Το φάρμακο που σκοτώνει

Τι είναι αυτό που εξοντώνει τις κοινωνίες και τι τις κάνει πιο δυνατές;
Ένα ντοκιμαντέρ με αφορμή την αναπάντεχη -αλλά όχι τυχαία- συνάντηση με τον David Stuckler, καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αναγνωρισμένο για τις τεκμηριωμένες μελέτες του σχετικά με τις επιπτώσεις της λιτότητας στην υγεία των ανθρώπων.
Μια διαδρομή στην ιστορία σε εποχές κρίσης.
Από τις ΗΠΑ και την Μεγάλη Ύφεση στην μετα-κομμουνιστική Ρωσία και από εκεί στην σημερινή Ελλάδα και την Ισλανδία. Οικονομικοί πόλεμοι, ανθρωπιστικές κρίσεις, θανάσιμες πολιτικές και λαοί που αντιστέκονται.
Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν συνεργασίας του «Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ηρακλείου» με πολίτες της πόλης. Όσοι συμμετείχαμε στην δημιουργία του ανταμειφθήκαμε με αυτή τη χαρά και την πληρότητα που γεννιέται όταν αγωνιζόμαστε “μαζί” για τις κοινές μας αξίες.

Πηγή: http://koinoniaher.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δεν θα αλλάξουμε μόνο εμείς, αλλά και το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα

Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας μας είναι το κλειστό εξουσιαστικό της σύστημα, σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό. Θα πρέπει δε να επισημανθεί ιδιαίτερα αυτός ο χαρακτήρας του ως κλειστού. Δεν δίνει δηλαδή ίσες ευκαιρίες σε όλους τους Έλληνες, αλλά μόνο στους ανθρώπους του συστήματος. Όπως ήταν επόμενο, το κλειστό σύστημα, που εκ των πραγμάτων είναι και ολιγαρχικό, έσπρωξε την κοινωνία στο περιθώριο.
Στον πολιτικό τομέα, οδήγησε στη δημιουργία μιας κλειστής οικογενειοκρατικής και κληρονομικής πολιτικής ελίτ, όπου η εξουσία μεταβιβάζεται από τον πατέρα στο γιό κ.λ.π. ως περιουσιακό στοιχείο, μη δίνοντας ευκαιρίες σε απλούς και ικανούς πολίτες να ανελιχθούν.
Στον οικονομικό τομέα, μέσω του ελέγχου των στροφίγγων στη χρηματοδότηση της επιχειρηματικότητας και των αξεπέραστων γραφειοκρατικών εμποδίων που έχει θέσει, έχει δημιουργήσει μια μικρή παρασιτική οικονομική ολιγαρχία λίγων οικογενειών, η οποία ελέγχει το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας και κατέχει πάνω από το μισό της Ελλάδας. Δεν αφήνει καμία ευκαιρία σε απλούς και ικανούς νέους επιχειρηματίες, που δεν ανήκουν στο σύστημα, να αναδείξουν το ταλέντο τους και να φέρουν νέες ιδέες και ανάπτυξη στον τόπο.
Στον πνευματικό, καλλιτεχνικό κ.λ.π. τομέα έχει δημιουργήσει μια νομενκλατούρα κομματική και οικογενειοκρατική, η οποία εμποδίζει νέους επιστήμονες και νέους ταλαντούχους Έλληνες να ξεδιπλώσουν την ατομική τους αξία και να τύχουν της ανάλογης κοινωνικής αναγνώρισης και οικονομικών απολαβών.
Επομένως θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά όλοι οι συστημικοί θεσμοί (συνταγματικοί, οικονομικοί, πανεπιστημιακοί κ.λ.π.), σε μια ιστορική αλλαγή, ώστε οι νέοι θεσμοί να εξασφαλίζουν:
- Ισότητα ευκαιριών συμμετοχής στην εξουσία για όλους τους Έλληνες.
- Ισότητα ευκαιριών στην επιχειρηματικότητα για όλους τους Έλληνες.
- Ισότητα ευκαιριών στην ανάδειξη της προσωπικής αξίας του καθενός για όλους τους Έλληνες.
Μόνο έτσι θα αναζωογονηθεί η ελληνική κοινωνία και θα πάμε μπροστά. Όσο εξακολουθεί να διαχειρίζεται τη χώρα και να μας εκμεταλλεύεται το ίδιο κλειστό σύστημα που μας χρεοκόπησε, δεν έχουμε μέλλον και αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Το σύστημα όμως, αντί να ξεκινήσει τις αλλαγές από τον εαυτό του και να ανοίξει τις πόρτες του στην κοινωνία, αντίθετα επιβάλει στην κοινωνία εξαθλιωτικές αλλαγές, ενώ το ίδιο εννοεί να παραμένει ανέγκιχτο και μάλιστα να κερδίζει από την εξαθλίωσή μας. Δεν θα αλλάξουμε λοιπόν μονομερώς μόνο εμείς αλλά και το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα.

Πηγή: http://hassapis-peter.blogspot.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σκάσε και πλήρωνε

Ακούσαμε πολλά τις προηγούμενες μέρες και θα ακούσουμε τις επόμενες περισσότερα για το «τέλος του μνημονίου» , για την επιτυχία της κυβέρνησης να μας οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση, για το τέλος της Εποπτείας και της Επιτήρησης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ψεύτες υπερβαίνουν τους εαυτούς τους έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στη γκεμπελίστικη λογική ότι όσο μεγαλύτερο είναι ένα ψέμα τόσο πιο πιστευτό γίνεται...
Ωστόσο, παρά τους ψεύτες και τα ψέματα υπάρχει η πραγματικότητα, η οποία είναι απλούστατη:
-Οι δανειστές επιμένουν να μας δανείζουν
-Τα νέα δάνεια για την εξυπηρέτηση των παλαιών σημαίνουν νέες δεσμεύσεις και μνημόνια
-Οι νέες δεσμεύσεις σημαίνουν παράταση της εποπτείας και της επιτήρησης
Το συμπέρασμα είναι απλούστατο όπως αποκαλύπτουν οι πιο κάτω αριθμοί του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους και περιγράφουν τα μέχρι αυτήν τη στιγμή προβλεπόμενα ποσά που η χώρα χρωστά μέχρι το 2030.
2013: χρεολύσια 12,890 – τόκοι 5,887
2014: χρεολύσια 24,900 – τόκοι 6,026
2015: χρεολύσια 16,018 – τόκοι 5,878
2016: χρεολύσια 7,075 – τόκοι 6,028
2017: χρεολύσια 7,480 – τόκοι 6,405
2018: χρεολύσια 4,672 – τόκοι 6,590
2019: χρεολύσια 9,949 – τόκοι 6,622
2020: χρεολύσια 7,052 – τόκοι 6,360
2021: χρεολύσια 7,169 – τόκοι 10,956
2022: χρεολύσια 8,873 – τόκοι 24,489
2023: χρεολύσια 11,186 – τόκοι 17,551
2024: χρεολύσια 10,864 – τόκοι 13,641
2025: χρεολύσια 8,795 – τόκοι 9,030
2026: χρεολύσια 8,569 – τόκοι 8,642
2027: χρεολύσια 8,453 – τόκοι 8,215
2028: χρεολύσια 8,060 – τόκοι 7,779
2029: χρεολύσια 7,308 – τόκοι 7,290
2030: χρεολύσια 7,329 – τόκοι 6,853
Αν σε αυτά τα δισεκατομμύρια συνυπολογιστούν
· τα περίπου 90 που πλήρωσε η χώρα το 2012
· Τα αναμενόμενα χρηματοδοτικά κενά του 2015-16 που θα καλυφθούν κι αυτά με δανεισμό
· Αλλά και όσα ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει από το 1991 μέχρι και σήμερα και που αγγίζουν το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ
Αν λοιπόν συνυπολογιστούν όλα αυτά τότε η εικόνα της ελληνικής αποικίας χρέους σχηματίζεται ολοκάθαρα.
Τί ακριβώς σημαίνει αποικία χρέους δεν χρειάζεται κανείς να είναι οικονομολόγος για να το αντιληφθεί. Μπορεί να απευθυνθεί σε ένα συνοικιακό τοκογλύφο για να του το εξηγήσει: Αυτός που έχει πέσει στα χέρια του τοκογλύφου, όπως και μια αποικία χρέους σαν την Ελλάδα, υπάρχει και δραστηριοποιείται μόνο και μόνο για να πληρώνει το χρέος του. Είναι, νομίζουμε προφανές ότι ο τοκογλύφος δεν έχει κανένα συμφέρον να ξοφλήσει ο πελάτης το χρέος του. Εκτός κι αν το κάνει με νέα δανεικά…
Σ αυτό ακριβώς λοιπόν το σημείο βρίσκεται η κυβέρνηση. Είναι έτοιμη να συνάψει τη νέα συμφωνία με τον τοκογλύφο.
Θα ονομαστεί αυτή η συμφωνία προληπτική γραμμή πίστωσης, θα συνεπάγεται νέες δεσμεύσεις και θα προϋποθέτει την στενή Εποπτεία της χώρας από τους μηχανισμούς των τοκογλύφων δανειστών.
Συμπέρασμα: Για εσένα που ακόμη εξακολουθείς να μπερδεύεσαι από την αντίφαση την οποία δημιουργεί η ζοφερή πραγματικότητα που ζεις με τα όσα αισιόδοξα σου λένε οι συγκυβερνώντες, αξίζει τον κόπο να ακούσεις με περισσότερη προσοχή την απλή οδηγία που στέλνουν με κάθε τρόπο οι τοκογλύφοι: Σκάσε και πλήρωνε…

Πηγή: topontiki.gr - Δημήτρης Μηλάκας Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

15 επιμορφωτικά σεμινάρια για ενίσχυση και εμψύχωση των γυναικών

Το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), στο πλαίσιο του Έργου: «Ενθάρρυνση και υποστήριξη της συμμετοχής των γυναικών σε θέσεις πολιτικής ευθύνης και εκπροσώπησης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικής» του ΕΠ Διοικητική Μεταρρύθμιση, βρίσκεται στη διαδικασία σχεδιασμού επιμορφωτικών δράσεων.
Ειδικότερα, πρόκειται να υλοποιηθούν 15 επιμορφωτικά σεμινάρια δύο Κύκλων (Α και Β Κύκλος), σε κάθε Περιφέρεια της χώρας, με κύριο στόχο την ενίσχυση και εμψύχωση των ίδιων των γυναικών προκειμένου να διεκδικήσουν και να επιτύχουν όχι μόνο τη συμμετοχή τους στις εκλογικές διαδικασίες, αλλά και την εκλογή τους σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ειδικότερα, στην Περιφέρεια Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας θα διοργανωθούν δύο επιπλέον σεμινάρια.
Τα σεμινάρια θα είναι διάρκειας 12 ωρών και θα απευθύνονται σε αιρετές ή σε γυναίκες που επιθυμούν να συμμετέχουν σε εθνικό ή ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικής. Θα περιλαμβάνουνθεωρητικό και βιωματικό μέρος και θα διαρθρώνονται στις εξής θεματικές ενότητες: α) Φύλο, Κοινωνία, Πολιτική, β) Δομές Πολιτικής Εξουσίας, γ) Πολιτική Επικοινωνία – Ζητήματα Επικοινωνίας και Φύλου, δ) Εθνικές και Ευρωπαϊκές Πολιτικές.
Δεδομένου ότι έχει ξεκινήσει η προετοιμασία για την έναρξη των επιμορφωτικών σεμιναρίων στο προσεχές διάστημα, σας ενημερώνουμε ότι έχει αναρτηθεί φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την παρακολούθηση των σεμιναρίων στο site www.gynaikes-politiki.gr (βλ. εδώ: http://bit.ly/Ye4OTA ) και σας καλούμε να πλαισιώσετε την προσπάθειά μας και να υποβάλετε την αίτησή σας.
Για τις συμμετέχουσες στα σεμινάρια, προβλέπεται η κάλυψη εξόδων διαμονής και μετακίνησης.
Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνείτε με το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας μέσω e-mail (kethi@gynaikes-politiki.gr ).

Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ο συμπέθερος του Μπιλ Γκέιτζ

Ένας ηλικιωμένος Αμερικανός, φωνάζει μια μέρα το γιό του και του λέει «ξέρεις ήρθε η ώρα να παντρευτείς». Ο γιός του σχεδόν απαξιωτικά του απαντά κοφτά «αυτό ξέχνα το». «Θα παντρευτείς την κόρη του Μπιλ Γκέιτζ» επιμένει ο πατέρας.
«Αν είναι έτσι τότε συμφωνώ» απαντάει με νόημα ο γιός.
Την επόμενη μέρα, ο πατέρας πάει στο γραφείο του Μπιλ Γκέιτζ και του λέει «η κόρη σου θα παντρευτεί το γιό μου». «Αυτό ξέχνα το», του απαντά ο Γκέιτζ γελώντας. «Θα τον παντρευτεί», επιμένει ο πατέρας, «γιατί ο γιός μου είναι ο διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας». «Αν είναι έτσι τότε εντάξει», του λέει ο Γκέιτζ.
Την ίδια κιόλας μέρα, ο πατέρας πάει στα γραφεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και αφού συναντάει τον πρόεδρο, του λέει «θα κάνεις διευθυντή της Παγκόσμιας Τράπεζας το γιό μου». Ο πρόεδρος της Τράπεζας τον κοιτάει γελώντας και του λέει «αυτό ξέχνα το». «Θα τον κάνεις», επιμένει ο πατέρας, «γιατί είναι γαμπρός του Μπιλ Γκέιτζ». «Τότε εντάξει», συμφωνεί ο πρόεδρος της Τράπεζας.
Σε αυτή τη γουστόζικη ιστορία, ένας έξυπνος πατέρας δημιουργεί έναν κύκλο ξεκινώντας από το τίποτα. Αν η ιστορία δεν σας φαίνεται τίποτα άλλο από ένα υπερβολικό ανέκδοτο, τότε απλώς κοιτάξτε γύρω σας. «Κύκλοι του τίποτα» δημιουργούνται κάθε μέρα στην κοινωνία, αναγκάζοντας τον καθένα να τους αποδεχθεί ως κάτι πολύ σημαντικό. Πριν από μερικά χρόνια, ένας εκδότης από αυτούς που σήμερα το γραφείο τους επικοινωνεί πια με αυτό του εισαγγελέα, δημιούργησε ένα οικοδόμημα χτισμένο πάνω στο τίποτα. Περιοδικά και μερικές εκδόσεις, στα οποία ήθελε να δώσει υπόσταση. Έτσι, ως πιο πρόσφορο τρόπο βρήκε τη διοργάνωση δημοσιογραφικών βραβείων. Οργάνωσε ένα γκαλά και μερικές κατηγορίες βραβείων, τα οποία φρόντισε να δώσει στους πιο γνωστούς δημοσιογράφους. Σε ελάχιστο χρόνο οι «βραβευμένοι» δημοσιογράφοι αναπαρήγαγαν το γεγονός και τη βράβευσή τους, μιλώντας για τα «μεγάλα βραβεία του Ομίλου τάδε». Ο έξυπνος, μα κυρίως ο θρασύς χειρισμός του «τίποτα» δημιούργησε αίγλη και ένα κύκλο που ξαφνικά φάνταζε σημαντικός.
Το πιο εμφανές παράδειγμα που δικαιώνει την ιστορία με το «συμπέθερο» του Γκέιτζ είναι η ίδια η λειτουργία της πολιτικομιντιακής διαπλοκής. Μια σειρά από γανωμένα πολιτικά τίποτα, επιλέγονται από το σύστημα της διαπλοκής για να εμφανιστούν στις τηλεοράσεις ως σημαντικές προσωπικότητες. Η ψηφιακή αναπαραγωγή τους, τους καθιστά αναγνωρίσιμους και άρα σημαντικούς.
Αφού καθιερωθούν ως σημαντικοί στα μάτια της κοινής γνώμης, στη συνέχεια θα πάρουν πολιτικά αξιώματα που φαντάζουν δικαιολογημένα και έτσι θα εξυπηρετήσουν τη διαπλοκή ψηφίζοντας νόμους και εφαρμόζοντας πολιτικές.
Το πολιτικό σύστημα για να επιβιώσει, από τη μία πλευρά δημιουργεί φόβους και σύνδρομα στην κοινωνία, και από την άλλη κατασκευάζει σωτήρες δομημένους με τηλεοπτικό τίποτα. Άνθρωποι που δεν έχουν διαβάσει ένα βιβλίο, που δεν μπορούν να συνομιλήσουν με την κοινωνία, που απευθύνονται στον κόσμο αναμασώντας φανφαρόνικες εκφράσεις και λεκτικές περικοκλάδες. Μέσα σε μια νύχτα βαφτίζονται τηλεοπτικά έξυπνοι, ευφυείς, ευθείς, σημαντικοί, συνταγματολόγοι, φορείς του πνεύματος και τραυματιοφορείς προβλημάτων. Δεν είναι τίποτα άλλο από «τίποτα». Συμπέθεροι της διαπλοκής και παιδιά της αναξιοπρέπειας.

Πηγή: http://www.koutipandoras.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η γεροντοκρατία και η επιρροή της στις πολιτικές εξελίξεις προκαλούν ανησυχία στην Ευρώπη

Η Ευρώπη μοιάζει από μακρυά με «γεροντοκρατία», έγραψε μια αμερικανική εφημερίδα το 1963. Οι Ευρωπαίοι ήταν σε γενικές γραμμές νέοι: ο μέσος όρος της ηλικίας τους ήταν τότε τα 32 χρόνια. Αλλά οι ηγέτες τους περιλάμβαναν τον 87χρονο Κόνραντ Αντενάουερ, τον 72χρονο Σαρλ Ντε Γκολ (που θα έμενε στην εξουσία μέχρι τα 78), τον 68χρονο Χάρολντ ΜακΜίλαν και τους γηραιούς της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
Τώρα, η κατάσταση στην Ευρώπη έχει αντιστραφεί. Οι ηγέτες της έχουν παιδιά στο σχολείο, αλλά οι ψηφοφόροι έχουν γεράσει. Το 2050, πάνω από το ένα τρίτο των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης με δικαίωμα ψήφου θα είναι πάνω από 65. Κι επειδή οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πολίτες είναι συνήθως πιο πιστοί στο ραντεβού τους με την κάλπη, θα είναι σε θέση να επηρεάζουν καταλυτικά τις πολιτικές εξελίξεις.
Το γεγονός αυτό προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε όσους ασχολούνται με τα προβλήματα του κοινωνικού κράτους και των συντάξεων. Ο 54χρονος Ντέιβιντ Ουίλετς, στέλεχος των Τόρις, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις με ένα βιβλίο του όπου κατηγορεί τους baby-boomers, δηλαδή αυτούς που γεννήθηκαν από το 1945 ως το 1965, ότι κλέβουν το μέλλον των παιδιών τους. Ο φόβος του είναι ότι οι boomers, που κατέχουν πάνω από τον μισό προσωπικό πλούτο της Βρετανίας, θα ψηφίζουν για την ενίσχυση των συντάξεων και της περίθαλψης, ενώ οι νεότεροι ψηφοφόροι θα προτιμούν να ενισχύεται η παιδεία.
Οι φόβοι αυτοί έχουν οδηγήσει στη διατύπωση κάποιων αιρετικών προτάσεων. Ο Αρζι Λανς Μπόβενμπεργκ από το Πανεπιστήμιο Τίλμπουργκ της Ολλανδίας (γεννημένος το 1958) αναρωτιέται μήπως οι γονείς πρέπει να έχουν μία επιπλέον ψήφο για το καθένα από τα μικρά παιδιά που φροντίζουν. Ενας οικονομολόγος από το Πανεπιστήμιο της Βιένης, ο Ντένις Μίλερ (γεννημένος το 1940), επισημαίνει ότι όπως οι ηλικιωμένοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν μαθήματα οδήγησης για να κρατούν την άδειά τους, έτσι θα πρέπει να κάνουν και μαθήματα πολιτικής αγωγής για να μπορούν να συνεχίζουν να ψηφίζουν.
Ορισμένα πολιτικά κόμματα, όπως οι Εργατικοί στη Βρετανία, προτείνουν να μειωθεί το όριο για το δικαίωμα ψήφου στα 16 χρόνια.
Οι προτάσεις αυτές παρουσιάζουν ορισμένα μειονεκτήματα, παρατηρεί ο «Εκόνομιστ». Συνιστούν καταρχήν διάκριση εναντίον όσων δεν μπορούν να κάνουν παιδιά. Προσβάλλουν τους πιο μεγάλους σε ηλικία ψηφοφόρους, οι οποίοι υπηρετούν τη χώρα τους εδώ και δεκαετίες. Η Αυστρία, που το 2008 έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που επέτρεψε την ψήφο στα 16, διαπίστωσε ότι πολλοί ψηφοφόροι αυτής της ηλικίας ψήφισαν την ακροδεξιά.
Οι φόβοι για τις συνέπειες της ενίσχυσης της γεροντοκρατίας στην Ε.Ε., η οποία έχει ήδη πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, είναι δικαιολογημένοι. Οι περιοδικές δημοσκοπήσεις που γίνονται στις 27 χώρες-μέλη δείχνουν ότι οι πολιτικές και οικονομικές προτιμήσεις ποικίλλουν με την ηλικία. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ψηφοφόροι είναι, για παράδειγμα, λιγότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους και πιο απαισιόδοξοι για το οικονομικό μέλλον. Επίσης προτιμούν να έχουν σταθερό μισθό.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει όμως ένα ακόμη πιο σοβαρό πρόβλημα. Και αυτό είναι οι διαφορές των προτιμήσεων ανάλογα με την εθνικότητα. Ας πάρουμε την αυτοαπασχόληση. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία Ευρωπαίοι δείχνουν λιγότερο ενθουσιασμό από τους νεότερους, αλλά οι διαφορές δεν είναι μεγάλες.
Αντίθετα, στα άκρα της Ευρώπης το χάσμα είναι τεράστιο. Το 57% των Ευρωπαίων εμφανίζονται πολύ θετικοί απέναντι στην αυτοαπασχόληση, έναντι μόλις 30% των Βέλγων.
Με άλλα λόγια, κάθε ευρωπαϊκή χώρα αντιμετωπίζει διαφορετικά το γήρας. Σε κάθε περίπτωση, εχθρός της μεταρρύθμισης δεν είναι τα γηρατειά, αλλά η άγνοια και ο εγωισμός. Οι ηλικιωμένοι έχουν εκ των πραγμάτων συγκεντρωμένη σοφία. Κι αυτή τη σοφία, η Ευρώπη τις επόμενες δεκαετίες θα τη χρειαστεί.

Πηγή: http://korydallosnews.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ο κρυφός στόχος μιας μεταρρύθμισης

Η τρόικα θέλει κι άλλο αίμα δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση προχωράει ακάθεκτη στο ίδιο μήκος κύματος, ο αριθμός των «κεφαλιών» στο «μνημονιακό πιάτο» αυξάνεται καθημερινά, όμως οι μύθοι και τα .... παραμύθια κάποτε πρέπει να τελειώνουν. Η «καραμέλα» ότι «οι μισοί Έλληνες είναι δημόσιοι υπάλληλοι» καταρρίφθηκε από τους ίδιους τους αριθμούς. Παράλληλα, όμως, φαίνεται ότι αληθινός στόχος της πολιτικής που εφαρμόζεται δεν είναι η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά η επιδρομή και το πετσόκομμα των δομών του κοινωνικού κράτους, με πρώτα θύματα την υγεία και την παιδεία. Η μεταρρύθμιση στα λόγια είναι διάλυση στην πράξη. Προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων, φυσικά. Η σύγκριση των διαθέσιμων στοιχείων είναι ενδεικτική. Τον Φεβρουάριο του 2011 – κι ενώ ήδη η Ελλάδα βίωνε τις συνέπειες του μνημονίου Νο1 – εκδόθηκε από κοινού από τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών η «μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο». Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στησύνοψη, «αντικείμενο της μελέτης είναι η ανάλυση των υφιστάμενων στοιχείων αναφορικά με τη δυναμική της απασχόλησης στον δημόσιο τομέα, τη διάρθρωση των αμοιβών, καθώς και η παρουσίαση πρακτικών άλλων χωρών ως προς το μισθολόγιο του δημόσιου τομέα». Για την εκπόνηση της μελέτης - προσχέδιο χρησιμοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, δεδομένα από τη βάση Ενιαίας Αρχής Πληρωμών (ΕΑΠ), στοιχεία απασχόλησης, προσλήψεων και αποχωρήσεων από τις τριμηνιαίες αναφορές του ΥΠΕΣ το διάστημα 2006-2009, στοιχεία μισθολογικής δαπάνης της κεντρικής κυβέρνησης για τους μήνες Ιούνιο-Νοέμβριο 2010 από το γενικό λογιστήριο του κράτους, με διασταύρωση από την βάση δεδομένων της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών κ.λπ. Στην σελίδα 178 υπάρχει ένας χαρακτηριστικός πίνακας με τη διαχρονική εξέλιξη της απασχόλησης στο σύνολο του δημόσιου τομέα το διάστημα 2006-2010. Εκεί διαπιστώνουμε:

1. Ότι το σύνολο του τακτικού προσωπικού στις 31.12.2010 είναι 678.115. Μειωμένο ήδη κατά 25.000 μέσα στο 2010, αφού στις 31.12.2009 ο αριθμός αυτός ήταν 704.981. 
2. Από τα επίσημα στοιχεία φαίνεται ότι από το 2006 μέχρι και το 2009 υπήρχε διαρκής ετήσια αύξηση του τακτικού προσωπικού, με συνέπεια από τους 645.042 υπαλλήλους, ο αριθμός να φτάσει στους 704.981. 
3. Ενώ από το 2006-2009 καταγράφηκε αύξηση 9,3%, από το 2009 μέχρι και την 1.1.2011, η μείωση άγγιξε το 4% (3,8%). Από το πρώτο κιόλας διάστημα εφαρμογής της σκληρής πολιτικής λιτότητας… 
4. Η μείωση αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη στο έκτακτο προσωπικό (συμβασιούχους εκτός αναπληρωτών και συμβασιούχους Stage). Από τους 127,245 οι συμβασιούχοι πέσανε στους 52.303 την 1.1.2011. Η μείωση στο διάστημα 2009-11 ήταν 37,9%. 
5. Η συνολική απασχόληση των 824,657, στα τέλη του 2009, έγινε μετά το πρώτο εξάμηνο εφαρμογής του μνημονίου (ξεκίνημα 2011) 742.254, μια μεταβολή της τάξης του 10%. 

Όπως αναφέρεται στη μελέτη 276 σελίδων, «η διαχρονική εξέλιξη της απασχόλησης του δημοσίου τομέα (εξαιρουμένων των δημόσιων επιχειρήσεων και ΔΕΚΟ) που παρουσιάζεται στον πίνακα αφορά το τακτικό προσωπικό και συγκεκριμένα τους απασχολούμενους στην κεντρική διοίκηση (συμπεριλαμβανομένων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών), στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (πλην των νοσοκομείων τα οποία περιλαμβάνονται στη δημόσια διοίκηση), στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού, καθώς και στις ειδικές κατηγορίες προσωπικού (σώματα ασφαλείας, κληρικούς και στρατιωτικούς), αλλά και στο έκτακτο προσωπικό (συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου, μίσθωσης έργου και απασχολούμενοι στο πλαίσιο προγραμμάτων μαθητείας stage)».

Αυτά είναι τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο 2011, με τις όποιες δυσκολίες τότε, ομολογουμένως. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, στη συνέχεια εντάθηκε η προσπάθεια για πλήρη απογραφή των εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα –κάτι που ουσιαστικά ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη με συνεχή επικαιροποίηση των δεδομένων. Για παράδειγμα, στην ιστοσελίδα των υπουργείων Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομικών με το «μητρώο μισθοδοτούμενων ελληνικού δημοσίου» http://apografi.yap.gov.gr, μπορεί κανείς να βρει σήμερα στην «ενημερωμένη» ανάλυση δεδομένων του τακτικού προσωπικού για τις «θέσεις ευθύνης» ότι για 2.480 άτομα «ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΤΗ ΘΕΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά. Ή ότι σε 1.681 υπαλλήλους δεν έχει δηλωθεί καν η ημερομηνία γέννησης! Συνεπώς, από τα τωρινά δημοσιευμένα στοιχεία της απογραφής, στο διάστημα Δεκέμβριος 2012 - Ιούνιος 2013 παρατηρείται ήδη μια μείωση 10.000 υπαλλήλων από το τακτικό προσωπικό: 

1. Στο τέλος του 2012 οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν 628.990 και τον Ιούνιο του 2013 έγιναν 618.709, συμπεριλαμβανομένων και των περίπου 4.000 που είναι ήδη σε αργία, κινητικότητα κ.λπ. 
2. Στα στοιχεία περιλαμβάνεται το προσωπικό των υπουργείων, των ανεξάρτητων αρχών, των αποκεντρωμένων διοικήσεων, των ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού και των εποπτευόμενων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Επίσης, όπως αναφέρεται, από το τέλος του 2012 το Μητρώο Μισθοδοτούμενων έχει διασυνδεθεί με την Ενιαία Αρχή Πληρωμών. 
3. Επομένως, το τακτικό και μη τακτικό προσωπικό στο Δημόσιο φτάνει τον Ιούνιο του 2013 συνολικά στα 686,597 άτομα, δηλαδή μείον 56.000 από τον Ιανουάριο του 2011 και μείον 138.000 από τον Δεκέμβριο 2009, βάσει των συγκριτικών επίσημων στοιχείων που ήδη παρουσιάσαμε. 

Οι όποιες επικαιροποιήσεις των δεδομένων και οι ενδεχόμενες αρχικές αποκλίσεις στην καταγραφή των εργαζόμενων δεν μπορούν να αλλάξουν την εικόνα σε καμία περίπτωση.

Η δραματική αύξηση των συνταξιοδοτήσεων, η μη αντικατάσταση όσων φεύγουν αφού έχουν μπλοκαριστεί οι προσλήψεις, η διαρκής απώλεια προσωπικού, οι απολύσεις που η τρόικα απαιτεί συνέχεια να γίνονται όλο και περισσότερες, η ολοένα και μεγαλύτερη υποβάθμιση των υπηρεσιών, η απαξίωση και ουσιαστικά η δυσφήμηση του κοινωνικού κράτους έχουν σαν συνέπεια ένα Δημόσιο που ψυχορραγεί καθημερινά. Δίχως, φυσικά, να εξυγιαίνεται ή να αναδιαρθρώνεται, παρά τις κορώνες... Την ίδια στιγμή που πολλοί μύθοι γύρω από το Δημόσιο καταρρέουν, αναμένεται να προστεθούν χιλιάδες ακόμα ανέργων σε μια ήδη νεκρή αγορά εργασίας. Εκεί, δηλαδή, όπου παραμένουν χωρίς δουλειά τουλάχιστον 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι από τον ιδιωτικό τομέα, ενώ 700.000… εργαζόμενοι αμείβονται με λιγότερα από 586 ευρώ τον μήνα. 

Χοντρό ψέμα 
Μέσα σε όλα αυτά, προκαλεί μειδιάματα και το ψέμα που ακούγεται κατά κόρον από το 2010 για τον υπερβολικά μεγάλο δημόσιο τομέα της Ελλάδας, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Κάτι που και πάλι διαψεύδεται από τους αριθμούς (που τόσο αγαπάνε κι επικαλούνται διαρκώς η τρόικα και οι ελληνικές κυβερνήσεις). Αρκεί να θυμηθούμε την προ διετίας δημοσιοποίηση της «Έκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» από το Αυστριακό Ινστιτούτο Ερευνών. Εκεί, όσον αφορά στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζόμενων, η Ελλάδα βρίσκεται μόλις στην 14η θέση ανάμεσα σε 17 κράτη. Η Ελλάδα βρίσκεται πίσω από χώρες όπως η Σουηδία, η Δανία, η Γαλλία, η Αγγλία κ.λπ., ενώ αναλογικά ξεπερνά ελάχιστα σε αριθμό δημοσίων υπαλλήλων την Ολλανδία και τη Γερμανία. Στην ίδια έρευνα αναφερόταν ότι οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα, επί του ποσοστού του ΑΕΠ, είναι επίσης μικρότερες από τις αντίστοιχες των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών. Το ότι η Ελλάδα χρειάζεται έναν πιο παραγωγικό, οργανωμένο, ορθολογικό και φιλικό προς τον πολίτη δημόσιο τομέα είναι αναμφισβήτητο. Αυτό που γίνεται, όμως, δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες ούτε του τόπου ούτε των πολιτών. Ενώ οι εργαζόμενοι μειώνονται ήδη με υψηλούς ρυθμούς και κατά χιλιάδες την τελευταία τριετία, όπως διαπιστώνουμε, η δημόσια κουβέντα χειραγωγείται άλλοτε με επικοινωνιακά κρεσέντο για επίορκους, λουφαδόρους ή με πλαστά πιστοποιητικά υπαλλήλους, και άλλοτε με εκκωφαντικό θόρυβο για 4.000 απολύσεις ή για 9.800 εργαζόμενους που θα μπούνε σε κινητικότητα, διαθεσιμότητα – ή όπως αλλιώς «βαφτίζεται» ο δρόμος προς την ανεργία. Με τις ελληνικές «μνημονιακές» κυβερνήσεις να κάνουν το πιο επιθετικό «unemployment story», που ούτε σε κραχ και πολέμους έχει καταγραφεί ιστορικά, ο επικοινωνιακός πόλεμος στοχεύει: 

1. Στη διάλυση και της τελευταίας αίσθησης μονιμότητας. 
2. Στον αφανισμό αγαθών όπως η δημόσια υγεία, παιδεία κ.λπ. 
3. Στην εξοικείωση της κοινής γνώμης με τις τακτικές «ξαφνικού θανάτου», με απολύσεις τύπου ΕΡΤ. 
4. Στον πολλαπλασιασμό των «δόσεων φόβου» προς όλους τους εργαζόμενους (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) με τον «μπαμπούλα» του παγκόσμιου ρεκόρ ανεργίας και την κατάργηση των εργασιακών κεκτημένων. 

Κι όποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι όλα αυτά γίνονται για δημοσιονομικούς λόγους, πλανώνται πλάνην οικτράν… 

Πηγή: topontiki.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Υψηλός ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα!!!

Κατώτερος μισθός - Τι λέει το μνημόνιο 

4.1 Μεταρρύθμιση του συστήματος καθορισμού των μισθών Το σύστημα καθορισμού των μισθών σε εθνικό επίπεδο θα αναμορφωθεί σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους ώστε να διασφαλιστεί ότι η δυναμική των μισθών υποστηρίζει την απασχόληση ενώ θέτει και ένα επίπεδο εισοδήματος από εργασία. Η μεταρρύθμιση πρέπει να... στοχεύει στο να θέσει ένα νομοθετημένο σύστημα κατώτερου μισθού για όλη την επικράτεια το οποίο και να αποτελεί το νομικά ελάχιστο δεσμευτικό επίπεδο μισθού. Οι διαπραγματεύσεις για εργασιακές συμφωνίες και συμβάσεις κάθε είδους και επιπέδου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το δεσμευτικό ελάχιστο μισθό. Από τη θέσπιση αυτής της μεταρρύθμισης, η Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας είναι δεσμευτική μόνο για τα υπογράφοντα μέρη όσον αφορά στους μισθούς, τα επιδόματα και λοιπές άμεσες ρήτρες αμοιβής.
Ο ελάχιστος κατώτερος μισθός θα νομοθετηθεί από την Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, με άλλα ενδιαφερόμενα μέρη και ανεξάρτητους ειδικούς, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση αλλά και τις προοπτικές της οικονομίας και της αγοράς εργασίας. Η μεταρρύθμιση θα ορίσει επίσης με ποιο τρόπο θα ληφθούν υπόψη στη διαδικασία η οικονομική κατάσταση και η κατάσταση στην αγορά εργασίας ώστε να διασφαλιστεί πως θα διασφαλιστούν οι στόχοι της υποστήριξης της απασχόλησης και της εξασφάλισης του εισοδήματος από εργασία. 

Πριν από την εκταμίευση, 

Η Κυβέρνηση υιοθετεί ένα πλαίσιο προβλέψεων της μεταρρύθμισης του πλαισίου του κατώτερου μισθού όπως περιγράφηκε παραπάνω, με σκοπό οι απαραίτητες αλλαγές να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το Q1-2013 το αργότερο
1. Με αυτή την μεταρρύθμιση, ο βασικός μισθός και τα επιδόματα ωρίμανσης που τώρα είναι συνδεδεμένα με την ΓΣΣΕ, θα ξεκινήσουν να ορίζονται κατά τρόπο νόμοθετικό, χωρίς να υπερβούν το τρέχον επίπεδό τους κατά την διάρκεια του προγράμματος, με χωρίς άλλο νομοθετημένο επίπεδο επιδομάτων. Το νομοθετημένο σύστημα ελάχιστου μισθού αναμένεται να πραγματοποιηθεί μέχρι το Q1-2013. 
2. Από το Q1-2014, η Κυβέρνηση θα αναθεωρεί το σύστημα του κατώτερου μισθού με σκοπό πιθανές βελτιώσεις πάνω στην απλότητά του και την αποτελεσματικότητα στη προώθηση της απασχόλησης και της μάχης έναντι της ανεργίας και την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Θα σας εξαφανίσουμε

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οδηγός «σαβουάρ βιβρ» για δημοσίους υπαλλήλους

Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Δημήτρης Ρέππας παρουσίασε τους οδηγούς ορθής διοικητικής συμπεριφοράς και δικαιωμάτων των πολιτών και επιχειρήσεων στις συναλλαγές τους με τις δημόσιες υπηρεσίες. Σε συνεργασία με το Συνήγορο του Πολίτη και με στόχο την «τυποποίηση του σύγχρονου επαγγελματικού προφίλ των δημοσίων λειτουργών», το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης θέτεις τις προδιαγραφές «πρότυπης συμπεριφοράς» των δημοσίων υπαλλήλων! Όπως τόνισε ο κ. Ρέππας, οι αρχές και οι κανόνες του παρόντος Οδηγού Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς, απευθύνονται σε όλο το ευρύτερο φάσμα του Δημοσίου, δηλαδή σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους των Υπουργείων, των Ανεξάρτητων Αρχών, των αποκεντρωμένων κρατικών Διοικήσεων, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, των ΟΤΑ κάθε βαθμού.
Οι πέντε στόχοι του οδηγού
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο οδηγός εξυπηρετεί τους εξής στόχους:
1) Προσδιορίζει τα βασικά χαρακτηριστικά του επαγγελματικού περιβάλλοντος που πρέπει να εξασφαλίζεται κατά τη σύγχρονη δημόσια υπηρεσία, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται σήμερα η διεθνής πρακτική για τη Δημόσια Διοίκηση.
2) Διατυπώνει σαφείς κανόνες συμπεριφοράς για τους δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι εξασφαλίζουν οι κανόνες αυτοί όχι μόνον τη σύννομη, αλλά και τη σύμφωνη με την ηθική και τη δεοντολογία συμπεριφορά των υπαλλήλων.
3) Διασφαλίζει την ουσιαστική, ποιοτική εξυπηρέτηση των πολιτών αποτρέποντας μια νομικιστική και γραφειοκρατική συμπεριφορά των δημοσίων υπαλλήλων.
4) Ενημερώνει σαφώς και συγκεκριμένα για τον τρόπο με τον οποίο οφείλει να αντιμετωπίζει η Δημόσια Διοίκηση τους πολίτες.
5) Εγκαθιδρύει μια νέα ποιοτική σχέση Διοίκησης – πολιτών, που βασίζεται κατά κύριο λόγο στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, στη νομιμότητα, στη διαφάνεια και στη λογοδοσία της Διοίκησης και των λειτουργών της.

Δεν καπνίζει, έχει επιμελή εμφάνιση, ζητά συγνώμη -όταν πρέπει- από τον πολίτη και... δεν μπαίνει στο facebook 
«Ο δημόσιος υπάλληλος πρέπει να συμπεριφέρεται πάντοτε κατά τρόπο που να καθίσταται άξιος της εμπιστοσύνης του κοινού και να τηρεί σε κάθε περίσταση, τους βασικούς κανόνες καλής συμπεριφοράς ανεξαρτήτως της ψυχικής του διάθεσης» αναφέρει χαρακτηριστικά ο «Οδηγός Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς». Τι προβλέπει συγκεκριμένα σε μερικές από τις 49 σελίδες του ο οδηγός για τη συμπεριφορά των δημοσίων υπαλλήλων; Έχουμε και λέμε:
- Έχει επιμελημένη και ευπρεπή εμφάνιση.
- Απευθύνεται στους πολίτες στον πληθυντικό.
- Δεν καπνίζει.
- Δεν ακούει μουσική… εκτός αν αυτή προέρχεται από το ηχητικό σύστημα της υπηρεσίας.
- Αν (και μόνο σε αυτή την περίπτωση) προκύψει σοβαρός λόγος για να διακόψει την επικοινωνία του με τους πολίτες, ο δημόσιος υπάλληλος οφείλει να ζητήσει συγγνώμη από τον πολίτη και να παρακαλέσει άλλον συνάδελφό του να συνεχίσει τη συναλλαγή.
- Αντιμετωπίζει με διακριτικότητα και ευαισθησία τους πολίτες, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται σε κατάσταση πένθους, σύγχυσης, ψυχικού κλονισμού ή όταν ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (π.χ. άνεργοι, ηλικιωμένοι ή αναλφάβητοι)
- Διευκολύνει τους πολίτες αντλώντας ο ίδιος από το διαδίκτυο τις κρίσιμες ή ζητούμενες πληροφορίες, ή τους καθοδηγεί ώστε να τις αναζητήσουν μόνοι τους.
- Σε περίπτωση απώλειας φακέλου που αφορά υπόθεση πολίτη οφείλει να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την επανασύστασή του.
- Καταβάλλει κάθε προσπάθεια ώστε να εξυπηρετεί τους πολίτες αμέσως, δηλ. κατά την πρώτη προσέλευσή τους στην υπηρεσία, προκειμένου να αποφεύγεται η ταλαιπωρία μιας δεύτερης επίσκεψης, εφόσον η φύση του αιτήματος το επιτρέπει.
- Eξυπηρετεί τους πολίτες κατά το ωράριο που έχει ορίσει η υπηρεσία του (...) παραμένοντας και πέραν του ισχύοντος χρόνου εργασίας, εφόσον έκτακτες και εξαιρετικές υπηρεσιακές ανάγκες το επιβάλλουν.
- Δεν πρέπει να κάνει εξωϋπηρεσιακή χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή του (ή αλλιώς... ξεχάστε το facebook εν ώρα υπηρεσίας).

Φυλλάδιο για τα δικαιώματα πολιτών και επιχειρήσεων
Tο φυλλάδιο για τα δικαιώματα πολιτών και επιχειρήσεων στις συναλλαγές τους με τις δημόσιες υπηρεσίες, αποτελεί έναν οδηγό με τα βασικά δικαιώματα πολιτών και επιχειρήσεων με στόχο να διευκολύνεται ο ενδιαφερόμενος στην άσκησή τους με ορθό και αποτελεσματικό τρόπο.
Για να δείτε τον Οδηγό Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς πατήστε εδώ.
Για να δείτε το φυλλάδιο για τα δικαιώματα πολιτών και επιχειρήσεων πατήστε εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....