριστική των αλλαγών που επέρχονταν στο δημόσιο: Εργαζόμενοι με χαμηλούς μισθούς «θυσιάζονται» προς συμπλήρωση της «δεξαμενής» των απολύσεων και η εργασία τους παραδίδεται σε ιδιωτικά συνεργεία. Πέραν από τους αγώνες στο πεζοδρόμιο, οι καθαρίστριες συνεχίζουν και διεκδικούν την επιστροφή στις θέσεις που κατείχαν μέσω δικαιοσύνης, παρά το γεγονός ότι το Κράτος τις προσμετρά στους απολυμένους υπαλλήλους, έπειτα από την έκδοση των οριστικών πινάκων του ΑΣΕΠ.

Καταργήσεις οργανισμών
Ανάμεσα στις παραπάνω περιπτώσεις, τον αριθμό των 7.400 απολύσεων που πραγματοποιήθηκαν εντός του 2014 συμπληρώνουν περίπου 1.500 υπάλληλοι υπουργείων ή νομικών προσώπων υπουργείων που εντάχθηκαν πρώτα σε διαθεσιμότητα, ή απολύθηκαν άμεσα, ανάλογα με το εάν αποτελούσαν μόνιμο προσωπικό ή εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Η απόλυσή τους έγινε είτε με κατάργηση θέσεων είτε με κατάργηση των Οργανισμών όπου υπηρετούσαν. Στην πλειονότητά τους, εργαζόμενοι κυρίως ΔΕ και ΥΕ, υπενθυμίζεται, βρέθηκαν σε διαθεσιμότητα από το σύνολο των υπουργείων με μια Κοινή Υπουργική Απόφαση. Η παραμονή τους σε διαθεσιμότητα ολοκληρωνόταν σταδιακά έως τους πρόσφατους μήνες.
Ακόμη, 1.000 περίπου εργαζόμενοι στο Δημόσιο, απομακρύνθηκαν για ιατρικούς λόγους, ύστερα από εισήγηση των αρμόδιων Υγειονομικών Επιτροπών. Μερικές εκατοντάδες επίορκων ή κατόχων πλαστών πιστοποιητικών απομακρύνθηκαν επίσης.
Να σημειωθεί ότι από το σύνολο των 15.000 απολύσεων, απομένει για την κυβέρνηση ένας αριθμός περίπου 4.000 απομακρύνσεων υπαλλήλων από το δημόσιο τομέα (3.600 απολύσεις πραγματοποιήθηκαν το 2013). Οι 1.100 θα προέλθουν, προφανώς το 2015, από το λεγόμενο downsizing στα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης (150), Υποδομών (850) και Πολιτισμού (90). Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αισιοδοξεί ότι η τρόικα θα δεχθεί να προσμετρήσεις στις απολύσεις τους 2.000 περίπου συμβασιούχους που απομακρύνθηκαν και υπολογίζει σε περίπου 1.000 όσους απομακρυνθούν ως επίορκοι ή κάτοχοι πλαστών πιστοποιητικών.
Να ληφθεί υπόψην, τέλος, ότι πέρα από τις απολύσεις και οι συνταξιοδοτήσεις κατείχαν ρόλο στη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων. Το Δεκέμβριο του 2013, οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν συνολικά 599.207. Σύμφωνα με την απογραφή του Μητρώου Μισθοδοτούμενων του Ελληνικού Δημοσίου, οι δημόσιοι υπάλληλοι σήμερα είναι 579.164.

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Νόμιμη η καταγραφή συνομιλίας δημοσίου υπαλλήλου που ζητάει μίζα

Νόμιμη και παραδεκτά λαμβάνεται υπ” όψη από το δικαστήριο, η καταγραφή με τεχνικά μέσα, όπως είναι μαγνητόφωνο, ψηφιακός δίσκος, κ.λπ., συνομιλιών δημόσιων λειτουργών (υπαλλήλων) κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων όταν από την καταγραφή της συνομιλίας αποδεικνύεται παθητική δωροδοκία (μίζα) δημοσίου υπαλλήλου.
Αυτό έκρινε ο Άρειος Πάγος με αφορμή περίπτωση υπαλλήλου Πολεοδομίας που ζήτησε και πήρε μίζα, αλλά η συνομιλία για την δωροδοκία καταγράφηκε με τεχνικά μέσα.
Σύμφωνα με τους αρεοπαγίτες, από το Σύνταγμα και την ποινική νομοθεσία προκύπτει ότι «όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 ετών».
Με την ίδια ποινή τιμωρείται και «ο δράστης που αποτυπώνει σε υλικό φορέα το περιεχόμενο της συνομιλίας του με άλλον χωρίς τη ρητή συναίνεση του τελευταίου». Όπως διευκρινίζει ο Άρειος Πάγος στην υπ” αριθμ. 277/2014 απόφασή τους, η επίμαχη νομοθετική διάταξη θεσπίστηκε «στα πλαίσια της γενικότερης προστασίας που παρέχεται στον άνθρωπο από τα άρθρα 2 παράγραφος 1, 5 παράγραφος 1, 9 Α” και 19 του Συντάγματος για την προστασία της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής και γενικότερα της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου».
Η απαγόρευση αυτή, προσθέτουν οι αρεοπαγίτες, «αφορά εκδηλώσεις ή πράξεις της ιδιωτικής ζωής των τρίτων που είναι ικανές να επιφέρουν βλάβη στην προσωπικότητα και να μειώσουν την αξιοπρέπειά τους, αποσκοπείται δε με τον τρόπο αυτό η διασφάλιση της προστασίας των εννόμων αγαθών του ανθρώπου, που προστατεύονται από τις συνταγματικές αυτές διατάξεις». Όμως, η απαγόρευση αυτή, ξεκαθαρίζουν οι δικαστές «δεν περιλαμβάνει και τις πράξεις ή εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον χρόνο που γίνονται, δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους, αλλά πραγματοποιούνται στα πλαίσια των ανατιθεμένων σε αυτούς υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεση τούτων, η οποία ως εκ της φύσεως και του είδους των εκπληρουμένων καθηκόντων υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Εξάλλου, σημειώνουν οι δικαστές, από το ποινικό νομοθετικό πλαίσιο «σαφώς συνάγεται, ότι η καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος αποτελεί αυτοτελές αποδεικτικό μέσο και δη έγγραφο, παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τις άλλες αποδείξεις για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έστω και αν αυτό περιέχει και στηρίχθηκε σε αθέμιτη μαγνητοσκόπηση με τεχνικά μέσα εκδηλώσεων του κατηγορουμένου, που πραγματοποιήθηκαν, όμως, στα πλαίσια των ανατιθεμένων σ` αυτόν υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεσή τους, η οποία υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Τους αρεοπαγίτες τους απασχόλησε περίπτωση υπαλλήλου Πολεοδομίας ο οποίος μαζί με άλλα δύο πρόσωπα δωροδοκήθηκε, με το ποσό των 55.000 ευρώ για την έγκριση συντελεστή δόμησης. Οι συνομιλίες για την μίζα με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα καταγράφηκε με ειδικά μηχανήματα και ο πολίτης στην συνέχεια πήγε στην Υπηρεσία Ειδικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ και κατέθεσε το περιστατικό, ενώ παρέδωσε το C.D. που είχε καταγράψει τις συνομιλίες. Στην συνέχεια κατέθεσε και μήνυση.
Τελικά, ο υπάλληλος της Πολεοδομίας κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας και οι άλλοι δύο για το αδίκημα της άμεσης συνέργειας στην δωροδοκία. Όπως αποδείχθηκε ο δημόσιος υπάλληλος της Πολεοδομίας ζήτησε από τον μηνυτή αρχικά το ποσό των 75.000 ευρώ και έλαβε απ` αυτόν 55.000 ευρώ, «κατά παράβαση των καθηκόντων του, προκειμένου να προβεί σε ενέργειες που ανάγονται στα καθήκοντά του, δηλαδή να εγκρίνει τη μεταφορά του συντελεστή δομήσεως και να εκδώσει οικοδομική άδεια για το ακίνητο του μηνυτή», οι δύο άλλοι εμπλεκόμενοι (ο ένας ήταν πολιτικός μηχανικός και ο άλλος είχε στην κυριότητά του ονομαστικούς τίτλους δικαιώματος μεταφοράς συντελεστή δομήσεως), παρείχαν άμεση συνδρομή στον δημόσιο υπάλληλο που διέπραξε την αξιόποινη πράξη της παθητικής δωροδοκίας.

Πηγή: http://arouraios.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η «αξιολόγηση» των δημοσίων υπαλλήλων και οι εμπνευστές της

Η παραγωγικότητα της εργασίας σε μια ιδιωτική επιχείρηση ή σε μια δημόσια υπηρεσία δεν είναι ευθύνη του εργαζόμενου, αλλά ευθύνη της εργοδοσίας και πηγάζει από τον εκσυγχρονισμό της επιχείρησης με τα πιο σύγχρονα μέσα παραγωγής, τον καλό προγραμματισμό, την καλή οργάνωση και τον έλεγχο!
Αυτό το επιχείρημα που προωθείται από κυβερνητικούς παράγοντες, κόμματα και μέσα μαζικής ενημέρωσης, πως όταν μια επιχείρηση ή μια δημόσια υπηρεσία δεν πάει καλά φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν δουλεύουν είναι πρωτοφανές!
Παρουσιάζει την όποια επιχείρηση ή την όποια δημόσια υπηρεσία, ως ένα ξέφραγο αμπέλι όπου ο εργαζόμενος έχει την ευχέρεια να κάνει οτιδήποτε του κατέβει, να σκοτώνει μύγες, να ... παίρνει μόνος του άδεια, να αφήνει τη δουλειά για να κάνει εξωτερικές δικές του δουλειές, να κάνει chatting στο Internet και να αφήνει γενικά στην άκρη τη δουλειά που πρέπει να γίνει και για την οποία τον πληρώνουν, χωρίς να τον ελέγχει κανένας και χωρίς να ελέγχει κανείς αν έγινε η δουλειά που πρέπει να γίνει! Αν είναι δυνατόν! Μόνο όταν έχει κανείς μια τόσο αρρωστημένη αντίληψη για τη λειτουργία μιας επιχείρησης ή μιας δημόσιας υπηρεσίας, μόνο τότε μπορεί να αποδώσει τα χάλια της στον ίδιο τον εργαζόμενο και μόνο τότε μπορεί να έχει και τη «νοσηρή» πολιτική της «αξιολόγησης» που είναι κι αυτή με αυτή την έννοια πρωτοφανής, γιατί θεωρεί πως οι δημόσιες εν προκειμένω υπηρεσίες ήταν, είναι και θα είναι ξέφραγα αμπέλια, όπου ο κάθε εργαζόμενος στις υπηρεσίες αυτές δεν είναι ενταγμένος μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο εργασίας με συγκεκριμένα καθήκοντα για να κάνει αυτά που θα του ανατεθούν και για τα οποία τον προσέλαβαν και τον πληρώνουν, αλλά έχει την ευχέρεια να αφήνει στην άκρη τη δουλειά του και να κάνει οτιδήποτε του κατέβει και οτιδήποτε τον βολεύει, ακόμα και να μην προσέρχεται κανονικά στην εργασία του, χωρίς να τον ελέγχει κανείς!
Οι εμπνευστές του μέτρου της «αξιολόγησης» των δημοσίων υπάλληλων είναι γνωστό πως είναι θιασώτες και υπέρμαχοι του ιδιωτικού τομέα και ως τέτοιοι είναι βέβαιο πως γνωρίζουν πως στις ιδιωτικές επιχειρήσεις ένα τέτοιο μέτρο σαν την «αξιολόγηση» είναι αδιανόητο! Στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, μεγάλες και μικρές, οι εργοδότες οργανώνουν και ελέγχουν την εργασία με σκοπό να επιτευχθούν όσα έχουν προγραμματιστεί και οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να ανταποκριθούν στα συγκεκριμένα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί και να φέρουν σε πέρας το έργο που η επιχείρηση στην οποία εργάζονται έχει προγραμματίσει. Αν ένας εργαζόμενος δεν ανταποκριθεί σ’ αυτά που του ανατέθηκαν, κοινώς δεν «βγάλει τη δουλειά» που έπρεπε να κάνει, ελέγχεται άμεσα από το «αφεντικό», «επιστάτες», «διευθυντές» και διάφορους «προϊσταμένους» και υφίσταται άμεσα τις συνέπειες της μη επαρκούς ανταπόκρισής του.
Είναι λοιπόν φανερό πως σε μια τέτοια οργάνωση της εργασίας ένα τέτοιο μέτρο όπως η «αξιολόγηση» δεν έχει κανένα απολύτως νόημα και το ερώτημα που τίθεται είναι, γιατί οι υπέρμαχοι της «ελεύθερης αγοράς» και του ιδιωτικού τομέα δεν περιορίζονται στη θεσμοθέτηση του προγραμματισμού, της οργάνωσης και του ελέγχου της εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων, όπως γίνεται στον ιδιωτικό τομέα που ομνύουν στο όνομά του, και προωθούν την «αξιολόγηση» με την οποία κρίνεται εκ των υστέρων ο ίδιος ο εργαζόμενος και όχι η ανταπόκρισή του στη δουλειά που του έχει ανατεθεί και μάλιστα σε απεριόριστο χρονικό ορίζοντα στο παρελθόν; Ποιο είναι άραγε το ζητούμενο της «αξιολόγησης»; Αν δεν είναι να γίνεται η δουλειά, τότε τι είναι; Μήπως να βρεθεί ποιος είναι πιο «άξιος» από τον άλλο, δηλαδή η λεγόμενη «αξιοκρατία» και να απολυθούν οι «ανεπαρκείς», οι «ανάξιοι» και γιατί όχι και οι για «διάφορους» λόγους ανεπιθύμητοι;
Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα δεν είναι δύσκολο να δοθεί: Κατ’ αρχήν πρέπει να παρατηρήσουμε πως οι εμπνευστές του μέτρου της «αξιολόγησης» των δημοσίων υπαλλήλων είναι ταυτόχρονα και οι υπεύθυνοι και εμπνευστές του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε και λειτουργεί και τώρα ο Δημόσιος Τομέας. Η «αξιολόγηση» των δημοσίων υπαλλήλων έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του ’90 και συγκεκριμένα στο Προεδρικό Διάταγμα 318 του 1992. Τότε, σκοπός της «αξιολόγησης» ήταν η λεγόμενη «αξιοκρατία», δηλαδή η προώθηση των ημετέρων και συνακόλουθα ο αποτελεσματικότερος έλεγχος του Δημόσιου Τομέα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Στην εποχή της κρίσης η «αξιολόγηση» προσαρμόστηκε στα σημερινά δεδομένα και τις σημερινές «ανάγκες», που είναι η συρρίκνωση του Δημόσιου Τομέα και συνακόλουθα ο περιορισμός των δωρεάν κοινωνικών παροχών για να μεταφερθεί ζωτικός χώρος και κερδοφορία στον Ιδιωτικό, η μείωση των μισθών των Δημοσίων Υπαλλήλων, γιατί η «αξιολόγηση» αντικαθιστά τη μισθολογική βελτίωση λόγω χρόνων υπηρεσίας, η υποταγή των δημοσίων υπαλλήλων με την απειλή της «αξιολόγησης» που πρέπει να καταγράφει οπωσδήποτε και «ανάξιους» και φυσικά παραμένει και ο αρχικός σκοπός της, δηλαδή η προώθηση των ημετέρων και ο έλεγχος του Δημόσιου Τομέα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, είτε στο αρχικό του στάδιο, είτε στο τωρινό, το μέτρο της «αξιολόγησης» προϋποθέτει πως ο Δημόσιος Τομέας θα συνεχίσει να λειτουργεί όπως τον λειτουργούσαν τόσα χρόνια αυτοί που είχαν τον έλεγχό του, ως τσιφλίκι τους και ως μέσο για την εξασφάλιση ψηφοφόρων και βέβαια ως ένα ξέφραγο αμπέλι όπου η προσφορά επαφίεται στην καλή διάθεση των εργαζομένων του που επομένως πρέπει να «αξιολογούνται» εκ των υστέρων για να ελεγχθεί αν έκαναν τη δουλειά που υποτίθεται πως τους έδωσαν να κάνουν και να τους έχουν με αυτό τον τρόπο «στο χέρι»! Και επειδή φυσικά δεν μπορεί να αποδοθούν στους υμνητές του ιδιωτικού τομέα και τους υποστηριχτές των ιδιωτικών συμφερόντων τέτοιες προθέσεις και μια τέτοια παιδαριώδης αντίληψη για την αποδοτική λειτουργία του Δημόσιου Τομέα, εύκολα προκύπτει πως ο σκοπός του θεσμού της «αξιολόγησης» δεν είναι η εξυγίανση και η αποδοτικότητα του Δημόσιου Τομέα όπως ισχυρίζονται, αλλά η εφαρμογή της πολιτικής τους, δηλαδή η συρρίκνωσή του, η μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, η υποταγή τους, η προώθηση των ημετέρων και ο έλεγχος του Δημόσιου Τομέα από τις κυβερνήσεις, ώστε η λειτουργία του να υποτάσσεται στην κυβερνητική πολιτική και όχι στην παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών για τις οποίες υπάρχει!
Οι δημόσιοι υπάλληλοι με την αντίδρασή τους και την απόρριψη της «αξιολόγησής» τους, δεν προστατεύουν μόνο τον εαυτό τους, αλλά και το δημόσιο συμφέρον, τη δωρεάν προσφορά των κοινωνικών παροχών στην Παιδεία, στην Υγεία, στο Περιβάλλον, στην Καθημερινότητα!

Πηγή: aienaristeyein.com-Προκόπης Κωφός Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ενιαίο Μισθολόγιο στο Δημόσιο; Μύθος!

Μπορεί υπάλληλος Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ), στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών, να έχει προσωπική διαφορά, μεγαλύτερη από το μισθό του νεοδιοριζόμενου καθηγητή;
Μπορεί ο μέσος μισθός υπαλλήλων του ίδιου Υπουργείου, να είναι μεγαλύτερος από το μέσο μισθό υπαλλήλων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) σε όλα τα άλλα Υπουργεία;
Και, όμως, μπορεί...
Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και του... δήθεν ενιαίου μισθολογίου υπάρχουν χιλιάδες υπάλληλοι - κυρίως του Υπουργείου Οικονομικών - που απολαμβάνουν προσωπικές διαφορές (η αμοιβή των υπαλλήλων πάνω από τα προβλεπόμενα στο ενιαίο μισθολόγιο), που αγγίζουν και σε ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις ξεπερνούν και τα 1.000 ευρώ το μήνα!
Παραδείγματα, που καταρρίπτουν το "μύθο" του ενιαίου μισθολογίου στο Δημόσιο αποκαλύπτει το epoli.gr:
- Ένας διοικητικός υπάλληλος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ), άγαμος, που εργάζεται στο Υπουργείο Παιδείας, ύστερα από 17 χρόνια λαμβάνει περίπου 1.395 ευρώ, αν υπολογιστούν στον βασικό μισθό τα επιδόματα που λαμβάνει: Προσωπική διαφορά 142 ευρώ, ειδική παροχή 85 ευρώ και κίνητρο απόδοσης 30 ευρώ περίπου. Αντίστοιχα, ένας συνάδελφός του, στο Υπουργείο Οικονομικών, παίρνει επιπλέον του βασικού 850 ευρώ.
- Ακόμη, υπάλληλος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) του Υπουργείου Οικονομικών, που βρίσκεται στο βαθμό και μισθολογικό κλιμάκιο Γ3, (2.256 ευρώ μέσο όρο μεικτών μηνιαίων αποδοχών) λαμβάνει περισσότερα 467 ευρώ, περίπου, από έναν υπάλληλο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ), που εργάζεται στο Υπουργείο Υγείας και βρίσκεται στον ίδιο βαθμό και μισθολογικό κλιμάκιο (Γ3) που λαμβάνει, κατά μέσο όρο, 1.789 ευρώ μεικτές μηνιαίες αποδοχές!
Η καταγραφή δε αυτών των στρεβλώσεων δείχνει, ότι η προσωπική διαφορά αφορά κυρίως υπαλλήλους Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ), τόσο σε όρους ανθρώπινου δυναμικού, όσο και σε χρηματικούς όρους.

Πηγή: http://www.poli-politiki.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποιες οι αλλαγές στην επιλογή προϊσταμένων- Τι προβλέπει αναλυτική εγκύκλιος

Τις βασικές αλλαγές στο σύστημα επιλογής προϊσταμένων στο Δημόσιο περιγράφει αναλυτικά εγκύκλιος του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι το νέο σύστημα εισάγεται άμεσα από την δημοσίευση των νέων οργανικών διατάξεων των φορέων. Διαβάστε αναλυτικά την εγκύκλιο (ΑΔΑ: ΩΕΨ2Χ-ΔΜΜ).
Βάσει των αλλαγών:
1. Συγκροτούνται συλλογικά όργανα που είναι αποκλειστικά αρμόδια για την επιλογή προϊσταμένων και των τριών επιπέδων, Γενικής Διεύθυνσης, Διεύθυνσης, Τμήματος.
2. Θεσμοθετούνται για πρώτα φορά οριζόντιες θέσεις ευθύνης, για την πλήρωση των οποίων επιλαμβάνεται το Κεντρικό Συμβούλιο Επιλογής Προϊσταμένων και το Κεντρικό Συμβούλιο Συνέντευξης Προϊσταμένων. Οριζόντιες θέσεις ευθύνης αποτελούν οι οργανικές μονάδες επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης και Διεύθυνσης που προβλέπονται στις οικείες οργανικές διατάξεις και οι αρμοδιότητές τους είναι όμοιες ή παρεμφερείς σε όλους τους φορείς που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του ΥΚ, ιδίως Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης, Οικονομικών Υπηρεσιών, Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών, Πληροφορικής, Διεύθυνση Διοικητικού/ Προσωπικού, Πληροφορικής, Προμηθειών, Προϋπολογισμού, νοούνται εφεξής για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Κώδικα ως οριζόντιες θέσεις ευθύνης.
3. Για όλα τα επίπεδα θέσης ευθύνης προβλέπονται τρία στάδια επιλογής:
- Πρώτο στάδιο: πλήρωση αναγκαίων προϋποθέσεων και τυπικών προσόντων
- Δεύτερο στάδιο: γραπτή εξέταση
- Τρίτο στάδιο: συνέντευξη
4. Δικαίωμα συμμετοχής για την πλήρωση θέσεων ευθύνης επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης και Διεύθυνσης έχουν όλοι οι δημόσιοι πολιτικοί διοικητικοί υπάλληλοι των δημοσίων υπηρεσιών, ήτοι Υπουργείων, Γενικών και Ειδικών Γραμματειών, αποκεντρωμένων διοικήσεων, αυτοτελών ή μη δημοσίων υπηρεσιών καθώς και ΝΠΔΔ, οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Υπαλληλικού Κώδικα. Δικαίωμα συμμετοχής για την πλήρωση θέσεων επιπέδου Τμήματος έχουν μόνο οι δημόσιοι πολιτικοί διοικητικοί υπάλληλοι των δημοσίων υπηρεσιών, ήτοι Υπουργείων, Γενικών και Ειδικών Γραμματειών, αποκεντρωμένων διοικήσεων, αυτοτελών ή μη δημοσίων υπηρεσιών καθώς και ΝΠΔΔ που ανήκουν οργανικά στο φορέα.
Ωστόσο, επισημαίνεται ότι κατά την πρώτη εφαρμογή αυτού του συστήματος επιλογής προϊσταμένων κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 5 του ν. 4275/2014, δικαίωμα συμμετοχής για την πλήρωση των οριζόντιων Γενικών Διευθύνσεων Οικονομικών Υπηρεσιών, Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών ή και Πληροφορικής, δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι υπάλληλοι κατηγορίας ΠΕ όλων των κλάδων, που ανήκουν οργανικά στα Υπουργεία. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αύξηση φόρων και νέα μείωση μισθών δημοσίου σε ένα τρίμηνο

Αύξηση των φόρων κατά ένα δις περίπου και νέα μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων μέσα σε ένα τρίμηνο καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα.
Συγκεκριμένα, οι φόροι στο εισόδημα και την περιουσία ανήλθαν στο τέλος του δεύτερου τριμήνου σε 4,79 δισ. ευρώ, από 3,806 δισ. ευρώ που ήταν το πρώτο τρίμηνο, ενώ σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο του 2013 κατέγραψαν αύξηση κατά 460 εκατ. ευρώ.
Αντίθετα, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων σημείωσαν περαιτέρω πτώση. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι δαπάνες για αμοιβές εξηρτημένης εργασίας υποχώρησαν σε 5,158 δισ. ευρώ το δεύτερο τρίμηνο, από 5,208 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο, καταγράφοντας μείωση κατά 50 εκατ. ευρώ. Σε σχέση με το περσινό δεύτερο τρίμηνο καταγράφηκε μείωση κατά 458 εκατ. ευρώ.
Όσον αφορά στις κρατικές δαπάνες για κοινωνικές παροχές, αυτές ανήλθαν σε 9,483 δισ. ευρώ στο τέλος του δεύτερου τριμήνου φέτος, από 9,215 δισ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο, χάρη στη διάθεση τον Μάιο ποσού 525 εκατ. ευρώ ως «κοινωνικό μέρισμα».
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τους τριμηνιαίους μη χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς της Γενικής Κυβέρνησης, που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η ονομαστική αξία του δημοσίου χρέους ανήλθε στο τέλος του δεύτερου τριμήνου σε 317,499 δισ. ευρώ και αυξήθηκε κατά περίπου 2,5 δισ. ευρώ από το πρώτο τρίμηνο. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τα εφάπαξ που θα λάβουν έως τα τέλη του 2014 οι δημόσιοι υπάλληλοι

Από 18.715 ευρώ – 39.926 ευρώ κυμαίνονται, ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας και το εκπαιδευτικό επίπεδο, τα ποσά του εφάπαξ που θα λάβουν από το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων όσοι υπάλληλοι υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης μέχρι τον Αύγουστο του 2013 και η απόφαση για τη συνταξιοδότησή τους εκδόθηκε μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου του 2014.
Τα ποσά και το χρονοδιάγραμμα δίνει στην “Ημερησία” - σε συνέχεια της απόφασης της κυβέρνησης να επιχορηγήσει το Ταμείο με 260 εκατ ευρώ - ο γενικός διευθυντής του ΤΠΔΥ Ν. Καλάκος υπολογίζοντας ότι έως το τέλος θα πληρωθούν 27.500 εφάπαξ χωρίς να αποκλείεται ο αριθμός να φτάσει τις 31.000 τον Ιανουάριο όπως έχει προβλέψει η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και εφόσον το Ταμείο λάβει πρόσθετη χρηματοδότηση (περί τα 50 εκατ ευρώ) από το αποθεματικό του υπ. Οικονομικών για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.
Καμία πρόβλεψη, ωστόσο, δεν μπορεί να γίνει για τα εφάπαξ που θα δοθούν στη συνέχεια καθώς εκκρεμεί η απόφαση για τη διαμόρφωση του συντελεστή βιωσιμότητας για όλα τα Ταμεία που χορηγούν εφάπαξ.

ΤΑ ΕΦΑΠΑΞ ΣΕ ΕΥΡΩ
Σύμφωνα με το γενικό διευθυντή του ΤΠΔΥ τα ποσά (με ενσωματωμένες τις περικοπές που έχουν γίνει) διαμορφώνονται ως εξής:
Για 35 έτη ΠΕ: 39.926 ευρώ,
για 35 έτη ΤΕ : 38.214 ευρώ,
για 35 έτη ΔΕ: 34.220 ευρώ,
για 35 έτη ΥΕ:29.603 ευρώ,
για 25 έτη ΠΕ: 25.184 ευρώ,
για 25 έτη ΤΕ: 24.118 ευρώ,
για 25 έτη ΔΕ: 21.600 ευρώ και
για 25 έτη ΥΕ: 18.715 ευρώ.

Πηγή: Ημερήσια Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Υπηρεσιακά Συμβούλια: Πώς θα εκλεγούν οι εκπρόσωποι των δημοσίων υπαλλήλων

Με συμπληρωματική εγκύκλιο που εστάλη προς όλα τα υπουργεία και τις γενικές και ειδικές γραμματείες και κοινοποιήθηκε στην ΑΔΕΔΥ, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης διευκρινίζει τις διαδικασίες για τις εκλογές αιρετών εκπροσώπων των υπαλλήλων στα υπηρεσιακά συμβούλια των δημοσίων υπηρεσιών.
Η εγκύκλιος υπενθυμίζει ότι δικαίωμα να εκλέγουν έχουν οι υπάλληλοι όλων των κλάδων προσωπικού που υπάγονται στην αρμοδιότητα του υπηρεσιακού συμβουλίου. Επίσης το δικαίωμα να εκλέγουν έχουν μόνο όσοι είναι εγγεγραμμένοι στον πίνακα εκλογέων του οικείου υπηρεσιακού συμβουλίου.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 της αριθ. ΔΙΔΑΔ/Φ.37.9/683/οικ.19516/17.9.2001 (Β ́ 1246) υπουργικής απόφασης, μπορούν να παρατείνονται, όλες ή μερικές, οι προθεσμίες για την ανάδειξη των αιρετών εκπροσώπων στα υπηρεσιακά συμβούλια, με απόφαση του οικείου Υπουργού ή του οργάνου που ασκεί την εποπτεία προκειμένου για τα κοινά υπηρεσιακά συμβούλια ν.π.δ.δ, ύστερα από εκτίμηση των ιδιαίτερων συνθηκών κάθε υπηρεσίας.
Ακόμη η εγκύκλιος αναφέρει ότι σύμφωνα τις διατάξεις της περίπτωσης β’ της παρ. 5 του άρθρου 5 του ν.4275/2014, εντός τριάντα (30) ημερών από την έναρξη ισχύος των οικείων οργανικών διατάξεων – προεδρικών διαταγμάτων που εκδίδονται για πρώτη φορά κατ ́ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 54 του ν. 4178/2014 και της παρ. 4 του άρθρου 35 του ν. 4024/2011, ήτοι τέλος Νοεμβρίου 2014, συγκροτούνται τα υπηρεσιακά συμβούλια των φορέων, εν προκειμένω των Υπουργείων κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις αυτές.
Διαβάστε ολόκληρη την εγκύκλιο ΕΔΩ

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποιος κερδίζει από τις απολύσεις στο Δημόσιο;

Η συζήτηση για τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, είτε μέσω της αξιολόγησης, είτε μέσω της κινητικότητας και της διαθεσιμότητας, είτε μέσω των λουκέτων σε δημόσιους οργανισμούς στο όνομα της «περικοπής της σπατάλης», είτε στο όνομα του «αντικρατισμού», είναι εξαιρετικά διδακτική.
Όταν ξεκίνησε η μνημονιακή περιπέτεια της χώρας, οι απολύσεις στο Δημόσιο παρουσιάζονταν περίπου ως μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης και οι κυβερνώντες περιχαρείς δήλωναν ότι πρέπει «να σπάσει το ταμπού» γιατί, σύμφωνα με την ίδια αυτή κυνική συλλογιστική, δεν μπορεί ο ιδιωτικός τομέας να έχει την αποκλειστική συμμετοχή στην παραγωγή… 1,5 εκατ. ανέργων.
Πρόκειται για μια άποψη που επένδυε στη λογική τού «διαίρει και βασίλευε» και αναζητούσε κοινωνική συναίνεση στην υλοποίησή της μέσω του «κοινωνικού αυτοματισμού».
Τα πρώτα χρόνια της κρίσης είχε μετατραπεί σε καραμέλα στα χέρια των κυβερνώντων το επιχείρημα ότι, αν κάναμε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αν προχωρούσαμε στις «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος και τη δημόσια διοίκηση» όπως λεγόταν πιο εύηχα, δεν θα υπήρχε ανάγκη για φορολογικές επιβαρύνσεις, για περικοπές μισθών και συντάξεων, καθώς και κοινωνικών δαπανών. Τουλάχιστον, όχι στο βαθμό που τα βιώνουμε σήμερα.
Δεν θα σταθούμε στα αριθμητικά δεδομένα, που καταρρίπτουν αυτά τα παιδαριώδη επιχειρήματα, που δεν έχουν οικονομική λογική, παρά μόνο εξυπηρετούν προπαγανδιστικές ανάγκες των κυβερνώντων και της τρόικας. Άλλωστε οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, ούτε στη μείωση των φόρων οδήγησαν, ούτε στην αύξηση των κοινωνικών δαπανών, ούτε στη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Τουναντίον.
Από την άλλη μεριά, οι απολύσεις στο Δημόσιο απλώς αυξάνουν τον αριθμό των ανέργων και με τη σειρά της η αύξηση αυτή του «εφεδρικού στρατού» κάνει πιο δύσκολη την εξεύρεση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Με απλά λόγια, μια θέση εργασίας είναι αντικείμενο διεκδίκησης από περισσότερους. Και η αύξηση της προσφοράς εργατικών χεριών με βάση το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης φέρνει τη μείωση των μισθών για όλους τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και Δημόσιο. Ποιος ισχυρίζεται ακόμα ότι θα ωφεληθεί ο ιδιωτικός τομέας, αν απολυθούν επιπλέον 6.500 δημόσιοι υπάλληλοι;

Πηγή: http://www.inprecor.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Καλά κάνουν και ανησυχούν οι δημόσιοι υπάλληλοι

Σήμερα γίνεται ένας επιμερισμός προσωπικά σε όσους χρειάζονται και σε όσους όχι, σε ικανούς και λιγότερο ικανούς ώστε στη συνέχεια να υπάρξει μια μεγάλη ανακατάταξη προσωπικά που θα έχει από υποχρεωτικές μετατάξεις έως και απολύσεις.
Έχουν λόγο οι δημόσιοι υπάλληλοι να ανησυχούν από την εφαρμογή του μέτρου της αξιολόγησης, όταν την τελευταία ημέρα της συνεδρίασης της Βουλής, πριν από τις διακοπές του Δεκαπενταύγουστου, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης πέρασε τροπολογία στο πολυνομοσχέδιο με την οποία διαβεβαιώνει -και νομοθετικά- ότι όσοι επιμεριστούν στη μικρότερη ποσόστωση του 15% δεν πρόκειται να έχουν καμία εργασιακή, μισθολογική ή βαθμολογική επίπτωση;
Όλα τα στοιχεία δείχνουν πως η ανησυχία τους είναι δικαιολογημένη και δεν εξαρτάται από καμία καλή ή κακή θέληση της οποιασδήποτε πολιτικής ηγεσίας.
Πού βρίσκεται η αλήθεια για τις αξιολογήσεις Το μισθολογικό κόστος είναι η αρχή και το τέλος όλων των σχεδιασμών που γίνονται σήμερα. Όταν με τον νόμο 4093/2012 ξεκίνησε η ιστορία της αξιολόγησης στο Δημόσιο, αυτή δεν αφορούσε μόνο τη διαθεσιμότητα-κινητικότητα κάποιων υπαλλήλων, αλλά και την αξιολόγηση δομών και προσωπικού όλου του δημόσιου τομέα. Τότε, ανώτατοι κυβερνητικοί παράγοντες που ασχολούνταν με αυτή την υπόθεση υποστήριζαν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις πως αν η αξιολόγηση έφτανε στις δομές και στο προσωπικό του κράτους που βρίσκονται κάτω από τα υπουργεία, το προσωπικό που θα κρινόταν πλεονάζον ή μη ικανό να υπηρετεί στις θέσεις όπου εργαζόταν θα ξεπερνούσε τους 40.000 με 45.000 υπαλλήλους.
Τέτοια αξιολόγηση δεν έγινε ποτέ, αλλά οι υπολογισμοί που γίνονταν τότε για πάνω από 40.000 υπαλλήλους σε διαθεσιμότητα δεν ήταν εξωπραγματικοί.

Πηγή: http://www.efsyn.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το κόστος μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων

Στοιχεία για το κόστος μισθοδοσίας των υπαλλήλων στο στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα διαβίβασε στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών.
Τα στοιχεία διαβιβάστηκαν μετά από ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων που είχε καταθέσει ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Γιάννης Πανούσης με την οποία ζητούσε από τα συναρμόδια υπουργεία να καταθέσουν στη Βουλή τον αριθμό των υπαλλήλων στο στενό δημόσιο τομέα και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΟΤΑ, ιερείς, περιφερειακές υπηρεσίες, αποκεντρωμένες υπηρεσίες κλπ) στη χώρα μας αυτή τη στιγμή και το κόστος μισθοδοσίας τους.
Ο κ. Πανούσης ζητούσε επίσης να ενημερωθεί ποιες ακριβώς δεσμεύσεις έχει αναλάβει η χώρα έναντι των δανειστών για απολύσεις και σε ποιο σημείο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή διότι δεν υπάρχει αναλυτική εικόνα για τον αριθμό των υπαλλήλων στο δημόσιο, αντιθέτως υπάρχει σύγχυση «με τις αλλεπάλληλες εξαγγελίες και υπαναχωρήσεις σχετικά με το κλείσιμο φορέων του δημοσίου, τη θέση σε διαθεσιμότητα, την αξιολόγηση και επαναξιολόγηση ή μη κάποιου αριθμού υπαλλήλων και την τήρηση ή μη των συμφωνηθέντων για προαπαιτούμενο αριθμό απολύσεων ανά έτος».
Με την απάντηση του υπουργείου Οικονομικών που αριθμεί 36 σελίδες, διαβιβάζονται στη Βουλή στοιχεία για τις «πληρωμές δαπανών αποδοχών Τακτικού Προϋπολογισμού Ιανουαρίου-Ιουνίου 2014, ανά υπουργείο. Διαβιβάζονται επίσης στοιχεία για το μισθολογικό κόστος και σε κάθε έναν φορέα που εποπτεύει το κάθε υπουργείο ενώ αντίστοιχα στοιχεία διαβιβάζονται για τις αποκεντρωμένες διοικήσεις, τους ΟΤΑ, τις περιφερειακές υπηρεσίες, και τα Νομικά Πρόσωπα κλπ. Τα στοιχεία δηλαδή ανά φορέα και ειδικό φορέα, με το μισθολογικό κόστος των υπηρετούντων υπαλλήλων που έχουν ενταχθεί στο σύστημα πληρωμών της Ενιαίας Αρχής Πληρωμής. Ως προς τον αριθμό των υπηρετούντων υπαλλήλων που διαμορφώνουν το κόστος αυτό, ο κ. Σταϊκούρας αναφέρει στον βουλευτή ότι αρμόδιο είναι το συνερωτώμενο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Τονίζει πάντως ότι «επιδίωξη όλων των εμπλεκομένων υπηρεσιών είναι η ορθή και άμεση καταβολή των πάσης φύσεως αποδοχών στους εργαζόμενους καθώς και η απόδοση κρατήσεων».
Στο διαβιβαστικό έγγραφο έγγραφο ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας αναφέρει ότι:
• Οι πληρωμές δαπανών μισθοδοσίας στον τακτικό προϋπολογισμό για την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2014 ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 6.124,25 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με το οριστικό μηνιαίο δελτίο εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού Ιουνίου 2014, εξαιρώντας τις δαπάνες των συντάξεων και λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσθετες παροχές.
• Αναφορικά με τους υποτομείς της Γενικής Κυβέρνησης (Νομικά Πρόσωπα, ΟΤΑ, ΟΚΑ), οι αμοιβές προσωπικού για την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου ανέρχονται σε 1.422 εκατ. ευρώ σύμφωνα με το δελτίο μηνιαίων στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης μηνός Μαϊου 2014.
Ως προς τις «πληρωμές δαπανών αποδοχών του Τακτικού Προύπολογισμού Ιανουαρίου-Ιουνίου 2014», τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αποδοχές ανήλθαν: -ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: 47.942.203 ευρώ (σ.σ. από τις δαπάνες αυτές τα 42.797.995 ευρώ αφορούν μισθούς και 4.319.709 ευρώ λοιπές παροχές)
-ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: 1.020.542 ευρώ
-ΥΠ. ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ& ΤΡΟΦΙΜΩΝ: 26.730.055 ευρώ
-ΥΠ. ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ&ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ: 775.090.027 ευρώ
-ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ KAI ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ: 311.657.227 ευρώ (σ.σ. από τα στοιχεία προκύπτει ότι το εξάμηνο πληρώθηκαν από τις δαπάνες αυτές τα 94.190.121 ευρώ αφορούν σε «έκτακτες (αναδρομικές) παροχές δικαστικών 2003-2007)
-ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ & ΠΡΟΝΟΙΑΣ: 37.147.003 ευρώ
-ΥΠ. ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ & ΑΙΓΑΙΟΥ: 87.795.038 ευρώ
-ΥΠ. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ & ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ: 57.713.654 ευρώ
-ΥΠ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: 76.009.993 ευρώ
-ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ: 1.107.064.534 ευρώ (σ.σ. από τις δαπάνες αυτές το 1.069.184.320 ευρώ αφορούν το προσωπικό των νοσηλευτικών ιδρυμάτων)
-ΥΠ. ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ & ΔΙΚΤΥΩΝ: 85.465.108 ευρώ.
-ΥΠ. ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: 14.890.632 ευρώ
-ΥΠ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ: 187.640.044 ευρώ
-ΥΠ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ & ΘΡΑΚΗΣ: 1.178.685 ευρώ
-ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ: 2.007.649.361 ευρώ
-ΥΠ. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ & ΗΛ. ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ: 14.387.653 ευρώ
-ΥΠ. ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ: 947.097.601 ευρώ
-ΥΠ. ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ: 63.961.934 ευρώ
-ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ: 268.642.241 ευρώ
-ΥΠ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ: 5.171.013 ευρώ
Συνολικό αποτέλεσμα: 6.124.254.547 ευρώ
Αναφορικά με τους υποτομείς της Γενικής Κυβέρνησης (Νομικά Πρόσωπα, ΟΤΑ, ΟΚΑ) για τις αμοιβές προσωπικού την περίοδο Ιανουαρίου - Μαϊου 2014, οι δαπάνες ανήλθαν:
Νομικά Πρόσωπα -ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ: 213 εκατ. ευρώ
-ΕΠΑΝΑΤΑΞΙΝΟΜΗΜΕΝΕΣ ΔΕΚΟ: 151 εκατ. ευρώ
-Τοπική Αυτοδιοίκηση -ΔΗΜΟΙ: 657 εκατ. ευρώ
-ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ: 9 εκατ. ευρώ
-ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΟΤΑ: 148 εκατ. ευρώ
-Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης -Κοινωνικά Ταμεία: 205 εκατ. ευρώ
-Νοσοκομεία: 39 εκατ. ευρώ
Συνολικό αποτέλεσμα: 1.422 εκατ. ευρώ.

Πηγή: www.dikaiologitika.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι δημόσιοι υπάλληλοι μεγάλα θύματα της κρίσης

Έχουν χάσει πάνω από το ένα τρίτο των ετήσιων αποδοχών τους από το 2009 έως σήμερα. Σε χειρότερη θέση οι χαμηλόμισθοι. Ισχυρό πλήγμα στις αποδοχές τους έχουν δεχθεί από την οικονομική κρίση και την εφαρμογή του Μνημονίου οι δημόσιοι υπάλληλοι, που έχουν χάσει πάνω από το ένα τρίτο των αποδοχών τους από το 2009 ως σήμερα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής», τα υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομικών έχουν εκπονήσει πολυσέλιδη μελέτη για το τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο τομέα.
Σύμφωνα με τα ευρήματα των δύο υπουργείων, η μέση σωρευτική μείωση των ετήσιων τακτικών αποδοχών των υπαλλήλων, που αμείβονται μέσω του ενιαίου μισθολογίου, φτάνει μέχρι και το 38% για το διάστημα από το 2009 έως και σήμερα. Το μέσο κόστος ανά υπάλληλο που αμείβεται μέσω του ενιαίου μισθολογίου ανέρχεται πλέον στα 1.554 ευρώ, ενώ το αντίστοιχο ποσό για εκείνους που υπάγονται σε ειδικά μισθολόγια είναι 1.798 ευρώ.
Σε ό,τι αφορά στα ειδικά μισθολόγια και με αφορμή τις πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις, τα αρμόδια υπουργεία εξετάζουν αυτή την περίοδο το τι ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες με τα δικά τους ειδικά μισθολόγια, ώστε να προσαρμοστεί η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Από τα στοιχεία της εν λόγω μελέτης για το τι έχει συμβεί έως τώρα προκύπτουν τρία συμπεράσματα:
1. Σε γενικές γραμμές η μέση ποσοστιαία μείωση των ετήσιων αποδοχών των υπαλλήλων ήταν σχεδόν παρόμοια μεταξύ των διαφόρων υπουργείων. Τη μεγαλύτερη μέση περικοπή υπέστησαν οι εργαζόμενοι στο υπουργείο Οικονομικών, καθώς στο διάστημα 31 Δεκεμβρίου 2009 με 1 Ιανουαρίου 2013 οι απώλειές τους έφτασαν στο 38%. Ακολούθησαν οι υπάλληλοι των υπουργείων Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης με περικοπή της τάξης του 35%, του Διοικητικής Μεταρρύθμισης με 34%, ενώ σε καλύτερη θέση βρέθηκαν εκείνοι που εργάζονται στα υπουργεία Πολιτισμού και Παιδείας (κυρίως εκπαιδευτικοί), καθώς οι απώλειές τους περιορίστηκαν κατά ένα τέταρτο των αρχικών τους αποδοχών (25%).
2. Με εξαίρεση τους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών, καταγράφεται αισθητή διαφορά στις ποσοστιαίες μειώσεις των ετήσιων αποδοχών των χαμηλόμισθών έναντι των υψηλόμισθων. Οπως προκύπτει από τα σχετικά στοιχεία, στο υπουργείο Πολιτισμού ένας υπάλληλος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΔΕ) με 5 έτη προϋπηρεσία έχασε το 35% των αποδοχών του, ενώ στο ίδιο υπουργείο ένας υπάλληλος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (ΠΕ) με 29 χρόνια προϋπηρεσίας απώλεσε το 13%.
Παρόμοια είναι τα ποσοστά και για τους εκπαιδευτικούς, ενώ η διαφορά είναι μικρότερης κλίμακας, αλλά αισθητή, στα υπόλοιπα υπουργεία. Για παράδειγμα, στο υπουργείο Δικαιοσύνης, ο ΔΕ υπάλληλος με 5 χρόνια προϋπηρεσία έχασε το 38% των αποδοχών του, ενώ ο ΠΕ υπάλληλος με 29 έτη προϋπηρεσίας το 25%.
3. Η διαφορά στις μειώσεις μεταξύ των υπαλλήλων που αμείβονται μέσω του ενιαίου μισθολογίου και εκείνων που υπάγονται σε ειδικά μισθολόγια είναι μεγάλη και ειδικά στις περιπτώσεις που η Δικαιοσύνη έχει εκδώσει αποφάσεις για αποκατάσταση μέρους των απωλειών τους. Ετσι, μετά την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων οι απώλειες των δικαστικών λειτουργών την περίοδο 31 Δεκεμβρίου 2009 – 1 Ιανουαρίου 2014 έχουν περιοριστεί στο 21%, ενώ στην άσκηση εργασίας που προβλέπει ότι οι ένστολοι θα αποκατασταθούν βάσει των πρόσφατων δικαστικών αποφάσεων οι απώλειές τους θα ανέλθουν στο 18% για εκείνους του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και στο 14% για εκείνους του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Πηγή: Καθημερινή Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η αλήθεια για τη δήθεν αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων

Από την ημέρα που οι τύχες της χώρας παραδόθηκαν σε πολυκομματικές κυβερνήσεις (Παπαδήμος, ο υπηρεσιακός Πικραμένος, Σαμαράς), αυτό που όλη η ελληνική κοινωνία παρατηρεί με δέος, είναι η πλήρης κατάρρευση των δικαιωμάτων, πάσης φύσεως, με ταυτόχρονη καταπάτηση – κατάργηση άρθρων του Συντάγματος.
Μια από τις σημαντικότερες ανατροπές είναι και η ουσιαστική κατάργηση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων.
Προκειμένου να επιτύχουν αυτό το στόχο, επέλεξαν διάφορες μεθόδους. Μεταξύ αυτών ήταν και η περίφημη κινητικότητα – διαθεσιμότητα, μετά από «αξιολόγηση»!
Έχει μεγάλη σημασία να εξετάσουμε πώς εννοεί η κυβέρνηση την αξιολόγηση.
Κατά τους κυβερνώντες, λοιπόν, σε κάθε υπουργείο, με τους βαθμούς 9 ως 10 αξιολογείται ποσοστό έως και 25% των υπαλλήλων, με τους βαθμούς 7 ως 8 αξιολογείται ποσοστό έως και 60% των υπαλλήλων και με τους βαθμούς 1 ως 6 αξιολογείται ποσοστό έως και 15% των υπαλλήλων.
Πρόκειται για τη λεγόμενη έκθεση επιμερισμού ποσοστών ανά κλίμακα βαθμολόγησης. Και στέλνεται και διευκρίνιση με την οποία το υπουργείο επισημαίνει ότι όσοι βαθμολογούνται με την κατώτερη βαθμολογία δεν οδηγούνται σε διαθεσιμότητα, καθώς αυτή τελείωσε, ούτε απολύονται.
Με βάση τα όσα λέει η κυβέρνηση, προκύπτουν κάποια κρίσιμα ερωτήματα. Πώς θα γίνει η αξιολόγηση; Με τι κριτήρια; Από πού προκύπτουν αυτές οι βαθμολογήσεις; Οι εργαζόμενοι ως τι θα αξιολογηθούν;
Η λογική της κυβέρνησης και σε αυτό το θέμα είναι απολύτως εσφαλμένη. ΔΕΝ επιθυμεί να αξιολογήσει, απλά, επιθυμεί να παρουσιάσει αριθμούς, όπως της ζητούν οι τροϊκανοί. Γιατί, με όσα λένε ότι θέλουν να κάνουν και όπως περιγράφονται στο νόμο, το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει, είναι η αξιολόγηση.
Αν πραγματικά επιθυμούσε να μεταρρυθμίσει τη χώρα και ιδιαίτερα το Δημόσιο Τομέα, την ατμομηχανή κάθε σοβαρής χώρας, έπρεπε να κάνει κάποιες σημαντικές κινήσεις.
Η πρώτη κίνηση είναι να συνταχθούν νέα οργανογράμματα κατά υπουργείο, στα οποία θα περιγράφονται:
• Η θέση εργασίας
• Τα προσόντα του ενδιαφερόμενου
• Καθηκοντολόγιο
Στη συνέχεια προκηρύσσει τις θέσεις με αναλυτική περιγραφή των παραπάνω. Με την πρόσληψη των ενδιαφερομένων και την τοποθέτησή τους να υπάρχει ένα χρονικό περιθώριο έξι μηνών για να μπορέσουν να δείξουν τις δυνατότητές τους.
Ακολούθως, με ένα σύστημα επιστημονικά τεκμηριωμένο και πλήρως αδιάβλητο, μπορεί να προχωρήσει στην αξιολόγηση.
Η αξιολόγηση που γίνεται υπό αυτές τις συνθήκες, έχει αποτέλεσμα. Παράλληλα, με τον τρόπο αυτό, θα τοποθετείται ο κατάλληλος ενδιαφερόμενος στην κατάλληλη θέση.
Αντί αυτών, η πρακτική που ακολουθείται σήμερα είναι η προκήρυξη αριθμού ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ, ΥΕ και στη συνέχεια η τοποθέτησή τους όπου υπάρχουν κενά ή ανάγκες!
Πλέον αυτού, πλείστες όσες φορές ο προσληφθείς υποχρεώνεται σε αλλαγή θέσης αναιτιολόγητα. Ή υποχρεώνεται σε συχνές αλλαγές καθηκόντων, ανάλογα με τις διαθέσεις του προϊσταμένου.
Ο κάθε εργαζόμενος, υπό αυτές τις συνθήκες, ΔΕΝ μπορεί να κριθεί. Εκτός εάν κρίνεται για την προσαρμοστικότητά του σε κάθε θέση που τοποθετείται. Για ουδένα άλλο λόγο μπορεί να κριθεί.
Γιατί η κυβέρνηση επέλεξε αυτή την περίοδο για να εφαρμόσει μια δήθεν αξιολόγηση στους Δημοσίους Υπαλλήλους;
Για να μπορεί να κουνά το δάχτυλο σε όσους διαφωνούν μαζί της, τονίζοντας σε κάθε περίπτωση ότι οι διαφωνούντες δεν επιθυμούν την αξιολόγηση!!!
Βρήκαν οι κυβερνώντες να λένε διάφορα, επιτιθέμενοι στους διαφωνούντες και χαρακτηρίζοντάς τους όπως τους εξυπηρετεί. Και επίσης, σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για τους εργαζόμενους, να τους έχει σε διαρκή ομηρεία.
Με αφορμή το ζήτημα της αξιολόγησης, καλό είναι να γνωρίζουμε και κάποια πράγματα από το πολύ πρόσφατο παρελθόν.
Είναι αδιανόητο οι υπουργοί και βουλευτές της κυβέρνησης να επιδιώκουν να επιβάλλουν την δήθεν αξιολόγηση, όταν οι ίδιοι αρνούνται να αξιολογηθούν για το έργο τους.
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του πρώην Προέδρου της Βουλής, Απόστολου Κακλαμάνη, που στις 19 Μαρτίου του 2010, στην Πρώτη Γραμμή, εκπομπή της συγχωρεμένης ΝΕΤ, σύμφωνα με την οποία «οι βουλευτές και οι υπουργοί δεν είναι μαθητούδια για να τα πηγαίνουν από το αυτί και στο δάσκαλο».
Αυτή η δήλωση δείχνει τη νοοτροπία του συνόλου του πολιτικού κόσμου, σύμφωνα με την οποία οι πολιτικοί είναι στο απυρόβλητο, αν και αυθαιρετούν, βάζουν μια ολόκληρη χώρα στη μέγγενη των μνημονίων, παραβιάζουν το Σύνταγμα, προσβάλλουν με τη συμπεριφορά τους το σύνολο των πολιτών, οδηγούν έναν λαό στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε χώρα σε περίοδο ειρήνης, βιάζουν βάναυσα το κοινωνικό κράτος και παρόλα αυτά εξακολουθούν να συμπεροφέρονται με μοναδική αλαζονεία.
Αν από κάπου πρέπει να ξεκινήσει η αξιολόγηση είναι από τον πολιτικό κόσμο, που αδυνατεί να πράξει το αυτονόητο. Να φτιάξει ένα σωστό κράτος.

Πηγή: http://www.tribune.gr - Γιάννης Γ. Αγγέλου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....