18 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια ημέρα δράσης για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία

Όλο και συχνότερα παρατηρούνται περιστατικά αμφισβήτησης / αναίρεσης του απεργιακού δικαιώματος για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, κυρίως λόγω της διεύρυνσης της λίστας των υπηρεσιών του δημοσίου για τις οποίες διακυβεύεται το απεργιακό δικαίωμα και του περιορισμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων, ενώ υπάρχουν και οι περιπτώσεις κυβερνήσεων που άμεσα παραβιάζουν τα ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα.
Πολλές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν κάνει χρήση των μηχανισμών επιτήρησης που έχει προβλέψει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) για την αντιμετώπιση των παραβιάσεων, την προστασία των εργαζομένων και την ενδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος.
Σύμφωνα με την PSI η διαμάχη που έχει ξεσπάσει από το 2012 μεταξύ της επιτροπής εργαζομένων και της επιτροπής εργοδοτών αφορά όλους τους εργαζόμενους και δεν μπορεί να παραμείνει εντός των τειχών του ILO.
Να θυμίσουμε ότι το 2012 στην τριμερή επιτροπή εφαρμογής των διεθνών κανόνων εργασίας του ILO, στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι των κυβερνήσεων, των εργοδοτών και των εργαζομένων είχαν κληθεί να δώσουν λόγο 45 χώρες για το αν και με ποιο τρόπο εφαρμόζουν το επίμαχο άρθρο 87 της διεθνούς συνθήκης εργασίας που αφορά το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι και το απεργιακό δικαίωμα. Ωστόσο, ύστερα από την πεισματική άρνηση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εργοδοτών να αναγνωρίσει το δικαίωμα της απεργίας ως καθολικό, η συνεδρίαση της επιτροπής του ILO έληξε χωρίς να πάρει απόφαση.
Το Μάρτιο η διοικούσα αρχή του ILO θα αποφασίσει για την επίλυση της σύγκρουσης. Όπως αναφέρει η PSI στο σχετικό δελτίο τύπου αν δεν υπάρξει συμφωνία θα υποστηρίξει την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο, για συμβουλευτική γνώμη επί του θέματος, όπως προβλέπεται από το καταστατικό του ILO.
Σε ότι αφορά τις δημόσιες υπηρεσίες συγκεκριμένα, η PSI υπενθυμίζει ότι οι παραβιάσεις των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων στο δημόσιο τομέα είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο και στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για συστημικές παραβιάσεις.
«Πολλές κυβερνήσεις έχουν ήδη εφαρμόσει στο δημόσιο τομέα τις χειρότερες πρακτικές του ιδιωτικού τομέα , σήμερα το 50% των εργαζομένων στις δημόσιες υπηρεσίες είναι σε επισφαλή εργασιακή σχέση, στην πλειονότητα γυναίκες». Περισσότερα εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απόφαση σταθμός για τις ημέρες απεργίας

Σε υπουργική απόφαση που εκδόθηκε, με εισήγηση του Συνηγόρου του Πολίτη, ορίζεται ρητά, ότι οι ημέρες απεργίας συνυπολογίζονται για τη συμπλήρωση των ημερών ασφάλισης που απαιτούνται για την άσκηση του δικαιώματος επιλογής ασφαλιστικού φορέα.
Η υπουργική απόφαση προέκυψε μετά από αναφορά ασφαλισμένου σχετικά με την απόρριψη του αιτήματός του να υπαχθεί σε ασφαλιστικό φορέα, το ΙΚΑ, με την αιτιολογία ότι δεν συμπλήρωνε κατά το προηγούμενο εξάμηνο 150 ημέρες ασφάλισης, λόγω συμμετοχής του σε απεργία.
Σύμφωνα με τον νόμο, προϋπόθεση για την επιλογή ασφαλιστικού φορέα, μεταξύ ΙΚΑ και ΟΑΕΕ, αποτελεί η συμπλήρωση των 25 ημερών εργασίας ανά μήνα στην εξασφάλιση του ΙΚΑ. Ο ασφαλισμένος ασκώντας το δικαίωμα επιλογής ασφαλιστικού φορέα, επέλεξε να υπαχθεί στο ΙΚΑ και ζήτησε την απαλλαγή του από την ασφάλιση στον ΟΑΕΕ. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι δεν συμπλήρωνε κατά το προηγούμενο εξάμηνο 150 ημέρες ασφάλισης στο ΙΚΑ, επειδή είχε συμμετάσχει σε απεργία.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, σε έγγραφο που απηύθυνε στη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων και στον ΟΑΕΕ, υπογράμμισε, ότι η απουσία υποχρέωσης καταβολής μισθού και, κατά συνέπεια και εισφορών κατά τη διάρκεια της απεργίας, δεν αναιρεί την ιδιότητα του μισθωτού, ούτε συνεπάγεται τη διάρρηξη του ασφαλιστικού δεσμού. Η Αρχή υποστήριξε πως μια αντίθετη ερμηνεία της συγκεκριμένης διάταξης ως προς τους ασφαλισμένους που δεν συμπληρώνουν 25 ημέρες ασφάλισης ανά μήνα λόγω συμμετοχής τους σε απεργία θα ήταν αντισυνταγματική, ενόψει του άρθρου 23 παρ. 2 του Συντάγματος, με το οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα της απεργίας, αλλά και της αρχής της αναλογικότητας.
Με Υπουργική Απόφαση που εκδόθηκε στη συνέχεια κατ΄ εξουσιοδότηση της σχετικής διάταξης του Ν. 4254/2014, ορίσθηκε ρητά ότι οι ημέρες απεργίας συνυπολογίζονται για την συμπλήρωση των ημερών ασφάλισης που απαιτούνται για την άσκηση του δικαιώματος επιλογής ασφαλιστικού φορέα. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απεργία

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απεργία

2014.11.13-Αφίσα-24ωρη-Απεργία-ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ-27-Νοεμβρίου-2014-Περιφέρεια

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γενική απεργία Πέμπτη 27/11/2014

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ανακοίνωση για την 24ωρη Απεργία ΑΔΕΔΥ 27 Νοεμβρίου 2014

Ανακοίνωση 24ωρη Απεργία ΑΔΕΔΥ 27 Νοεμβρίου 2014

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γενική Απεργία ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ στις 27/11/2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ στις 27/11/2014
Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. με βάση την απόφαση του Γενικού της Συμβουλίου (17-10-2014) προκηρύσσει 24ωρη Πανδημοσιοϋπαλληλική Απεργία την Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014, σε συντονισμό με τους εργαζόμενους του Ιδιωτικού Τομέα.
Η Γενική Απεργία αποτελεί σταθμό στο πρόγραμμα πολύμορφων παρατεταμένων κινητοποιήσεων που είναι ήδη σε εξέλιξη και θα κλιμακωθούν το επόμενο διάστημα με συλλαλητήρια, Γενικές Συνελεύσεις στους χώρους εργασίας και απεργίες σε συμπόρευση με τους εργαζόμενους του Ιδιωτικού Τομέα και ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
Είναι κοινή, πλέον, διαπίστωση πως αποτελεί στρατηγική επιδίωξη της Κυβέρνησης η συνεχής αποδιάρθρωση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Αυτή η επιδίωξη, επιχειρείται να συσκοτιστεί από την κυβερνητική ρητορική περί του «τέλους των Μνημονίων». Όμως, οποιαδήποτε προσπάθεια εξωραϊσμού δεν μπορεί να αντιστρέψει τη ζοφερή πραγματικότητα της συνεχούς επιδείνωσης της καθημερινότητας, κυρίως των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και την εμμονή της Κυβέρνησης στη διαιώνιση των πολιτικών της ακραίας λιτότητας.
Έτσι το αμέσως επόμενο διάστημα αναμένεται να συνεχιστεί η πολιτική της μείωσης των εισοδημάτων, με την άμεση μείωση των μισθών και των συντάξεων. Ειδικότερα για τους εργαζόμενους του Δημοσίου βασικό εργαλείο για την παραπέρα μείωση των εισοδημάτων τους θα αποτελέσει το «μισθολόγιο πείνας» που θα συνδέει το μισθό με την αξιολόγηση. Ταυτόχρονα γίνεται δραστική μείωση των οικογενειακών εισοδημάτων μέσω της υπερφορολόγησης των ιδιοκτησιών, με χαρακτηριστική περίπτωση τον ΕΝΦΙΑ.
Με την ίδια ένταση επιδιώκεται να προχωρήσουν οι 6.500 απολύσεις στο Δημόσιο, αλλά και δεκάδες χιλιάδες νέες απολύσεις που θα προκύψουν από την «αξιολόγηση» και τον «επανέλεγχο» των συμβάσεων.
Προαπαιτούμενο για την επικράτηση της βίαιης αναδιανομής των εισοδημάτων που προωθείται με τα αλλεπάλληλα μνημόνια είναι η εξουδετέρωση της συλλογικής έκφρασης των εργαζομένων. Αυτή επιχειρείται με τη συστηματική συκοφάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και την ποινικοποίηση κάθε απεργιακής κινητοποίησης που απειλεί τις επιδιώξεις του μνημονιακού καθεστώτος- με την αμέριστη συμβολή της δικαστικής εξουσίας. Πρόκειται για το προοίμιο εφαρμογής του νέου συνδικαλιστικού νόμου, που θα αποσκοπεί στο δραστικό περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και κυρίως του απεργιακού δικαιώματος.
Ο λεγόμενος εκσυγχρονισμός του κράτους, με την εφαρμογή της αξιολόγησης συναντά σημαντικές αντιστάσεις της μεγάλης πλειονότητας των εργαζομένων στο Δημόσιο, που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή που κήρυξε η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και οι Ομοσπονδίες. Ο αγώνας μας αποκάλυψε το πραγματικό περιεχόμενο και το ρόλο της επιχειρούμενης αξιολόγησης, ως εργαλείο που ανοίγει την πόρτα σε μελλοντικές διαθεσιμότητες-απολύσεις, που επιβάλλει φτώχεια διαρκείας στην πλειονότητα των εργαζομένων, που αποδομεί και κατακερματίζει τις συλλογικές σχέσεις εργασίας, ενώ ταυτόχρονα αναδιαρθρώνει το σύνολο του Δημοσίου προς το αντιδραστικότερο, ακριβώς για να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και του κεφαλαίου.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο με τις κινητοποιήσεις μας διεκδικούμε:
-Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις – Ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη. Καμία σύνδεση μισθού και βαθμού.
-Ακύρωση της «αξιολόγησης» και του «επανελέγχου» μετατροπής των συμβάσεων. Αποτροπή των απολύσεων και κατάργηση του ν. 4250/2014.
-Επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων Δημοσίων Υπαλλήλων. Μόνιμη και σταθερή εργασία, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.
-Ανατροπή της άδικης και ταξικής, σε βάρος των εργαζομένων και των αδύναμων στρωμάτων της κοινωνίας, φορολογίας με την άμεση κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
-Υπεράσπιση της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.
-Υπεράσπιση του ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού συστήματος.
-Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, τη διαγραφή του χρέους, τη δημόσια ιδιοκτησία και τον κοινωνικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος.
-Ανατροπή των αντεργατικών μνημονιακών πολιτικών.
Προειδοποιούμε την Κυβέρνηση ότι εάν επιχειρήσει να προωθήσει στη Βουλή τα νέα εξοντωτικά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων όπως το «μισθολόγιο πείνας» που επεξεργάζεται, την πλήρη ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος και την κατάργηση συνδικαλιστικών ελευθεριών οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο θα κλιμακώσουμε τους αγώνες μας με άμεση κήρυξη Απεργιακών κινητοποιήσεων για να ακυρώσουμε τους παραπάνω σχεδιασμούς.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι απεργίες και η δικαιοσύνη

Είναι οι μοναδικές υποθέσεις για τις οποίες μπορεί κανείς να στοιχηματίσει την έκβασή τους. Οι δίκες κατά απεργών βρίσκουν σχεδόν πάντα νικητή τον εργοδότη. Μάλιστα, ενίοτε εκδικάζονται και σε εκπληκτικά γρήγορους ρυθμούς.
Στην περίπτωση της απεργίας της ΕΘΕΛ το 2013, οι χρόνοι συντμήθηκαν τόσο, ώστε η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών βγήκε σχεδόν ακαριαία. Η αγωγή κατατέθηκε Σάββατο, η θυροκόλληση στην έδρα του σωματείου έγινε στις 9.30 το βράδυ της ίδιας ημέρας και η δικαστική απόφαση που απαγόρευε την απεργία εκδόθηκε στις 9 το πρωί της Κυριακής!
Εχει εμπεδωθεί πλέον στην κοινή γνώμη ότι όσες φορές εργαζόμενοι προχωρούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, αρκεί μια προσφυγή στη Δικαιοσύνη για να χαρακτηριστούν παράνομες ή καταχρηστικές ή και τα δυο. Αλλωστε, το δικαίωμα της απεργίας, όπως έχει επισημάνει και ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημ. Λινός, είναι το πιο κακοποιημένο από τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα.Το επιβεβαιώνουν και τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, που δημοσιεύει σήμερα, πρώτη φορα, η «Κ.Ε» και αφορούν στο Πρωτοδικείο Αθηνών.
Οπως προέκυψε ύστερα από έρευνα του προέδρου Πρωτοδικών Χρ. Σεβαστίδη, υπό την κρίση της Δικαιοσύνης τέθηκαν 285 απεργίες κατά το χρονικό διάστημα 2009 - τέλος Σεπτεμβρίου 2014. Από αυτές, οι 249 κρίθηκαν παράνομες και καταχρηστικές, 6 απορρίφθηκαν για τυπικούς-νομικούς λόγους και μόλις 30 κρίθηκαν νόμιμες.
Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά και φανερώνουν ότι και με τη συνδρομή της Δικαιοσύνης, η απεργία, που, ιδιαίτερα σε καιρούς μεγάλης και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, αποτελεί ισχυρό διεκδικητικό μέσο των εργαζομένων για να αμυνθούν απέναντι σε απολύσεις, δραστικές και αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών κ.λπ. βρίσκεται υπό διωγμόν.
Από το σύνολο των απεργιών, οι 226 απορρίφθηκαν καθαρά για τυπικούς λόγους, όπως μη διάθεση προσωπικού ασφαλείας, μη τήρηση προθεσμίας ειδοποίησης, λήψη απόφασης από αναρμόδιο όργανο και οι 11 καθαρά για λόγους που αφορούν τη δυσανάλογη ζημία που θα επέλθει στον εργοδότη ή το ότι θίγεται το διευθυντικό του δικαίωμα.
Οπως τονίζει ο κ. Σεβαστίδης, για τη σημερινή απαξίωση του δικαιώματος της απεργίας ευθύνες έχουν και τα ίδια τα εργατικά συνδικάτα. «Οι περισσότερες απεργίες κρίνονται παράνομες από τα Δικαστήρια λόγω μη τήρησης των τυπικών προϋποθέσεων. Τα συνδικάτα ωστόσο προχωρούν συνειδητά στην κήρυξη παράνομων απεργιών, έχοντας προφανώς σαν μοναδικό στόχο την υποτιθέμενη εκπλήρωση του συνδικαλιστικού τους καθήκοντος, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την αρνητική επίδραση πάνω στους εργαζομένους και τον κοινωνικό αντίκτυπο που έχουν τέτοιες ενέργειες».
Αξίζει να σημειωθεί ότι την πρωτιά στην κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων έχει ο πολύπαθος χώρος των ΜΜΕ (τηλεοπτικοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί και εφημερίδες), με 128 απεργίες, ενώ ακολουθούν τα σωματεία στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Μετρό, ΣΤΑΣΥ κ.λπ.), με 55 απεργίες.

Πηγή: http://www.enet.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απεργία 23ης Σεπτέμβρη

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

24ωρη Πανδημοσιοϋπαλληλική Απεργία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι σε όλη την Ελλάδα με τη συμμετοχή μας στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση που έχει κηρύξει η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. θα στείλουμε ηχηρό μήνυμα καταδίκης της αντιλαϊκής πολιτικής της Κυβέρνησης που συνεχίζει τον αυταρχικό της κατήφορο με συνεχείς απολύσεις Δημοσίων Υπαλλήλων, αλλά και με την επιστράτευση της δικαιοσύνης προκειμένου να ποινικοποιήσει το δίκαιο αγώνα μας και να καταργήσει το δικαίωμά μας στην απεργία.
Η σημερινή 24ωρη Πανδημοσιοϋπαλληλική Απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει στόχο την υπεράσπιση των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών, ενάντια στην πολιτική συρρίκνωσης και παράδοσής τους στο ιδιωτικό κερδοσκοπικό κεφάλαιο, αλλά και την ανάδειξη της αντίθεσης των εργαζομένων στην κυβερνητική πολιτική των απολύσεων, της ανεργίας, της φοροληστείας και των ιδιωτικοποιήσεων.
Όλοι και όλες στην 24ωρη απεργία και στα απεργιακά συλλαλητήρια
για να:
• Να καταγγείλουμε την Κυβέρνηση και την αυταρχική πολιτική της και να υπερασπιστούμε τον πολύμηνο καθολικό αγώνα μας για το δικαίωμα στην εργασία των χιλιάδων συναδέλφων μας που απολύθηκαν ή αντιμετωπίζουν την απειλή της απόλυσης και για την επαναλειτουργία όλων των υπηρεσιών που καταργήθηκαν
• Να ακυρώσουμε στην πράξη το νόμο 4250/2014 με στόχο την κατάργησή του συνεχίζοντας την Απεργία – Αποχή από όλες τις διαδικασίες που σχετίζονται με την αξιολόγηση και τον επαναπροσδιορισμό με νέα κριτήρια της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου.
Στην Αθήνα το συλλαλητήριο θα πραγματοποιηθεί έξω από το κτήριο του Αρείου Πάγου (Λεωφ. Αλεξάνδρας 121) στις 9:30πμ, την ώρα που θα εκδικάζεται η προσφυγή του Δημοσίου κατά της απόφασης που δικαιώνει τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, που συνεχίζουν μαζί με όλους τους απολυμένους το δίκαιο μακροχρόνιο αγώνα τους.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Έχουμε όλοι μας πολύ σοβαρούς λόγους για τη συμμετοχή στην Απεργία.
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας στην Απεργία
και στη μόνιμη και σταθερή εργασία.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Συμμετοχή στην Απεργία της 23ης Σπτεμβρίου

Το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας καλεί όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο Τομέα, να συμμετέχουν στην 24ωρη Πανελλήνια Πανδημοισοϋπαλληλική απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ για την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2014. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών στις 18 Σεπτεμβρίου έκρινε " παράνομη" και "καταχρηστική" την αποχή των υπαλλήλων από τις διαδικασίες αξιολόγησης.
Ως συνδικαλιστικό κίνημα και εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα έχουμε υποχρέωση να αντισταθούμε σε μεθόδους και πρακτικές που με αυθαίρετο και αντισυνταγματικό τρόπο θα οδηγήσουν πρωτίστως σε απολύσεις και στη συνέχεια σε μείωση των μισθών και άνιση κατηγοριοποίηση των υπαλλήλων. Ο αγώνας και η προσπάθεια που ξεκινήσαμε και συνεχίσαμε όλο αυτό το διάστημα δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν. Η δυναμική μας συμμετοχή στην απεργία θα αποτελέσει ένα ηχηρό μήνυμα μέχρι να εκδικαστεί η προσφυγή της ΑΔΕΔΥ τον Οκτώβριο στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Την Τρίτη καλούμε όλους τους συναδέλφους να συγκεντρωθούν στο Διοικητήριο και ώρα 10.30 π.μ. προκειμένου να δηλώσουμε την αντίθεσή μας στην δικαστική απόφαση και στις σχεδιαζόμενες ενέργειες του Υπουργείου να προχωρήσει στην αξιολόγηση παραβλέποντας τη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης.

Για την Εκτελεστική Γραμματεία
Η Πρόεδρος
Λέκκα Νικολίνα Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αλλαγές στο καθεστώς των απεργιών

Έχοντας να επιλέξει μεταξύ απόλυτης ελευθερίας στη λήψη αποφάσεων για απεργία που ισχύει στη Γαλλία ή στην Ισπανία κι ενός άκρως περιοριστικού πλαισίου που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στη Βουλγαρία, η Ελλάδα καλείται από την τρόικα να αλλάξει τον τρόπο δράσης και λήψης αποφάσεων των συνδικάτων.
Μελέτη με την καταγραφή τού τι ισχύει στην Ευρώπη θα αποτελέσει το βασικό εργαλείο του υπουργείου Εργασίας στη σύνοδο των κοινωνικών εταίρων που θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη, με σύμμαχο το ILO.

Δίκαιος συμβιβασμός
Ένα δίκαιο συμβιβασμό μεταξύ της πραγματικής ανάγκης για καθιέρωση ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου που θα διέπει τη συνδικαλιστική δράση στην Ελλάδα, των πιέσεων της τρόικας να εφαρμοστούν στη χώρα οι πιο «σκληρές» πολιτικές που ισχύουν σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Βουλγαρία και των έντονων αντιδράσεων όχι μόνο των συνδικάτων, αλλά και κυβερνητικών στελεχών που προέρχονται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, επιδιώκει το υπουργείο Εργασίας στο θέμα της αλλαγής του συνδικαλιστικού νόμου. Πρόκειται για ένα θέμα «εμβληματικού χαρακτήρα» για την τρόικα των δανειστών, που ζητεί την επιβολή των πιο σκληρών προβλέψεων, όπως για παράδειγμα η λήψη απόφασης για απεργία με απόλυτη πλειοψηφία 50%+1 της γενικής συνέλευσης των μελών μιας επιχείρησης, που ισχύει μόνο στη Βουλγαρία. Στην Ελλάδα οι απεργίες προστατεύονται από το Σύνταγμα και οι προϋποθέσεις καθορίζονται από νόμο. Αποφάσεις λαμβάνονται από τη Γενική Συνέλευση (σωματεία) ή από το Δ.Σ.
Για να ξεπεράσει τις ασφυκτικές οχλήσεις των δανειστών, ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης ανέθεσε σε δικηγορικό γραφείο τη διεξαγωγή μελέτης σε τουλάχιστον δέκα χώρες της Ε.Ε., την οποία παρέδωσε ήδη στους εκπροσώπους της τρόικας. Παράλληλα, πριν ακόμη επισκεφθεί το Παρίσι, είχε έρθει σε συμφωνία με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (ILO) ώστε να τεθεί επικεφαλής μιας προσπάθειας διεξαγωγής διαλόγου με τους κοινωνικούς εταίρους της Ελλάδας. Ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης έχει παραδεχθεί ότι είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες ώστε αυτονόητα θέματα, όπως η αλλαγή ενός ξεπερασμένου πλαισίου, να συζητηθούν και να συμφωνηθούν μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Με την απόφασή του δε, ο διάλογος να διεξαχθεί στη Γενεύη, την έδρα του ILO, οργανισμού στον οποίο έχει πολλές φορές καταφύγει η ΓΣΕΕ, ο υπουργός Εργασίας επιδιώκει να θέσει τους πάντες και κυρίως τη ΓΣΕΕ προ των ευθυνών τους. Και μάλιστα για ένα θέμα όπως το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη συνδικαλιστική δράση στην Ελλάδα, που και από τα ίδια τα συνδικάτα –ή τουλάχιστον τα πλέον ώριμα μέλη τους– έχει χαρακτηριστεί παρωχημένο και εκ του αποτελέσματος αποτυχημένο.

Τι ισχύει στις άλλες χώρες
-Στο Βέλγιο είναι επίσης συνταγματικά αναγνωρισμένο το δικαίωμα για απεργίες, χωρίς όμως να καθορίζεται από νόμο. Απεργίες αποφασίζονται κατόπιν συλλογικής διαπραγμάτευσης, χωρίς να απαιτείται η ύπαρξη αναγνωρισμένου σωματείου. Στο Δημόσιο, οι όροι καθορίζονται μέσω Συλλογικής Σύμβασης, με στόχο τη διαφύλαξη του δημοσίου συμφέροντος. Το δικαίωμα ανταπεργίας για τους εργοδότες αναγνωρίζεται υπό προϋποθέσεις, όμως δεν εφαρμόζεται στην πράξη.
-Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το δικαίωμα για απεργία αναγνωρίστηκε άμεσα το 1998, ενώ έως το 1999, ο εργοδότης μπορούσε να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας των απεργών. Πλέον, οι απεργοί προστατεύονται για 12 εβδομάδες (ισχύει μόνο για τους υπαλλήλους και όχι για τους εργάτες). Ακόμη και σήμερα, βέβαια, δεν εξασφαλίζεται η δυνατότητα επαναπρόσληψης εργαζομένου που απολύθηκε, ακόμη κι αν η απόφαση κρίθηκε παράνομη! Για να ληφθεί απόφαση απεργίας, πρέπει να πραγματοποιηθεί μυστική ψηφοφορία των μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης, ενώ 7 ημέρες νωρίτερα θα πρέπει να έχει ενημερωθεί για την ψηφοφορία ο εργοδότης. Στο Δημόσιο, σε περίπτωση απεργίας, ο κρατικός μηχανισμός παρέχει υπηρεσίες. Η ανταπεργία επιτρέπεται ως αμυντική μορφή αντίδρασης των εργοδοτών.
-Στην Ισπανία, το δικαίωμα προβλέπεται στο Σύνταγμα, η απεργία κηρύσσεται από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ελεύθερα, ενώ εάν κηρυχθεί από συμβούλια εργαζομένων, πρέπει να υπάρχει πλειοψηφία μελών. Πρόκειται για ατομικό δικαίωμα που μπορεί να αποφασιστεί ακόμη και από αυτόνομες ομάδες. Στο Δημόσιο, προϋπόθεση για την πραγματοποίηση απεργίας είναι η συνέχιση παροχής βασικών υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο.
-Στη Γερμανία, το δικαίωμα καθορίζεται με συλλογικές συμβάσεις. Δεν είναι νόμιμη μια απόφαση για απεργία «όταν ο σκοπός της αποτελεί ζήτημα που οι κοινωνικοί εταίροι δεν είναι αρμόδιοι να ρυθμίσουν με συλλογική σύμβαση». Προκηρύσσεται από συνδικαλιστικές οργανώσεις και θεωρούνται παράνομες οι «αδέσποτες» απεργίες. Βέβαια, θεωρείται εσωτερικό θέμα των συνδικάτων ο τρόπος λήψης της απόφασης και δεν ασκεί επιρροή στη νομιμότητα της απεργίας. Στο δημόσιο, απαιτείται προσωπικό ασφαλείας για τη λειτουργία της υπηρεσίας, ενώ η ανταπεργία θεωρείται αμυντικό μέτρο, στο πλαίσιο της «ισότητας των όπλων».
-Στη Γαλλία, βάσει Συντάγματος αλλά και του γαλλικού δικαίου, η απεργία είναι κατ’ αρχήν νόμιμη. Αρκεί η απόφαση μιας άτυπης ομάδας, ενώ οι συμμετέχοντες δεν χρειάζεται να είναι μέλη σωματείου. Δεν προβλέπονται αντιπροσωπευτικότητα ή πλειοψηφίες. Απαιτείται, όμως, προειδοποίηση. Στο δημόσιο, περιορισμοί υπάρχουν στης δημόσιες μεταφορές, ενώ απαγορεύονται σε ενστόλους. Δεν προβλέπεται δικαίωμα ανταπεργίας για τους εργοδότες.
-Στη Βουλγαρία, απαιτείται πλειοψηφία μεγαλύτερη του 50% από το σύνολο του προσωπικού, τόσο για την υπογραφή σύμβασης όσο και για την πραγματοποίηση απεργίας. Στις ΔΕΚΟ, πρέπει με συμφωνία να ρυθμιστούν οι προϋποθέσεις.

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απεργία

Αφίσα-24ωρη-Απεργία-ΑΔΕΔΥ-9-Ιουλίου-2014-Περιφέρεια

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας καλεί τους εργαζόμενους στην απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης

Το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ καλεί όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα να συμμετέχουν την Τετάρτη 9 Ιουλίου στην 24ωρη πανελλαδική απεργία, που έχει προκηρυχθεί από την ΑΔΕΔΥ.
Βασικό αίτημά μας είναι η απόσυρση του μέτρου της αξιολόγησης με την μορφή που έχει αποφασιστεί. Η επιβολή μιας αυθαίρετης αξιολόγησης, που κατηγοριοποιεί τους υπαλλήλους με τρόπο αντισυνταγματικό, αφού δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια μας, βρίσκει αντίθετους. Πάγια θέση του συνδικαλιστικού κινήματος είναι η αξιολόγηση με τρόπο αντικειμενικό, που θα στηρίζεται στην αποτίμηση των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των υπαλλήλων. Αυτό θα επιτευχθεί με την περιγραφή των θέσεων, των καθηκόντων και τη στοχοθεσία. Πρέπει να ποσοτικοποιηθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες και με βάση αυτούς τους δείκτες να προχωρήσουμε στην αξιολόγηση.
Επίσης η αξιολόγηση δεν θα πρέπει να συνδεθεί με απολύσεις και μείωση μισθών, αλλά με την αναβάθμιση της δημόσιας διοίκησης. Θα πρέπει να προχωρήσει η αντικειμενική αξιολόγηση των υπηρετούντων σε θέσεις ευθύνης και όχι με δομημένη συνέντευξη που ενέχει το στοιχείο της υποκειμενικότητας.
Η συλλογή υπογραφών για την αποχή από την συγκεκριμένη μορφή αξιολόγησης αγγίζει σε πανελλαδικό επίπεδο και τοπικό το 100%. Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα τα τελευταία χρόνια είναι ανελέητη. Η περικοπή των μισθών και η μείωση των συντάξεων επίσης. Τα αποθεματικά των ταμείων μειώθηκαν δραματικά μετά το κούρεμα των ομολόγων, χωρίς αντίστοιχη ανακεφαλαιοποίησή τους όπως συνέβηκε με τις τράπεζες.
Με την πρόφαση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας , οδηγηθήκαμε σε εργασιακό μεσαίωνα και αύξηση της ανεργίας. Η ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών μόνο αύξηση του κέρδους των ιδιωτών μπορεί να υποσχεθεί. Είμαστε ενάντια στην απελευθέρωση της ενέργειας που αποτελεί δημόσιο αγαθό. Επίσης η εμπειρία άλλων κρατών έδειξε ότι η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Για όλα τα παραπάνω αιτήματα είναι επιβεβλημένη η συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία, το μόνο μέτρο αντίδρασης και αγώνα που έχουν οι υπάλληλοι στα χέρια τους. Θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. μπροστά στο Διοικητήριο και θα ακολουθήσει πορεία.

Για την Εκτελεστική Γραμματεία

Η Πρόεδρος
Λέκκα Νικολίνα Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

24ωρη απεργία Τετάρτη 9 Ιουλίου

Ανακοίνωση 24ωρη Απεργία ΑΔΕΔΥ 9 Ιουλίου 2014

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

ΑΔΕΔΥ: Αποφάσισε πανελλαδική απεργία στις 9 Ιουλίου

Πανελλαδική απεργία σε όλο το Δημόσιο στις 9 Ιουλίου, με συγκεντρώσεις και πορείες σε όλη τη χώρα, αποφάσισε το γενικό συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Εν συνεχεία θα πραγματοποιηθούν γενικές συνελεύσεις των συλλόγων για να αποφασισθεί η πορεία των κινητοποιήσεων τους.
Η ΑΔΕΔΥ προχώρησε σε αυτή την απόφαση καθώς όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, "διαπιστώνει ότι η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της αναδιανομής του πλούτου και της διάλυσης των τελευταίων αναχωμάτων εργασιακών δικαιωμάτων και κοινωνικής προστασίας. Συνεχίζει την πολιτική της συρρίκνωσης των δημόσιων κοινωνικών αγαθών με κατάργηση δομών και υπηρεσιών. Εκχωρεί νευραλγικής σημασίας τομείς του κοινωνικού κράτους (υγεία, παιδεία, δομές αυτοδιοίκησης, ενέργεια, νερό κλπ) στο ιδιωτικό κερδοσκοπικό κεφάλαιο".
Εκτιμά ότι με το "νομοσχέδιο επιλογής προϊσταμένων στο δημόσιο, η κυβέρνηση προετοιμάζει νέα έφοδο στις θέσεις ευθύνης προσπαθώντας να ελέγξει πλήρως τη διοικητική ιεραρχία και να επιβάλλει πλήρη συμμόρφωση προς τα μνημονιακά σχέδια στο χώρο του δημοσίου συνεχίζοντας και διευρύνοντας τον ασφυκτικό κομματικό έλεγχο".
Ταυτόχρονα το γενικό συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ κήρυξε τη Δευτέρα 30 Ιούνη ημέρα Πανελλαδικής Δράσης και καλεί "όλους τους Γενικούς Διευθυντές μα μην εκδώσουν αποφάσεις επιμερισμού ποσοστών και να μη συντάξουν εκθέσεις αξιολόγησης, τους συναδέλφους να μη συμπληρώσουν τα φύλλα αυτοαξιολόγησης και να τα παραδώσουν στα σωματεία τους, τους Διευθυντές να μη συντάξουν εισηγήσεις αξιολόγησης των υπαλλήλων τους". Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εργατική Πρωτομαγιά: Τι είναι - Πως καθιερώθηκε

H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαμαρτύρονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών. Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886.
Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές. Στη δυναμική πορεία του Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.
Οι βίαιες συμπλοκές έλαβαν χώρα τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, στην οποία συμμετείχαν ενεργά μέλη του αναρχικού κινήματος. Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία έλαβε την εντολή να διαλύσει με τη βία την κινητοποίηση.
Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, άγνωστος από το πλήθος πέταξε προς τις αστυνομικές δυνάμεις μία χειροβομβίδα, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες.
Σε απάντηση, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν τους συγκεντρωμένους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις διαδηλωτές και σημαντικός αριθμός τους να τραυματιστεί. Στη συμπλοκή έχασαν τη ζωή τους και άλλοι έξι αστυνομικοί από πυρά, χωρίς να εξακριβωθεί η προέλευσή τους. Την προηγούμενη μόλις ημέρα, επιπλέον 4 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Οκτώ συνδικαλιστές καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού. Μοναδικό επιχείρημα του εισαγγελέα, Τζούλιους Γκρίνελ, εναντίον τους ήταν η ενθάρρυνση του άγνωστου βομβιστή από τους λόγους που εκφώνησαν. Ως εκ τούτου, κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και θανατώθηκαν.

Η Πρωτομαγιά ανά τον κόσμο
Την επίσημη καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς από το ιδρυτικό συνέδριο της Δευτέρας Διεθνούς ακολούθησε η πρόταση του Ρέιμοντ Λαβίν, η οποία καλούσε σε διεθνή κινητοποίηση την ημέρα της επετείου των γεγονότων του Σικάγο το 1890. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα οι διαδηλώσεις της 1ης Μαΐου να λάβουν έκτοτε ετήσιο χαρακτήρα.
Ως γιορτή αφιερωμένη στους αγώνες των εργατών και στο σοσιαλιστικό κίνημα, η Πρωτομαγιά αποτελεί μία τεράστιας σημασίας επίσημη γιορτή για χώρες όπως η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η Κούβα και τα πρώην Σοβιετικά κράτη. Οι εορτασμοί περιλαμβάνουν συνήθως μεγαλειώδεις λαϊκές και στρατιωτικές παρελάσεις.
Η σοβιετική Πρωτομαγιά σημαδευόταν από τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Μόσχας, η οποία διέσχιζε και την Κόκκινη Πλατεία, όπου βρίσκονταν ο εκάστοτε γενικός γραμματέας, η κυβέρνηση και όλο το Ανώτατο Σοβιέτ και παρακολουθούσαν μια αληθινή επίδειξη δύναμης.
Στη Βραζιλία, η μέρα των εργατών είναι επίσημη γιορτή που γιορτάζεται από τα συνδικάτα με ολοήμερες εκδηλώσεις.
Στην Ιαπωνία, παρά το γεγονός ότι η Πρωτομαγιά δεν έχει οριστεί επίσημα ως εθνική αργία από την κυβέρνηση, επειδή ημερολογιακά συμπίπτει με τη λεγόμενη χρυσή εβδομάδα των αργιών, είτε δίνεται από του εργοδότες ως αργία είτε λαμβάνεται ως άδεια άνευ αποδοχών από την πλειονότητα των Ιαπώνων. Σκοπός δεν είναι η συμμετοχή σε μαζικές διαδηλώσεις για τον εορτασμό της ημέρας, αλλά συνήθως, η προσωπική ξεκούραση. Συνήθως, ανήμερα της Πρωτομαγιάς, τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα διοργανώνουν πορείες και κινητοποιήσεις στο Τόκιο.
Στο Νεπάλ, η Πρωτομαγιά αναγνωρίστηκε ως εθνική αργία το 2007, παρότι γιορτάζεται στη χώρα από το 1963.
Η γερμανική Πρωτομαγιά αποτελεί μία σημαντική ημέρα, όπου παραδοσιακά τονίζεται η πολιτική σημασία την ημέρας στις περισσότερες περιοχές της και αναφέρεται συνήθως ως «Ημέρα των Εργατών». Μαζικές ετήσιες διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στο Βερολίνο, οι μεγαλύτερες από τις οποίες διοργανώνονται από εργατικά συνδικάτα και πολιτικά κόμματα.
Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς είναι οι μοναδικές χώρες στις οποίες ως Ημέρα της Εργασίας δεν εορτάζεται η Πρωτομαγιά, αλλά η πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου. Το 1894, ο εορτασμός της Ημέρας της Εργασίας έγινε νόμος του κράτους των ΗΠΑ, με απόφαση του Κογκρέσου και νόμος του Καναδά με απόφαση του Kοινοβουλίου της χώρας. Στόχος ήταν η αποφυγή της ταύτισης των εργατικών κινημάτων με την αριστερά της χώρας στην οποία είχαν συμβεί τα γεγονότα του Σικάγου.

Η ελληνική Πρωτομαγιά
Η πρώτη ελληνική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε το 1893 από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. Περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και διαδήλωσαν υπέρ της οκτάωρης εργασίας, της καθιέρωσης της Κυριακής ως αργίας και της κρατικής ασφάλισης για θύματα εργατικών ατυχημάτων. Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα, το οποίο επέδωσαν στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Η κωλυσιεργία του προέδρου της Βουλής να το εκφωνήσει προκάλεσε τη μεγαλόφωνη αντίδραση του Καλλέργη, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, με εντολή του προέδρου, για διατάραξη της συνεδρίασης. Ο Καλλέργης ξυλοκοπήθηκε και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε για δύο μέρες. Λίγες μέρες αργότερα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών.
Χρειάστηκε να περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια, ως το 1911 που γιορτάστηκε και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά. Στο διάστημα αυτό ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους, ενώ πολλά σωματεία και δευτεροβάθμιες οργανώσεις δημιουργήθηκαν.
Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη. Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σ´αυτούς τον Μπεναρόγια, που εξορίζεται στη Σερβία.
Tην ίδια χρονιά, στην Αθήνα, αποφασίζεται να γιορταστεί εκ νέου η Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Ν.Γιαννιού στο Μετς, με κεντρικό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο». Η Αστυνομία οδήγησε τους Γιαννιό, Αποστολίδη και Παπαγιάννη στα γραφεία της γιατί «δεν είχαν άδειαν», όπου τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.
Η πρωτομαγιά γιορτάζεται ξανά το 1919 σε 12 πόλεις πανελλαδικά, ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ. Στο μεταξύ, ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και τα σωματεία αρχίζουν να αποκτούν καθαρά εργατικό χαρακτήρα.
Σήμερα, βάσει νόμου, οι αργίες διακρίνονται σε αυτές που έχουν καθοριστεί ως ημέρες υποχρεωτικής αργίας, κατά τις οποίες απαγορεύεται κάθε βιομηχανική, βιοτεχνική, εμπορική εργασία και κάθε επαγγελματική εν γένει δραστηριότητα, καθώς βέβαια και η απασχόληση των μισθωτών, και ως ημέρες προαιρετικής αργίας, στις οποίες επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του εργοδότη η λειτουργία της επιχείρησης και η απασχόληση ή μη των μισθωτών που απασχολούνται από αυτόν.
Η 1η Μαΐου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Α.Ν. 380/68, αποτελεί υποχρεωτική αργία, όταν κηρύσσεται ως τέτοια με απόφαση του υπουργού Απασχόλησης, διαφορετικά εντάσσεται στις προαιρετικές αργίες. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αφίσα απεργίας Πρωτομαγιάς

Πρωτομαγιά 2014 Αφίσα

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η πορεία του Εργατικού Κέντρου και της ΑΔΕΔΥ στην Καλαμάτα

Με μικρή συμμετοχή εργαζομένων πραγματοποιήθηκε σήμερα η απεργιακή συγκέντρωση μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας.
Στη συγκέντρωση που οργάνωσαν το Εργατικό Κέντρο και το Νομαρχιακό Τμήμα Μεσσηνίας της ΑΔΕΔΥ, οι λίγοι απεργοί - εργαζόμενοι στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, τάχθηκαν κατά των μνημονιακών πολιτικών και του πολυνομοσχεδίου που ψηφίστηκε πρόσφατα. Και διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για την ανατροπή αυτών των πολιτικών.
Μετά τις ομιλίες έγινε πορεία στην Αριστομένους και στους δρόμους γύρω από την κεντρική πλατεία.

Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται μετά το "Διαβάστε περισσότερα".

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απεργία

Αφίσα απεργίας 9/04/2014

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....