Η ανεργία ευθύνεται για το 20% των αυτοκτονιών παγκοσμίως

Σε έρευνα που πραγματοποίησε το Lancet Psychiatry γύρω από το φαινόμενο της ανεργίας που γίνεται όλο και εντονότερο, εμφανίστηκαν ιδιαίτερα ανησυχητικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η ανεργία ευθύνεται για μια στις πέντε αυτοκτονίες παγκοσμίως.
Ενα ποσοστό το οποίο είναι τεράστιο και φυσικά αντιστοιχεί και σε έναν ανάλογα μεγάλο αριθμό αυτοκτονιών. Οπως προκύπτει από τις μελέτες των ερευνητών, κάθε χρόνο 45.000 άνθρωποι βάζουν τέλος στην ζωή τους, επειδή δεν αντέχουν άλλο να μένουν χωρίς δουλειά.
Για την επιτυχή ολοκλήρωση της έρευνας συλλέχθηκαν στοιχεία από 63 χώρες, από το 2000 έως και το 2011. Ανάμεσα σε αυτό το διάστημα, προκύπτει πως το ποσοστό των αυτοκτονιών, για τις οποίες ευθύνεται η ανεργία, έχει αυξηθεί από 20% μέχρι και 30%. Σημείο αναφοράς σε αυτήν την περίοδο των έντεκα ετών, είναι η χρονιά του 2008 που «σημαδεύτηκε» από την οικονομική κρίση.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση οδήγησε σε εκτόξευση του ποσοστού των αυτοκτονιών ανά τον κόσμο. Μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, υπήρξαν 5.000 περιπτώσεις αυτοκτονίας για λόγους ανεργίας.
Η έρευνα συνεχίζει εξηγώντας πως κύριο ρόλο στην στενή... σχέση που έχουν οι αυτοκτονίες με την ανεργία παίζει και η διάρκεια που ένας άνθρωπος μένει χωρίς δουλειά. Η πολύ αγχωτική και αβέβαιη καθημερινότητα ωθεί όλο και περισσότερα άτομα να βάλουν οριστικό τέλος στην ζωή τους.
Αλλο ένα ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι πως τα ποσοστά αυτοκτονιών κάθε χώρας επηρεάζονται διαφορετικά από την αύξηση της ανεργίας. Οι χώρες που πριν την παγκόσμια κρίση είχαν ήδη ψηλά ποσοστά ανεργίας, φαίνεται πως δεν αυξάνουν πολύ τα ποσοστά αυτοκτονιών τους. Από την άλλη, σε χώρες που μια ενδεχόμενη απόλυση δεν ήταν τόσο συχνό φαινόμενο, οι πολίτες επηρεάστηκαν πολύ περισσότερο.

Πηγή: iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μία στις 5 αυτοκτονίες κάθε χρόνο οφείλονται στην ανεργία

Η ανεργία σκοτώνει, οδηγώντας τους ανθρώπους στην αυτοκτονία, ακόμη και σε χώρες ή σε περιόδους που δεν υπάρχει κρίση και ύφεση. Αυτό είναι το ζοφερό συμπέρασμα μιας νέας μεγάλης διεθνούς επιστημονικής έρευνας, σύμφωνα με την οποία κάθε χρόνο περίπου μία στις πέντε αυτοκτονίες που συμβαίνει κάπου στον πλανήτη, σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με την ανεργία.
Οι ελβετοί ερευνητές, με επικεφαλής τον Κάρλος Νορντ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο κορυφαίο περιοδικό ψυχιατρικής "The Lancet Psychiatry", ανέλυσαν τους παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονία σε 63 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, με βάση στοιχεία για την περίοδο 2000 - 2011.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι η ανεργία ευθύνεται για εννιαπλάσιους θανάτους από αυτοκτονία κάθε χρόνο (περίπου 45.000) σε σχέση με τους πρόσθετους θανάτους από αυτοκτονία κατά την πρόσφατη οικονομική κρίση μετά το 2008 (οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν τότε κατά 5.000 περίπου). Οι επιστήμονες τονίζουν ότι αυτό σημαίνει πως η ανεργία έχει αρνητικές συνέπειες όχι μόνο σε περιόδους ύφεσης, αλλά και στη διάρκεια περιόδων οικονομικής σταθερότητας.
Παγκοσμίως, εκτιμάται ότι σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο για διάφορους λόγους. Σύμφωνα με την έρευνα, ο κίνδυνος αυτοκτονίας που σχετίζεται με την ανεργία, αυξήθηκε κατά 20% έως 30% και στις τέσσερις γωνιές της Γης μεταξύ 2000 - 2011. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, περίπου 233.000 αυτοκτονίες συνέβαιναν κάθε χρόνο στις 63 χώρες που μελετήθηκαν, από τις οποίες περίπου το ένα πέμπτο (45.000) μπορούν να αποδοθούν στην ανεργία. Το 2007 (προ κρίσης) εκτιμάται ότι διεθνώς είχαν συμβεί 41.148 αυτοκτονίες που σχετίζονταν με την ανεργία, ενώ το 2009 (μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008) οι σχετικές αυτοκτονίες αυξήθηκαν σε 46.131, δηλαδή ήσαν σχεδόν 5.000 περισσότερες.
Η μελέτη δείχνει ότι τόσο οι άνδρες, όσο και οι γυναίκες, είναι εξίσου ευάλωτοι στις συνέπειες της αυξημένης ανεργίας και μπορεί να αυτοκτονήσουν εξαιτίας αυτού του λόγου. Η αυτοκτονία ενός ανθρώπου μπορεί να προκληθεί αν μείνει άνεργος ο ίδιος ή κάποιος στενός συγγενής του.
Όπως είπε ο Κάρλος Νορντ, «τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι αυτοκτονίες αυξάνονται ήδη έξι μήνες πριν την άνοδο της ανεργίας». Αυτό οφείλεται στο ότι οι εργαζόμενοι «ψυχανεμίζονται» εκ των προτέρων τις επερχόμενες δυσμενείς εξελίξεις στην αγορά εργασίας.
Επιπλέον, δεν έχει η απώλεια όλων των θέσεων εργασίας κατ' ανάγκη τις ίδιες συνέπειες, καθώς ο κίνδυνος αυτοκτονίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος σε χώρες όπου το να μένει κανείς χωρίς δουλειά, είναι ασυνήθιστο, δηλαδή έχουν συνήθως χαμηλή ανεργία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, σύμφωνα με τους επιστήμονες, «είναι πιθανό ότι μια απρόσμενη αύξηση της ανεργίας πυροδοτεί μεγαλύτερους φόβους και ανασφάλεια από ό,τι σε χώρες όπου ήδη πριν την κρίση υπήρχαν υψηλά επίπεδα ανεργίας». Οι ερευνητές κάλεσαν τις κυβερνήσεις, πέρα από τις θεραπευτικές παρεμβάσεις, να κάνουν τις αναγκαίες επενδύσεις και να εφαρμόσουν τις κατάλληλες πολιτικές στην αγορά εργασίας, ώστε να δημιουργηθούν πρόσθετες εργασίας και να μειωθεί το ποσοστό της ανεργίας, πράγμα που θα μειώσει και τις αυτοκτονίες.
Σε ένα συνοδευτικό άρθρο στο ίδιο ψυχιατρικό περιοδικό, οι Ρότζερ Γουέμπ και Ναβνίτ Καπούρ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ επισημαίνουν ότι οι αυτοκτονίες που αποδίδονται στην ύφεση και στην ανεργία, πιθανότατα αποτελούν μόνο «την κορυφή του παγόβουνου» για ένα ευρύτερο φάσμα κοινωνικών και ψυχολογικών προβλημάτων.
Όπως αναφέρουν, «πολλοί άνθρωποι κρατούν μεν την δουλειά τους, όμως στη διάρκεια αυτών των δύσκολων καιρών δεν παύουν να δέχονται σοβαρές ψυχολογικές πιέσεις, πέρα από την ανεργία, όπως μειωμένο εισόδημα, εργασιακή ανασφάλεια, αδυναμία πληρωμής χρεών, απώλεια του σπιτιού τους κ.α.». Όλα αυτά, κατά τους ψυχιάτρους, μπορεί να οδηγήσουν σε μη θανάσιμους αυτοτραυματισμούς, άσχημη ψυχική διάθεση, κατάθλιψη, προβλήματα αλκοολισμού, θυμό, οικογενειακές συγκρούσεις, διάλυση γάμων και σχέσεων κ.λπ.

Πηγή: http://www.imerisia.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η λιτότητα αύξησε τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα

Τα ενισχυμένα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν τον Ιούνιο του 2011 στην Ελλάδα ως απάντηση στην κρίση του δημόσιου χρέους, μεταφράσθηκαν σε μια άνοδο κατά ένα τρίτο των αυτοκτονιών στη χώρα, σύμφωνα με μια μελέτη που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Μια ομάδα ελλήνων και αμερικανών ερευνητών μελέτησε τα μηνιαία στατιστικά στοιχεία για τις δολοφονίες στην Ελλάδα από το 1983 ως το 2012 σε συσχετισμό με τα γεγονότα που συνδέονται με τα προγράμματα λιτότητας από το 2008, ή αντίθετα που αντανακλούν την ευημερία των προηγούμενων ετών (για παράδειγμα την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη το 2002 ή τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004).
«Η ανάλυσή μας δείχνει μια σημαντική άνοδο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έπειτα από γεγονότα που συνδέονται με τη λιτότητα», διαπιστώνεται στη μελέτη αυτή που δημοσιεύεται στη βρετανική ιατρική επιθεώρηση BMJ Open.
Η ανακοίνωση τον Ιούνιο 2011 από την ελληνική κυβέρνηση ενός δεύτερου πακέτου μέτρων λιτότητας που περιλάμβανε μειώσεις των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων και μείωση των δαπανών για την κοινωνική προστασία, μοιάζει να είχε την ισχυρότερη επίδραση στην καμπύλη των αυτοκτονιών.
Ο αριθμός των αυτοκτονιών (ανδρών και γυναικών) αυξήθηκε κατά μέσο όρο 35,7% «στους μήνες που ακολούθησαν αυτή την ημερομηνία, σε σχέση με τον μέσο όρο των προηγούμενων μηνών», σύμφωνα με τον κύριο συντάκτη της μελέτης, τον καθηγητή Τσαρλς Μπράνας.
Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης την άνοδο του αριθμού των αυτοκτονιών μεταξύ των ανδρών μετά την έναρξη της ελληνικής ύφεσης τον Οκτώβριο του 2008 (+13,1%), καθώς και τον Απρίλιο του 2012 (+29,7%), μετά την αυτοκτονία ενός συνταξιούχου απελπισμένου από τη λιτότητα σε μια πλατεία της Αθήνας. Η αυτοκτονία αυτή είχε συγκλονίσει τη χώρα.
Τον Μάιο και τον Ιούλιο του 2012 ο μηνιαίος αριθμός των αυτοκτονιών έφθασε στο υψηλότερο σημείο που είχε παρατηρηθεί ποτέ τα 30 τελευταία χρόνια, με 62 και 64 αυτοκτονίες αντιστοίχως γι” αυτούς τους δύο μήνες.
Αντίθετα τα χαμηλότερα επίπεδα στους ετήσιους απολογισμούς των αυτοκτονιών ανάγονται στις πιο ευνοϊκές οικονομικά περιόδους: Φεβρουάριος 1983 και Νοέμβριος 1999 (14 αυτοκτονίες).
Καθηγητής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, ο Τσαρλς Μπράνας εκτιμά ότι δεν είναι μόνον οι οικονομικές πολιτικές που επηρεάζουν την καμπύλη των αυτοκτονιών, αλλά επίσης «τα δημόσια μηνύματα» που συνοδεύουν αυτές τις πολιτικές.
Αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις καθώς και τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να έχουν συνείδηση «του εν δυνάμει αρνητικού αντίκτυπου που έχουν στη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα στις αυτοκτονίες», αυτά τα μέτρα λιτότητας, υπογραμμίζει ο καθηγητής μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο εν λόγω ειδικός προτείνει να παρουσιάζονται οι πολιτικές λιτότητας στο κοινό με τρόπο «λιγότερο δραματικό» και επίσης να επιλέγονται οι «λιγότερο δραστικές» πολιτικές όταν έχουν την ίδια οικονομική αποτελεσματικότητα...

Πηγή:iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ – Τα μνημόνια σκοτώνουν

Εκτός από τις πασίγνωστες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, για τις οποίες όλοι συζητάμε, τα μνημόνια έχουν επιδράσει καταστροφικά και στη δημογραφική κατάσταση της χώρας.
Η Ελλάδα, χωρίς ίχνος υπερβολής, γερνάει, πεθαίνει και αυτοκτονεί.
Δεν το λέμε εμείς, αλλά τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και του ηλεκτρονικού ληξιαρχείου…
♦ Οι γεννήσεις περιορίστηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα από το…1932.
♦ Οι θάνατοι εκτοξεύτηκαν στο υψηλότερο επίπεδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
♦ Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται. Επί τέσσερα χρόνια οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, ενώ η ψαλίδα ανοίγει ολοένα και περισσότερο.
♦ Οι οικονομικοί μετανάστες επιστρέφουν στις πατρίδες τους μαζικά και οι Έλληνες φεύγουν και αυτοί αναζητώντας εργασία εκτός Ελλάδας.
♦ Οι αυτοκτονίες εμφανίζονται αυξημένες πάνω από 35%.
♦ Το μερίδιο των ατόμων ηλικίας άνω των 80 ετών στον συνολικό πληθυσμό της χώρας εκτοξεύεται και το μερίδιο των ανθρώπων ηλικίας κάτω των 14 φθίνει.
Αλήθεια, είμαστε σίγουροι ότι ο γιαλός είναι στραβός;
Το ότι τα μνημόνια έχουν προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα στον οικογενειακό μας προϋπολογισμό το γνωρίζαμε. Τώρα μαθαίνουμε ότι τα μνημόνια… σκοτώνουν. Υπερβολή; Οι στατιστικές τόσο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής όσο και του «ηλεκτρονικού ληξιαρχείου» δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβητήσεων:
♦ Το 2012 η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε ρεκόρ θανάτων, τον μεγαλύτερο αριθμό σε ετήσια βάση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
♦ Το ηλεκτρονικό ληξιαρχείο – μια εφαρμογή που τέθηκε σε λειτουργία τον Μάιο του 2013 προκειμένου να καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο η στατιστική των θανάτων, των γεννήσεων, των διαζυγίων, των γάμων και των συμφώνων συμβίωσης – αποτυπώνει για δεύτερη συνεχή χρονιά μεγαλύτερο ρυθμό θανάτων συγκριτικά με τις γεννήσεις.
Αν συνδυαστούν τα στοιχεία, προκύπτει ότι από το 2011 και μετά, δηλαδή μόλις έναν χρόνο μετά την πλήρη εφαρμογή των μνημονίων, καταγράφεται κάθε χρόνο μείωση του πληθυσμού της χώρας, καθώς οι γεννήσεις είναι πλέον λιγότερες από ό,τι οι θάνατοι. Επί μια τετραετία γινόμαστε ολοένα και λιγότεροι.
Και αν κάποτε οι οικονομικοί μετανάστες κάλυπταν τη μείωση του πληθυσμού, πλέον δεν συμβαίνει ούτε αυτό. Τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι, μετά τη ραγδαία εισροή πληθυσμού στη δεκαετία του ’90, τώρα έχει αρχίσει η αντίστροφη πορεία και το κύμα της μεγάλης φυγής είτε προς άλλες χώρες είτε προς τον… άλλο κόσμο.
Ιδού οι αριθμοί που επιβεβαιώνουν το συμπέρασμα:
1 Το 2009 ο πληθυσμός της χώρας εκτιμήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ στα 11.305.118 άτομα: 5.597.465 άνδρες και 5.707.653 γυναίκες. Από αυτούς, οι Έλληνες υπήκοοι ήταν 10.350.334, οι υπήκοοι άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 163.060 και οι υπήκοοι χωρών εκτός Ε.Ε. 791.724.
2 Το 2013, ενώ διανύαμε ήδη τον τέταρτο χρόνο ύφεσης (σ.σ.: τώρα έχουμε συμπληρώσει ήδη 24 αρνητικά τρίμηνα περιμένοντας την ανάπτυξη που δεν έρχεται), ο συνολικός πληθυσμός εκτιμήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ στα 11.062.508 άτομα εκ των οποίων 5,413 εκατομμύρια άνδρες και 5,649 εκατομμύρια γυναίκες.
♦ Οι Έλληνες υπήκοοι μειώθηκαν από τα 10,35 εκατομμύρια στα 10,2 εκατομμύρια. Κυριότεροι λόγοι, η μετανάστευση (καθώς πλέον έχουν γίνει «εξαγωγείς» ανθρώπινου δυναμικού) και το αρνητικό ισοζύγιο των γεννήσεων ως προς τους θανάτους.
♦ Οι υπήκοοι των χωρών-μελών της Ε.Ε. ανήλθαν στα 203.120 άτομα (σ.σ.: παρατηρείται αύξηση σε σχέση με το 2009, αλλά η διεύρυνση της Ε.Ε. δεν έχει επηρεάσει τον αριθμό, καθώς η τελευταία είσοδος χώρας της Ε.Ε. έγινε το 2013 με την Κροατία και οι αμέσως προηγούμενες ήταν η Βουλγαρία και η Ρουμανία, που έχουν όμως ήδη γίνει από το 2007).
♦ Οι υπήκοοι χωρών εκτός Ε.Ε. περιορίστηκαν δραστικά στα 650.825 άτομα.

Μια χώρα που γερνάει
Είναι λοιπόν προφανές ότι τα χρόνια του μνημονίου ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται. Και δεν φτάνει που μειώνεται: επιπλέον γερνάει. Η ανάλυση του πληθυσμού ανά ηλικία είναι επίσης εξαιρετικά ανησυχητική: Δύο τα σημαντικά στοιχεία:
1. Ο πληθυσμός ηλικίας από 0 έως 4 ετών εκτιμάται από την ΕΛΣΤΑΤ ότι μειώθηκε το 2013 σε σχέση με το 2011 κατά 8.112 άτομα. Δηλαδή τα μωρά ηλικίας έως 4 ετών εκτιμήθηκαν σε 549.038 το 2013, ενώ ήταν 557.150 στο τέλος του 2011. Είναι προφανές ότι έχουν μειωθεί οι γεννήσεις, καθώς μωρά μεταπηδούν στην επόμενη ηλικιακή ομάδα, χωρίς όμως να υπάρχει αναπλήρωση.
2. Ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 80 ετών αυξάνεται. Αυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο συνεχίζεται με αμείωτη ένταση από το 2001. Τότε ο πληθυσμός άνω των 80 είχε εκτιμηθεί σε 365.213 άτομα (εκ των οποίων οι 166.370 άνω των 85) και το 2013 φτάσαμε στο σημείο οι άνω των 80 να είναι 629.832. Πολύ απλά, έχουμε περισσότερους ηλικιωμένους άνω των 80 από ό,τι παιδιά κάτω των τεσσάρων ετών.

Ασφαλιστικό δράμα
Η ΕΛΣΤΑΤ προχωράει ένα βήμα παραπάνω, κάνοντας σενάριο για την εξέλιξη της «ηλικίας» του πληθυσμού μέχρι και το 2050. Αυτές οι προβολές στο βάθος του χρόνου δεν είναι αδιάφορες, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι πάνω σε τέτοιου είδους στοιχεία στηρίζονται και οι παρεμβάσεις που γίνονται στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Ιδού λοιπόν τι λένε αυτές οι προβολές:
♦ Το 2007 το μερίδιο των ηλικιωμένων άνω των 75 ετών στον συνολικό πληθυσμό της χώρας ήταν 8,1% και το 2013 εκτιμάται στα επίπεδα του 9,7%. Μέχρι το 2050 προβλέπεται ότι θα έχει εκτιναχθεί στο 17,8%.
♦ Το 2007 το μερίδιο των παιδιών κάτω των 14 ετών ήταν 14,3%, ποσοστό που παρέμεινε περίπου σταθερό μέχρι και το 2013. Το ποσοστό των νέων θα βαίνει μειούμενο και από το 2028 και μετά θα πέσει κάτω από το 13%.
♦ Μειούμενο βαίνει και το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 15 έως 64 ετών, που συνθέτουν το εργατικό δυναμικό της χώρας. Από το 67,1% το 2007 έχει ήδη πέσει στο 66,1% το 2013 και εκτιμάται ότι θα πέσει κάτω από το 60% μετά το 2038.
Μελλοντολογία; Ίσως, αν και αυτοί οι αριθμοί πολλές φορές στοιχίζουν όσον αφορά τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Κωδικός «Αυτοκτονίες»
Ας επιστρέψουμε στο σήμερα, όπου οι αριθμοί είναι σαφώς πιο ρεαλιστικοί, καθώς προέρχονται από καταγραφές και όχι από προβλέψεις:
1) Το 2012 καταγράφηκε ρεκόρ θανάτων. Έφτασαν στους 116.668 σε ετήσια βάση. Ήταν 111.099 το 2011, 109.084 το 2010 και 108.316 το 2009. Δηλαδή, τα χρόνια του μνημονίου, φτάσαμε να χάνουμε πάνω από 8.000 άτομα παραπάνω σε ετήσια βάση συγκριτικά με τα προ μνημονίου επίπεδα. Όλη την περίοδο πριν από το 2008 οι θάνατοι παρέμεναν περίπου σταθεροί στα επίπεδα των 105.000 ετησίως.
2) Από όλες τις αιτίες θανάτων που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ, κρίσιμος είναι ο κωδικός «Ε54». Σε αυτόν περιλαμβάνονται οι «αυτοκτονίες και οι αυτοεπιβαλλόμενες κακώσεις». Αύξηση και εδώ. Ιδού οι αριθμοί:
♦ 2001: 334 αυτοκτονίες.
♦ 2002: 323 αυτοκτονίες.
♦ 2008: 373 αυτοκτονίες.
♦ 2010: 377 αυτοκτονίες.
♦ 2011: 477 αυτοκτονίες.
♦ 2012: 508 αυτοκτονίες.
Ο τελευταίος αριθμός χρήζει μεγαλύτερης ανάλυσης. Εκτός από το προφανές, ότι δηλαδή οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν πάνω από 35% μέσα στην τετραετία της μεγάλης ύφεσης, έχει σημασία και η ηλικία αυτών που αποφασίζουν να θέσουν τέρμα στη ζωή τους: οι μισοί είναι ηλικίας κάτω των 50 ετών.
3) Οι γεννήσεις περιορίστηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα από το…1932. Αν πιστέψουμε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός που καταγράφηκε στο τέλος του 2012 δεν έχει εμφανιστεί ποτέ ξανά εδώ και 70-80 χρόνια.
♦ Το 2012 γεννήθηκαν μόλις 100.371 παιδιά έναντι.
♦ Το 2011, γεννήθηκαν 106.428.
♦ Το 2010 γεννήθηκαν 114.766.
♦ Το 2009 γεννήθηκαν 117.933.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι είχε υπάρξει και πάλι κάμψη των γεννήσεων το 1998 και το 1999, όταν και τότε γεννήθηκαν λίγο πάνω από 100.600 παιδιά. Ρεκόρ όμως σαν αυτό του 2012 δεν έχει αποτυπωθεί ποτέ.
4) Από μόνοι τους οι θάνατοι και οι γεννήσεις δεν λένε όλη την αλήθεια αν αντιμετωπιστούν ξεχωριστά. Αν βάλει όμως κάποιος δίπλα δίπλα τις χρονοσειρές για να υπολογίσει το ισοζύγιο, τα πράγματα γίνονται πολύ άσχημα. Ιδού:
♦ 2009: 117.933 γεννήσεις και 108.316 θάνατοι. Ισοζύγιο θετικό.v ♦ 2010: 114.766 γεννήσεις και 109.084 θάνατοι. Το ισοζύγιο παραμένει θετικό, αλλά πλέον κινείται σε οριακό επίπεδο.
♦ 2011: 106.428 γεννήσεις και 111.099 θάνατοι. Πρώτη χρονιά πλήρους εφαρμογής των μνημονίων και το ισοζύγιο γίνεται αυτομάτως αρνητικό. Πρώτη φορά αυτοί που πεθαίνουν γίνονται περισσότεροι από αυτούς που γεννιούνται.
♦ 2012: Η ψαλίδα ανοίγει ακόμη περισσότερο, καθώς οι γεννήσεις πέφτουν στα επίπεδα των 100.371 και οι θάνατοι εκτοξεύονται στους 116.668. Περίπου 17.000 άτομα, μια ολόκληρη πόλη έσβησε μέσα σε μόλις έναν χρόνο.

Ελλάδα χωρίς παιδιά
Η μηχανογράφηση μας εξασφαλίζει και περισσότερο πρόσφατα στοιχεία. Το ληξιαρχείο έχει γίνει πλέον ηλεκτρονικό, οπότε το αρμόδιο υπουργείο Εσωτερικών μπορεί να πληροφορείται σε πραγματικό χρόνο την πραγματική κίνηση του πληθυσμού.
♦ Από τον Μάιο του 2013 (τότε λειτούργησε το ηλεκτρονικό ληξιαρχείο) μέχρι το τέλος της περυσινής χρονιάς καταγράφηκαν 70.830 θάνατοι και 64.568 γεννήσεις.
♦ Όσο για το 2014, από τις αρχές του χρόνου μέχρι και τον Δεκαπενταύγουστο, αποτυπώθηκαν 71.236 θάνατοι και 56.280 γεννήσεις. Το φαινόμενο λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις: τα παιδιά μας μεγαλώνουν και από πίσω έρχονται ολοένα και λιγότερα.
Οι γονείς τους βουλιάζουν στα οικονομικά προβλήματα, δεν αποφασίζουν να κάνουν παιδί ή περιορίζονται στο ένα. Η χώρα γερνάει με ολοένα και ταχύτερο ρυθμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και τη δαπάνη για την καταβολή των συντάξεων.

Το έσχατο μήνυμα
Ο χειρότερος εφιάλτης για μια χώρα – ο πληθυσμός να στερείται κινήτρου αναπαραγωγής – έχει ξυπνήσει, και εμείς ασχολούμαστε με απίστευτης γελοιότητας υποθέσεις, όπως για παράδειγμα:
♦ Αν θα βάλουμε εισοδηματικό κριτήριο στο επίδομα τέκνων.
♦ Αν θα καταργήσουμε τη σχετική παροχή του ΟΑΕΔ.
♦ Αν θα βρεθούν λεφτά για να χρηματοδοτηθεί το πρόγραμμα των παιδικών σταθμών.
♦ Αν το παιδί δικαιολογεί έκπτωση φόρου (σ.σ.: δεν δικαιολογεί πλέον, καταργήθηκε και αυτή).
♦ Αν το παιδί είναι… τεκμήριο.
Μια χώρα που γερνάει λόγω φυγής των ανθρώπων της, που πεθαίνει λόγω των δραματικών επιπτώσεων των μνημονίων και αυτοκτονεί εξ αιτίας της διάψευσης όλων των ελπίδων της, μια χώρα της οποίας η πολιτική εξουσία αρκείται στη δουλοπρεπή συμπεριφορά έναντι της ντόπιας και διεθνούς τοκογλυφίας και σκύβει σε κάθε επιθυμία της, το μόνο μήνυμα που μπορεί να εκπέμψει είναι το έσχατο: SOS…

Πηγή: http://treno.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η θνησιγένεια τραγικό αποτέλεσμα της λιτότητας

Γροθιά στην Ελλάδα της κρίσης, ειδικότερα όσον αφορά την θνησιγένεια και τις αυτοκτονίες που καταγράφονται στους Έλληνες πολίτες, αποτελεί για ακόμη μία φορά το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό «The Lancet», το οποίο καταδεικνύει ως βασική αιτία της αύξησης των δεικτών στα παραπάνω κοινωνικά και ανθρωπιστικά ζητήματα,την λιτότητα.
Στην καινούρια μελέτη που αναμένεται να δημοσιευθεί στο επόμενο τεύχος του The Lancet και την οποία υπογράφουν ο Αλέξανδρος Κεντικελένης (Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Κοινωνιολογίας και Κολέγιο King’s, Πανεπιστήμιο του Cambridge - Πολιτική Κοινωνιολογία, Διεθνής και Συγκριτική Πολιτική Οικονομία) και οι συνεργάτες του, εξετάζονται τέσσερις τομείς όπως θνησιγένεια, (εμβρυικός θάνατος, ή γέννηση νεκρού) χαμηλό βάρος των βρεφών (ελλιποβαρή βρέφη) βρεφική θνησιμότητα και αυτοκτονίες και η αύξησή τους στα χρόνια της κρίσης.
Ιδιαίτερα η θνησιγένεια- ο επιπολασμός της οποίας αυξήθηκε κατά 19% στα χρόνια της κρίσης (2009-2012) οφείλει να προβληματίσει την κυβέρνηση η οποία με τις μνημονιακές πολιτικές που ακολούθησε δημιουργεί ένα δύσκολο και προβληματικό περιβάλλον ακόμη και στον ευαίσθητο αυτόν τομέα, το οποίο συνδέεται με το μέλλον της χώρας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το Lancet αναφέρεται στην τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας εξαιτίας της ύφεσης και της λιτότητας που βιώνει τα τελευταία χρόνια. Στις 21 Φεβρουαρίου τόσο το Lancet όσο και η Βρεττανική εφημερίδα Independent, είχαν κυκλοφορήσει άρθρα τους με τον τίτλο: «Η λιτότητα σκοτώνει όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά κυρίως στην Ελλάδα», κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τις πολιτικές που ακολουθούνται και οι οποίες, έχουν ως αποτέλεσμα ένα εκατ. πολίτες να είναι χωρίς την αναγκαία τους περίθαλψη, ενώ ταυτόχρονα να αυξάνονται επικίνδυνα η βρεφική θνησιμότητα, το HIV aids, οι αυτοκτονίες, ενώ επανέρχονται στο προσκήνιο μετά από 40 χρόνια, μολυσματικές ασθένειες όπως η ελονοσία.
Ειδικότερα, συζητώντας για τα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης και παρατεταμένης ύφεσης, ο Αλέξανδρος Κεντικελένης (Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Κοινωνιολογίας και Κολέγιο King’s, Πανεπιστήμιο του Cambridge - Πολιτική Κοινωνιολογία, Διεθνής και Συγκριτική Πολιτική Οικονομία) και οι συνεργάτες του, στην καινούρια τους μελέτη, αναφέρονται σε τέσσερις εθνικούς δείκτες, όπως θνησιγένεια, (γέννηση νεκρού) χαμηλό βάρος των βρεφών (ή ελλιποβαρών βρεφών), βρεφική θνησιμότητα και αυτοκτονίες.
Τα επίσημα στοιχεία τα οποία έχουν εκπονήσει ο καθηγητής και η ομάδα του, αναφέρουν ότι αν και η αύξηση της θνησιγένειας αποτελεί αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, οι τρεις άλλοι τομείς, συνδέονται μερικώς μόνο με την λιτότητα. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ο επιπολασμός της θνησιγένειας αυξήθηκε κατά 19% κατά την διάρκεια της ύφεσης (δηλαδή το διάστημα 2009- 2012) σε σύγκριση με το διάστημα πριν από την κρίση (2005-2008) και μάλιστα το ποσοστό αυτό, εκτοξεύτηκε και είναι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε ποσοστό έχει σημειωθείς την Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια παραμένοντας υψηλό σε όλη την διάρκεια της κρίσης.
Αντίθετα, η αύξηση του επιπολασμού του χαμηλού βάρους των βρεφών κατά την διάρκεια 2008-2010 ήταν η συνέχεια των τριών προηγούμενων δεκαετιών (περίπου στο 79% από το 1982 έως το 2010) και οφειλόταν κατά κύριο λόγο κατά 16% στις πρόωρες γεννήσεις το διάστημα 2008- 2010. Οι πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα, αυξήθηκαν δραματικά το διάστημα 1991- 2010. Εν τούτοις, κατά το διάστημα 2010-2012, καίτοι η οικονομική ύφεση έγινε πιο βαθειά, ο επιπολασμός των βρεφών με χαμηλό βάρος μειώθηκε ελαφρά (2,3%) , όπως συνέβη και με τις πρόωρες γεννήσεις από 3,7%.
Οι τάσεις αυτές συνδέονται με την ταυτόχρονη μείωση των πολλαπλών γεννήσεων, εξαιτίας της μείωσης των θεραπειών για εξωσωματική γονιμοποίηση. Το διάστημα της διετίας 2008- 2010 η αύξηση του δείκτη της βρεφικής θνησιμότητας διαδέχθηκε μία μείωση του 23% από το 2010-1012 με μία διαφορά μεταξύ της συνολικής κρίσης και του διαστήματος πριν από την κρίση.
Παρά το γεγονός ότι ο Κεντικελένης και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ως έτος αναφοράς το 2008 για να εξετάσουν τις αλλαγές στους παραπάνω δείκτες, για τον δείκτη των αυτοκτονιών, χρησιμοποίησαν το έτος 2007. Εν τούτοις το 2008 δεν θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στην περίοδο της ύφεσης, διότι το ΑΕΠ άρχισε να πέφτει μόλις τους τρεις τελευταίες μήνες του 2008 και ο δείκτης της ανεργίας, παρέμεινε χαμηλός σε σχέση με το 2007.
Αναφορικά με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ο μέσος όρος στις αυτοκτονίες αυξήθηκε κατά 18% για τους άνδρες το διάστημα 2009- 11 συγκρινόμενο με το 2006 -2008 ενώ μειώθηκε όχι σημαντικά στις γυναίκες κατά 7%.

Πηγή: http://www.onmed.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....