Η Ελλάδα της φτώχειας και των κοινωνικών αδικιών

Η ζοφερή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και οι τρομερές επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία αποτυπώνεται στην τριμηνιαία έκθεση για την ελληνική οικονομία (Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2014) που έδωσε στη δημοσιότητα το γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Οι συντάκτες της έκθεσης παρομοιάζουν με “κινούμενη άμμο” το συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές κι ευρωπαϊκό περιβάλλον, πάνω στο οποίο πραγματοποιούνται η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεταρρυθμίσεις, επισημαίνουν ότι ακόμα και φαινομενικά ανώδυνα μέτρα όπως η καταγραφή του αριθμού των απασχολούμενων στο Δημόσιο ή η εκτίμηση των οικονομικών επιπτώσεων άλλων μέτρων γίνονται υπό την εξωτερική πίεση των δανειστών και ότι ακόμα δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για την εποχή μετά το τρέχον “μνημόνιο” που τελειώνει το 2014, παρότι στη δημόσια συζήτηση κυριαρχεί από πλευράς τόσο της κυβέρνησης όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης το ζήτημα του “τέλους του μνημονίου”.

Δεν γίνεται κοινωνική πολιτική σε σαθρά οικονομικά θεμέλια
Το “τέλος του μνημονίου” και η έξοδος στις αγορές για δανεισμό δε σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία δε βαρύνεται από σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα ούτε ότι δεν υπάρχει εξίσου μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπισθούν με την εφαρμογή ενός πειστικού αναπτυξιακού προγράμματος, που όμως δεν υπάρχει ή δεν έχει ανακοινωθεί, επισημαίνει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, τονίζοντας πως η οικονομία πρέπει να διανύσει πολύ δρόμο ακόμα για να περάσει σε διατηρήσιμους ρυθμούς ανάπτυξης και ικανοποιητική μείωση της ανεργίας.
Η επιστημονική ομάδα διακρίνει αβεβαιότητες ως προς το τελικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα και σημειώνει πως η μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει συντελεστεί είχε μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος και χαρακτηρίζεται από προχειρότητα στο σχεδιασμό και την εφαρμογή. Το αποτέλεσμα ωστόσο δεν πρέπει να υποτιμηθεί, καθώς θα συμβάλλει στις δύσκολες διαπραγματεύσεις κυρίως με τους εταίρους στην Ευρωζώνη, τον ESM και την ΕΚΤ. Ειδική αναφορά γίνεται στις αλλεπάλληλες φορολογικές επιβαρύνσεις και αστοχίες που δεν εντάσσονταν σε ένα συνολικό σχέδιο αναμόρφωσης του φορολογικού συστήματος (π.χ. στον ΕΝΦΙΑ που υπολογίσθηκε με βάση εξωπραγματικές αντικειμενικές αξίες και επιβαρύνει ακόμα και την πρώτη κατοικία) και πολιτικοί δισταγμοί σε άλλους κρίσιμους τομείς με αποτέλεσμα π.χ. να μην αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά η φοροδιαφυγή στα πετρελαιοειδή. Χρειάζεται λιγότερη λιτότητα, περισσότερες και βαθύτερες μεταρρυθμίσεις συν ευρωπαϊκή “αλληλεγγύη”, είναι ένα από τα συμπεράσματα της έκθεσης.

Η Ελλάδα είναι ουραγός σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης
Οι επιστήμονες επισημαίνουν επίσης ότι σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη του Γερμανικού Ιδρύματος Bertelsmann η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των 28 χωρών της ΕΕ αναφορικά με τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η Ελλάδα στην χειρότερη θέση στην Ευρώπη όσον αφορά τον κίνδυνο φτώχειας
Στην έκθεση υπάρχει ειδικό κεφάλαιο που αφορά στο θεσμό του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ως μέσο αντιμετώπισης της φτώχειας στη χώρα μας.
Επισημαίνεται πως 2,5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται κάτω από το χρηματικό όριο της σχετικής φτώχειας (23,1%), με βάση το εισόδημα του μεσαίου νοικοκυριού (το 60%). Επιπλέον, 3,8 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας.
Η Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat βρίσκεται στην χειρότερη θέση στην ΕΕ-28 όσον αφορά τον κίνδυνο φτώχειας. Η Ελλάδα επίσης συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια (23,1%) και προηγείται της Ισπανίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας ενώ κατέχει την τέταρτη χειρότερη θέση ως προς τον δείκτη χάσματος της φτώχειας μετά την Ισπανία, Ρουμανία και Βουλγαρία. Ακόμα σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ τέσσερις στους δέκα δεν μπορούν να πληρώσουν το δάνειο, ένας στους τρεις δεν έχει ικανοποιητική θέρμανση και πέντε στους δέκα αντιμετωπίζουν έκτακτες ανάγκες. Επίσης, σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη χειρότερη θέση μεταξύ 35 χωρών με βάση τους δείκτες ευημερίας και ποιότητας ζωής, χειρότερα ακόμα και από την Τουρκία.
Μια άλλη σημαντική διάσταση της φτώχειας, αφορά την παιδική φτώχεια (28,8% το 2012), τα μονογονεϊκά νοικοκυριά, τα πολυμελή νοικοκυριά, οι μη οικονομικά ενεργοί και τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.
Η έκθεση τονίζει πως η ελληνική κοινωνική πολιτική βασίζεται στη χορήγηση επιδομάτων σε συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος και συμπεραίνει πως η αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής πολιτικής είναι επιτακτική και χρήζει βελτίωσης τόσο ως προς την αποτελεσματικότητα (δηλ. το ποσοστό κατά το οποίο βελτιώνεται το επίπεδο σχετικής φτώχειας) όσο και ως προς την αποδοτικότητα (δηλ. μείωση της ακραίας φτώχειας με την μικρότερη δαπάνη).
Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η ζημιά για τη χώρα συγκρίνεται με τα αποτελέσματα ενός πολέμου

Τον κώδωνα του κινδύνου για το δημόσιο χρέος και για τα πρωτοφανή επίπεδα ανεργίας κρούει ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, Παναγιώτης Λιαργκόβας.
Υπογραμμίζει ότι η ύφεση στην Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη παγκοσμίως, σε διάρκεια, τον τελευταίο αιώνα. Στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου προειδοποιεί πως θα χρειαστεί πάνω από μία δεκαετία συνεχούς ανάπτυξης σε υψηλούς ρυθμούς (σ.σ. η οποία δεν έχει καν ξεκινήσει) για να επανέλθει η ανεργία σε λογικά επίπεδα.
Επισημαίνει ότι το χρέος χρειάζεται «περικοπή», ενώ τυχόν έξοδος της χώρας στις αγορές εντός του 2014 θα γίνει για ψυχολογικούς κυρίως λόγους. Εκτός από τις απαντήσεις που μας έδωσε, ο κ. Λιαργκόβας έκλεισε τη συζήτηση που είχαμε μαζί του λέγοντας ότι για να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα πρέπει να αναζητηθούν κοινωνικές και πολιτικές συναινέσεις, καθώς «το υπόβαθρο της πολιτικής πόλωσης εντοπίζεται στην κοινωνική αναταραχή, η οποία εντείνεται από τη βαθιά ύφεση».
«Το χρέος θα παραμείνει σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από την ελληνική οικονομία, θα επηρεάζει αρνητικά τις προσδοκίες και θα εμποδίζει την επιστροφή μας στις αγορές
«Θα απαιτηθεί περισσότερο από μια δεκαετία διατήρησης υψηλών ρυθμών ανάπτυξης άνω του 3%, για να υπάρξει γρήγορη μείωση των ποσοστών ανεργίας στα προ κρίσης επίπεδα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Χάρη Ιωάννου

• Το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί να χαρακτηριστεί βιώσιμο και γιατί; Αρκεί μια επιμήκυνση αποπληρωμής και μείωση των επιτοκίων ή χρειάζονται πιο δραστικές λύσεις;

Η αριθμητική του χρέους είναι εναντίον μας. H σταθεροποίηση και πολύ περισσότερο η φιλόδοξη μείωσή του στο 110% μέχρι το 2022 από το επίπεδο του 175,5% (321 δισ.) του ΑΕΠ το 2013 διευκολύνεται αν υπάρξει περικοπή του αποθέματος του χρέους. Οι ελαφρύνσεις (επιμήκυνση αποπληρωμής, μείωση επιτοκίων) είναι μεν αναγκαίες, αλλά δεν αρκούν για μια οριστική λύση του προβλήματος και αφήνουν την Ελλάδα έκθετη στις απροσδόκητες διαταραχές της διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομίας. Το χρέος θα παραμείνει σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από την ελληνική οικονομία, θα επηρεάζει αρνητικά τις προσδοκίες των οικονομικών παραγόντων και θα εμποδίζει την επιστροφή στις αγορές. Αρκεί να σκεφτείτε ότι μόνο για τα χρεολύσια οι απαιτήσεις τα επόμενα χρόνια (2014-2020) ανέρχονται σε 70,5 δισ. ευρώ. Η πιστοποίηση του όποιου πρωτογενούς πλεονάσματος από τη Eurostat, τον Απρίλιο, θα ανοίξει τον δρόμο για τη μείωση του τεράστιου χρέους με οποιονδήποτε τρόπο.

• Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι είναι εφικτή μια έξοδος στις αγορές εντός του 2014. Συμφωνείτε;

Η επιδιωκόμενη άμεση έξοδος στις αγορές για νέα δάνεια έχει μεν κάποια λογική (δηλαδή έχει θετικές συνέπειες στην ψυχολογία), πλην όμως θα επιβαρύνει τη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια για έναν απλό λόγο: τα επιτόκια θα είναι πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης [ΕΜΣ].

• Ακούμε συχνά ότι έχουμε καλύψει τα 2/3 της διαδρομής και τώρα απομένουν οι λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές. Είναι όμως διαρθρωτική αλλαγή η ιδιωτικοποίηση φύσει μονοπωλιακών φορέων όπως τα δίκτυα ύδρευσης και ρεύματος;

Στην οικονομική συζήτηση δεν υποστηρίζονται ιδιωτικοποιήσεις χωρίς όρους. Αναγνωρίζονται τα πιθανά οφέλη, κυρίως σε περίπτωση που συνδέονται με νέες επενδύσεις και μεταφορά τεχνολογίας, αλλά επισημαίνονται και κίνδυνοι, όπως π.χ. η πιθανή επιδίωξη γρήγορου κέρδους από τους ανάδοχους. Επομένως, συζητιούνται οι προϋποθέσεις για ένα θετικό καθαρό όφελος. Μία από τις προϋποθέσεις για επωφελείς ιδιωτικοποιήσεις είναι να μη μετατρέπονται τα δημόσια σε ιδιωτικά μονοπώλια. Η εμπειρία που υπάρχει από παρόμοιες ιδιωτικοποιήσεις κρατικών μονοπωλίων δεν είναι ενθαρρυντική (π.χ. εταιρείες ύδρευσης στη Γερμανία).

• Την εποχή που η Ελλάδα είχε ρυθμούς ανάπτυξης 5%, κάθε χρόνο είχαμε 50.000 νέες θέσεις εργασίας. Πότε πιστεύετε ότι θα μειωθεί σε λογικά επίπεδα η ανεργία που αφορά περίπου 1,5 εκατ. πολίτες;
Η ανεργία εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, θα προκαλέσει την πλήρη οικονομική απαξίωση και τη φυσική καταστροφή του πιο σημαντικού παραγωγικού συντελεστή της οικονομίας, του ανθρώπινου δυναμικού της. Μεσοπρόθεσμα, οι προσωρινές ενεργητικές πολιτικές ανάσχεσης της ανεργίας δεν αρκούν.
Αναγκαία προϋπόθεση για να δημιουργούνται θέσεις απασχόλησης είναι το πέρασμα σε υψηλούς θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης μέσω της αύξησης των επενδύσεων, της μείωσης των στρεβλώσεων στις αγορές και της ενίσχυσης της ζήτησης. Η διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης της οικονομίας, άνω του 3%, για μια σειρά ετών δεν θα σηματοδοτήσει και γρήγορη μείωση των ποσοστών ανεργίας στα προ κρίσης επίπεδα. Θα απαιτηθούν πολλά χρόνια και ίσως περισσότερο από μία δεκαετία συνεχούς ανάπτυξης για να την επαναφορά του ποσοστού ανεργίας σε λογικά επίπεδα.

• Η σωρευτική ύφεση τα τελευταία χρόνια φτάνει το 23%. Μήπως τελικά η ζημιά στην ελληνική οικονομία είναι ανεπανόρθωτη;

Σήμερα, ενώ οι υπόλοιπες χώρες βρίσκονται σε μια υφεσιακή κατάσταση, όπου σε σχέση με το προ κρίσης επίπεδο φαίνεται να έχουν χάσει 5-7%, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που φαίνεται να έχει χάσει το 23% του ΑΕΠ, γεγονός που έχει οδηγήσει σε κατάρρευση αρκετούς παραγωγικούς τομείς της χώρας. Δηλαδή ο ετήσιος πλούτος της χώρας μειώθηκε κατά 49,1 δισ. ευρώ (σε σταθερές τιμές 2005) την τελευταία εξαετία. Η ύφεση στην Ελλάδα είναι παγκοσμίως η 3η μεγαλύτερη ύφεση τα τελευταία 100 χρόνια και η πρώτη σε διάρκεια, ξεπερνώντας ακόμη και τη μεγάλη ύφεση των ΗΠΑ.
Η περιοριστική δημοσιονομική και εισοδηματική πολιτική εντείνει αναμφίβολα την ύφεση και τροφοδοτεί ένα σπιράλ προς τα κάτω. Η ζημία που έχει υποστεί η παραγωγική δομή της κοινωνίας είναι σοβαρότατη (συγκρίσιμη με τα αποτελέσματα ενός πολέμου), αλλά όχι ανεπανόρθωτη. Ωστόσο θα απαιτηθούν πολλά χρόνια για την ανασυγκρότηση των παραγωγικών δομών της χώρας μέσω της πλήρους απασχόλησης των παραγωγικών συντελεστών της.

• Ο αν. υπουργός Χρ. Σταϊκούρας σάς είπε πρόσφατα ότι πέσατε έξω στις προβλέψεις σας τόσο για το πρωτογενές πλεόνασμα όσο και για το ενδεχόμενο λήψης νέων μέτρων.

Δεν πέσαμε έξω στις προβλέψεις μας γιατί απλούστατα δεν κάνουμε προβλέψεις. Αναδείξαμε την ακαδημαϊκή και εμπειρική έρευνα, σύμφωνα με την οποία η περαιτέρω άσκηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη βαριά φορολογουμένων δεν συνεπάγεται περισσότερα φορολογικά έσοδα λόγω εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας και ενίσχυσης της φοροδιαφυγής. Αναδείξαμε επίσης το γεγονός ότι η γενικευμένη ή «τυφλή» πολιτική λιτότητας (δηλαδή τα οριζόντια μέτρα μείωσης δαπανών ή/και αύξησης της φορολογίας), όπως εφαρμόστηκε, προκαλεί τεράστια ύφεση στην οικονομία, αυξάνει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες και διογκώνει την ανεργία σε πρωτοφανή επίπεδα. Ολα αυτά τα προβλήματα μπορούν να εξελιχθούν σε κινδύνους για τη μετέπειτα πορεία της χώρας.

Πηγή: http://www.efsyn.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής αδειάζει την κυβέρνηση

Δεν θα επιτευχθούν οι στόχοι του προϋπολογισμού του 2014. Αναλυτικά όλες οι περιπτώσεις αύξησης των φόρων την τελευταία τετραετία.
Στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι Έλληνες υπερ-φορολογούνται παρουσίασε το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, το οποίο κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τους στόχους του προϋπολογισμού του 2014 και συγκεκριμένα την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 2,9 δισ. ευρώ.
Συγκεκριμένα, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας σε συνδυασμό με την αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών θα έχει ως αποτέλεσμα τη μη επίτευξη των στόχων.
Επίσης αναφέρουν οι αναλυτές ότι στην Ελλάδα υπάρχει υπερφορολόγηση συγκρίνοντας την Ελλάδα με τις χώρες της Ευρωπαικής Ενωσης.

Ειδικότερα:
- ο συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα είναι 23%, έναντι 21,52% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και 20,45% στην Ευρωζώνη
-ο υψηλότερος συντελεστής για νομικά πρόσωπα διαμορφώνεται στη χώρα μας στο 26%, έναντι 21,84% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και 25,95% στην Ευρωζώνη
-ο υψηλότερος συντελεστής για τα φυσικά πρόσωπα φτάνει στην Ελλάδα στο 46%, έναντι 36,66% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και 44,52% στην Ευρωζώνη.

Οι αναλυτές έχουν συγκεντρώσει και όλες τις περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι υπάρχει υπερφορολόγηση:
1. Οι ανώτατοι φορολογικοί συντελεστές για κάθε κατηγορία εισοδήματος στην πραγματικότητα είναι μεγαλύτεροι, καθώς με την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, επιβάλλεται επιπλέον φόρος από 1% έως 4%.
2. Ο φόρος εισοδήματος για μισθωτούς και συνταξιούχους έχει έως και επταπλασιαστεί από το 2010 μέχρι σήμερα, ενώ ο φόρος που θα πληρώσουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα είναι αυξημένος έως και εννέα φορές.
3. Το συνολικό ποσό που πληρώνουν οι φορολογούμενοι για τα ακίνητα επταπλασιάστηκε από το 2009 φτάνοντας τα 3,5 δισ. ευρώ από μόλις 500 εκατ. Ευρώ
4. Στα ακίνητα προστέθηκε και ο φόρος υπεραξίας
5. Ο ΦΠΑ αυξήθηκε από το 2010 τέσσερις φορές.
6. Τα τεκμήρια και τα τέλη κυκλοφορίας αυξήθηκαν από το 2010 δύο φορές, ενώ οι φόροι στα καύσιμα τρεις φορές.
7. Από τον Μάιο του 2010 επιβλήθηκε για πρώτη φορά φόρος στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και από το 2011 και στο φυσικό αέριο Η εξίσωση των φορολογικών συντελεστών στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης οδήγησε σε αύξηση των φόρων κατά 450%...

Πηγή: matrix24.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έκθεση- κόλαφος του Γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής για τη θέση της Ελλάδας στο ευρώ

"Κράτη- μέλη όπως η Ελλάδα- με το δημόσιο χρέος να παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη- δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να μειώσουν τα χρέη στο επίπεδο που απαιτούν οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες"...
Η αδυναμία κρατών μελών της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία, να μειώσουν το δημόσιο χρέος τους, στο επίπεδο που απαιτούν οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες της ζώνης του ευρώ, επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, στην ενδιάμεση έκθεση που δημοσίευσε σήμερα το Γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής, υπό τον τίτλο «Η νέα οικονομική διακυβέρνηση στη ζώνη του ευρώ και η Ελλάδα».
Συγκεκριμένα, όπως σημειώνεται, «το παρόν σημείωμα στηρίζεται στην παραδοχή ότι η Ελλάδα παραμένει στη Ζώνη του Ευρώ ή ότι υπάρχει ευρεία πολιτική συναίνεση για να αποφευχθεί η επιστροφή στη δραχμή. Στους κινδύνους της εξόδου από τη Ζώνη του Ευρώ αναφέρθηκε συχνά ο πρωθυπουργός και, τελευταία, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε πρόσφατη ομιλία του στις ΗΠΑ» ενώ «η παραμονή στην Ευρωζώνη οριοθετεί σήμερα τις δυνατότητες της χώρας με διαφορετικό τρόπο από το παρελθόν λόγω των θεσμικών (και άλλων) εξελίξεων».
Σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση, «στο μέλλον κάθε ελληνική κυβέρνηση, ανεξάρτητα αν υπογραφεί νέο μνημόνιο, θα πρέπει να κινείται εντός των νέων κανόνων οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Επίσης πρέπει να υπογράψει μαζί με άλλα κράτη- μέλη πάσης φύσης "συμβατικές διευθετήσεις" οι οποίες θα θέτουν τους όρους υπό τους οποίους θα χορηγείται βοήθεια μέσω των διαφόρων μηχανισμών. Από το 2014 βρισκόμαστε σε μια διαφορετική ΕΕ και Ευρωζώνη, δηλαδή σε μια νέα κατάσταση συλλογικής εποπτείας για τη δημοσιονομική της πολιτική και στενότερης συνεργασίας για τη γενικότερη οικονομική της πολιτική».
Όπως τονίζεται «το νέο σύστημα αμοιβαίας εποπτείας διαφέρει σημαντικά από το προηγούμενο (προ κρίσης). Όσον αφορά στη δημοσιονομική πτυχή γίνεται πιο δεσμευτικό και συνδυάζεται με αυστηρότερες κυρώσεις και ευκολότερες διαδικασίες επιβολής τους».
Οι συντάκτες της έκθεσης, επικαλούμενοι τον Αμερικανό οικονομολόγο Robert Barro, αναφέρουν ότι «το υψηλό δημόσιο χρέος αργά ή γρήγορα, θα οδηγήσει σε υψηλότερη φορολογία η οποία θα μειώσει το δυναμικό της οικονομικής ανάπτυξης. Η οδυνηρή εμπειρία των τελευταίων ετών έχει επιβεβαιώσει την άποψη του Barro, αφού σχεδόν σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν αυξηθεί οι φόροι, ενώ ταυτόχρονα έχουν μειώσει την πρόβλεψη για οικονομική ανάπτυξη. Επίσης νέοι στόχοι- προτεραιότητες είχαν υψηλό κόστος λόγω της πτώσης του ΑΕΠ που προκάλεσαν και τη δραματική αύξηση της ανεργίας. Τέλος, οι πολιτικές προτεραιότητες μπορεί να αποδειχθούν αντιπαραγωγικές με την έννοια ότι η πτώση του ΑΕΠ δυσκολεύει τις μεταρρυθμίσεις και την επίτευξη μιας όχι προσωρινής αλλά διατηρήσιμης ισορροπίας των προϋπολογισμών με εξάλειψη πρωτογενών ελλειμμάτων (φαινόμενο της "χιονοστιβάδας")».
Υπό το πρίσμα όμως αυτό, όπως εκτιμούν οι συντάκτες της έκθεσης, «δεν λύθηκε το ζήτημα του χρέους της Ελλάδας, της Πορτογαλίας κ.α. Κράτη- μέλη όπως η Ελλάδα (με το δημόσιο χρέος να παραμένει στα δυσθεώρητα ύψη του 170%) δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να μειώσουν τα χρέη (σε απόλυτα μεγέθη και ως ποσοστό του ΑΕΠ) στο επίπεδο που απαιτούν οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες αποκλειστικά μόνο με εθνικές προσπάθειες. Αν το επιχειρήσουν θα πρέπει να εφαρμόσουν και στο μέλλον "τυφλή" λιτότητα που όμως θα επιδεινώσει την κρίση χωρίς να λύσει το πρόβλημα της υπερχρέωσης. Επομένως, λογικό είναι να αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις» από την ΕΕ.
Σύμφωνα με την έκθεση, «κάθε κράτος μέλος θεσμοθετεί και τηρεί τον κανόνα του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού ("χρυσός κανόνας")» ενώ, όπως επίσης σημειώνεται στο σχετικό κείμενο, «η Ελλάδα θα πρέπει να δημοσιοποιήσει το νέο Μεσοπρόθεσμο 2014-2016 μέχρι τα τέλη Απριλίου 2014. Θα πρέπει να περιλαμβάνει τα μέτρα που θα διασφαλίσουν τη δημοσιονομική ισορροπία για την περίοδο μετά το τρέχον Μνημόνιο. Θα γίνουν τότε φανερές οι δεσμεύσεις της χώρας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο».

Πηγή: http://epikaira.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....