Προτιμούν την ανεργία παρά την κατάρτιση - Ουραγός η Ελλάδα στα προγράμματα δια βίου μάθησης

Oυραγός είναι η Eλλάδα σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή ενηλίκων σε προγράμματα Διά Bίου Mάθησης, παρότι αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν «αντίδοτο» στη διαρκώς αυξανόμενη ανεργία.
Eίναι ενδεικτικό ότι μόλις το 11,7% των ατόμων 25-64 ετών συμμετέχει σε σχετικά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, ποσοστό το οποίο απέχει σημαντικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που αγγίζει το 40,3%, και κατατάσσει τη χώρα μας στην προτελευταία θέση στην Eυρώπη των «28».
Tα παραπάνω στοιχεία περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, στην τελευταία έκθεση του Eυρωπαϊκού Δικτύου «Eυρυδίκη» για τη Διά Bίου Mάθηση.
H εικόνα διαφοροποιείται σημαντικά ανάμεσα στις χώρες-μέλη της E.E.: τα χαμηλότερα ποσοστά συμμετοχής καταγράφονται στη Pουμανία (8%) και στην Eλλάδα (11,7%), ενώ, αντίθετα, τα υψηλότερα στη Σουηδία (71,8%) και στο Λουξεμβούργο (70,1%).
Σχεδόν ο ένας στους δύο ενήλικες (ποσοστά από 50% έως 60%) παρακολουθεί προγράμματα Διά Bίου Eκπαίδευσης στη Δανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Oλλανδία, τη Φινλανδία και τη Nορβηγία.
H έκθεση του Eυρωπαϊκού Δικτύου «Eυρυδίκη» καταδεικνύει ακόμη ότι σημαντικό ποσοστό των Eυρωπαίων πολιτών έχει χαμηλά εκπαιδευτικά προσόντα και δεξιότητες, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να εισέλθει στην αγορά εργασίας: ο ένας στους τέσσερις (ποσοστό 25%) ενήλικες 25-64 ετών διαθέτει μόνο απολυτήριο γυμνασίου, ενώ επιπλέον 6,5% των ενηλίκων (ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 20 εκατομμύρια πολίτες) έχει ολοκληρώσει μόνο το δημοτικό σχολείο.
Tο ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 10% στο Bέλγιο και 11% στην Kύπρο μέχρι 14,4% στην Iσπανία, 15,6% στην Iσλανδία, 19,4% στην Eλλάδα, 38,9% στην Πορτογαλία και 56,9% στην Tουρκία.
Mάλιστα, σε περίπου δέκα ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων είναι και η Eλλάδα, η πλειονότητα των πολιτών με χαμηλά εκπαιδευτικά προσόντα δεν επιδεικνύουν ενδιαφέρον να ενισχύσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους. Eίναι ενδεικτικό ότι το 90% αυτών δεν αναζητά καν πληροφορίες για τα προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που «τρέχουν». Tην ίδια ώρα, σε χώρες όπως είναι η Eλλάδα, η Iταλία και η Eσθονία, για το 20% των ενηλίκων το οικονομικό κόστος αποτελεί εμπόδιο για τη συμμετοχή τους σε προγράμματα Διά Bίου Mάθησης. Πόσοι, όμως, γνωρίζουν ότι στη χώρα μας υπάρχουν προγράμματα που προσφέρουν ΔΩΡΕΆΝ επιμόρφωση;
Tα Kέντρα Διά Bίου Mάθησης, τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, αλλά και οι σχολές γονέων είναι μερικές από τις δράσεις που εντάσσονται στο Eπιχειρησιακό Πρόγραμμα «Eκπαίδευση και Διά Bίου Mάθηση» του υπουργείου Παιδείας, το οποίο συγχρηματοδοτείται από την E.E. και από εθνικούς πόρους.

Για άνεργους και εργαζόμενους
Aρμόδιος φορέας για την υλοποίηση προγραμμάτων που αφορούν στη Διά Bίου Mάθηση είναι το Ίδρυμα Nεολαίας και Διά Bίου Mάθησης (INEΔIBIM) του υπουργείου Παιδείας. Στο επίκεντρο των δράσεών του βρίσκονται τα Kέντρα Διά Bίου Mάθησης τα οποία απευθύνονται σε όλους τους ενήλικες, άνεργους και εργαζόμενους, ανεξάρτητα από φύλο, μορφωτικό επίπεδο, χώρα καταγωγής ή θρησκεία. Λειτουργούν σε όλους τους δήμους της Eλλάδας με περισσότερα από εκατό προγράμματα με θεματικές ενότητες όπως οικονομία - επιχειρηματικότητα, ποιότητα ζωής - περιβάλλον, νέες τεχνολογίες, γλώσσα και επικοινωνία πολιτισμός και τέχνη.
Σύμφωνα με στοιχεία του INEΔIBIM, στα Kέντρα Διά Bίου Mάθησης έχουν εκπαιδευτεί, μέχρι σήμερα, 194.623 πολίτες, εκ των οποίων η πλειονότητα (74%) είναι γυναίκες. Σε ό,τι αφορά τις ηλικιακές ομάδες των συμμετεχόντων, το 72% είναι 25-54 ετών, ενώ το 20,6% είναι άνω των 55 ετών. Mόλις 7,5% είναι το ποσοστό των συμμετεχόντων ηλικίας 15-24 ετών. Tο ενδιαφέρον των εκπαιδευόμενων εστιάζεται στα προγράμματα εκμάθησης ξένων γλωσσών και στην πληροφορική.
Eιδικά κατά το τελευταίο έτος (1-3-2014 έως 28-2-2015) στα Kέντρα Διά Bίου Mάθησης εκπαιδεύτηκαν 107.621 πολίτες, εκ των οποίων οι 79.950 ήταν γυναίκες. Tο ποσοστό αυτό σχεδόν διπλασιάστηκε σε σχέση με το προηγούμενο έτος (1-3-2013 έως 28-2-2014) όταν είχαν εκπαιδευτεί 58.224 ενήλικες.
Aπό το σύνολο των συμμετεχόντων, οι 43.062 ήταν εργαζόμενοι, π.χ. δημόσιοι υπάλληλοι (8.817) και εκπαιδευτικοί (4.789), ενώ οι 9.598 ήταν αυτοαπασχολούμενοι. Άνεργοι ήταν 31.660, μακροχρόνια άνεργοι 16.167, ενώ 32.899 ήταν ανενεργοί (χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία).

Δεύτερη ευκαιρία για απολυτήριο γυμνασίου
Tο Σχολείο Δεύτερης Eυκαιρίας απευθύνεται σε πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών οι οποίοι δεν έχουν ολοκληρώσει την υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έχει συνολική διάρκεια φοίτησης δύο εκπαιδευτικά έτη και με την επιτυχή ολοκλήρωσή της παρέχεται τίτλος ισότιμος του γυμνασίου.
Mαζί με την απόκτηση βασικών προσόντων, έμφαση δίνεται στη χρήση των νέων τεχνολογιών, την εκμάθηση ξένης γλώσσας και σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού. Tο 2014 στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας φοίτησαν 3.600 άτομα, εκ των οποίων οι 2.010 ήταν γυναίκες και οι 1.590 άντρες. Eπίσης, οι 1.400 ήταν έως 24 ετών και οι 2.200 έως 65 ετών.

Kαι Σχολές Γονέων
Tην εκπαίδευση γονέων και εκπαιδευτικών σε θέματα όπως είναι ο σχολικός εκφοβισμός, το διαδίκτυο, η πρόληψη εξαρτήσεων, η διατροφή των παιδιών κ.ά. έχουν ως σκοπό οι Σχολές Γονέων που λειτουργούν σε όλους τους νομούς της χώρας και στελεχώνονται από εξειδικευμένους επιστήμονες.
Aπό το 2008 έως και τον Nοέμβριο του 2014 έχουν δημιουργηθεί συνολικά 5.654 τμήματα με 94.000 εκπαιδευόμενους, εκ των οποίων το 89% ήταν γυναίκες. Tο 49% ήταν απασχολούμενοι, το 19% άνεργοι και το 32% ανενεργοί.
Σε ό,τι αφορά το μορφωτικό τους επίπεδο, το 29% ήταν απόφοιτοι Πανεπιστημίου ή TEI, το 13% ήταν απόφοιτοι IEK, το 28% έχει ολοκληρώσει το λύκειο, το 26% το δημοτικό ή το γυμνάσιο, ενώ χωρίς εκπαίδευση ήταν το 4%.
H πλειονότητα (78%) των εκπαιδευομένων ήταν 25-54 ετών, το 12% ήταν άνω των 65 ετών, το 7% ήταν 55-64 ετών, ενώ το 3% ήταν 15-24 ετών.
Tο 2014 στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας φοίτησαν 3.600 άτομα
20% των ενηλίκων σε Ελλάδα, Ιταλία και Εσθονία αδυνατεί για οικονομικούς λόγους να συμμετέχει σε προγράμματα Διά Βίου Μάθησης

Πηγή: http://www.imerisia.gr/-Της Xαράς Kαλημέρη Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το 92% των δανείων από το 2010 έχει επιστραφεί στους πιστωτές!

«Τα προγράμματα λιτότητας έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων». Πλήρη απομυθοποίηση της περιλάλητης «γενναιοδωρίας» των πιστωτών μας, οι οποίοι τη στιγμή που η Ελλάδα κινδύνευε έβαλαν βαθιά το χέρι στην τσέπη και την έσωσαν, όπως ισχυρίζεται η επίσημη αφήγηση, αποτελεί έκθεση βρετανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. Με βάση την ίδια αφήγηση, που κυριαρχεί στις στήλες όχι μόνο του λαϊκίστικου γερμανικού Τύπου (βλ. Bild), αλλά και σε σημαντικό μέρος του ελληνικού, το κίνητρο των δανειστών μας δεν ήταν άλλο από την ανιδιοτελή αλληλεγγύη. Κι έτσι κι εμείς οφείλουμε τώρα, αφού εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας, να φανούμε τυπικοί με τις υποχρεώσεις μας και να επιστρέφουμε τα χρήματα που όλοι μαζί υποτίθεται πως δανειστήκαμε…
Τίποτε απ” όλα αυτά δεν αντιστοιχεί στην αλήθεια, αναφέρεται σε μια καλά τεκμηριωμένη έκθεση που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, με τίτλο «Έξι κρίσιμα σημεία για το ελληνικό χρέος και τις επερχόμενες εκλογές», η βρετανική οργάνωση Jubilee Debt Campaign. Να τονίσουμε ότι από το 2010 ακόμη η συγκεκριμένη οργάνωση είχε προειδοποιήσει για τη μεροληψία και την κρυφή ατζέντα των προγραμμάτων δανειοδότησης στην Ελλάδα. «Επαναλαμβάνονταν λάθη που είχαν γίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες τις δεκαετίες του 1980 και του 1990», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Με βάση την παρούσα έκθεση, εν συντομία, το 92% των χρημάτων που δανειστήκαμε από την τρόικα από το 2010 μέχρι σήμερα έχει επιστρέφει στους πιστωτές!
Το συνολικό ποσό που έχει εισρεύσει τυπικά στην Ελλάδα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από τον Μάιο του 2010 -όταν ο Γιώργος Παπανδρέου με την παρέα του υπέγραφαν το πρώτο Μνημόνιο του ξεπουλήματος- μέχρι το τέλος του 2014 ήταν 252 δις ευρώ, σε ένα σύνολο χρέους που στα τέλη του 2014 έφτανε τα 317 δις ευρώ. Από αυτά τα 252 δις ευρώ που χρεώθηκαν στα βιβλία του ελληνικού Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), 149,2 δις ευρώ -δηλαδή η μερίδα του λέοντος- κατευθύνθηκαν στην αποπληρωμή παλιότερων χρεών.
Επίσης, 48,2 δις ευρώ διατέθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων τον Φεβρουάριο του 2012, και 34,5 δις ευρώ ήταν τα διάφορα «γλυκαντικά» που δόθηκαν στους ιδιώτες κατόχους ομολόγων για να συμμετάσχουν στην αναδιάρθρωση. Άθροισμα όλων αυτών, 231,9 δις ευρώ ή το 92% των χρημάτων που δανείστηκε η Ελλάδα για να σωθεί, υποτίθεται. Αυτό που στην πραγματικότητα συνέβη, ωστόσο, είναι ο υπερδανεισμός της Ελλάδας και η βαθύτερη υποδούλωσή της στους δανειστές, μέσω της κρατικοποίησης του δημόσιου χρέους!
Αυτό ωστόσο, που από την δεύτερη κιόλας σελίδα της επισημαίνει η έκθεση ήταν πως η μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους εύκολα μπορούσε να προβλεφθεί από το 2010 κιόλας. Ο κίνδυνος που ελλόχευε είχε περιγράφει πολύ καθαρά και σήμερα είναι αποτυπωμένος σε επίσημα πρακτικά. Ουδείς, επομένως, δικαιούται να επικαλείται το τεκμήριο της άγνοιας!
Η έκθεση αναφέρεται συγκεκριμένα στη συζήτηση που διεξήχθη στη διοίκηση του ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 και είδε το φως της δημοσιότητας το 2013 από τις στήλες της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal. Τονίζεται, για παράδειγμα, η τοποθέτηση της Βραζιλίας για τον δανεισμό της Ελλάδας στη σχετική συζήτηση, όπου, τον Μάιο του 2010, ο εκπρόσωπος της λατινοαμερικανικής χώρας ανέφερε ότι τα δάνεια του Ταμείου «μπορούν να ιδωθούν όχι ως διάσωση της Ελλάδας, η οποία θα πρέπει να υποστεί μια στρεβλή προσαρμογή, αλλά ως διάσωση των ιδιωτών κατόχων χρέους στην Ελλάδα, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». Στην ίδια συνεδρίαση του ΔΝΤ, τον Μάιο του 2010, η Αργεντινή είχε υποστηρίξει ότι «θα έπρεπε να είναι στο τραπέζι μια αναδιάρθρωση χρέους». Το ίδιο είχε πει και ο εκπρόσωπος του Ιράν.
Κριτική άσκησαν εκπρόσωποι πολλών χωρών (Αίγυπτος, Κίνα κ.ά.) απέναντι επίσης στις υπεραισιόδοξες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με την Ινδία να προειδοποιεί ότι οι περικοπές θα πυροδοτήσουν ένα σπιράλ ανεργίας, μειωμένων εσόδων και αύξησης του χρέους, που θα έκανε αναπότρεπτη μια μελλοντική αναδιάρθρωσή του. Όπως ακριβώς συνέβη…
Το συμπέρασμα που εξάγει η βρετανική οργάνωση είναι πέρα για πέρα εύστοχο: «Η διάσωση και τα προγράμματα λιτότητας δεν πραγματοποιήθηκαν επειδή πίστευαν ότι θα βοηθούσαν τον ελληνικό λαό ή θα μείωναν το βάρος του χρέους. Έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων»…

Υπηρέτες των αρπακτικών!
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει η έκθεση του Jubilee Debt Campaign στην προθυμία με την οποία η ελληνική κυβέρνηση -αντίθετα με ό,τι έκανε η κυβέρνηση της Αργεντινής- δέχτηκε να αποπληρώσει τους κερδοσκόπους που αρνήθηκαν να δεχτούν το «κούρεμα», τα περίφημα «αρπακτικά κεφάλαια». «Στο τέλος, ενώ μια μεγάλη πλειοψηφία ιδιωτών δανειστών συμφώνησε με τη μείωση του χρέους, διάφορα αρπακτικά κεφάλαια αρνήθηκαν να το κάνουν. Αυτοί οι κερδοσκόποι αγόρασαν φθηνά ελληνικά ομόλογα που είχαν εκδοθεί υπό το βρετανικό δίκαιο και συνεχίζουν να ζητούν να πληρωθούν στο ακέραιο. Το συνολικό ποσό του χρέους των «αρπακτικών κεφαλαίων» που αρνήθηκε τη συμφωνηθείσα αναδιάρθρωση ήταν 6,5 δις ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση πέρασε νόμο για να επιβάλει τη συμφωνηθείσα μείωση χρέους σε όλα τα ομόλογα υπό τον ελληνικό νόμο, αλλά η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να κάνει το ίδιο. Τα αρπακτικά κεφάλαια έχουν συνεχίσει να πληρώνονται, πραγματοποιώντας ένα τεράστιο κέρδος επί του ποσού που αγόρασαν το χρέος. Αυτό, στην πραγματικότητα, ήταν ένα κέρδος που δόθηκε στα αρπακτικά κεφάλαια από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ, που άφησαν το χρέος για τον ελληνικό λαό».
Τέλος, η έκθεση κάνει συγκεκριμένη αναφορά στην απόφαση των Ηνωμένων Εθνών που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 (με 124 ψήφους υπέρ και 11 κατά), με την οποία ζητείται η θεσμοθέτηση ενός νέου νομικού πλαισίου για τις αναδιαρθρώσεις δημόσιων χρεών, με τις σχετικές διαπραγματεύσεις να ξεκινούν τον Φεβρουάριο. ΕΕ και Ελλάδα απείχαν από την ψηφοφορία, κρίνοντας προφανώς ότι δεν τους… αφορούν τέτοια θέματα, ενώ Αγγλία και Γερμανία ψήφισαν κατά, επιλέγοντας τη διαιώνιση του σημερινού ληστρικού καθεστώτος, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αρπακτικών και του Δ” Ράιχ.
Παρότι αυτή είναι η δεύτερη έκθεση από το εξωτερικό (μετά τη μελέτη της Attac τον Αύγουστο του 2013) η οποία αναλύει πού τελικά αξιοποιήθηκαν τα χρήματα των πιστωτών, αρμόδιες υπηρεσίες από την Ελλάδα -από το υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη Στατιστική Υπηρεσία- ουδέποτε… καταδέχτηκαν να ενημερώσουν τον λαό για το ποιοι ωφελήθηκαν από τις δόσεις των δανείων.
Καθόλου τυχαία, μπορεί να πει κανείς, μια και έτσι συντηρούνταν ο μύθος της «διάσωσης της Ελλάδας» και αποκρύβονταν οι μεγάλοι κερδισμένοι των δανείων: οι ίδιοι οι δανειστές και οι τράπεζες. Συμπέρασμα που μπορεί να αποτελέσει και το πιο ισχυρό χαρτί από τη μεριά της νέας ελληνικής κυβέρνησης, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης που θα ξεκινήσει με τους πιστωτές, για να διεκδικήσει τη διαγραφή του χρέους.

ΠΗΓΗ: Επίκαιρα - Λεωνίδας Βατικιώτης Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η λίστα των ευρωπαϊκών χωρών με τους περισσότερους bullies

Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, η χώρα που παρουσιάζει τα υψηλότερα ποσοστά σχολικού εκφοβισμού είναι η Αυστρία, σύμφωνα με μία πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.
Οι συντάκτες της έκθεσης του ΟΟΣΑ χρησιμοποίησαν στοιχεία από μία έρευνα του 2009 - 2010 σε μαθητές (Health Behavior In School-aged Children, έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας), στην οποία οι ερευνητές ρώτησαν αγόρια και κορίτσια ηλικίας 11, 13 και 15 ετών εάν έχουν πέσει θύματα bullying στο σχολείο, τουλάχιστον δύο φορές τους τελευταίους μήνες.
Από την έρευνα προέκυψε, ότι κατά μέσο όρο το 11% των αγοριών ανέφερε ότι δέχθηκε εκφοβισμό. Ωστόσο, στην Αυστρία η αναλογία ήταν το ένα στα πέντε αγόρια -το υψηλότερο ποσοστό- ενώ η Σουηδία είχε το χαμηλότερο ποσοστό (4%). Στην Ελλάδα, ο μέσος όρος ήταν 10%.
Τα κορίτσια σχεδόν σε όλες τις χώρες ανέφεραν σημαντικά λιγότερα περιστατικά εκφοβισμού, συγκριτικά με τα αγόρια. Ωστόσο, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι η έρευνα έγινε την περίοδο 2009-2010, οπότε είναι πιθανό να μην καλύπτει τις περιπτώσεις cyberbullying. Όπως σημειώνει το Quartz, άλλη έρευνα του 2013 που έγινε στη Σουηδία διαπίστωσε ότι τα κορίτσια είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν περιστατικά cyberbullying.
Η πλήρης μελέτη, που δημοσιεύθηκε το 2012, σημειώνει ακόμα ότι οι αναφορές για περιστατικά εκφοβισμού μειώνονται καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν - από μέσο όρο 13% στα 11χρονα σε 9% στα 15χρονα. Ωστόσο, οι έφηβοι φαίνεται πως παραδέχονται πιο εύκολα ότι έχουν ασκήσει οι ίδιοι bullying, καθώς μεγαλώνουν. Η έρευνα τούς ρώτησε αν έχουν εκφοβίσει άλλους: το 8% των 11χρονων απάντησε «ναι» κατά μέσο όρο, ποσοστό που αυξήθηκε σε 12% για τα 15χρονα.

Πηγή: www.lifo.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δείτε το διαθέσιμο εισόδημα ανά τον κόσμο – Που βρίσκεται η Ελλάδα

Το διαθέσιμο εισόδημα
είναι το εισόδημα που έχουν οι πολίτες
στη διάθεση τους και μπορούν να το καταναλώσουν ή να το αποταμιεύσουν.
Δείτε στους χάρτες που ακολουθούν τα γραφικά που δείχνουν το διαθέσιμο εισόδημα που διαθέτουν οι άνθρωποι ανά τον πλανήτη.
Που βρίσκεται η Ελλάδα;
Ποιες είναι οι χώρες της Αφρικής με μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα από την Ελλάδα;
Η Movehub δημιούργησε ένα γράφημα που δίνει απαντήσεις σχετικά με το προσωπικό διαθέσιμο εισόδημα, ενώ όπως σημειώνει η μεταφορική εταιρεία που δραστηριοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο, από το εισόδημα έχουν αφαιρεθεί ήδη οι φόροι.
Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν από το Numbeo.com και επεξεργάστηκαν από την NationMaster με βάση έρευνες και μελέτες από το 2010
Η Ελλάδα βρίσκεται στην μέση της λίστας των χωρών, με διαθέσιμο εισόδημα ύψους από 1000 έως 1500 δολάρια το άτομο. Στο ίδιο ύψος βρίσκεται το διαθέσιμο εισόδημα και στην Τουρκία, ενώ το διαθέσιμο εισόδημα βρίσκεται στα 2.500 με 3.000 στην κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και στα 1.500 με 2.500 δολάρια στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό Νότο.
Ελβετία και Νορβηγία έχουν το υψηλότερο διαθέσιμο εισόδημα στην Ευρώπη, που είναι άνω των 3.500 δολαρίων ανά άτομο.
Το ίδιο ύψος διαθέσιμου εισοδήματος με την Ελλάδα έχει η Πολωνία, οι βαλτικές χώρες, η Κροατία, ενώ Πορτογαλία και Σλοβενία έχουν χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα στα 700 με 1.000 δολάρια το άτομο.

Στην Κίνα το διαθέσιμο εισόδημα είναι όσο και στην Ελλάδα, από τα 1.000 έως τα 1.500 δολάρια, το ίδιο και στην Μαλαισία.

Η Βραζιλία, η Χιλή, το Μεξικό, η Κόστα Ρίκα, η Ουρουγουάη και ο Παναμάς έχουν και αυτά το ίδιο διαθέσιμο με την Ελλάδα στα 1.000 με 1.500 δολάρια.

Από την Αφρική, Νιγηρία και Μοζαμβίκη έχουν το ίδιο διαθέσιμο εισόδημα με την Ελλάδα ενώ Γκάνα και Αγκόλα ξεπερνούν την Ελλάδα, με διαθέσιμο εισόδημα 1.500 με 2.500 και 2.500 με 3.000 δολάρια αντίστοιχα. H… Eλβετία της Αφρικής είναι η Ζάμπια με 3.500 δολάρια το άτομο, διαθέσιμο εισόδημα.


Πηγή: http://www.defencenet.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μπορεί η Ελλάδα να αξιοποιήσει καλύτερα τα ταλέντα της;

Στην 50η θέση η Ελλάδα σύμφωνα με τον παγκόσμιο δείκτη ανταγωνιστικότητας ταλέντων. Έξι θέσεις πιο πάνω σε σύγκριση με πέρυσι.
Η Ελβετία καταλαμβάνει την πρώτη θέση αποτελεσματικής διαχείρισης και αξιοποίησης ταλέντων σύμφωνα με τον παγκόσμιο δείκτη ανταγωνιστικότητας ταλέντων (GTCI) 2104, προϊόν συνεργασίας επιχειρηματικών, κυβερνητικών και ακαδημαϊκών φορέων (INSEAD, Human Capital Leadership Institute of Singapore (HCLI) και Adecco Group).
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δείκτη, ακολουθούν η Σιγκαπούρη και το Λουξεμβούργο στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Η Ελλάδα κατατάχτηκε στην 50η θέση του παγκόσμιου καταλόγου μεταξύ 93 χωρών, έξι θέσεις πιο πάνω σε σύγκριση με τη θέση που κατείχε στον αντίστοιχο δείκτη του 2013 (56η θέση).
Σημειώνεται ότιο δείκτης GTCI μετρά την ανταγωνιστικότητα 93 χωρών βάσει της ικανότητάς τους να αναπτύσσουν, να προσελκύουν και να διατηρούν τα ταλέντα. Ο δείκτης GTCI αξιολογεί την κάθε χώρα σε έξι διαφορετικούς πυλώνες: ενεργοποίηση ταλέντου, προσέλκυση ταλέντου, ανάπτυξη ταλέντου, διατήρηση ταλέντου, επαγγελματικές και τεχνικές δεξιότητες και δεξιότητες που άπτονται της παγκόσμιας γνώσης.
Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι η αναντιστοιχία ταλέντων και επιχειρηματικών αναγκών παγκοσμίως αποτελεί πρόκληση για τις εταιρείες και για τις χώρες, οδηγώντας σε έλλειψη προοπτικών για ολόκληρες οικογένειες, έλλειψη καινοτομίας και ανάπτυξης.
Παρά τα 33 εκατ. υποψηφίων που αναζητούν εργασία σε ΗΠΑ και Ευρώπη, 8 εκατ. θέσεις εργασίας παραμένουν κενές κάθε χρόνο. Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα κυβερνήσεις και επιχειρηματικός κόσμος πρέπει να επενδύσουν στην ανάπτυξη του ταλέντου.
«Είναι αρκετά θετικό το γεγονός ότι η Ελλάδα παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης αναφορικά με την ανταγωνιστικότητά της ως προς τα ταλέντα που αναδεικνύει, προσελκύει και διατηρεί» ανέφερε ο Κωνσταντίνος Μυλωνάς, γενικός διευθυντής της Adecco Ελλάδας και συνέχισε: «Η Ελλάδα εφέτος, κατατάσσεται στην 50η θέση μεταξύ των 93 χωρών της έρευνας, ανεβαίνοντας έξι θέσεις συγκριτικά με το 2013 και σημειώνοντας σημαντική βελτίωση στην πλειοψηφία των κατηγοριών αξιολόγησης. Παρόλα αυτά, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας στη χώρα μας υπογραμμίζουν την ολοένα αυξανόμενη ανάγκη για σωστή διαχείριση των ταλέντων μας».
Όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα, η εμπειρία από τις χώρες που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις οδηγεί σε έναν αριθμό προτάσεων για βελτίωση των συνθηκών και στις υπόλοιπες χώρες, όσον αφορά στην ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητάς τους και στη διαχείριση του ταλέντου.
Ειδικότερα, η τυπική εκπαίδευση δεν αρκεί. Δια βίου μάθηση και προσφορά ευκαιριών είναι απαραίτητο να συμπληρώνουν την τυπική εκπαίδευση. Επίσης, οι στρατηγικές ανάπτυξης ταλέντου θα πρέπει να επικεντρώνονται στις δεξιότητες εκείνες που αναζητά ο επιχειρηματικός κόσμος. Τέλος, η ευελιξία σε ό,τι αφορά στο εμπόριο, στις επενδύσεις και στην κινητικότητα του εργατικού δυναμικού αποτελεί βασικό συστατικό της ανταγωνιστικότητας του ταλέντου.
Περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με τα αποτελέσματα της δεύτερης έκδοσης του Παγκόσμιου Δείκτη Ανταγωνιστικότητας Ταλέντων (GTCI 2014) εδώ.
Δείτε επίσης και το παρακάτω βίντεο
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το κοινωνικό προφίλ της Ελλάδας σε σχέση με τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ανισότητα πριν και μετά από την εκδήλωση της κρίσης

Έκθεση Κοινωνικού Προφίλ Ελλάδας πριν και μετά από την εκδήλωση της κρίσης

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τα εργασιακά δικαιώματα στα χρόνια των μνημονίων

Ήταν Οκτώβριος του 2009
όταν ο τότε Υπουργός Οικονομικών,
Γιώργος Παπακωνσταντίνου,
ανακοίνωνε ότι το έλλειμμα του ΑΕΠ θα ήταν 12,7%, περίπου το διπλάσιο δηλαδή από αυτό που υπολόγιζε η προηγούμενη κυβέρνηση.
Μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια,
οι ελληνικές κυβερνήσεις
εφάρμοσαν στο ακέραιο τις μνημονιακές δεσμεύσεις,
οι οποίες έπληξαν σε μεγάλο βαθμό την ελληνική κοινωνία.
Η παρούσα έρευνα έχει ως στόχο να μελετήσει και να αναλύσει
το φαινόμενο της καταστρατήγησης
των εργασιακών δικαιωμάτων που συντελέστηκε την περίοδο 2010-2014.
Ο εργασιακός “μεσαίωνας” της Ελλάδας
Μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 4093/2012, η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, καθόριζε τους ελάχιστους όρους εργασίας, μισθών και ημερομισθίων στον ιδιωτικό τομέα, είτε αυτοί αφορούσαν σε μισθολογικά είτε σε μη μισθολογικά ζητήματα. Η συμφωνία όρων εργασίας εκτός της ΕΓΣΣΕ ήταν αδύνατη, ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2012, στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων, η Ελλάδα αρχίζει να λαμβάνει μέτρα, όπως η μείωση του κατώτατου μισθού και το πάγωμα των αυξήσεων, που οδηγούν στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.
Αποτέλεσμα αυτού, ήταν η ΕΓΣΣΕ να καθορίζει πλέον μόνο τους μη μισθολογικούς όρους εργασίας στην Ελλάδα.
Η λήξη της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για τα έτη 2010 – 2012 έγινε το Φεβρουάριο του 2013 σύμφωνα με το ν. 4046/2012 και την ΠΥΣ 6/28.02.2012, όμως, έλαβε παράταση έως τις 15.05.2013. Μια ημέρα νωρίτερα υπεγράφη μεταξύ των εργοδοτικών φορέων (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε., Ε.Σ.Ε.Ε. και Σ.Ε.Τ.Ε.) και των σωματείων των εργαζομένων (Γ.Σ.Ε.Ε.) η νέα Σύμβαση για το 2013, που είχε αναδρομική ισχύ, από την αρχή του έτους, και που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
Η τελευταία ΕΓΣΣΕ, διάρκειας ενός έτους, υπογράφτηκε 01/01/2014 και θα ίσχυε έως 31/12/2014.
Ως αποτέλεσμα των αλλαγών, η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου επιβλήθηκε μείωση των κατώτατων ονομαστικών μισθών, το εύρος της οποίας προκάλεσε πρωτοφανείς απώλειες για τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους οι οποίες ξεπερνούν σε ετήσια βάση τους τρεις μισθούς.
Το 2013, οι μέσες ετήσιες αποδοχές ανά απασχολούμενο στην Ελλάδα ήταν μικρότερες από αυτές της Σλοβενίας και της Κύπρου, όπου επίσης είχαν γίνει μειώσεις στους μισθούς. Την ίδια χρονιά ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, μετά την μείωση του Φεβρουαρίου του 2012, κατρακύλησε στην κατάταξη των είκοσι χωρών από την έβδομη στην δέκατη θέση και είναι πλέον –με εξαίρεση την Πορτογαλία- χαμηλότερος σε όρους αγοραστικής δύναμης από τον αντίστοιχο μισθό της Ισπανίας, της Μάλτας και της Σλοβενίας.
Τα στατιστικά στοιχεία που καταγράφηκαν, αποδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος. Η ανεργία των νέων εκτινάχθηκε, φθάνοντας σε νέο υψηλότερο σημείο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ μάλιστα με το πέρασμα των χρόνων, τείνει να αυξηθεί όλο και περισσότερο.
Οι εργαζόμενοι από την άλλη πλευρά κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν την αισθητή μείωση των μισθών τους, την ώρα που η άλλοτε δεδομένη ασφαλιστική κάλυψη κατέστη πολυτέλεια.
Υπερωρίες χωρίς αμοιβή, μαύρη εργασία, ευέλικτα προγράμματα τύπου voucher προκειμένου να απασχοληθούν κάποιοι νέοι εργαζόμενοι, ανασφάλεια και καμία προοπτική ώθησαν 300.000 Έλληνες στη μετανάστευση και την αναζήτηση καλύτερων όρων διαβίωσης.

Οι αποδοχές στα χρόνια των μνημονίων
Όσον αφορά τη διαμόρφωση των αποδοχών, αξίζει να σημειωθούν τα εξής: μέσα σε περίπου τρία χρόνια ο βασικός μισθός έφτασε να μην ξεπερνά τα 586 ευρώ μεικτά κι αυτό μόνο στα χαρτιά· δεδομένου πως ο κάθε εργοδότης επέβαλε τους δικούς του κανόνες, παρέχοντας πολύ μικρότερους μισθούς, χωρίς, τις περισσότερες φορές, να υφίσταται έλεγχο.
Για τους νέους κάτω των 25 ετών ο πρώτος μεικτός μισθός έφτασε τα 510,95 ευρώ έναντι των 751,39 ευρώ για πλήρη απασχόληση. Ο έγγαμος εργαζόμενος, άνω των 25 ετών, χωρίς προϋπηρεσία, κατέληξε να πληρώνεται με 644,70 από 826,54 ευρώ μεικτά την ίδια στιγμή που ο άγαμος υπάλληλος χωρίς προϋπηρεσία έφτασε τα 586,08 από 751,39 ευρώ μεικτά.
Οι επιχειρήσεις, προχωρούσαν στην πρόσληψη νέων με χαμηλότερες αμοιβές ή συμβάσεις μαθητείας, εφάρμοζαν ελαστικά ωράρια εργασίας με λιγότερες ώρες αν υπήρχε πτώση στη ζήτηση, ενώ με ευκολία μπορούσαν να μετατρέψουν το 8ωρο σε 4ωρο για τον εργαζόμενο.

Οι νέες μορφές ευέλικτης και επισφαλούς απασχόλησης
Η οικονομική κρίση που έπληξε την Ελλάδα έφερε στο προσκήνιο νέες μορφές εργασίας, οι οποίες κατά κάποιο τρόπο, παρείχαν περιστασιακή κάλυψη σε μέρος του άνεργου πληθυσμού, χωρίς ωστόσο να επιλύουν το πρόβλημα επί της ουσίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα επιδοτούμενα προγράμματα voucher, τα οποία έγιναν ευρέως γνωστά τα τελευταία χρόνια.
«Ενώ εκατοντάδες χιλιάδες έχουν δαπανηθεί σε μελέτες, όσο κι αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε ούτε μια μελέτη που να αποτυπώνει με αξιόπιστο και τεκμηριωμένο τρόπο πόσοι από τους ανέργους που καταρτίστηκαν σε προγράμματα απασχόλησης βρήκαν δουλειά», τόνισε η αναπληρώτρια υπουργός , αρμόδια για θέματα εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου. «Κανείς δεν μπορεί να δώσει αξιόπιστη απάντηση γιατί σε κάθε 100 ευρώ της χρηματοδότησης των προγραμμάτων τα 75 ευρώ τα παίρνουν ως αμοιβή τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης, δημόσια και ιδιωτικά, και μόνο τα 25 ευρώ να τα λαμβάνει ο επιδοτούμενος άνεργος», συμπλήρωσε η ίδια.
Μάλιστα, ακόμη και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει μια ομολογημένη αποτυχία για αυτές τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, τμήμα των οποίων αποτελούν και τα προγράμματα κατάρτισης και επιδότησης θέσεων εργασίας. Η κα Αντωνοπούλου υπενθύμισε ότι πρόσφατα η Επίτροπος Απασχόλησης της Ε.Ε. κ. Τίσσεν δήλωσε ότι στον απολογισμό της τελευταίας εξαετίας δαπανήθηκαν 77 δισεκατομμύρια ευρώ με αποδέκτες 20 εκατομμύρια ανέργους. Ωστόσο, από αυτούς μόνο 3 εκατομμύρια βρήκαν δουλειά μετά το τέλος της επιδότησης.
Ενδεικτικές της αδυναμίας επίλυσης του προβλήματος της ανεργίας ήταν και οι προτάσεις για μοριοδότηση των υπαλλήλων. Χαρακτηριστική είναι η πρόταση του πρώην Υπουργού Παιδείας, Ανδρέα Λοβέρδου, για παροχή μορίων αντί για μισθό στους εκπαιδευτικούς που θα δεχθούν να εργασθούν εθελοντικά. Αντίστοιχα, στον ιδιωτικό τομέα δεν ήταν λίγες οι επιχειρήσεις που πρότειναν την παροχή στέγης και τροφής αντί χρημάτων, φαινόμενο ιδιαίτερα σύνηθες στα εποχικά επαγγέλματα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία των προσλήψεων από το πληροφοριακό σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, από τον Μάρτιο του 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2014 έγιναν 1.464.078 προσλήψεις. Από αυτές, το 50% αντιστοιχεί σε θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης, ενώ πάνω από το 35% αναλογεί σε θέσεις μερικής απασχόλησης και περίπου 10% σε θέσεις εκ περιτροπής απασχόλησης.
Μαζικές είναι από τον Ιούλιο του 2013 και οι μετατροπές των συμβάσεων εργασίας σε ευέλικτες και επισφαλείς μορφές απασχόλησης, με αποτέλεσμα ένας στους πέντε εργαζόμενους στον Ιδιωτικό τομέα της οικονομίας να εργάζεται υπό το καθεστώς αυτό.

Οι μισθοί “θυσία” στο βωμό της ανταγωνιστικότητας
Η παραγωγικότητα στην Ελλάδα αυξήθηκε σημαντικά μετά το 1995 και έως το 2009, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας αλλά και σε σύγκριση με τα διεθνή δεδομένα.
Όμως, από το 2010 αρχίζει η διαδικασία απόκλισης της παραγωγικότητας της οικονομίας έναντι της αντίστοιχης στις 15 πιο προηγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αναφέρει σε σχετική της έκθεση η ΓΣΣΕ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ οι Έλληνες βρίσκονται στην κορυφή των ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά τις ώρες εργασίας. Δουλεύουν περισσότερο, αλλά παρουσιάζουν χαμηλά ποσοστά παραγωγικότητας, ιδιαίτερα μετά το 2010, σύμφωνα με την έκθεση της ΓΣΕΕ. Θα μπορούσε να είναι αυτό απόρροια της απώλειας των εργασιακών δικαιωμάτων που επέφερε το μνημόνιο;
Ο εργατολόγος κύριος Κωνσταντίνος Δημητρέλλος εξηγεί “Κατά την περίοδο καπιταλιστικής κρίσης και ύφεσης του παγκόσμιου συστήματος που βιώνουμε, τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων περιορίζονται, η ανεργία καλπάζει, ενώ οι απολύσεις αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς. Σε ανάλογες περιόδους κρίσης, το κεφάλαιο προσπαθεί να αυξήσει τα κέρδη του. Και επειδή δεν έχει τη δυνατότητα να το πράξει με ευκολία, μεταφέρει όλους τους περιορισμούς και τα κόστη στην εργασία. Έτσι ο ανταγωνισμός αυξάνεται, ενώ οι μικρότερες επιχειρήσεις κλείνουν. Το παιχνίδι παίζεται σε βάρος των εργαζομένων. Περιορίζονται τα εργασιακά δικαιώματα. Η παραγωγικότητα με δεδομένες τις συνθήκες αυτές και την ύφεση που κυριαρχεί, δεν μπορεί να αυξηθεί. Ειδικά στην Ελλάδα, που δεν θεωρείται ισχυρή δύναμη, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη.
Πλέον οι περισσότεροι δουλεύουμε περισσότερο και βγάζουμε λιγότερα λεφτά σε σχέση με παλαιότερα, κάτι το οποίο είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της εργασίας. Της καταστρατήγησης των δικαιωμάτων. Όταν οι μισθοί μειώνονται, όταν οι εργαζόμενοι δουλεύουν και δεν πληρώνονται και κάτω από τον κίνδυνο της ανεργίας αναγκάζονται να αντέχουν για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί, μιλάμε για έναν εργασιακό μεσαίωνα. Οι συνθήκες έχουν δυσκολέψει πολύ. Το εργατικό κίνημα δεν είναι προσανατολισμένο σωστά να διεκδικεί και να κατακτά, ενώ τα κεντρικά συνδικάτα είναι ποδηγετημένα.”
Η μείωση των μισθών που επιτάσσει το μνημόνιο έγινε για να ανακτηθεί η χαμένη ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, μειώνοντας το κόστος εργασίας.
Ωστόσο σε έκθεση της η ΓΣΕΕ καταδεικνύει ότι είναι μύθος πως η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας επιδεινώθηκε εξαιτίας των αυξήσεων των μισθών. Οι απολαβές των μισθωτών στην Ελλάδα αυξήθηκαν σχεδόν με τον ίδιο ρυθμό με τον μέσο όρο των ανταγωνιστριών χωρών. Για την επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας κατά τα έτη 2000-2009, οι αυξήσεις των μισθών στην Ελλάδα ευθύνονται μόλις κατά το 1/5 περίπου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, το 2014 στην κατάταξη των προηγμένων χωρών με κριτήριο τις μεικτές αποδοχές σε ευρώ, η Ελλάδα διατηρεί, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, μια από τις τελευταίες θέσεις. Εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής, κατά την τελευταία δεκαετία, έχει αυξηθεί η απόστασή της από τον μέσο όρο.
Ο στόχος των δανειστών μας ήταν η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων μέσω της μείωσης του κόστους εργασίας και κατά συνέπεια των μισθών. Πράγματι, κατά την τριετία (2009-2010-2011), οι ελληνικές επιχειρήσεις μείωσαν το μοναδιαίο κόστος εργασίας κατά περίπου 3,7% όμως η μείωση αυτή αντιστοιχούσε σε μείωση μόνο κατά 3% των τιμών των ελληνικών εξαγωγών.
Επομένως, όπως δείχνουν τα στοιχεία της ΓΣΕΕ, οι επιχειρήσεις δεν μετακύλησαν πλήρως στις τιμές τις μειώσεις του κόστους εργασίας, με αποτέλεσμα την περίοδο 2009-2011 τα περιθώρια κέρδους τους να αυξηθούν.
To 2014, η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα ανέρχεται πλέον στο μισό σε σχέση με την αντίστοιχη αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού των πιο προηγμένων χωρών (56% το 2014 από 73% το 2010).
Όπως γίνεται κατανοητό, το μεγαλύτερο βάρος από τη μη μείωση των τιμών, ιδιαίτερα σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, επωμίστηκαν οι χαμηλόμισθοι, οι οποίοι επιπρόσθετα επιβαρύνθηκαν δυσανάλογα και από την έμμεση φορολογία, τις αυξήσεις στον ΦΠΑ και από τη συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών.

Απολύσεις: στο στόχαστρο οι δημόσιοι υπάλληλοι
Με βάση τις μνημονιακές δεσμεύσεις, το Δημόσιο έπρεπε από το 2012 μέχρι το 2015 να απολύσει 150.000 υπαλλήλους ώστε σύμφωνα με τους υπολογισμούς να μείνουν 300.000-400.000 εργαζόμενοι στο Δημόσιο.
Το μέτρο αυτό αποδείχθηκε η μεγαλύτερη μεταρρυθμιστική πρόκληση για όλες τις κυβερνήσεις και συνήθως ήταν αυτή που μπλόκαρε την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων.
Οι πρώτες απολύσεις έγιναν εν τέλει το 2013 από την κυβέρνηση Σαμαρά και ήταν πολύ λιγότερες από τον στόχο των δανειστών για το έτος (25.000). Έτσι, τον Μάρτιο του ίδιου έτους, τα κλιμάκια της τρόικας φεύγουν από την Αθήνα εξαιτίας ρήξης με την κυβέρνηση για την αθέτηση της δέσμευσης να απολύσει 25.000 δημόσιους υπαλλήλους.
Δυο μήνες αργότερα, το Μάιο, η τρόικα επέστρεψε δεχόμενη να γίνουν έστω 4.000 απολύσεις μέχρι το τέλος του έτους. Για να γίνει πιο ανώδυνο το μέτρο, τέθηκε σε εφαρμογή η διαθεσιμότητα, σύμφωνα με την οποία οι υπάλληλοι που απομακρύνθηκαν από τις θέσεις εργασίας τους λάμβαναν το 60% των αποδοχών τους.
Οι “δεξαμενές” για τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα ήταν κυρίως ο ευρύτερος τομέας του Δημοσίου (κι όχι τόσο ο στενός), όπως η ΕΡΤ, οι σχολικοί φυλακές, οι υπάλληλοι στους δήμους (δημοτική αστυνομία), οι καθηγητές, οι διοικητικοί υπάλληλοι στα πανεπιστήμια και οι υπάλληλοι σε εταιρείες ΝΠΔΔ αλλά και υπάλληλοι σε μερικά Υπουργεία (όπως οι καθαρίστριες στο Υπουργείο Οικονομικών).
Στο σύνολο, βγήκαν σε διαθεσιμότητα 10.000 υπάλληλοι, μεταξύ των οποίων 2.300 σχολικοί φύλακες μέσω κατάργησης της ειδικότητας, 789 διοικητικοί υπάλληλοι πανεπιστημίων, καταργήθηκε η δημοτική αστυνομία ενώ απολύθηκαν και περίπου 2.500 εργαζόμενοι της ΕΡΤ.
Δυστυχώς, ο ακριβής αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων που απολύθηκαν είναι συγκεχυμένος τόσο εξαιτίας της διστακτικότητας της κυβέρνησης να προχωρήσει στο μέτρο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να επαναδιατυπώνεται η αξίωση στα νέα μνημόνια, όσο και της επαναπρόσληψης ορισμένων εξ αυτών.

Η ανεργία στην Ελλάδα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.
Η κρίση χρέους που έπληξε με ιδιαίτερη οξύτητα τις χώρες στην Ευρωζώνη προκάλεσε την εκρηκτική άνοδο της ανεργίας, που ξεπέρασε το 25% στην Ελλάδα. Η μείωση της συνολικής απασχόλησης, αύξησε το δημοσιονομικό βάρος και υπέσκαψε τη βιωσιμότητα του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος στο σύνολο των καλύψεών του (συντάξεις-υγεία- ανεργία).
Τα ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ανεργίας ανέδειξαν τις μεγάλες ανισότητες στην αγορά εργασίας μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένες χώρες (π.χ. Νορβηγία, Γερμανία, Σουηδία) επηρεάστηκαν μόνο συγκυριακά και επανήλθαν σύντομα σε χαμηλά επίπεδα, ενώ σε άλλες χώρες, όπως είναι η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ουγγαρία εκτινάχθηκαν τα ποσοστά ανεργίας, διευρύνοντας τις κοινωνικές ανισότητες και εντάσεις.

O ψυχολογικός παράγοντας
Τα αυξανόμενα ποσοστά ανεργίας οδήγησαν σε κατακόρυφη αύξηση των αυτοκτονιών τα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΜΚΟ, Κλίμακα, πέντε στους δέκα αυτόχειρες ήταν άνεργοι, συνταξιούχοι και σπουδαστές· άνθρωποι, δηλαδή, που επλήγησαν από τα μέτρα λιτότητας.
“Πήραμε ένα δάνειο κάπου στις αρχές του 2000, την εποχή που έπαιρναν όλοι για να ζήσουν «καλά». Από τα μέσα του 2010 και μετά ήταν όλο και πιο δύσκολο να πληρώνουμε τα δάνεια και τελικά το οριστικό λουκέτο μπήκε το 2013.”, λέει η Σ.Λ που διατηρούσε από το 2005 μια οικογενειακή επιχείρηση με το σύζυγό της.
“Έγιναν όλα σταδιακά. Ζούμε σε μικρή κοινωνία και αρχικά ήταν δύσκολο να παραδεχτούμε πως «κλείσαμε», σαν να λέγαμε «αποτύχαμε». Μετά δεν είχαμε καιρό να το σκεφτούμε, η καθημερινότητα έγινε δύσκολη. Πρώτα κόψαμε τα περιττά, παγώσαμε τις υποχρεώσεις μας, και τώρα καλύπτουμε μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Μας βοηθάει κυρίως ο μικρός γιος μας”, προσθέτει η ίδια.
Η βίαιη φτωχοποίηση και η οικονομική ασφυξία των τελευταίων χρόνων επηρέασε την ψυχολογία των ανθρώπων.
Η ψυχολόγος-θεραπεύτρια Έφη Λιακοπούλου, που εργάζεται στην “Γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία 1018” υπογραμμίζει ότι οι περιπτώσεις για άμεση παροχή υποστήριξης αυξήθηκαν σημαντικά τα τελευταία χρόνια.
Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι “Στην Γραμμή Παρέμβασης για την αυτοκτονία 1018, απευθύνονται άτομα που αναζητούν βοήθεια, τα οποία ηλικιακά κυμαίνονται από την εφηβεία έως και άνω των 60 ετών. Είναι αρκετά συχνή η ανάγκη για άμεση παρέμβαση του θεραπευτή πίσω από τη γραμμή προς τον καλούντα προκειμένου να τον βοηθήσει να ξεπεράσει το σημείο της κρίσης και να αντέξει μέχρι να έρθει σε συνεδρία ή να παραπεμφθεί σε αρμόδιο τμήμα ψυχικής υγείας ανά την Ελλάδα αν καλεί από περιοχή εκτός Αττικής”.
Όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το διάστημα 2007-2011, το ποσοστό των αυτοκτονιών σημείωσε άνοδο κατά 43%.
Το έτος με τα υψηλότερα επίπεδα αυτοκτονιών, τα τελευταία 50 χρόνια, ήταν το 2011 κατά το οποίο καταγράφηκαν 477 θάνατοι. Το 2013 αυτοκτόνησαν 5 Έλληνες ανά 100.000 την στιγμή που το 2010 η αναλογία ήταν 3 προς 100.000. Η πλειονότητα αυτών είναι άνδρες, ωστόσο, αύξηση σημείωσε και ο αριθμός των γυναικών.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονιών για το 2013 εντοπίζονται στην Αττική, με 172 περιπτώσεις. Στην ίδια περιφέρεια, σημειώθηκε την ίδια χρονιά και η μεγαλύτερη αύξηση (58%).
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα στοιχεία αυτά δεν είναι απολύτως ακριβή και οι αυτοκτονίες ενδέχεται να είναι πολύ περισσότερες, δεδομένου ότι πολλά περιστατικά δεν έχουν καταγραφεί.

Επίλογος
Η καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων στην Ελλάδα των «Μνημονιακών χρόνων» την περίοδο 2010-2014 θέτει προβληματισμούς για το πόσο μπορούμε να μιλάμε για ουσιαστική συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Έλληνας πολίτης χάνοντας τα -κατά τ’ άλλα- κεκτημένα εργασιακά του δικαιώματα, μπορεί να εξακολουθεί να έχει την αξίωση να εξισώνεται με οποιοδήποτε άλλον Ευρωπαίο πολίτη που χαίρει αυτών των “προνομίων”;
Μπορούμε να εξακολουθούμε να μιλάμε για το κοινό «Ευρωπαϊκό ιδεώδες», όταν υπάρχει τόσο μεγάλο χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου στα εργασιακά ζητήματα;
Οι πολιτικές της άτεγκτης και σκληροπυρηνικής λιτότητας, που έχουν προκριθεί στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν σκοπό να κλείσουν την «ψαλίδα» ή να την αυξήσουν;
Δεκάδες θεωρητικά ερωτήματα μπορούν να προκύψουν μέσα από την έρευνα και να αποτελέσουν αφορμές για άλλες παρόμοιες μελέτες στο μέλλον.
Όπως και να ‘χει η συγκεκριμένη έρευνα θα συνοψιστεί στα εξής συμπεράσματα:
α) όσο το ποσοστό ανεργίας αυξάνεται, παρατηρούμε μια αντιστρόφως ανάλογη μείωση των προνομίων των ανέργων (επιλεκτική καταβολή του επιδόματος ανεργίας, μείωση δικαιούχων επιδόματος, περιορισμός των παροχών των ανέργων)
β) τα εργασιακά δικαιώματα μειώνονται αργά και σταθερά, χωρίς να υπάρχει τρόπος να περιφρουρηθούν και να προασπιστούν από σωματεία.
γ) οι επιπτώσεις αρχικά επιβαρύνουν το άτομο (ψυχολογικά προβλήματα απομόνωση, αυτοκτονίες), ενώ κατ’ επέκταση επιβαρύνουν την ίδια την κοινωνία.

Πηγή: http://www.pints.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

337% περισσότεροι φόροι στους φτωχότερους Έλληνες

Σύμφωνα με έρευνα του Ιδρύματος Hans Böckler, το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην Ελλάδα της κρίσης μεγάλωσε δραματικά. Oι φτωχότεροι επιβαρύνθηκαν φορολογικά κατά 337% ενώ οι εύποροι κατά 9%.
«Ελλάδα. Αλληλεγγύη και προσαρμογή στα χρόνια της κρίσης» είναι ο τίτλος μακροσκελούς έρευνας που εκπόνησαν ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης μαζί με τον αναπληρωτή καθηγητή Αγροτικής Οικονομίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Σταύρο Ζωγραφάκη για λογαριασμό του γερμανικού Ιδρύματος Μακροοικονομικών Μελετών Hans Böckler.
Στόχος της έρευνας ήταν η μελέτη της επίδρασης της κρίσης και των πολιτικών αντιμετώπισής της στη μείωση των εισοδημάτων καθώς επίσης στην όξυνση των φορολογικών και γενικότερα οικονομικών ανισοτήτων στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με την έρευνα, εξαιρετικά σημαντικές ήταν οι διαφοροποιήσεις ως προς τις φορολογικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν κατά την περίοδο της κρίσης μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων. Τα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν στη χώρα, η οποία ήταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας, είχαν ως αποτέλεσμα την απότομη αύξηση της φτώχειας. Όπως αναφέρει η έρευνα, το ονομαστικό ακαθάριστο προϊόν των μέσων ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε συνολικά μεταξύ 2008 και 2012 έως και κατά ένα τέταρτο, ενώ οι μεγάλες αυτές μειώσεις οφείλονται κατά το ήμισυ στις περικοπές μισθών.

Το βάρος της κρίσης έφεραν οι φτωχότεροι
Ιδιαίτερα επιβαρυμένα παρουσιάζονται, σύμφωνα με την έρευνα, τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, τα οποία αναγκάστηκαν να σηκώσουν το μεγαλύτερο φορολογικό βάρος κατά την περίοδο της κρίσης. Ειδικότερα, τα χαμηλότερα στρώματα αναγκάστηκαν να υποστούν φορολογικές επιβαρύνσεις που αυξήθηκαν έως και 337% σε σχέση με το παρελθόν. Αντίθετα, τα ανώτερα οικονομικά στρώματα υπέστησαν περαιτέρω επιβαρύνσεις της τάξεως μόλις του 9%. Σε απόλυτους αριθμούς, αν και η φορολογική επιβάρυνση στα μη προνομιούχα νοικοκυριά αυξήθηκε μόνο κατά κάποιες εκατοντάδες ευρώ, εντούτοις συνοδεύτηκε από τις μαζικές μειώσεις σε μισθούς αλλά και την αύξηση της ανεργίας.
Η έρευνα πηγαίνει όμως και ένα βήμα παραπέρα, υπογραμμίζοντας ότι οι περικοπές που επιβλήθηκαν ήταν πολύ πιο εκτεταμένες από ό,τι χρειαζόταν στην πραγματικότητα για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας σε διεθνές επίπεδο. Επιπλέον αναφορικά με τις μειώσεις μισθών η έρευνα σημειώνει ότι αυτές ήταν πολύ πιο επίπονες στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με τον δημόσιο. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις οι μειώσεις που αποφασίσθηκαν για μισθούς του δημοσίου είτε δεν εφαρμόστηκαν ποτέ στην πράξη είτε αποσύρθηκαν, εν μέρει, λόγω δικαστικών αποφάσεων.
Η έρευνα αναφέρει επίσης ότι το 2012 ένα στα τρία ελληνικά νοικοκυριά έπρεπε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις με ετήσιο εισόδημα περί τα 7.000 ευρώ. Εντύπωση, τέλος, προκαλεί το γεγονός ότι τα μη προνομιούχα νοικοκυριά έχασαν μέσα στην κρίση το 86% του συνολικού τους εισοδήματος, ενώ οι πιο εύπορες οικογένειες μόλις το 16% με 20%.
Ας σημειωθεί ότι στην έρευνα για λογαριασμό του Ιδρύματος Hans Böckler αναλύθηκαν στοιχεία που αφορούσαν 260.000 ελληνικά νοικοκυριά.

Hans Böckler Stiftung, Spiegel Online / Δήμητρα Κυρανούδη Πηγή: Deutsche Welle - Hans Böckler Stiftung, Spiegel Online / Δήμητρα Κυρανούδη Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Μισθοί και η Εσωτερική Υποτίμηση στην Ελλάδα

Δημήτρης & Χρήστος Α. ΙΩΑΝΝΟΥ - Οι Μισθοί και η Εσωτερική Υποτίμηση στην Ελλάδα - Foreign Affairs the Hell... by Christos A Ioannou

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Έλληνες οι πιο σκληρά εργαζόμενοι στην Ευρώπη

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ που δημοσιέυει η Statista, οι πιο σκληρά εργαζόμενοι της Ευρώπης είναι οι Έλληνες.
Πρώτοι στις λίστες και στην βαριά δουλειά αλλά και στις εργατοώρες, οι Έλληνες δείχνουν ότι εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο.
Συγκεκριμένα, η έρευνα έδειξε ότι οι Έλληνες οι οποίοι βρίσκονται στην πρώτη θέση της λίστας, δουλεύουν 43 ώρες την εβδομάδα, με τους Πορτογάλους και τους Ισπανούς να ακολουθούν με 39.3 και 38, αντίστοιχα.
Τις λιγότερες ώρες την εβδομάδα φαίνεται να δουλεύουν Γερμανοί και Ολλανδοί, με 35.3 και 30 ώρες αντίστοιχα.
Το σχετικό ρεπορτάζ του independent σχολιάζει σχετικά: «Πιθανώς για αυτόν τον λόγο δεν θέλουν να τιμωρηθούν άλλο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ» σημειώνει στο ρεπορτάζ του ο Independent. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα στη λίστα με τις 5 χειρότερες οικονομίες του κόσμου

Τους.... Αθλιους του Ουγκώ θυμίζει η έρευνα που δημοσίευσε το πρακτορείο Bloomberg και το οποίο αναφέρεται στις οικονομίες που θεωρούνται ως οι πιο άθλιες για να ζει και να εργάζεται κανείς. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται στη λίστα με τις χώρες όπου ο δείκτης δυστυχίας έχει πιάσει... κόκκινο.
Συγκεκριμένα, στον πίνακα με τις πιο δυστυχισμένες οικονομίες συγκαταλέγονται η Βενεζουέλα, η Αργεντινή, η Νότια Αφρική, η Ουκρανία και η Ελλάδα.
Η Ελλάδα είναι 5η, η Ισπανία 6η, η Πορτογαλία 10η και η Ιταλία 11η στις φετινές κατατάξεις, ενώ η Ιρλανδία είναι σε πολύ καλύτερη θέση πέφτοντας στη 16η θέση της λίστας. Για τη Νότια Αφρική, την Αργεντινή και τη Βενεζουέλα δεν άλλαξαν πολλά από πέρυσι, όταν βρίσκονταν στις τρεις από τις 4 πρώτες θέσεις. Πέντε χρόνια μετά από την υιοθέτηση του όρου PIIGS από τους επενδυτές, για να περιγράψουν τις πέντε ευρωπαϊκές χώρες με φουσκωμένα δημοσιονομικά ελλείμματα- Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία- οι τέσσερις από αυτές παραμένουν σε δεινή κατάσταση.
Ο πληθωρισμός είναι μία ασθένεια που μπορεί να καταστρέψει μία κοινωνία, είχε πει κάποτε ο νομπελίστας Οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν. Αν προσθέσει κανείς στη «διάγνωση» την αυξανόμενη ανεργία και προκύπτει ένας όχι ιδιαίτερα τεχνικός όρος για τον εξουθενωτικό αντίκτυπο στους ανθρώπους: δυστυχία, γράφει το Bloomberg.

Πηγή: http://www.imerisia.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Έλληνες εργάζονται μέχρι 49 ώρες / εβδομάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ

Από 40-49 ώρες εβδομαδίαιως εργάζονται οι Έλληνες, βάσει της ΕΛΣΤΑΤ και των αποτελεσμάτων της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011.
Με λίγα λόγια, είναι από τους πιο σκληρά εργαζόμενους στην Ευρώπη.
Από την περαιτέρω μελέτη των στοιχείων, προκύπτει ότι 40-49 ώρες την εβδομάδα εργάζονται οι «απασχολούμενοι στην παροχή υπηρεσιών και οι πωλητές»,
ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό που δήλωσε
ότι εργάζεται λιγότερο δήλωσε ως λόγο την «έλλειψη εργασίας πλήρους απασχόλησης».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ

Οι Έλληνες εργάζονται μέχρι 49 ώρες / εβδομάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Στην Ελλάδα δουλεύουμε περισσότερο

Ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός ωρών εργασίας στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερος του αντίστοιχου της ΕΕ-15, γεγονός που αποτελεί ένδειξη χαμηλής παραγωγικότητας της εργασίας, επισημαίνουν στο τελευταίο εβδομαδιαίο δελτίο τους οι αναλυτές της Eurobank Research.
Αναλυτικότερα, όπως επισημαίνουν, σύμφωνα με βασικές αρχές της μικροοικονομικής θεωρίας, στην απόφαση των νοικοκυριών για το πόσες ώρες επιθυμούν να εργαστούν, δηλαδή για την διαμόρφωση της προσφοράς εργασίας, σημαντικό ρόλο παίζουν δύο αποτελέσματα. Το αποτέλεσμα πλούτου (wealth effect) και το αποτέλεσμα υποκατάστασης (substitution effect).
Για παράδειγμα, στην περίπτωση που μειωθεί ο μισθός του καταναλωτή (ή νοικοκυριού), δηλαδή μειωθεί και ο πλούτος του, τότε αυτομάτως δημιουργούνται δύο αντίθετες δυνάμεις στην απόφασή του για το πόσες ώρες επιθυμεί να εργαστεί. Από την μια πλευρά υπάρχει το αρνητικό αποτέλεσμα πλούτου το οποίο δημιουργεί την τάση για αύξηση των προσφερόμενων ωρών εργασίας και από την άλλη το αποτέλεσμα υποκατάστασης το οποίο δημιουργεί ακριβώς την αντίθετη τάση.
Ο οικονομικός συλλογισμός της επίδρασης των δύο αποτελεσμάτων είναι ο ακόλουθος: O περιορισμός των δυνατοτήτων του καταναλωτή - εξαιτίας της μείωσης του μισθού του - τον οδηγεί στο να μειώσει την κατανάλωση κανονικών αγαθών. Η σχόλη, δηλαδή ο χρόνος εκτός ωρών εργασίας, θεωρείται από τους οικονομολόγους ως ένα κανονικό αγαθό και ως εκ τούτου δημιουργείται η τάση για την μείωσή της.
Με δεδομένο τον συνολικό διαθέσιμο χρόνο για σχόλη και εργασία, η προαναφερθείσα τάση ισοδυναμεί με αύξηση των επιθυμητών ωρών εργασίας. Όσο πιο μόνιμη θεωρηθεί από την πλευρά του καταναλωτή η μείωση του μισθού του τόσο πιο ισχυρό καθίσταται το αποτέλεσμα του πλούτου, δηλαδή τόσο πιο ισχυρή η τάση για αύξηση των προσφερόμενων ωρών εργασίας. Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται το αποτέλεσμα υποκατάστασης. Με δεδομένο τον πλούτο του καταναλωτή, η μείωση του μισθού του καθιστά την κατανάλωση πιο ακριβή σε σχέση με την σχόλη (τώρα ο καταναλωτής πρέπει να εργαστεί περισσότερο ή αλλιώς να θυσιάσει περισσότερες μονάδες σχόλης για την απόκτηση των ίδιων μονάδων κατανάλωσης) και ως εκ τούτου ο ορθολογισμός που τον χαρακτηρίζει τον ωθεί στο να υποκαταστήσει κατανάλωση με ώρες σχόλης, δηλαδή μείωση των προσφερόμενων ωρών εργασίας.
Η απάντηση για το ποιο αποτέλεσμα θα επικρατήσει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Για παράδειγμα, εξαρτάται από τις προτιμήσεις και από τις δυνατότητες του καταναλωτή ή ακόμα και από το αρχικό επίπεδο ισορροπίας μισθού και ωρών εργασίας.
Αξίζει να σημειώσουμε πως στο παρόν φυλλάδιο δεν πραγματοποιούμε μια τεχνική ανάλυση επί του συγκεκριμένου θέματος, απλώς περιγράφουμε τις δύο κεντρικές τάσεις που δημιουργούνται μέσω των αποτελεσμάτων πλούτου και υποκατάστασης, σημειώνουν οι αναλυτές.
Πώς μπορούμε να συνδέσουμε τη συγκεκριμένη ανάλυση με την περίπτωση της χώρας μας; Η ελληνική οικονομία, κατά την διάρκεια της περιόδου 2007-2013, βρίθει περιπτώσεων ή αλλιώς διαταραχών (shocks) που δημιούργησαν ισχυρά αποτελέσματα πλούτου και υποκατάστασης. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η υψηλή συσσωρευμένη πτώση των τιμών των διαμερισμάτων (2008q4-2014q4, 38,11%) αποτελεί ένα αρνητικό αποτέλεσμα πλούτου. Επιπρόσθετα, η μείωση των καταθέσεων και η πτώση της αξίας των χαρτοφυλακίων των επενδυτών (μείωση της αξίας των μετοχών) μεγέθυναν το προαναφερθέν αποτέλεσμα.
Από την άλλη πλευρά η μείωση των μισθών δημιούργησε συνθήκες για την εμφάνιση του αποτελέσματος υποκατάστασης. Μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα ποιο αποτέλεσμα ήταν το πιο ισχυρό;
Ένας συλλογισμός θα μπορούσε να είναι ο εξής: Στην αρχή της μεγάλης ελληνικής ύφεσης, όταν λίγοι ήταν αυτοί που προέβλεπαν το μέγεθος και πόσο μάλλον τη διάρκεια της επερχόμενης τότε οικονομικής συρρίκνωσης, η αρχική μείωση των μισθών μπορεί να είχε επίδραση στην προσφορά εργασίας κυρίως μέσω του αποτελέσματος της υποκατάστασης παρά μέσω του αποτελέσματος του πλούτου. Δηλαδή, η μείωση των μισθών δύναται να δημιούργησε μια τάση για μείωση των προσφερόμενων ωρών εργασίας, π.χ. η μείωση του μισθού μου μειώνει το κόστος ευκαιρίας των ωρών σχόλης μου οπότε επιθυμώ να εργαστώ λιγότερες ώρες. Στη συνέχεια, με την πάροδο των τριμήνων, καθώς ενσωματώνονταν στις προσδοκίες των καταναλωτών και των εργαζομένων το μεγάλο πρόβλημα που υπήρχε, καθώς άρχιζε ο πλούτος τους – σε όλες τις μορφές, μετρητά στις τράπεζες, αξία μετοχών, αξία διαμερισμάτων – να μειώνεται με γοργούς ρυθμούς, τότε, ίσως το αποτέλεσμα του πλούτου να είχε την μεγαλύτερη βαρύτητα στις προσφερόμενες ώρες εργασίας. Δηλαδή, η μείωση του πλούτου ίσως δημιούργησε μια τάση για αύξηση των προσφερόμενων ωρών εργασίας από την πλευρά των καταναλωτών, π.χ. παρά την μείωση του μισθού μου θα πρέπει να εργαστώ περισσότερες ώρες για να ενισχύσω το εισόδημά μου.
Το γεγονός ότι μέσα στα χρόνια της ύφεσης ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός ωρών εργασίας παρουσίασε πολύ μικρές μεταβολές – για παράδειγμα το μέγιστο είναι στις 42,6 ώρες ενώ το ελάχιστο είναι στις 41,8 ώρες – αποδεικνύει ότι η προσαρμογή προς ένα νέο σημείο ισορροπίας στην αγορά εργασίας επηρέασε περισσότερο την απασχόληση σαν απόλυτο μέγεθος (π.χ. αριθμός απασχολούμενων) παρά την έντασή της, δηλαδή ώρες εργασίας ανά απασχολούμενο. Αυτή η πολύ μικρή μεταβλητότητα ήταν αποτέλεσμα τόσο των μεταβολών στον τομέα της ζήτησης εργασίας όσο και των μεταβολών στον τομέα της προσφοράς εργασίας.
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η ελληνική οικονομία ήταν, και εξακολουθεί να παραμένει, η οικονομία με τον υψηλότερο μέσο εβδομαδιαίο αριθμό ωρών εργασίας σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ-15, την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Στο 3ο τρίμηνο του 2014, ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος δούλευε κατά μέσο όρο περίπου 5,5 περισσότερες ώρες εβδομαδιαίως από τον αντίστοιχο μέσο ευρωπαίο. Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με το επίπεδο της εγχώριας παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών, μπορεί να ερμηνευτεί ως ένδειξη χαμηλής παραγωγικότητας.

Πηγή: http://www.imerisia.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι χώρες όπου η ελευθερία δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα. Ελλάδα η χώρα με τη μεγαλύτερη επιδείνωση στην Ελευθερία του Τύπου

Την ετήσια έκθεση της για την Ελευθερία στο κόσμο έδωσε στη δημοσιότητα ο μη κερδοσκοπικος οργανισμός "Freedom House" βαθμολογώντας το καθένα από τα έθνη του κόσμου, σύμφωνα με τα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες του λαού τους.
Η έκθεση διαπίστωσε ότι η συνολική ελευθερία στον κόσμο μειώθηκε για ένατη συνεχή χρονιά.
Από τις 195 χώρες που αξιολογήθηκαν, το 26% βαθμολογήθηκε ως "μη ελεύθερα".

Οι θέση της Ελλάδας
Η Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα την τελευταία πενταετία, έχει σημειώσει την μεγαλύτερη οπισθοδρόμηση σε παγκόσμιο επίπεδο, αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του μη κερδοσκοπικού οργανισμού «Freedom House», που δόθηκε στην δημοσιότητα.
Η Ελλάδα από το 2009 μέχρι το 2013 υποχώρησε 17 μονάδες στην βαθμολόγηση της, γεγονός που την κατατάσσει πρώτη στην σχετική κατηγορία.
Το 2013, η χώρα συγκέντρωσε βαθμολογία 46 μονάδων και βρέθηκε στην 92η θέση της λίστας, ενώ αντίστοιχα την αμέσως προηγούμενη χρονιά συγκέντρωνε 41 μονάδες και κατατασσόταν 85η.
Το άριστα στην βαθμολόγηση του «Freedom House» είναι το 1 και η χειρότερη επίδοση το 100.
Το 2009 η Ελλάδα συγκέντρωνε μόλις 29 μονάδες και συντάσσονταν με τις χώρες που διέθεταν πλήρη Ελευθερία του Τύπου, ωστόσο από το 2012 η Ελλάδα υποχώρησε στην κατηγορία των χωρών που διαθέτουν "Εν μέρει Ελευθερία του Τύπου".
Οι δεκαπέντε χώρες με το "χαμηλότερο" σκορ
Λευκορωσία


Σομαλία


Ισημερινή Γουινέα


Νότιο Σουδάν


Tσάντ


Κεντροαφρικανική Δημοκρατία


Σουδάν


Ουζμπεκιστάν


Τουρκμενιστάν


Κούβα


Σαουδική Αραβία


Συρία


Ερυθραία


Κίνα


Βόρεια Κορέα


Πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η λιτότητα αύξησε τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα

Τα ενισχυμένα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν τον Ιούνιο του 2011 στην Ελλάδα ως απάντηση στην κρίση του δημόσιου χρέους, μεταφράσθηκαν σε μια άνοδο κατά ένα τρίτο των αυτοκτονιών στη χώρα, σύμφωνα με μια μελέτη που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Μια ομάδα ελλήνων και αμερικανών ερευνητών μελέτησε τα μηνιαία στατιστικά στοιχεία για τις δολοφονίες στην Ελλάδα από το 1983 ως το 2012 σε συσχετισμό με τα γεγονότα που συνδέονται με τα προγράμματα λιτότητας από το 2008, ή αντίθετα που αντανακλούν την ευημερία των προηγούμενων ετών (για παράδειγμα την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη το 2002 ή τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004).
«Η ανάλυσή μας δείχνει μια σημαντική άνοδο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έπειτα από γεγονότα που συνδέονται με τη λιτότητα», διαπιστώνεται στη μελέτη αυτή που δημοσιεύεται στη βρετανική ιατρική επιθεώρηση BMJ Open.
Η ανακοίνωση τον Ιούνιο 2011 από την ελληνική κυβέρνηση ενός δεύτερου πακέτου μέτρων λιτότητας που περιλάμβανε μειώσεις των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων και μείωση των δαπανών για την κοινωνική προστασία, μοιάζει να είχε την ισχυρότερη επίδραση στην καμπύλη των αυτοκτονιών.
Ο αριθμός των αυτοκτονιών (ανδρών και γυναικών) αυξήθηκε κατά μέσο όρο 35,7% «στους μήνες που ακολούθησαν αυτή την ημερομηνία, σε σχέση με τον μέσο όρο των προηγούμενων μηνών», σύμφωνα με τον κύριο συντάκτη της μελέτης, τον καθηγητή Τσαρλς Μπράνας.
Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης την άνοδο του αριθμού των αυτοκτονιών μεταξύ των ανδρών μετά την έναρξη της ελληνικής ύφεσης τον Οκτώβριο του 2008 (+13,1%), καθώς και τον Απρίλιο του 2012 (+29,7%), μετά την αυτοκτονία ενός συνταξιούχου απελπισμένου από τη λιτότητα σε μια πλατεία της Αθήνας. Η αυτοκτονία αυτή είχε συγκλονίσει τη χώρα.
Τον Μάιο και τον Ιούλιο του 2012 ο μηνιαίος αριθμός των αυτοκτονιών έφθασε στο υψηλότερο σημείο που είχε παρατηρηθεί ποτέ τα 30 τελευταία χρόνια, με 62 και 64 αυτοκτονίες αντιστοίχως γι” αυτούς τους δύο μήνες.
Αντίθετα τα χαμηλότερα επίπεδα στους ετήσιους απολογισμούς των αυτοκτονιών ανάγονται στις πιο ευνοϊκές οικονομικά περιόδους: Φεβρουάριος 1983 και Νοέμβριος 1999 (14 αυτοκτονίες).
Καθηγητής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, ο Τσαρλς Μπράνας εκτιμά ότι δεν είναι μόνον οι οικονομικές πολιτικές που επηρεάζουν την καμπύλη των αυτοκτονιών, αλλά επίσης «τα δημόσια μηνύματα» που συνοδεύουν αυτές τις πολιτικές.
Αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις καθώς και τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να έχουν συνείδηση «του εν δυνάμει αρνητικού αντίκτυπου που έχουν στη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα στις αυτοκτονίες», αυτά τα μέτρα λιτότητας, υπογραμμίζει ο καθηγητής μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο εν λόγω ειδικός προτείνει να παρουσιάζονται οι πολιτικές λιτότητας στο κοινό με τρόπο «λιγότερο δραματικό» και επίσης να επιλέγονται οι «λιγότερο δραστικές» πολιτικές όταν έχουν την ίδια οικονομική αποτελεσματικότητα...

Πηγή:iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διατηρεί τα πρωτεία της ΕΕ στην ανεργία η Ελλάδα

Διατηρεί τα πρωτεία της ΕΕ στην ανεργία η Ελλάδα σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία.
Ειδικότερα η ανεργία στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον μήνα Οκτώβριο στο 25,8%, παραμένοντας η υψηλότερη στην ΕΕ με δεύτερη την Ισπανία με ποσοστό 23,7%.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία ελάχιστη ήταν η μείωση της ανεργίας, σε ετήσια βάση, δηλαδή τον Οκτώβριο 2013 σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2014, ήτοι 2% .
Ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα τον Οκτώβριο έφτασε τα 1,24 εκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 23,1%, στις γυναίκες στο 29,3% και στους νέους κάτω των 25 ετών στο 50,6%.
Εξάλλου, τον Δεκέμβριο, μικρή υποχώρηση στο 11,4%, από 11,5% τον Νοέμβριο, σημείωσε η ανεργία στην Ευρωζώνη, ενώ στην ΕΕ μειώθηκε από 10% σε 9,9%. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ανεργία στην Ελλάδα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.
Συνολικά τον Αύγουστο καταγράφονται 24 εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ και 18,1 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 228.000 στην ΕΕ και κατά 157.000 στην ευρωζώνη. Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στη Γερμανία (4,8%) και στην Αυστρία (4,9%). Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έλληνας ο εξυπνότερος άνθρωπος

Ο Ευάγγελος Κατσιούλης έχει κατακτήσει τον τίτλο του πιο έξυπνου ανθρώπου στον κόσμο με δείκτη IQ 205, σύμφωνα με τον παγκόσμιο διαγωνισμό Cerebrals Society.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, στατιστικά, η πιθανότητα εκτίμησης της νοημοσύνης ενός ανθρώπου στα παραπάνω επίπεδα είναι 1 προς 30.000.000.000 ενώ ο Αϊνστάιν κατείχε δείκτη IQ 160.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Prismanews.gr μιλάει για την εμπειρία της ανάδειξής του καθώς και για την οικονομική κρίση και τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας από το μάτι του ψυχιάτρου, αφού είναι και το αντικείμενό του.
Τονίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας επίσημων φορέων μέριμνας για παιδιά με ειδικές ικανότητες που υπάρχουν σε πλεονάζοντα βαθμό.
Ο Ευάγγελος Κατσιούλης ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη και οι σπουδές του εκτείνονται στην Φιλοσοφία και την Ψυχοφαρμακολογία.

Αναδειχθήκατε ως ο άνθρωπος με την κορυφαία νοημοσύνη παγκοσμίως. Πείτε μας λίγα λόγια για την εμπειρία σας. Σας αντιμετωπίζει πλέον διαφορετικά το περιβάλλον σας; Δέχεστε μικρότερες αντιστάσεις;

Καταρχήν σας ευχαριστώ για την επικοινωνιακή ευκαιρία που μου δίνετε. Ο βαρύγδουπος τίτλος του πιο νοήμονα ανθρώπου κρίνω πως δε μου ανήκει και γιατί δεν επιζητώ τίτλους και γιατί αποτελεί μια γενίκευση του γεγονότος πως απλά σήμερα και δεδομένων των σχετικών επισήμων ανακοινώσεων αναφέρομαι ως έχων την υψηλότερη καταγεγραμμένη επίδοση σε αναγνωρισμένες δοκιμασίες νοημοσύνης παγκοσμίως. Είναι πολλοί, πολύ περισσότεροι όσων ενέδωσαν σε δοκιμασίες νοημοσύνης, οι οποίοι δεν εξετάστηκαν με κάποια δοκιμασία νοημοσύνης, όπως και είναι υπό συνεχή διερεύνηση ο βαθμός συσχέτισης των επιδόσεων σε δοκιμασίες νοημοσύνης και της καθεαυτής νοημοσύνης. Προσωπικά πιστεύω πως η ευφυία και η νοημοσύνη είναι έννοιες με εκ των ων ουκ άνευ έντονη πρακτική διάσταση και εφαρμογή, οπότε τις αναγνωρίζω σε καθημερινές βραχυρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιλογές, όπως και στην απότοκη ποιότητα ζωής και όχι ως αριθμητικά αποτελέσματα σε κάποιο πιστοποιητικό επίδοσης σε οποιαδήποτε δοκιμασία νοημοσύνης.
Η δική μου ενασχόληση με τις δοκιμασίες νοημοσύνης άρχισε το χειμώνα του 2000, κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας υπαίθρου μου στην Κέρκυρα. Ο χειμώνας βαρύς, η κοινωνική ζωή στο νησί το χειμώνα ήταν περιορισμένη, οπότε η διαφυγή δια του διαδικτύου εύλογη και σχετικά αναμενόμενη. Κατά την περιήγησή μου σε κάποια σελίδα εντόπισα μια δοκιμασία νοημοσύνης, η οποία είχε διαφημιστική βάση και αυτή ήταν η πρώτη επαφή μου με κάποια σχετική ερώτηση. Η περιέργεια με οδήγησε να ψάξω για πιο σοβαρές και αναγνωρισμένες δοκιμασίες και έγινα μέλος σε πολλές κοινότητες υψηλής νοημοσύνης. Το 2001 ίδρυσα έναν παγκόσμιο οργανισμό νοημοσύνης (World Intelligence Network, http://www.iqsociety.org/ ) και 7 κοινότητες υψηλής νοημοσύνης (OLYMPIQ, http://OLYMP.IQSociety.org/ , HELLIQ, http://HELL.IQSociety.org/ , CIVIQ, http://CIV.IQSociety.org/ , GRIQ, http://GR.IQSociety.org/ , QIQ, http://Q.IQSociety.org/ , IQID Child, http://CHILD.IQSociety.org/ και Ελληνική Λέσχη Υψηλής Νοημοσύνης (ΕΛΥΝ), http://www.IQSociety.gr/ ). Το 2003 έγινα μέλος της GIGA Society με επίδοση IQ 196, sd 16, που σημαίνει μια διανοητική επίδοση που αναμένεται μόνο από 1 άτομο στο 1,000,000,000 του γενικού πληθυσμού. Το ίδιο έτος στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Cerebrals Society (Non Verbal Cognitive Performance Examination - Revised, NVCP-R) είχα την υψηλότερη επίδοση από όλους τους διαγωνιζόμενους, η οποία εκτιμήθηκε ως IQ 205, sd 16, που σημαίνει μια διανοητική επίδοση που αναμένεται μόνο από 1 άτομο στα 30,000,000,000 του γενικού πληθυσμού (Rasch analysis). Σύμφωνα με την συγκεκριμένη επίδοση, αναφέρομαι ως ο ενήλικας άνθρωπος με την υψηλότερη επίδοση νοημοσύνης σε αναγνωρισμένες δοκιμασίες παγκοσμίως (από το 2003 έως σήμερα). Διευκρινίζω πως το διανοητικό πηλίκο (IQ) των ενηλίκων ανταποκρίνεται στην σπανιότητα μιας διανοητικής επίδοσης στο γενικό πληθυσμό, ενώ το IQ των ανηλίκων αποτελεί το αποτέλεσμα του κλάσματος της πνευματικής ως προς την σωματική ηλικία πολλαπλασιασμένου με το 100. Εξ' ου και τα πολύ υψηλά IQ ανηλίκων σε αντιδιαστολή με τις IQ επιδόσεις ενηλίκων.
Μετά την ανακοίνωση της παγκόσμιας κατάταξης σε δοκιμασίες νοημοσύνης, οι δικοί μου άνθρωποι δεν διαφοροποίησαν την γνώμη, την στάση και τις προσδοκίες τους από εμένα και θα ήταν περίεργο ή ύποπτο αν συνέβαινε το αντίθετο. Η γνώμη των αμφότερα επιλεγμένων ανθρώπων στη ζωή μου δεν έγινε με κριτήρια τα οποία μπορούν να επηρεαστούν από οποιαδήποτε διάκριση ή προβολή. Να αναφέρω πως η όλη δημοσιότητα προκάλεσε χαρά και συγκίνηση στους δικούς μου και στους φίλους μου και τους ευχαριστώ που αποδέχτηκαν και λειτούργησαν αντανακλαστικά με τη χαρά μου. Άνθρωποι που δε με γνωρίζουν προσωπικά πολλές φορές υπερβάλλουν στις απαιτήσεις και ενίοτε λειτουργούν επιφυλακτικά. Ως άνθρωπος, πάντα προσπαθώ να εκτιμώ οποιαδήποτε γνώμη, θέση και άποψη ως ένα κλάσμα με αριθμητή την τοποθέτηση και παρονομαστή τον εκφέροντα αυτή. Έχει μεγάλη σημασία να αντιλαμβανόμαστε πως η άποψη ή η συμπεριφορά οποιουδήποτε απέναντί μας έχει κατά πολύ να κάνει με ό,τι ο ίδιος είναι, ό,τι έχει αντιληφθεί και καταλάβει για εμάς και ό,τι επιδιώκει από εμάς. Ήταν πάντως αρκετά τα ευτράπελα και τα παρόδοξα που άκουσα και που μου ζητήθηκαν.
Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την επικοινωνία μας σημειώνοντας πως ειδικές ικανότητες, όπως η υψηλή νοημοσύνη, κατά καμία έννοια δεν συνδέονται με διαφορετικό φαινότυπο, εμφάνιση, ιδιοτροπίες ή ιδιοτυπίες συμπεριφοράς, ψυχολογικές διακυμάνσεις και εν γένει αποστασιοποιημένες του κοινού επιλογές ζωής. Η νοημοσύνη και η ειδική ανάπτυξη αυτής αποτελεί σημαντικό εφόδιο με το οποίο, αν κάποιος το εκμεταλλευτεί σωστά, μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του, να διευκολύνει τις ενέργειές του και να αποτελέσει υπόστρωμα για πιο ουσιαστικές και δημιουργικές εκφράσεις και στάσεις.
Οι αντιστάσεις δεν θα έπρεπε να αίρονται λόγω τίτλων, αλλά λόγω ουσίας και ποιότητας. Έχω αντιμετωπίσει διαβαθμίσεις αντιστάσεων προς κάθε κατεύθυνση από ποικίλα άτομα με ποικίλες προθέσεις. Η αντίσταση, περίσκεψη, προβληματισμός που κάποιος μπορεί να παρουσιάζει όταν έρχεται αντιμέτωπος με έναν τίτλο έχει δύο βάσεις: αρχικά τη γνώμη που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του και φυσικά την εκτίμηση και προσδοκία που μπορεί να έχει από τον ίδιο τον τίτλο. Και στις δύο περιπτώσεις η βάση της όποιας αντίστασης δεν σχετίζεται με εμένα, αλλά με τον 'αντιστασιακό'. Σημαντικό θεωρώ το γεγονός πως είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πολλούς αξιόλογους, ταλαντούχους και ικανότατους ανθρώπους κατά την διαδραστική παρουσία μου στον κόσμο των κοινοτήτων υψηλής νοημοσύνης.


Λέγεται ότι τα παιδιά με υψηλότερα επίπεδα ευφυΐας αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμοστικότητας κατά την σχολική τους ηλικία. Συνέβη σε εσάς;

Είναι αλήθεια για πολλά παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες και ταλέντα. Δυστυχώς δεν υπάρχει επίσημη μέριμνα για παιδιά με ειδικές ικανότητες που υπάρχουν σε πλεονάζοντα βαθμό, αλλά μόνο για τις περιπτώσεις ελλείψεων ικανοτήτων. Και όμως οποιαδήποτε απόκλιση από ένα κοινό μέσο όρο, είτε προς τα επάνω, είτε προς τα κάτω, επιφέρει αντίστοιχες, αλλά όχι ίδιες, ανάγκες ειδικής εκπαίδευσης και προσέγγισης. Η προσφερόμενη εκπαίδευση, η ίδια η κοινωνία στο σύνολό της είναι δομημένη και λειτουργεί με βάση κάποιες κοινές συνιστώσες, οι οποίες μπορεί να αφορούν και να εξυπηρετούν τους περισσότερους, αλλά αδικούν τους λιγότερους. Ένα παιδί με ιδιαίτερη διανοητική ανάπτυξη μπορεί να ταλαιπωρείται με την στερεότυπη, δεδομένη και παγιωμένη εκπαίδευση που του παρέχεται. Αποτέλεσμα αυτής της δυσανεξίας μπορεί να είναι ακόμα και μια πολύ χαμηλή επίδοση και συμμετοχή στο σχολείο. Ένα παιδί, για παράδειγμα, που ξέρει να διαβάζει από πολύ μικρή ηλικία μπορεί να βρίσκει ιδιαίτερα ανιαρά και αδιάφορα τα μαθήματα σε ένα σχολείο, όπου τους μαθαίνουν ανάγνωση.
Προσωπικά είχα την τύχη να κατάγομαι από δύο πολύ δραστήριους, ικανότατους και ανοιχτόμυαλους εκπαιδευτικούς, φιλολόγους, οι οποίοι εμπλούτιζαν συστηματικά και ολοκληρωμένα την εκπαίδευσή μου. Από αυτή τη θέση και με αφορμή της ερώτησή σας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γονείς μου για την αμέριστη προσφορά ποικίλων μέσων έκφρασης, την πληθώρα ερεθισμάτων και την στοχευμένη, ουσιαστική και εποικοδομητική γαλούχηση και εκπαίδευσή μου.
Φυσικά αυτή δεν είναι μια δεδομένη κατάσταση που αφορά το κάθε παιδί με ιδιαίτερες ικανότητες και ανάγκες. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, θα μου επιτραπεί η παρένθεση, δημιουργήσαμε μια εθελοντική ομάδα, την Ανάδειξη ( http://www.aaaa.gr/ ), η οποία επικεντρώνεται στην αξιολόγηση, εκπαίδευση και αξιοποίηση της χαρισματικότητας, της υψηλής νοημοσύνης, των ταλέντων και των δεξιοτήτων των παιδιών. Το έργο της ομάδας μας δεν υποκαθιστά τη βασική εκπαίδευση, αλλά λειτουργεί επικουρικά και συντονιστικά για την ανάπτυξη των ικανοτήτων των νέων, διευρύνει τα εκπαιδευτικά ερεθίσματα των παιδιών, ευθυγραμμίζεται με τις ανάγκες παιδιών και γονέων που επιθυμούν την πρόοδο και εξέλιξή τους και υποστηρίζει την αξιοποίηση δυναμικού και δεξιοτήτων των μελλοντικών πολιτών.

Θα ήθελα να μου πείτε κάποιους σύγχρονους Έλληνες που ξεχωρίζετε ως προσωπικότητες.

Εκτιμώ ιδιαίτερα και ξεχωρίζω ως προσωπικότητες τον κάθε μη διάσημο, 'μη επώνυμο' κατά την έννοια της δημοσιότητας, αλλά πάνω από όλα άνθρωπο, ο οποίος με όλες του τις δυνάμεις επιδιώκει και προσπαθεί να προσφέρει, να ζήσει, να βοηθήσει και να αισιοδοξεί για μια όσο το δυνατόν καλύτερη, ευτυχισμένη, γεμάτη και ουσιώδη ζωή τόσο για τον ίδιο, όσο και για τους άλλους.

Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία και δεν μπορεί ή τουλάχιστον δυσκολεύεται να βρει λύση στα προβλήματά της;

Αν ένα είναι αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία προκειμένου να βρει λύση στα προβλήματά της, τότε αυτό είναι η ομογένεια, η νοοτροπία πως όλοι είμαστε μέλη του ιδίου συνόλου και πως η ατομική μας πρόοδος και ευδαιμονία είναι συνιστώσα της ευρύτερης κοινωνικής. Ένας διάσημος, παλαιός κάτοικος στη χώρα που σήμερα λέγεται Ελλάδα, έμεινε στην ιστορία για τις θέσεις του, μια εκ των οποίων σαφώς συνδέει το ατομικό καλό με το καλό της πολιτείας εντός της οποίας ζει (Πλάτωνας, Πολιτεία). Ο σύγχρονος Έλληνας έχει αποστασιοποιηθεί από την ενεργή συμμετοχή και σύμπραξή του με τα κοινωνικά δρώμενα, παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, αποδίδει την ευθύνη σε κάθε άλλον πέραν του εαυτού του και αποσκοπεί στο αυστηρά περιχαρακωμένο δικό του όφελος πολλές φορές και αντιτιθέμενος με τους κανόνες και τις επιταγές της κοινωνίας. Άμεσα απότοκη είναι η αδυναμία της κοινωνίας να προσφέρει στους πολίτες τα αναμενόμενα υπό κανονικές συνθήκες ευημερίας και ευμάρειας. Έχουμε μάθει να ζητάμε, αλλά όχι να δίνουμε. Όμως ζητάμε από εκεί που πρέπει πρώτα να έχουμε δώσει, προκειμένου να δύναται η κοινωνία να μας επιστρέψει τα αγαθά, την πρόνοια και τις υπηρεσίες που επιθυμούμε. Η κοινωνία δεν είναι μια έννοια οριζόμενη πέραν των πολιτών, ενώ εμείς δε νοούμε τον εαυτό μας μέλη της και την αντιμετωπίζουμε ως μια μόνιμα υπόχρεη οντότητα απέναντί μας.

Στην Ελλάδα της κρίσης το φαινόμενο των αυτοκτονιών παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Ως ψυχίατρος, τι συμβουλεύετε να κάνουμε για να βοηθήσουμε;

Η απάρνηση των όλων, η αποποίηση της δυνατότητας βούλησης, δράσης, ενέργειας, η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, η απαισιόδοξη εκτίμηση παρόντος και μέλλοντος, η εκμηδένιση προοπτικών και επιθυμιών δε μπορεί να νοείται ως διαφυγή ή λύση για τον απλό λόγο πως δεν ακολουθεί κανένας νέος δρόμος ή πορεία παρά είναι το τέλος της εμπειρίας μας υπό τις γνωστές, επίγειες συνθήκες. Η ενδοσκόπηση, η αυτογνωσία και αυτοεκτίμηση, η συνεκτίμηση των σημαντικών στοιχείων και ποιοτήτων, η προσαρμογή σε εξωτερικές συνθήκες, ενίοτε και δυσμενείς, ο επαναπροσδιορισμός στόχων και μέσων επίτευξης αυτών και η αναζήτηση της ευτυχίας μπορούν να φανούν βοηθητικές παράμετροι στην αποτροπή της επιλογής ενός πρόωρου τερματισμού του θαύματος της ζωής. Με λίγα λόγια, το γέλιο ενός μικρού παιδιού, η χαρά και η αισιοδοξία του μπορούν να κάνουν θαύματα.

Η ελληνική κοινωνία έχει περάσει και προγενέστερα πολύ δύσκολες καταστάσεις ενώ φαίνεται ότι επηρέασαν και στιγμάτισαν την ψυχοσύνθεση των πολιτών στην μετέπειτα ζωή τους. Με δεδομένο ότι στην εποχή που ζούμε τα επίπεδα στρες είναι πολύ αυξημένα σε σχέση με παλιότερα, ακόμα και αν βγούμε σύντομα από την οικονομική κρίση, τι θα έχει αφήσει πίσω της όλη αυτή η κατάσταση; Ποια είναι η εκτίμησή σας για τα χαρακτηριστικά της ψυχολογίας μας που θα παραμείνουν;

Ως χαρακτήρας είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος και επιμένω στην θετική αντιμετώπιση κάθε κατάστασης. Ακόμα και οι πιο δύσκολες συνθήκες, οι πιο δυσμενείς καταστάσεις, οι πιο ακραίες, οριακές και απαιτητικές επιλογές μπορούν να είναι χρήσιμες και εποικοδομητικές, μια και η προσπάθεια και προσαρμογή για την αντιμετώπιση και έξοδο από αυτές θα απαιτήσει τα μέγιστα των αποθεμάτων των δυνάμεών μας, μεγάλο ψυχικό σθένος και εν τέλει θα επιβεβαιώσει την ικανότητα επιβίωσής μας. Η σημερινή κρίση, λοιπόν, μπορεί να εκληφθεί ως μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των σημαντικών στη ζωή και τις επιλογές μας, ενδυνάμωσης και τόνωσης της αυτογνωσίας, αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησής μας και ανάδειξης ταλαντούχων και προσαρμοστικών ανθρώπων με όραμα και ικανότητες. Εμείς οι Έλληνες έχουμε δείξει πως τα καταφέρνουμε στα δύσκολα και πιστεύω πως θα επαληθεύσουμε άλλη μια φορά την ιστορία. Μπορούμε όμως να αξιολογήσουμε τις αιτίες που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση και να επαναθεωρήσουμε τυχόν λανθασμένες τακτικές και νοοτροπίες. Είναι μια ευκαιρία η σημερινή ασφυκτική κατάσταση να σταματήσουμε να γυρνάμε την πλάτη ο ένας στον άλλον και να δώσουμε τα χέρια στον διπλανό μας. Μπορεί μόνοι μας να μη μπορούμε να κάνουμε πολλά, αλλά οι παρακαταθήκες μας μας υπενθυμίζουν πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να γράψουμε ιστορία.

ΠΗΓΗ: Prismanews.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Πρωταθλήτρια» η Ελλάδα στη μακροχρόνια ανεργία, λέει η Κομισιόν

Η Ελλάδα, σταθερά πρώτη στην ΕΕ σε ποσοστό ανεργίας, κέρδισε άλλη μια θλιβερή πρωτιά: αυτή στη μακροχρόνια ανεργία, με το 74,4% των ανέργων να είναι μακροχρόνια άνεργοι, πρόβλημα που έχει πάρει διαστάσεις και στην Κύπρο, αλλά και στην Ιταλία.
Πάντως η αντιμετώπιση της μακροχρόνιας ανεργίας αποτελεί πρόκληση για όλη την Ευρώπη, σύμφωνα με την έκθεση, καθώς το δεύτερο τρίμηνο του 2014, συνολικά 12,4 εκατομμύρια άτομα (το 5,1% του εργατικού δυναμικού) ήταν άνεργοι για περισσότερο από ένα έτος, ενώ περισσότεροι από τους μισούς ήταν άνεργοι για περισσότερο από δύο έτη.
Στοίχημα που καλείται να κερδίσει η ΕΕ παραμένει και η υψηλή ανεργία στους νέους.
Αποκαρδιωτικά σε ότι αφορά την Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία είναι και τα συμπεράσματα για το εισόδημα των νοικοκυριών. Στις προαναφερθείσες χώρες το εισόδημα των νοικοκυριών συνεχίζει να μειώνεται. Ούτε στα άλλα κράτη-μέλη γέμισαν τα πορτοφόλια των νοικοκυριών, αλλά τουλάχιστον το δεύτερο τρίμηνο του 2014 οι πολίτες των περισσότερων είδαν ισχνή έστω αύξηση του εισοδήματός τους.

Βραδεία αύξηση της απασχόλησης
Η Tριμηνιαία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εργασιακή και κοινωνική κατάσταση στην ΕΕ, που δόθηκε την Πέμπτη στη δημοσιότητα, καταγράφει βραδεία αύξηση της απασχόλησης, με ρυθμούς χαμηλότερους από το προσδοκώμενο.
Σύμφωνα με την έκθεση, η οικονομική ανάκαμψη που άρχισε στην ΕΕ την άνοιξη του 2013 παραμένει υποτονική, και οι πρόσφατες προβλέψεις για το ΑΕΠ της ΕΕ έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω.
Ωστόσο, παρά την αστάθεια της μακροοικονομικής κατάστασης, η έκθεση διαπιστώνει ότι η απασχόληση παρουσίασε μικρή, αλλά σταθερή αύξηση στην ΕΕ από τα μέσα του 2013 και μετά.
Η απασχόληση αυξήθηκε στα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ, ακόμα και σ' εκείνα που παρουσιάζουν πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Η υψηλότερη αύξηση της απασχόλησης το τρίτο τρίμηνο του 2014, σε σχέση με το προηγούμενο, καταγράφηκε στην Ελλάδα (+ 1,7%) και στην Πορτογαλία (+ 1,4%).
Ωστόσο, η έκθεση τονίζει ότι η επιστροφή στα «προ κρίσης επίπεδα ανεργίας» συντελείται με βραδύτερους από το προσδοκώμενο ρυθμούς.
«Παρά το γεγονός ότι η απασχόληση κινείται πλέον θετικά, η αύξησή της παραμένει υπερβολικά μικρή και υπερβολικά βραδεία. Ιδίως η μακροχρόνια ανεργία εξακολουθεί να αποτελεί καίρια πρόκληση για την ΕΕ. Με την επενδυτική επίθεση ύψους 315 δισ. ευρώ που εξαπολύουμε, φιλοδοξούμε να τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη και να δημιουργηθούν περισσότερες θέσεις εργασίας», δήλωσε η επίτροπος, αρμόδια για θέματα απασχόλησης και κοινωνικών υποθέσεων, Μάριαν Τίσεν.
Συγκεκριμένα η έκθεση αναφέρει ότι το ποσοστό απασχόλησης παραμένει κάτω από τα επίπεδα του 2008 στα δύο τρίτα των κρατών-μελών.
Ειδικότερα, επισημαίνει ότι η μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης από το 2008 ως το δεύτερο τρίμηνο του 2014, καταγράφηκε στην Ελλάδα (13,7 ποσοστιαίες μονάδες), στην Κύπρο (9,2) και στην Ισπανία (9,2).
Το ίδιο διάστημα, η μεγαλύτερη αύξηση της απασχόλησης σημειώθηκε στη Γερμανία και στην Ουγγαρία (3,3 ποσοστιαίες μονάδες) και στη Μάλτα (6,2).

Οξύ το πρόβλημα της μακροχρόνιας ανεργίας
Η Έκθεση υπογραμμίζει το πρόβλημα της μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς και τις περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης για τους νέους (15-24 ετών) και τους ενηλίκους νεαρής ηλικίας (25-39 ετών).
Το δεύτερο τρίμηνο του 2014, συνολικά 12,4 εκατομμύρια άτομα (το 5,1% του εργατικού δυναμικού) ήταν άνεργοι για περισσότερο από ένα έτος, ενώ περισσότεροι από τους μισούς ήταν άνεργοι για περισσότερο από δύο έτη.
Η Ελλάδα και η Κύπρος καταγράφουν ιστορικά υψηλά επίπεδα μακροχρόνιας ανεργίας, τονίζει η έκθεση, τα οποία συνεχίζουν να αυξάνονται στις δύο χώρες, αλλά και στην Ιταλία.
Ειδικότερα, η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη στην ΕΕ σε ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς το 74,4% των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Ψαλιδισμένα τα εισοδήματα
Σε ό,τι αφορά το εισόδημα των νοικοκυριών, η έκθεση διαπιστώνει ότι το δεύτερο τρίμηνο του 2014 αυξήθηκε με πολύ αργούς ρυθμούς στα περισσότερα κράτη-μέλη, όχι όμως στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία, όπου το εισόδημα των νοικοκυριών συνεχίζει να μειώνεται.
«Η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα, η οποία παρατηρήθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2014, φαίνεται ότι ανακόπηκε τους τελευταίους μήνες», υπογραμμίζει η Έκθεση.
Σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση της εργασίας, προκύπτει ότι έως το 2012 (τελευταία διαθέσιμα στοιχεία), σε λιγότερα από τα μισά κράτη-μέλη η φορολογική επιβάρυνση της εργασίας μειώθηκε, ενώ μόνο σε λίγες χώρες συνοδεύτηκε από αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης της κατανάλωσης. «Η πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής μπορεί να συμβάλει θετικά στους στόχους σχετικά με τον προϋπολογισμό και την απασχόληση, καθώς και στην επίτευξη των κοινωνικών στόχων», επισημαίνει η Επιτροπή.
Τέλος, η έκθεση διαπιστώνει ότι η απασχόληση έχει βελτιωθεί στους περισσότερους τομείς, ιδιαίτερα όμως στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και των κοινωνικών υπηρεσιών. Όπως επισημαίνεται, ο τομέας της υγείας και των κοινωνικών υπηρεσιών χαρακτηρίζεται από εργατικό δυναμικό με καλύτερες δεξιότητες απ' ό,τι στην υπόλοιπη οικονομία, αλλά και από υψηλότερο μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων, σκληρότερες συνθήκες εργασίας και υψηλό ποσοστό εργασίας μερικής απασχόλησης, η οποία θα μπορούσε να δυσχεράνει την προσέλκυση νέων εργαζομένων στον τομέα.
Παρ' όλα αυτά, αναμένεται να δημιουργηθούν περισσότερες θέσεις εργασίας στον συγκεκριμένο τομέα λόγω της γήρανσης του εργατικού δυναμικού του και λόγω της αυξημένης ζήτησης που δημιουργούν οι νέες ανάγκες που προκύπτουν από τις δημογραφικές μεταβολές.
Ωστόσο, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί, λόγω της οικονομικής κρίσης, οδήγησαν σε σημαντικές περικοπές στον τομέα των υγειονομικών και κοινωνικών υπηρεσιών.

Με πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έκθεση για το κόστος της λιτότητας στην Ελλάδα

«Από το 2009, που η οικονομική κρίση χτύπησε την Ελλάδα και υιοθετήθηκαν τα μέτρα λιτότητας τα οποία θα έσωζαν τη χώρα από την οικονομική κατάρρευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα τέθηκαν υπό αμφισβήτηση και παραβιάστηκαν, και η δημοκρατία έχει γίνει πιο φτωχή» υποστηρίζει η Έκθεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (FIDH) με θέμα «Υποβαθμίζοντας τα Δικαιώματα- Το Κόστος της Λιτότητας στην Ελλάδα», που παρουσιάστηκε σήμερα στην Αθήνα.
Στην έκθεση «απεικονίζεται μια χώρα στην οποία τα δικαιώματα -ατομικά, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά- βάλλονται ανοιχτά και έχουν παραβιαστεί σε όλα τα επίπεδα. Αυτό γίνεται αισθητό όχι μόνο σε τομείς όπως η εργασία και η υγεία, στους οποίους το κράτος επέβαλε μέτρα λιτότητας που είχαν αρνητικές επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά είναι ορατό και στην περιστολή των θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης ή το δικαίωμα της έκφρασης τής διαφωνίας μέσω μιας ειρηνικής δημόσιας διαδήλωσης».
Όπως υπογραμμίζεται, «όσον αφορά τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, οι πολιτικές λιτότητας δεν κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις που θέτει το Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα του ΟΗΕ σε σχέση με τα περιοριστικά μέτρα».
Αναφορικά με τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, «οι περιορισμοί σε θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, οι οποίοι τεκμηριώνονται στην παρούσα έκθεση, δεν εκπληρώνουν τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες το πεδίο άσκησης των δικαιωμάτων αυτών μπορεί κατ' εξαίρεση να περιοριστεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο». Η έκθεση επισημαίνει, επίσης, «σοβαρές παραβάσεις των βασικών αρχών της δημοκρατικής συμμετοχής και του δημοκρατικού ελέγχου, παραβάσεις οι οποίες συντελέστηκαν με τις πολιτικές και τα μέτρα που εκπονήθηκαν κατά της κρίσης, και υλοποιήθηκαν περιφρονώντας κατάφωρα τις κανονικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων».
«Ο τρόπος με τον οποίο υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν οι ασκούμενες πολιτικές δεν σεβάστηκαν, από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα διεθνή πρότυπα, ακόμα και υπό το φως των εξαιρετικών περιστάσεων που χαρακτηρίζουν τη χρηματοπιστωτική κρίση».
Όπως αναφέρεται, «η έρευνα στην οποία βασίζεται η παρούσα έκθεση διαπιστώνει ότι η οικονομική κρίση και τα μέτρα λιτότητας που τη συνόδευαν δεν μπορούν να θεωρηθούν ο μοναδικός υπεύθυνος της σημερινής κατάστασης. Ωστόσο, είναι φανερό ότι η κρίση και η λιτότητα έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση των προϋπαρχόντων προβλημάτων στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η έκθεση χαρακτηρίζει εσφαλμένο τον συλλογισμό που παρουσιάζουν «όσοι συνέβαλαν στην εκπόνηση σχεδίων αντιμετώπισης της κρίσης ότι, υπ' αυτές τις συνθήκες, ο τρόπος αντιμετώπισης που επιλέχθηκε τελικά ήταν ο μόνος εφικτός δρόμος προς τα μπρος και ότι οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια στα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν αναπόφευκτη, και επομένως δικαιολογημένη».
Δεν αποδίδει ευθύνες για τις παραβιάσεις που προέκυψαν από τα προγράμματα λιτότητας μόνο στο ελληνικό κράτος, αλλά και στην τρόικα που, όπως αναφέρει, «λειτούργησε ως ένα παραπέτασμα καπνού, προστατεύοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα τα μέρη που το απάρτισαν από την ευθύνη για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, η τρόικα δεν είναι ένα κενό κέλυφος. Αποτελείται από διεθνείς οργανισμούς και μέσω αυτών από τα κράτη-μέλη τους: όλα και όλοι είναι επιφορτισμένοι με συγκεκριμένες υποχρεώσεις έναντι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η FIDH, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στην Ελλάδα, απευθύνει έκκληση προς την Ελλάδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαιτέρως τα κράτη-μέλη της να εξετάσουν από κοινού τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις συναφείς ευθύνες που παρουσιάζονται στην έκθεση, και τους προτρέπει «να δράσουν προληπτικά για την αποτροπή παρόμοιων παραβιάσεων σε άλλες χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση», προτείνοντας, μεταξύ άλλων, αυτό να γίνει «διασφαλίζοντας την έναρξη ενός πανευρωπαϊκού ουσιαστικού διαλόγου».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι πιο δυστυχισμένοι της Ευρώπης οι Έλληνες

Μέσα σε 10 χρόνια οι Έλληνες από τον πιο ευτυχισμένο και χαρούμενο λαό της Ευρώπης εξελίχθηκαν στον πιο δυσαρεστημένο με τη ζωή και την εργασία του!
Η αύξηση της ακραίας και της απόλυτης φτώχειας που καθορίζεται από μία σειρά παράγοντες όπως η απώλεια εργασίας και εισοδήματος, η απώλεια κατοικίας, η υπερχρέωση και η κρίση της οικογένειας έχουν μετατρέψει τους Έλληνες στον πιο δυστυχισμένο λαό της Ευρώπης.
Σύμφωνα με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ που δημοσιεύουν Τα Νέα, 4 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι με τη ζωή τους, την οικονομική τους κατάσταση, την εργασία αλλά και το περιβάλλον διαβίωσή τους.
Σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες πιστεύει ότι η οικονομική κατάσταση θα χειροτερέψει τους προσεχείς 12 μήνες. Περισσότεροι από 7 στους 10 θεωρούν ότι η ποιότητα ζωής στη χώρα μας δεν είναι καλή και το το 82% του πληθυσμού αισθάνεται μεγάλη πίεση.
Σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο οι πιο ευτυχισμένοι πολίτες της Ευρώπης είναι οι Ελβετοί, ακολουθούν οι Νορβηγοί, οι Δανοί, οι Ισλανδοί, οι Σουηδοί, οι Εσθονοί, οι Πορτογάλοι, οι Τούρκοι οι Ούγγροι και στην τελευταία θέση είναι οι Έλληνες. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....