Το τετραμηνιαίο περιοδικό του ΚΕΠΕ "Οικονομικές Εξελίξεις"

Οικονομικές Εξελίξεις

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο του ΚΕΠΕ «Ελληνική Οικονομία»

Ελληνική Οικονομία

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Προάγγελος του «Αρμαγεδώνα» για το συνταξιοδοτικό μελέτη του ΚΕΠΕ

Το προσχέδιο της μελέτης του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν λίγες μέρες, περιγράφει με αρκετά μεγάλη ακρίβεια το περίγραμμα των νέων αντιδραστικών αλλαγών στο ασφαλιστικό.
Το χρονοδιάγραμμα των αλλαγών (σύμφωνα με τον υπ. Εργασίας) είναι: τα νέα μέτρα θα οριστικοποιηθούν τον Σεπτέμβριο, θα ψηφιστούν τον Οκτώβριο και θα ισχύσουν από τον Ιανουάριο του 2015.
Η νέα ασφαλιστική αντιμεταρρύθμιση περιλαμβάνει:
• Ενοποιήσεις Ταμείων.
• Ενοποιήσεις (προς τα κάτω) των όρων και των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης.
• Κατάργηση όλων των λεγόμενων πρόωρων συντάξεων.
• Καθιέρωση ενιαίων όρων ασφάλισης για όλους, με εξίσωση προς τα κάτω και νέες περικοπές συνταξιοδοτικών παροχών (σε κύριες και επικουρικές).
• Καθιέρωση ενιαίων εισφορών αλλά και ενιαίων παροχών στο σύνολο των ασφαλισμένων, είτε απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα είτε σε ΔΕΚΟ, τράπεζα ή σε επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα. Είναι απολύτως βέβαιο ότι η «ενιαιοποίηση» θα γίνει προς τα κάτω δηλαδή με την εξομοίωση των υψηλότερων παροχών με τις χαμηλότερες.
• Αλλαγές στο σύστημα είσπραξης των εισφορών με ορίζοντα το 2017, οπότε οι αντίστοιχοι μηχανισμοί θα ενσωματωθούν στις εφορίες.
• Επανάκριση όλων των κοινωνικών πόρων που χρηματοδοτούν το ασφαλιστικό σύστημα (μειώσεις των εσόδων στο ασφαλιστικό σύστημα με την κατάργηση των κοινωνικών πόρων όπως φόροι υπέρ τρίτων).
Ως «κεντρική φιλοσοφία» του νέου Ασφαλιστικού, προβάλλεται η διασφάλιση της λεγόμενης οικονομικής αυτοδυναμίας του, δηλαδή η απόσυρση του κράτους από την χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων. Όπως είναι κατανοητό και στους πλέον αφελείς, αυτό σημαίνει δραματική μείωση των παροχών, για να φτάσουν στα όρια των εισπράξεων από εισφορές. Τα μέτρα που συζητιούνται, αφορούν την πλήρη κατάργηση όλων των συνταξιοδοτήσεων για ηλικίες κάτω των 62 ετών, η νέα μείωση των συντάξεων λόγω πρόωρης εξόδου, πέραν του 6% για κάθε χρόνο πριν το γενικό όριο που ισχύει σήμερα..
Η μελέτη του ΚΕΠΕ, επιχειρεί να δώσει «επιστημονική τεκμηρίωση» στην κατεύθυνση αυτών των αλλαγών.
Παρακάτω θα δώσουμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα για τη λογική με την οποία έγινε η μελέτη.
1. Ένα από τα βασικότερα προβλήματα του υπάρχοντος ασφαλιστικού, σύμφωνα με τη μελέτη, του ΚΕΠΕ, είναι η «πολυδιάσπαση» που τρέφει «προνόμια». Θεωρείται λοιπόν απαραίτητη η ενοποίηση των ταμείων και η εξίσωση προς τα κάτω όλων των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, λόγω …«κοινωνικής ισότητας»!
«Η πολυδιάσπαση του συστήματος (...) δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις προκειμένου να διατηρηθούν προνόμια που θεσπίστηκαν στο παρελθόν και αντικρούουν κάθε έννοια κοινωνικής ισότητας»
«Το ασφαλιστικό σύστημα, όμως, δεν είναι κατακερματισμένο μόνο διοικητικά. Το σύστημα συντάξεων χαρακτηρίζεται από μια πολυνομία, η οποία δημιουργεί έντονες κοινωνικές ανισότητες, αφού αντιμετωπίζει όμοιες περιπτώσεις πολιτών με διαφορετικό τρόπο. Οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης (χρόνος ασφάλισης και όρια ηλικίας), τα ποσοστά αναπλήρωσης, οι κατώτατες συντάξεις, οι ασφαλιστικές και εργοδοτικές εισφορές, οι κοινωνικοί πόροι και η κρατική χρηματοδότηση ποικίλλουν τόσο μεταξύ των Ταμείων, όσο και μεταξύ ασφαλισμένων στο ίδιο Ταμείο».
2. Εφόσον η στόχευση είναι η κατάργηση όλων των λεγόμενων πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, περιγράφονται επιβλαβείς «διαφορές», «σε προνόμια που μπορεί να έχουν ασφαλισμένοι μεταξύ διαφορετικών ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και μέσα στο ίδιο το Ταμείο».
• Στο στόχαστρο μπαίνει το καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών στο οποίο έχουν ενταχθεί -κατά την άποψη της έκθεσης- πολλοί κλάδοι με αποτέλεσμα να πέφτει ο ΜΟ ηλικίας συνταξιοδότησης στο ΙΚΑ στα 60,2 έτη.
• Ως στοιχείς στρέβλωσης του συστήματος παρουσιάζεται η «διάκριση μεταξύ ηλικιών ή ημερομηνίας πρώτης ασφάλιση. Προκειμένου ορισμένες αλλαγές στο ασφαλιστικό να γίνουν πιο εύκολα αποδεκτές, δεν αφορούν υφιστάμενους ασφαλισμένους, αλλά μόνο μελλοντικούς. Παράδειγμα είναι η διάκριση σε ασφαλισμένους πριν και μετά το 1993.
• Ακόμη, υπάρχει αναφορά «στην περίπτωση των δημοσίων υπαλλήλων» και στο διαφορετικό καθεστώς που ισχύει «αν άρχισαν να εργάζονται πριν ή μετά το 1983».
• Στηλιτεύονται οι όποιες θετικές διακρίσεις υπέρ των γυναικών: «σε ορισμένα Ταμεία, παρά τις ευρωπαϊκές οδηγίες, συνεχίζουν να υπάρχουν αρκετά πιο ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις γυναίκες», στο Δημόσιο «είναι ίσως αξιοσημείωτο ότι μέχρι το 2010 το Δημόσιο έδινε δυνατότητα στις εκεί εργαζόμενες γυναίκες με οικογένεια να συνταξιοδοτούνται αρκετά χρόνια νωρίτερα από τους άνδρες αν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες τέτοιες ρυθμίσεις είχαν καταργηθεί». Υπάρχει βέβαια παραδοχή ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία μέχρι το 2013, «οι γυναίκες στο Δημόσιο δεν αξιοποιούσαν συχνά αυτό το προνόμιο».
• Και …για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις, οι περιγραφές αυτές συνοδεύονται από το σχολιασμό: «Αν και για όλους τους παραπάνω διαχωρισμούς μπορούν, τουλάχιστον από αυτούς που ευνοούνται, να προταθούν πειστικές αιτιολογίες για την ύπαρξή τους, από οικονομικής και κοινωνικής άποψης είναι μάλλον δύσκολο να δικαιολογηθούν».
3. Τα στοιχεία, μπορούν να ερμηνεύονται κατά το δοκούν.
• Παρά το γεγονός ότι τα ίδια τα στοιχεία της μελέτης αποδεικνύουν ότι η μέση ηλικία συνταξιοδότησης στη χώρα μας είναι τα 62,34 χρόνια με τον αντίστοιχο μέσο όρο στην ΕΕ των «27» να είναι στα 62,09 (στοιχεία 2010) -και από τότε έχουν τεθεί πρόσθετα εμπόδια στις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης- η μελέτη του ΚΕΠΕ χαρακτηρίζει «παραπλανητική» τη μέση ηλικία συνταξιοδότησης καθώς όπως ισχυρίζεται «σε πολλά ασφαλιστικά ταμεία η μέση ηλικία συνταξιοδότησης είναι χαμηλότερη» και αυξάνει πολύ εξαιτίας των όρων συνταξιοδότησης στον ΟΓΑ και στον ΟΑΕΕ.
• Συγκεκριμένα για το ΙΚΑ αναφέρει ότι «ο γενικός κανόνας», δηλαδή τα ανώτερα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης που ισχύουν, στην πραγματικότητα «είναι η εξαίρεση». Δηλαδή ότι η πλειοψηφία συνταξιοδοτείται πριν φτάσει στα όρια. Γι' αυτό προτείνει όχι την παραπέρα αύξηση των γενικών ορίων, «αλλά τροποποιήσεις- καταργήσεις στις ισχύουσες εξαιρέσεις». • Χαρακτηριστική φωτογραφική και απαξιωτική αναφορά υπάρχει για τις αναπηρικές συντάξεις: «οι συντάξεις αναπηρίας του ΙΚΑ αποτελούν διέξοδο για νέους ασφαλισμένους ή ασφαλισμένους με λίγες ημέρες ασφάλισης».
4. Εισφορές και χρέη
Η μελέτη του ΚΕΠΕ επικεντρώνεται και στο ζήτημα των ασφαλιστικών εισφορών που έχουν μειωθεί και ειδικά αυτών που δεν εισπράττονται.
• Παρά την παραδοχή ότι «αν και οι λόγοι είναι πολλοί, μεταξύ των οποίων η αύξηση της ανεργίας και η μείωση των απασχολούμενων, το κλείσιμο μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, η σημαντική μείωση των εισοδημάτων που αντιμετωπίζουν πολλές επαγγελματικές ομάδες, το αποτέλεσμα είναι ένα και αφορά στη μείωση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων, η οποία μείωση ενισχύεται από την έξαρση της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας», η συνταγή είναι …προδιαγεγραμμένη. Προτείνει την επέκταση της δράσης του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) και για ποσά μικρότερα των 5.000 ευρώ.
Επιπλέον, για την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών, κρίνεται «χρήσιμο» η πρόσβαση και του ΚΕΑΟ στα περιουσιακά στοιχεία των ασφαλισμένων, ενώ μέχρι οι ασφαλιστικές εισφορές να μπορούν να εισπράττονται από την Εφορία (2017), προτείνεται να εμπλακούν στη διαδικασία είσπραξης εκτός από το ΚΕΑΟ και «ειδικευμένες ιδιωτικές εταιρείες»!
Η ανεργία, η ανασφάλιστη εργασία, η μείωση εισοδημάτων των εργαζομένων, είναι ζητήματα που μένουν στο απυρόβλητο.
• Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι παρά τις πολλαπλές ρυθμίσεις προς τις επιχειρήσεις και τις μειώσεις των εργοδοτικών εισφορών, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ εκτοξεύτηκαν στα 13,5 δισ. ευρώ το 2013. Συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ΙΚΑ στο τέλος του 2011 ανέρχονταν στα 7,003 δισ. ευρώ. Στο τέλος του 2012 αυξήθηκαν στα 7,723 δισ. ευρώ για να εκτιναχτούν το 2013 στα 13,540 δισ. ευρώ, αύξηση 75,3% μέσα σε ένα μόλις χρόνο. Η παρατήρηση που υπάρχει μέσα στην μελέτη, ότι δηλαδή στο ίδιο έτος (2013) οι καταβαλλόμενες συντάξεις ανήλθαν στα 10,8 δισ. ευρώ, δηλαδή, τα χρέη των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ είναι μεγαλύτερα από το κονδύλι των συντάξεων, δεν χρήζει αξιοποίησης και πέφτει στο κενό.
5. Το δικαίωμα στη σύνταξη πρέπει να συρρικνωθεί.
Το βασικό ζήτημα της μελέτης, στο οποίο επανέρχεται συνεχώς, είναι να «αποδείξει» και να «δείξει» με απόλυτα κυνικό τρόπο ότι το δικαίωμα στη σύνταξη δεν είναι αυτονόητο και αποδεκτό αλλά πρέπει να συρρικνωθεί.
«Μία από τις πιο βασικές παραμέτρους βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος είναι οι προϋποθέσεις με τις οποίες οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται. Είναι λογικό ότι ένα ασφαλιστικό σύστημα με χαλαρούς κανόνες συνταξιοδότησης και σχετικά υψηλά ποσοστά αναπλήρωσης δεν είναι βιώσιμο, αφού θα εισπράττει εισφορές για μικρό χρονικό διάστημα και θα παρέχει αναλογικά υψηλές συντάξεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η παραμονή στην εργασία για επιπλέον χρόνο έχει διττά οφέλη, αφού ο εργαζόμενος προσφέρει εισφορές στο σύστημα και συγχρόνως θα εισπράττει μελλοντικά σύνταξη για λιγότερο χρόνο. Συναφώς, θα πρέπει να δίνονται ουσιαστικά κίνητρα παραμονής στην εργασία ή η απόφαση για πρόωρη συνταξιοδότηση, και συνεπώς και το παραπάνω κόστος που συνεπάγεται, να μην επιβαρύνει τα ταμεία και κατ’ επέκταση το κοινωνικό σύνολο.»
6. Η εξίσωση –προς τα πάνω των ορίων συνταξιοδότησης, είναι αυτό που προκρίνεται:
«…η μέση ηλικία συνταξιοδότησης διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στα ταμεία. Προκύπτει ότι συστηματικά, τη μικρότερη μέση ηλικία συνταξιοδότησης έχουν οι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο άνδρες (περίπου 57 έτη) και την υψηλότερη οι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ, περίπου 65, μιας και τα 65 είναι θεσμικά κατοχυρωμένα και η τήρησή τους αυστηρή και καθολική. Ενδιάμεσα και εγγύτερα προς τον ΟΓΑ ευρίσκονται οι ασφαλισμένοι άνδρες στον ΟΑΕΕ (63,7 έτη), ενώ οι ασφαλισμένοι στα Λοιπά ταμεία (58,2 έτη) και στο ΙΚΑ (60,6 έτη), πιθανόν ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης ένταξης πολλών επαγγελμάτων στα Βαρέα και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ), είναι πιο κοντά στο Δημόσιο. Τέτοιας έκτασης διαφορές είναι δύσκολο να δικαιολογηθούν με οικονομικά, κοινωνικά ή αναπτυξιακά κριτήρια και αναμφίβολα, θα ήταν διαφωτιστική μια δημόσια συζήτηση για τα εν λόγω κριτήρια που δικαιολογούν αυτές τις διαφορές.
Αντίθετα, φαίνεται ότι με τη συνταξιοδότηση πολλών υγιών και ακμαίων εργαζομένων σε παραγωγικές ηλικίες επέρχεται παροπλισμός σπάνιων ανθρώπινων πόρων, που για να δημιουργηθούν ξοδεύτηκαν χρήματα από το κράτος και τις οικογένειες.» Τα σχέδια τους είναι πολύ καθαρά. Αφού καταλήστευσαν για μια φορά ακόμα τα αποθεματικά των ταμείων με το PSI, αφού εκτίναξαν την ανεργία και την ανασφάλιστη εργασία στα ύψη, αφού διέλυσαν τους όποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αφού έκαναν χαριστικές ρυθμίσεις για το κεφάλαιο, τώρα, στο όνομα της αδυναμίας χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης –λόγω του χρέους- θα επιχειρήσουν να διαλύσουν ότι έχει απομείνει.
Η κυβέρνηση ετοιμάζεται για την τελική επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση.
Το εργατικό κίνημα, θα πρέπει να σηκώσει το γάντι. Η υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης, είναι ζήτημα ζωής για όλους τους εργαζόμενους. Δεν θα πρέπει να τους επιτρέψουμε να την κατεδαφίσουν στο βωμό της αποπληρωμής του χρέους και της εξυπηρέτησης των ιδιωτικών συμφερόντων.

Πηγή: http://www.alfavita.gr - Ζέττα Μελαμπιανάκη

Παρακάτω δείτε όλο το προσχέδιο

Το προσχέδιο της μελέτης του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών ΚΕΠΕ για το ασφαλιστικό

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

“Βόμβες” από το ΚΕΠΕ – Προτείνει κατάργηση κατώτατου μισθού, επιδόματος ανεργίας

Αίσθηση προκαλούν οι προτάσεις του ΚΕΠΕ για την ανεργία. Σε ειδικό κεφάλαιο, ο ερευνητής Ιωάννης Χολέζας προτείνει μεταξύ άλλων:
Για νέους ανέργους 15-24 ετών (15-29 ετών ο διευρυμένος ορισμός) κατάργηση του κατώτατου μισθού έως ένα έτος από την πρόσληψή τους, ώστε να δίνεται ισχυρό κίνητρο στην επιχείρηση να τον/την προσλάβει και να κρίνει την καταλληλότητα του/της (βασικές και μη γνώσεις και δεξιότητες). Παράλληλη ενίσχυση της δράσης του ΣΕΠΕ με τη θέσπιση κινήτρων αποδοτικότητας, προς αποφυγή παραβάσεων της εργατικής νομοθεσίας (ωράριο, συνθήκες απασχόλησης, κτλ.).
Δεδομένης της αδυναμίας των ελληνικών επιχειρήσεων να απορροφήσουν ανέργους, τα προγράμματα επιδότησης του μισθολογικού κόστους απασχόλησης ίσως να ήταν σκόπιμο να απευθυνθούν σε επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων στο εξωτερικό, σε χώρες εντός και εκτός ΕΕ.
Διακρατικές συμφωνίες (με χώρες εκτός ΕΕ, π.χ. ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Νορβηγία) για την απορρόφηση ανέργων στη βάση μιας προσεκτικά σχεδιασμένης μεταναστευτικής πολιτικής και για δεδομένο χρονικό διάστημα, αντί της άτακτης μετανάστευσης που παρατηρείται. Με άλλα λόγια, προτείνεται η επιλεκτική μετανάστευση βάσει προσφοράς (χώρα προέλευσης) και ζήτησης (χώρα προορισμού) εργαζομένων. Οι συμφωνίες θα μπορούσαν να προβλέπουν μειωμένες απαιτήσεις για την έκδοση άδειας παραμονής και εργασίας των Ελλήνων στο εξωτερικό, αλλά και την προστασία των Ελλήνων εργαζομένων (πιστή τήρηση της εργατικής νομοθεσίας). Παράλληλα, πρέπει να ληφθεί μέριμνα για να διατηρηθούν οι δεσμοί με αυτούς/ές που φεύγουν από τη χώρα, ώστε να είναι εφικτή και απρόσκοπτη η επιστροφή τους, όταν το επιτρέψουν οι οικονομικές συνθήκες.
Διευκόλυνση της γεωγραφικής κινητικότητας των ανέργων με παροχή κινήτρων (π.χ. φορολογικές εκπτώσεις ή/και επιδότηση ενοικίου σε ειδικές περιπτώσεις, όπως είναι οι οικογένειες με παιδιά). Με τον τρόπο αυτό θα επιτευχθεί βελτίωση της σύζευξης προσφοράς και ζήτησης εργασίας και θα καλυφθούν οι κενές θέσεις εργασίας, αν και όπου υπάρχουν.
Αντικατάσταση του επιδόματος ανεργίας με επίδομα απασχόλησης στα πρότυπα της επιταγής εργασίας, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην περίπτωση των νέων και των εργαζομένων κοντά στη συνταξιοδότηση, αφού αποφεύγεται η αποθάρρυνση και η απαξίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου που ενσωματώνουν.

ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Τους βασικούς άξονες του αναπτυξιακού οράματος για την Ελλάδα του 2020 παραθέτει το μηνιαίο δελτίο των οικονομικών εξελίξεων του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ).
Συγκεκριμένα, η µελέτη του ΚΕΠΕ για το Αναπτυξιακό Όραµα για την Ελλάδα του 2020 διαµορφώνει ένα ολοκληρωµένο συνεκτικό σχέδιο ανάπτυξης που θέτει το πλαίσιο και τις προτεραιότητες ενός νέου οικονοµικού προτύπου για τη χώρα. Το κομμάτι αυτό του δελτίου υπογράφουν οι κ.κ. Έρση Αθανασίου, Θεόδωρος Τσέκερης και Αικατερίνη Τσούµα.
Κεντρικός στόχος του Οράµατος αποτελεί η µακροχρόνια βιώσιµη, αειφόρος, έξυπνη και εξωστρεφής ανάπτυξη που θα δηµιουργεί απασχόληση και θα εγγυάται την κοινωνική συνοχή και τη µείωση των περιφερειακών ανισοτήτων.
Στο παρελθόν, η ανάπτυξη της χώρας στηρίχθηκε σε ένα µη βιώσιµο οικονοµικό υπόδειγµα. Σήµερα, η Ελλάδα βρίσκεται κοντά σε µία νέα υγιέστερη ισορροπία, κυρίως στα πεδία της δηµοσιονοµικής προσαρµογής, του εξωτερικού ισοζυγίου και της αξιοπιστίας της χώρας, έχοντας προχωρήσει σε µεγάλο βαθµό στις αναγκαίες δοµικές και διαρθρωτικές µεταβολές, όπως αναφέρεται στη μελέτη.
Μάλιστα, όπως τονίζεται, οι σηµερινές συνθήκες και παράγοντες στη χώρα εµπεριέχουν αρκετά πλεονεκτήµατα που δύνανται να συµβάλλουν στην ανάπτυξη, όπως µεγάλη διαθεσιµότητα εργατικού δυναµικού µε ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά, κλάδους µε συγκριτικό πλεονέκτηµα ή/και σηµαντική εξαγωγική δυναµική, στρα τηγική γεωπολιτική θέση, αναξιοποίητους φυσικούς πόρους και δηµόσια περιουσία, πολιτιστική κληρονοµιά, απόδηµο ελληνισµό και ευεργέτες.
Παράλληλα, σύμφωνα με τη μελέτη, σηµαντικές ευκαιρίες για τη χώρα απορρέουν από την ανάπτυξη της διεθνούς οικονοµίας και από την προσαρµογή της εγχώριας οικονοµικής δραστηριότητας στις µεταβαλλόµενες συνθήκες του παγκόσµιου οικονοµικού χάρτη και της διεθνούς ζήτησης (ανάπτυξη χωρών BRICS, νέα καταναλωτικά πρότυπα, τεχνολογικές εξελίξεις κ.ά.).
Στο πλαίσιο του αναπτυξιακού οράματος, διακρίνονται πέντε βασικοί άξονες δράσης:
1. ∆ιαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις
Θεµελιώδη ρόλο για τη µετάβαση σε µια ανταγωνιστική και δίκαιη οικονοµία µε κοινωνική ευηµερία καλού νται να διαδραµατίσουν οι διαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις.
Έµφαση πρέπει να δοθεί:
(α) στη βελτίωση των δηµοσιονοµικών µεγεθών,
(β) τη δηµιουργία ευνοϊκού κλίµατος για επενδύσεις και τη διευκόλυνση της επιχειρηµατικής δραστηριότητας,
(γ) τον περιορισµό του αθέµιτου ανταγωνισµού και της κρατικής ιδιοκτησίας,
(δ) την άρση αντιπαραγωγικών ρυθµίσεων στις τιµές των αγορών δικτύων,
(ε) την ευελιξία στην αγορά εργασίας, την ευκαµψία τιµών/αµοιβών και την καλύτερη πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες,
(στ) την απλούστευση του φορολογικού συστήµατος και τον εξορθολογισµό της φορολογικής διοίκησης,
(ζ) την καταπολέµηση της διαφθοράς και φοροδιαφυγής,
(η) την ενίσχυση της αξιοπιστίας και διαφάνειας και
(θ) τη βελτίωση του συστήµατος δικαιοσύνης.

2. Ενίσχυση ανθρωπίνων πόρων
Αναφορικά µε την ενίσχυση των ανθρωπίνων πόρων, προτείνεται ένα ολοκληρωµένο στρατηγικό πλαίσιο το οποίο περιλαµβάνει:
(α) σχετικές διαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις στον δηµόσιο τοµέα, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό,
(β) πολιτικές για την ανάπτυξη του ανθρώπινου και του κοινωνικού κεφαλαίου,
(γ) πολιτικές για την αντιµετώπιση της ανεργίας, την ενδυνάµωση της απασχόλησης, τη σύνδεση της εκπαίδευσης µε την αγορά εργασίας και την καταπολέµηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισµού και
(δ) πολιτικές για την αντιµετώπιση του δηµογραφικού και του µεταναστευτικού ζητήµατος.

3. Αποκατάσταση συνθηκών ρευστότητας – χρηµατοδότησης
Η ανάπτυξη προποθέτει πρωτίστως την οµαλή χρηµατοδότηση της ελληνικής οικονοµίας και την αποκατάσταση της ρευστότητας. Το ιδανικό µείγµα χρηµατοδότησης της οικονοµίας συνίσταται στην επιστροφή καταθέσεων που διέρρευσαν από τις τράπεζες στην πορεία της κρίσης και την προσέλκυση σηµαντικών άµεσων ξένων επενδύσεων και ξένων επενδύσεων χαρτοφυλακίου, ώστε οι ανάγκες δανειοδότησης να µετριασθούν στο µέτρο του δυνατού.
Για την οµαλή εισροή πόρων από τις πηγές αυτές, πρέπει να παγιωθεί στη χώρα ένα κλίµα οικονοµικής και πολιτικής σταθερότητας και συνέπειας, το οποίο θα περιορίσει αποφασιστικά την αβεβαιότητα και θα επαναφέρει την εµπιστοσύνη των αγορών.
Προϋπόθεση για αυτό αποτελεί
(α) η εξυγίανση των δηµόσιων οικονοµικών και η εξασφάλιση ενός ουσιαστικού πλεονάσµατος για τη µείωση του δηµόσιου χρέους και
(β) η αποκατάσταση συνθηκών οµαλής λειτουργίας στο τραπεζικό σύστηµα.
Αναγκαία καθίσταται, παράλληλα, η αποδοτική χρήση των διαθέσιµων πόρων (από το νέο ΕΣΠΑ, το Π∆Ε, και τα δάνεια της ΕΤΕπ) και η προσέλκυση νέων. Επιπλέον, σηµαντική συµβολή στη χρηµατοδότηση µπορεί να έχει µεσοπρόθεσµα η σταδιακή αποκατάσταση µιας θετικής αποταµιευτικής δυναµικής, ως απόρροια της οικονοµικής ανάπτυξης, της αύξησης της απασχόλησης, αλλά κυρίως µιας ουσιαστικής µεταστροφής της αποταµιευτικής νοοτροπίας.

4. Προώθηση εξωστρέφειας
Η εξωστρέφεια αποτελεί µία βασική προτεραιότητα του αναπτυξιακού οράµατος.
Για να επιτευχθεί η αύξηση των εξαγωγών, η χώρα θα πρέπει να κινηθεί σε τρεις βασικούς άξονες:
(α) την αξιοποίηση των τάσεων και ευκαιριών σε επίπεδο χωρών/αγορών, µέσω της διείσδυσης στις χώρες BRICS και σε άλλες αναδυόµενες αγορές, και της διακράτησης των ελληνικών µεριδίων στις ώριµες ευρωπαϊκές και άλλες αγορές,
(β) την αξιοποίηση υφιστάµενων και τη δηµιουργία νέων συγκριτικών πλεονεκτηµάτων και
(γ) την αντιµετώπιση εσωτερικών εµποδίων στις εξαγωγές (υψηλό κόστος και δυσχέρειες χρηµατοδότησης, γραφειοκρατικές διαδικασίες, φορολογία, διάφορα τέλη, τιµές ενέργειας), εξωτερικών εµποδίων (δασµοί, σοβαρά µη δασµολογικά εµπόδια, αυξηµένοι κίνδυνοι, ιδιαίτερα στις αναδυόµενες αγορές) και άλλων περιορισµών (ελλείψεις στην παραγωγική βάση ή τους φυσικούς πόρους, προβλήµατα στην οργάνωση της παραγωγής).

5. Ανάπτυξη δυναµικών κλάδων της οικονοµίας
Η επίτευξη του νέου αναπτυξιακού προτύπου προποθέτει δράσεις και πολιτικές σε επιλεγµένους δυναµικούς κλάδους και οικονοµικές δραστηριότητες.
Η έµφαση σε συγκεκριµένους κλάδους αναδεικνύει τις ανάγκες και τα ιδιαίτερα συγκριτικά και δυνητικά πλεονεκτήµατα της ελληνικής οικονοµίας, και συµβάλλει στη διαµόρφωση προτεραιοτήτων και τον προγραµµατισµό δράσεων, σε συνέπεια µε τις εθνικές στρατηγικές προτεραιότητες.
Επίσης, µπορεί να συνεισφέρει στην αποδοτικότερη εφαρµογή διαρθρωτικών µεταρρυθµίσεων, ως προς την αντιµετώπιση στρεβλώσεων και παθογενειών σε συγκεκριµένες αγορές.
∆ραστηριότητες µε αυξηµένη σηµασία και προοπτική βιώσιµης ανάπτυξης αφορούν στην παραγωγή κυρίως διεθνώς εµπορεύσιµων αγαθών και υπηρεσιών, όπως:
(α) στην αγροτική παραγωγή και τα τρόφιµα (βιολογικά, γαλακτοκοµικά κ.ά.),
(β) τις ιχθυοκαλλιέργειες,
(γ) τις εναλλακτικές µορφές τουρισµού,
(δ) τις ανανεώ σιµες πηγές ενέργειας, την εξοικονόµηση ενέργειας και τις εξορύξεις,
(ε) τα φάρµακα (γενόσηµα, νέα, βιοοµοειδή) και τις καινοτόµες υπηρεσίες υγείας,
(στ) τη διαχείριση ακίνητης περιουσίας και τις κατασκευές για την ανάπτυξη υποδοµών και εξοπλισµού σε δυναµικούς κλάδους,
(ζ) τις σιδηροδροµικές, θαλάσσιες (και συνδυασµένες) µεταφορές και τα logistics, και
(η) τις υπηρεσίες πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών.
Ιδιαίτερη σηµασία λαµβάνει ο εκσυγχρονισµός και η αύξηση της σηµασίας και της παραγωγικής δυναµικότητας του µεταποιητικού τοµέα. Η µεταποίηση θα προωθήσει την τεχνογνωσία, την καινοτοµία και την παραγωγικότητα στο σύνολο της οικονοµίας, λόγω και της ύπαρξης σηµαντικών εξωτερικών οικονοµιών.
Στρατηγική προτεραιότητα αποτελεί, βραχυπρόθεσµα, η επικέντρωση σε κλάδους όπου υπάρχει ήδη συγκριτικό πλεονέκτηµα. Παράλληλα, θα πρέπει να επιδιωχθεί η αλλαγή της βιοµηχανικής διάρθρωσης, µέσω της ανάπτυξης κλάδων µε προηγµένη τεχνολογία, δυνητικά πλεονεκτήµατα και πιο ευνοϊκές προοπτικές εγχώριας και διεθνούς ζήτησης.
Κρίσιµο ρόλο στη διασύνδεση των οικονοµικών δραστηριοτήτων διαδραµατίζουν επίσης το χονδρικό εµπόριο, τα πετρελαιοειδή προϊόντα, οι χρηµατοοικονοµικές υπηρεσίες, η περιβαλλοντική διαχείριση (ώστε να προωθηθεί το µοντέλο της κυκλικής οικονοµίας), η εκπαίδευση και η έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ∆ΙΚΤΥΩΣΕΩΝ ∆ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
Στη µελέτη αναδεικνύεται η σηµασία της ενεργοποίησης ενδοκλαδικών και διακλαδικών συνεργειών που µπορούν να οδηγήσουν σε δηµιουργία υψηλότερης προστιθέµενης αξίας, αυξηµένες πολλαπλασιαστικές επιδράσεις και µεγαλύτερες δυνατότητες καινοτοµίας, εξαγωγών και υποκατάστασης εισαγωγών από εγχώρια προϊόντα και υπηρεσίες. Τέτοια δίκτυα δυνητικά εντοπίζονται µεταξύ, π.χ.,
(α) της γεωργίας και αλιείας, της µεταποίησης τροφίµων και του τουρισµού,
(β) του τουρισµού, του τοµέα της υγείας και της διαχείρισης ακίνητης περιουσίας, καθώς και
(γ) της παραγωγής εξοπλισµού και των δραστηριοτήτων των κατασκευών, της ενέργειας, των µεταφορών, της ναυτιλίας, των logistics, και των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών.

Πηγή:http://www.bankwars.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μηδενική ανάπτυξη και ανεργια 30% βλέπει το ΚΕΠΕ

Μηδενική ανάπτυξη και ανεργία στο 29,3% εκτιμά για το 2014 το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ). Ειδικότερα, στην τετραμηνιαία έκδοσή του «Οικονομικές εξελίξεις», το ΚΕΠΕ προβλέπει για φέτος ύφεση 3,55%, ηπιότερη από τις προηγούμενες εκτιμήσεις του, καθώς, όπως αναφέρει υπάρχουν ενδείξεις ότι η οικονομία βαίνει προς πορεία εξόδου από την ύφεση. Τον Ιούνιο, προέβλεπε ύφεση 4,1% περίπου για το 2013 και ύφεση 0,55% για το 2014. Παράλληλα, στην έκθεσή του, υποστηρίζει πως υπάρχουν πλέον σαφείς ενδείξεις για πιθανή έναρξη μιας πορείας εξόδου της οικονομίας από την ύφεση, σημειώνοντας ωστόσο πως δεν μπορεί να προδιαγραφεί πόσο γρήγορα θα γίνει αυτό και πότε η οικονομία θα επιστρέψει σε ρυθμό ανάπτυξης.
Παρά τις θετικές ενδείξεις για σύντομο τερματισμό της ύφεσης, οι προβλέψεις του ΚΕΠΕ για την ανεργία παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, αν και βελτιωμένες κατά μία περίπου ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με τον Ιούνιο. Συγκεκριμένα, εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 27,6% φέτος και θα εκτιναχθεί στο 29,3% την επόμενη χρονιά. Όπως εξηγεί το ΚΕΠΕ, η διατήρηση της ανεργίας σε δραματικά υψηλά επίπεδα οφείλεται τόσο στη συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας όσο και στην αδυναμία ταχείας αναδιάρθρωσης και προσαρμογής των οικονομικών δομών σε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο. Πέραν των εσωτερικών αδυναμιών, η διεθνής εμπειρία υποδεικνύει ότι το μέγεθος της απασχόλησης ανταποκρίνεται με μεγάλη χρονική υστέρηση στις μεταβολές της παραγωγικής δραστηριότητας. Με αυτή την έννοια, οι εκτιμήσεις για τερματισμό της ύφεσης και αυξανόμενη ανεργία κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους ούτε αντιφατικές μεταξύ τους είναι ούτε πρέπει να θεωρούνται ως ένα ακόμη "παράδοξο" της ελληνικής οικονομίας, επισημαίνει το ΚΕΠΕ.

Οικονομικές Εξελίξεις ΚΕΠΕ

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....