Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημόσια διοίκηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημόσια διοίκηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015

Σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου για επαναπροσλήψεις στο Δημόσιο και μετατροπή των συμβάσεων ΙΔΑΧ

Τέθηκε από τις 17 έως τις 24 Μαρτίου για διαβούλευση στο opengov, το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης – Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση – Αποκατάσταση Αδικιών και άλλες διατάξεις».
Μεταξύ άλλων το ν/σ περιλαμβάνει την επαναπρόσληψη των απολυθέντων και την αποκατάσταση των «διαθεσίμων» δημοσίων υπαλλήλων του Δημοσίου (σ.σ. ανέρχονται σε συνολικά 3.900) χωρίς τη συμμετοχή του ΑΣΕΠ αλλά μιας τριμελούς Επιτροπής, μέσω και μιας μίνι εθελοντικής κινητικότητας προκειμένου να καλυφθούν ελλέιψεις σε συγκεκριμένες υπηρεσίες, ενώ στο πλαίσιο αυτό επανασυστήνονται κλάδοι και ειδικότητες που είχαν καταργηθεί όπως οι σχολικοί φύλακες και οι εκπαιδευτικοί των ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ. Επιπλέον επανασυστήνεται η Δημοτική Αστυνομία.
Συγκεκριμένα επαναπροσλαμβάνονται ή αποκαθίστανται οι υπάλληλοι:
α) των οποίων έχει λυθεί η υπαλληλική σχέση κατόπιν λήξης της διαθεσιμότητας, ή οι οποίοι μετά την έκδοση οριστικών πινάκων δεν ανέλαβαν υπηρεσία ή παραιτήθηκαν μετά την ανάληψη αυτής και μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου,
β) οι οποίοι τελούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας βάσει του ν.4172/2013 (ΦΕΚ Α 167)και του ν.4250/2014 (ΦΕΚ Α 74), ακόμη και εάν έχει παρέλθει ο χρόνος της διαθεσιμότητας χωρίς να έχει λυθεί η υπαλληλική τους σχέση,
γ) οι οποίοι τελούν σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρ.67 παρ.4 του ν.4316/2014 (ΦΕΚ Α 270),
δ) οι οποίοι, αφού τέθηκαν σε διαθεσιμότητα κατόπιν κατάργησης της θέσης τους, υπηρετούν βάσει δικαστικής απόφασης με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων,
ε) οι οποίοι ανήκαν οργανικά σε ν.π.δ.δ. και ν.π.ι.δ., τα οποία καταργήθηκαν με τις διατάξεις του ν.4250/2014 (ΦΕΚ Α 74) και
στ) οι οποίοι τέθηκαν σε εργασιακή εφεδρεία δυνάμει των διατάξεων των παρ.6 και 7 του άρθρου 34 του ν.4024/2011 (ΦΕΚ Α 226).
Δεν αποκαθίστανται οι υπάλληλοι των οποίων η υπαλληλική σχέση λύθηκε κατόπιν υποβολής αίτησης παραίτησης και υποβολής αίτησης για συνταξιοδότηση.

Επιτυχόντες ΑΣΕΠ, ΙΔΑΧ, πειθαρχικά, προσλήψεις, κάρτα πολίτη
Παράλληλα με το νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα πρόσληψης των 6.000 επιτυχόντων παλαιότερων διαγωνισμών του ΑΣΕΠ. Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι θα κληθούν είτε να τεθούν σε κινητικότητα και να τοποθετηθούν άμεσα σε θέσεις που υπάρχουν ανάγκες είτε να αναμένουν να διορισθούν αργότερα στη θέση την οποία είχαν τοποθετηθεί αρχικά
Ακόμη ρυθμίζεται η μετατροπή των θέσεων προσωπικού Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ), που αφορά σε περίπου 40.000 υπαλλήλους, σε θέσεις μόνιμων υπαλλήλων.
Όσον αφορά τον “εκδημοκρατισμό” του Δημοσίου, καταργείται η πολιτική επιστράτευση ή οποιαδήποτε μορφή επίταξης προσωπικών υπηρεσιών ως μέτρο αντιμετώπισης απεργίας, ενώ προβλέπεται και η αποκατάσταση του τεκμηρίου της αθωότητας στη πειθαρχική διαδικασία και η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Με το σχέδιο νόμου απλουστεύεται και επιταχύνεται η διαδικασία πρόσληψης εποχικού προσωπικού και συμβάσεων μίσθωσης έργου, ενώ υπάρχουν διατάξεις και για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας με την αυτεπάγγελτη αναζήτηση εγγράφων και την έκδοση ηλεκτρονικών πιστοποιητικών.
Επιπλέον προβλέπεται η πιλοτική εφαρμογή της «κάρτας πολίτη», που θα περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα αναγνωριστικά που σχετίζονται με τα βασικά μητρώα (ΑΜΚΑ, ΑΔΤ) και θα χρησιμοποιηθεί αρχικώς για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, ενώ προβλέπονται και μέτρα για την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων.

Για να δείτε το σχέδιο νόμου πατήστε εδώ
Για να δείτε την αιτιολογική έκθεση πατήστε εδώ
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014

Έρευνα από τη Διεύθυνση του τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ για τη Δημόσια Διοίκηση και το Αναπτυξιακό Μάνατζμεντ

Η έρευνα για την Η.Δ του τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ εκδίδεται κάθε δύο χρόνια και είναι η μόνη έκθεση παγκοσμίως που αξιολογεί την πρόοδο των διαδικασιών Η.Δ σε 193 χώρες. “Η χρήση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ) και η εφαρμογή τους από τις Δημόσιες Διοικήσεις των χωρών μελών του ΟΗΕ για την παροχή πληροφοριών και δημοσίων υπηρεσιών προς τους πολίτες” όπως ορίζεται η ΗΔ στην έκθεση, αφορά επίσης στον εξορθολογισμό και την ενσωμάτωση των ροών εργασίας και των διαδικασιών, για την αποτελεσματική διαχείριση των δεδομένων και πληροφοριών, την ενίσχυση της παροχής δημοσίων υπηρεσιών, καθώς και την επέκταση των διαύλων επικοινωνίας για την μεγαλύτερη εμπλοκή και ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών .
Ο δημόσιος τομέας πρέπει να παρέχει ισότιμα και αποτελεσματικά τις υπηρεσίες του, οι οποίες αφενός πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών και αφετέρου να εξασφαλίζουν την οικονομική ανάπτυξη όπως επίσης και να διευκολύνουν τη συμμετοχή και εμπλοκή των πολιτών στη χάραξη πολιτικής .
Με αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές η έκθεση δίνει δεδομένα προόδου και αξιολογεί την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων Η.Δ στη Δ.Δ, με βάση τρεις κατηγορίες δεικτών: δείκτες online υπηρεσιών, δείκτες υποδομών τηλεπικοινωνιών και δείκτες προόδου στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Οι παραπάνω δείκτες συνθέτουν το συνολικό Δείκτης Ανάπτυξης της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (EGDI).
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

Νέα οργανογράμματα – Το σχέδιο για «ευέλικτο και οικονομικό» δημόσιο τομέα

Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για τη νέα, «ευέλικτη και πιο οικονομική» μορφή του δημοσίου τομέα τίθεται σε εφαρμογή από την 1η Νοεμβρίου του 2014. Με τα νέα οργανογράμματα των υπουργείων, τα οποία τίθενται σε εφαρμογή του επόμενους μήνες, επιτυγχάνεται μείωση των δομών τους, η οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, φτάνει και το 63%.
Είναι γνωστό όπως, έχει αναφέρει επανειλημμένως ο υπουργος Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, η συνολική μείωση των δημόσιων δομών, φτάνει το περίπου το 40%. Σύμφωνα με δημοσιεύμα της «Καθημερινής της Κυριακής» το δημοσιονομικό όφελος από τη συγκεκριμένη επιλογή συρίκνωσης, ανέρχεται στα 10,8 εκατομμύρια ευρώ. Η εφημερίδα αναφέρεται στη φιλοδοξία του κ. Μητσοτάκη να απλοποιήσει τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και να πιο αποτελεσματική τη δημόσια διοίκηση.
Στο πλαίσιο αυτό, προσθέτει « Η Καθημερινή», καταργούνται οργανισμοί, γενικές διευθύνσεις κλπ., και βελτιώνεται η διαχείριση των ανθρώπινων πόρων.
Πρώτα στη λίστα με τη μεγαλύτερη μείωση δομών, «φιγουράρουν» τα υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, Περιβάλλοντος, Οικονομικών, καθώς και η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας.
Συγκεκριμένα όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας, τα νέα οργανογράμματα περιλαμβάνουν συνολική μείωση δομών κατά 3.162 μονάδες ήτοι κατά 41%. Με βάση όσα προβλέπονται στα προεδρικά διατάγματα, «εκσυγχρονίζονται» οι αποστολές των υπουργείων, καθώς τίθενται για πρώτη φορά στρατηγικοί στόχοι σε επίπεδο γενικών διευθύνσεων και επιχειρησιακοί στόχοι σε επίπεδο διευθύνσεων, ώστε να υπάρχει σαφής οριοθέτηση αντικειμένου για κάθε διοικητικό επίπεδο. Παράλληλα, επιτυγχάνεται αποτελεσματικότερη διαχείριση και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, θεσμοθετούνται Τμήματα Νομοθετικής Πρωτοβουλίας, τα οποία είναι υπεύθυνα για το νομοθετικό έργο της Δημόσιας Διοίκησης, και Γενικές Διευθύνσεις Οικονομικών Υπηρεσιών, οι οποίες είναι αρμόδιες για την ορθή εφαρμογή των δημοσιονομικών διατάξεων για όλη τη γενική κυβέρνηση. Εξαιρετικά σημαντική, είναι τέλος η θεσμοθέτηση τμημάτων Εσωτερικού Ελέγχου, αλλά και Αποκεντρωμένων Μονάδων Κρατικών Ενισχύσεων, ώστε να υπάρχει αυξημένη εποπτεία επί των ενισχύσεων που παρέχει το κράτος.
Η κατάρτιση νέων οργανογραμμάτων και η διοικητική «σμίκρυνση» των υπουργείων ήταν ζητούμενο και από την τρόικα στο πλαίσιο αναδιοργάνωσης της δημόσιας διοίκησης. Για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες καθορίζεται το περιεχόμενο των οργανισμών των δημοσίων υπηρεσιών, ενώ τα σχέδια στελέχωσης και τα περιγράμματα θέσεων καθηκόντων και διαδικασιών είναι σε συνάρτηση με τους επιχειρησιακούς στόχους κάθε φορέα.
Τέλος, μέσω των προεδρικών διαταγμάτων εντάσσονται για πρώτη φορά περιγράμματα θέσεων ευθύνης για όλους τους προϊσταμένους της Δημόσιας Διοίκησης, εκσυγχρονίζονται και ομαδοποιούνται οι κλάδοι κάθε υπουργείου, ώστε να συνδεθούν αποτελεσματικότερα με τα ουσιαστικά προσόντα που θα πρέπει να έχει κάθε υπάλληλος, ενώ ενισχύεται και η έννοια του κρατικού υπαλλήλου, καθώς πλέον παρέχεται η δυνατότητα να θέτουν υποψηφιότητα για θεάσεις ευθύνης υπάλληλοι και εκτός του υπουργείου που προκηρύσσει τη θέση.
Τα υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Αγροτικής Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Οικονομικών, καθώς και η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, φιγουράρουν πρώτα στη λίστα με τη μεγαλύτερη μείωση δομών, αλλά και τη μείωση του δημοσιονομικού κόστους για τη λειτουργία τους. Στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης οι δομές με τα νέα προεδρικά διατάγματα μειώθηκαν κατά 63% με αντίστοιχη μείωση του δημοσιονομικού κόστους κατά 62%. Στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης οι δομές μειώθηκαν κατά 53% και το κόστος κατά 52%, στη γ.γ. Ενημέρωσης οι δομές μειώθηκαν κατά το ήμισυ και το κόστος κατά 52%, ενώ ακολουθούν τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Οικονομικών με μείωση δομών κατά 48% και 47% και μείωση κόστους κατά 46% και 47% αντίστοιχα.
Συνολικά σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης η μείωση των δομών έφτασε το 41%, καθώς καταργήθηκαν 3.162 μονάδες (σ.σ.: πλέον είναι 4.555 από 7.717 που ήταν πριν από τα προεδρικά διατάγματα). Ακολούθως πριν από τα προεδρικά διατάγματα, το δημοσιονομικό κόστος για τη λειτουργία των υπηρεσιών της κεντρικής κυβέρνησης ήταν 27.081.000 ευρώ ετησίως, ενώ πλέον υπολογίζεται σε 16.231.800 ευρώ.
Αναλυτικότερα, από τις 115 Γενικές Διευθύνσεις που λειτουργούσαν πριν από τα προεδρικά διατάγματα πλέον μειώθηκαν σε 93, ενώ από τις 1.644 Διευθύνσεις πλέον θα λειτουργούν 993. Ακολούθως, μέχρι σήμερα λειτουργούσαν συνολικά σε όλα τα υπουργεία 5.763 τμήματα, τα οποία μειώθηκαν σε 3.322. Τέλος, από τις 41 υπηρεσίες ΕΣΠΑ, θα εξακολουθούν να υφίστανται οι 30, ενώ από τις 154 μονάδες ΕΣΠΑ παραμένουν οι 117.
Ενδιαφέρον έχουν και τα επιμέρους οικονομικά στοιχεία για τη μείωση του δημοσιονομικού κόστους ανά διοικητικό επίπεδο.
Σύμφωνα με τους επίσημους υπολογισμούς, για τη λειτουργία των Γενικών Διευθύνσεων το κόστος μειώνεται σε 1 εκατομμύριο ευρώ ετησίως από 1,24 που ήταν, για τη λειτουργία των Διευθύνσεων σε 4,77 εκατομμύρια ευρώ από 7,89, για τη λειτουργία των τμημάτων σε 9,97 εκατομμύρια ευρώ από 11,29, για τις υπηρεσίες ΕΣΠΑ σε 0,14 από 0,20 και για τις μονάδες ΕΣΠΑ σε 0,35 από 0,46 εκατομμύρια ευρώ.
Αντίστοιχα στοιχεία υπάρχουν και για τη λειτουργία των τεσσάρων υπουργείων και της γ.γ. Ενημέρωσης που σημείωσαν τη μεγαλύτερη μείωση δομών βάσει των νέων τους οργανογραμμάτων.
Ειδικότερα, το κόστος λειτουργίας των δομών του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης πριν από την εφαρμογή των νέων προεδρικών διαταγμάτων ανερχόταν σε 0,49 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, ενώ υπολογίζεται ότι πλέον θα ανέρχεται σε 0,19 εκατομμύρια ευρώ. Το δημοσιονομικό κόστος για τη λειτουργία των υπηρεσιών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ήταν 1,99 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και πλέον υπολογίζεται στα 0,95 εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος λειτουργίας της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας ανερχόταν σε 0,16 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και πλέον υπολογίζεται στα 0,08. Η λειτουργία των δομών του υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ανερχόταν σε 1,09 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και πλέον εκτιμάται ότι θα κοστίζει στο Δημόσιο περί τα 0,59 εκατομμύρια ευρώ, ενώ για τη λειτουργία των υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών το δημοσιονομικό κόστος μέχρι πρότινος ανερχόταν στα 10,64 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και μετά τη μείωση των δομών εκτιμάται ότι θα ανέρχεται περίπου στο μισό, δηλαδή σε 5,67 εκατομμύρια ευρώ.
Οι νέοι οργανισμοί των υπουργείων προέκυψαν από πορίσματα των επιτροπών αξιολόγησης και όπως και η αποτίμηση για το δημοσιονομικό κόστος βασίζονται σε οικονομοτεχνικές μελέτες στις οποίες παρουσιάζεται αναλυτικά η υφιστάμενη κατάσταση καθώς και τα αδύνατα σημεία κάθε οργανικής μονάδας τα οποία θα πρέπει να αποκατασταθούν. Πέραν της καλύτερης διαχείρισης των οικονομικών πόρων και του προσωπικού, η λειτουργία των υπουργείων καθίσταται πιο ευέλικτη και αποτελεσματική και πλέον θα υπάρχει δυνατότητα δράσης ανάλογα με τις συνθήκες και τις απαιτήσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και μείωσης των δομών των υπουργείων, σειρά έχει η μείωση των δομών στο ευρύτερο Δημόσιο και συγκεκριμένα στους ΟΤΑ. Το θέμα έχει τεθεί επανειλημμένως και από την τρόικα, ωστόσο η αξιολόγηση των δομών στους δήμους βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο λόγω αντιδράσεων των τοπικών παραγόντων αλλά και των συνδικαλιστικών ενώσεων.

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr/
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

Αναμόρφωση της Δημόσιας Διοίκησης μέσω ΚΑΙ της αξιολόγησης

Επιχειρώντας να εκφράσω μια διαφορετική άποψη στο θέμα της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, άποψη που αντικρούει το επιχείρημα της κυβέρνησης για άρνηση των συνδικαλιστών να συμμετέχουν στην αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, θα επιχειρήσω να θίξω με συντομία καίρια ζητήματα που άπτονται του προτεινόμενου τρόπου αξιολόγησης.
Στόχος της προσπάθειας αυτής είναι να δώσω έναυσμα για προβληματισμό και όχι για άγονες αντιπαραθέσεις. Καταρχήν τάσσομαι υπέρ της άποψης που απαιτεί άμεση εφαρμογή ενός δίκαιου και αποτελεσματικού συστήματος αξιολόγησης στο Δημόσιο Τομέα.
Άποψη στην οποία συγκλίνει η πλειοψηφία των εργαζομένων στο δημόσιο όταν αίρονται οι επιφυλάξεις και η καχυποψία για το σύστημα αξιολόγησης που το ίδιο το υπουργείο συντηρεί και υποδαυλίζει μετατρέποντας την αξιολόγηση σε έναν εύσχημο τρόπο για απολύσεις.
Η αξιολόγηση του προσωπικού αποτελεί μία από τις βασικές προϋποθέσεις για την εξυγίανση και αναβάθμιση του δημοσίου τομέα ώστε αυτός να καταφέρει να ανταπεξέλθει στον πολυδιάστατο και κρίσιμο, για την ευημερία των πολιτών ενός τόπου, ρόλο του.
Δεν αποτελεί πανάκεια ωστόσο και από μόνη της δεν θα καταφέρει αξιόλογες αλλαγές. Τα προβλήματα της δαιδαλώδους γραφειοκρατίας, της πολυνομίας, της αδιαφάνειας στις διοικητικές διαδικασίες, των πολιτικών παρεμβάσεων και της απουσίας σαφών στόχων στη διοικητική διάρθρωση του Δημοσίου θα συνεχίζουν να υπονομεύουν οποιαδήποτε προσπάθεια αναβάθμισης του. Για να αναδειχτεί και να τονιστεί ο σημαντικός ρόλος του δημοσίου στη ζωή των πολιτών και το μέλλον της χώρας θα πρέπει να δοθεί μέριμνα ταυτόχρονα και στους υπόλοιπους κρίσιμους παράγοντες.
Βέβαια, σημαντικός θεωρείται ο ρόλος του δημοσίου από όσους απαιτούν δημόσιο χαρακτήρα στα παρεχόμενα αγαθά. Και από αυτόν τον κοινό τόπο θα πρέπει να ξεκινήσει οποιοσδήποτε διάλογος περί αναβάθμισης. Διαφορετικά δεν θα πετύχουμε ποτέ συμφωνία μια και οι στόχοι θα είναι διαφορετικοί.
Ένα πρώτο σημείο στο οποίο επιβάλλεται να σταθεί κανείς, αναφορικά με την εφαρμογή οποιουδήποτε τρόπου αξιολόγησης, είναι οι κρίσεις των αξιολογητών. Η προβλεπόμενη διαδικασία κρίσεων προϊσταμένων (τμηματαρχών, διευθυντών και γενικών διευθυντών) από τα υπηρεσιακά συμβούλια, σύμφωνα με το Ν. 3258/2007, δεν εφαρμόζεται. Αντ’ αυτού λαμβάνουν χώρα αναθέσεις με εντολές των πολιτικών προϊσταμένων με κριτήρια –όχι σπάνια- τις προσωπικές σχέσεις και την κομματική ταυτότητα.
Και αν το υπουργείο θεωρεί ύψιστη υποχρέωσή του να αξιολογήσει το προσωπικό του δημοσίου προκειμένου να εισάγει αξιοκρατία και διαφάνεια στο δημόσιο γιατί άραγε δεν επιδεικνύει και τον αντίστοιχο ζήλο στην εκτίμηση των αξιολογητών του;
Χωρίς την απαραίτητη προϋπόθεση να έχουν οι κρίνοντες ορθά κριθεί ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι το οικοδόμημα της αξιολόγησης υπονομεύεται εν τη γενέσει του.
Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο θέλω να σταθώ, είναι η λειτουργία του ΑΣΕΠ, το οποίο καθώς πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή μπορεί να υποστηρίξει ρόλο αδιάβλητου κριτή. Προτείνω ενίσχυση του ρόλου του και ενεργό εμπλοκή του στην προτεινόμενη αξιολόγηση. Θα μπορούσαν να οργανωθούν ανά περιφέρεια επιτροπές που λαμβάνοντας υπόψη και τις εκάστοτε τοπικές ιδιαιτερότητες θα αξιολογήσουν καταρχήν τις δομές και στη συνέχεια τους αξιολογητές δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ικανότητα εξυπηρέτησης του πολίτη, την διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, και της καλής πρακτικής και σύννομης συμπεριφοράς .
Αναρωτιέμαι επίσης γιατί δεν εφαρμόζεται ο Νόμος 3230/2004 στην πυραμίδα της ιεραρχίας στο Δημόσιο. Ο Νόμος αυτός έχει πολλά θετικά σημεία όπως για παράδειγμα οι δείκτες μέτρησης αποδοτικότητας (χρόνος ανταπόκρισης στα αιτήματα των πολιτών, ποσοστό ικανοποίησης των παραπόνων, εφαρμογή νέων τεχνολογιών, κόστος διαχείρισης και ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών). Τα κριτήρια που εισάγει είναι αντικειμενικά και πουθενά δεν αναφέρονται στο υπό ψήφιση νομοθέτημα-διάλυση του δημόσιου τομέα.
Εισηγούμαι την παρακολούθηση και υλοποίηση των στόχων καταρχήν από τους προϊσταμένους των οργανικών μονάδων και των τελευταίων από το ΑΣΕΠ, χωρίς την δυνατότητα οποιασδήποτε πολιτικής παρέμβασης και κατόπιν την ενημέρωσης των εργαζομένων για την στοχοθεσία. Κρίνω τα ζητήματα της επιμόρφωσης και της νομικής ενημέρωσης των εργαζομένων εξαιρετικά ουσιώδη για την τήρηση και ορθή εφαρμογή των νόμων. Θεωρώ επίσης καίριας σημασίας την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών (η οποία επίσης προβλέπεται από το Ν. 3230/2004) παρά την τακτική του κράτους να προσθέτει συνεχώς χρονοβόρες και ανούσιες διαδικασίες με το πρόσχημα της διαφάνειας χωρίς όμως ποτέ να αξιολογεί την επίτευξη του στόχου.
Η αξιολόγηση τέλος οφείλει να διαφέρει ανάλογα με την κατηγορία ,την ειδικότητα και τον στόχο ώστε να προωθεί την αξιοποίηση κάθε εργαζόμενου και όχι την ρατσιστική περιθωριοποίηση του 15% ,ανεξαρτήτως συνθηκών, των κριθέντων ανεπαρκών και υπό απόλυση εργαζομένων.
Με αυτή τη σύντομη αναφορά σε κάποια ζητήματα της αξιολόγησης θέλω να εισάγω προβληματισμό πριν την ψήφιση του επίμαχου νομοσχεδίου για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, εκτιμώντας πως η ποσόστωση που προβλέπεται θα κριθεί, εφόσον ψηφισθεί, αντισυνταγματική. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο αποτελεί ταφόπλακα για το έτσι και αλλιώς υπό διάλυση δημόσιο και μια ακόμα προσφορά στο κομματικό κράτος, την εξάρθρωση του οποίου αφήνουμε να ευαγγελίζονται οι πολιτικοί που το εκτρέφουν.

Του Αντώνη Μαρκάκη Προέδρου Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφέρειας Κρήτης Ν.Ηρακλείου
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Κοινωνική εξάντληση διαπιστώνει ο Συνήγορος του Πολίτη

Η Συνήγορος του Πολίτη, κυρία Καλλιόπη Σπανού έδωσε την ετήσια διάλεξη του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου του London School of Economics, στις 25 Νοεμβρίου 2013. Η ομιλία της είχε τίτλο: «Ο Συνήγορος του Πολίτη και η Δημόσια Διοίκηση στην συγκυρία της κρίσης».
Η δημιουργία του Συνηγόρου του Πολίτη το 1997 ως ανεξάρτητης αρχής μπορεί να θεωρηθεί σύμβολο θεσμικού εκσυγχρονισμού. Αποσκοπούσε στην ενίσχυση του Κράτους Δικαίου, στην εδραίωση της καλής διακυβέρνησης και στη διασφάλιση της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Συνιστούσε μια ένεση λογοδοσίας στο ελληνικό πολιτικό -διοικητικό σύστημα και ένα μέσο ενδυνάμωσης των πολιτών απέναντι στη γραφειοκρατία. Τα ειδικά χαρακτηριστικά του θεσμού του Συνηγόρου, ως μηχανισμού μη αποφασιστικής εξουσίας, χωρίς κυρωτική αρμοδιότητα, τον διαχωρίζουν από άλλους ελεγκτικούς μηχανισμούς και από τα δικαστήρια. Οι μη δεσμευτικές εισηγήσεις του χρησιμοποιούν την πειθώ και το κύρος προκειμένου να ενθαρρύνουν τη διοίκηση να αναθεωρήσει τη θέση ή και τις πράξεις της σε συγκεκριμένα ζητήματα.
Ένας θεσμός τέτοιου τύπου, αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο ελληνικό πλαίσιο, το οποίο παραδοσιακά χαρακτηρίζεται από έλλειψη εμπιστοσύνης της κοινωνίας στους θεσμούς και την τάση να τους παρακάμπτει, διάσταση μεταξύ τυπικών κανόνων και άτυπων πρακτικών, πολιτικοποίηση, διοικητικές ελλείψεις και ελλιπή εφαρμογή διοικητικών και δικαστικών αποφάσεων. Ο Συνήγορος επωφελείται από μια βαθιά κατανόηση της καθημερινής λειτουργίας και των προβλημάτων της διοίκησης που τροφοδοτούν τις ευρύτερες προτάσεις του για νομοθετικές αλλαγές και οργανωτικές βελτιώσεις. Τα προβλήματα επισημαίνονται στις ετήσιες και ειδικές εκθέσεις του και επιτρέπουν την εξεύρεση συνεκτικών αλλά ταυτόχρονα πιο ευρηματικών και καινοτόμων τρόπων αντιμετώπισής τους. Αυτή η πλευρά της αποστολής του Συνηγόρου έχει αποδειχθεί πολύ σημαντική για την προώθηση της καλής διακυβέρνησης και τον καθιστά φυσικό σύμμαχο της διοικητικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα.
Η επαφή με τους πολίτες και τα προβλήματά τους προσδίδει στον θεσμό του Συνηγόρου έναν σημαίνοντα ρόλο και τον εκθέτει στις τρέχουσες προκλήσεις στο πλαίσιο της δημοσιονομικής λιτότητας και της πολυετούς οικονομικής ύφεσης. Ως διαμεσολαβητής μεταξύ της δημόσιας διοίκησης και της κοινωνίας, ο Συνήγορος καλείται να ανταποκριθεί σε προκλήσεις που γεννώνται από καταστάσεις δίχως προηγούμενο.
Η οικονομική κρίση ανέδειξε τις συσσωρευμένες επιπτώσεις γνωστών πολιτικο-διοικητικών ελλείψεων και επίσης προσέθεσε νέα προβλήματα. Πέρα από την έλλειψη οικονομικών πόρων, η δημόσια διοίκηση βρίσκεται σε αυξανόμενη πίεση να επιτελέσει τη λειτουργία της με λιγότερο προσωπικό, νέους και αυστηρούς κανόνες και διαδικασίες οικονομικής διαχείρισης και σε ένα νομικό και οργανωτικό πλαίσιο με υψηλό βαθμό ρευστότητας και συχνές και απροσδόκητες αλλαγές. Αυτά επιφέρουν σοβαρές επιπτώσεις στην ικανότητα της διοίκησης να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της, ειδικά σε υπηρεσίες που συναλλάσσονται με το κοινό. Μια γενική τάση να απαξιώνεται η δημόσια υπηρεσία και να αντιμετωπίζεται ως αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα δεινά, επιβαρύνει ένα αρνητικό πλαίσιο λειτουργίας. Περιορισμένοι πόροι και χρονική πίεση δεν εξορθολογίζουν αλλά ενισχύουν τις ελλείψεις της.
Στην κοινωνία, σημάδια κοινωνικής εξάντλησης και μεταρρυθμιστικής κόπωσης είναι ιδιαιτέρως εμφανή. Οι πολίτες συχνά αναφέρουν στον Συνήγορο όχι απλά ένα γραφειοκρατικό ζήτημα αλλά την παντελή αδυναμία τους να εκπληρώσουν τις, οικονομικές κυρίως, υποχρέωσεις τους προς το κράτος. Η κορύφωση των αναφορών αντανακλά τους τομείς στους οποίους είναι πιο ορατή η δυσκολία του ελληνικού κράτους να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του προς τους πολίτες. Πρόκειται κυρίως για το κράτος πρόνοιας (λ.χ. μεγάλες καθυστερήσεις για απονομή συντάξεων και προνοιακών επιδομάτων), ληξιπρόθεσμές οφειλές του κράτους προς τους πολίτες κλ.π. Τα κοινωνικά δικαιώματα τελούν υπό ασφυκτική πίεση και η ατομική διαμεσολάβηση δεν είναι πάντα η λύση, αφού τα ουσιαστικά ζητήματα είναι συστημικά. Την ίδια στιγμή, οι προσδοκίες των πολιτών από τον Συνήγορο συχνά υπερβάινουν τις ρεαλιστικές πιθανότητες να αλλάξουν γενικοί κανόνες. Σε ένα παρόμοιο κοινωνικά και πολιτικά φορτισμένο κλίμα, ακραίες θέσεις και πράξεις αναφύονται στην κοινωνία, καθιστώντας την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επείγουσα και βασική ανάγκη.
Ο Συνήγορος καλείται να ανταποκριθεί σε όλα αυτά. Ο ρόλος του φαίνεται να έχει μετατοπισθεί. Δεν είναι πια ένας θεσμός που ασχολείται με πολλές αλλά περιθωριακές δυσλειτουργίες και πιέζει για βελτιώσεις. Σήμερα υπάρχει γενικευμένη απογοήτευση ενώ ένα αίτημα κοινωνικής δικαιοσύνης αντανακλάται στις αναφορές των πολιτών: αίτημα για αναλογικότητα στην κατανομή των δημόσιων βαρών, τήρηση των κανόνων και διαφάνεια στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων. Ενώ οι κοινωνικές ανισότητες οξύνονται, όσο λιγότεροι είναι οι πόροι τόσο περισσότερο σημαντικοί είναι οι κανόνες και τα κριτήρια δίκαιης κατανομής.
Ανταποκρινόμενος σε όλα αυτά, ο Συνήγορος έχει αναπροσδιορίσει τη δράση του. Οι προτάσεις που προωθεί λαμβάνουν συστηματικά υπόψη τις παρούσες συνθήκες, τους περιορισμένους πόρους αλλά επίσης και τις άμεσες ανάγκες των ανθρώπων. Το έργο του είναι ακόμη πιο δύσκολο λόγω της συνεχιζόμενης έλλειψης εμπιστοσύνης στους πολιτικο-διοικητικούς θεσμούς. Εγγύτητα με τους πολίτες αλλά και απόσταση από την ενεργό πολιτική, μια γερή δόση νηφαλιότητας και δημιουργικότητας απαιτούνται προκειμένου ο Συνήγορος να έχει τη δυνατότητα να διατυπώνει με αξιοπιστία θέσεις και εισηγήσεις.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ποια Δημόσια Διοίκηση και με ποια αξιολόγηση;

Aλαλάζουν μονότονα τις τελευταίες ημέρες τα κύμβαλα: «Διώχνουμε τους παράνομους, το AΣEΠ αξιολογεί ποιοι από τις λίστες διαθεσιμότητας θα πρέπει να τεθούν εκτός Δημοσίου, η αξιολόγηση δομών και προσώπων τελείωσε και για καθέναν (παράνομο/αμόρφωτο) που αποχωρεί θα προσλαμβάνεται ένας νέος με προσόντα».
Oι αντιδράσεις παραμένουν, μάλλον, υποτονικές μπροστά στο μέγεθος του ψεύδους, της άγνοιας και της παραπληροφόρησης.
H πολιτική εξακολουθεί να ασκείται με ψέματα, με χαλκεία και με φρούδες υποσχέσεις.
Kαι το χειρότερο: Δείχνει να απολαμβάνει -έστω και μιας προσωρινής- νομιμοποίησης.
Aς επιχειρήσουμε ακόμη μια φορά να βοήσουμεν εις ώτα μη ακουόντων, ελπίζοντας μόνον στο παράδοξο της απρόσμενης ακοής τους:

Tι σημαίνει «παράνομος» στο Δημόσιο; Kάποιος ο οποίος προσκόμισε πλαστά πιστοποιητικά (τα οποία, εννοείται κάποιος τα απεδέχθη), ιδίως γλωσσομάθειας; H ερώτηση είναι απλούστατη: Ποιος πιστοποπιεί σήμερα, αίφνης, την πλαστότητα; Πόσοι και ποιοι είναι αυτοί οι πλαστογράφοι; Γιατί δεν είναι η υπόθεση αυτή αντικείμενο δικαιοδοσίας της τακτικής δικαιοσύνης; Γιατί δεν είναι συνεργοί και όλοι όσοι απεδέχθησαν το προϊόν του εγκλήματος; Tι σημαίνει ότι κάποιος υπολείπεται σε προσόντα από κάποιον που προσλήφθηκε με διαδικασίες AΣEΠ επειδή προσλήφθηκε «εκτός AΣEΠ»; Προσλήψεις δεν γίνονταν πριν από το 1994; Kαι ήταν όλες αυτές παράνομες; Kαι δεν είναι παράνομοι όσοι τροποποίησαν τον ν. 2190/94 τόσο ώστε να τον κάνουν λάστιχο (σαράντα τροποποιήσεις σε δέκα χρόνια!) και να κρύβονται τώρα πίσω από ένα εντελώς διάτρητο σύστημα προσλήψεων;
Tι σημαίνει ακατάλληλος λόγω ελλιπούς παιδείας; Ποιος προσέλαβε τους ΔE και YE στα υπουργεία; Ποιος διαμόρφωσε αυτή την κατάσταση που δείχνουν τα γραφήματα; Γιατί δεν είναι με την ίδια λογική παράνομοι εκείνοι που στελέχωσαν το υπουργείο Άμυνας- το πιο καθαρόαιμο επιτελικό υπουργείο- με 56% ΔE/YE; Tα παραμύθια περί αξιολόγησης είναι τα πιο επικίνδυνα. Yποτίθεται ότι έχουν αξιολογηθεί οι δομές του κράτους καθώς και τα πρόσωπα βάσει περιγραφών των θέσεων που κατέχουν. Eξετάζοντας ό,τι δόθηκε στη δημοσιότητα, προκύπτει ότι το μοναδικό κριτήριο που ακολουθήθηκε ήταν το ονομαστικό (δηλαδή, η συγγχώνευση ομοειδών μονάδων εντός της ίδιας οργάνωσης). Mια τέτοια αναδιοργάνωση έχει μηδενική συνεισφορά στον προϋπολογισμό (αφού, ακόμη περιμένουμε να δούμε τι θα εξοικονομήσουμε από τα κτίρια που θα εκκενωθούν... κάποτε) και αφού δεν υπήρξε κανένα αξιόπιστο σχέδιο κινητικότητας του ανθρώπινου δυναμικού με βάση διαπιστωμένες ανάγκες και αξιολόγηση των προσόντων και ικανοτήτων των υποψηφίων για τις μελλοντικές θέσεις.
Το υποτιθέμενο σχέδιο αναδιοργάνωσης συνοδεύτηκε από ένα ακόμη ανάλογης ποιότητας: Oι υπάλληλοι δήλωσαν τι δουλειά κάνουν (αυτό μετονομάσθηκε σε... «περιγραφή θέσεων») και εν συνεχεία έγινε/γίνεται η αξιολόγησή τους από το AΣEΠ! Πέραν του ότι η περιγραφή θέσεως πουθενά στην οικουμένη δεν γίνεται από εκείνον που ήδη την κατέχει, οι φορείς που τις αξιολογούν και τις διαχειρίζονται, εν γένει, έχουν ειδική τεχνογνωσία και δεν προσομοιάζουν καθόλου προς το δικό μας AΣEΠ... Γιατί, αντί όλων των προηγούμενων αλχημειών, ψευδών και γελοιοτήτων, οι κυβερνώντες δεν παραδέχονται τα αυτονόητα: Ότι συμφώνησαν σε απολύσεις προσωπικού πιεζόμενοι από την τρόικα, η οποία, ωστόσο, κατέληξε στην επιταγή αυτή επειδή, επί μια τριετία, οι διαδοχικές κυβερνήσεις αρνούνται μετά πάθους να προχωρήσουν στις μεταρρυθμίσεις που το Δημόσιο έχει ανάγκη. Ότι, βεβαίως, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που στοιβάζονται στις λίστες θα απολυθούν, στην πλειοψηφία τους και όσοι παραμείνουν θα χρησιμεύσουν ως άλλοθι μεταρρύθμισης στην κυβερνητική προπαγάνδα. Ότι, βεβαίως, δεν θέλουν να μεταβεί ελληνική δημόσια διοίκηση από την εποχή του «command-and-control» την εποχή του «μάνατζμεντ», επειδή αυτό συνιστά τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του πελατειακού συστήματος. Ότι όσο εμμένουν στις καταστροφικές τους επιλογές παραδίδουν τη δημόσια διοίκηση -και τη χώρα- στα χέρια τυχοδιωκτών, οι οποίοι θα πουλάνε τεχνογνωσία στους αλυσοδεμένους με συμφωνίες και μνημόνια ιθαγενείς έναντι παχυλών αμοιβών, την ώρα που οι Eλληνες δημόσιοι υπάλληλοι, στους οποίους οφείλεται (και) ό,τι καλό τούτο το κράτος έχει να επιδείξει τις τελευταίες 17 δεκαετίες, θα φυτοζωούν. Mόνη ελπίς: Oι ίδιοι οι δημόσιοι υπάλληλοι μαζί με όσους πολίτες της χώρας αυτής να παραμένουν ενεργοί και αλλεργικοί στην πελατειακή πολιτική και την εξαθλίωση, να εκπονήσουν το σχέδιο μεταρρύθμισης του κράτους. Oι αξίες της αλληλεγγύης, του φιλότιμου και της συνεισφοράς στα κοινά ας αποτελέσουν τη βάση ενός νέου πατριωτισμού, μιας νέας διοικητικής αλληλεγγύης, που μόνη αυτή μπορεί να αποτελέσει μια ελπίδα για το δύσμοιρο ελληνικό κράτος που, σήμερα, διασύρεται απανταχού της υφηλίου.

Γράφει ο Π. Καρκατσούλης, Καθηγητής Eθνικής Σχολής Δημοσίας Διοίκησης και επιστημονικός διευθυντής ινστιτούτου ερευνάς ρυθμιστικών πολιτικών
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013

Μεταρρύθμιση του δημοσίου τομέα μέσω του Διαδικτύου

Το Διαδίκτυο αλλάζει το περιβάλλον, στο οποίο λειτουργούν οι κυβερνήσεις, και τις προσδοκίες των πολιτών, οδηγώντας σε θεμελιώδεις αλλαγές στη δομή και τις λειτουργίες των δημόσιων φορέων. Ο δημόσιος τομέας επί του παρόντος αντιμετωπίζει την πίεση των στενών προϋπολογισμών σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες απαιτήσεις για σύγχρονες, γρήγορες και ευέλικτες υπηρεσίες. Οι κυβερνήσεις μπορούν σε ένα πλαίσιο ολοκληρωμένης στρατηγικής να αξιοποιήσουν το Διαδίκτυο για να αυξήσουν την απόδοση και την ποιότητα των υπηρεσιών τους, προσθέτοντάς τους αξία, όπως αναλύεται παρακάτω:
1. Οι διαδικτυακές υπηρεσίες του σήμερα μειώνουν δραματικά τα κόστη και την πολυπλοκότητα της ανάπτυξης, συντήρησης και αναβάθμισης τεχνολογιών και αυξάνουν την παραγωγικότητα των εργαζομένων. Οι κρατικές υπηρεσίες θα μπορούν να εξοικονομήσουν μέχρι και 85% από τον ετήσιο προϋπολογισμό υποδομών πληροφορικής με τη μεταφορά των διεργασιών στο cloud. Αντί να επενδύονται τεράστια ποσά σε νέα συστήματα και υποδομές για τον δημόσιο τομέα, υπάρχει πλέον η δυνατότητα για χρήση αντίστοιχων πιστοποιημένων υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα, όπου το κόστος βασίζεται στη χρήση του.
2. Οι πληροφορίες του δημόσιου τομέα μπορούν να είναι ανοικτές και ευρέως προσβάσιμες μέσω Διαδικτύου, δημιουργώντας νέες ευκαιρίες για καινοτομία και αποδοτικότητα. Αυτό θα τονίσει τη διαφάνεια, θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και των επιχειρήσεων και θα τονώσει την επιχειρηματικότητα, με πιθανό ετήσιο όφελος μέχρι 180 δισεκατομμύρια ευρώ για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Το ηλεκτρονικό Παρατηρητήριο Τιμών (HYPERLINK http://www.e-prices.gr) του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας είναι ένας καινοτόμος, αυτοματοποιημένος μηχανισμός συλλογής, επεξεργασίας και παρουσίασης τιμών 1.600 προϊόντων μαζικής κατανάλωσης από 1.200 σημεία ανά την επικράτεια. Στη Δανία, έπειτα από απόφαση του 2002 να παρέχουν τη βάση των εθνικών φυσικών διευθύνσεων δημόσια προσβάσιμη χωρίς κόστος, δημιουργήθηκε την περίοδο 2005-2009 επιπρόσθετη αξία 62 εκατομμυρίων ευρώ, με άμεσα οφέλη για την εθνική οικονομία.
3. Η μεταφορά των διαδικασιών προμηθειών on line βελτιώνει τη διαφάνεια, αυξάνει τον ανταγωνισμό και μειώνει την πιθανότητα απάτης με τη δημιουργία ενός μοναδικού, ελεγχόμενου ψηφιακού ίχνους συναλλαγών. Επιπροσθέτως, βελτιώνει την απόδοση μέσω γρηγορότερων, τυποποιημένων διαδικασιών μειωμένου κόστους. Μελέτες αποδεικνύουν ότι οι μειώσεις θα εξοικονομήσουν 10-15 δισεκατομμύρια ευρώ σε λειτουργικά κόστη ετησίως στην Ευρώπη.
4. Η σύγχρονη δημόσια διοίκηση θα πρέπει να επικεντρώνεται στους πολίτες και να εγγυάται μεγαλύτερη διαφάνεια, καλύτερες υπηρεσίες και υψηλότερη ποιότητα. Μέσω Διαδικτύου οι υπηρεσίες μπορούν να λειτουργούν 24 ώρες, με στόχο τη συνεργασία, την επικοινωνία και την εξυπηρέτηση. Το Ηνωμένο Βασίλειο λάνσαρε μια «πού πηγαίνουν τα χρήματά μου» πλατφόρμα για να κάνει τα δημόσια δεδομένα δημοσίως προσβάσιμα μέσω του Διαδικτύου (HYPERLINK http://data.gov.uk/).
5. Η αναπτυξιακή πολιτική σε περίοδο ύφεσης είναι η μόνη ενδεικτική στρατηγική που προσφέρει μακροπρόθεσμη προοπτική. Το Διαδίκτυο μέσω της απλοποίησης και απελευθέρωσης πολύπλοκων διεπιχειρησιακών διαδικασιών προσφέρει αυτήν τη δυνατότητα. Μια τέτοια δράση είναι το ηλεκτρονικό τιμολόγιο, που αφορά τη διαβίβαση, αποδοχή και αποθήκευση τιμολογίων με ηλεκτρονικά μέσα. Στην Ελλάδα επιτρέπεται η ηλεκτρονική τιμολόγηση και περίπου 3.000 επιχειρήσεις ανταλλάσσουν ηλεκτρονικά πάνω από 5 εκατομμύρια εξοικονομώντας 10 ευρώ ανά παραστατικό. Αν προγραμματίσουμε την «επιβολή» της πρακτικής αυτής, αναμένουμε εντυπωσιακά αποτελέσματα:
- εξοικονόμηση πάνω από 1 δισ. ευρώ ετησίως.
- βελτίωση (μέσω του αυτοματισμού) του φορολογικού έλεγχου και δημιουργία ευκαιριών για νέα επιχειρηματικότητα.
Πολλές φορές, μεγάλοι εθνικοί στόχοι μπορεί να επιτευχθούν με απλές αποφάσεις που δεν έχουν κόστος υλοποίησης και δίνουν το μήνυμα ότι σκεφτόμαστε απλά, πρακτικά και καινοτόμα υλοποιώντας αναπτυξιακή πολιτική σε περίοδο ύφεσης. 


Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή - Του καθηγητή Γεωργιου Ι. Δουκιδη
*Ο καθηγητής Γεώργιος Ι. Δουκίδης είναι διευθυντής Εργαστηρίου Ηλεκτρονικού Εμπορίου και Επιχειρείν (ELTRUN) στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τρίτη 6 Αυγούστου 2013

Το παγκόσμιο στοίχημα της δημόσιας διοίκησης: Περισσότερες υπηρεσίες με μικρότερο κόστος

Να αλλάξουν γραμμή πλεύσης για να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών καλούνται τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης διεθνώς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης της PricewaterhouseCoopers (PwC) με τίτλο "Το μέλλον της Δημόσιας Διοίκησης (Future of Government)".
Σύμφωνα με τη μελέτη της PwC, διεθνώς οι δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί καλούνται να ανταποκριθούν σε μια σαφή πρόκληση: να παρέχουν περισσότερες υπηρεσίες με λιγότερο κόστος (doing more for less). Να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών ξεπερνώντας τους περιορισμούς που υπάρχουν στο εξωτερικό περιβάλλον και τις δυσκαμψίες της δομής και λειτουργίας τους στο εσωτερικό. Επίσης, καλούνται να τα καταφέρουν μέσα σε μια περίοδο όπου πραγματοποιούνται ραγδαίες αλλαγές σε όλο τον κόσμο. Η νέα εποχή απαιτεί από τις κυβερνήσεις και τους δημόσιους οργανισμούς να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα παρέχοντας υπηρεσίες που μπορούν να χωρέσουν σε μικρότερους προϋπολογισμούς, ακολουθώντας το γενικότερο πνεύμα των περικοπών, στο πλαίσιο της μείωσης των δημοσίων ελλειμμάτων. Ο Jan Sturesson, επικεφαλής του διεθνούς δικτύου της PwC στον τομέα παροχής υπηρεσιών σε δημόσιους φορείς και οργανισμούς σε σχετικές δηλώσεις του ανέφερε: «Κατά τη γνώμη μας, η δημόσια διοίκηση πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων και να λειτουργεί πολύ διαφορετικά. Περισσότερο ως ένας σύγχρονος ζωντανός οργανισμός, που προσαρμόζεται στην αλλαγή, δημιουργεί πρότυπα και εξελίσσεται για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας καθώς αυτές δημιουργούνται". Σύμφωνα με την PwC για να γίνει η αρχή, οι οργανισμοί πρέπει να επανεξετάσουν τη λειτουργία τους μέσα από τρία διαφορετικά πρίσματα:
- Στο επίκεντρο ο πολίτης: ικανοποίηση των αναγκών των πολιτών αποτελεσματικά, οικονομικά και στο σωστό χρόνο.
- Εσωτερική-εξωτερική ισορροπία: επίτευξη της σωστής ισορροπίας μεταξύ αποτελεσματικής /αποδοτικής λειτουργίας στο εσωτερικό και εξασφάλισης δημιουργικής ανάπτυξης στο εξωτερικό περιβάλλον 
- Βιώσιμα αποτελέσματα: στρατηγική ανάπτυξης της «περιουσίας» της κοινωνίας των πολιτών, με ορθή διαχείριση των πόρων που απαιτούνται για την μακροπρόθεσμη ευημερία - κοινωνική, περιβαλλοντική, πολιτιστική κλπ. 
Από την πλευρά του ο κ. Ο Κυριάκος Ανδρέου, επικεφαλής του συμβουλευτικού τμήματος της PwC στην Ελλάδα, επισημαίνει ότι τέσσερα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτει η δημόσια διοίκηση του μέλλοντος: 
- Ευελιξία: ετοιμότητα να αντιμετωπίσουν νέες συνθήκες, να προσαρμοστούν και να ανταποκριθούν σε απρόβλεπτα γεγονότα με γρήγορο και αποτελεσματικό (και οικονομικό) τρόπο, 
- Καινοτομία: ικανότητα αξιοποίησης νέων ιδεών και μοντέλων λειτουργίας , επιταχύνοντας την αποτελεσματικότητά τους, 
- Πνεύμα συνεργασίας: επιδίωξη συνεργασιών με άλλους τομείς και κλάδους της οικονομίας, με άλλες χώρες, με άλλους οργανισμούς. Κοινά έργα /κοινός σχεδιασμός /από κοινού υλοποίηση και δράση, 
- Διαφάνεια: υπευθυνότητα για ενέργειες και αποτελέσματα, ειδικά στη σημερινή εποχή που απαιτείται ανάπτυξης κλίματος εμπιστοσύνης και νομιμότητας». 

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013

Διαπιστευτήρια παλαιάς κοπής

Η είδηση αναφέρει ότι η κυβέρνηση «αναγκάστηκε» να στείλει τελικά στη Βουλή την τροπολογία με την οποία τίθενται σε διαθεσιμότητα ακόμη και οι εκπαιδευτικοί που κατέχουν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό δίπλωμα εφόσον καταργείται η ειδικότητά τους. Η εξαίρεση είχε κατ’ αρχήν υιοθετηθεί στο πολυνομοσχέδιο αλλά, όπως μας ενημερώνει η ειδησεογραφία, η σκληρή θέση των δανειστών μας εντόπισε το συγκεκριμένο προαπαιτούμενο που είχε διαφύγει και στήριξε σε αυτό την αναβολή καταβολής της επόμενης δόσης του δανειακού προγράμματος στήριξης. Τι ακριβώς υποδεικνύει η συγκεκριμένη επιλογή; Ότι η κυβέρνηση, ροκανίζοντας ολόκληρους κλάδους του Δημοσίου αδιακρίτως, όχι μόνο αδυνατεί να κάνει ουσιαστική δουλειά ώστε να εντοπίσει τους δημοσίους υπαλλήλους με χαμηλή αξιολόγηση, αλλά ακόμη και όταν υπάρχει η τυπική διάκριση των αξιόλογων τίτλων σπουδών τη στέλνει -κυριολεκτικά- στο καλάθι των αχρήστων. Επικαλείται μάλιστα την ανωτέρα βία της χρηματοδοτικής αναγκαιότητας και των πιέσεων που ασκούν οι δανειστές, επιλέγοντας τον ανά τους αιώνες περιζήτητο ρόλο του Ποντίου Πιλάτου. Η τρόικα, τα προαπαιτούμενα της δόσης, οι εκθέσεις των ελεγκτών, η Γερμανία που επιμένει στην τήρηση των προϋποθέσεων... Όλα αυτά δεν είναι οι αιτίες του κακού, δεν είναι τίποτε περισσότερο από το άλλοθι που προβάλλεται έντεχνα και προσχεδιασμένα, για να καλύψει την απροθυμία, την άρνηση ουσιαστικά, των κυβερνήσεων της τελευταίας τριετίας -της σημερινής συμπεριλαμβανομένης- να ενοχλήσουν το κομματικό κράτος που οι ίδιες έχουν δημιουργήσει εδώ και δεκαετίες προς εξυπηρέτηση των κομματικών τους αναγκών. Και επιπλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκεί που τελειώνει το απυρόβλητο των κομματικών επιλογών, συνεχίζει η ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού να αναμορφώσει πραγματικά το δημόσιο τομέα, ώστε μέσω ουσιαστικής αξιολόγησης του προσωπικού να διατηρήσει ότι καλύτερο -είναι βέβαιο ότι- υπάρχει και να αποβάλει όσους δεν αποδίδουν όσο οφείλουν, είτε γιατί δεν μπορούν είτε γιατί είναι συστηματικά φυγόπονοι. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι αυτά αφορούν το παρελθόν, αλλά η σημερινή πραγματικότητα είναι απτή. Οι νέοι, οι οποίοι κατά 60% είναι άνεργοι και όπως υποδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις κατευθύνονται σε πολιτικές επιλογές που μας τρομάζουν, παίρνουν ένα συγκεκριμένο μήνυμα: Αν πραγματικά δεν αρκούν οι πολλαπλοί τίτλοι ανώτερων σπουδών για να σου εξασφαλίσουν μια καλή θέση στην αξιολόγηση των εργαζομένων στο Δημόσιο, τότε το μόνο που σου μένει να παρουσιάσεις είναι το -πολύ παλαιάς κοπής αλλά από ότι φαίνεται διαχρονικά ισχυρό- σημείωμα από τον κομματάρχη της περιοχής σου.

Πηγή: Εφημερίδα Ναυτεμπορική - Νίκος Φραντζής
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013

Τριπλό έγκλημα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ελληνικό κράτος νοσεί βαριά. Η δημόσια διοίκηση χρειάζεται επειγόντως άμεσες και βαθιές τομές σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων της, ώστε να γίνει αποτελεσματική και να προσφέρει ουσιαστικό έργο στους πολίτες. Την ανάγκη αυτή άλλωστε την αναγνωρίζουν όλοι, ανεξαιρέτως, οι Ελληνες. Μια τόσο θεμελιώδης, σοβαρή, ριζική μεταρρύθμιση της διοίκησης, όμως, δεν μπορεί να γίνει με ημίμετρα, πρόχειρους σχεδιασμούς και φυσικά τις πελατειακές λογικές και αντιλήψεις του παρελθόντος. Δεν είναι ανεκτές οι πρακτικές που οδηγούν σε μαζικές καρατομήσεις ανθρώπων, σε ανελέητο κυνήγι κεφαλών, χωρίς αρχές, χωρίς κριτήρια, χωρίς συνολικό σχέδιο για το τι κράτος θέλουμε, απλώς και μόνο επειδή το απαιτεί ο δανειστής! Η αποσπασματική αναδιοργάνωση της κρατικής λειτουργίας στερείται στοιχειώδους οράματος για τη χώρα και το λαό. Καταλήγει απλώς σε μια επιχείρηση που πετά πρόσωπα στο δρόμο, ως περιττά, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της τρόικας. Η οποία, αν και παραδέχεται πως δεν θα προκύψει δημοσιονομικό όφελος από τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, επιζητεί με μανία αυτές ειδικά τις «μεταρρυθμίσεις», όπως τις αποκαλεί, μόνο και μόνο για να σπάσει με τσαμπουκά το ταμπού της μονιμότητας στο Δημόσιο. Είναι το μόνο που την ενδιαφέρει. Αλλά αυτό θα είναι ακόμη ένα έγκλημα της εξουσίας εις βάρος των πολιτών. Είναι έγκλημα γιατί όταν η αναμόρφωση ενός ανίκανου, διεφθαρμένου από το πελατειακό σύστημα, ανορθολογικού στη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού γίνεται χωρίς πρόγραμμα, αξιολόγηση και στόχους, μόνος χαμένος θα είναι ο λαός. Παντελώς απροστάτευτος. Οταν με τις οριζόντιες, αδικαιολόγητες απολύσεις υπαλλήλων οδηγούνται σε διάλυση ολόκληρες μονάδες και δημόσιες υπηρεσίες, το έγκλημα είναι τριπλό: Και οι πολίτες στερούνται την προσφορά διαφόρων υπηρεσιών (έστω και με τον κακοδιοικητικό τρόπο τού χθες) και όλοι οι υπάλληλοι ενός φορέα αντιμετωπίζονται συλλήβδην ως οι κύριοι υπαίτιοι του προβλήματος και οι δημόσιες δομές αποστερούνται πόρους και δυναμικό (χρήματα και ικανούς ανθρώπους) που συνεισφέρουν στο κοινό καλό. Αυτό το έγκλημα ζούμε τώρα.

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013

Με προεδρικά διατάγματα ο χάρτης της δημόσιας διοίκησης

Τροπολογία με την οποία εφεξής επιτρέπεται με Προεδρικά Διατάγματα να καταρτίζονται οι Οργανισμοί των υπουργείων, των αυτοτελών δημοσίων υπηρεσιών, των αποκεντρωμένων διοικήσεων αλλά και των ΝΠΔΔ, κατατέθηκε στη Βουλή από τους υπουργούς... Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα. Επειδή δε η τροπολογία κατατέθηκε στο νομοσχέδιο για την αυθαίρετη δόμηση, φέρει την υπογραφή και του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος Σταύρου Καλαφάτη. Σύμφωνα με την τροπολογία, με Προεδρικά Διατάγματα θα είναι δυνατό επίσης να αντικαθίστανται ή να τροποποιούνται οι Οργανισμοί, αλλά και να καταρτίζονται ενιαίοι οργανισμοί για κατηγορίες νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Προβλέπεται, επίσης, ότι είναι δυνατόν με τα ίδια Προεδρικά Διατάγματα να αντικαθίσταται, να καταργείται ή να τροποποιείται κάθε ισχύουσα διάταξη νόμου ή κανονιστικής πράξης, σχετική με την οργάνωση και λειτουργία των προαναφερόμενων φορέων. Η κατάρτιση των Οργανισμών θα βασίζεται σε εκθέσεις αξιολόγησης των οργανικών μονάδων τους που συνοδεύονται από περιγράμματα αποστολής και θέσεων καθώς και από σχέδια στελέχωσης, τα οποία έχουν εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης. Ανάμεσα στα όσα θα προβλέπουν οι Οργανισμοί μπορεί είναι και η σύσταση νέων θέσεων προσωπικού, καθώς και η κατάργηση, κατά κατηγορία και κλάδο, υφιστάμενων θέσεων που πλεονάζουν ή ακόμα και η μεταφορά θέσεων προσωπικού σε άλλους κλάδους. Πρόκειται ουσιαστικά για την καθιέρωση των Προεδρικών Διαταγμάτων ως πάγιας πρακτικής για την οργάνωση και λειτουργία του στενού δημόσιου τομέα και των ΝΠΔΔ, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έγκριση της Βουλής. Παρά την ευελιξία που παρέχει στην κυβέρνηση η έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων, πρέπει να σημειωθεί ότι η διαδικασία της έκδοσης τους προϋποθέτει ότι γνωμοδοτεί προηγούμενως το ΣτΕ για τη συνταγματικότητα των προβλεπομένων. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, στόχος της τροπολογίας είναι η ορθολογική και αποτελεσματική αναδιοργάνωση των δημοσίων πολιτικών υπηρεσιών ώστε να παρέχουν τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες στους πολίτες. Ο νέος χάρτης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης θα αποτυπωθεί κανονιστικά με τα προεδρικά διατάγματα στα οποία θα καθοριστεί το περιεχόμενο, η έγκριση και η τροποποίηση των οργανισμών των δημοσίων υπηρεσιών, αναφέρεται στην έκθεση τονίζεται όμως ότι «προηγουμένως θα έχει ελεγχθεί διοικητικά και πρακτικά ως προς την εφαρμοσιμότητά του, καθώς θα έχει προκύψει με βάση υλικοτεχνικές μελέτες, σύμφωνα με τις μεθόδους της σύγχρονης διοικητικής επιστήμης». Η επέκταση της έκδοσης Προεδρικών Διαταγμάτων ως πάγια πρακτική για το νέο χάρτη της δημόσιας διοίκησης αποτυπώνεται ουσιαστικά στην επισήμανση της αιτιολογικής έκθεσης σύμφωνα με την οποία «η επιλογή του νομικού εργαλείου του προεδρικού διατάγματος για τη θέση σε ισχύ των νέων οργανισμών υπαγορεύεται από την ανάγκη της ευελιξίας και της ύπαρξης διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης ως προς την οργάνωσή της αλλά και από τη δικαιοκρατική εγγύηση προηγούμενου ελέγχου των Προεδρικών Διαταγμάτων από το Συμβούλιο της Επικρατείας». 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2013

Διαστρέβλωση της γλώσσας

Πριν από κάθε επίθεση προηγείται η προπαγάνδα, η οποία χρησιμοποιείται για να λιπάνει το έδαφος. Στόχος, η συκοφάντηση του αντιπάλου, η απομόνωσή του από σύμμαχες δυνάμεις, σε τέτοιο βαθμό που το θύμα να αποδεχθεί τη θυσία σαν να είναι θέλημα Θεού Οποιος είχε στοιχειώδη εμπειρία από τους μάγιστρους της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης, είχε διακρίνει με γυμνό οφθαλμό τις αθέατες σκοπιμότητες: η όλη διαδικασία, με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μας γκουβερνάντων, με τα ατελείωτα άρθρα της δημοσιογραφίας της αυλής και με το βάρος των πρόθυμων διανοουμένων της οθόνης, ερχόταν να πριμοδοτήσει, να στερεώσει και να νομιμοποιήσει έναν από τους βολικότερους αστικούς μύθους για το «διογκωμένο συγκεντρωτικό κράτος με τους άπειρους, προνομιούχους και βαριεστημένους δημοσίους υπαλλήλους», ο αριθμός των οποίων «σχετίζεται αφενός με τα δημοσιονομικά ελλείμματα, αφετέρου με τις αναχρονιστικές αγκυλώσεις της κρατικής μηχανής». Στη συνείδηση της κοινής γνώμης οι δημόσιοι υπάλληλοι παρουσιάστηκαν, τα τελευταία χρόνια, με αριστοτεχνικό τρόπο σαν «το βαρίδι στα πόδια μιας κοινωνίας και μιας οικονομίας που θέλουν να προχωρήσουν και δεν μπορούν». Πριν από κάθε επίθεση προηγείται η προπαγάνδα, η οποία χρησιμοποιείται για να λιπάνει το έδαφος. Στόχος η συκοφάντηση του αντιπάλου, η απομόνωσή του από σύμμαχες δυνάμεις, σε τέτοιο βαθμό που το θύμα να αποδεχθεί τη θυσία σαν να είναι θέλημα Θεού. Να γίνει ξεκάθαρο: η συζήτηση για το μέγεθος του δημοσίου τομέα και για την έκταση της απασχόλησης σ’ αυτόν με τους όρους που έγινε και γίνεται είναι προφανές ότι λειτουργεί στην κατεύθυνση της νομιμοποίησης χιλιάδων απολύσεων και της απόσυρσης του κράτους από δραστηριότητες υπέρ των ιδιωτών. Οι ίδιοι οι διαπρύσιοι κήρυκες του λιγότερου κράτους όταν πρόκειται για δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων, υπερθεμάτιζαν για παρεμβατικές πολιτικές του κράτους προκειμένου να ενισχυθούν οι τράπεζες και το κεφάλαιο. Οι επικοινωνιολόγοι της κυβέρνησης έχουν γίνει οι καλύτεροι νονοί της πιο διεστραμμένης διαστρέβλωσης των λέξεων, των εννοιών, της γλώσσας. Σπουδαίες, φωτεινές, ελπιδοφόρες λέξεις χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται σαν παραπλανητικός επίδεσμος μιας πολιτικής που ισοπεδώνει κατακτήσεις και δικαιώματα. Kαι συγγνώμη κιόλας που λέμε τις απολύσεις απολύσεις και όχι κινητικότητα. Tι εφεύρεση και αυτή. «Kινητικότητα». Kινητικότητα προς τα πού; Προς το Tαμείο Aνεργίας, προς τις ακίνητες ουρές του OAEΔ ή προς την αναζήτηση δουλειάς σε συνθήκες γαλέρας. Στην αρχαιότητα η χρήση ευχάριστου όρου στην ομιλία κάποιου, προκειμένου αυτός να αναφερθεί σε έναν στην πραγματικότητα δυσάρεστο όρο, ονομαζόταν ευφημισμός. H χρήση του ευφημισμού (ευ+φημί = λέγω) γινόταν δεισιδαιμονικά, για να μην προκληθεί η θεϊκή οργή. Aπό τα πιο γνωστά παράδειγμα είναι ο Eύξεινος Πόντος, στη θέση του Αξε(ι)νου Πόντου, της θάλασσας (Mαύρη Θάλασσα) που έπνιγε τους ναυτικούς που έπλεαν σε αυτήν και ήταν άρα άξενη, δηλαδή αφιλόξενη, με τη χρήση τής ακριβώς αντίθετης έννοιας, δηλαδή του όρου «Eύ-ξεινος», δηλαδή φιλόξενος. Kαι αυτός ο ευφημισμός έφτασε και μέχρι τους παππούδες μας, που αποκαλούσαν τον Διάβολο «οξαποδώ». Tον ευφημισμό χρησιμοποιούν και οι κυβερνώντες μας, όχι για να μη θυμώσουν οι θεοί, αλλά για να θολώσουν τα νερά και να μην αποδώσουν στις πράξεις τους την πραγματική τους διάσταση και να ξεγελάσουν τον λαό. Μερικά παραδείγματα: 
«Kινητικότητα» ευφημισμός της λέξης Aπόλυση. 
* «Eισφορά Aλληλεγγύης προς τους άνεργους». Ευφημισμός φόρου (της τάξης των 680 εκατ. ευρώ που αποδόθηκε στους δανειστές μας χωρίς να φτάσει ποτέ στον OAEΔ). 
* «Ειδικό Τέλος Hλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών». Ευφημισμός φόρου πάνω στα ακίνητα που θα επιβαλλόταν μόνο για ένα χρόνο, και που επιβάλλεται ξανά για δεύτερο χρόνο με το ευφημιστικό επίθετο «Εκτακτο Ειδικό Τέλος». 
* «Φόρος». Eυφημισμός της ληστείας των λαϊκών εισοδημάτων, ώστε οι λαϊκοί να νομίζουν ότι παίρνουν μεγαλύτερο μισθό, από ψίχουλα. 
* Εξυγίανση ή εξορθολογισμός του συστήματος υγείας. Eυφημισμός της διάλυσης της δημόσιας υγείας 
* Απελευθέρωση των αγορών. Eυφημισμός της ιδιωτικοποίησης τμημάτων του δημόσιου τομέα 
* Και τέλος. «Yπουργός Kυριάκος» ευφημισμός της λέξης Mητσοτάκης. 
Η λεγόμενη απελευθέρωση των αγορών, δηλαδή το ξεπούλημα των δημόσιων οργανισμών στους ιδιώτες, πρώτα πρώτα είναι ψευδεπίγραφη (απλά αντί για ένα κρατικό μονοπώλιο έχουμε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο), δεύτερον αφορά τις πιο αποδοτικές και κερδοφόρες (ποιος άλλωστε ιδιώτης θα αγόραζε ζηµιογόνες;) και τρίτον μετά την ιδιωτικοποίησή τους τα πράγματα χειροτερεύουν όσον αφορά την προσφορά υπηρεσιών. Μετά την ιδιωτικοποίηση των βρετανικών σιδηροδρόµων Ρέιλτρακ συνέβησαν τα περισσότερα δυστυχήματα, καθώς οι ιδιώτες που ανέλαβαν δεν είχαν καμιά διάθεση να επιβαρυνθούν µε το κόστος του εκσυγχρονισµού του δικτύου τους. Πριν από την ιδιωτικοποίηση των ισπανικών ταχυδροµείων, ο ταχυδρόµος έφτανε µέχρι και το πιο µακρινό χωριό. Σήµερα δεν παραδίδει γράµµατα σε σπίτια που δεν βρίσκονται κοντά σε κεντρικό δρόµο. Οταν κάποτε δηµοσιογράφοι ρώτησαν τον πρόεδρο της γαλλικής εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας ΕDF Φρανσουά Ρουσελί αν µπορούσε να εγγυηθεί πως µετά την ιδιωτικοποίησή της οι τιµές του ηλεκτρικού θα παρέµεναν φτηνές, εκείνος είχε απαντήσει αρνητικά. Η περίπτωση της ηλεκτρικής ενέργειας δείχνει ξεκάθαρα τα όρια των ιδιωτικοποιήσεων. Οι διακοπές που κάθε τόσο βυθίζουν στο σκοτάδι το Λονδίνο, την Ιταλία ή την Καλιφόρνια εξηγούνται από την απροθυµία των ιδιωτών να επενδύσουν στην ανανέωση των δικτύων, προκειµένου να διατηρήσουν την κερδοφορία τους. Κάτι για το τέλος. Αλλη μια πράξη της θεατρικής παράστασης, με πρωταγωνιστές την τρόικα και την κυβέρνηση, τελειώνει και είναι σαφές για μια ακόμη φορά ότι οι δήθεν μεγάλες διαφωνίες και διαπραγματεύσεις καταλήγουν και πάλι σε νέες συμφωνίες και μέτρα για απολύσεις, κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων, σε νέους φόρους και μειώσεις μισθών. Οσο οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, οι νέοι και οι συνταξιούχοι θα είναι θεατές αυτού του έργου, η τραγωδία θα βαθαίνει.

Πηγή: Εφημερίδα των συντακτών - Του Χρήστου Κάτσικα  
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Ζητούμενο το λιγότερο κόστος και οι περισσότερες υπηρεσίες

Οι δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί διεθνώς καλούνται να ανταποκριθούν σε μια σαφή πρόκληση: Να παρέχουν περισσότερες υπηρεσίες με λιγότερο κόστος (doing more for less). Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα μελέτης της PricewaterhouseCoopers (PwC) με τίτλο «Το μέλλον της Δημόσιας Διοίκησης (Future of Government)». Σύμφωνα με τη μελέτη της PwC, τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης διεθνώς καλούνται να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών ξεπερνώντας τους περιορισμούς που υπάρχουν στο εξωτερικό περιβάλλον και τις δυσκαμψίες της δομής και λειτουργίας τους στο εσωτερικό. Επίσης, καλούνται να τα καταφέρουν, μέσα σε μια περίοδο όπου πραγματοποιούνται ραγδαίες αλλαγές σε όλο τον κόσμο. Η νέα εποχή απαιτεί από τις κυβερνήσεις και τους δημόσιους οργανισμούς να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα παρέχοντας υπηρεσίες που μπορούν να χωρέσουν σε μικρότερους προϋπολογισμούς, ακολουθώντας το γενικότερο πνεύμα των περικοπών, στο πλαίσιο της μείωσης των δημοσίων ελλειμμάτων.
Ο Jan Sturesson, επικεφαλής του διεθνούς δικτύου της PwC στον τομέα παροχής υπηρεσιών σε δημόσιους φορείς και οργανισμούς σε σχετικές δηλώσεις του ανέφερε: «Κατά τη γνώμη μας, η δημόσια διοίκηση πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων και να λειτουργεί πολύ διαφορετικά. Περισσότερο ως ένας σύγχρονος ζωντανός οργανισμός, που προσαρμόζεται στην αλλαγή, δημιουργεί πρότυπα και εξελίσσεται για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας καθώς αυτές δημιουργούνται». Σύμφωνα με την PwC για να γίνει η αρχή, οι οργανισμοί πρέπει να επανεξετάσουν τη λειτουργία τους μέσα από τρία διαφορετικά πρίσματα:
- Στο επίκεντρο ο πολίτης: ικανοποίηση των αναγκών των πολιτών αποτελεσματικά, οικονομικά και στο σωστό χρόνο.
- Εσωτερική-εξωτερική ισορροπία: επίτευξη της σωστής ισορροπίας μεταξύ αποτελεσματικής /αποδοτικής λειτουργίας στο εσωτερικό και εξασφάλισης δημιουργικής ανάπτυξης στο εξωτερικό περιβάλλον
- Βιώσιμα αποτελέσματα: στρατηγική ανάπτυξης της «περιουσίας» της κοινωνίας των πολιτών, με ορθή διαχείριση των πόρων που απαιτούνται για την μακροπρόθεσμη ευημερία – κοινωνική, περιβαλλοντική, πολιτιστική κλπ.
Από την πλευρά του ο κ. Κυριάκος Ανδρέου, επικεφαλής του συμβουλευτικού τμήματος της PwC στην Ελλάδα, επισημαίνει ότι τέσσερα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτει η δημόσια διοίκηση του μέλλοντος:
- Ευελιξία: ετοιμότητα να αντιμετωπίσουν νέες συνθήκες, να προσαρμοστούν και να ανταποκριθούν σε απρόβλεπτα γεγονότα με γρήγορο και αποτελεσματικό (και οικονομικό) τρόπο,
- Καινοτομία: ικανότητα αξιοποίησης νέων ιδεών και μοντέλων λειτουργίας , επιταχύνοντας την αποτελεσματικότητά τους,
- Πνεύμα συνεργασίας: επιδίωξη συνεργασιών με άλλους τομείς και κλάδους της οικονομίας, με άλλες χώρες, με άλλους οργανισμούς. Κοινά έργα /κοινός σχεδιασμός /από κοινού υλοποίηση και δράση,
- Διαφάνεια: υπευθυνότητα για ενέργειες και αποτελέσματα, ειδικά στη σημερινή εποχή που απαιτείται ανάπτυξης κλίματος εμπιστοσύνης και νομιμότητας».

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....