Το 92% των δανείων από το 2010 έχει επιστραφεί στους πιστωτές!

«Τα προγράμματα λιτότητας έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων». Πλήρη απομυθοποίηση της περιλάλητης «γενναιοδωρίας» των πιστωτών μας, οι οποίοι τη στιγμή που η Ελλάδα κινδύνευε έβαλαν βαθιά το χέρι στην τσέπη και την έσωσαν, όπως ισχυρίζεται η επίσημη αφήγηση, αποτελεί έκθεση βρετανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. Με βάση την ίδια αφήγηση, που κυριαρχεί στις στήλες όχι μόνο του λαϊκίστικου γερμανικού Τύπου (βλ. Bild), αλλά και σε σημαντικό μέρος του ελληνικού, το κίνητρο των δανειστών μας δεν ήταν άλλο από την ανιδιοτελή αλληλεγγύη. Κι έτσι κι εμείς οφείλουμε τώρα, αφού εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας, να φανούμε τυπικοί με τις υποχρεώσεις μας και να επιστρέφουμε τα χρήματα που όλοι μαζί υποτίθεται πως δανειστήκαμε…
Τίποτε απ” όλα αυτά δεν αντιστοιχεί στην αλήθεια, αναφέρεται σε μια καλά τεκμηριωμένη έκθεση που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, με τίτλο «Έξι κρίσιμα σημεία για το ελληνικό χρέος και τις επερχόμενες εκλογές», η βρετανική οργάνωση Jubilee Debt Campaign. Να τονίσουμε ότι από το 2010 ακόμη η συγκεκριμένη οργάνωση είχε προειδοποιήσει για τη μεροληψία και την κρυφή ατζέντα των προγραμμάτων δανειοδότησης στην Ελλάδα. «Επαναλαμβάνονταν λάθη που είχαν γίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες τις δεκαετίες του 1980 και του 1990», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Με βάση την παρούσα έκθεση, εν συντομία, το 92% των χρημάτων που δανειστήκαμε από την τρόικα από το 2010 μέχρι σήμερα έχει επιστρέφει στους πιστωτές!
Το συνολικό ποσό που έχει εισρεύσει τυπικά στην Ελλάδα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από τον Μάιο του 2010 -όταν ο Γιώργος Παπανδρέου με την παρέα του υπέγραφαν το πρώτο Μνημόνιο του ξεπουλήματος- μέχρι το τέλος του 2014 ήταν 252 δις ευρώ, σε ένα σύνολο χρέους που στα τέλη του 2014 έφτανε τα 317 δις ευρώ. Από αυτά τα 252 δις ευρώ που χρεώθηκαν στα βιβλία του ελληνικού Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), 149,2 δις ευρώ -δηλαδή η μερίδα του λέοντος- κατευθύνθηκαν στην αποπληρωμή παλιότερων χρεών.
Επίσης, 48,2 δις ευρώ διατέθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων τον Φεβρουάριο του 2012, και 34,5 δις ευρώ ήταν τα διάφορα «γλυκαντικά» που δόθηκαν στους ιδιώτες κατόχους ομολόγων για να συμμετάσχουν στην αναδιάρθρωση. Άθροισμα όλων αυτών, 231,9 δις ευρώ ή το 92% των χρημάτων που δανείστηκε η Ελλάδα για να σωθεί, υποτίθεται. Αυτό που στην πραγματικότητα συνέβη, ωστόσο, είναι ο υπερδανεισμός της Ελλάδας και η βαθύτερη υποδούλωσή της στους δανειστές, μέσω της κρατικοποίησης του δημόσιου χρέους!
Αυτό ωστόσο, που από την δεύτερη κιόλας σελίδα της επισημαίνει η έκθεση ήταν πως η μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους εύκολα μπορούσε να προβλεφθεί από το 2010 κιόλας. Ο κίνδυνος που ελλόχευε είχε περιγράφει πολύ καθαρά και σήμερα είναι αποτυπωμένος σε επίσημα πρακτικά. Ουδείς, επομένως, δικαιούται να επικαλείται το τεκμήριο της άγνοιας!
Η έκθεση αναφέρεται συγκεκριμένα στη συζήτηση που διεξήχθη στη διοίκηση του ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 και είδε το φως της δημοσιότητας το 2013 από τις στήλες της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal. Τονίζεται, για παράδειγμα, η τοποθέτηση της Βραζιλίας για τον δανεισμό της Ελλάδας στη σχετική συζήτηση, όπου, τον Μάιο του 2010, ο εκπρόσωπος της λατινοαμερικανικής χώρας ανέφερε ότι τα δάνεια του Ταμείου «μπορούν να ιδωθούν όχι ως διάσωση της Ελλάδας, η οποία θα πρέπει να υποστεί μια στρεβλή προσαρμογή, αλλά ως διάσωση των ιδιωτών κατόχων χρέους στην Ελλάδα, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». Στην ίδια συνεδρίαση του ΔΝΤ, τον Μάιο του 2010, η Αργεντινή είχε υποστηρίξει ότι «θα έπρεπε να είναι στο τραπέζι μια αναδιάρθρωση χρέους». Το ίδιο είχε πει και ο εκπρόσωπος του Ιράν.
Κριτική άσκησαν εκπρόσωποι πολλών χωρών (Αίγυπτος, Κίνα κ.ά.) απέναντι επίσης στις υπεραισιόδοξες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με την Ινδία να προειδοποιεί ότι οι περικοπές θα πυροδοτήσουν ένα σπιράλ ανεργίας, μειωμένων εσόδων και αύξησης του χρέους, που θα έκανε αναπότρεπτη μια μελλοντική αναδιάρθρωσή του. Όπως ακριβώς συνέβη…
Το συμπέρασμα που εξάγει η βρετανική οργάνωση είναι πέρα για πέρα εύστοχο: «Η διάσωση και τα προγράμματα λιτότητας δεν πραγματοποιήθηκαν επειδή πίστευαν ότι θα βοηθούσαν τον ελληνικό λαό ή θα μείωναν το βάρος του χρέους. Έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων»…

Υπηρέτες των αρπακτικών!
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει η έκθεση του Jubilee Debt Campaign στην προθυμία με την οποία η ελληνική κυβέρνηση -αντίθετα με ό,τι έκανε η κυβέρνηση της Αργεντινής- δέχτηκε να αποπληρώσει τους κερδοσκόπους που αρνήθηκαν να δεχτούν το «κούρεμα», τα περίφημα «αρπακτικά κεφάλαια». «Στο τέλος, ενώ μια μεγάλη πλειοψηφία ιδιωτών δανειστών συμφώνησε με τη μείωση του χρέους, διάφορα αρπακτικά κεφάλαια αρνήθηκαν να το κάνουν. Αυτοί οι κερδοσκόποι αγόρασαν φθηνά ελληνικά ομόλογα που είχαν εκδοθεί υπό το βρετανικό δίκαιο και συνεχίζουν να ζητούν να πληρωθούν στο ακέραιο. Το συνολικό ποσό του χρέους των «αρπακτικών κεφαλαίων» που αρνήθηκε τη συμφωνηθείσα αναδιάρθρωση ήταν 6,5 δις ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση πέρασε νόμο για να επιβάλει τη συμφωνηθείσα μείωση χρέους σε όλα τα ομόλογα υπό τον ελληνικό νόμο, αλλά η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να κάνει το ίδιο. Τα αρπακτικά κεφάλαια έχουν συνεχίσει να πληρώνονται, πραγματοποιώντας ένα τεράστιο κέρδος επί του ποσού που αγόρασαν το χρέος. Αυτό, στην πραγματικότητα, ήταν ένα κέρδος που δόθηκε στα αρπακτικά κεφάλαια από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ, που άφησαν το χρέος για τον ελληνικό λαό».
Τέλος, η έκθεση κάνει συγκεκριμένη αναφορά στην απόφαση των Ηνωμένων Εθνών που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 (με 124 ψήφους υπέρ και 11 κατά), με την οποία ζητείται η θεσμοθέτηση ενός νέου νομικού πλαισίου για τις αναδιαρθρώσεις δημόσιων χρεών, με τις σχετικές διαπραγματεύσεις να ξεκινούν τον Φεβρουάριο. ΕΕ και Ελλάδα απείχαν από την ψηφοφορία, κρίνοντας προφανώς ότι δεν τους… αφορούν τέτοια θέματα, ενώ Αγγλία και Γερμανία ψήφισαν κατά, επιλέγοντας τη διαιώνιση του σημερινού ληστρικού καθεστώτος, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αρπακτικών και του Δ” Ράιχ.
Παρότι αυτή είναι η δεύτερη έκθεση από το εξωτερικό (μετά τη μελέτη της Attac τον Αύγουστο του 2013) η οποία αναλύει πού τελικά αξιοποιήθηκαν τα χρήματα των πιστωτών, αρμόδιες υπηρεσίες από την Ελλάδα -από το υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη Στατιστική Υπηρεσία- ουδέποτε… καταδέχτηκαν να ενημερώσουν τον λαό για το ποιοι ωφελήθηκαν από τις δόσεις των δανείων.
Καθόλου τυχαία, μπορεί να πει κανείς, μια και έτσι συντηρούνταν ο μύθος της «διάσωσης της Ελλάδας» και αποκρύβονταν οι μεγάλοι κερδισμένοι των δανείων: οι ίδιοι οι δανειστές και οι τράπεζες. Συμπέρασμα που μπορεί να αποτελέσει και το πιο ισχυρό χαρτί από τη μεριά της νέας ελληνικής κυβέρνησης, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης που θα ξεκινήσει με τους πιστωτές, για να διεκδικήσει τη διαγραφή του χρέους.

ΠΗΓΗ: Επίκαιρα - Λεωνίδας Βατικιώτης Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γίναμε Βουλγαρία;

Ελλάδα της κρίσης και Βουλγαρία της πρώτης δεκαετίας μετά την εδραίωση της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς. Επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, δάνεια, φτώχεια, ανεργία, διαφθορά, απουσία προοπτικών, εθνικισμός: Ανησυχητικές ομοιότητες και παραλληλίες.
Βρίσκομαι στην Ελλάδα από το 1991. Μόλις είχα τελειώσει στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας Μαθηματικά και Πληροφορική. Οι καιροί ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι. Ο έρωτάς μου, παρά τη θετική εκπαίδευση, ήταν η δημοσιογραφία. Η επιθυμία μου ήταν να γίνω πολιτικός αναλυτής. Πολιτικές επιστήμες εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν και σαν μοναχοπαίδι (ναι μεν θέλοντας να απογαλακτιστεί αλλά και να μην είναι μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά) βρέθηκα στην Αθήνα. Κοντά, αλλά και τόσο μακριά τότε...
Άφησα τους γονείς μου στη Σόφια, ανωτάτης εκπαίδευσης, με μηνιαίο μισθό ο οποίος το ’96 έφτασε στα 10-12 δολάρια περίπου. Εγώ, μόνη μου στην Ελλάδα, εργαζόμουν, στα μαύρα, πότε σε βιοτεχνία ρούχων, πότε ως μπέιμπι σίτερ και σε άλλες εργασίες με αλλοδαπό ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό. Παράλληλα σπούδαζα. Τα κατάφερνα μια χαρά. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου: Το αμερικάνικο όνειρο στην Ελλάδα.

Μισθοί, ιδιωτικοποιήσεις. "μνημόνιο"
Από το ’95 ήμουν συνεργάτης οικονομικής εφημερίδας. Παρουσίαζα τις ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια με ιδιαίτερο βάρος –προφανώς– στη Βουλγαρία. Και οι επενδύσεις, έτσι όπως τις έβλεπα, δεν ήταν κάτι άλλο παρά αξιοποίηση της φθηνής εργατικής δύναμης και της ελάχιστης αξίας της γης. Εγώ τα ονόμαζα στα άρθρα μου «αξιοποίηση των επενδυτικών ευκαιριών», αλλά η πραγματικότητα ήταν εκμετάλλευση της φθηνής οικονομίας και μιας γενιάς ανθρώπων που δεν είχαν άλλες επιλογές. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Και οι επενδύσεις προφανώς δεν ήταν μόνο ελληνικές, αλλά όλων των Ευρωπαίων επενδυτών - των ιδίων ενδεχομένως που έρχονται τώρα και στην Ελλάδα.
Το 1997 επανήλθε στην εξουσία το δεξιό κόμμα Ένωση Δημοκρατικών Δυνάμεων, που είχε ξανακυβερνήσει για ένα χρόνο το 1991 με αμφίβολη αποτελεσματικότητα. Τη δεύτερη φορά εξάντλησε την κυβερνητική θητεία του. Τα τρία σημαντικότερα επιτεύγματα αυτής της κυβέρνησης, πέρα από την επιστροφή των περιουσιών (ό,τι είχε κρατικοποιηθεί δηλαδή μετά το 1944), ήταν:
– ιδιωτικοποιήσεις
– μεταρρυθμίσεις στον κρατικό τομέα
– μεγάλο δάνειο από το Δ.Ν.Τ.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Η δική μας "τρόικα"
Δάνειο ή δάνεια έχει πάρει η Βουλγαρία. Tι ύψους, με τι επιτόκιο, με πόσα χρόνια αποπληρωμής, δεν μπορώ να σας πω, παρότι έχω ρωτήσει προσφάτως και φίλους μου δημοσιογράφους της Βουλγαρίας και Βούλγαρους καθηγητές. Κανείς δεν θυμάται, αλλά ούτε και ενδιαφέρεται.
Εγώ θυμάμαι όμως τον ενθουσιασμό μου όταν έγραφα στα άρθρα αυτής της οικονομικής εφημερίδας για την Νομισματική Επιτροπή (αποτέλεσμα της σύναψης της δανειακής σύμβασης - σας θυμίζει τίποτε αυτό;), η οποία ασκεί έλεγχο στην οικονομική πολιτική της Βουλγαρίας και ως καλοί τεχνοκράτες θα μας περνούσαν από την κρίση πιο γρήγορα και ανώδυνα.
Σήμερα, 17 χρόνια μετά τη λήψη του δανείου, η Νομισματική Επιτροπή υπάρχει ακόμη και η Βουλγαρία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανεξάρτητη –οικονομική τουλάχιστον– πολιτική. Μέχρι πότε; Δεν ξέρω.
Για την ύπαρξη Νομισματικής Επιτροπής σήμερα στη Βουλγαρία δεν μιλάει κανείς. Ενδεχομένως μετά από κάποια περίοδο το παίρνεις ως δεδομένο και μετά το ξεχνάς. Για την ύπαρξή της πρέπει να ομολογήσω ότι είχα ξεχάσει και εγώ -μέχρι το ελληνικό 2008.

Μπίζνες,"μεταρρυθμίσεις", ανεργία
Τέλος της δεκαετίας του ’90 με αρχές του 2000: H πολιτική κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, δημοσιονομική σταθερότητα, πολλές κρατικές επιχειρήσεις είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί είτε έχουν κλείσει. Οι νέοι ιδιοκτήτες, ως επί το πλείστον, είναι πάντα κοντά στην εξουσία: κρατική και τοπική. Πρώην κομμουνιστές-σοσιαλιστές σε μία νύχτα έγιναν φιλελεύθεροι. Kι εάν κάποιοι δεν έγιναν, στήριζαν τουλάχιστον τις φιλελεύθερες επιλογές του κατ’ όνομα μόνο σοσιαλιστικού κόμματος. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Η ανεργία από 18% το 2000, μέχρι το 2008 είχε μειωθεί σε 6%, αλλά στις φτωχές περιοχές παρέμενε (και παραμένει) ιδιαίτερα υψηλή. Το φθινόπωρο του 2004 ταξίδευα με ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο στην περιοχή του Κάρτζαλι. Το Κάρτζαλι είναι η βουλγαρική Κομοτηνή. Ταξιδεύοντας από τη Σόφια προς το Κάρτζαλι, σοκαριστική εικόνα: Δεκάδες εγκαταλειμμένα κι ερειπωμένα εργοστάσια,. Μόλις περάσεις το ένα και λες «Ε, συμβαίνει, το έκλεισαν», έρχεται το επόμενο.
Στο Κάρτζαλι υπερισχύει ο μουσουλμανικός πληθυσμός. Γεωργική οικονομία (κυρίως οικογενειακή για αυτοσυντήρηση), έλλειψη επενδύσεων, ανεργία, φτώχεια, μισθοί πείνας. Ο Έλληνας επενδυτής, ο οποίος είχε μεταφέρει την επιχείρησή του από τη Βόρεια Ελλάδα στο Κάρτζαλι, είναι αγαπητός σε όλους. Όχι επειδή δίνει υψηλότερους μισθούς. Αλλά επειδή δίνει μισθούς. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Αποβιομηχάνιση, φθηνά εισαγόμενα
Η Βουλγαρία παράγει πια ελάχιστα. Σύμφωνα με την Eurostat, για το έτος 2013 το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. της χώρας είναι το 47% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι δημοφιλέστερες επιχειρήσεις είναι οι εμπορικές, αυτές που εξασφαλίζουν γρήγορη επιστροφή κεφαλαίου. Ακόμη από την αρχή του 2000 έφερνα από τη Βουλγαρία, για προσωπική μου χρήση, φτηνά –κινέζικης και τουρκικής παραγωγής– αντικείμενα: ηλεκτρικές συσκευές, ρουχισμό. Τα μόνα τότε μαγαζιά στην Αθήνα για φθηνά προϊόντα, κυρίως κινέζικα, ήταν –τι ειρωνεία– στην οδό Σοφοκλέους, στον ίδιο δρόμο με το Χρηματιστήριο.
Σήμερα, περίπου 15 χρόνια αργότερα, δεν φέρνω πια. Ήρθαν αυτά εδώ.
Όταν διηγούμαι σε φίλους μου ότι πολύ διαδεδομένα, ακόμη και στη Σόφια, είναι τα μαγαζιά με προϊόντα - κυρίως ρουχισμού - από δεύτερο χέρι, με κοιτάζουν με αμφιβολία, καθώς γνωρίζουν τις ωραίες βιτρίνες του κέντρου της πόλης. Το πρώτο (απ’ ό,τι ξέρω προσωπικά τουλάχιστον) μαγαζί στην Αθήνα με τέτοια είδη άνοιξε πέρσι δίπλα μου, στην οδό Λιοσίων. Λέτε να παραμείνει το μόνο;

Μισθοί-συντάξεις, κόστος ζωής
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ως όριο της φτώχειας στη Βουλγαρία θεωρείται το μηνιαίο εισόδημα των 107 ευρώ. Στην Ελλάδα είναι τα 550 ευρώ περίπου (τα στοιχεία και των δύο περιπτώσεων είναι κατ’ άτομο και όχι κατά νοικοκυριό).
Οι τιμές των προϊόντων: Λίγο χαμηλότερα από τα ελληνικά. Για την ακρίβεια: Στη λαϊκή της Σόφιας ξοδεύω τα ίδια, εάν όχι και περισσότερα, απ’ τη λαϊκή της Αθήνας. Ενώ στα σουπερμάρκετ της Σόφιας, περίπου 30% λιγότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές; Ίδιες τιμές.
Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός Βουλγαρίας: 135 ευρώ περίπου. Ελλάδα: βασικός 600 ευρώ περίπου, δηλαδή 4,5 φορές υψηλότερος.
Μέσος μισθός Βουλγαρίας: 400 ευρώ περίπου. Ελλάδα: Εσείς ξέρετε καλύτερα…
Η κατώτατη σύνταξη Βουλγαρίας: 75 ευρώ περίπου (Ελλάδα: η βασική: Ι.Κ.Α. 360 ευρώ, 5 φορές περίπου υψηλότερη)
Μέση σύνταξη: Βουλγαρία 150 ευρώ. Ελλάδα 920 ευρώ προ φόρων και κρατήσεων
Η πλειονότητα των κύριων συντάξεων, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, βρίσκεται μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ. Δηλαδή, σύνταξη Ελλάδας το λιγότερο 3,5 φορές υψηλότερη.
Τα στοιχεία αυτά σημαίνουν ότι στη Βουλγαρία, κάτω από το όριο της φτώχειας ζει το 16% του πληθυσμού της χώρας.
Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνέχεια ανοίγει. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα εισοδήματα του πλουσιότερου 20% είναι 6,5 φορές υψηλότερα από τα εισοδήματα του φτωχότερου 20%.

Φτώχεια, μετανάστευση, ξενοφοβία
Όταν είσαι εξαθλιωμένος και δεν βλέπεις άμεση προοπτική, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις;
Στη φυγή, θα απαντούσε κανείς. Εκτιμάται ότι από το 1989 έως σήμερα 2 εκατομμύρια Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Τα τελευταία 10 χρόνια, παρά τη σχετική σταθερότητα (πολιτική και οικονομική), δεν εντοπίζεται κάποια επιστροφή μεταναστών, παρά τις διάφορες πρωτοβουλίες δημόσιων φορέων με στόχο την προσέλκυση μορφωμένων νέων Βούλγαρων ευρισκόμενων στο εξωτερικό.
Εάν δεν φύγεις, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις για να επιβιώσεις;
Στην υπερηφάνεια του έθνους και στη συνωμοσιολογία για την επιβουλή των ξένων μήπως;
Το πρώτο (ακροδεξιό) εθνικιστικό κόμμα ιδρύεται στη Βουλγαρία το 2005 και αμέσως κερδίζει στη Βουλή 21 έδρες από σύνολο 240, δηλαδή σχεδόν το 9% των εδρών. Το κόμμα αυτό κερδίζει σταθερά τέτοιο ποσοστό στη Βουλή μέχρι και σήμερα, ενώ εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν και άλλα εθνικιστικά κόμματα, στα οποία οι ψήφοι διασπείρονται. Προσφάτως, πριν από μερικούς μήνες, μαζί με τη μαζική είσοδο Σύρων μέσω Τουρκίας, ιδρύθηκε και το πρώτο ναζιστικό κόμμα. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Ας σημειωθεί από άποψη σημειολογίας ότι η λέξη εθνικιστής/εθνικισμός στη Βουλγαρία δεν έχει πια σχεδόν καθόλου αρνητική φόρτιση. Θεωρείται ισοδύναμο του πατριώτης/πατριωτισμός.

Η εξέγερση των πολιτών
Εάν δεν μεταναστεύσεις και εάν δεν είσαι «υπερήφανος πατριώτης», θα μπορούσες να ελπίζεις βέβαια και στην εξέγερση.
Στο τέλος Ιανουαρίου πέρσι, αρχικά στη Σόφια και εν συνεχεία σε παραπάνω από 30 πόλεις της χώρας, ο εξαθλιωμένος κόσμος (για πρώτη φορά μετά το 1997) βγήκε στους δρόμους. Η αρχική διαμαρτυρία δεν ήταν εναντίον του πολιτικού καθεστώτος, αλλά εναντίον των υψηλών λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας.
Εν συνεχεία ήρθε η συνειδητοποίηση / ανάμνηση (όπως εγώ είχα ξεχάσει τη Νομισματική Επιτροπή μέχρι το 2008) ότι η παραγωγή και η διανομή ενέργειας είναι εξ ολοκλήρου σε ιδιωτικά χέρια και ότι απουσιάζει ικανός κρατικός μηχανισμός, ο οποίος να ρυθμίζει τη δίψα του ιδιωτικού μονοπωλίου για το κέρδος.
Κάτω από την πίεση του δρόμου η κυβέρνηση παραιτείται, το κυβερνών –μέχρι προσφάτως– κόμμα ξανακερδίζει τις πρόωρες εκλογές, αλλά δεν καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση και παραμένει στην αντιπολίτευση.
Η σοσιαλιστική (κατ’ όνομα) κυβέρνηση προτείνει - και η Βουλή ψηφίζει - για πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας (με αρμοδιότητα και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος), ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα πρόσωπα της βουλγαρικής πολιτικής και οικονομικής ζωής. Αμέσως ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και κάτω από την πίεση του δρόμου η Βουλή ακυρώνει την απόφασή της.
Από τότε –το καλοκαίρι του 2013– μέχρι και σήμερα, στη Σόφια κάθε βράδυ για μερικές ώρες υπάρχει διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για παραίτηση της κυβέρνησης, νέες εκλογές και αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
Το εφεύρημα της Βουλγαρίας είναι οι αντιδιαδηλώσεις, διαδηλώσεις εναντίον των διαδηλωτών, δηλαδή (ενδεχομένως) στήριξη της κυβέρνησης.
Και έτσι έναν χρόνο, κάθε μέρα, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων – διαδήλωση και αντιδιαδήλωση. Αποτέλεσμα; Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι συνεχίζει, λέει μια βουλγαρική παροιμία.

Διαφθορά και διαπλοκή
Ποιο καραβάνι; Αυτό του ζευγαρώματος της πολιτικής-οικονομικής εξουσίας με τη διαφθορά. Τον Νοέμβριο του 2008 για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακυρώνει προενταξιακά κονδύλια ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ λόγω προβλημάτων διαφθοράς, ενώ παγώνει άλλα 340 εκατομμύρια ευρώ. Από τότε πέρασε μια δεύτερη κυβέρνηση, σήμερα είναι η τρίτη κατά σειρά. Εξαπολύθηκε μεγάλη μάχη εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, έγιναν συλλήψεις, δημοσιεύθηκαν άπειρα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ…
Αποτέλεσμα: Ούτε μία καταδίκη (σας θυμίζει τίποτε αυτό;). Μάλιστα ο ένας από τους φερόμενους αρχηγούς του οργανωμένου εγκλήματος ήταν... υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ελπίζω αυτό να ΜΗ σας θυμίζει τίποτε στο μέλλον...
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η Βουλγαρία παραμένει μία από τις πιο διεφθαρμένες 28 χώρες της Ε.Ε. με ιδιαίτερη αναφορά στο δικαστικό σύστημα.

Οικονομική στενότητα, ανασφάλεια, περιορισμός ατομικών ελευθεριών
Και τελευταίο προσωπικό παράδειγμα: Φιλική μου οικογένεια, συμφοιτητές μου από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, δηλαδή ανώτατης εκπαίδευσης. Σήμερα εκείνη είναι υπάλληλος στο Πρωτοδικείο της Σόφιας, εκείνος μηχανικός με ιδιωτική επιχείρηση, με κόρες 17 και 20 ετών, μαθήτρια στην τελευταία τάξη της μέσης εκπαίδευσης και φοιτήτρια στο 2ο έτος σε κρατικό πανεπιστήμιο. Οικογενειακό εισόδημα: 10 φορές υψηλότερο από τα όρια της φτώχειας – 1.000 ευρώ τον μήνα περίπου.
Για εξυπηρέτηση στεγαστικού δανείου (καινούριο διαμέρισμα 100 τετραγωνικών περίπου, σε όχι ιδιαίτερα ακριβή περιοχή της Σόφιας) πηγαίνει το 1/4 περίπου του εισοδήματος. Για τα δίδακτρα των παιδιών (ακόμη και στα κρατικά πανεπιστήμια υπάρχουν δίδακτρα) και γενικώς έξοδα σε σχέση με τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών: άλλο ένα 1/4 του οικογενειακού εισοδήματος. Το υπόλοιπο μισό πάει σε τρόφιμα, θέρμανση, ρεύμα, τηλέφωνο, διαδίκτυο, συγκοινωνίες. Εάν συμβεί κάτι έκτακτο, αναβάλλουν την πληρωμή κάποιου λογαριασμού. Αυτό σας θυμίζει πλέον κάτι;
Συμμετείχαν στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν το καλοκαίρι πέρσι εναντίον της παρούσας κυβέρνησης, όταν ευγενικά στο δικαστήριο τους "συμβούλεψαν" ότι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου "δεν θα ήταν καλό" κάμερες και φωτογράφοι να τους εντοπίσουν κάπου. Το ίδιο συνέβη και σε άλλη φίλη μου, υπάλληλο του Υπουργείου Πολιτισμού. Σ’ εμένα τουλάχιστον, που είμαι δημόσιος υπάλληλος στην Ελλάδα, αυτό δεν μου θυμίζει ακόμη τίποτε εδώ.
Άλλη τέτοια οικογένεια, άνω του μέσου επιπέδου συνταξιούχοι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι οι γονείς μου: Ανώτατης εκπαίδευσης με προϋπηρεσία 42 και 38 ετών, με σύνταξη ο καθένας 2 φορές μεγαλύτερη της κατώτατης, δηλαδή 150 ευρώ περίπου. Αυτό σημαίνει 300 ευρώ μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα. Δεν έχουν κανένα δάνειο, μένουν σε ιδιόκτητο σπίτι. Με τιμές πρώτης ανάγκης ελληνικές ή λίγο χαμηλότερες, υπολογίστε εσείς ποιες ανάγκες ηλικιωμένων μπορεί να εξυπηρετήσει οικογενειακό εισόδημα των 300 ευρώ. Η ηλικιωμένη οικογένεια της Βουλγαρίας ενδεχομένως να μη σας θυμίζει ακόμη κάτι εδώ...
Βάσει όλων αυτών των σκέψεών μου αναρωτιέμαι: Γίναμε όντως Βουλγαρία;
Τείνω να απαντήσω: Οχι ακόμη. Αλλά βρισκόμαστε.... σε καλό δρόμο...

Πηγή: online περιοδικό "Χρόνος" - Μάγια Στογιάνοβα. Το άρθρο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο 2014
** Η Μάγια Στογιάνοβα ζεί και εργάζεται στην Ελλάδα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών και Πληροφορικής (Πανεπιστήμιο της Σόφιας) και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται κυρίως σε θέματα μειονοτήτων και μετανάστευσης. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δικαστικό μπλόκο στις απολύσεις Μητσοτάκη

Δεκάδες δικαστήρια σε όλη τη χώρα βάζουν με τις αποφάσεις τους (προσωρινές διαταγές,ασφαλιστικά μέτρα,πρωτόδικες αποφάσεις,αγωγές κλπ ) «ταφόπλακα» στην συμφωνία της Κυβέρνησης με την Τρόικα για 15.000 απολύσεις υπαλλήλων του Δημοσίου μέχρι το τέλος του περασμένου χρόνου.
Παρότι μέχρι σήμερα εκκρεμεί, με βάση τη μνημονιακή δέσμευση, η απόλυση άλλων 6.500 υπάλληλων, ώστε να συμπληρωθεί ο αριθμός των 15.000 απολύσεων στο δημόσιο ,από τους 8.500 που πέρυσι τέθηκαν αρχικά στο καθεστώς της διαθεσιμότητας και στη συνέχεια απολύθηκαν,ελάχιστοι από αυτούς βρίσκονται σήμερα εκτός Δημοσίου.
Αν εξαιρέσει κανείς τους 2.700 υπαλλήλους της πρώην ΕΡΤ που απολύθηκαν με το «λουκέτο»της εταιρείας (δεν υπάρχει πια η νομική οντότητα της πρώην ΕΡΤ ώστε να στραφούν νομικά εναντίον της επιδιώκοντας δικαστικά την παραμονή τους στην εργασία) και μερικές εκατοντάδες γιατρών και οδοντιάτρων του πρώην ΙΚΑ που επέλεξαν είτε να συνταξιοδοτηθούν είτε να διατηρήσουν το ιδιωτικό τους ιατρείο αντί να ενταχθούν ως πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στον ΕΟΠΠΥ ,οι υπόλοιποι υπάλληλοι ,όπως σχολικοί φύλακες,διοικητικοί υπάλληλοι στα Πανεπιστήμια και το Πολυτεχνείο,καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών,δημοτικοί αστυνομικοί,αλλά και γιατροί και οδοντίατροι του πρώην ΙΚΑ κλπ παραμένουν κανονικά στην εργασία τους με προσωρινές αποφάσεις δικαστηρίων.

Διαβάστε την απόφαση [εδώ]

«Οι παράνομες απολύσεις των σχολικών φυλάκων,αναφέρει ο δικηγόρος Πέτρος Τσαντίλας που χειρίστηκε επιτυχώς στα δικαστήρια αρκετές υποθέσεις απολυμένων σχολικών φυλάκων,προκαλούν σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος για τους Δήμους και τα σχολεία,με αποτέλεσμα να κρίνονται άκυρες από τα δικαστήρια όλης της χώρας.Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην εργασία και την επιβίωση των σχολικών φυλάκων και όχι μόνον αλλά συνάμα και το δημόσιο συμφέρον». Ειδικότερα από τους 1.500 υπό απόλυση σχολικούς φύλακες η συντριπτική τους πλειοψηφία δικαιώθηκε προσωρινά στα δικαστήρια και σήμερα εργάζεται κανονικά στους Δήμους όλης της χώρας στους οποίους απασχολούνταν έως ότου τεθούν σε διαθεσιμότητα και στη συνέχεια απολυθούν.Το ίδιο ισχύει για τους διοικητικούς υπαλλήλους Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείου,δημοτικούς αστυνομικούς (που δεν εντάχθηκαν στην ΕΛ.ΑΣ),γιατρούς και οδοντιάτρους του πρώην ΙΚΑ που εξακολουθούν να διατηρούν το ιδιωτικό τους ιατρείο, και πλήθος αλλων υπαλλήλων απο διαφόρους φορείς του Δημοσίου.

Διαβάστε την αγωγή των σχολικών φυλάκων του δήμου Αθηναίων [εδώ]

Από τους 8.500 υπαλλήλους που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έως σήμερα Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης εμφανίζει η θα εμφανίσει ως απολυμένους στην Τρόικα (εάν η ΝΔ σχηματίσει Κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 25 Ιανουαρίου) ουσιαστικά εκτος εργασίας τους στο Δημόσιο βρίσκονται το πολύ 4.000-5.000 υπάλληλοι. Τα δικαστήρια στα οποία προσέφυγαν όσοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα η απολύθηκαν έχουν δικαιώσει προσωρινά τη μεγάλη πλειοψηφία διατάσσοντας να επανέλθουν κανονικά στην εργασία τους (κρίνοντας αντισυνταγματική την απόλυσή τους),ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες τα δικαστήρια επιδικάζουν χιλιάδες ευρώ σε όσους στράφηκαν με αγωγές εναντίον των πρώην φορέων του Δημοσίου που απασχολούνταν ,αμφισβητώντας τις περικοπές που τους επιβλήθηκαν κατά 25% στο βασικό τους μισθό την περίοδο που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα.
Ράπισμα στην Κυβέρνηση, χαρακτηρίζει ο εργατολόγος Δημήτρης Περπατάρης,την δικαίωση απο τα Δικαστήρια χιλιάδων απολυμένων υπάλληλων του Δημοσίου.»Πλήρη ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής των απολύσεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα συνεπάγονται οι δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που ανατρέπουν το καθεστώς διαθεσιμότητας και απολύσεων της Κυβέρνησης.Τα Δικαστήρια της χώρας αρνούνται αιτιολογημένα να αποδεχτούν τη νομιμότητα επιλογών που και αιφνιδιαστικές υπήρξαν και χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική αξιολόγηση δομών και προσώπων .
Συντελέστηκαν μόνο και μόνο για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση σε δεσμεύσεις που επιβλήθηκαν στην απελθούσα Κυβέρνηση της χώρας.Η Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και με τις αποφάσεις της αποκατέστησε το καθεστώς εργασίας και όχι ανεργίας και απολύσεων για εκατοντάδες εργαζόμενους που είχαν ενταχθεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα υπο καθεστώς νομιμότητας,διαφάνειας και υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ.»
Όταν τον Φεβρουάριο η Τρόικα επανέλθει για την τελική διαπραγμάτευση με την νέα Κυβέρνηση που θα σχηματιστεί μετά τις εκλογές και ζητήσει τη λίστα με τα 15.000 ονόματα δημοσίων υπαλλήλων που απολύθηκαν με βάση τη μνημονιακή δέσμευση , ζήτημα είναι, εάν σε αυτή περιλαμβάνεται αριθμός περισσότερος από 4000-5000 υπαλλήλους.
Στην ουσία πρόκειται για φιάσκο του Κυριάκου Μητσοτάκη που ενώ εμφανιζόταν ότι τηρεί τις συμφωνίες με την Τρόικα,στην πράξη το αποτέλεσμα κρίνεται λειψό και αποτυχημένο. Από τη μια λόγω των δικαστικών αποφάσεων που δικαιώνουν τους περισσότερους από τους 8.500 απολυμένους στο Δημόσιο,και από την άλλη λόγω της σκόπιμης καθυστέρησης στην απόλυση άλλων 6.500 υπαλλήλων που έπρεπε να έχουν γίνει έως τα τέλη του 2014.
Με ένα λόγο τι Μανιτάκης (κατηγορήθηκε για κωλυσιεργία στη διαθεσιμότητα των 25.000 υπαλλήλων) τι Μητσοτάκης..

Πηγή: http://www.ereportaz.gr - του Θάνου Πασχάλη Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διαβάστε το Μνημόνιο – Μεταφρασμένες στα ελληνικά και οι 181 σελίδες

Στη δημοσιότητα δόθηκε μεταφρασμένο στα ελληνικά το επικαιροποιημένο Μνημόνιο. Πρόκειται για το Μνημόνιο του Μαίου το οποίο καταλαμβάνει 181 σελίδες και παρατίθενται οι «εκκρεμότητες» που φέρνουν νέα μέτρα ή παρεμβάσεις στην οικονομία.
Μεταξύ των εκκρεμοτήτων είναι και αυτές που οδήγησαν σε ναυάγιο τις διαπραγματεύσεις το φθινόπωρο.
Όπως αναφέρει το in.gr για το θέμα του ασφαλιστικού, του ΦΠΑ και των φόρων υπέρ τρίτων αναφέρονται τα εξής:
«Συντάξεις. Αν και η μεταρρύθμιση του 2010 ήταν ένα σημαντικό βήμα μπροστά, η συνταξιοδοτική δαπάνη η οποία βρίσκεται στο 17% του ΑΕΠ παραμένει μία από τις υψηλότερες στην ΕΕ. Για την αντιμετώπιση των παραμενουσών βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβληματισμών, δεσμευόμαστε να:
(i) ενοποιήσουμε την διοίκηση του συνταξιοδοτικού ταμείου και να ενισχύσουμε την αποτελεσματικότητα
(ii) διασφαλίσουμε ότι το ενοποιημένο σύστημα (εξαιρώντας τις μεταβιβάσεις από τον προϋπολογισμό που σχετίζονται με λειτουργίες κοινωνικής υποβοήθησης) είναι αναλογιστικά εξισορροπημένο για τις επόμενες δεκαετίες
(iii) περιορίσουμε την συνταξιοδοτική δαπάνη ώστε να διασφαλίσουμε τη συμβατότητα με τους βραχυπρόθεσμους και μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους του προγράμματος οι οποίοι θεμελιώνουν την συμφωνηθείσα ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους, με το να επαναρυθμίσουμε τις παραμέτρους του συνταξιοδοτικού συστήματος και να περιορίσουμε την κρατική επιχορήγηση προς το συνταξιοδοτικό σύστημα
(iv) να θεσπίσουμε στενούς δεσμούς μεταξύ των εισφορών και των παροχών σε όλα τα συνταξιοδοτικά ταμεία ώστε να διασφαλίσουμε την αναλογιστική δικαιοσύνη.
Για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους και σε διαβούλευση με τους EE/EKT/ΔΝΤ, θα (i) ετοιμάσουμε ένα αναλυτικό προσχέδιο πρότασης για τα βασικά συστατικά της ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων και θα εναρμονίσουμε τις διαδικασίες πληρωμών των εισφορών και των παροχών μέχρι τον Ιούνιο του 2014, (ii) ολοκληρώσουμε μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2014 μια αναλογιστική μελέτη για το σύνολο του συνταξιοδοτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων και των επικουρικών ταμείων και των ταμείων παροχής εφάπαξ, συμπεριλαμβανομένων προσομοιώσεων αναλογιστικών διαθεσίμων και υπολογισμών εσωτερικού επιτοκίου απόδοσης ανά ταμείο και ανά εισοδηματική ομάδα, (iii) επί τη βάσει αυτή, συμφωνήσουμε πάνω στον συγκεκριμένο σχεδιασμό και τις παραμετρικές βελτιώσεις με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ μέχρι τον Οκτώβριο του 2014 και (iv) νομοθετήσουμε τις αλλαγές μέχρι τον Νοέμβριο ώστε να τεθούν σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 (διαρθρωτικό ορόσημο).
Σχετικά με τις επικουρικές συντάξεις, θα ενοποιήσουμε στο ΕΤΕΑ μέχρι τον Ιούνιο 2014 όλα τα ταμεία που εντάσσονται στον κατά ESA95 ορισμό της Γενικής Κυβέρνησης και θα προσαρμόσουμε τις παροχές στις εισφορές κατά τρόπο δημοσιονομικά ουδέτερο με αναλογικούς (pro-rata) υπολογισμούς, αρχίζοντας από την 1η Ιανουαρίου 2014. Το κριτήριο δημοσιονομικής βιωσιμότητας θα εφαρμοστεί σε όλα τα επικουρικά ταμεία που θα ενσωματωθούν στο ΕΤΕΑ από την 1η Ιουλίου 2014 ώστε να εξαλειφθούν τυχών ελλείμματα. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, όλα τα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρηματοδοτούνται μόνο από τις δικές τους εισφορές. Για ένα πολύ μικρό αριθμό ταμείων που στη φάση αυτή τεχνικά δεν μπορούν να συγχωνευτούν στο ΕΤΕΑ, οι ίδιοι κανόνες που περιγράφονται στην παράγραφο αυτή θα νομοθετηθούν μέχρι το τέλος Ιουνίου 2014 και θα εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Σε σχέση με τις εφάπαξ συντάξεις, η υλοποίηση της μεταρρύθμισης έχει ήδη αρχίσει (σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2014), εξαλείφοντας τα ελλείμματα στα ταμεία αυτά. Όλα τα εναπομείναντα ταμεία τα οποία εντάσσονται στον κατά ESA95 ορισμό της Γενικής Κυβέρνησης θα ενσωματωθούν μέχρι τον Ιούνιο 2014 σύμφωνα με τον νόμο 4052/2012, με εφαρμογή από την 1 η Ιανουαρίου 2015. Από την 1η Ιανουαρίου 2015 όλα τα συνταξιοδοτικά ταμεία που παρέχουν εφάπαξ θα χρηματοδοτούνται μόνο από τις δικές τους εισφορές.
Φόροι υπέρ τρίτων: Σαν προαπαιτούμενη δράση, έχουμε: (i) καταργήσει 40 χρεώσεις με ετήσιο κόστος 245 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων : 9 καταργούνται με εφαρμογή από την 1η Ιουλίου το αργότερο, 27 που χρηματοδοτούν ταμεία κοινωνικής ασφάλισης καταργούνται με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 και καταργούνται αμέσως 4 χρεώσεις που ανέρχονται σε περίπου 60 εκατ. ευρώ και κατευθύνονται σε φορείς εκτός της γενικής κυβέρνησης χωρίς επίπτωση στον προϋπολογισμό, (ii) καταργήσει τον ειδικό προορισμό 12 φόρων που ανέρχονται στα 1,4 δισ. ευρώ με εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2015.
Καθώς υπάρχουν και άλλες χρεώσεις υπέρ τρίτων που πρέπει να αξιολογηθούν, θα πρέπει μέχρι το τέλος Μαΐου 2014 να επικαιροποιήσουμε τη λίστα με τις χρεώσεις υπέρ τρίτων που κατευθύνονται στη γενική κυβέρνηση και στους φορείς εκτός γενικής κυβέρνησης (συμπεριλαμβανομένων, π.χ., δημοσίων ανακοινώσεων και της πρόσκλησης για ανώνυμη αναφορά αυτών των χρεώσεων). Θα καταργήσουμε όσες περισσότερες είναι δυνατόν, σε διαβούλευση με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ μέχρι το τέλος Ιουνίου 2014 με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015. Επίσης μέχρι το τέλος Ιουνίου 2014 θα καταργήσουμε όλες τις χρεώσεις οι οποίες χρηματοδοτούν τα επικουρικά ταμεία (που βρίσκονται υπό την εποπτεία του Υπ. Εργασίας), με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015, με χρηματοδότηση που θα προέλθει από την προσαρμογή της συνταξιοδοτικής δαπάνης σε αυτά τα ταμεία ή των εισφορών, σε αρμονία με την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του 2012.
Θα αξιολογήσουμε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014 και νομοθετήσουμε μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 την κατάργηση των εισφορών υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν τις κύριες συντάξεις, σύμφωνα με το συνταξιοδοτικό χρονοδιάγραμμα παραπάνω και τους τρόπους χρηματοδότησης (είτε με αύξηση των ΕΚΑ ή τη μείωσης της δαπάνης). Αυτό θα περιλαμβάνει την διευθέτηση των εισφορών υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν συντάξεις, όπως αυτές προσδιορίστηκαν από την αξιολόγηση ανταγωνιστικότητας του ΟΟΣΑ. Θα περιλαμβάνει επίσης την κατάργηση όλων των χρεώσεων οι οποίες χρηματοδοτούν τα επικουρικά ταμεία (που εμπίπτουν στον κατά ESA95 ορισμό της γενικής κυβέρνησης αλλά είναι εκτός του Υπ. Εργασίας), με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 και θα προσαρμόσουμε την δαπάνη ή τις εισφορές σύμφωνα με την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του 2012. Επίσης θα αξιολογήσουμε αναλυτικά όλες τις αμοιβαίες χρεώσεις μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014 και θα νομοθετήσουμε την κατάργησή τους μέχρι τον Νοέμβριο του 2014.
Τέλος, θα αξιολογήσουμε, σαν μέρος της μελέτης για τα ρυθμιζόμενα επαγγέλματα, μέχρι το τέλος Αυγούστου 2014 χρεώσεις που σχετίζονται με συναλλαγές, συμπεριλαμβανομένων των χαρτόσημων, με σκοπό την αντικατάσταση των πιο στρεβλωτικών από αυτές με πιο αποτελεσματικούς φόρους. Θα αποφασίσουμε, μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2014, σε διαβούλευση με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ, ποιες από αυτές τις χρεώσεις θα πρέπει να μειωθούν, καταργηθούν, να καταργηθεί ο εισοδηματικός προορισμός τους ή αντικατασταθεί. Θα προβούμε στις αντίστοιχες νομοθετικές ενέργειες μέχρι τον Νοέμβριο του 2014. Μεταρρύθμιση ΦΠΑ: Επιπρόσθετα, δεσμευόμαστε για μια περιεκτική μεταρρύθμιση του ΦΠΑ και σε συνεργασία με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ θα: αξιολογήσουμε την πολιτική του ΦΠΑ και την διοίκησή του μέχρι τον Ιούνιο 2014, μειώσουμε τα διοικητικά βάρη και θα εξορθολογήσουμε το σύστημα επιστροφής ΦΠΑ μέχρι τον Ιούλιο 2014, συμπεριλαμβανομένου και του να επιτρέψουμε σε εταιρίες με ιστορικού πλήρους συμμόρφωσης ως προς τις δηλώσεις και τις πληρωμές και χωρίς ιστορικό φοροδιαφυγής για τα προηγούμενα δύο χρόνια, να λαμβάνουν τις επιστροφές χωρίς έλεγχο και θα νομοθετήσουμε την περιεκτική μεταρρύθμιση της πολιτικής και διοίκησης του ΦΠΑ μέσω πρωτεύουσας νομοθεσίας και άλλων εργαλείων μέχρι τον Οκτώβριο του 2014 με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 (διαρθρωτικό ορόσημο)».

Για να δείτε το μνημόνιο πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα του Μνημονίου δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά της

Μεγάλη επιδείνωση καταγράφει έρευνα της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για τις συνθήκες διαβίωσης των νοικοκυριών και την υλική στέρηση παιδιών. Η σύγκριση μεταξύ 2009-2013 αποκαλύπτει μεγάλη αύξηση παιδιών που στερούνται τα απαραίτητα.
Διπλασιάστηκε στα χρόνια της κρίσης το ποσοστό των νοικοκυριών που δεν μπορεί να προσφέρει βασικά αγαθά στα παιδιά του. Το γεγονός πιστοποιεί ειδική έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ με την οποία συγκρίνει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί το 2013 έναντι αυτής του 2009.
Σύμφωνα με τα ευρήματα:
* Αύξηση παρατηρείται και στα ποσοστά των νοικοκυριών που δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι σε καθημερινή βάση (7,4% το 2013 από 4,0% το 2009), καθώς και τη δυνατότητα να καταναλώνουν νωπά φρούτα και λαχανικά μία φορά την ημέρα (4,4% το 2013 από 1,1% το 2009).
* Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφεται στο ποσοστό των νοικοκυριών που δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα συμμετοχής των παιδιών τους σε σχολικές εκδρομές, το οποίο ανέρχεται σε 25,4% το 2013 από 7,6% που ήταν το 2009. Αντίστοιχα, κατάλληλο χώρο για σχολική μελέτη δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους, για οικονομικούς λόγους, τα νοικοκυριά σε ποσοστό 18,4%, ενώ το 2009 το ποσοστό ήταν 11,7%.
* Από τα στοιχεία της έρευνας διαπιστώνεται ότι, τα νοικοκυριά με παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών, παρέχουν στα παιδιά τους καινούρια ρούχα σε ποσοστό 98,7%, και δύο ζευγάρια υποδημάτων στο σωστό μέγεθος σε ποσοστό 99,3%. Με βάση τα στοιχεία της έρευνας, το 1,3% και το 0,7% των νοικοκυριών αντίστοιχα δηλώνει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να παρέχει τα παραπάνω στα παιδιά του. Τα νοικοκυριά με παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών, που δηλώνουν ότι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να παρέχουν στα παιδιά τους καινούρια ρούχα ή δύο ζευγάρια υποδημάτων στο σωστό μέγεθος, ανήκουν στον φτωχό πληθυσμό.
* Το 90,3% των νοικοκυριών, με παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών παρέχει στα παιδιά του ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι σε καθημερινή βάση, ενώ το 94,7% των νοικοκυριών παρέχει στα παιδιά του τη δυνατότητα να καταναλώνουν νωπά φρούτα και λαχανικά μία φορά την ημέρα.
* Το 1,7% των μη φτωχών νοικοκυριών δηλώνει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να παρέχει στα παιδιά του ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι σε καθημερινή βάση, ενώ το 1,3% δηλώνει ότι για οικονομικούς λόγους δεν παρέχει στα παιδιά του τη δυνατότητα να καταναλώνουν νωπά φρούτα και λαχανικά μία φορά την ημέρα. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τον φτωχό πληθυσμό είναι 22,3% και 12,6% αντίστοιχα.
* Το 20,8% των φτωχών νοικοκυριών, με παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών, δηλώνει ότι για οικονομικούς λόγους δεν μπορεί να παρέχει στα παιδιά του εξοπλισμό υπαίθριων δραστηριοτήτων αναψυχής, ενώ το 15,4% δεν μπορεί να παρέχει στα παιδιά του παιχνίδια εσωτερικού χώρου...

Πηγή: euro2day.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Με την ψυχή τους «πληρώνουν» οι Έλληνες τα μνημόνια

Με την ίδια τους τη ψυχή φαίνεται πως «πληρώνουν» οι Έλληνες την οικονομική κρίση και τη συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, με όσα προβλήματα αυτή προκαλεί.Με το εισόδημά να έχει περικοπεί δραματικά, για όσους «προνομιούχους» έχουν εργασία,... και τις κοινωνικές παροχές να είναι, επί της ουσίας, ανύπαρκτες ελέω μνημονίου, ολοένα και περισσότεροι ειδικοί προειδοποιούν για τη συνεχή αύξηση των ψυχικών διαταραχών.Σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, οι κλήσεις στις τηλεφωνικές γραμμές ψυχολογικής στήριξης ακολουθούν ανοδική πορεία, με θεματολογία σχετική με οικονομικά προβλήματα και δυσκολίες στον τομέα της εργασίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο 27% των κλήσεων τα αιτήματα για παροχή ψυχολογικής βοήθειας συνδέονται με την οικονομική κρίση, την ανεργία και τη δυσχερή κατάσταση που επικρατεί στον εργασιακό τομέα.
Μάλιστα, από τα στοιχεία της «Γραμμής Βοήθειας» προκύπτει ότι η οικονομική κρίση πλήττει σε ψυχολογικό επίπεδο περισσότερο τους άνδρες, σε ποσοστό 65% και ειδικότερα την πιο παραγωγική ηλικιακή ομάδα, 30 έως 45 ετών.
Ωστόσο, και τα άτομα νεότερης ηλικίας, 18 έως 30 ετών φαίνεται πως βιώνουν με έντονο άγχος την έλλειψη επαγγελματικών προοπτικών.
Σχολιάζοντας τα στοιχεία, οι ψυχολόγοι υπενθυμίζουν με νόημα ότι δεν είναι τυχαίο ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών στην χώρα μας έχει αυξηθεί την τελευταία τετραετία, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών.
Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «The Lancet», διαπιστώθηκε ότι για κάθε 1% αύξηση της ανεργίας στις χώρες της ΕΕ, καταγράφεται 0,79% αύξηση στις αυτοκτονίες ατόμων κάτω των 65 ετών και ίδιο ποσοστό αύξησης στις ανθρωποκτονίες.
Παράλληλα, για κάθε 3% αύξηση των επιπέδων ανεργίας, διαπιστώθηκε αύξηση στους θανάτους κατά 28% λόγω κατάχρησης αλκοόλ.
Και όλα αυτά την ώρα που οι δομές υγείας φαίνεται πως «νοσούν» χειρότερα από τους Έλληνες, καθώς δεν διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους για την εύρυθμη λειτουργία τους και την εξασφάλιση στοιχειωδών υπηρεσιών για τους πολίτες.

Πηγή:http://www.newsbomb.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ – Τα μνημόνια σκοτώνουν

Εκτός από τις πασίγνωστες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, για τις οποίες όλοι συζητάμε, τα μνημόνια έχουν επιδράσει καταστροφικά και στη δημογραφική κατάσταση της χώρας.
Η Ελλάδα, χωρίς ίχνος υπερβολής, γερνάει, πεθαίνει και αυτοκτονεί.
Δεν το λέμε εμείς, αλλά τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και του ηλεκτρονικού ληξιαρχείου…
♦ Οι γεννήσεις περιορίστηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα από το…1932.
♦ Οι θάνατοι εκτοξεύτηκαν στο υψηλότερο επίπεδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
♦ Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται. Επί τέσσερα χρόνια οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, ενώ η ψαλίδα ανοίγει ολοένα και περισσότερο.
♦ Οι οικονομικοί μετανάστες επιστρέφουν στις πατρίδες τους μαζικά και οι Έλληνες φεύγουν και αυτοί αναζητώντας εργασία εκτός Ελλάδας.
♦ Οι αυτοκτονίες εμφανίζονται αυξημένες πάνω από 35%.
♦ Το μερίδιο των ατόμων ηλικίας άνω των 80 ετών στον συνολικό πληθυσμό της χώρας εκτοξεύεται και το μερίδιο των ανθρώπων ηλικίας κάτω των 14 φθίνει.
Αλήθεια, είμαστε σίγουροι ότι ο γιαλός είναι στραβός;
Το ότι τα μνημόνια έχουν προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα στον οικογενειακό μας προϋπολογισμό το γνωρίζαμε. Τώρα μαθαίνουμε ότι τα μνημόνια… σκοτώνουν. Υπερβολή; Οι στατιστικές τόσο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής όσο και του «ηλεκτρονικού ληξιαρχείου» δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβητήσεων:
♦ Το 2012 η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε ρεκόρ θανάτων, τον μεγαλύτερο αριθμό σε ετήσια βάση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
♦ Το ηλεκτρονικό ληξιαρχείο – μια εφαρμογή που τέθηκε σε λειτουργία τον Μάιο του 2013 προκειμένου να καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο η στατιστική των θανάτων, των γεννήσεων, των διαζυγίων, των γάμων και των συμφώνων συμβίωσης – αποτυπώνει για δεύτερη συνεχή χρονιά μεγαλύτερο ρυθμό θανάτων συγκριτικά με τις γεννήσεις.
Αν συνδυαστούν τα στοιχεία, προκύπτει ότι από το 2011 και μετά, δηλαδή μόλις έναν χρόνο μετά την πλήρη εφαρμογή των μνημονίων, καταγράφεται κάθε χρόνο μείωση του πληθυσμού της χώρας, καθώς οι γεννήσεις είναι πλέον λιγότερες από ό,τι οι θάνατοι. Επί μια τετραετία γινόμαστε ολοένα και λιγότεροι.
Και αν κάποτε οι οικονομικοί μετανάστες κάλυπταν τη μείωση του πληθυσμού, πλέον δεν συμβαίνει ούτε αυτό. Τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι, μετά τη ραγδαία εισροή πληθυσμού στη δεκαετία του ’90, τώρα έχει αρχίσει η αντίστροφη πορεία και το κύμα της μεγάλης φυγής είτε προς άλλες χώρες είτε προς τον… άλλο κόσμο.
Ιδού οι αριθμοί που επιβεβαιώνουν το συμπέρασμα:
1 Το 2009 ο πληθυσμός της χώρας εκτιμήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ στα 11.305.118 άτομα: 5.597.465 άνδρες και 5.707.653 γυναίκες. Από αυτούς, οι Έλληνες υπήκοοι ήταν 10.350.334, οι υπήκοοι άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 163.060 και οι υπήκοοι χωρών εκτός Ε.Ε. 791.724.
2 Το 2013, ενώ διανύαμε ήδη τον τέταρτο χρόνο ύφεσης (σ.σ.: τώρα έχουμε συμπληρώσει ήδη 24 αρνητικά τρίμηνα περιμένοντας την ανάπτυξη που δεν έρχεται), ο συνολικός πληθυσμός εκτιμήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ στα 11.062.508 άτομα εκ των οποίων 5,413 εκατομμύρια άνδρες και 5,649 εκατομμύρια γυναίκες.
♦ Οι Έλληνες υπήκοοι μειώθηκαν από τα 10,35 εκατομμύρια στα 10,2 εκατομμύρια. Κυριότεροι λόγοι, η μετανάστευση (καθώς πλέον έχουν γίνει «εξαγωγείς» ανθρώπινου δυναμικού) και το αρνητικό ισοζύγιο των γεννήσεων ως προς τους θανάτους.
♦ Οι υπήκοοι των χωρών-μελών της Ε.Ε. ανήλθαν στα 203.120 άτομα (σ.σ.: παρατηρείται αύξηση σε σχέση με το 2009, αλλά η διεύρυνση της Ε.Ε. δεν έχει επηρεάσει τον αριθμό, καθώς η τελευταία είσοδος χώρας της Ε.Ε. έγινε το 2013 με την Κροατία και οι αμέσως προηγούμενες ήταν η Βουλγαρία και η Ρουμανία, που έχουν όμως ήδη γίνει από το 2007).
♦ Οι υπήκοοι χωρών εκτός Ε.Ε. περιορίστηκαν δραστικά στα 650.825 άτομα.

Μια χώρα που γερνάει
Είναι λοιπόν προφανές ότι τα χρόνια του μνημονίου ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται. Και δεν φτάνει που μειώνεται: επιπλέον γερνάει. Η ανάλυση του πληθυσμού ανά ηλικία είναι επίσης εξαιρετικά ανησυχητική: Δύο τα σημαντικά στοιχεία:
1. Ο πληθυσμός ηλικίας από 0 έως 4 ετών εκτιμάται από την ΕΛΣΤΑΤ ότι μειώθηκε το 2013 σε σχέση με το 2011 κατά 8.112 άτομα. Δηλαδή τα μωρά ηλικίας έως 4 ετών εκτιμήθηκαν σε 549.038 το 2013, ενώ ήταν 557.150 στο τέλος του 2011. Είναι προφανές ότι έχουν μειωθεί οι γεννήσεις, καθώς μωρά μεταπηδούν στην επόμενη ηλικιακή ομάδα, χωρίς όμως να υπάρχει αναπλήρωση.
2. Ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 80 ετών αυξάνεται. Αυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο συνεχίζεται με αμείωτη ένταση από το 2001. Τότε ο πληθυσμός άνω των 80 είχε εκτιμηθεί σε 365.213 άτομα (εκ των οποίων οι 166.370 άνω των 85) και το 2013 φτάσαμε στο σημείο οι άνω των 80 να είναι 629.832. Πολύ απλά, έχουμε περισσότερους ηλικιωμένους άνω των 80 από ό,τι παιδιά κάτω των τεσσάρων ετών.

Ασφαλιστικό δράμα
Η ΕΛΣΤΑΤ προχωράει ένα βήμα παραπάνω, κάνοντας σενάριο για την εξέλιξη της «ηλικίας» του πληθυσμού μέχρι και το 2050. Αυτές οι προβολές στο βάθος του χρόνου δεν είναι αδιάφορες, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι πάνω σε τέτοιου είδους στοιχεία στηρίζονται και οι παρεμβάσεις που γίνονται στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Ιδού λοιπόν τι λένε αυτές οι προβολές:
♦ Το 2007 το μερίδιο των ηλικιωμένων άνω των 75 ετών στον συνολικό πληθυσμό της χώρας ήταν 8,1% και το 2013 εκτιμάται στα επίπεδα του 9,7%. Μέχρι το 2050 προβλέπεται ότι θα έχει εκτιναχθεί στο 17,8%.
♦ Το 2007 το μερίδιο των παιδιών κάτω των 14 ετών ήταν 14,3%, ποσοστό που παρέμεινε περίπου σταθερό μέχρι και το 2013. Το ποσοστό των νέων θα βαίνει μειούμενο και από το 2028 και μετά θα πέσει κάτω από το 13%.
♦ Μειούμενο βαίνει και το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 15 έως 64 ετών, που συνθέτουν το εργατικό δυναμικό της χώρας. Από το 67,1% το 2007 έχει ήδη πέσει στο 66,1% το 2013 και εκτιμάται ότι θα πέσει κάτω από το 60% μετά το 2038.
Μελλοντολογία; Ίσως, αν και αυτοί οι αριθμοί πολλές φορές στοιχίζουν όσον αφορά τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Κωδικός «Αυτοκτονίες»
Ας επιστρέψουμε στο σήμερα, όπου οι αριθμοί είναι σαφώς πιο ρεαλιστικοί, καθώς προέρχονται από καταγραφές και όχι από προβλέψεις:
1) Το 2012 καταγράφηκε ρεκόρ θανάτων. Έφτασαν στους 116.668 σε ετήσια βάση. Ήταν 111.099 το 2011, 109.084 το 2010 και 108.316 το 2009. Δηλαδή, τα χρόνια του μνημονίου, φτάσαμε να χάνουμε πάνω από 8.000 άτομα παραπάνω σε ετήσια βάση συγκριτικά με τα προ μνημονίου επίπεδα. Όλη την περίοδο πριν από το 2008 οι θάνατοι παρέμεναν περίπου σταθεροί στα επίπεδα των 105.000 ετησίως.
2) Από όλες τις αιτίες θανάτων που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ, κρίσιμος είναι ο κωδικός «Ε54». Σε αυτόν περιλαμβάνονται οι «αυτοκτονίες και οι αυτοεπιβαλλόμενες κακώσεις». Αύξηση και εδώ. Ιδού οι αριθμοί:
♦ 2001: 334 αυτοκτονίες.
♦ 2002: 323 αυτοκτονίες.
♦ 2008: 373 αυτοκτονίες.
♦ 2010: 377 αυτοκτονίες.
♦ 2011: 477 αυτοκτονίες.
♦ 2012: 508 αυτοκτονίες.
Ο τελευταίος αριθμός χρήζει μεγαλύτερης ανάλυσης. Εκτός από το προφανές, ότι δηλαδή οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν πάνω από 35% μέσα στην τετραετία της μεγάλης ύφεσης, έχει σημασία και η ηλικία αυτών που αποφασίζουν να θέσουν τέρμα στη ζωή τους: οι μισοί είναι ηλικίας κάτω των 50 ετών.
3) Οι γεννήσεις περιορίστηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα από το…1932. Αν πιστέψουμε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός που καταγράφηκε στο τέλος του 2012 δεν έχει εμφανιστεί ποτέ ξανά εδώ και 70-80 χρόνια.
♦ Το 2012 γεννήθηκαν μόλις 100.371 παιδιά έναντι.
♦ Το 2011, γεννήθηκαν 106.428.
♦ Το 2010 γεννήθηκαν 114.766.
♦ Το 2009 γεννήθηκαν 117.933.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι είχε υπάρξει και πάλι κάμψη των γεννήσεων το 1998 και το 1999, όταν και τότε γεννήθηκαν λίγο πάνω από 100.600 παιδιά. Ρεκόρ όμως σαν αυτό του 2012 δεν έχει αποτυπωθεί ποτέ.
4) Από μόνοι τους οι θάνατοι και οι γεννήσεις δεν λένε όλη την αλήθεια αν αντιμετωπιστούν ξεχωριστά. Αν βάλει όμως κάποιος δίπλα δίπλα τις χρονοσειρές για να υπολογίσει το ισοζύγιο, τα πράγματα γίνονται πολύ άσχημα. Ιδού:
♦ 2009: 117.933 γεννήσεις και 108.316 θάνατοι. Ισοζύγιο θετικό.v ♦ 2010: 114.766 γεννήσεις και 109.084 θάνατοι. Το ισοζύγιο παραμένει θετικό, αλλά πλέον κινείται σε οριακό επίπεδο.
♦ 2011: 106.428 γεννήσεις και 111.099 θάνατοι. Πρώτη χρονιά πλήρους εφαρμογής των μνημονίων και το ισοζύγιο γίνεται αυτομάτως αρνητικό. Πρώτη φορά αυτοί που πεθαίνουν γίνονται περισσότεροι από αυτούς που γεννιούνται.
♦ 2012: Η ψαλίδα ανοίγει ακόμη περισσότερο, καθώς οι γεννήσεις πέφτουν στα επίπεδα των 100.371 και οι θάνατοι εκτοξεύονται στους 116.668. Περίπου 17.000 άτομα, μια ολόκληρη πόλη έσβησε μέσα σε μόλις έναν χρόνο.

Ελλάδα χωρίς παιδιά
Η μηχανογράφηση μας εξασφαλίζει και περισσότερο πρόσφατα στοιχεία. Το ληξιαρχείο έχει γίνει πλέον ηλεκτρονικό, οπότε το αρμόδιο υπουργείο Εσωτερικών μπορεί να πληροφορείται σε πραγματικό χρόνο την πραγματική κίνηση του πληθυσμού.
♦ Από τον Μάιο του 2013 (τότε λειτούργησε το ηλεκτρονικό ληξιαρχείο) μέχρι το τέλος της περυσινής χρονιάς καταγράφηκαν 70.830 θάνατοι και 64.568 γεννήσεις.
♦ Όσο για το 2014, από τις αρχές του χρόνου μέχρι και τον Δεκαπενταύγουστο, αποτυπώθηκαν 71.236 θάνατοι και 56.280 γεννήσεις. Το φαινόμενο λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις: τα παιδιά μας μεγαλώνουν και από πίσω έρχονται ολοένα και λιγότερα.
Οι γονείς τους βουλιάζουν στα οικονομικά προβλήματα, δεν αποφασίζουν να κάνουν παιδί ή περιορίζονται στο ένα. Η χώρα γερνάει με ολοένα και ταχύτερο ρυθμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και τη δαπάνη για την καταβολή των συντάξεων.

Το έσχατο μήνυμα
Ο χειρότερος εφιάλτης για μια χώρα – ο πληθυσμός να στερείται κινήτρου αναπαραγωγής – έχει ξυπνήσει, και εμείς ασχολούμαστε με απίστευτης γελοιότητας υποθέσεις, όπως για παράδειγμα:
♦ Αν θα βάλουμε εισοδηματικό κριτήριο στο επίδομα τέκνων.
♦ Αν θα καταργήσουμε τη σχετική παροχή του ΟΑΕΔ.
♦ Αν θα βρεθούν λεφτά για να χρηματοδοτηθεί το πρόγραμμα των παιδικών σταθμών.
♦ Αν το παιδί δικαιολογεί έκπτωση φόρου (σ.σ.: δεν δικαιολογεί πλέον, καταργήθηκε και αυτή).
♦ Αν το παιδί είναι… τεκμήριο.
Μια χώρα που γερνάει λόγω φυγής των ανθρώπων της, που πεθαίνει λόγω των δραματικών επιπτώσεων των μνημονίων και αυτοκτονεί εξ αιτίας της διάψευσης όλων των ελπίδων της, μια χώρα της οποίας η πολιτική εξουσία αρκείται στη δουλοπρεπή συμπεριφορά έναντι της ντόπιας και διεθνούς τοκογλυφίας και σκύβει σε κάθε επιθυμία της, το μόνο μήνυμα που μπορεί να εκπέμψει είναι το έσχατο: SOS…

Πηγή: http://treno.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μια φορά κι έναν καιρό

Μπορεί τώρα, στους βάρβαρους καιρούς των μνημονίων, να μας ληστεύουν ξετσίπωτα και ξεδιάντροπα, αυτή όμως η «ληστεία» (κατά του λαού) κρατάει αιώνες ...
Ας δούμε πώς ο Κώστας Βάρναλης στο περίφημο βιβλίο του «Η αληθινή απολογία του Σωκράτη» , βάζει τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο να διηγείται ένα «παραμύθι», μα, και στις μέρες μας ακόμα, πολύ αληθινό:
« .. Μια φορά κι έναν καιρό οι κλέφτες της πρώτης πολιτείας του κόσμου, αφού πλουτήνανε αρκετά, αποφασίσανε να τακτοποιήσουνε τη ζωή τους. Μπλοκάρανε λοιπόν τους φτωχούς της πολιτείας κι αφού τους μαζώξανε στην πλατεία τους είπανε:
"Ψηλά τα χέρια! Θέλουμε το καλό σας ...;. Είσαστε λεύτεροι! - (ψηλά τα χέρια!) ...;. Ο κυρίαρχος λαός θα 'σαστε εσείς! Εμείς μονάχα θα σας κουμαντάρουμε.
Θα φροντίζουμε για την ασφάλεια της ζωής, της τιμής και της περιουσίας σας - μ' ένα λόγο για τη λευτεριά σας. Σεις θα δουλεύετε ...; Εμείς θα σας δίνουμε δουλειά, φτάνει να βρίσκεται, και σεις θα μας δίνετε τα κόπια σας ...; Κ' εσείς κ' εμεις θα 'χουμε πάνω από τα κεφάλια μας τους ίδιους Θεούς, που θα προστάζουν εσάς να δουλεύετε και να μην τρώτε κ' εμας να καθόμαστε και να τρώμε.
Κ' εμείς κ' εσείς θα 'χουμε πάνω απ' τα κεφάλια μας τους ίδιους νόμους, που εμείς θα σας τους δίνουμε κ' εσείς θα τους ψηφίζετε σα βουλευτάδες και θα τους εφαρμόζετε σα δικαστάδες ενάντια στον εαυτό σας.. Κι επειδή μοναχοί σας δε θα μπορούσατε να σκεφτείτε το συμφέρον σας και να φυλάξετε τον εαυτό σας, θα σας αναγκάζουμε με το ζόρι (ψηλά τα χέρια!).
Ένα πράγμα μοναχά σας απαγορεύουμε: να κλέβει ο ένας τον άλλονε. Γιατί μπορεί να κλέψετε κ' εμάς".
Έτσι λοιπόν ο λαός δούλευε λεύτερα και λεύτερα σκεφτότανε.
Και τραγουδούσε χαρούμενα στις ταβέρνες σαν τον κότσυφα στο κλαρί (στο κλουβί!).
Κ' οι σωτήρες του ξαπλωνόντανε τ' ανάσκελα σε ζεστά παλάτια το χειμώνα και κάτω απ' ανθισμένα δέντρα το καλοκαίρι ...
Κ' η ευτυχία τους αυτή ήτανε δύναμη της πατρίδας κ' η ξετσιπωσιά τους καθαρμός.
Κι αν κάπου βαριεστίζοντας ο λαός τους έδιωχνε, ζητούσε αμέσως άλλους να τόνε κλέβουνε: δε μπορούσε πια μήτε να σκεφτεί χωρίς "σωτήρες" ...
Γελάτε και με το δίκιο σας, ω άντρες Αθηναίοι ...; Παραμύθι, βλέπετε. Τώρα θα μου ζητάτε κ' επιμύθιο! Πού να το βρω! ...;
Μοναχά σας λέω: "Αλίμονο στον αυτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς παραδίνεται, για να σωθεί, .. στο έλεος του Θεού και στους νόμους των Κλεφτών"» ...

Πηγή:http://nikiloy.pblogs.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το τέλος του μνημονίου: Μύθοι και πραγματικότητα

Το success story 1 κατέληξε ως μια από τις πιο αποτυχημένες επικοινωνιακές εκστρατείες.
Συντρίφθηκε κάτω από το βάρος της οικτρής πραγματικότητας της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.
Τις τελευταίες μέρες βρίσκεται στα σκαριά το success story 2.
Η κυβέρνηση, ενόψει των εκλογών του Μαΐου, προσπαθεί να πείσει για το ότι μετά τη συμφωνία με την τρόικα έφτασε το τέλος του μνημονίου και οι πρόδρομες πράξεις για αυτό είναι η επίτευξη πλεονάσματος, η έξοδος στις αγορές, και η μη λήψη νέου δανείου.

Η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με όσα ισχυρίζεται η κυβέρνηση:
1) Ήδη προβλεπόμενες δόσεις ως το 2016
Η δόση που θα παρθεί τις επόμενες μέρες δεν είναι η τελευταία. Υπολείπεται ακόμη μία δόση από τους ευρωπαίους εταίρους και πολλές δόσεις από το ΔΝΤ. Οι δόσεις του ΔΝΤ θα γίνονται ανά τρίμηνο και φτάνουν έως τα μέσα 2016 (συνολικά ανέρχονται στα 16 δις). Υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι το ΔΝΤ θα συνεχίσει να προσφέρει χρήματα στην Ελλάδα χωρίς να παρεμβαίνει στην άσκηση πολιτικής στη χώρα; Η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό όταν ισχυρίζεται ότι το Μνημόνιο τελειώνει τον Μάιο. Εξάλλου, το παρόν οικονομικό πρόγραμμα, το επονομαζόμενο "Δεύτερο πρόγραμμα προσαρμογής για την Ελλάδα" εκτείνεται μέχρι και το 2016, γι' αυτό άλλωστε μέχρι τότε έχουν προγραμματιστεί και οι δόσεις από το ΔΝΤ".

2) Κυκλώπεια πρωτογενή πλεονάσματα τα επόμενα χρόνια
Το πρωτογενές πλεόνασμα (κάνοντας τη γενναία υπόθεση ότι επετεύχθη πραγματικά και όχι επειδή δημιουργήθηκαν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές ή επειδή κάποιοι χιλιάδων νέων συνταξιούχων περιμένουν επί δύο χρόνια να πάρουν σύνταξη) δεν είναι παρά κλάσμα αυτού που θα πρέπει να πραγματοποιείται τα επόμενα χρόνια. Θυμίζουμε ότι αυτό φτάνει τα 9 δις ή 4,5% του ΑΕΠ το 2016 και σε αυτό το επίπεδο παραμένει για χρόνια, ενώ ταυτοχρόνως προβλέπονται ιδιαίτερα υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Κάτι τέτοιο δεν έχει ιστορικό προηγούμενο και καμιάς σχολής οικονομολόγος δεν το θεωρεί εφικτό. Η επίτευξη αυτών των πλεονασμάτων προβλέπεται στο ελληνικό πρόγραμμα όχι (μόνο) από κάποια ιδιορρυθμία των δανειστών μας, αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι αυτά τα εξωφρενικά πλεονάσματα θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των δανείων που θα λήγουν τις αντίστοιχες χρονιές. Έτσι, η επίτευξη πλεονάσματος δεν σηματοδοτεί το τέλος των μνημονίων και των προσπαθειών του ελληνικού λαού (όπως της υπερβολικής φορολόγησης που υφίσταται), αλλά αντίθετα είναι η πρώτη γεύση του τι ακολουθεί.

3) Οιονεί έξοδος στις αγορές υπό την προϋπόθεση της απόλυτης δέσμευσης στο μνημόνιο
Η έξοδος στις αγορές θα γίνει για μικρό ποσό, με ομόλογα μικρής (και όχι δεκαετούς) διάρκειας και μέσω ιδιωτικής τοποθέτησης (συμφωνία και όχι με ανοιχτή διαδικασία), δηλαδή θα έχει εντελώς αποσπασματικό χαρακτήρα και θα γίνει σε περίοδο που οι χρηματαγορές έχουν τεράστια διαθέσιμα κεφάλαια (λόγω των επεκτατικών πολιτικών των κεντρικών τραπεζών και επειδή αποσύρουν τα κεφάλαια τους από τις αναπτυσσόμενες χώρες). Επιπλέον (και αυτό είναι το πιο σημαντικό), θα γίνει μόνο και μόνο επειδή οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που θα προβούν στον δανεισμό θα έχουν την εγγύηση ότι η Ελλάδα παραμένει κάτω από την χρηματοδότηση και τον βούρδουλα της τρόικας. Με απλά λόγια η έξοδος στις αγορές που σχεδιάζεται δεν αποδεικνύει απολύτως τίποτα για το τέλος του μνημονίου. Ίσα-ίσα γίνεται ακριβώς επειδή το μνημόνιο θα παραμείνει ως εγγυητής της επιστροφής των χρημάτων των δανειστών.

4) Κάτω από το χαλί όλα τα σημαντικά προβλήματα που δημιουργούν νέα κενά
Η πρόβλεψη αύξηση των κόκκινων δανείων για 1 με 2 χρόνια μετά την επιστροφή της ανάκαμψης, η προοπτική χρεοκοπίας του ασφαλιστικού πολύ γρηγορότερα από ό, τι πιστευόταν, το ανέφικτο των εξωπραγματικών στόχων των ιδιωτικοποιήσεων (με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί), η εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των ελλήνων (όπως δείχνουν και τα στοιχεία για το πρώτο δίμηνο του 2014) και πολλά άλλα στοιχεία δείχνουν ότι το πρόγραμμα βρίσκεται σε πορεία νέων χρηματοδοτικών και δημοσιονομικών κενών, άρα και νέων δανείων. Είναι προφανές ότι όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζεται, οπότε στην κατάσταση ταιριάζει γάντι το σχήμα του σκύλου που κυνηγάει την ουρά του. Τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση, παρακάμπτοντας όλα τα παραπάνω, διαμηνύει ότι δεν χρειάζεται νέο δάνειο για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού. Ανακαλύπτει στους οργανισμούς του ευρύτερου δημοσίου τομέα διαθέσιμα 3 δις (στους ίδιους φορείς οι οποίοι δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους και οι εγγυήσεις που έχει δώσει το δημόσιο καταπίπτουν) και προξενεί τα ειρωνικά σχόλια του κ. Σόιμπλε για δάνεια που δεν θα δοθούν με το ζόρι. Είναι προφανές ότι ακόμη και αν οι Ευρωπαίοι εταίροι δεχτούν ότι καλύπτεται το κενό του 2014 (χρηματοδοτικό κενό υπάρχει και για το 2015), αυτό δεν θα είναι παρά μια προσωρινή πολιτική χάρη προς την ελληνική κυβέρνηση.

5) Μη βιωσιμότητα χρέους ίσον μη έξοδος από το μνημόνιο
Όλοι οι αναλυτές και οι διεθνείς οργανισμοί συμφωνούν ότι το χρέος της Ελλάδας όχι μόνο δεν μπορεί να αποπληρωθεί, αλλά και ότι θα αποτελεί τροχοπέδη στις αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας. Μάλιστα, οι τελευταίες μελέτες βγάζουν χειρότερα αποτελέσματα, καθώς, λόγω των προβλέψεων για αποπληθωρισμό, μεγαλώνει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Δυστυχώς η κυβέρνηση έχει υποχωρήσει από τη θέση της βιωσιμότητας – κουρέματος του χρέους (υπενθυμίζουμε το περιβόητο «Γιάννη ξέχνα το» του Σόιμπλε στον κ. Στουρνάρα, όπως ο ίδιος αποκάλυψε) στη θέση της «διαχειρισιμότητας» και επιμήκυνσης του. Αυτό όμως, όχι μόνο δεν δημιουργεί προϋποθέσεις επιστροφής της χώρας στις αγορές, αλλά συνθήκες ατέρμονου μνημονίου.

6) Μέτρα σε αναμονή
Η μονότονη επανάληψη από τα κυβερνητικά στελέχη ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα δεν έχει καμία σχέση με τη πραγματικότητα. Υπενθυμίζουμε ότι το πρόγραμμα λήγει το 2016 και σε αυτό περιλαμβάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι (δηλαδή τα πλεονάσματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως), στόχοι για έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις μέχρι και το 2016 (στο τέλος του 2016 φτάνουν σωρευτικά τα 11,1 δις), στόχοι για την απασχόληση στο δημόσιο (που σημαίνει νέες απολύσεις από το 2015 και μετά). Υπενθυμίζομε ότι οι στόχοι είναι απολύτως δεσμευτικοί και σαφείς για την περίοδο έως το 2016 και αυτό έδειξε και η ανακοίνωση της τρόικας μετά το τέλος των τελευταίων διαπραγματεύσεων. Επιπλέον, γίνεται με σαφήνεια η υπόθεση ότι οι στόχοι των πολύ υψηλών πλεονασμάτων και εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις συνεχίζονται μετά από το 2016. Η συνθήκη αυτή είναι αναγκαία ώστε (τουλάχιστον σε επίπεδο ασκήσεων επί χάρτου) το χρέος να οδηγείται σε επίπεδα 120% του ΑΕΠ το 2022. Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η ανακοίνωση της τρόικας αμέσως μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου περιλάμβανε αναφορές, για "μέτρα που σχεδιάζονται", για τη συνέχιση της εισφοράς αλληλεγγύης το 2015 και τονίζει ότι πολλά από αυτά που συμφωνήθηκαν τελούν υπό αίρεση αν δεν αποδειχτούν εισπρακτικά επαρκή. Επίσης, ο ίδιος ο υπ Οικονομικών τονίζει ότι μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί μόνο το 75% - 80% των μέτρων στα οποία έχουμε δεσμευτεί και οι ευρωπαίοι εταίροι προειδοποιούν πως υπάρχει ακόμη πολύ δύσκολος δρόμος να διανυθεί.

7) Αποστέρηση όλων των κεφαλαίων που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις, ανάπτυξη και να οδηγήσουν σε πραγματική απεμπλοκή από το μνημόνιο
Η ελληνική οικονομία έχει περιέλθει σε μια κατάσταση ύφεσης η οποία περιγράφεται από τα εξής: Το 2008 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν 17.374 , πέντε χρόνια αργότερα, το 2013, μειώθηκε σε 12.354 (έχει χαθεί δηλαδή σχεδόν το 30% της παραγωγής). Η ανεργία βρίσκεται περίπου στο 28%. Οι συνολικές εξαγωγές αυξήθηκαν ελάχιστα, από 53 δις το 2008 σε 56,2 δις το 2013 (και τους τελευταίους 12 μήνες έχουν αρνητική επίδοση). Οι επενδύσεις έχουν μειωθεί κατά 32,4 δις, ή κατά 58% περίπου, από 56 δις το 2008 σε 23,6 δις το 2013. Όλα τα παραπάνω περιγράφουν μια οικονομία που έχει χάσει πλήρως τον βηματισμό της. Η εκτίναξη που ονειρεύεται η κυβέρνηση δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο μέσα από ένα ισχυρό σοκ επενδύσεων που είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί χωρίς το κράτος να παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό. Όμως, όλα τα εν δυνάμει πλεονάσματα της ελληνικής οικονομίας (όπως θυμίσαμε παραπάνω) είναι δεσμευμένα στην αποπληρωμή του χρέους σε μεγάλο βάθος ετών. Για αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ως θέση το αυτονόητο, δηλαδή, να φτιαχτεί για τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου ένα νέο σχέδιο Marshal και η εξυπηρέτηση του χρέους να συνδεθεί με ρήτρα ανάπτυξης.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η βίαιη ανακατανομή πλούτου των μνημονίων

Ο πρώτος μηχανισμός ανακατανομής είναι η μείωση των μισθών και συντάξεων, η υποτίμηση της μικρής και μεσαίας ακίνητης περιουσίας, οι φοροκλοπές και η μεγάλη φοροδιαφυγή, οι εισφοροκλοπές και οι μίζες που έχουν συσσωματωθεί στο σημερινό δημόσιο χρέος.
Η δεύτερη ανακατανομή γίνεται με το μηχανισμό λεηλασίας του δημόσιου πλούτου. Η λεηλασία αυτή έχει πολλαπλές μορφές. Αφενός άμεσες, όπως υπερβολικά μεγάλες εκπτώσεις κατά την αγορά δημόσιας περιουσίας Παραδείγματα δεκάδες: Στη Χαλκιδική (Σκουριές), μία από τις ακριβότερες περιοχές της ΕΕ, η δημόσια γη (μαζί με τον χρυσό) πουλήθηκε με 32 ευρώ το στρέμμα. Ανάλογα έγιναν και ως προς το καλύτερο φιλέτο της Μεσογείου, τον Λαιμό της Βουλιαγμένης, αλλά και με δημόσια κτίρια στο κέντρο της Αθήνας όπου κοστολογήθηκε η τιμή του τετραγωνικού στα 820 ευρώ. Αφετέρου έμμεσες, όπως το φτηνό ρεύμα που παρέχεται σε μεγάλους επενδυτές.
Ενας τρίτος μηχανισμός είναι η χρηματοδότηση των τραπεζών από το λαϊκό εισόδημα μέσω της ευρωπαϊκής αναχρηματοδότησης. Η τελευταία, δεν χρεώθηκε στους τραπεζίτες που επί δεκαετίες καρπώνονται υπερκέρδη, αλλά μέσω του δημόσιου χρέους στον ελληνικό λαό. Η χρέωση έγινε διττά: αφενός με το κούρεμα των ασφαλιστικών ταμείων καθώς και των αποθεματικών των ΑΕΙ και των νοσοκομείων, γεγονός που περιόρισε το κοινωνικό κράτος, αφετέρου δε με τη μείωση των μισθών και των συντάξεων στο όνομα του αυξανόμενου χρέους. Με αυτό τον τρόπο, το τραπεζικό χρέος της εποχής του Γ.Αλογοσκούφη (2008-9) που μετατράπηκε σε δημόσιο, ενώ κατέληξε να γίνει και ιδιωτικό. Νοικοκυριά μισθωτών και συνταξιούχων, καθώς και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κλήθηκαν να πληρώσουν την λυπητερή των δανεισμών υπέρ των τραπεζών.
Η προηγούμενη ανακατανομή του χρέους, από το χρηματιστήριο και τους τραπεζίτες στο δημόσιο και από εκεί στους ιδιώτες είχε και συνέχεια, την τέταρτη διαδικασία ανακατανομής. Η μείωση των φτωχών και μεσαίων εισοδημάτων και η ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, της φορολογίας και τα νέα χαράτσια περιόρισαν δραματικά τα εισοδήματα της πλειοψηφίας των ελλήνων και απαξίωσε την περιουσία τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους και στη συνέχεια χάνουν την ίδια την περιουσία τους. Με άλλα λόγια, τα φτωχά και μεσαία στρώματα κλήθηκαν να στηρίξουν την αναχρηματοδότηση των τραπεζών με το εισόδημά τους, ενώ έγιναν ταυτόχρονα τροφοδότες περιουσίας για τις τελευταίες.
Ακόμα πιο προκλητική είναι η πέμπτη ανακατανομή. Τα λεφτά που λαμβάνουν οι τράπεζες για την αναχρηματοδότησή τους και τα οποία τα έχει πληρώσει διπλά ο μισθωτός, ο συνταξιούχος και ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, με περιορισμό εισοδήματος και απώλεια περιουσίας, δεν πέφτουν στην αγορά, αλλά σε ιδιώτες που έχουν πρόσβαση στους κύκλους της κυρίαρχης πολιτικής και της ολιγαρχίας. Ετσι, υπερήλικας επιχειρηματίας που βαδίζει προς τα ενενήντα, δεν μπορούσε να πληρώσει σε τράπεζα εδώ και χρόνια τα νοίκια από ακίνητα που χρησιμοποιούσε πήρε χαμηλότοκο δάνειο 30 ετών (!) προκειμένου να ξεπληρώσει τα χρέη του και να αγοράσει αυτά τα ακίνητα. Ανάλογα οι τράπεζες πουλούν τα ακίνητά τους χωρίς να εισπράττουν πραγματικά χρήματα αλλά δίνοντας δάνεια φτηνά (δανεικά και πιθανότατα αγύριστα) στους «αγοραστές».
Η έκτη ανακατανομή προκύπτει από την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Ο συνεχής περιορισμός του, σημαίνει ότι το κόστος αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, λογικά και ιστορικά, μετακινείται από την χρηματοδότησή του από το σύνολο της κοινωνίας, στους μη έχοντες και μη κατέχοντες. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζει το Σύστημα Παρακμής ότι μπορούν να μετακινούνται κονδύλια από το κοινωνικό κράτος για τους δανειστές και τους συστημικούς επιχειρηματίες.
Η έβδομη ανακατανομή είναι ο μηχανισμός χρηματοδότησης των ΜΜΕ-Καναλαρχών/Διαπλοκής με πολλαπλά δάνεια, ώστε να στηρίζουν τους υπόλοιπους μηχανισμούς ανακατανομής. Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι ενώ κόπηκαν οι μισθοί σε όλους τους τομείς, εξακολουθούν να υπάρχουν υψηλότατοι μισθοί στις επιχειρήσεις της διαπλοκής παρά το γεγονός ότι πληρώνονται από δάνεια τραπεζών, δηλαδή από την αναχρηματοδότηση που διασφαλίζει η μείωση των υπόλοιπων μισθών.
Τέλος, η όγδοη ανακατανομή ετοιμάζεται και θα είναι το σκάνδαλο. Η τρόικα επιδιώκει να πωλήσει τις ανακεφαλαιοποιημένες τράπεζες σε τιμές ξεφτηλιστικές σε τρίτους επιχειρηματίες. Με αυτό τον τρόπο σε εκείνους θα πάνε οι τράπεζες και σε εμάς όλους θα μείνουν α) τα χαμηλά εισοδήματα, β) η υποτιμημένη περιουσία (αν δεν έχουν χαθεί και τα δύο προηγούμενα) και γ) τα δάνεια στήριξης αυτών των τραπεζών! Οι πολίτες, δηλαδή, υφίστανται τις συνέπειες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά η κυβέρνηση ετοιμάζεται να χαρίσει στους τραπεζίτες τα λεφτά αυτών των δανείων που θα πληρώνει ο ελληνικός λαός για δεκαετίες. Θα πρόκειται για το σκάνδαλο του αιώνα.
Το συμπέρασμα είναι ότι όταν οι μνημονιακοί μιλούν για μονόδρομο, εννοούν ότι πρέπει να αποδεχτούμε τους πιο πάνω μηχανισμούς και διαδικασίας άγριας ανακατανομής υπέρ των Ολίγων. Οι αναστροφές των σημερινών ανακατανομών από μια κυβέρνηση κοινωνικής Σωτηρίας, αυτόματα θα αποτελέσουν συστατικό ενός άλλου δρόμου. Πέρα από την ανάγκη νέων πόρων και διασφάλισης της ρευστότητας, η δίκαιη αξιοποίηση του υπάρχοντος πλούτου μπορεί να αποτελέσει μηχανισμό μιας άλλης πολιτικής και βάση χρηματοδότησης μιας κοινωνικά δίκαιης και παραγωγικής ανάπτυξης του τόπου.

Υπενθύμιση : Όλα τα επιμέρους μνημόνια και οι συμφωνίες με τους δανειστές, πηγάζουν από το από 3 Μαΐου 2010 «Μνημόνιο Συνεννόησης», το οποίο έγινε για να πάρει η κυβέρνηση το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία της ανθρωπότητας (240 δις ευρώ). Το συγκεκριμένο μνημόνιο αποτελείται από 3 μέρη και συγκεκριμένα : α) το «Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής» («Memorandum of Economic και Financial Policies»), β) το «Μνημόνιο στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής» («Memorandum of Understanding on Specific Economic Policy Conditionality») και γ) το «Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης» («Technical Memorandum of Understanding»). Σε αυτό το Μνημόνιο στηρίχθηκε η σύναψη της δανειακής σύμβασης με την οποία έγινε η παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και υιοθετήθηκε από την Ελλάδα το αγγλικό δικαίο. Εάν δεν είχε ζητηθεί το δάνειο μαμούθ, και μάλιστα από άλλα κράτη και όχι από την αγορά, εννοείται ότι δεν θα υπήρχε κανένα από αυτά μνημόνια.

Πηγή:http://venceremos33.blogspot.gr - Του Νίκου Κοτζιά Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ο Αρμαγεδδών του Μνημονίου με αριθμούς

Επειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια δημοσιονομικής προσαρμογής και εισοδηματικής λιτότητας, κατά τις επιταγές δύο Μνημονίων, και η ελληνική οικονομία παραμένει βαθιά χωμένη στην ύφεση, με την κοινωνία εξαθλιωμένη και διαλυμένη.
Μεταξύ 2009 και 2013, η ελληνική οικονομία (ΑΕΠ) συρρικνώθηκε κατά 48 δισ. ευρώ σε ονομαστικούς όρους, με την κατανάλωση των νοικοκυριών να χάνει 36 δισ., τις ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου να μειώνονται κατά 19 δισ., ενώ μόνο οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών κερδίζουν 7 δισ. ευρώ, υπολειπόμενες ωστόσο κατά 4 δισ. από τα επίπεδα του 2008.
Το κοινωνικό κόστος, εντούτοις, αυτής της οικονομικής κατολίσθησης υπήρξε πολύ μεγαλύτερο, αφού πλησίασε τα 73 δισ. ευρώ, όπως θα δούμε. Συγκεκριμένα, μόνο από περικοπές αμοιβών και συντάξεων ή κοινωνικών παροχών (π.χ. προς ασφαλιστικά ταμεία) του Δημοσίου χάθηκαν 20 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 10 δισ. αφορούν μισθολογικές απολαβές.
Συγχρόνως, οι περικοπές σε αμοιβές εξαρτημένης εργασίας στο σύνολο της οικονομίας (δημόσιος και ιδιωτικός τομέας) ανήλθαν σε 30 δισ. ευρώ, αλλά από αυτές πρέπει να αφαιρέσουμε τα 10 δισ. των αμοιβών στο Δημόσιο που ήδη υπολογίσαμε, οπότε η μείωση αμοιβών στον ιδιωτικό τομέα φθάνει τα 20 δισ. Με άλλα λόγια, 40 δισ. ευρώ χάθηκαν από μισθούς και συντάξεις ή άλλες κοινωνικές παροχές στο σύνολο της οικονομίας.
Μένει να μετρήσουμε και τις επιβαρύνσεις των εργαζομένων από φορολογικά μέτρα στο ίδιο διάστημα, που δεν είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού, καθώς τα έσοδα από άμεσους κι έμμεσους φόρους μειώθηκαν κατά 5 δισ. ευρώ την περίοδο 2009-2013, παρά την επιβολή νέων φόρων και εξαιτίας της ύφεσης. Συνεπώς, για να υπολογίσουμε το συνολικό κόστος των φορολογικών μέτρων, πρέπει να υπολογίσουμε τη μείωση των φόρων που έλαβε χώρα εξαιτίας της ύφεσης.
Με μία μέση ελαστικότητα μεταβολής των εσόδων από φόρους έναντι του ΑΕΠ γύρω στο 0,8 (βλ. προϋπολογισμό 2014), η προκύπτουσα μείωση των δημοσίων εσόδων από φόρους φθάνει τα 38 δισ. ευρώ κατ' αναλογίαν των 48 δισ. μείωσης του ΑΕΠ στο εξεταζόμενο διάστημα. Ομως, όπως είδαμε, οι φόροι μειώθηκαν τελικά μόνον κατά 5 δισ., άρα τα φορολογικά μέτρα, με τα οποία επιβαρύνθηκε η ελληνική κοινωνία στην τετραετία, ανήλθαν σε περίπου 33 δισ. ευρώ.
Συνεπώς, 33 δισ. ευρώ από νέους φόρους, 20 δισ. από περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών από το κράτος και άλλα 20 δισ. η μείωση αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα, έχουμε συνολικά 73 δισ. ευρώ, ήτοι το τίμημα που πλήρωσε η ελληνική κοινωνία για τους μνημονιακούς πειραματισμούς προσαρμογής της οικονομίας.
Μιας προσαρμογής που οδήγησε στην όξυνση των εισοδηματικών και κοινωνικών ανισοτήτων, αφού -σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ- οι ανισότητες αυξήθηκαν, με το μερίδιο της διάμεσης δαπάνης (αγορές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού (ήταν 6 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο της διάμεσης ισοδύναμης δαπάνης του φτωχότερου 20% του πληθυσμού το 2009) έφθασε να είναι 7,6 φορές μεγαλύτερο το 2012 (αύξηση 25%), ενώ το αντίστοιχο μερίδιο του πλουσιότερου 10% του πληθυσμού (ήταν 10,3 φορές μεγαλύτερο του φτωχότερου 10% το 2009) έφθασε να είναι 17,4 φορές μεγαλύτερο το 2012 (αύξηση 69%).
Παράλληλα, δε, με τη διόγκωση των ανισοτήτων, η σχετική φτώχεια υπερδιπλασιάστηκε σε σταθερές τιμές και ο κίνδυνος φτώχειας καλύπτει πλέον το 39% του πληθυσμού, εξαιτίας της εκτίναξης της ανεργίας και της αδυναμίας του 56% του πληθυσμού να εργασθεί.
Παρ' όλα αυτά, θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί πως το πολύ ακριβό κι οδυνηρό τίμημα προσαρμογής άξιζε τον κόπο, αν η ελληνική οικονομία -όπως ισχυρίζεται ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών- «βρίσκεται σήμερα σε μία κρίσιμη καμπή, αλλά κι ένα καλύτερο σημείο αφετηρίας που εδράζεται σε απτά αποτελέσματα και ρεαλιστικές εκτιμήσεις:
**Η ύφεση επιβραδύνεται.
**Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπτεται.
**Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.
**Το κόστος δανεισμού μειώνεται.
**Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
**Αποκρατικοποιήσεις ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται.
**Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.
**Οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επιτυγχάνονται (βλ. πρωτογενές πλεόνασμα)».

Δυστυχώς, όμως, με την εξαίρεση του πρωτογενούς πλεονάσματος (το πρώτο μόνον από τα πολλά βήματα δημοσιονομικής προσαρμογής που πρέπει να γίνουν), τα υπόλοιπα δεν ισχύουν. Ολοι οι οικονομικοί δείκτες δείχνουν νέα επιδείνωση της οικονομίας, η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται, το οικονομικό κλίμα -που αρχικά βελτιώθηκε κάπως- τώρα υποχωρεί πάλι (βλ. άνοδο αποδόσεων 10ετών ομολόγων), το κόστος δανεισμού αυξάνει ακόμη και στις εκδόσεις εντόκων γραμματίων (4% και 3% μείωση πληθωρισμού ισοδυναμούν με πραγματικό επιτόκιο 7%!), οι διαρθρωτικές αλλαγές κι οι αποκρατικοποιήσεις καθυστερούν, όπως εκτιμούν Ε.Ε. και ΔΝΤ, ενώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας αφορά μόνον το εργατικό κόστος, με συνέπεια οι εξαγωγές να μην επεκτείνονται και να χάνουν μερίδια στις ξένες αγορές.
Συμπέρασμα; Αν οι Ελληνες πλήρωσαν 73 δισ. ευρώ, για να δουν την ακίνητη περιουσία τους να υποτιμάται πάνω από 30% και τις καταθέσεις τους να κατάσχονται, ενόσω μένουν χωρίς εργασία, αυτό δεν σηματοδοτεί καμία ανάπτυξη, αλλά καθολική καταστροφή της οικονομίας. Μόνη δυνατότητα μερικής εξιλέωσης της κυβέρνησης είναι πάνω στα αποκαΐδια της οικονομίας να απαιτήσει το δραστικό κούρεμα του χρέους. Αλλά, αν ήθελε, δεν θα το είχε ήδη επιχειρήσει;

Πηγή: http://www.enet.gr/-Του Κ. ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κατάρρευση του Ασφαλιστικού το 2016

Μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ διαπιστώνει ότι οι κόποι και οι περικοπές των συνταξιούχων και των συντάξεων αντίστοιχα πήγαν χαμένα To 2015 είναι το τελευταίο έτος που διατηρείται η οριακή ισορροπία του ασφαλιστικού Από το 2016 αρχίζει η κατάρρευση .Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μελέτης για τις «Επιπτώσεις της Γήρανσης του πληθυσμού στο Ασφαλιστικό Σύστημα της Ελλάδος 2013-2050»εκπονήθηκε από το ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ για λογαριασμό της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ) που θα παρουσιαστεί συνοπτικά την άλλη εβδομάδα.
Σχεδόν 20 δισ. ευρώ κοστίζουν στο σύστημα η υψηλή ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί και η υψηλή εισφοροδιαφυγή ενώ πάνω από 12 δισ. ευρώ είναι τα χρέη του δημοσίου προς το σύστημα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο των μνημονίων, οι περικοπές των κύριων και επικουρικών συντάξεων ανήλθαν συνολικά στο επίπεδο των 4,2 δισ. ευρώ. Μόνο για την περίοδο 2013-2014 οι περικοπές κύριων, επικουρικών συντάξεων, εφάπαξ και κοινωνικών επιδομάτων αντιστοιχούν στο 43% του συνολικού ποσού δημοσιονομικής λιτότητας, ήτοι 5,5 δισ. ευρώ από τα 11,6 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με την μελέτη "Επιπτώσεις της Γήρανσης του πληθυσμού στο Ασφαλιστικό Σύστημα της Ελλάδος 2013-2050" που έγινε από τους επιστήμονες του ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ για λογαριασμό της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ), το 2015 είναι το τελευταίο έτος κατά το οποίο το ασφαλιστικό διατηρείται σε οριακή ισορροπία. Για τη διατήρηση της βιωσιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης απαιτούνται επιπλέον πόροι, ενώ μη συμβατικά μέτρα πολιτικής απαιτούνται και για τη μείωση της ανεργίας.
Σύμφωνα με τον Διευθυντή του ΙΝΕ, καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου, Σάββα Ρομπόλη, για να επιστρέψει η ανεργία στα επίπεδα του 2009, ακόμα και με το αισιόδοξο σενάριο για ρυθμούς ανάπτυξης 3,5%-4% θα χρειαστούν τουλάχιστον 20 χρόνια. Αυτό έχει δραματικές συνέπειες στο ασφαλιστικό. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι η αύξηση της ανεργίας και η μείωση των μισθών στερεί την κοινωνική ασφάλιση από πόρους της τάξης των 10,5 δισ. ευρώ. Περί τα 8,5 δισ. ευρώ χάνονται από την εισφοροδιαφυγή, την αδήλωτη εργασία καθώς και από τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, ενώ στα 12 δισ. ευρώ εκτιμώνται οι οφειλές του κράτους προς τα ταμεία.
«Οι μισθωτοί έχουν χάσει 37 δισ. ευρώ, τα οποία επωφελήθηκαν κράτος και εργοδότες», είπε στον Alpha 989 ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, Σάββας Ρομπόλης.
Παράλληλα, έκανε λόγο για «μετασχηματισμό της εργασίας σε καταναγκασμό, αλλά και καταναγκαστική ανεργία. Αποδυναμώνεται η δραστηριότητα της εργασίας». «Ούτε στις ΗΠΑ δεν είχαμε αυτή την ανεργία του 29% που προβλέπουμε. Δυστυχώς για εμάς, έχουμε επαληθευτεί και δεν χρειάζεται να αναθεωρούμε κάθε τρίμηνο όπως κάνει η τρόικα», πρόσθεσε.
Πάντως, εξέφρασε την αισιοδοξία ότι «αυτή η πορεία θα ανακοπεί».
Από το 2015 θα τεθεί σε λειτουργία το νέο μοντέλο κοινωνικής ασφάλισης με τρείς πυλώνες (κύρια σύνταξη υποβαθμισμένη, ατομικοί υποχρεωτικοί λογαριασμοί, επαγγελματικά ταμεία) με περιορισμό της κρατικής χρηματοδότησης (από 24,1% του ΑΕΠ σε 17,4% του ΑΕΠ το 2060) , μείωση των συνταξιοδοτικών δαπανών και επικράτηση της ιδιωτικοποιημένης ασφάλισης.
Έτσι, η επιδίωξη αυτή ελέγχου της αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών στην Ελλάδα από τους δανειστές της χώρας , παράλληλα με την αύξηση κατά 70% του συνταξιοδοτικού πληθυσμού, σηματοδοτεί την προοπτική κατάρρευσης του επιπέδου των συνταξιοδοτικών παροχών (κύριων, επικουρικών, κοινωνικών επιδομάτων, εφάπαξ, κλπ) και γενικότερα των κοινωνικών υπηρεσιών (μείωση κατά 35% των δημόσιων δαπανών υγείας 2010-2012), ως συμβολή στη μείωση των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων και στον περιορισμών της απόκλισης του λόγου δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ.
Σε αυτό το σκηνικό πρέπει να προστεθεί η μείωση της κρατικής δαπάνης από 24,1% του ΑΕΠ το 2015 σε 17,4% του ΑΕΠ το 2060. Κατά το ίδιο διάστημα αναμένεται αύξηση του πληθυσμού που θα συνταξιοδοτηθεί κατά 70% λόγω του δημογραφικού.
Κι αν οι συνταξιούχοι έχουν ήδη συνεισφέρει με περικοπές στις συντάξεις τους, και οι μισθωτοί έχουν χάσει σύμφωνα με την μελέτη, 37 δισ. ευρώ. Και πληρώνουν ακόμη και σήμερα. Εκτιμάται ότι το 50% των εργαζομένων δεν πληρώνεται κάθε μήνα, αλλά αντιμετωπίζει καθυστέρηση στη μισθοδοσία του. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το ΙΝΕ ΓΣΕΕ, φτάνουν έως και τους 12 μήνες. Τα μεγαλύτερα προβλήματα παρατηρούνται στους κλάδους του τουρισμού, της φύλαξης (υπηρεσίες security), της διαφήμισης, του κινηματογράφου, του ιματισμού και της οδικής βοήθειας. Στις διαπιστώσεις του Ινστιτούτου, υπάρχει και η αναφορά για εργαζόμενους, οι οποίοι ενώ στα «χαρτιά» φαίνεται ότι έχουν προσληφθεί υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης, δουλεύουν κανονικά οκτάωρο, ίσως και παραπάνω. Το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνεται και από την Επιθεώρηση Εργασίας, καθώς παρατηρείται το φαινόμενο της αύξησης των προσλήψεων με όρους μερικής απασχόλησης.

Πηγή: http://www.thepressproject.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ερευνα- σοκ της Τράπεζας της Ελλάδας για τις επιπτώσεις από την αύξηση έμμεσων φόρων

Αποκαλυπτική είναι η μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδας που μετρά τις επιπτώσεις από τις αλλεπάλληλες αυξήσεις συντελεστών ΕΦΚ και ΦΠΑ στις τιμές, κατά τη τριετία εφαρμογής του Μνημονίου, καθώς αποδεικνύεται ότι την ώρα που η Τρόικα πίεζε για εσωτερική υποτίμηση, καταργώντας συλλογικές διαπραγματεύσεις και καταβαραθρώνοντας μισθούς- συντάξεις, επέβαλε αυξήσεις έμμεσων φόρων «φουντώνοντας» τον πληθωρισμό.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη, το 2010 ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 4,7%, αλλά εάν δεν υπήρχαν οι αυξήσεις έμμεσων φόρων θα περιοριζόταν στο 1,38%. Ανάλογη είναι η εικόνα και για το 2012, καθώς ο πληθωρισμός από τα επίπεδα του 3,1% θα περιοριζόταν στο 1,15%, ενώ και το 2012 που περιορίστηκε στο 1%, η επίπτωση από τους έμμεσους φόρου ήταν 0,91% κάτι που σημαίνει πολύ απλά ότι ο πληθωρισμός θα ήταν σχεδόν μηδενικός (0,14%).
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μετακύλιση της αύξησης έμμεσων φόρων στις τελικές τιμές διαφέρει σημαντικά από τομέα σε τομέα π.χ. είναι σχεδόν πλήρης στον τομέα της ενέργειας, ενώ κυμαίνεται κοντά στο 50% στον τομέα των υπηρεσιών. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι το ποσοστό της μετακύλισης για το σύνολο της οικονομίας, που ήταν περίπου 90% το 2005, μειώθηκε σημαντικά κατά την περίοδο 2010-12 λόγω των οικονομικών συνθηκών και διαμορφώθηκε σε 70% το 2010 και 60% το 2011.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr
Για να δείτε την μελέτη πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έκθεση IIF: Τρεις φορές πιο σκληρό το μνημόνιο της Ελλάδας από της Ιρλανδίας

Σε έκθεσή του το Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο ΙΙF διαπιστώνει πως «το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα ήταν τρεις φορές πιο σκληρό σε σχέση με αυτό της Ιρλανδίας».
Στην έκθεση αναφέρεται πως στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της διετίας 2010-2012 επετεύχθη δημοσιονομική προσαρμογή 5,2% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση, έναντι ετήσιας προσαρμογής μόλις 1,7% του ΑΕΠ στην Ιρλανδία.
Ακόμη, σημειώνεται πως το δυσθεώρητο αρχικό χρέος της Ελλάδας, το μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά και η πολύ σκληρότερη δημοσιονομική προσαρμογή είχαν αισθητά μεγαλύτερη αρνητική επίδραση στο ΑΕΠ. Αυτό όπως αναφέρει το IIF αύξησε τα ποσοστά του χρέους και ενίσχυσε τις αμφιβολίες σχετικά με την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, παρά τη μείωση του ελλείμματος και τις πρωτοφανείς απώλειες που υπέστη ο ιδιωτικός τομέας.
Στην έκθεση αναφέρεται πως η λιτότητα «στραγγαλίζει την Ελλάδα» και παραμένει αμφίβολη τόσο η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους όσο και η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές αφού «την ίδια στιγμή που οι αγορές δίνουν πρόσβαση στην Ιρλανδία η Ελλάδα παραμένει αποκλεισμένη από αυτές και μετρά αθροιστικές απώλειες 20% στο ΑΕΠ της από το 2008, ενώ έχει ανεργία άνω του 26%».
Μάλιστα θεωρούν σίγουρο πως θα εφαρμοστούν νέα μέτρα για το 2013 – 2014, τα οποία θα φτάσουν στο 7,4% του ΑΕΠ.

Πηγή:iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

To Μνημόνιο…επιτέλους στα ελληνικά

Στη δημοσίευση των κειμένων του αναθεωρημένου μνημονίου που συμφωνήθηκε με την τρόικα τον Ιούλιο του 2013, προχώρησε το υπουργείο Οικονομικών στην ιστοσελίδα του. Πρόκειται για το «Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής» και το «Μνημόνιο Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών Πολιτικών» και σε αυτά περιλαμβάνονται οι όροι και τα διαρθρωτικά μέτρα που συμφώνησε να τηρήσει η Ελλάδα. Ακόμη καταγράφονται με σαφήνεια οι προαπαιτούμενες δράσεις που πρέπει να ολοκληρώσει η ελληνική πλευρά ως το τέλος Σεπτεμβρίου για την έγκριση της υπο-δόσης του 1 δισ. ευρώ που έχει εγκριθεί πολιτικά από το Eurogroup του Ιουλίου.
Σύμφωνα με τα έγγραφα του υπουργείου η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει τα εξής:
1. Να παρουσιάσει τον αναλυτικό κατάλογο με τους φόρους υπέρ τρίτων που εισπράττει το Δημόσιο και να τους καταργήσει ή να μεταφέρει τη σχετική δαπάνη στον προϋπολογισμό της Κεντρικής Κυβέρνησης.
2. Να νομοθετήσει το νέο καθεστώς φορολογίας της ακίνητης περιουσίας.
3. Να εκπληρώσει τους τριμηνιαίους στόχους απόδοσης στο σκέλος των εσόδων και στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών.
4. Να μεριμνήσει, προκειμένου οι τράπεζες να επικαιροποιήσουν τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους και να τα υποβάλουν για επικύρωση στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στα 47 δισ. ευρώ υπολογίζει το ΔΝΤ τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας Παράλληλα, για να αποδεσμευτεί η επόμενη δόση του 1 δισ. ευρώ, πρέπει:
1) να έχει ολοκληρωθεί η μετακίνηση τουλάχιστον 12.500 δημοσίων υπαλλήλων, με βάση το πρόγραμμα κινητικότητας, έως τα τέλη Σεπτεμβρίου και άλλων 12.500 υπαλλήλων έως τα τέλη Δεκεμβρίου.
2) να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις για την αναδιάρθρωση ή εκκαθάριση των ΕΛΒΟ, ΕΑΣ και ΛΑΡΚΟ, ώστε οι σχετικές διαδικασίες να ολοκληρωθούν έως τα τέλη Δεκεμβρίου.
3) να έχει ρυθμιστεί το θέμα των οφειλών προς την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και να έχουν εκκαθαριστεί οι οφειλές αυτές έως το τέλος Σεπτεμβρίου, και
4) να θεσπιστεί ο νέος Κώδικας Φορολογικής Δικονομίας. Δείτε αναλυτικά τo κείμενo του αναθεωρημένου μνημονίου

Αναθεωρημένο μνημόνιο που συμφωνήθηκε με την τρόικα τον Ιούλιο του 2013 by pem_messinias

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αραχτός…για το θαύμα

Αραχτός με φραπέ στο μπαλκόνι ή την καφετέρια της γειτονιάς. Βρίζει τους πάντες. Τα λαμόγια οι πολιτικοί φταίνε για όλα. Ολοι… Εχει ακούσει τους πάντες αλλά με αυτιά βουλωμένα. Δε θέλει να ξέρει, αλλά να κάνει πως ξέρει. Οποιος δεν έχει “νέα ευχάριστα να πει καλύτερα να μη μας πει κανένα”. Κάνει μια βόλτα που και που σε καμιά διαδήλωση για να μη νοιώθει ενοχές , αλλά και για νάχει κάτι να πεί στους φίλους το βραδάκι. Πως ήταν κι αυτός εκεί…κάπως. Απεργία δεν κάνει ποτέ, εννοείται. Δε θα τον πιάσουν και κορόιδο τα κομματόσκυλα. Σιγά να μη γίνει και επανάσταση… Ακούει όλες τις μουσικές, ό,τι νάναι. Παει σε όποια στέκια νάναι. Μιλάει με όποιους νάναι. Συνεχώς. Ειναι σίγουρος ότι αυτός θα βρεί την άκρη, θα χωθεί στην ευκαιρία όταν προκύψει. Ο κόσμος να καεί αυτός θα την κάνει. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την κάνει…Μαλάκας είναι; Αλλά και η κατάσταση η πουτάνα που το πάει ρε πούστη μου… Ακόμα στο βούλιαγμα, μετά από τρία χρόνια; Ξεκίνησε από υπάλληλος με μισθό, έγινε παρτ τάιμ για να μη χάσει τη δουλειά και μετά άνεργος. Πως του τη φέρανε ρε γαμώ το; Τέλος πάντων…κουφάλες, δε βρίσκεις άκρη. Αλλά όλο αυτό που θα βγεί δηλαδή; Δε βαριέσαι, κάτι θα γίνει στο τέλος και θα τελειώσει, έτσι γίνεται πάντα. Ουτε που θα το θυμόμαστε σκέφτεται. Αραχτός με φραπέ στο μπαλκόνι ή την καφετέρια της γειτονιάς. Ανάβει τσιγάρο και περιμένει. Φοβάται κι ας μην το λέει. Το θαύμα… δε θαρθεί. Τσάμπα περιμένει. Το πάντα τέλειωσε. Πάμε γι’ άλλα.

Πηγή: giorgossarris.blogspot.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

2 κουρέματα και 4 Μνημόνια δεν μείωσαν το δημόσιο χρέος

Μετά από δύο "κουρέματα" και τρία χρόνια σκληρής λιτότητας με αιματηρές περικοπές μισθών-συντάξεων, το δημόσιο χρέος δεν έχει μειωθεί παρά μόνον κατά... 1 δισ. (0,3%) και παραμένει ουσιαστικά μή βιώσιμο, όπως ήταν πριν από τα Μνημόνια. Το επιβεβαιώνουν με τον πλεον αδιαμφισβήτητο τρόπο τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με τα οποία τον Μάρτιο το χρέος ανήλθε σε 309 δισ. ευρώ - όσο .... ήταν και το 2010. Το μόνο όφελος από τα προγράμματα σταθεροποίησης και τα Μνημόνια είναι η χρονική επιμήκυνση του χρέους και η μείωση των επιτοκίων που πληρώνουμε στους δανειστές. Από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών προκύπτει κατά το τελευταίο 12μηνο - και παρά το δεύτερο κούρεμα ομολόγων με την επαναγορά - το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 29 δισ. ευρώ. Αν δεν είχε γίνει το δεύτερο κουρεμα, θα είχε αυξηθεί κατά 49 δισ. ευρώ και θα έφθανε σε ύψος-ρεκόρ. Επισημαίνεται ότι πριν από τρία χρόνια, στις 31 Μαρτίου του 2010, λίγο πριν η Ελλάδα προσφύγει στο μηχανισμό στήριξης και υπογράψει το πρώτο Μνημόνιο επι κυβερνήσεως Παπανδρέου, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης ήταν 310,3 δισ. ευρώ. Τότε θεωρήθηκε μη βιώσιμο.Τώρα παραμένει στα ίδια επίπεδα ως απόλυτος αριθμός, αλλά ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι αυξημένο, καθώς εν τω μετξύ το ΑΕΚ έχει συρρικνωθεί κατά 25%. Αρα, με τα κριτήρια του 2010 είναι τώρα... δύο φορές μη βιώσιμο. Ομως η κατάσταση δεν είναι τόσο άσχημη, καθώς εν τω μεταξύ μειώθηκαν δραστικά οι κρατικές δαπάνες και το ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα. Την κατάσταση περιγράφει με γλαφυρότητα σε έκθεσή της και η Moody's, ενώ δεν την αμφισβήτησε και στην έκθεση αναβάθμισης η Fitch. Τα στοιχεία και η δυναμική του χρέους καθιστούν πλέον επιτακτική ανάγκη ένα νέο κούρεμα του επίσημου τομέα. Η κυβέρνηση έχει σπεύσει βέβαια να αποκηρύξει νέα αναδιάρθρωση του χρέους με συμμετοχή του επίσημου τομέα. Ομως οι ξένοι οίκοι και το ΔΝΤ κρατούν ανοιχτή τη συζήτηση. Αλλαξαν οι πιστωτές Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι το χρέος θα ανέλθει φέτος και το 2014 σε 175% του ΑΕΠ, και θα αποκλιμακωθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2016. Με την εφαρμογή των προγραμμάτων διάσωσης, το μόνο που άλλαξε είναι οι πιστωτές μας: Αντί να χρωστάει σε διεθνείς τράπεζες και άλλους κατόχους ομολόγων, το ελληνικό Δημόσιο χρωστάει τώρα στο ΔΝΤ, στον EFSF, στην ΕΚΤ και στους εταίρους της ΕΕ. Σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ελληνικό πρόγραμμα, το από ΕΕ και ΔΝΤ έχουν δοθεί στην Ελλάδα 205,1 δισ. ευρώ. Αναλυτικά, δόθηκαν 73 δισ. ευρώ από το πρώτο πρόγραμμα (52,9 δισ. από κράτη μέλη ευρωζώνης και 20,1 δισ. από το ΔΝΤ) και 132,1 δισ. ευρώ από το δεύτερο πρόγραμμα από το 2012 και μετά (127,3 από τον EFSF και 4,84 από ΔΝΤ). Μέχρι τις 31/12/2020 η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει 82 δισ. ευρώ σε ομόλογα και δάνεια. Φέτος πρέπει να καταβληθούν 11,3 δισ. ευρώ. Ακολουθούν 25 δισ. ευρώ το 2014 και 16,1 δισ. ευρώ το 2015. Στη συνέχεια οι ετήσιες πληρωμές πέφτουν στα επίπεδα των 4-8 δισ. ευρώ.

Πηγή: www.sofokleousin.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....