Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανάπτυξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανάπτυξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Μαΐου 2014

Έρχεται η ανάπτυξη… αλλά ΟΧΙ στην Ελλάδα

Για τη σύγκριση με ό,τι συμβαίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η ΕΛΣΤΑΤ υπολογίζει την ετήσια μεταβολή των μισθών, με διόρθωση εργάσιμων ημερών και χωρίς εποχική διόρθωση.
Έτσι, οι μισθοί στην Ελλάδα μειώθηκαν 4,1% το δ’ τρίμηνο 2013, ενώ μείωση 6,7% καταγράφηκε στους μισθούς στην Κύπρο.
Σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη συγκεκριμένη περίοδο υπήρξαν αυξήσεις μισθών, ακόμα και στις χώρες σε Μνημόνιο ή υπό επιτήρηση.
Ειδικότερα, στην Ισπανία οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 3,7%, στην Πορτογαλία κατά 0,5%, στην Ιρλανδία κατά 0,4% και στην Ιταλία κατά 1,4%.
Στη Γερμανία υπήρξαν αυξήσεις μισθών κατά 2,2%, στη Γαλλία κατά 1,7%, στην Ολλανδία κατά 2,6% και στη Μεγάλη Βρετανία κατά 0,5%.
Τέλος, στη Βουλγαρία οι μισθοί αυξήθηκαν 4%, στην Εσθονία 7,7%, στη Λετονία 5,7% και στη Λιθουανία 5,8%.
Όπως αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ, η έρευνα αφορά όλους τους τομείς της οικονομίας εκτός από τον πρωτογενή τομέα. Για τον υπολογισμό του δείκτη, χρησιμοποιούνται οι ακαθάριστες αμοιβές προς τις ώρες εργασίας.
Οι ακαθάριστες αμοιβές περιλαμβάνουν τους μισθούς και τα ημερομίσθια, (τακτικές αμοιβές και υπερωρίες), τα επιμίσθια και τις έκτακτες αμοιβές (δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, επίδομα αδείας και κάθε μορφή bonus που δεν καταβάλλεται τακτικά), καθώς και τις αμοιβές για ημέρες που δεν πραγματοποιήθηκε εργασία (π.χ. ημέρες άδειας, αργίας, κύησης, λοχείας, ασθένειας, αποζημιώσεις απόλυσης, κ.λπ.).
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

Ουτε με ανάπτυξη δεν θα μειωθεί η ανεργια

Ενδημικό φαινόμενο θα συνεχίσει να αποτελεί η τερατώδης ανεργία στην Ελλάδα, παραμένοντας σε πολύ υψηλά επίπεδα για πολλά χρόνια αφότου ξεκινήσει η πολυθρύλητη ανάκαμψη της οικονομίας. Η εκτίμηση αυτή αποτελεί πλέον μόνιμη επωδό πολλών αναλυτών, με ενδεικτική τη χθεσινή τοποθέτηση του επικεφαλής της διεύθυνσης αναλύσεων του ομίλου της Alpha Bank, Μ. Μασουράκη, ο οποίος εμφανίστηκε ιδιαίτερα απαισιόδοξος για την αύξηση της απασχόλησης στο μέλλον. Μιλώντας στο επενδυτικό συνέδριο «Global Capital Forum» ο επικεφαλής αναλυτής της Alpha Bank είπε χαρακτηριστικά ότι η υψηλή ανεργία δεν θα απορροφηθεί τόσο εύκολα όσο νομίζουμε και εκτίμησε πως η μείωσή της θα καθυστερήσει πολύ.
Ο ίδιος μάλιστα σημείωσε πως το γεγονός ότι η ανεργία ξεπέρασε το 27% είναι απότοκο της απελευθέρωσης της αγοράς και της… «καλύτερης διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού από τις επιχειρήσεις». Κατά την άποψή του δε, η όποια αύξηση της απασχόλησης από εδώ και πέρα αφορά ανταγωνιστικές θέσεις εργασίας και μόνο τις λίγες επιχειρήσεις στην Ελλάδα που παράγουν κέρδη.
Κατά τα άλλα, η… ανάπτυξη είναι προ των πυλών – εγχώριοι και ξένοι αναλυτές σπεύδουν να την προαναγγείλουν με την παραμικρή θετική ένδειξη.
Η εταιρεία Markit ανακοίνωσε χθες ότι ο δείκτης προμηθειών στον τομέα της μεταποίησης στην Ελλάδα (PMI) πέρασε για πρώτη φορά έπειτα από 53 μήνες σε φάση ανάπτυξης ξεπερνώντας το όριο των 50 μονάδων. Ο δείκτης για τον μήνα Ιανουάριο έκλεισε στις 51,2 μονάδες αποτυπώνοντας, σύμφωνα με τη Markit, την αύξηση τόσο της παραγωγής για τρίτο συνεχόμενο μήνα όσο και των νέων παραγγελιών στην ελληνική βιομηχανία. Αυτό ωστόσο, δεν εμπόδισε τις επιχειρήσεις να συνεχίσουν να απολύουν καθώς σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ο ρυθμός μείωσης των θέσεων εργασίας στα εργοστάσια παρέμεινε σταθερός.

Το οικονομικό κλίμα
Από την πλευρά του, το ΙΟΒΕ κατέγραψε νέα βελτίωση του οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα, στην έρευνα οικονομικής συγκυρίας για τον Ιανουάριο. Ο σχετικός δείκτης αναρριχήθηκε στις 92,6 μονάδες, επιστρέφοντας στα προ Μνημονίου επίπεδα, με τις επιχειρηματικές προσδοκίες να εμφανίζουν βελτίωση σε κλάδους που πρωταγωνιστούν στην ύφεση, όπως το εμπόριο, οι κατασκευές και οι υπηρεσίες. Οι πολίτες, από την άλλη, δεν πείθονται από τον μύθο του ελληνικού success story. Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, παραμένουν οι πιο απαισιόδοξοι σε όλη την Ευρώπη, με την καταναλωτική εμπιστοσύνη να κάνει νέα βουτιά τον Ιανουάριο. «Η συσσώρευση φορολογικών υποχρεώσεων στα τέλη του 2013, σε συνδυασμό με την κατάργηση του επιδόματος Χριστουγέννων για δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους φαίνεται πως άσκησαν ισχυρές πιέσεις στα εισοδήματα των νοικοκυριών τον Δεκέμβριο και ακολούθως στις προσδοκίες τους για την οικονομική τους κατάσταση», σχολιάζουν οι αναλυτές του ΙΟΒΕ.

Του Βασίλη Γεώργα
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

Οι Περιφέρειες καταλύτης της εθνικής ανάπτυξης

Η εθνική ανάπτυξη τείνει να προσδιορίζεται από το δυναμισμό ενός μικρού αριθμού περιφερειών. Πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ αναλύει και συγκρίνει μεγάλες εδαφικές ενότητες και περιφερειακές τάσεις στο σύνολο των μελών του.
Αξιολογεί τον αντίκτυπο των περιφερειών στην εθνική ανάπτυξη, αναδεικνύει αναξιοποίητους πόρους που μπορούν να κινητοποιηθούν για να βελτιώσουν την εικόνα της περιφερειακής ανταγωνιστικότητας και πραγματεύεται περίπλοκους παράγοντες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά: δείχνει πώς οι περιφέρειες ανταγωνίζονται με όρους ευημερίας (πρόσβαση στην ανώτατη βαθμίδα εκπαίδευσης, στις υπηρεσίες υγείας κλτ.). Η μελέτη παρουσιάζει πάνω από 30 δείκτες, ο καθένας εκ των οποίων συνοδεύεται από γραφήματα και χάρτες.

Πηγή: Δελτίο Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεμάτων & Αναπτυξιακού Σχεδιασμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Πληροφορίες: http://www.oecd-ilibrary.org/docserver/download/0413091e.pd f?expires=1390223520&id=id&accname=gues t&checksum=033AE5B56FF930BAB06396BF7B 1846E
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

Ζήτω η Ανάπτυξη


Κάθε χρόνο το Νταβός της Ελβετίας επί έξι ημέρες, το μικρό αυτό χιονοδρομικό θέρετρο έχει την τιμή να φιλοξενεί περισσότερους ισχυρούς της πολιτικής και της οικονομίας ανά τετραγωνικό μέτρο από κάθε άλλο μέρος της Γης στο World Economic Forum. Οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ ανέρχονται σε 2.000 και πληρώνουν ως και 20.000 δολάρια (περίπου 8 εκατ. δρχ.) για να λάβουν μέρος στις συναντήσεις.
Το 1971 ο Ελβετός καθηγητής της Διοίκησης Επιχειρήσεων Κλάους Σβαμπ προσκάλεσε πρώτη φορά μια μικρή ομάδα Ευρωπαίων επιχειρηματιών για να συζητήσουν τις προκλήσεις που αντιμετώπιζε η ευρωπαϊκή οικονομία στην παγκόσμια αγορά. Σήμερα το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ έχει μετατραπεί από ένα μικρό ευρωπαϊκό συνέδριο σε μια τεράστια παγκόσμια επιχείρηση. Στο διάστημα που μεσολάβησε έχει υποδεχθεί το χιλιοστό μέλος του (το Φόρουμ λειτουργεί με μέλη και προσκεκλημένους), έχει διευκολύνει τη σύναψη συμφωνιών (ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Τουργκούτ Οζάλ κατέληξαν σε μια ­ τελικώς ατυχήσασα ­ συμφωνία για τα Ελληνοτουρκικά στο Νταβός το 1988) και έχει αμαυρωθεί από σκάνδαλα (ο κ. Σβαμπ κατηγορήθηκε πέρυσι ότι εκμεταλλεύεται το μη κερδοσκοπικό Φόρουμ για να αυξήσει την προσωπική περιουσία του).
Διαβάζοντας την Ετήσια Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητος που εκδίδει το World Economic Forum, στο τμήμα που αναφέρεται στην Ελλάδα παρατηρούμε ότι :

  1. Ως προς την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας πάμε συνεχώς προς τα κάτω. Ευρισκόμεθα στην τελευταία θέση κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και στην 91η θέση από τις 148 χώρες που συμμετείχαν στην μελέτη –κάτω από την αφρικανική Ναμίμπια και πάνω από το Τρινιντάτ-Τομπάγκο της Καραϊβικής. 
  2. Ως προς  το μακροοικονομικό περιβάλλον  από τις 148 χώρες καταλαμβάνουμε την προτελευταία 147η θέση παγκοσμίως.
  3. Ως  προς τους Δημόσιους Θεσμούς (αποδοτικότητα Δημοσίου, διαφθορά, υπερβάλλουσα παρεμβατικότητα) κατέχουμε την 102η θέση , 
  4. Ως  προς την κεφαλαιαγορά μας κατέχουμε την 138η θέση. 
  5. Ως  προς την αγορά εργασίας που  δεν είναι αποδοτική κατέχουμε την 127η θέση παγκοσμίως, εμποδίζοντας την έξοδο μας από την κρίση, 
  6. Ως  προς την παροχή κινήτρων για εργασία κατέχουμε την 137η θέση. 
  7. Ως  προς την σπάταλη χρήση κρατικών δαπανών κατέχουμε την 140η θέση, 
  8. Ως  προς το βάρος που επιρρίπτουν στην οικονομία οι κρατικές ρυθμίσεις κατέχουμε την 144η θέση παγκοσμίως. 
  9. Ως  προς την αποτελεσματικότητα του δικαστικού μας συστήματος καταλαμβάνουμε την 138η θέση, 
  10. Ως  προς το επενδυτικό περιβάλλον της χώρας κατέχουμε την 142η θέση. 
  11.  Επιπλέον, με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η χώρα μας είναι η τελευταία στην ΕΕ σε δαπάνες για επιστημονική έρευνα και ανάπτυξη και έχει τον χαμηλότερο δείκτη καινοτομίας στην Ευρώπη. 
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Ο μύθος των επενδύσεων

Για να καταλάβει ο κόσμος τι σημαίνουν στην πράξη τα λόγια των αξιωματούχων της χώρας και τα προγράμματα της τρόικας, καλό είναι να δει κανείς τι συμβαίνει πίσω από αυτά. Το σχέδιο της σημερινής άρχουσας τάξης στη δυτική οικονομία προβλέπει ότι μία χώρα -στην περίπτωσή μας η Ελλάδα- μπορεί να βγει από τη δεινή οικονομική θέση, που της επιβλήθηκε, μόνο αν αυξήσει τις εξαγωγές της ή προσελκύσει επενδύσεις.
Η Ελλάδα, χώρα αποβιομηχανισμένη και με ευνουχισμένο αγροτικό πλούτο εξαιτίας και του μικρού κλήρου, χρειάζεται πάρα πολλά χρόνια για να δημιουργήσει μονάδες τεχνολογίας αιχμής και νοοτροπία συνεταιριστικής αγροτικής πολιτικής, αν τα δημιουργήσει ποτέ.
Επίσης, η θάλασσά της είναι περιορισμένης έκτασης ώστε να γίνει μεγάλη εξαγωγική δύναμη η χώρα στα μοναδικής ποιότητας αλιεύματά της.
Ετσι, ο μοναδικός πόρος από τον οποίο η Ελλάδα μπορεί να αντλεί πλούτο μεγάλης έντασης είναι ο τουρισμός. Κι αυτός, όχι έτσι ανοργάνωτος, περιστασιακός και απολύτως επαρχιώτικα ατομικός, όπως είναι εδώ και χρόνια, αλλά αναβαθμισμένος. Ο ελληνικός τουρισμός μοιάζει με παράγκα του Καραγκιόζη μπροστά στον επαγγελματικό τουρισμό των πραγματικά τουριστικών προορισμών του πλανήτη.
Αφού, λοιπόν, εκ των πραγμάτων η Ελλάδα, ακόμα κι αν αρχίσει από αύριο το πρωί να εκμεταλλεύεται σωστά τις αρετές της, θα χρειαστεί χρόνια για να δει πλούτο από τα προϊόντα της και τις υπηρεσίες της, έχει εναποθέσει τις ελπίδες της -όχι η ίδια, ευτυχώς, οι κυβερνήτες της- στις επενδύσεις. Και μάλιστα στις ιδιωτικές!
Επειδή η φαεινή τρόικα, όχι απλώς έχει αποκλείσει τις δημόσιες επενδύσεις, αλλά ουσιαστικά τις έχει περικόψει μέχρις απαγόρευσης!
Θυμίζω εδώ ότι και η Αμερική μετά το κραχ του '29 αλλά και η Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, τη δεκαετία του '50 ορθοπόδησαν χάρη και μόνο στα δημόσια έργα και τις δημόσιες επενδύσεις. Είτε από ίδια κεφάλαια είτε από βοήθειες είτε από δάνεια.
Η εμμονική, βλακώδης σημερινή κυρίαρχη οικονομία πηγαίνει ακριβώς αντίθετα! Με αποτέλεσμα να γδύνει από πλούτο λαούς και να πλουτίζει όχι παραγωγικά κεφάλαια, αλλά χάρτινα και άυλα προϊόντα.
Η Ελλάδα περιμένει να σωθεί από επενδύσεις. Και μάλιστα ιδιωτικές. Ας υποθέσουμε ότι η σκέψη είναι υγιής. Ο ιδιώτης επενδυτής θέλει ένα πράγμα για να βάλει τα λεφτά του: να αισθανθεί ότι είναι ασφαλή.
Για να αισθανθεί έτσι ο ιδιώτης, απαιτούνται τουλάχιστον δύο βασικές προϋποθέσεις: σταθερή φορολογική πολιτική σε διάρκεια χρόνου και φερέγγυα, ευέλικτη, δημόσια διοίκηση. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε από τα δύο.
Αν υποθέσουμε ότι μαγικά αύριο το πρωί τα αποκτά και τα δύο, θα απαιτηθούν τουλάχιστον 10 χρόνια -και αν- για να αποκτήσει και ένας ιδιώτης με σοβαρά κεφάλαια και σοβαρό κεφάλι εμπιστοσύνη στη χώρα ώστε να επενδύσει.
Στο μεταξύ, ο ελληνικός πληθυσμός θα έχει λιμοκτονήσει, αν δεν έχει επαναστατήσει, περιμένοντας πότε θα δεήσει ο κάθε λεφτάς να φέρει τα χρήματά του, όχι για να ωφελήσει τη χώρα, αλλά για να κερδίσει περισσότερα.
Και ρωτάει ο αφελής, και όχι μόνο: Αυτή είναι εθνική πολιτική; Είναι έξυπνη πολιτική; Είναι συμφέρουσα πολιτική; Αν δεν είναι, αφού δεν αντέχει ούτε στην κοινή λογική, γιατί δεν λέμε ένα άι σιχτίρ στην τρόικα και τις ονειροφαντασίες της, που μας πάνε με μαθηματική ακρίβεια στον τοίχο; Τι χειρότερο νομίζει κανείς ότι μας περιμένει απ' αυτό που θα ζούμε σε τρία χρόνια;

Πηγή: http://www.enet.gr - Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΕΤΡΑΔΗΣ
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Η Ελλάδα, παράδεισος χαμηλού κόστους εργασίας

Ξεκίνησε ως θεωρία συνομωσίας. Γρήγορα έγινε σύνθημα στο στόμα του «ψεκασμένου» Πάνου Καμένου και των απανταχού θεωρητικών της γερμανικής, νέας Κατοχής. «Οι ξένοι θέλουν την Ελλάδα νέα Κίνα». Όπερ μεθερμηνευόμενο, το Βερολίνο επειδή δεν θέλει να χρηματοδοτεί πλέον απομακρυσμένες μονάδες στην Κίνα επιλέγει να μικρύνει το εργατικό κόστος στη χώρα μας δια της βιαίας οδού και της κάμψης του βιοτικού μας επιπέδου. Αφού όμως ο Τράγκας φώναξε, ο Καμμένος ούρλιαξε και τα blogs πήρανε φωτιά, σύντομα το θέμα ξεχάστηκε. Ώσπου την περασμένη εβδομάδα ήλθε να μας το θυμίσει η NOKIA Siemens Networks. Μια εταιρεία που μεγαλοστόμως ανακοίνωσε, παρουσία κιόλας του πρωθυπουργού, επένδυση και άμεση πρόσληψη 150 νέων επιστημόνων για το τμήμα έρευνας και τεχνολογίας που έχει στο Κορωπί. Θα πει κανείς «μα τι κακό υπάρχει σε μια ξένη επένδυση όταν η χώρα ήδη διψάει για τέτοιες»; Η είδηση λοιπόν που πέρασε στα ψιλά είναι πως η ΝΟΚΙΑ Siemens Network επέλεξε να φέρει στην Ελλάδα τις επενδύσεις της την ίδια ώρα που σε Γερμανία και Φιλανδία περικόπτει θέσεις εργασίας! Μην είναι λοιπόν η διάθεση τους να εξιλεωθούν απέναντι σε έναν λαό που καταδυνάστευσαν και καθύβρισαν για τρία χρόνια; Όλοι εξάλλου θυμούνται τις φιλανδικές κορώνες περί των τεμπέληδων Ελλήνων και των ανίκανων νοτίων. Μην είναι πάλι πως οι Φιλανδοί εσχάτως εκτίμησαν το ελληνικό φιλότιμο και την ευρεσιτεχνία μας; Ούτε το ένα ούτε το άλλο φυσικά δεν είναι. Πολύ απλά η επιβεβαίωση των όσων φώναζε ο Τράγκας και ο Καμμένος είναι που οδήγησε τους Φιλανδούς εντός Ελλάδος. Διότι όσο κι αν τους χαρακτηρίζουμε γραφικούς, οι δύο ταγοί κτά της επέλασης των βορείων είπαν και μια αλήθεια. Από την στιγμή που το κόστος εργασίας στη χώρα μας έχει πάει στα Τάρταρα, από την στιγμή που υπάρχουν 1,3 εκατομμύρια άνεργοι πολίτες και μάλιστα οι περισσότεροι εξ αυτών με βαριά πτυχία και σπουδές, τώρα είναι η ώρα για την ξένη βιομηχανία να έλθει και να βρει φθηνό κρέας. Να κάνει επενδύσεις στο ¼ του παλιότερου κόστους και να προσλάβει εξαιρετικούς επιστήμονες στο ¼ της τιμής τους. Γιατί το να προσλάβεις σήμερα με 800 ευρώ και μέσω επιδοτούμενων προγραμμάτων (έτσι θα κάνει η ΝΟΚΙΑ) όσους κόστιζαν 2.500 ή και 3.000 ευρώ, είναι πραγματική ευκαιρία!

Πηγή: http://rizopoulospost.com
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

Χωρίς πραγματική μείωση της ανεργίας μέχρι το 2020

Συνέντευξη του επιστημονικού διευθυντή του ΙΝΕ ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ στον Ανδρέα Πετρόπουλο Η ανάκαμψη που ίσως εμφανιστεί στην ελληνική οικονομία από το 2016 θα συνοδεύεται από υψηλή διαρθρωτική ανεργία. Για τη δημιουργία 50.000 θέσεων εργασίας, δηλαδή αύξηση του εργατικού δυναμικού μόλις κατά 1%, προϋπόθεση είναι το ΑΕΠ να αυξάνεται με ρυθμούς 3,5% - 4%, κάτι που η ελληνική οικονομία είναι αρκετά δύσκολο να επιτύχει μέχρι το 2020. Αυτό υποστηρίζει σε συνέντευξή του στην “Αυγή” της Κυριακής ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Σάββας Ρομπόλης.
* Η κυβέρνηση υπό το άγχος της συνεχούς αυξανόμενης ανεργίας προβάλλει μια σειρά παλαιών και νέων προγραμμάτων που εξαντλούνται σε κατάρτιση, προσωρινή απασχόληση χωρίς ασφάλιση κ.λπ. Πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να ανασχέσουν, έστω και προσωρινά, τη διαρκή άνοδο της ανεργίας; 
Όχι, δεδομένου ότι τα προγράμματα αυτά δεν έχουν τη δυναμική δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, αλλά κυρίως επικεντρώνονται στη διαχείριση του προβλήματος της ανεργίας. Η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας προϋποθέτει αλλαγή της οικονομικής στρατηγικής από την ύφεση στην ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας με την πραγματοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων. Όσο η οικονομική πολιτική δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας, τόσο θα παρατείνεται και τα επόμενα χρόνια το φαινόμενο της ανεργίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. 

* Η κυβέρνηση ωστόσο υποστηρίζει ότι θα έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα από το 2014. Δηλαδή ότι σύντομα μπαίνουμε σε τροχιά ανάκαμψης.  Στην ελληνική οικονομία εμφανίζεται ένα επίπεδο αναιμικής ανάκαμψης μετά το 2015 - 2016, το οποίο, σε συνδυασμό με την αύξηση της στατιστικής ανεργίας στο επίπεδο του 24% το 2012, 29% το 2013 και 31,5% το 2014, δημιουργούν συνθήκες άνεργης ανάκαμψης και διαρθρωτικής ανεργίας δεδομένου του τετραπλασιασμού των μακροχρόνιων ανέργων τα τελευταία τρία χρόνια και του γεγονότος ότι η δημιουργία 50.000 νέων θέσεων εργασίας, δηλαδή 1% του εργατικού δυναμικού, προϋποθέτει ετήσια αύξηση του ΑΕΠ 3,5% - 4%, που η ελληνική οικονομία είναι αρκετά δύσκολο να επιτύχει μέχρι το 2020. 
* Επομένως έχουμε ένα τούνελ δεκαετούς ανεργίας μπροστά μας. Πράγματι η τάση αυτή και σε διεθνές και σε ευρωπαϊκό επίπεδο επισημαίνεται από μια πρόσφατη έρευνα του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, η οποία αναδεικνύει το φαινόμενο της άνεργης ανάκαμψης, εκτός από τη χώρα μας, και στα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ε.Ε. Αυτό σημαίνει ότι οι όποιες επενδύσεις χρηματοδοτήσουν την ανάκαμψη της ελληνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι ικανές και αναγκαίες να απορροφήσουν το σημαντικό και ανησυχητικό από οικονομική και κοινωνική άποψη απόθεμα ανεργίας που έχουν δημιουργήσει η οικονομική κρίση και η ύφεση. Από την άποψη αυτή προκαλείται στην Ευρώπη και στα κράτη μέλη μια νέα πρόκληση διαμόρφωσης νέων πολιτικών απορρόφησης της ανεργίας παράλληλα με την ύπαρξη αναπτυξιακών συνθηκών. Για παράδειγμα η μείωση του χρόνου εργασίας στην Ευρώπη θα είναι ένα μέτρο προς αυτή την κατεύθυνση. 
* Όμως τέτοιου είδους μέτρα απορρίπτονται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς θα επιτευχθεί η ενίσχυση της απασχόλησης και η μείωση της ανεργίας; 
Μια σοβαρή απορρόφηση της ανεργίας μέχρι το 2020 με μόνο μοχλό την ανάπτυξη, δηλαδή τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, θα μπορούσε να συντελεστεί εάν το ετήσιο επίπεδο αύξησης του ΑΕΠ θα κυμαίνεται στο 7% - 8% τον χρόνο. Από τη στιγμή που μια τέτοια προοπτική δεν εμφανίζεται στην ελληνική και την ευρωπαϊκή οικονομία, η υποστήριξη της ανάπτυξης και με άλλα μέτρα μείωσης της ανεργίας ή αύξησης της απασχόλησης είναι αναγκαία για να σωθεί τουλάχιστον μια γενιά νέων ανέργων, με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται η μη διάσωσή της για την κοινωνική συνοχή, τα ασφαλιστικά ταμεία, τους κρατικούς προϋπολογισμούς και την ανανέωση του εργατικού δυναμικού και της παραγωγικής διαδικασίας. 
* Πόσο θα συνεχίσουν να επηρεάζουν την Ευρωζώνη η κρίση χρέους και η ύφεση; 
Και το 2013 θα διατηρηθούν η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα. Σύμφωνα με πρόσφατες προβλέψεις του ΟΟΣΑ για το ΑΕΠ στην Ευρωζώνη, η συρρίκνωσή του κατά -0,4% το 2012 θα συνεχιστεί κατά -0,1% το 2013, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος μεγαλύτερης συρρίκνωσης και τα επόμενα χρόνια αν δεν ασκηθούν άμεσα και ορθά μέτρα μέτρα χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής. Στην περίπτωση αυτή η Ευρωζώνη μετεξελίσσεται σε μεγαλύτερη απειλή για τη διεθνή οικονομία ως αποτέλεσμα των δραστικών περικοπών των δημόσιων και κοινωνικών δαπανών σε όλα σχεδόν τα κράτη - μέλη. Πράγματι, μείωση των ρυθμών ανάπτυξης αναμένεται το 2013, εκτός από την Ελλάδα (-4,5%), να σημειωθεί στην Ισπανία (-1,4%), στην Ιταλία (-1%) και στην Πορτογαλία (-1,8%) (ΟΟΣΑ, 2012). Παράλληλα, η ανεργία στην Ευρωζώνη εκτιμάται ότι θα υπερβεί το 12% (19 εκατ. άνεργοι), με σημαντικότερα τα επίπεδα της ανεργίας στις μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιταλία), χωρίς να μπορεί να αποκλεισθεί η αυξητική της τάση κατά τα επόμενα χρόνια. Αυτό που απαιτείται σήμερα στην Ευρωζώνη, προκειμένου να αποφευχθεί ο εγκλωβισμός της σ’ ένα νέο φαύλο κύκλο ύφεσης, δεν είναι η παράταση της πολιτικής της «εσωτερικής υποτίμησης» κατά το 2013, αλλά η σημαντική απομείωση του χρέους, η ενίσχυση της ρευστότητας των οικονομιών της, η ουσιαστική αναδιανομή του εισοδήματος, η αποκατάσταση της απορρυθμισμένης αγοράς εργασίας με τη διαμόρφωση μίας νέας εργασιακής και κοινωνικής συνθήκης ρύθμισης της αγοράς εργασίας και των εργασιακών σχέσεων και η τεχνολογική και καινοτομική ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της ευρωπαϊκής οικονομίας. Απόκλιση 20ετίας μέσα σε τρία χρόνια! 
* Μια και μιλάμε για τις αποκλίσεις εντός της Ευρωζώνης, πόσο έχει υποχωρήσει η ελληνική οικονομία; 
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (2012), ενώ το 1995 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας βρισκόταν στο 84% του μέσου κοινοτικού όρου, μετά από 15 χρόνια (2009) έφτασε το 94% και το 2011 μειώθηκε στο 79% του μέσου κοινοτικού όρου, γεγονός που σημαίνει ότι η ύφεση της περιόδου 2009-2011 υπονόμευσε 20 έτη σύγκλισης της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ίδιο παρατηρείται με την πραγματική ιδιωτική κατανάλωση, η οποία, ενώ το 2009 στην Ελλάδα είχε φθάσει στο 104% του μέσου κοινοτικού όρου, δύο έτη αργότερα (2011) είχε μειωθεί στο 91%, δηλαδή στη 15η θέση της Ε.Ε.-27. Αντίθετα, την περίοδο 2009-2011, η Γερμανία αύξησε τη διαφορά της από τη Γαλλία και ακόμη περισσότερο από την Ιταλία και την Ισπανία. 

Πηγή: avgi.gr
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....