Το 92% των δανείων από το 2010 έχει επιστραφεί στους πιστωτές!

«Τα προγράμματα λιτότητας έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων». Πλήρη απομυθοποίηση της περιλάλητης «γενναιοδωρίας» των πιστωτών μας, οι οποίοι τη στιγμή που η Ελλάδα κινδύνευε έβαλαν βαθιά το χέρι στην τσέπη και την έσωσαν, όπως ισχυρίζεται η επίσημη αφήγηση, αποτελεί έκθεση βρετανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. Με βάση την ίδια αφήγηση, που κυριαρχεί στις στήλες όχι μόνο του λαϊκίστικου γερμανικού Τύπου (βλ. Bild), αλλά και σε σημαντικό μέρος του ελληνικού, το κίνητρο των δανειστών μας δεν ήταν άλλο από την ανιδιοτελή αλληλεγγύη. Κι έτσι κι εμείς οφείλουμε τώρα, αφού εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας, να φανούμε τυπικοί με τις υποχρεώσεις μας και να επιστρέφουμε τα χρήματα που όλοι μαζί υποτίθεται πως δανειστήκαμε…
Τίποτε απ” όλα αυτά δεν αντιστοιχεί στην αλήθεια, αναφέρεται σε μια καλά τεκμηριωμένη έκθεση που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, με τίτλο «Έξι κρίσιμα σημεία για το ελληνικό χρέος και τις επερχόμενες εκλογές», η βρετανική οργάνωση Jubilee Debt Campaign. Να τονίσουμε ότι από το 2010 ακόμη η συγκεκριμένη οργάνωση είχε προειδοποιήσει για τη μεροληψία και την κρυφή ατζέντα των προγραμμάτων δανειοδότησης στην Ελλάδα. «Επαναλαμβάνονταν λάθη που είχαν γίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες τις δεκαετίες του 1980 και του 1990», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Με βάση την παρούσα έκθεση, εν συντομία, το 92% των χρημάτων που δανειστήκαμε από την τρόικα από το 2010 μέχρι σήμερα έχει επιστρέφει στους πιστωτές!
Το συνολικό ποσό που έχει εισρεύσει τυπικά στην Ελλάδα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από τον Μάιο του 2010 -όταν ο Γιώργος Παπανδρέου με την παρέα του υπέγραφαν το πρώτο Μνημόνιο του ξεπουλήματος- μέχρι το τέλος του 2014 ήταν 252 δις ευρώ, σε ένα σύνολο χρέους που στα τέλη του 2014 έφτανε τα 317 δις ευρώ. Από αυτά τα 252 δις ευρώ που χρεώθηκαν στα βιβλία του ελληνικού Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), 149,2 δις ευρώ -δηλαδή η μερίδα του λέοντος- κατευθύνθηκαν στην αποπληρωμή παλιότερων χρεών.
Επίσης, 48,2 δις ευρώ διατέθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων τον Φεβρουάριο του 2012, και 34,5 δις ευρώ ήταν τα διάφορα «γλυκαντικά» που δόθηκαν στους ιδιώτες κατόχους ομολόγων για να συμμετάσχουν στην αναδιάρθρωση. Άθροισμα όλων αυτών, 231,9 δις ευρώ ή το 92% των χρημάτων που δανείστηκε η Ελλάδα για να σωθεί, υποτίθεται. Αυτό που στην πραγματικότητα συνέβη, ωστόσο, είναι ο υπερδανεισμός της Ελλάδας και η βαθύτερη υποδούλωσή της στους δανειστές, μέσω της κρατικοποίησης του δημόσιου χρέους!
Αυτό ωστόσο, που από την δεύτερη κιόλας σελίδα της επισημαίνει η έκθεση ήταν πως η μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους εύκολα μπορούσε να προβλεφθεί από το 2010 κιόλας. Ο κίνδυνος που ελλόχευε είχε περιγράφει πολύ καθαρά και σήμερα είναι αποτυπωμένος σε επίσημα πρακτικά. Ουδείς, επομένως, δικαιούται να επικαλείται το τεκμήριο της άγνοιας!
Η έκθεση αναφέρεται συγκεκριμένα στη συζήτηση που διεξήχθη στη διοίκηση του ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 και είδε το φως της δημοσιότητας το 2013 από τις στήλες της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal. Τονίζεται, για παράδειγμα, η τοποθέτηση της Βραζιλίας για τον δανεισμό της Ελλάδας στη σχετική συζήτηση, όπου, τον Μάιο του 2010, ο εκπρόσωπος της λατινοαμερικανικής χώρας ανέφερε ότι τα δάνεια του Ταμείου «μπορούν να ιδωθούν όχι ως διάσωση της Ελλάδας, η οποία θα πρέπει να υποστεί μια στρεβλή προσαρμογή, αλλά ως διάσωση των ιδιωτών κατόχων χρέους στην Ελλάδα, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». Στην ίδια συνεδρίαση του ΔΝΤ, τον Μάιο του 2010, η Αργεντινή είχε υποστηρίξει ότι «θα έπρεπε να είναι στο τραπέζι μια αναδιάρθρωση χρέους». Το ίδιο είχε πει και ο εκπρόσωπος του Ιράν.
Κριτική άσκησαν εκπρόσωποι πολλών χωρών (Αίγυπτος, Κίνα κ.ά.) απέναντι επίσης στις υπεραισιόδοξες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με την Ινδία να προειδοποιεί ότι οι περικοπές θα πυροδοτήσουν ένα σπιράλ ανεργίας, μειωμένων εσόδων και αύξησης του χρέους, που θα έκανε αναπότρεπτη μια μελλοντική αναδιάρθρωσή του. Όπως ακριβώς συνέβη…
Το συμπέρασμα που εξάγει η βρετανική οργάνωση είναι πέρα για πέρα εύστοχο: «Η διάσωση και τα προγράμματα λιτότητας δεν πραγματοποιήθηκαν επειδή πίστευαν ότι θα βοηθούσαν τον ελληνικό λαό ή θα μείωναν το βάρος του χρέους. Έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων»…

Υπηρέτες των αρπακτικών!
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει η έκθεση του Jubilee Debt Campaign στην προθυμία με την οποία η ελληνική κυβέρνηση -αντίθετα με ό,τι έκανε η κυβέρνηση της Αργεντινής- δέχτηκε να αποπληρώσει τους κερδοσκόπους που αρνήθηκαν να δεχτούν το «κούρεμα», τα περίφημα «αρπακτικά κεφάλαια». «Στο τέλος, ενώ μια μεγάλη πλειοψηφία ιδιωτών δανειστών συμφώνησε με τη μείωση του χρέους, διάφορα αρπακτικά κεφάλαια αρνήθηκαν να το κάνουν. Αυτοί οι κερδοσκόποι αγόρασαν φθηνά ελληνικά ομόλογα που είχαν εκδοθεί υπό το βρετανικό δίκαιο και συνεχίζουν να ζητούν να πληρωθούν στο ακέραιο. Το συνολικό ποσό του χρέους των «αρπακτικών κεφαλαίων» που αρνήθηκε τη συμφωνηθείσα αναδιάρθρωση ήταν 6,5 δις ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση πέρασε νόμο για να επιβάλει τη συμφωνηθείσα μείωση χρέους σε όλα τα ομόλογα υπό τον ελληνικό νόμο, αλλά η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να κάνει το ίδιο. Τα αρπακτικά κεφάλαια έχουν συνεχίσει να πληρώνονται, πραγματοποιώντας ένα τεράστιο κέρδος επί του ποσού που αγόρασαν το χρέος. Αυτό, στην πραγματικότητα, ήταν ένα κέρδος που δόθηκε στα αρπακτικά κεφάλαια από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ, που άφησαν το χρέος για τον ελληνικό λαό».
Τέλος, η έκθεση κάνει συγκεκριμένη αναφορά στην απόφαση των Ηνωμένων Εθνών που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 (με 124 ψήφους υπέρ και 11 κατά), με την οποία ζητείται η θεσμοθέτηση ενός νέου νομικού πλαισίου για τις αναδιαρθρώσεις δημόσιων χρεών, με τις σχετικές διαπραγματεύσεις να ξεκινούν τον Φεβρουάριο. ΕΕ και Ελλάδα απείχαν από την ψηφοφορία, κρίνοντας προφανώς ότι δεν τους… αφορούν τέτοια θέματα, ενώ Αγγλία και Γερμανία ψήφισαν κατά, επιλέγοντας τη διαιώνιση του σημερινού ληστρικού καθεστώτος, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αρπακτικών και του Δ” Ράιχ.
Παρότι αυτή είναι η δεύτερη έκθεση από το εξωτερικό (μετά τη μελέτη της Attac τον Αύγουστο του 2013) η οποία αναλύει πού τελικά αξιοποιήθηκαν τα χρήματα των πιστωτών, αρμόδιες υπηρεσίες από την Ελλάδα -από το υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη Στατιστική Υπηρεσία- ουδέποτε… καταδέχτηκαν να ενημερώσουν τον λαό για το ποιοι ωφελήθηκαν από τις δόσεις των δανείων.
Καθόλου τυχαία, μπορεί να πει κανείς, μια και έτσι συντηρούνταν ο μύθος της «διάσωσης της Ελλάδας» και αποκρύβονταν οι μεγάλοι κερδισμένοι των δανείων: οι ίδιοι οι δανειστές και οι τράπεζες. Συμπέρασμα που μπορεί να αποτελέσει και το πιο ισχυρό χαρτί από τη μεριά της νέας ελληνικής κυβέρνησης, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης που θα ξεκινήσει με τους πιστωτές, για να διεκδικήσει τη διαγραφή του χρέους.

ΠΗΓΗ: Επίκαιρα - Λεωνίδας Βατικιώτης Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ετήσια Έκθεση Συνηγόρου του Καταναλωτή για το 2014

Υπεβλήθη, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, στον Πρωθυπουργό, κ. Αλέξη Τσίπρα, στην Πρόεδρο της Βουλής, κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, και στον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, κ. Γιώργο Σταθάκη, η Ετήσια Έκθεση της Ανεξάρτητης Αρχής «Συνήγορος του Καταναλωτή» για τα πεπραγμένα του 2014 από τον Συνήγορο, κ. Λευτέρη Ζαγορίτη, και την Αναπληρώτρια Συνήγορο, κ. Αθηνά Κοντογιάννη.
Ο κ. Ζαγορίτης προέβη στην ακόλουθη δήλωση: «Η Ετήσια Έκθεση του Συνηγόρου του Καταναλωτή, την οποία καταθέσαμε, συμπίπτει με τη συμπλήρωση, φέτος, 10 χρόνων λειτουργίας της Αρχής.
Σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και δημοσιονομικής δυσπραγίας, ο Συνήγορος του Καταναλωτή αποδεικνύει ότι είναι εφικτή η υψηλού επιπέδου, ανέξοδη προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών με την εξώδικη, συναινετική επίλυση των διαφορών τους με προμηθευτές.
Το 2014, χρονιά μέσα στην οποία πήρα τη σκυτάλη από τον προκάτοχό μου, υπήρξε μεγάλη αύξηση αναφορών, πάνω από 30%, σε σχέση με το 2013. Ποσοστό 81,14% αυτών κατέληξαν σε φιλική διευθέτηση και, μάλιστα, 72,65% υπέρ καταναλωτή και 8,49% υπέρ προμηθευτή. Με τη φιλική επίλυση των διαφορών, ενδυναμώνονται ταυτόχρονα η αγορά, η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα.
Η Ανεξάρτητη Αρχή είναι έτοιμη να συμβάλει υπεύθυνα και εποικοδομητικά, παρεμβαίνοντας σε όλα τα θέματα που απασχολούν τον καταναλωτή, όχι μόνο σε σχέση με τα καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες, αλλά και στο μείζον ζήτημα των λεγόμενων κόκκινων δανείων', που παρουσιάζει πολλές παραμέτρους και βρίσκεται σε κρίσιμη φάση εξέλιξης».

Διαβάστε ολόκληρη την έκθεση εδώ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Συνθήκες Διαβίωσης στην Ελλάδα

Συνθήκες Διαβίωσης στην Ελλάδα

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι χώρες όπου η ελευθερία δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα. Ελλάδα η χώρα με τη μεγαλύτερη επιδείνωση στην Ελευθερία του Τύπου

Την ετήσια έκθεση της για την Ελευθερία στο κόσμο έδωσε στη δημοσιότητα ο μη κερδοσκοπικος οργανισμός "Freedom House" βαθμολογώντας το καθένα από τα έθνη του κόσμου, σύμφωνα με τα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες του λαού τους.
Η έκθεση διαπίστωσε ότι η συνολική ελευθερία στον κόσμο μειώθηκε για ένατη συνεχή χρονιά.
Από τις 195 χώρες που αξιολογήθηκαν, το 26% βαθμολογήθηκε ως "μη ελεύθερα".

Οι θέση της Ελλάδας
Η Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα την τελευταία πενταετία, έχει σημειώσει την μεγαλύτερη οπισθοδρόμηση σε παγκόσμιο επίπεδο, αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του μη κερδοσκοπικού οργανισμού «Freedom House», που δόθηκε στην δημοσιότητα.
Η Ελλάδα από το 2009 μέχρι το 2013 υποχώρησε 17 μονάδες στην βαθμολόγηση της, γεγονός που την κατατάσσει πρώτη στην σχετική κατηγορία.
Το 2013, η χώρα συγκέντρωσε βαθμολογία 46 μονάδων και βρέθηκε στην 92η θέση της λίστας, ενώ αντίστοιχα την αμέσως προηγούμενη χρονιά συγκέντρωνε 41 μονάδες και κατατασσόταν 85η.
Το άριστα στην βαθμολόγηση του «Freedom House» είναι το 1 και η χειρότερη επίδοση το 100.
Το 2009 η Ελλάδα συγκέντρωνε μόλις 29 μονάδες και συντάσσονταν με τις χώρες που διέθεταν πλήρη Ελευθερία του Τύπου, ωστόσο από το 2012 η Ελλάδα υποχώρησε στην κατηγορία των χωρών που διαθέτουν "Εν μέρει Ελευθερία του Τύπου".
Οι δεκαπέντε χώρες με το "χαμηλότερο" σκορ
Λευκορωσία


Σομαλία


Ισημερινή Γουινέα


Νότιο Σουδάν


Tσάντ


Κεντροαφρικανική Δημοκρατία


Σουδάν


Ουζμπεκιστάν


Τουρκμενιστάν


Κούβα


Σαουδική Αραβία


Συρία


Ερυθραία


Κίνα


Βόρεια Κορέα


Πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εντάθηκαν οι περιφερειακές ανισότητες στη δεκαετία 2002 - 2012

Μεγαλύτερη αύξηση σε σύγκριση με τις περισσότερες φτωχές περιοχές της χώρας παρουσίαζε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στις πλουσιότερες περιοχές κατά την περιόδο 2002 – 2012. Περισσότερο ωφελημένη η Αττική, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank.
Αυξήθηκε η ανισοκατανομή του εισοδήματος μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής και της υπόλοιπης χώρας με κριτήριο το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σύμφωνα με τα στοιχεία για την περιόδο 2002 - 2012. Από το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank ΑΛΦΑ +8,02% εντοπίζονται οι περιοχές που επωφελήθηκαν κυρίως από την ανάπτυξη της προηγούμενης δεκαετίας (Ολυμπιακοί Αγώνες, Β’ και Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, κλπ) μέχρι η χώρα μας να βρεθεί αντιμέτωπη με την κρίση.
Η ποσοστιαία αναλογία του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Αττικής προς το αντίστοιχο του συνόλου της χώρας αυξήθηκε βαθμιαία, με αποτέλεσμα να ανέλθει στο 137,6% το 2012, από 136,4% το 2011, 134,6% το 2009 και 127,4% το 2000. Σημειώνεται ότι στην περίοδο 2000-2012 οι περισσότερες περιφέρειες παρουσίασαν μείωση της ποσοστιαία σχέσης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ προς το αντίστοιχο της χώρας με επιδόσεις κάτω του 100.
Χαρακτηριστικό της ανισομερούς ανάπτυξης της χώρας είναι το γεγονός πως το 2012 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Αττικής υπερείχε κατά 33,4% της επόμενης πλουσιότερης περιοχής του Νοτίου Αιγαίου. Το 2000 η διαφορά ήταν μόλις 3,9%. Επιπλέον, μεταξύ των πλουσιότερων περιοχών της χώρας υπήρξε και μία (η Βοιωτία) η οποία είδε το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν να μειώνεται με μέσο ετήσιο ρυθμό 0,1% κατά τη δεκαετία 2002 – 2012, όταν ο αντίστοιχος ρυθμός ανάπτυξης της Αττικής ήταν 3,1%.
Πάντως, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank ΑΛΦΑ +8,02%, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 10 «πλουσιότερων» νομών προς το ανάλογο ΑΕΠ των 10 «φτωχότερων» παρουσίασε μικρή βελτίωση, καθώς υποχώρησε από 1,7 φορές υψηλότερο το 2000 σε 1,6 φορές το 2012.
Επιπρόσθετα, αναφορικά με την εξέλιξη του ΑΕΠ ανά νομό στην περίοδο 2000-2012, επισημαίνεται μεταξύ των 10 πλουσιότερων, η σχετικά μεγαλύτερη μέση ετήσια μεταβολή σημειώθηκε στην Αττική (+3,1%) ακολουθούμενη από τους νομούς Κοζάνης και Φλωρίνης (+2,4%), που επέτυχαν μέση μεταβολή ίση με το μέσο της χώρας (+2,4%), Αρκαδίας (+1,9%), Κεφαλληνίας (+1,8%) και Κερκύρας (+1,7%).
Ανάμεσα τους 10 πτωχότερους τη μεγαλύτερη μέση ετήσια μεταβολή παρουσίασαν οι νομοί Καστοριάς (+3,3%), Άρτας (+2,8%), Ευρυτανίας (+2,4%) και Τρικάλων (+2,0%).

Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έκθεση – σοκ της Κομισιόν για τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ουγγαρία είναι οι χώρες- μέλη της Ευρωπαϊκή Ένωσης, όπου η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση στη διάρκεια της κρίσης, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση και τις κοινωνικές εξελίξεις το 2014 (δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες), στην οποία επισημαίνεται ότι στις χώρες αυτές τα ποσοστά φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ήταν ήδη υψηλά πριν από την κρίση.
Ειδικότερα για την Ελλάδα το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται στα όρια της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε από το 28,1% το 2008 σε 35,7% το 2013, ενώ η σοβαρή στέρηση βασικών αγαθών αυξήθηκε στη χώρα από το 11,2% το 2008, σε 20,3% το 2013. Εξάλλου, η μακροχρόνια ανεργία αυξήθηκε στην Ελλάδα από 3,7% το 2008 σε 18,6% το 2013 και το ποσοστό απασχόλησης στον οικονομικά ενεργά πληθυσμό (25-64 ετών) μειώθηκε την ίδια περίοδο από 61,9% σε 49,3%.
Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία τα ποσοστά μετάβασης από τη μερική απασχόληση σε μόνιμες θέσεις εργασίας ήταν από τα χαμηλότερα στην ΕΕ στη διάρκεια της κρίσης, ενώ στην Ελλάδα και την Πορτογαλία 25% των απασχολούμενων που εργάζονταν με καθεστώς μερικής απασχόλησης βρέθηκαν άνεργοι ή ανενεργοί τον επόμενο χρόνο.
Επίσης, η Κομισιόν τονίζει ότι στην Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα παρατηρούνται τα υψηλότερα ποσοστά πολιτών που δεν καταφέρνουν να διατηρούν τη σωστή αναλογία μεταξύ της εργασίας και μιας ισορροπημένης ζωής.
Θύμα της κρίσης, σύμφωνα με την Επιτροπή, ήταν και η συμμετοχή στην Παιδεία, η οποία σε ορισμένες χώρες είτε παρέμεινε αμετάβλητη στη διάρκεια της κρίσης (Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία Τσεχία και Σλοβακία) είτε μειώθηκε (Πολωνία και Ουγγαρία).
Η επιδείνωση της ανεργίας από το 2008 είχε ακόμη ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ποσοστά των νοικοκυριών χωρίς εισόδημα από την εργασία, κυρίως στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Λιθουανία και την Ιρλανδία.
Εξάλλου, στην Ιρλανδία, την Ισπανία και την Ελλάδα σημειώθηκαν τα υψηλότερα ποσοστά νέων που είτε παρέμειναν, είτε επέστρεψαν για να μείνουν με τους γονείς τους λόγω οικονομικών δυσχερειών, καθώς συχνά «δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την οικογενειακή αλληλεγγύη».
Από την έκθεση προκύπτει ότι οι μειώσεις των επενδύσεων στην Παιδεία ήταν μεγάλες στη Ρουμανία (κατά 40%), την Ουγγαρία (πάνω από 30%) αλλά και στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Λετονία, την Ιταλία και την Πορτογαλία (περίπου 20%).
Από το 2008, το ποσοστό των Ευρωπαίων εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις μειώθηκε από 66% το 2007, σε 60% το 2012, ενώ ιδιαίτερα σημαντικές ήταν οι μειώσεις στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Ισπανία, σημειώνει η Επιτροπή.
Σε γενικές γραμμές, για τις κοινωνικές εξελίξεις στην ΕΕ η Κομισιόν επισημαίνει ότι οι χώρες που παρέχουν υψηλής ποιότητας απασχόληση, αποτελεσματική κοινωνική προστασία και επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο αποδεικνύονται περισσότερο ανθεκτικές στην οικονομική κρίση.
Η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη επένδυσης στην ανάπτυξη και τη διατήρηση των κατάλληλων δεξιοτήτων για το ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγικότητα, καθώς και την πρόκληση αποκατάστασης της σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, στα βασικά διδάγματα από την κρίση θα πρέπει να σημειωθεί το γεγονός ότι οι αρνητικές συνέπειες στην απασχόληση και τα εισοδήματα ήταν μικρότερες για χώρες με ανοιχτές και λιγότερο κατακερματισμένες αγορές εργασίας και μεγαλύτερες επενδύσεις στη διά βίου μάθηση. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έκθεση για το κόστος της λιτότητας στην Ελλάδα

«Από το 2009, που η οικονομική κρίση χτύπησε την Ελλάδα και υιοθετήθηκαν τα μέτρα λιτότητας τα οποία θα έσωζαν τη χώρα από την οικονομική κατάρρευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα τέθηκαν υπό αμφισβήτηση και παραβιάστηκαν, και η δημοκρατία έχει γίνει πιο φτωχή» υποστηρίζει η Έκθεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (FIDH) με θέμα «Υποβαθμίζοντας τα Δικαιώματα- Το Κόστος της Λιτότητας στην Ελλάδα», που παρουσιάστηκε σήμερα στην Αθήνα.
Στην έκθεση «απεικονίζεται μια χώρα στην οποία τα δικαιώματα -ατομικά, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά- βάλλονται ανοιχτά και έχουν παραβιαστεί σε όλα τα επίπεδα. Αυτό γίνεται αισθητό όχι μόνο σε τομείς όπως η εργασία και η υγεία, στους οποίους το κράτος επέβαλε μέτρα λιτότητας που είχαν αρνητικές επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά είναι ορατό και στην περιστολή των θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης ή το δικαίωμα της έκφρασης τής διαφωνίας μέσω μιας ειρηνικής δημόσιας διαδήλωσης».
Όπως υπογραμμίζεται, «όσον αφορά τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, οι πολιτικές λιτότητας δεν κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις που θέτει το Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα του ΟΗΕ σε σχέση με τα περιοριστικά μέτρα».
Αναφορικά με τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, «οι περιορισμοί σε θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, οι οποίοι τεκμηριώνονται στην παρούσα έκθεση, δεν εκπληρώνουν τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες το πεδίο άσκησης των δικαιωμάτων αυτών μπορεί κατ' εξαίρεση να περιοριστεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο». Η έκθεση επισημαίνει, επίσης, «σοβαρές παραβάσεις των βασικών αρχών της δημοκρατικής συμμετοχής και του δημοκρατικού ελέγχου, παραβάσεις οι οποίες συντελέστηκαν με τις πολιτικές και τα μέτρα που εκπονήθηκαν κατά της κρίσης, και υλοποιήθηκαν περιφρονώντας κατάφωρα τις κανονικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων».
«Ο τρόπος με τον οποίο υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν οι ασκούμενες πολιτικές δεν σεβάστηκαν, από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα διεθνή πρότυπα, ακόμα και υπό το φως των εξαιρετικών περιστάσεων που χαρακτηρίζουν τη χρηματοπιστωτική κρίση».
Όπως αναφέρεται, «η έρευνα στην οποία βασίζεται η παρούσα έκθεση διαπιστώνει ότι η οικονομική κρίση και τα μέτρα λιτότητας που τη συνόδευαν δεν μπορούν να θεωρηθούν ο μοναδικός υπεύθυνος της σημερινής κατάστασης. Ωστόσο, είναι φανερό ότι η κρίση και η λιτότητα έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση των προϋπαρχόντων προβλημάτων στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η έκθεση χαρακτηρίζει εσφαλμένο τον συλλογισμό που παρουσιάζουν «όσοι συνέβαλαν στην εκπόνηση σχεδίων αντιμετώπισης της κρίσης ότι, υπ' αυτές τις συνθήκες, ο τρόπος αντιμετώπισης που επιλέχθηκε τελικά ήταν ο μόνος εφικτός δρόμος προς τα μπρος και ότι οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια στα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν αναπόφευκτη, και επομένως δικαιολογημένη».
Δεν αποδίδει ευθύνες για τις παραβιάσεις που προέκυψαν από τα προγράμματα λιτότητας μόνο στο ελληνικό κράτος, αλλά και στην τρόικα που, όπως αναφέρει, «λειτούργησε ως ένα παραπέτασμα καπνού, προστατεύοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα τα μέρη που το απάρτισαν από την ευθύνη για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, η τρόικα δεν είναι ένα κενό κέλυφος. Αποτελείται από διεθνείς οργανισμούς και μέσω αυτών από τα κράτη-μέλη τους: όλα και όλοι είναι επιφορτισμένοι με συγκεκριμένες υποχρεώσεις έναντι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η FIDH, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στην Ελλάδα, απευθύνει έκκληση προς την Ελλάδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαιτέρως τα κράτη-μέλη της να εξετάσουν από κοινού τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις συναφείς ευθύνες που παρουσιάζονται στην έκθεση, και τους προτρέπει «να δράσουν προληπτικά για την αποτροπή παρόμοιων παραβιάσεων σε άλλες χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση», προτείνοντας, μεταξύ άλλων, αυτό να γίνει «διασφαλίζοντας την έναρξη ενός πανευρωπαϊκού ουσιαστικού διαλόγου».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πρωτιά για την Ελλάδα στη λίστα με τις χειρότερες χώρες για να επενδύσει κανείς

Με τον σαφή τίτλο «Που να μην επενδύσετε στην Ευρώπη», ο Economist παρουσιάζει τα στοιχεία της έκθεσης της Παγκόσμιας Τράπεζας για το πόσο ελκυστικές είναι 189 χώρες του κόσμου στις επιχειρήσεις.
Η Ελλάδα μας, μια χώρα που απογειώνεται σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της, σημειώνει τη χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη με τη Σλοβενία και την Ιταλία να ακολουθούν από κάποια απόσταση.
Η Παγκόσμια Τράπεζα εξέδωσε την ετήσια έκθεσή της με το κωδικό όνομα «Doing Business». Ήτοι: πού αξίζει κανείς να επενδύσει τα χρήματά του και να ξεκινήσει μια επιχείρηση. Το άμεσο συμπέρασμα είναι ότι αν θέλει κάποιος να επενδύσει στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, θα πρέπει να αναλάβει και το ρίσκο της απόφασής του. Υπό αυτό το πρίσμα, η θλιβερή πρωτιά της Ελλάδας στη λίστα ενδεχομένως να είναι και κατανοητή. Η χώρα μας είναι στην πρώτη θέση των χωρών που εντάσσονται στη «μαύρη λίστα» των προς επένδυση χωρών. Ακολουθούν η Σλοβενία, η Ιταλία και η Κύπρος.
Όπως αναφέρει ο Economist, τα αποτελέσματα της έκθεσης σηκώνουν πολλή συζήτηση, καθώς είναι φανερό πως υπάρχει ένα έντονα αρνητικό κλίμα για την περιφέρεια της Ευρώπης, ειδικά μετά την εξάπλωση της κρίσης.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμα χειρότερο αν λάβουμε υπόψιν μας ότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφωνούν στο ότι τίποτα άλλο δεν χρειάζεται πια να αλλάξει στη χώρα και ότι πρώτη προτεραιότητα μας πρέπει να γίνει η επιστροφή στο παρελθόν.
Το βασικό κριτήριο για μια σημαντική επένδυση είναι να υπάρχει στη χώρα ένα γρήγορο και ευέλικτο σύστημα υποδοχής του επενδυτή και όχι ένα νομικίστικο, ληθαργικό καθεστώς. Και είναι αλήθεια, σημειώνει το άρθρο, πως σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Σλοβενία, που χτυπήθηκαν από την κρίση, το να ανοίξει κανείς μια επιχείρηση δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο -σε αντίθεση με τη Γερμανία και τη Γαλλία, όπου οι συνθήκες είναι σχεδόν ιδανικές.
Η κατάσταση έχει γίνει χειρότερη τα τελευταία χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό πως στη Σλοβενία χρειάζονται τουλάχιστον δύο μήνες για να υπογραφεί συμβόλαιο συνεργασίας με μια ξένη επιχείρηση. Στην Ελλάδα, αντιστοίχως, μπορεί να κρατήσει ακόμα και τέσσερα χρόνια. Το μόνο καλό είναι ότι οι δικηγόροι στη χώρα δεν θα μείνουν ποτέ χωρίς δουλειά, σημειώνει σκωπτικά το άρθρο.
Πηγή: iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ετήσια έκθεση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ 2014

Ετήσια έκθεση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ 2014

Δείτε εδώ τα συνοπτικά συμπεράσματα της Έκθεσης
Κατεβάστε την παρουσίαση της έκθεσης εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απευθείας μετάδοση της συνέντευξης τύπου για την παρουσίαση της Ετήσιας έκθεσης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση

H συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση της Έκθεσης για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση 2014 του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ θα μεταδοθεί ζωντανά από τις 12 το μεσημέρι

Watch live streaming video from gseetv at livestream.com

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τριμηνιαία Έκθεση του ΙΟΒΕ για την Ελληνική Οικονομία

Τριμηνιαία Έκθεση του ΙΟΒΕ για την Ελληνική Οικονομία, τεύχος 2ο/2014

Για να δείτε ολόκληρη την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ακραία φαινόμενα φτώχειας στην Ελλάδα

Η Ομάδα Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, εξέδωσε την επικαιροποιημένη εκτίμησή της για την «ανατομία της φτώχειας στην Ελλάδα του 2013» και τα στοιχεία είναι άκρως ανησυχητικά.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, Μάνο Ματσαγγάνη και Χρύσα Λεβέντη, το μέγεθος της φτώχειας και η εξέλιξή της εξαρτώνται από το ύψος του ορίου φτώχειας. Στην ανάλυσή τους οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τρεις δείκτες: το κυμαινόμενο όριο σχετικής φτώχειας (ίσο με 60% του διαμέσου εισοδήματος), το σταθερό όριο σχετικής φτώχειας (ίσο με 60% του διαμέσου εισοδήματος του 2009, σε σταθερές τιμές), και το όριο ακραίας φτώχειας (ίσο με το κόστος ενός βασικού καλαθιού αγαθών απαραίτητου για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης).
Όπως διαπιστώνουν το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα χαμηλότερο από το συμβατικό όριο σχετικής φτώχειας αυξάνεται αργά αλλά σταθερά. Εναλλακτικά, υπολόγισαν ότι ο αριθμός όσων θα θεωρούσαμε φτωχούς πριν το ξέσπασμα της κρίσης, φτάνει πλέον το 41% του πληθυσμού. Επί πλέον, εκτιμούν ότι 1 στους 7 έχει σήμερα εισόδημα κάτω από το όριο ακραίας φτώχειας, όταν το 2009 ήταν 1 στους 9 και μόλις 1 στους 45 το 2009. Ο κύριος μηχανισμός διόγκωσης της φτώχειας, εκτιμούν οι επιστήμονες, είναι η κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των ανέργων, σε συνδυασμό με τα τραγικά κενά που παρουσιάζει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας. Και καταλήγουν, επισημαίνοντας πως η αντιμετώπιση του «νέου κοινωνικού ζητήματος» είναι αδύνατη χωρίς γενναία στροφή στην κοινωνική πολιτική…
Αναλυτικά, το ποσοστό σχετικής φτώχειας με βάση ένα κυμαινόμενο όριο φαίνεται να έχει αυξηθεί λίγο την τελευταία τετραετία (+3 ποσοστιαίες μονάδες). Όμως, το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα κάτω από ένα σταθερό όριο (το τιμαριθμικά αναπροσαρμοσμένο όριο φτώχειας του 2009) έχει υπερδιπλασιαστεί, υποδηλώνοντας ότι ο αριθμός όσων θα θεωρούσαμε φτωχούς πριν το ξέσπασμα της κρίσης έχει αυξηθεί σημαντικά. Από την άλλη, ο αριθμός των οικογενειών με χαμηλότερο εισόδημα από το κόστος ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης έχει αυξηθεί δραματικά σε 14% το 2013 (από 2% το 2009). Η κάθοδος στην ακραία φτώχεια ενός τόσο υψηλού (και αυξανόμενου) τμήματος του πληθυσμού αποκαλύπτει την αδυναμία του συστήματος κοινωνικής προστασίας να αποτρέψει την ακραία φτώχεια σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης.
Πράγματι, η φτώχεια των ανέργων έχει φτάσει σε επίπεδα συναγερμού και επειδή το σύστημα κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα (αντίθετα από ό,τι συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες) απέτυχε να ανταποκριθεί στην αύξηση του αριθμού των ανέργων θέτοντας σε κίνηση συμπαγείς μηχανισμούς στήριξης του εισοδήματος τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το δεύτερο τρίμηνο του 2013 ο αριθμός των ανέργων είχε ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο 350 χιλιάδες, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ ο αριθμός όσων ελάμβαναν τακτικό επίδομα ανεργίας το ίδιο τρίμηνο ήταν 158 χιλιάδες: με άλλα λόγια, μόλις 1 στους 9 ανέργους (ποσοστό 11,7%). Η εργασία επιβεβαιώνει ότι η θεαματική αύξηση του αριθμού των ανέργων, σε συνδυασμό με τα τραγικά κενά που εξακολουθεί να παρουσιάζει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, έχει παρασύρει χιλιάδες οικογένειες στην (συχνά ακραία) φτώχεια.

Όριο ακραίας φτώχειας
Οι δύο δείκτες φτώχειας που παρουσιάστηκαν παραπάνω συμπληρώνουν την εικόνα του «τι σημαίνει φτώχεια» αλλά δεν την εξαντλούν.
Η έκθεση ξεκαθαρίζει πως ενώ κάποτε η φτώχεια οριζόταν κατά κυριολεξία, ως απόλυτη έννοια (φτωχός εθεωρείτο όποιος δεν είχε τη δυνατότητα να αποκτήσει τα «προς το ζην»), στις ανεπτυγμένες χώρες, ο ορισμός αυτός έπεσε σταδιακά σε αχρηστία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού ο συνδυασμός ταχείας οικονομικής ανάπτυξης, πλήρους απασχόλησης και επαρκούς κοινωνικής προστασίας εξάλειψε σχεδόν ολοκληρωτικά το φαινόμενο της απόλυτης φτώχειας. Όμως, οι επιστήμονες εκφράζουν την εκτίμησε ότι είναι καιρός να επαναφέρουμε την έννοια της απόλυτης, ή καλύτερα της ακραίας φτώχειας στην Ελλάδα. Ο τρίτος δείκτης που παρουσιάζουν οι επιστήμονες, αφορά στο όριο της ακραίας φτώχειας. Και όπως παραδέχονται οι Ματσαγγάνης – Λεβέντη, με κάποια αναπόφευκτη δόση αυθαιρεσίας, υπολογίζεται το κόστος ενός καλαθιού βασικών αγαθών το 2013 σύμφωνα με την εξέλιξη του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή της ΕΛΣΤΑΤ ανά είδος αγαθού και εκτιμάται ότι το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε τύπο νοικοκυριού (ανάλογα με τον αριθμό και την ηλικία των μελών του, με την τοποθεσία και με το ιδιοκτησιακό καθεστώς κατοικίας) μπορεί να θεωρηθεί όριο ακραίας φτώχειας (άρα το ποσοστό στον πληθυσμό όσων βρίσκονται κάτω από αυτό το όριο, δείκτης ακραίας φτώχειας).
Οι εκτιμήσεις λοιπόν, άκρως ανησυχητικές, δείχνουν ότι ο γενικός δείκτης ακραίας φτώχειας αυξάνεται δραματικά. Το σχετικό ποσοστό έχει φτάσει το 14% το 2013, ενώ ήταν 11% το 2012 και μόλις 2% το 2009.

Πώς επιβιώνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι (λίγο πάνω από 1,5 εκατομμύριο);
Εικάζουμε ότι οι περισσότεροι καταφέρνουν ακόμη να διατηρούν ένα ελάχιστο επίπεδο κατανάλωσης είτε αντλώντας από αποταμιεύσεις που είχαν εξοικονομήσει στο παρελθόν, είτε ρευστοποιώντας περιουσιακά στοιχεία (π.χ. χρυσαφικά), είτε χρεώνοντας πιστωτικές κάρτες (μάλλον όχι πια καταναλωτικά δάνεια), είτε συσσωρεύοντας χρέη (π.χ. στην εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία, στην τράπεζα για στεγαστικά δάνεια), είτε αφήνοντας άλλους απλήρωτους λογαριασμούς (π.χ. ενοίκια). Προς το παρόν, οξύ πρόβλημα επιβίωσης αντιμετωπίζουν λιγότεροι. Όσο όμως παρατείνεται η κρίση, ο αριθμός τους αναγκαστικά θα αυξάνεται.
Για μερικές ομάδες του πληθυσμού η αύξηση της ακραίας φτώχειας είναι ακόμη δραματικότερη. Εκτιμάμε ότι 20% των παιδιών (έναντι 4% το 2009) ζει σε οικογένειες που δεν είναι σε θέση να αγοράσουν τα αγαθά που είναι απαραίτητα για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η κατάσταση των ανέργων δείχνει να είναι ακόμη χειρότερη (ποσοστό ακραίας φτώχειας 34% το 2009, από 5% το 2009). Ακόμη: 24% όσων ζουν σε νοικοκυριά που βαρύνονται από ενοίκιο ή στεγαστικό δάνειο, 21% όσων μένουν στην Αθήνα, 20% των φοιτητών ή σπουδαστών, 18% των ατόμων ηλικίας 30 έως 45 ετών, καθώς και 16% των αυτοαπασχολουμένων φαίνεται να διαθέτουν εισόδημα χαμηλότερο από το ελάχιστο κόστος αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Αντίθετα, οι μισθωτοί σε Δημόσιο, ΔΕΚΟ και Τράπεζες, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, καθώς και οι ιατροί, νομικοί ή μηχανικοί αντιμετωπίζουν ασήμαντα ποσοστά ακραίας φτώχειας. Από την άλλη, το αντίστοιχο ποσοστό στην περίπτωση των ηλικιωμένων είναι κάτω από 3%. Πράγματι, ακόμη και μια χαμηλή σύνταξη αρκεί για να καλύψει το κόστος απόκτησης των βασικών αγαθών που κρίναμε απαραίτητα για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Υπό μια κρίσιμη προϋπόθεση όμως: ότι φάρμακα και περίθαλψη είναι δωρεάν. Στο βαθμό που η προϋπόθεση αυτή παραβιάζεται, θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι το ποσοστό των ηλικιωμένων που πλήττονται από την ακραία φτώχεια είναι (ενδεχομένως πολύ) υψηλότερο.
Το πλήρες κείμενο του Ενημερωτικού Δελτίου είναι διαθέσιμο εδώ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ετήσια έκθεση για την εκπαίδευση 2012-2013

Ετήσια έκθεση για την εκπαίδευση 2012-2013

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πρωταθλήτρια χρέους η Ελλάδα

Το υψηλότερο χρέος στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε. των 28, αλλά και το δεύτερο υψηλότερο έλλειμμα, εμφάνισε η Ελλάδα το 2012, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που δημοσιοποίησε σήμερα η κοινοτική στατιστική υπηρεσία Eurostat.
Συγκεκριμένα, το χρέος της Ελλάδας στο τέλος του 2012 διαμορφώθηκε στο 156,9% του ΑΕΠ, ενώ ακολουθεί η Ιταλία με χρέος 127%, η Πορτογαλία με 124,1% και η Ιρλανδία με 117,4%.
Αντιθέτως, το χαμηλότερο χρέος εμφάνισαν η Εσθονία (9,8%), η Βουλγαρία (18,5%), το Λουξεμβούργο (21,7%) και η Ρουμανία (37,9%).Όσον αφορά στο έλλειμμα, αυτό διαμορφώθηκε στο 9% - ποσοστό το οποίο περιλαμβάνει και το ποσό για τη στήριξη των τραπεζών. Την χειρότερη επίδοση εμφανίζει η Ισπανία με έλλειμμα 10,6%, ενώ στην τρίτη θέση βρίσκεται η Ιρλανδία με 8,2% και στην τέταρτη η Πορτογαλία και η Κύπρος με 6,4% έκαστη.
Το χαμηλότερο έλλειμμα εμφανίζουν η Εσθονία και η Σουηδία (0,2%), το Λουξεμβούργο (0,6%) και η Βουλγαρία (0,8%), ενώ πλεόνασμα 0,1% εμφάνισε η Γερμανία. Στο σύνολο της Ευρωζώνης, το έλλειμμα μειώθηκε από 4,2% το 2011 σε 3,7% το 2012, ενώ στην Ε.Ε. των 28 μειώθηκε από 4,4% σε 3,9%. Το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε από 87,3% σε 90,6% στην Ευρωζώνη και από 82,3% σε 85,1% στην Ε.Ε.

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/

Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ειδική Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για βελτίωση και απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών

Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο του θεσμικού ρόλου του και αξιοποιώντας τη σχετική εμπειρία του, συνέταξε ειδική έκθεση στην οποία περιλαμβάνονται προτάσεις για ζητήματα κυρίως αρμοδιότητας του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Ειδικότερα, οι προτάσεις αφορούν σε θέματα του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, διοικητικών ελέγχων και εξώδικης επίλυσης διαφορών, καθώς τη βελτίωση και την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη.

Ειδική Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για βελτίωση και απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ολόκληρη η Ετήσια Έκθεση 2013 του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ: Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση

Ετήσια Έκθεση 2013 : Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση by pem_messinias

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

H Ελλάδα µπορεί να θρέψει τους Ελληνες στο 91,5% των προϊόντων

Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων δεν λύνουν ζητήματα διαφθοράς, αναποτελεσματικότητας και σπατάλης

«Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων δεν λύνουν ζητήματα διαφθοράς, αναποτελεσματικότητας και σπατάλης», επισημαίνεται στην τριμηνιαία έκθεση Οι περιπτώσεις της ΕΡΤ και της Δημοτικής Αστυνομίας έδειξαν ότι οι υστερήσεις στο τέλος οδηγούν σε κινήσεις που δεν φαίνεται να εντάσσονται σε ένα γενικότερο μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, αναφέρει η έκθεση. «Η κατάσταση της οικονομίας κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2013 παραμένει κρίσιμη και πολλά προβλήματα δεν έχουν ξεπερασθεί», επισημαίνεται στην τριμηναία έκθεση του γραφείου Παρακολούθησης του Προϋπολογισμού της Βουλής, η οποία δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη. Στην έκθεση εκφράζεται ανησυχία για την πορεία τόσο της ελληνικής οικονομίας και των μεταρρυθμίσεων, όσο και για την πρακτική που ακολουθείται από τους δανειστές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ των άλλων διατυπώνεται και η εκτίμηση ότι «είναι φανερό ότι η Τρόικα έχει επιλέξει την πίεση μέσω των χρηματοδοτήσεων αντί της προκαταβολικής εμπιστοσύνης ότι η ελληνική πλευρά θα εφαρμόσει όσα έχουν συμφωνηθεί μαζί της». Υπογραμμίζεται στην έκθεση ότι «η χώρα έχει καταφέρει να μειώσει το έλλειμμα και να βρίσκεται πολύ κοντά σε πρωτογενές πλεόνασμα το 2013», όμως επισημαίνεται και ότι: «(α) οι δημόσιες επενδύσεις περικόπτονται συνεχώς παρασύροντας (μαζί με άλλους παράγοντες) και τις ιδιωτικές προς τα κάτω, (β) βασικά θεσμικά-διαρθρωτικά προβλήματα εξακολουθούν να αποτελούν απειλή για το μέλλον (π.χ. η φοροδιαφυγή και τα ασφαλιστικά ταμεία) και (γ) δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι το κράτος εξακολουθεί να μην ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του έναντι των προμηθευτών και ότι ο ΕΟΠΠΥ και τα ασφαλιστικά ταμεία συσσώρευαν ελλείμματα».

Έκθεση του γραφείου παρακολούθησης προϋπολογισμού της Βουλής

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ετήσια έκθεση 2012 του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2012 Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Συντάξεις κάτω από το όριο της φτώχειας από το 2020

Η Τράπεζα της Ελλάδος στην έκθεσή της για τη νομισματική πολιτική είναι σαφέστατη. ''Το συνολικό ποσοστό αναπλήρωσης εκτιμάται ότι θα περιοριστεί κατά μέσο όρο σε 48,5% την περίοδο 2020-2060, έναντι 95,7% πριν από την ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Ελλείψει άλλων πηγών εισοδήματος, το μειωμένο ποσοστό αναπλήρωσης του πρώτου πυλώνα θα οδηγεί κάτω από το όριο της σχετικής ένδειας όσους κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου λάμβαναν μέχρι και 1,2 φορές το διάμεσο εισόδημα''. Ο υπολογισμός αυτός ''πατάει'' στην προδιαγεγραμμένη μείωση της δημόσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστού του ΑΕΠ. Ο στόχος είναι να υποχωρήσει τουλάχιστον στο 17,4% του ΑΕΠ το 2060 από 24,1% το 2010. Και βέβαια η δεύτερη αλλά εξίσου σοβαρή αιτία για τις επερχόμενες δραματικές μειώσεις στις συντάξεις είναι οι νέοι μειωμένοι κατά τουλάχιστον 20% βασικοί μισθοί, που έχουν ως αποτέλεσμα λιγότερα έσοδα από εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Σύμφωνα μάλιστα με την Καθημερινή ο νέος τρόπος υπολογισμού, που είναι από το 2010 θεσμοθετημένος, '' θίγει, πρωτίστως, όλους όσοι ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά μετά την 1.1.2011, αναμένεται δε να γίνει αισθητός για όλους όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης μετά την 1.1.2015''. Για αυτό ως συμπέρασμα η Τράπεζα της Ελλάδας αναφέρει ρητά την ανάγκη σύνδεσης με ιδιωτικά προγράμματα ασφάλισης.

Νομισματική Πολιτική - Έκθεση

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....