Αν οι μεταρρυθμιστές είναι σαν τον Μητσοτάκη… μην κουράζεστε!

Αν οι μεταρρυθμιστές είναι σαν τον Μητσοτάκη… μην κουράζεστε! Πόσο μεταρρυθμιστής είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Που είναι η αλήθεια και που το ψέμα; Πόσο πολύ θέλει ένα παραγωγικό Δημόσιο Τομέα; Πολλά τα ερωτήματα, πολλές και οι απαντήσεις.
Ας ξεκινήσουμε από τα γεγονότα: Είναι γεγονός πως ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει επενδύσει πολιτικά στις… «μεταρρυθμίσεις» και κυρίως, πιστός στο «οικογενειακό δόγμα» στον «εξορθολογισμό» του Δημόσιου Τομέα! Κάτι, άλλωστε, που «επιχείρησε» και ο πατέρας του ως πρωθυπουργός το 1990.
Το πρώτο τουλάχιστον παράδοξο είναι να έχει κληθεί να «φτιάξει» το Δημόσιο ένας πολιτικός που έχει ανερυθρίαστα δηλώσει υποστηρικτής της άποψης πως: «στο Δημόσιο πρέπει να παραμείνει μόνο ότι δεν θέλουν οι ιδιώτες!». Δηλαδή, τα φιλέτα του Δημοσίου να τα εκμεταλλεύονται οι ιδιώτες και να προσπορίζονται τεραστία οικονομικά οφέλη ενώ τα προβληματικά κομμάτια του Δημοσίου να τα χρεώνεται το κράτος και κατ’ επέκταση οι Έλληνες φορολογούμενοι.
Βέβαια, αυτή είναι η λογική του νεοφιλελευθερισμού που πολιτικά πρεσβεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και φυσικά ο νεοφιλελευθερισμός σε καμία περίπτωση δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, για τους μικρομεσαίους, για τους αγρότες, για τους βιοπαλαιστές. Ο νεοφιλελευθερισμός θέλει όλες αυτές τις κοινωνικές ομάδες απλά αναλώσιμα εργαλεία για την επιχειρηματική κάστα η οποία θα ελέγχει την οικονομία.
Ως εκ τούτου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σκληρός υπερασπιστής της Τρόικα (συνηθίζει να υποστηρίζει πως ότι μας επιβάλει τώρα η Τρόικα έπρεπε να το είχαμε κάνει μόνοι μας..) έθεσε ως κορωνίδα της πολιτικής του τις απολύσεις στο Δημόσιο, με ταυτόχρονη απόλυτη κομματικοποίηση του. Σε αυτό το εγχείρημα προσπάθησε εντέχνως να βρει σύμμαχο την κοινωνία. Και οι περιστάσεις βόλευαν τον ένοικο της οδού Βασιλίσσης Σοφίας 15. Ο βομβαρδισμός των μέσων ενάντια στους Δ.Υ. έγινε όπλο στα χέρια του. Μιλώντας για εκσυγχρονισμό, για διαφάνεια, μέχρι και για δικαιοσύνη κέρδισε μέρος της κοινής γνώμης και προχώρησε στα δύο νομοθετικά τερατουργήματά του.
Ο πολυθρύλητος νόμος 4250/14 για την Αξιολόγηση στο Δημόσιο και για τον «επανέλεγχο της μετατροπής των συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου στο Δημόσιο» μπορεί να έγινε αποδεκτός από μέρος της κοινωνίας γιατί περιελάμβανε εύηχες φράσεις, όπως αυτή της αξιολόγησης! Δυστυχώς, όμως, η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική: Η αξιολόγηση που ευαγγελίστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως μέτρο εκσυγχρονισμού του Δημοσίου στην πράξη δεν ήταν παρά η προσπάθεια δημιουργίας δεξαμενής έτοιμων προς απόλυση Δημοσίων Υπαλλήλων. Και αυτό γιατί καμία αξιοκρατική αξιολόγηση δεν προβλέπει a priori πως το 15% των αξιολογούμενων θα είναι ανεπαρκείς υπάλληλοι, το 60% μέτριοι και το 25% άριστοι. Πόσο μάλλον όταν αυτή την αξιολόγηση δεν την κάνει κάποια ανεξάρτητη επιτροπή αλλά οι προϊστάμενοι τους! Ακόμη, για να επιβεβαιώσει την άποψη περί προσχηματικής αξιολόγησης έρχεται το γεγονός πως τα ποσοστά θα παραμένουν ίδια ανεξάρτητα της υπηρεσίας ή της διεύθυνσης που θα αξιολογείται. Δηλαδή σε υπηρεσίες που έχουν βραβευτεί για το έργο τους τα ποσοστά θα είναι ακριβώς τα ίδια με υπηρεσίες στις οποίες έχουν κατ’ επανάληψη σημειωθεί κρούσματα διαφθοράς!!
Σύμφωνα πάντως με δηλώσεις του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη τις τελευταίες μέρες αυτό το «σχέδιο αξιολόγησης στο Δημόσιο» εγκαταλείπεται και θα επανέλθει με νέο σχέδιο στις αρχές του νέου έτους. Αυτή η εξέλιξη ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη αφού η Απεργία- Αποχή που είχε κηρύξει από κάθε διαδικασία της αξιολόγησης η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταρχήν και στη συνέχεια οι Ομοσπονδίες μπλόκαραν τους στόχους του Υπουργού και τώρα έρχεται να αναδιπλωθεί.
Σε ό,τι αφορά τώρα το άρθρο 42 του ίδιου νομοσχεδίου που αναφέρεται στη διαδικασία «επανέλεγχου της μετατροπής των Συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου στο Δημόσιο» και επρόκειτο για τη μεγάλη επένδυση του Κυριάκου Μητσοτάκη ώστε να βρει το σύνολο του αριθμού των απολύσεων που ζητά η Τρόικα από το Δημόσιο, ο θησαυρός αποδείχθηκε, όπως όλα δείχνουν, άνθρακας! Οι έλεγχοι που έγιναν από το πιστό στο Υ.Δ.Μ.Η.Δ. Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης (Σ.Ε.Ε.Δ.Δ) δεν απέδειξαν σε καμία περίπτωση χιλιάδες Δημόσιους Υπαλλήλους που παρανόμως -όπως ο ίδιος ο Υπουργός υποστήριζε- είχαν μονιμοποιηθεί στο Δημόσιο. Κάθε άλλο! Οι περιπτώσεις ήταν ελάχιστες και παρά την προπαγάνδα από συγκεκριμένα κέντρα και αυτή η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη απέτυχε παταγωδώς .
Εκεί πάντως που η χρήση της λέξης «Μεταρρύθμιση» προκαλεί εύλογα… γέλια, καθώς η υποκρισία ξεχειλίζει βρίσκεται στο Νόμο 4275/14 για το νέο τρόπο επιλογής προϊσταμένων στο Δημόσιο! Σύμφωνα με το «Νέο» τρόπο επιλογής Γενικών Διευθυντών, Διευθυντών, Τμηματαρχών στο Δημόσιο καθοριστικό ρόλο παίζει η «δομημένη συνέντευξη»! Τα πρώτα αποτελέσματα των τοποθετήσεων με το «Νέο» νόμο κατέδειξαν ότι η κομματοκρατία επέστρεψε θριαμβεύτρια στο Δημόσιο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να νιώθει ασφαλής ότι έπραξε το κομματικό καθήκον στο ακέραιο.
Εν κατακλείδι, πολιτικοί σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι μόνο κατ’ επίφαση σύγχρονοι και μόνο για το θεαθήναι φοράνε τον μανδύα του εκσυγχρονιστή. Στην πραγματικότητα είναι παλιάς κοπής πολιτικοί αγκιστρωμένοι στις λογικές αφενός μεν της εποχής του 80’, αφετέρου δε των οικονομικών συμφερόντων που τους πατρονάρουν σήμερα. Δεν τους ενδιαφέρει η βελτίωση του Δημοσίου, δεν τους ενδιαφέρει η καλυτέρευση των υπηρεσιών, η διαφάνεια και η ανάπτυξη του. Τους ενδιαφέρει το Δημόσιο να παραμένει πάντα αναποτελεσματικό, πάντα φαινομενικά ζημιογόνο, ώστε μόλις κριθεί ο χρόνος κατάλληλος τα φιλέτα να πάνε στους ιδιώτες. Γι’ αυτό λοιπόν μην μας κουράζετε με μεταρρυθμιστές τύπου Κυριάκου Μητσοτάκη.

Πηγή: www.dikaiologitika.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διαλύουν τα πάντα (οκ το ονομάζουν μεταρρύθμιση του δημοσίου)

Ένα νέο, μικρότερο, Δημόσιο που θα παραχωρήσει υπηρεσίες του σε ιδιώτες αλλά και θα λειτουργεί στα πρότυπα των επιχειρήσεων με υπαλλήλους που σε περίπτωση που αρνηθούν να μετακινηθούν ή αξιολογούνται με χαμηλό βαθμό οι ίδιοι ή οι υπηρεσίες του, θα υπάρχει δυνατότητα να απολυθούν, περιέγραψε κατά τη διάρκεια της σημερινής συνέντευξης Τύπου ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης. Έχοντας δίπλα του την υφυπουργό του Εύη Χριστοφιλοπούλου, κυρίως, για να επιβεβαιώσει τη «μάχη» που έδωσαν με την τρόικα για να αποτρέψουν, όπως είπαν, «16.000 διαθεσιμότητες για το 2014 και 8.000 απολύσεις», χωρίς πάντως να έχουν και πολύ διάθεση να μιλήσουν για το πώς θα γίνουν οι 11.400 που απομένουν για το 2014 (σ.σ. είπαν μόνο το ήδη γνωστό για περίπου 2.000 το 2015 από συμβασιούχους με παράνομες μετατροπές συμβάσεων-πλαστά πιστοποιητικά), ανακοίνωσε ότι:
1) Θα υπάρξει ουσιαστική μελέτη για τον τρόπο και τις προϋποθέσεις outsourching υπηρεσιών του Δημοσίου σε ιδιώτες, που, όπως είπε ο υπουργός, «θα γίνει με ένα συγκροτημένο και κοστολογημένο τρόπο και πλαίσιο Ώστε να αποφεύγεται το περιττό κόστος». Κι αυτό γιατί, όπως συμπλήρωσε, «μέχρι τώρα τέτοιες πρωτοβουλίες λαμβάνονταν ad hoc και όχι με συγκροτημένο τρόπο». Ο υπουργός δεν το είπε αλλά το πρώτο «καμπανάκι» φαίνεται ότι χτυπάει για τις υπηρεσίες φύλαξης και καθαριότητας

2) Μέσω του μόνιμου μηχανισμού κινητικότητας που, όπως άφησε να εννοηθεί ο υπουργός, θα είναι και υποχρεωτικός οι υπάλληλοι θα πρέπει να μετακινούνται από υπηρεσία σε υπηρεσία με βάση τις ανάγκες του Δημοσίου, όπως αυτές θα ανακοινώνονται από τους ίδιους τους φορείς δύο φορές το χρόνο. Αν και δεν το είπε ο κ. Μητσοτάκης, η υποχρεωτική μορφή που θα λάβει η κινητικότητα μέσω του μόνιμου μηχανισμού, είναι σαφές ότι θα συνδεθεί με την αξιολόγηση του υπαλλήλου και των δομών του Δημοσίου. Όταν, δηλαδή, κάποια δομή αξιολογηθεί με χαμηλό βαθμό θα μπορεί να οδηγηθεί σε κατάργηση και οι υπάλληλοι που υπηρετούν σε αυτή θα μετακινηθούν. Σε περίπτωση, δε, που αρνηθούν θα απολύονται. Υπενθυμίζεται ότι με βάση τις σημερινές συνταγματικές επιταγές, ακόμη και υπάλληλος αορίστου χρόνου του στενού Δημόσιου Τομέα μπορεί να απολυθεί, σε περίπτωση που καταργηθεί η θέση του.
Τέσσερις πυλώνες….
Με βάση τα παραπάνω ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης περιέγραψε τέσσερις βασικούς πυλώνες πάνω στους οποίους θα βασισθεί το Δημόσιο που οραματίζεται:
-Την αναδιοργάνωση των δομών του Δημοσίου
- Τον εξορθολογισμό της Δημόσιας Διοίκησης που θα έχει ως στόχο τη μείωση των διοικητικών βαρών και την απλούστευση των διαδικασιών τόσο για τους πολίτες όσο και για τις επιχειρήσεις, με βάση της μελέτη του ΟΟΣΑ, που, όπως είπε, «είναι η μόνη δέσμευση στον κατάλογο του υπουργείου από πλευράς προαπαιτούμενων». Μάλιστα, μίλησε για στενή συνεργασία με το υπουργείο Ανάπτυξης σε ότι αφορά τη μείωση των διοικητικών βαρών για τις επιχειρήσεις, ενώ σχετικά με τους πολίτες είπε ότι «περνάμε σε ένα πελατοκεντρικό αλλά όχι πελατειακό κράτος»
- Την αξιοποίηση του ανθρωπινού δυναμικού
- Την ενίσχυση διαφάνειας και λογοδοσίας
…και 12 προτεραιότητες

1. Νέο οργανόγραμμα της δημόσιας διοίκησης
Ολοκληρώνεται η σύνταξη των Προεδρικών Διαταγμάτων με τους νέους οργανισμούς των υπουργείων. Η κατάρτιση των νέων οργανισμών βασίζεται σε εκθέσεις αξιολόγησης, που συνοδεύονται από περιγράμματα αποστολής και θέσεων, καθώς και από σχέδια στελέχωσης, που έχουν εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης. Οι μειώσεις δομών αγγίζουν το 40%.
2. Αξιολόγηση ΝΠΙΔ
Συνεχίζεται και ολοκληρώνεται η καταγραφή και η αξιολόγηση -για πρώτη φορά- των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου. Στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνονται επικαλύψεις αρμοδιοτήτων ή ολοκλήρωση της αποστολής του, θα γίνουν καταργήσεις ή συγχωνεύσεις. Οι φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα αναδιοργανώνονται με σκοπό τον καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη.

3. Ανάθεση δραστηριοτήτων στον ιδιωτικό τομέα
Εντοπίζονται υπηρεσίες που παρέχονται από το Δημόσιο με υψηλό κόστος και χαμηλή αποτελεσματικότητα και αξιολογούνται οι περιπτώσεις όπου η υπηρεσία μπορεί να παρέχεται από ιδιώτες με χαμηλότερο κόστος και υψηλότερη αποτελεσματικότητα. Στόχος είναι η καλύτερη διαχείριση των πόρων του Δημοσίου και η καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.

4. Μείωση διοικητικών βαρών και απλούστευση διαδικασιών
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το πρόγραμμα συνεργασίας με τον ΟΟΣΑ για την άρση των διοικητικών βαρών σε 13 τομείς της οικονομίας. Γίνεται χαρτογράφηση της νομοθεσίας, με τελικό στόχο τη μείωση κατά 25% των διοικητικών βαρών που λειτουργούν ανασταλτικά για την επιχειρηματικότητα, την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη και ενισχύουν τα φαινόμενα διαφθοράς. Το πρόγραμμα «μειώσεις και απλουστεύσεις» θα αποτελεί πλέον σταθερό προσανατολισμό της δημόσιας διοίκησης και όχι εφάπαξ διαδικασία.

5. Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών
Η εξυπηρέτηση στα ΚΕΠ γίνεται πλέον πιο γρήγορη και πιο αποτελεσματική. Τα ΚΕΠ ενισχύονται και παρέχουν μια σειρά από υπηρεσίες online, με μία αίτηση, στη στιγμή. Ήδη οι πολίτες μπορούν να λαμβάνουν, απλά και άμεσα, μεταξύ άλλων, φορολογική ενημερότητα, ασφαλιστική ενημερότητα, πιστοποιητικά δημοτολογίου (βεβαιώσεις οικογενειακής κατάστασης, γέννησης, ιθαγένειας, οικογενειακής κατάστασης ειδικά για τον ΟΓΑ), κ.ά. Μέσα στους επόμενους μήνες οι πολίτες θα μπορούν να εξυπηρετούνται από τα ΚΕΠ και σε σχέση με το κοινωνικό οικιακό τιμολόγιο, το e-παράβολο και τα πιστοποιητικά στρατολογίας.

6. Καλή νομοθέτηση
Τίθεται σε εφαρμογή σχέδιο για τη μείωση της πολυνομίας και της κακονομίας. Στόχος είναι η δημιουργία ενός απλού και σαφούς ρυθμιστικού περιβάλλοντος, η προαγωγή της πολιτικής για την καλή νομοθέτηση και η ενίσχυση του κράτους δικαίου. Θα χαρτογραφηθούν και αξιολογηθούν οι νομοθετικές και κανονιστικές ρυθμίσεις προς κατάργηση ή απλούστευση.

7. Νέο σύστημα αξιολόγησης δημοσίων υπαλλήλων
Το πλαίσιο αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως ισχύει και εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, καθιστά τη διαδικασία άνευ ουσίας. Πρώτη φορά θεσμοθετείται με τη συγκριτική αξιολόγηση ο προσδιορισμός των ανώτατων ποσοστών των δημοσίων υπαλλήλων ανά κλίμακα βαθμολογίας. Σύντομα θα θεσμοθετηθεί μόνιμο σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, που θα δίνει κίνητρα στον αξιολογούμενο να βελτιώσει την απόδοσή του.

8. Μισθολόγιο
Σχεδιάζεται ο εξορθολογισμός του μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων. Στόχος είναι η βέλτιστη και πιο ορθολογική αξιοποίηση -χωρίς μείωση- της συνολικής ετήσιας μισθολογικής δαπάνης του Δημοσίου, η οποία μεταξύ 2009 και 2013 έχει μειωθεί κατά 8,75 δισ. ευρώ (από 24,5 δισ. ευρώ το 2009 σε 15,75 δισ. ευρώ σήμερα). Οι απολαβές κάθε υπαλλήλου πρέπει να είναι ανάλογες με τα προσόντα του, την απόδοσή του και τη θέση ευθύνης που έχει.

9. Νέο σύστημα επιλογής προϊσταμένων στο Δημόσιο
Καταργείται η στείρα μοριοδότηση μόνο των «στατικών» χαρακτηριστικών των υπαλλήλων (πτυχία, πιστοποιητικά κ.λπ.), που αποτελούσε το κύριο και σχεδόν αποκλειστικό κριτήριο για την επιλογή προϊσταμένων. Ενεργοποιούνται οι γραπτές εξετάσεις και οι δομημένες συνεντεύξεις. Στόχος είναι να εντοπίζεται κάθε συγκεκριμένη θέση ευθύνης να καλύπτεται από τον υπάλληλο που διαθέτει τις απαιτούμενες δεξιότητες, διοικητικές ικανότητες και εμπειρία.

10. Μόνιμος μηχανισμός κινητικότητας
Σχεδιάζεται ένα νέο, καινοτόμο σύστημα κινητικότητας δημοσίων υπαλλήλων, αποσυνδεδεμένο από ενδεχόμενη απόλυση. Δημιουργείται, με άλλα λόγια, μια εσωτερική αγορά εργασίας, με αξιοκρατικά κριτήρια, που ενσωματώνει το ισχύον σύστημα με τις αποσπάσεις και τις μετατάξεις. Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του Δημοσίου, με το «πάντρεμα» των προσόντων και δεξιοτήτων των δημοσίων υπαλλήλων με τις ανάγκες της δημόσιας διοίκησης.

11. Ενίσχυση πειθαρχικής ευθύνης
Αναβαθμίζονται και ενισχύονται τα ελεγκτικά σώματα. Η απονομή της πειθαρχικής δικαιοσύνης επιταχύνεται. Ο έλεγχος των πιστοποιητικών συνεχίζεται και επεκτείνεται.Το ΑΣΕΠ σε συνεργασία με επιθεωρητές και ανώτερα στελέχη του Δημοσίου προχωρούν σε επανέλεγχο μετατροπής συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή έργου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις της μετατροπής, αυτοδίκαια θα λύεται η σχέση εργασίας με απόφαση του ΑΣΕΠ.

12. Ανοιχτά διασυνδεδεμένα δεδομένα ΥΔΜΗΔ
Προγραμματίζεται περαιτέρω ανάπτυξη του portal data.gov.gr ως ενός κεντρικού καταλόγου ανοιχτών δημόσιων δεδομένων που θα παρέχει ηλεκτρονική πρόσβαση στα δημόσια δεδομένα όλων των φορέων της ελληνικής κυβέρνησης.
Αναβαθμίζεται το Μητρώο Μισθοδοτούμενων του Ελληνικού Δημοσίου (απογραφή) μέσω της επέκτασης των υπαγόμενων, σε αυτό, φορέων (προσθήκη ΝΠΙΔ), καθώς και της διεύρυνσης των δυνατοτήτων εκροών (reports).
Προχωράει η ποιοτική αναβάθμιση του κυβερνητικού ιστοτόπου «ΔΙ@ΥΓΕΙΑ» με ουσιαστική βελτίωση τηγής προσβασιμότητας και φιλικότητας προς το χρήστη.

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διευκρινίσεις σχετικά με δημοσίευμα

Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης διαψεύδει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο το δημοσίευμα με τίτλο «Καταργούν τη “Διαύγεια” με διαβούλευση 24 ωρών» της ηλεκτρονικής εφημερίδας tovima.gr και το συντάκτη αυτού κ. Αχιλλέα Χεκίμογλου.
Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, το οποίο βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση, όχι μόνον δεν καταργείται το πρόγραμμα «Διαύγεια», που αποτελεί μοναδικό εργαλείο ενίσχυσης της διαφάνειας της διοικητικής δράσης, αλλά αντιθέτως ενισχύεται.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της ισχύος των αναρτημένων πράξεων, η ρύθμιση στο σχέδιο νόμου δεν επηρεάζει την υποχρέωση των φορέων να αναρτούν τις προβλεπόμενες πράξεις στο πρόγραμμα «Διαύγεια», αλλά αποσαφηνίζει το χρόνο έναρξης ισχύος τους. Με τον τρόπο αυτό θωρακίζεται περαιτέρω το πρόγραμμα «Διαύγεια» από διαφορετικές νομικές ερμηνείες που είχαν κατά καιρούς προκύψει.
Σε κάθε περίπτωση προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης η σχετική διάταξη (Άρθρο 20, παράγραφος 4) που προκάλεσε τόση συζήτηση θα επαναδιατυπωθεί ώστε να μην επιδέχεται καμίας καλόπιστης ή κακόπιστης παρερμηνείας.
Αναφορικά με το θέμα της ανάρτησης των δαπανών στο πρόγραμμα «Διαύγεια», με το προωθούμενο σχέδιο νόμου ξεκαθαρίζεται πλέον ότι θα πρέπει υποχρεωτικά να αναρτάται και η πράξη που οριστικοποιεί την πληρωμή και περιέχει το ακριβές ποσό που θα πληρωθεί. Με τον τρόπο αυτό θωρακίζεται περαιτέρω το πρόγραμμα «Διαύγεια» ως προς την ασάφεια των πραγματικών δαπανών των φορέων, κάτι που δεν ήταν σαφές μέχρι σήμερα.
Επιπλέον, διευκρινίζεται ότι η παράγραφος 6 του άρθρου 20 του σχεδίου νόμου δεν αλλάζει επί της ουσίας την ισχύουσα ρύθμιση όπως αυτή προβλέπεται στον ιδρυτικό νόμο της «Διαύγειας» (Ν.3861/2010). Επιπρόσθετα, για την ενίσχυση του προγράμματος «Διαύγεια» στο σχέδιο νόμου εισάγονται οι εξής νέες ρυθμίσεις:
1.Οι αναρτημένες πράξεις έχουν ισχύ ακριβούς αντιγράφου.
2. Ο πολίτης αρκεί να επικαλεστεί τον Αριθμό Διαδικτυακής Ανάρτησης (ΑΔΑ) για την αυτεπάγγελτη αναζήτηση των αναρτημένων πράξεων από τους φορείς.
Με εντολή του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Κυριάκου Μητσοτάκη, και αφού διαπιστώθηκε το μεγάλο ενδιαφέρον επί του σχεδίου νόμου, παρατείνεται η δημόσια διαβούλευση έως και την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δεν γίνονται έτσι οι μεταρρυθμίσεις

Κινητικότητα όπως πογκρόμ. Σαμαράς όπως Ρήγκαν. Ελλάδα όπως Βουλγαρία.
Αποκρατικοποίηση όπως ισοπέδωση. Ο καθηγητής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης Παναγιώτης Καρκατσούλης*, βραβευμένος το 2012 ως ο καλύτερος δημόσιος υπάλληλος στον κόσμο, εξηγεί στο tvxs.gr γιατί οι επιλογές της τρόικας και της κυβέρνησης στο Δημόσιο δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτό που πολλοί επικαλούνται και ελάχιστοι πράττουν: ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ.

Τι είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα στο ελληνικό Δημόσιο; Mεταρρύθμιση ή εκκαθάριση;
Δεν είναι μεταρρύθμιση αυτό. Στην ουσία εμφανίζεται ωςκινητικότητα ένα άλλοθι για να αποφευχθούν λέξεις όπως για παράδειγμα «πογκρόμ». Για να το πω με όρους μνημονίου, είναι σε εξέλιξη ένα βίαιο «down sizing». Πρόκειται για μία πολιτική κυρίως της περιόδου Ρήγκαν και Θάτσερ. Στις χώρες όπου εφαρμόστηκε έγινε με τελείως διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, στις σκανδιναβικές χώρες συνδυάστηκε με το λεγόμενο flexicurity, που σημαίνει: επειδή πρέπει να περιορίσω τον δημόσιο τομέα, είτε για λόγους δημοσιονομικούς είτε για λόγους αποδοτικότητας, σχεδιάζω προγράμματα σταδιακής απομάκρυνσης και ελεγχόμενης στελέχωσης. Για παράδειγμα, πριν από 15 χρόνια, σε χώρες όπως οι Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία, εφαρμόστηκαν προγράμματα με κανόνες τύπου: ένας υπάλληλος έρχεται, 4 φεύγουν. Αυτά τα προγράμματα συνδυάζονται με κίνητρα σε ανθρώπους που ήδη ήθελαν να φύγουν, με ένα ηλικιακό κριτήριο άνω των 50 ετών, που όμως δεν έχει σχέση με το γνωστό ελληνικό μοντέλο της πρόωρης συνταξιοδότησης. Πρακτικά λοιπόν πώς πρέπει να λειτουργεί να αντίστοιχο πρόγραμμα;
Πρέπει να συμβούν τρία πράγματα. Πρώτον, να χρησιμοποιηθούν η εμπειρία και η γνώση αυτών των ανθρώπων. Δηλαδή για 2-3 χρόνια να παραμείνουν στο Δημόσιο και να προσφέρουν. Στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή έχουμε μία κάθετη πτώση του επιπέδου στη δημόσια διοίκηση. Δεν μπορεί να γραφτεί μία υπουργική απόφαση, να γίνει μία απόσπαση, γίνονται όλα λάθος. Δεύτερον, να εξεταστούν οι δυνατότητες που υπάρχουν για τον υπάλληλο ο οποίος αποχωρεί (πρόσθετες παροχές, ασφαλιστικές, συνταξιοδοτικές κλπ), ώστε να μην τον αφήσουμε να σκάσει κάτω σαν το καρπούζι όπως γίνεται τώρα, να μην εξευτελιστεί το επίπεδο ζωής του. Τρίτον, να επιτευχθεί βαθμιαία μία αναβάθμιση των υπηρεσιών, με την πρόσληψη στελεχών που είχαν τις ίδιες ικανότητες με τους προηγούμενους και κάτι παραπάνω. Αυτές οι ήπιες μεταρρυθμίσεις είχαν και μεγαλύτερες κοινωνικές συναινέσεις, καθώς οι απώλειες ήταν ελεγχόμενες και τα κέρδη εμφανή (Αυστραλία, Καναδάς, Ελβετία (!) που ήρε τη μονιμότητα στον δημόσιο τομέα, κ.ο.κ). Σήμερα λοιπόν, με την κινητικότητα στο ελληνικό Δημόσιο, συμβαίνει το ανάποδο. Γίνεται με βίαιο τρόπο, υπάρχει ασάφεια αν οδηγεί σε απόλυση και είναι αμφίβολο ότι, για παράδειγμα, θα γίνει πιο αποτελεσματική η ελληνική αστυνομία επειδή θα ενισχυθεί με κάποιους δημοτικούς αστυνομικούς. Αυτό που βλέπω εγώ σήμερα είναι ένα σκληρό «down sizing», με όρους πρώην σοσιαλιστικών χώρων, όπου εφαρμόστηκαν μαζικές καταργήσεις θέσεων και οργανισμών.

Δηλαδή, έστω σε θεωρητικό επίπεδο, η εμμονή της τρόικας να περιορίσει το προσωπικό στο Δημόσιο, δεν έχει το παραμικρό ποιοτικό χαρακτηριστικό διαρθρωτικής αλλαγής;
Απολύτως κανένα. Τα κριτήρια της τρόικας είναι αυστηρά δημοσιονομικά. Βλέπει απλώς ότι οι αμοιβές στον ελληνικό δημόσιο τομέα ξεπερνά τον μέσο όρο σε σχέση με το ΑΕΠ, αλλά δεν συνυπολογίζει το γεγονός ότι το ΑΕΠ στην Ελλάδα έχει καταρρεύσει… Βέβαια, από τη στιγμή που έχουμε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης, οι μισθοί αναγκαστικά θα μειωθούν. Να μιλήσω εδώ περισσότερο ως πολίτης παρά ως ειδικός: Πιστεύω ότι πλέον το μόνο που έχει μείνει «παρθένο» για να αντλήσει η τρόικα είναι το Δημόσιο και γι’ αυτό παρακολουθούμε τέτοιου τύπου καταστάσεις, οι οποίες αφορούν ουσιαστικά στην καταστροφή της οργάνωσης. Μία άγρια νεοφιλελεύθερη αντίληψη έλεγε ότι η κρίση έχει ολοκληρωθεί όταν πια μπορούν να αναλάβουν δράση οι μπουλντόζες της αγοράς για να την ξαναχτίσουν. Εδώ δεν αποκρατικοποιούν, καταστρέφουν. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει πια δημόσια τηλεόραση. Έτσι λοιπόν φέρνω εγώ κάποιον και του λέω «δεν έχω δημόσια τηλεόραση, έλα να κάνουμε business, έλα να φτιάξουμε μία».

Από την άλλη πλευρά, ακούγεται το επιχείρημα ότι σε κάποιους τομείς είναι τόσο σαθρό το ελληνικό σύστημα ώστε να μην μπορεί κανείς να το αναγεννήσει χωρίς πρώτα να το καταστρέψει.
Αυτό είναι το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε και στη Βουλγαρία, και στη Μολδαβία, και στα Σκόπια, και στη Βοσνία και στο Κόσοβο κ.ο.κ. Είναι η λογική που λέει ότι επειδή σε μια χώρα είναι τόσο εξασθενημένοι οι θεσμοί, μπορούμε να τους πάμε μέχρι τέρμα. Πολύς λόγος έχει γίνει για την αξιολόγηση του ελληνικού Δημοσίου. Αυτήν επικαλέστηκε ο τέως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης για να αιτιολογήσει την καθυστέρηση των όποιων παρεμβάσεων. Με τη σειρά της, αυτή η καθυστέρηση συνιστά το επιχείρημα του νυν υπουργού για να αιτιολογήσει τις πρόσφατες οριζόντιες απομακρύνσεις (δημοτική αστυνομία, σχολικοί φύλακες κλπ). Πόσο δύσκολο είναι να γίνει αξιολόγηση στο ελληνικό δημόσιο;
Είναι πανεύκολο να γίνει. Αλλά δεν την ήθελαν μανιωδώς τα ελληνικά κόμματα που κυβέρνησαν, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, και τώρα μαθαίνουμε ουσιαστικά ότι δεν την ήθελε μετά βδελυγμίας και η ΔΗΜΑΡ. Τα πελατειακά δίκτυα και ο έντονος κομματισμός είναι αυτός που υπονόμευε την ύπαρξη αξιοκρατίας και αξιολόγησης στο Δημόσιο. Σκεφτείτε ότι υπάρχουν νόμοι από την εποχή Ραγκούση που παραμένουν ανενεργοί, οι οποίοι νόμοι δεν ήταν αξιοκρατικοί, αλλά ήταν αντικειμενικοί. Βγήκαν όμως ξαφνικά, προσχηματικά, να πουν: «δεν μπορούσα να αξιολογήσω». Μα δεν υπήρχε κάποιο σχέδιο αξιολόγησης του αποτελέσματος της δουλειάς που κάνει ένας υπάλληλος, διότι ποτέ δεν συνδέθηκε η δουλειά με το πρόσωπο. Για να γίνει αξιολόγηση χρειαζόταν το λεγόμενο job description, για να ξέρω εγώ ότι ο εργαζόμενος που είναι εκεί, έχει προσληφθεί για να κάνει αυτήν τη δουλειά, οι εκροές είναι 1, 2, 3, ο δείκτης του είναι αυτός κλπ. Επί θητείας Ραγκούση στο υπουργείο Εσωτερικών, που κατά τη γνώμη μου συνδέθηκε με την τελευταία μεταρρυθμιστική αναλαμπή, έγιναν βήματα για ένα σύστημα περιγραμμάτων θέσεων, το οποίο στη συνέχεια βιαίως καταργεί ο Ρέππας. Έπειτα, πετάει τη μπάλα στα κεραμίδια και ο Μανιτάκης, ουσιαστικά λέγοντας: «εγώ τώρα θα κάνω περιγράμματα θέσεων εν μια νυκτί». Δηλαδή βγαίνει και λέει: «πες μου τώρα, ποια δουλειά κάνεις». Μα ποια δουλειά να κάνει; Αυτήν που κάνει κάθε μέρα! Το θέμα είναι αν θα μετρήσουμε επιτέλους την παραγωγικότητα αυτού του ανθρώπου σε σχέση με τα καθήκοντά του. Και δεν κάτσαμε ποτέ να δούμε πόσες από αυτές τις δουλειές χρειάζονται κ.ο.κ. Δεν το έκανε κανείς, γιατί θα ήταν σαν να κόβει τα χέρια του το πολιτικό σύστημα. Διότι τότε θα ανακάλυπτε κανείς ότι ο βαθμός των υφιστάμενων επικαλύψεων και της άχρηστης δουλειάς που γίνεται είναι τόσο μεγάλος, που αμέσως ο επόμενος φόβος – τρόμος θα ήταν: «αν το πούμε τώρα αυτό, ενδεχομένως θα μας ζητήσουν να διώξουμε το 70% του προσωπικού». Αν όμως είχαν την τόλμη να δείξουν δείγματα γραφής (που για παράδειγμα ούτε τον αριθμό των αντιδημάρχων δεν μείωσαν), θα ήταν διαφορετικά. Όμως ούτε η τρόικα είχε σχέδιο. Δεν μπορείς να λες ότι θα καταπολεμήσεις τη διαφθορά στην Ελλάδα και να βάζεις απλώς σε ένα γραφείο τον Τέντε με έναν γραμματέα και «τελειώσαμε». Δεν υπήρξε ποτέ σχέδιο για τις αλλαγές. Ούτε από την ελληνική πλευρά, ούτε από την τρόικα.

*Ο Παναγιώτης Καρκατσούλης έχει βραβευτεί με το Διεθνές Βραβείο για τη Δημόσια Διοίκηση, της Αμερικανικής Εταιρείας Διοικητικής Επιστήμης (ASPA). Έχει σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με διδακτορική διατριβή στην Κοινωνιολογία του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Bielefeld, της Γερμανίας. Η πρώτη επαγγελματική ενασχόλησή του αφορούσε στο διοικητικό/ρυθμιστικό φαινόμενο, στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Έχει εργαστεί για δύο δεκαετίες ως ειδικός επιστήμονας στο υπουργείο Προεδρίας. Τα ΚΕΠ αποτελούν την πιο γνωστή διοικητική μεταρρύθμιση με την οποία ο ίδιος έχει συνδεθεί.

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ανακοίνωση Υπουργείου ΔΜ&ΗΔ για αριθμό ΔΥ

Με αφορμή τους αριθμούς που διακινούνται τις τελευταίες ημέρες τόσο για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων που προσελήφθησαν από το 2004 μέχρι και σήμερα όσο για το ποσοστό αυτών που έχουν προσληφθεί στο Δημόσιο με πλαστά δικαιολογητικά, το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ξεκαθαρίζει ότι:
1. Ο αριθμός των τακτικού προσωπικού του Δημοσίου, στις 31 Δεκεμβρίου 2009, ήταν 692.907 υπάλληλοι, ενώ σε 183.000 υπολογίζονταν το μη τακτικό προσωπικό. Σήμερα, σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιοποιημένα στοιχεία (Ιούλιος 2013), το τακτικό προσωπικό ανέρχεται σε 612.414 υπάλληλοι, ενώ το μη τακτικό προσωπικό ανέρχεται σε 67.568. Κατά συνέπεια οι αναφορές για 850.000 υπαλλήλους, που προσελήφθησαν μεταξύ 2004 – 2009, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι για πρώτη φορά το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης διαθέτει τον απαραίτητο μηχανισμό καθημερινής απεικόνισης του προσωπικού του Δημόσιου Τομέα.
2. Σε ό,τι αφορά στον έλεγχο τυχόν πλαστών δικαιολογητικών, που αποτελεί έναν από τους τρείς άξονες (οι άλλοι δυο είναι η επιτάχυνση της πειθαρχικής διαδικασίας και ο εντοπισμός των αδικαιολογήτως απόντων) της συνολικής πολιτικής του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για την ενίσχυση της πειθαρχικής ευθύνης των δημοσίων υπαλλήλων, διευκρινίζεται ότι: Για πρώτη φορά επιχειρείται στο Δημόσιο Τομέα ένας στοχευμένος έλεγχος γνησιότητας τίτλων σπουδών (πανεπιστημιακών πτυχίων, πτυχίων ξένων γλωσσών), αλλά και άλλων δικαιολογητικών μέσα από μια οργανωμένη διαδικασία η οποία διεκπεραιώνεται από το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ). Κατά συνέπεια οποιαδήποτε πρόβλεψη για τον τελικό αριθμό των πλαστών δικαιολογητικών που θα διαπιστωθεί είναι παρακινδυνευμένη.
Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης έχει ξεκινήσει να δίνει στη δημοσιότητα σε τακτά χρονικά διαστήματα συγκεκριμένα στοιχεία που προκύπτουν από την επιτάχυνση των πειθαρχικών διαδικασιών, τα οποία είναι και τα μόνα αξιόπιστα.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ο κρυφός στόχος μιας μεταρρύθμισης

Η τρόικα θέλει κι άλλο αίμα δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση προχωράει ακάθεκτη στο ίδιο μήκος κύματος, ο αριθμός των «κεφαλιών» στο «μνημονιακό πιάτο» αυξάνεται καθημερινά, όμως οι μύθοι και τα .... παραμύθια κάποτε πρέπει να τελειώνουν. Η «καραμέλα» ότι «οι μισοί Έλληνες είναι δημόσιοι υπάλληλοι» καταρρίφθηκε από τους ίδιους τους αριθμούς. Παράλληλα, όμως, φαίνεται ότι αληθινός στόχος της πολιτικής που εφαρμόζεται δεν είναι η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά η επιδρομή και το πετσόκομμα των δομών του κοινωνικού κράτους, με πρώτα θύματα την υγεία και την παιδεία. Η μεταρρύθμιση στα λόγια είναι διάλυση στην πράξη. Προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων, φυσικά. Η σύγκριση των διαθέσιμων στοιχείων είναι ενδεικτική. Τον Φεβρουάριο του 2011 – κι ενώ ήδη η Ελλάδα βίωνε τις συνέπειες του μνημονίου Νο1 – εκδόθηκε από κοινού από τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών η «μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο». Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στησύνοψη, «αντικείμενο της μελέτης είναι η ανάλυση των υφιστάμενων στοιχείων αναφορικά με τη δυναμική της απασχόλησης στον δημόσιο τομέα, τη διάρθρωση των αμοιβών, καθώς και η παρουσίαση πρακτικών άλλων χωρών ως προς το μισθολόγιο του δημόσιου τομέα». Για την εκπόνηση της μελέτης - προσχέδιο χρησιμοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, δεδομένα από τη βάση Ενιαίας Αρχής Πληρωμών (ΕΑΠ), στοιχεία απασχόλησης, προσλήψεων και αποχωρήσεων από τις τριμηνιαίες αναφορές του ΥΠΕΣ το διάστημα 2006-2009, στοιχεία μισθολογικής δαπάνης της κεντρικής κυβέρνησης για τους μήνες Ιούνιο-Νοέμβριο 2010 από το γενικό λογιστήριο του κράτους, με διασταύρωση από την βάση δεδομένων της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών κ.λπ. Στην σελίδα 178 υπάρχει ένας χαρακτηριστικός πίνακας με τη διαχρονική εξέλιξη της απασχόλησης στο σύνολο του δημόσιου τομέα το διάστημα 2006-2010. Εκεί διαπιστώνουμε:

1. Ότι το σύνολο του τακτικού προσωπικού στις 31.12.2010 είναι 678.115. Μειωμένο ήδη κατά 25.000 μέσα στο 2010, αφού στις 31.12.2009 ο αριθμός αυτός ήταν 704.981. 
2. Από τα επίσημα στοιχεία φαίνεται ότι από το 2006 μέχρι και το 2009 υπήρχε διαρκής ετήσια αύξηση του τακτικού προσωπικού, με συνέπεια από τους 645.042 υπαλλήλους, ο αριθμός να φτάσει στους 704.981. 
3. Ενώ από το 2006-2009 καταγράφηκε αύξηση 9,3%, από το 2009 μέχρι και την 1.1.2011, η μείωση άγγιξε το 4% (3,8%). Από το πρώτο κιόλας διάστημα εφαρμογής της σκληρής πολιτικής λιτότητας… 
4. Η μείωση αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη στο έκτακτο προσωπικό (συμβασιούχους εκτός αναπληρωτών και συμβασιούχους Stage). Από τους 127,245 οι συμβασιούχοι πέσανε στους 52.303 την 1.1.2011. Η μείωση στο διάστημα 2009-11 ήταν 37,9%. 
5. Η συνολική απασχόληση των 824,657, στα τέλη του 2009, έγινε μετά το πρώτο εξάμηνο εφαρμογής του μνημονίου (ξεκίνημα 2011) 742.254, μια μεταβολή της τάξης του 10%. 

Όπως αναφέρεται στη μελέτη 276 σελίδων, «η διαχρονική εξέλιξη της απασχόλησης του δημοσίου τομέα (εξαιρουμένων των δημόσιων επιχειρήσεων και ΔΕΚΟ) που παρουσιάζεται στον πίνακα αφορά το τακτικό προσωπικό και συγκεκριμένα τους απασχολούμενους στην κεντρική διοίκηση (συμπεριλαμβανομένων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών), στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (πλην των νοσοκομείων τα οποία περιλαμβάνονται στη δημόσια διοίκηση), στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού, καθώς και στις ειδικές κατηγορίες προσωπικού (σώματα ασφαλείας, κληρικούς και στρατιωτικούς), αλλά και στο έκτακτο προσωπικό (συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου, μίσθωσης έργου και απασχολούμενοι στο πλαίσιο προγραμμάτων μαθητείας stage)».

Αυτά είναι τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο 2011, με τις όποιες δυσκολίες τότε, ομολογουμένως. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, στη συνέχεια εντάθηκε η προσπάθεια για πλήρη απογραφή των εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα –κάτι που ουσιαστικά ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη με συνεχή επικαιροποίηση των δεδομένων. Για παράδειγμα, στην ιστοσελίδα των υπουργείων Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομικών με το «μητρώο μισθοδοτούμενων ελληνικού δημοσίου» http://apografi.yap.gov.gr, μπορεί κανείς να βρει σήμερα στην «ενημερωμένη» ανάλυση δεδομένων του τακτικού προσωπικού για τις «θέσεις ευθύνης» ότι για 2.480 άτομα «ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΤΗ ΘΕΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά. Ή ότι σε 1.681 υπαλλήλους δεν έχει δηλωθεί καν η ημερομηνία γέννησης! Συνεπώς, από τα τωρινά δημοσιευμένα στοιχεία της απογραφής, στο διάστημα Δεκέμβριος 2012 - Ιούνιος 2013 παρατηρείται ήδη μια μείωση 10.000 υπαλλήλων από το τακτικό προσωπικό: 

1. Στο τέλος του 2012 οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν 628.990 και τον Ιούνιο του 2013 έγιναν 618.709, συμπεριλαμβανομένων και των περίπου 4.000 που είναι ήδη σε αργία, κινητικότητα κ.λπ. 
2. Στα στοιχεία περιλαμβάνεται το προσωπικό των υπουργείων, των ανεξάρτητων αρχών, των αποκεντρωμένων διοικήσεων, των ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού και των εποπτευόμενων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Επίσης, όπως αναφέρεται, από το τέλος του 2012 το Μητρώο Μισθοδοτούμενων έχει διασυνδεθεί με την Ενιαία Αρχή Πληρωμών. 
3. Επομένως, το τακτικό και μη τακτικό προσωπικό στο Δημόσιο φτάνει τον Ιούνιο του 2013 συνολικά στα 686,597 άτομα, δηλαδή μείον 56.000 από τον Ιανουάριο του 2011 και μείον 138.000 από τον Δεκέμβριο 2009, βάσει των συγκριτικών επίσημων στοιχείων που ήδη παρουσιάσαμε. 

Οι όποιες επικαιροποιήσεις των δεδομένων και οι ενδεχόμενες αρχικές αποκλίσεις στην καταγραφή των εργαζόμενων δεν μπορούν να αλλάξουν την εικόνα σε καμία περίπτωση.

Η δραματική αύξηση των συνταξιοδοτήσεων, η μη αντικατάσταση όσων φεύγουν αφού έχουν μπλοκαριστεί οι προσλήψεις, η διαρκής απώλεια προσωπικού, οι απολύσεις που η τρόικα απαιτεί συνέχεια να γίνονται όλο και περισσότερες, η ολοένα και μεγαλύτερη υποβάθμιση των υπηρεσιών, η απαξίωση και ουσιαστικά η δυσφήμηση του κοινωνικού κράτους έχουν σαν συνέπεια ένα Δημόσιο που ψυχορραγεί καθημερινά. Δίχως, φυσικά, να εξυγιαίνεται ή να αναδιαρθρώνεται, παρά τις κορώνες... Την ίδια στιγμή που πολλοί μύθοι γύρω από το Δημόσιο καταρρέουν, αναμένεται να προστεθούν χιλιάδες ακόμα ανέργων σε μια ήδη νεκρή αγορά εργασίας. Εκεί, δηλαδή, όπου παραμένουν χωρίς δουλειά τουλάχιστον 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι από τον ιδιωτικό τομέα, ενώ 700.000… εργαζόμενοι αμείβονται με λιγότερα από 586 ευρώ τον μήνα. 

Χοντρό ψέμα 
Μέσα σε όλα αυτά, προκαλεί μειδιάματα και το ψέμα που ακούγεται κατά κόρον από το 2010 για τον υπερβολικά μεγάλο δημόσιο τομέα της Ελλάδας, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Κάτι που και πάλι διαψεύδεται από τους αριθμούς (που τόσο αγαπάνε κι επικαλούνται διαρκώς η τρόικα και οι ελληνικές κυβερνήσεις). Αρκεί να θυμηθούμε την προ διετίας δημοσιοποίηση της «Έκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» από το Αυστριακό Ινστιτούτο Ερευνών. Εκεί, όσον αφορά στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζόμενων, η Ελλάδα βρίσκεται μόλις στην 14η θέση ανάμεσα σε 17 κράτη. Η Ελλάδα βρίσκεται πίσω από χώρες όπως η Σουηδία, η Δανία, η Γαλλία, η Αγγλία κ.λπ., ενώ αναλογικά ξεπερνά ελάχιστα σε αριθμό δημοσίων υπαλλήλων την Ολλανδία και τη Γερμανία. Στην ίδια έρευνα αναφερόταν ότι οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα, επί του ποσοστού του ΑΕΠ, είναι επίσης μικρότερες από τις αντίστοιχες των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών. Το ότι η Ελλάδα χρειάζεται έναν πιο παραγωγικό, οργανωμένο, ορθολογικό και φιλικό προς τον πολίτη δημόσιο τομέα είναι αναμφισβήτητο. Αυτό που γίνεται, όμως, δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες ούτε του τόπου ούτε των πολιτών. Ενώ οι εργαζόμενοι μειώνονται ήδη με υψηλούς ρυθμούς και κατά χιλιάδες την τελευταία τριετία, όπως διαπιστώνουμε, η δημόσια κουβέντα χειραγωγείται άλλοτε με επικοινωνιακά κρεσέντο για επίορκους, λουφαδόρους ή με πλαστά πιστοποιητικά υπαλλήλους, και άλλοτε με εκκωφαντικό θόρυβο για 4.000 απολύσεις ή για 9.800 εργαζόμενους που θα μπούνε σε κινητικότητα, διαθεσιμότητα – ή όπως αλλιώς «βαφτίζεται» ο δρόμος προς την ανεργία. Με τις ελληνικές «μνημονιακές» κυβερνήσεις να κάνουν το πιο επιθετικό «unemployment story», που ούτε σε κραχ και πολέμους έχει καταγραφεί ιστορικά, ο επικοινωνιακός πόλεμος στοχεύει: 

1. Στη διάλυση και της τελευταίας αίσθησης μονιμότητας. 
2. Στον αφανισμό αγαθών όπως η δημόσια υγεία, παιδεία κ.λπ. 
3. Στην εξοικείωση της κοινής γνώμης με τις τακτικές «ξαφνικού θανάτου», με απολύσεις τύπου ΕΡΤ. 
4. Στον πολλαπλασιασμό των «δόσεων φόβου» προς όλους τους εργαζόμενους (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) με τον «μπαμπούλα» του παγκόσμιου ρεκόρ ανεργίας και την κατάργηση των εργασιακών κεκτημένων. 

Κι όποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι όλα αυτά γίνονται για δημοσιονομικούς λόγους, πλανώνται πλάνην οικτράν… 

Πηγή: topontiki.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μεταρρύθμιση του δημοσίου τομέα μέσω του Διαδικτύου