Η παιδική εργασία στην Ευρώπη

Στον 21ο αιώνα, υποτίθεται ότι όταν μιλάμε για παιδική εργασία και εκμετάλλευση, αναφερόμαστε στον Τρίτο Κόσμο, ότι στην Ευρώπη αυτό το φαινόμενο έχει εξαλειφθεί. Κι όμως, στην πλούσια Γηραιά Ήπειρο, της υποχρεωτικής εννεατούς εκπαίδευσης για τα παιδιά, η παιδική εργασία δεν εξαφανίστηκε ποτέ και τώρα με την κρίση αυγαταίνει. Σχεδόν καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν στέλνει όλα τα παιδιά της στο σχολείο, αλλά τα μεγαλύτερα ποσοστά παιδικής εργασίας συναντώνται στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και όλο και περισσότερο στις χώρες του Νότου. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Νάπολης, μιας από τις φτωχότερες πόλεις της Ιταλίας και της Ευρώπης γενικότερα και έδρας της Καμόρα.
Χιλιάδες μικροί Ναπολιτάνοι παρατάνε το σχολείο για να τσοντάρουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Νωρίς το πρωί μπορεί να δει ο καθένας πιτσιρικάδες να στοιβάζουν εμπορεύματα στα σούπερ μάρκετ, μετά να τακτοποιούν τα ράφια και στη συνέχεια να κουβαλάνε τα ψώνια στους πελάτες. Τα παιδιά αυτά δουλεύουν δέκα ώρες τη μέρα, έξι μέρες την εβδομάδα και αμείβονται με λιγότερο από ένα ευρώ την ώρα. Και συχνά είναι οι μοναδικές κολώνες του σπιτιού τους, τα μόνα που βγάζουν κάτι που να μοιάζει με μεροκάματο στην οικογένεια. Δεν είναι απαραίτητα παιδιά... ειδικών κατηγοριών, ορφανά σαν τον Όλιβερ Τουίστ, μεταναστόπουλα ή από τσιγγάνικες οικογένειες ή από μανάδες που τα μεγαλώνουν μόνες. Σύμφωνα με έρευνα του Δήμου Νάπολης, που παρουσιάστηκε στα τέλη του 2011, στην Καμπανία, την ευρύτερη επαρχία, παράτησαν την τελευταία πενταετία το σχολείο 54.000 παιδιά, εκ των οποίων το 38% είναι κάτω των 13 ετών. Στοιχεία για το πόσα από αυτά δουλεύουν δεν υπάρχουν.
Είτε πρόκειται για σούπερ μάρκετ είτε για θελήματα της Καμόρα, οι δουλειές που κάνουν είναι «μαύρες». Στην... καλή περίπτωση δουλεύουν σε καταστήματα, γκαρσονάκια σε εστιατόρια, βοηθοί σε κομμωτήρια, ακόμα εργάτες και στα βυρσοδεψεία. Στην κακή περίπτωση γίνονται βαποράκια για τη μαφία και συνήθως και τα ίδια χρήστες ναρκωτικών ή τα βγάζουν στο κλαρί. Οι κοινωνικοί λειτουργοί στη Νάπολη έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά. Ειδικά από τότε που καταργήθηκε το 2010 στην Καμπανία η ελάχιστη κοινωνική ασφάλιση -και 130.000 φτωχές οικογένειες έμειναν χωρίς κανένα βοήθημα- η στρατιά της παιδικής εργασίας συνεχώς πληθαίνει. Υπενθυμίζεται ότι η Ιταλία είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης και ανήκει στους G7, στο κλαμπ των επτά ισχυρότερων βιομηχανικών χωρών του κόσμου.
Η παιδική εργασία ευδοκιμεί και στην Πορτογαλία. Αν και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία, υπολογίζεται ότι πολλά παιδιά στη μικρή χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου παρατάνε το σχολείο για να δουλέψουν, κυρίως στα χωράφια, την κλωστοϋφαντουργία και την υποδηματοποιία. Το φαινόμενο αυτό υπήρχε και πριν από την κρίση, παρά τα προγράμματα της κυβέρνησης για την αντιμετώπισή του. Εκτιμάται ότι κυρίως στη βόρεια Πορτογαλία πολλά δωδεκάχρονα δουλεύουν στις βιοτεχνίες παπουτσιών για 30 λεπτά την ώρα. Όποιος πίστευε πως μόνο τα προϊόντα που κατασκευάζονται στην Κίνα, την Ταϊλάνδη ή την Καμπότζη μπορεί να έχουν γίνει από παιδικά χέρια, γελιέται. Σύμφωνα με την πορτογαλική νομοθεσία όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν μέχρι τα 15 τους στο σχολείο και επιτρέπεται να δουλεύουν μετά τα 16. Ωστόσο πολλές οικογένειες χρειάζονται το εισόδημα που φέρνουν στο σπίτι τα παιδιά τους, ενώ δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτούν τη σχολική εκπαίδευση.
Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα στην ανατολική Ευρώπη, όπου μαζί με τον υπαρκτό σοσιαλισμό κατάρρευσαν και τα κοινωνικά συστήματα. Η κάποτε αυτονόητα δωρεάν εκπαίδευση κοστίζει σήμερα χρήματα, τα οποία πολλές οικογένειες δεν μπορούν να διαθέσουν. Επιπλέον, το απολυτήριο του σχολείου δεν αποτελεί πλέον εγγύηση για μια θέση εργασίας, έτσι πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά τους θα πρέπει το ταχύτερο δυνατό να βρουν δουλειά. Σε αντίθεση με τον Τρίτο Κόσμο, η παιδική εργασία στην ανατολική Ευρώπη είναι ένα σχετικά νέο φαινόμενο, σαφώς παράνομο και πολύ επικίνδυνο. Τα παιδιά είναι... τυχερά εάν βρουν μια σκληρή δουλειά στα χωράφια κι αν δεν αναγκάζονται να δουλεύουν για συμμορίες ή δεν ωθούνται στην παιδική πορνεία. Ακόμη πιο ευάλωτα είναι τα παιδιά του δρόμου, γόνοι διαλυμένων οικογενειών ή φυγάδες της οικογενειακής βίας. Μόνο στην Αγία Πετρούπολη υπολογίζεται ότι τα παιδιά που ζουν στον δρόμο ξεπερνούν τις 50.000.
Στις χώρες με σχετικά εύρωστο κοινωνικό κράτος, όπως οι σκανδιναβικές ή η Γερμανία, εκτιμάται ότι συνήθως η παιδική εργασία είναι εθελοντική και δεν απειλεί την εκπαίδευση των παιδιών. Στη Γερμανία υπολογίζεται ότι το 40% των μαθητών μεταξύ 12 και 16 χρονών δουλεύουν λίγες ώρες την εβδομάδα για το χαρτζιλίκι τους μοιράζοντας εφημερίδες, κάνοντας μπέιμπι σίτινγκ ή βγάζοντας βόλτα σκύλους. Στην επαρχία πολλά παιδιά δουλεύουν στα χωράφια, αλλά κατά κανόνα μόνο στις διακοπές, αφού η τήρηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης ελέγχεται αυστηρά. Παρόλα αυτά, καθώς η φτώχεια αυξάνεται, οι έρευνες δείχνουν ότι μαζί της αυξάνεται και η «μη εθελοντική» παιδική εργασία, όχι πια για το χαρτζιλίκι, αλλά για την επιβίωση. Βέβαια, αν ζούσε σήμερα ο Κάρολος Ντίκενς, δεν θα έγραφε τον Όλιβερ Τουίστ. Ευτυχώς, ακόμη και στην Ευρώπη της κρίσης, η παιδική εργασία δεν είναι κανόνας, είναι ντροπιαστική εξαίρεση.

Πηγή:paratiritis.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Χαστούκι» στην Ελλάδα από το Συμβούλιο της Ευρώπης για τα μνημονιακά μέτρα

Mετεξεταστέα στην αξιολόγηση για την συμμόρφωσή της με τις δεσμευτικές διατάξεις του Ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη που αφορούν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα μένει η Ελλάδα από τον έλεγχο που διενήργησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, μετά από προσφυγή της ΓΣΕΕ.
Κατά την αξιολόγηση της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, εξετάστηκαν και τα μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος των εργαζομένων από το 2010 και εξής με το αρχικό μνημόνιο και τις επικαιροποιήσεις του, τα οποία η Επιτροπή διαπιστώνει ότι έρχονται σε αντίθεση με το πλαίσιο προστασίας του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η πρωτοφανής παρέμβαση στον κατώτατο μισθό της ΕΓΣΣΕ και η δραστική γενική μείωσή του κατά 22% και κατά 32% για τους νέους έως 25 ετών (κάτω από τα όρια της φτώχειας μη διασφαλίζοντας αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης), οι μεταβολές στην προσαύξηση των τριετιών, η αποζημίωση απόλυσης κ.ά.
Για την Επιτροπή επίσης παραμένουν ανοικτά προς εξέταση και άλλα κρίσιμα ζητήματα, ανάμεσα στα οποία η προστασία του μισθού και γενικότερα οι μειώσεις στις αποδοχές των εργαζομένων, η μείωση του χρόνου ημερήσιας ανάπαυσης σε 11 ώρες, ο χρόνος εφημεριών, η έκταση και η αμοιβή των υπερωριών, η διαφορά στην αμοιβή γυναικών και ανδρών.
Τα αρμόδια όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης προχώρησαν σ’αυτές τις διαπιστώσεις σε συνέχεια των καταγγελιών της Γ.Σ.Ε.Ε. για κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που κατοχυρώνει ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης. Επισημαίνεται ότι επίκειται η εξέταση της Συλλογικής Προσφυγής που έχει καταθέσει η Γ.Σ.Ε.Ε. στα αρμόδια όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την παραβίαση την τελευταία τετραετία μεγάλου αριθμού κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στην Ελλάδα, που κατοχυρώνει ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, με γενικότερες συνέπειες αφού το επικίνδυνο πείραμα που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα δεν αφορά μόνο τους έλληνες εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους, αλλά έχει προεκτάσεις σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Δεκεμβρίου, σε ανάμνηση της υπογραφής της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ στις 10 Δεκεμβρίου 1948.
Όραμα των εμπνευστών της, ένας κόσμος με δικαιώματα και ελευθερίες χωρίς διακρίσεις.
Είναι 30!
Ξεκινάνε από τον Κύλινδρο του Κύρου και μέσα από τη Μάγκνα Κάρτα, τον Ναπολέοντα, τον Γκάντι, τον ΟΗΕ, την Έλινορ Ρουσβελτ, το Όνειρο του Μ.Λ. Κινγκ και τον Νέλσον Μαντέλα, καταλήγουν στη σημερινή μορφή τους…
Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα εξής:
1. Είµαστε Όλοι Γεννηµένοι Ελεύθεροι και Ίσοι
2. Μην Κάνεις Διακρίσεις
3. Το ∆ικαίωµα στη Ζωή
4. Όχι στη Σκλαβιά
5. Όχι στα Βασανιστήρια
6. Έχεις ∆ικαιώµατα σε Οποιοδήποτε Μέρος του Κόσμου και αν Βρίσκεσαι
7. Είµαστε Όλοι Ίσοι Ενώπιον του Νόµου
8. Τα Δικαιώµατά σου Προστατεύονται από το Νόµο
9. Όχι στην Άδικη Κράτηση
10. Το Δικαίωµα στη Δίκη
11. Είµαστε Πάντα Αθώοι Μέχρι Αποδείξεως του Εναντίου
12. Το Δικαίωµα στην Ιδιωτική Ζωή
13. Ελευθερία Κίνησης
14. Το Δικαίωµα στο να Αναζητάς Ασφαλή Τόπο να Ζήσεις
15. Δικαίωμα στην Ιθαγένεια
16. Γάµος και Οικογένεια
17. Το Δικαίωµα στα Δικά σου Πράγµατα
18. Ελευθερία Σκέψης
19. Ελευθερία Έκφρασης
20. Το Δικαίωµα στις Δηµόσιες Συγκεντρώσεις
21. Το Δικαίωµα στη Δηµοκρατία
22. Κοινωνική Ασφάλιση
23. ∆ικαιώματα των Εργαζοµένων
24. Το Δικαίωµα στο Παιχνίδι
25. Φαγητό και Στέγη για Όλους
26. Το Δικαίωµα στην Εκπαίδευση
27. Το Δικαίωμα στη Πνευματική Ιδιοκτησία
28. Ένας Δίκαιος και Ελεύθερος Κόσµος
29. Υπευθυνότητα
30. Κανείς δεν Μπορεί να σου Αφαιρέσει αυτά τα Δικαιώµατα
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Βασικό ανθρώπινο δικαίωμα η πρόσβαση στο διαδίκτυο

Η φθηνή πρόσβαση στο Διαδίκτυο πρέπει να συνιστά ένα από τα αναγνωρισμένα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς συνδέεται με τις πολιτικές ελευθερίες και την οικονομική ευημερία, σύμφωνα με μια διεθνή έρευνα της κοινής γνώμης που πραγματοποιήθηκε σε 24 χώρες και σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 23.376 ανθρώπων.
Επιπλέον, οι περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν αρνητικοί στο ενδεχόμενο κάποιο κράτος ή οργανισμός να ελέγχει το Ίντερνετ, καθώς κάτι τέτοιο θα εγκυμονούσε κινδύνους για τον ελεύθερο λόγο.
Η έρευνα της εταιρείας CIGI - Ipsos, που διενεργήθηκε στο διάστημα 7 Οκτωβρίου έως 12 Νοεμβρίου και παρουσιάστηκε κατά την έναρξη διήμερου συνεδρίου στην πρωτεύουσα του Καναδά Οτάβα σχετικά με τη διοίκηση του Ίντερνετ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, εκτιμά, μεταξύ άλλων, ότι το ένα τρίτο περίπου του πληθυσμού της Γης, γύρω στα 2,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι, βρίσκονται πλέον online.
Η Παγκόσμια Επιτροπή για τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου, που προεδρεύεται από τον πρώην σουηδό πρωθυπουργό Καρλ Μπιλντ και η οποία διοργανώνει τη διεθνή συνάντηση, πρόκειται να παρουσιάσει το 2016 τις προτάσεις της για το ποιός και πώς θα «τρέχει» το παγκόσμιο διαδίκτυο.
Πάνω από το 80% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι η πρόσβαση στο Διαδίκτυο αποτελεί «κλειδί» για το οικονομικό μέλλον τους και για την επιβίωσή τους, ότι είναι πολύ σημαντική για την ελεύθερη πολιτική έκφραση και γενικά για την ελευθερία του λόγου και ότι, συνεπώς, θα πρέπει να αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Οι χρήστες στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή κατ’ εξοχήν έχουν αυτή την άποψη.
Όμως το κοινό εμφανίζεται αβέβαιο και μοιρασμένο για το πώς θα έπρεπε να γίνεται η διακυβέρνηση του Διαδικτύου σε διεθνές επίπεδο. Το 57% εμπιστεύονται περισσότερο ένα συνδυασμό τεχνικών ειδικών, μηχανικών και μη κυβερνητικών οργανισμών, που θα θέτουν τους κανόνες και τις προδιαγραφές του Ίντερνετ παγκοσμίως. Το 36%, από την άλλη, θα προτιμούσε τον ηγετικό ρόλο να αναλάβει ο ΟΗΕ.
Τα δύο τρίτα των χρηστών παγκοσμίως (64%) δηλώνουν ολοένα πιο ανήσυχοι για την προστασία των προσωπικών δεδομένων τους, φοβούμενοι ιδιαίτερα την κλοπή τραπεζικών στοιχείων, φωτογραφιών, μηνυμάτων κ.α. Ανησυχούν επίσης για την κυβερνοκατασκοπεία και την κυβερνητική λογοκρισία στο διαδίκτυο.
Συγκριτικά, οι λιγότερο ανήσυχοι για τα παραπάνω είναι οι βορειοαμερικανοί (35%) και οι Ευρωπαίοι (36%), είναι όμως και οι πιο επιφυλακτικοί από όλους στο να δημοσιοποιήσουν και να μοιραστούν προσωπικά δεδομένα τους στο Διαδίκτυο.

Πηγή: http://fimotro.blogspot.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κατηγορούμενη η Ελλάδα για παραβίαση εργασιακών δικαιωμάτων

Για παραβίαση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, παραπέμπεται για τρίτη φορά η Ελλάδα στη σύνοδο της Διεθνούς Συνδιάσκεψης Εργασίας που ξεκινάει σήμερα στη Γενεύη. Η Ελλάδα κατατάσσεται στη «μαύρη» λίστα των χωρών με σοβαρές παραβιάσεις των εργασιακών και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, όπως είναι το Μπαγκλαντές, ο Νίγηρας, η Υεμένη, η Δομινηκανική δημοκρατία και η Λευκορωσία.
Η αρχική προσφυγή για το θέμα έχει γίνει από τη ΓΣΕΕ ήδη από το 2010 και αναφέρεται σε μια σειρά από μνημονιακούς νόμους και αποφάσεις, που την τελευταία τετραετία έχουν περιορίσει δραματικά τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στη σύνοδο πρόκειται να τονιστεί η ασυμβατότητα του ελληνικού Συντάγματος με τις κυρωμένες διεθνείς συμβάσεις εργασίας, που έχουν οδηγήσει σε εργασιακή απομόνωση, φτωχοποίηση και περιθωριοποίηση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού. Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσσεται και σχετικό ψήφισμα από το 3ο Συνέδριο της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Αλληλεγγύη για την Ελλάδα».
Στο ψήφισμα γίνεται λόγος για πλήρη αποδόμηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, που επιβλήθηκε από την τρόικα, την ώρα που ασκούνται πιέσεις για να ιδιωτικοποιηθούν βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, όπως είναι η ενέργεια και το νερό. Σημειώνει επίσης ότι το απαράδεκτο επίπεδο της ανεργίας, της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων, μαζί με την ανθρωπιστική κρίση που εκτυλίσσεται στην Ελλάδα, διαψεύδουν τα πρόσφατα σενάρια επιτυχία. Επίσης, γίνεται λόγος για να ανακληθούν οι αντιδημοκρατικές, αντικοινωνικές, αντεργατικές και αναποτελεσματικές μνημονιακές πολιτικές και να υιοθετηθούν πολιτικές για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, τη δημιουργία ποιοτικής απασχόλησης, τη διασφάλιση δίκαιων αμοιβών και βιώσιμων υπηρεσιών υγείας και συνταξιοδοτικών συστημάτων.

Πηγή: www.dikaiologitika.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Καταπέλτης το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην μνημονιακή Ελλάδα

Έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, δημοσιευθείσα την 07/03/2014 στο σάιτ του ΟΗΕ, επικρίνει με τον πιο περιγραφικό τρόπο την Ελληνική κυβέρνηση για την μεθοδική καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ατομικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ανάπτυξη και την πρόοδο.
Μάλιστα, ο διεθνής εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ Cephas Lumina εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη δέσμευσης από την Ελλάδα στην εντολή του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να αντιμετωπίσει τις προφανείς προκλήσεις στην προοδευτική υλοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών.
Επίσης επικρίνει την ελληνική κυβέρνηση για την βάναυση καταπάτηση των συνταγματικών και διεθνών δεσμεύσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αναφέρει η έκθεση του ΟΗΕ:
«Το Σύνταγμα της Ελλάδα θέτει μια σειρά από υποχρεώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Κράτος. Το άρθρο 2(1), υπογραμμίζει ότι «ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Το μέρος ΙΙ του Συντάγματος προβλέπει ρητά μια σειρά από άλλες υποχρεώσεις του κράτους, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας της ιδιοκτησίας (άρθρο 17) της οικογένειας, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας (άρθρο 21.1) η ειδική φροντίδα για την υγεία (άρθ. 21 (2) και (3)), η εξέλιξη των συνθηκών εργασίας (άρθρο 22 (1)) και της κοινωνικής ασφάλισης (Άρθρο 22 (5)). Διάφορα δικαιώματα αντιστοιχούν σε αυτές τις υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στην ισότητα όλων των Ελλήνων (άρθρο 4), την κοινωνική, οικονομική και πολιτική συμμετοχή (άρθρο 5), την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας (άρθρο 5Α), αίτηση (άρθρο 10), της ειρηνικής συνάθροισης (11 art.), δωρεάν δημόσια εκπαίδευση (άρθρο 16 (2)), ιδιοκτησίας (άρθρο 17 (2)), την υγειονομική περίθαλψη (άρθρο 21 (3)), εργασία (άρθρο 22 (1)), την κοινωνική ασφάλιση (άρθρο 22 (5)) και την ελευθερία του συνδικαλισμού (άρθ. 23). Το άρθρο 21.4 ορίζει ότι « η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους ». Το άρθρο 25, παράγραφος 1 αναφέρεται ρητά στην αρχή του κράτους πρόνοιας και υπογραμμίζει ότι όλα τα δημόσια ιδρύματα οφείλουν να διασφαλίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων».
Οι διατάξεις αυτές καθορίζονται από τα πρότυπα που καθορίζονται σε διάφορες βασικές διεθνείς και περιφερειακές συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, στα οποία η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος.
Σύμφωνα με το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίσει πως αυτά τα δικαιώματα πρέπει να κατοχυρώνονται σε αυτήν, θεσπίζοντας και εφαρμόζοντας νόμους και πολιτικές που αποσκοπούν στην επίτευξη της βελτίωσης της καθολικής πρόσβασης σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, όπως η υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση, η στέγαση, η κοινωνική ασφάλιση και η συμμετοχή στην πολιτιστική ζωή. Ως εκ τούτου, έχει καθήκον να αποφεύγει ανά πάσα στιγμή τη λήψη αποφάσεων που μπορεί να οδηγήσει στην άρνηση ή παραβίαση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων.
Την ίδια υποχρέωση, τονίζει η έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, έχουν και οι μη κρατικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, να διασφαλίζουν ότι οι πολιτικές και οι δραστηριότητές τους τηρούν τα διεθνή πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η υποχρέωση αυτή συνεπάγεται την υποχρέωση να απέχουν από τη διατύπωση, την έγκριση, τη χρηματοδότηση, την προώθηση και την εφαρμογή των πολιτικών και των προγραμμάτων που άμεσα ή έμμεσα εμποδίζουν την απολαβή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Είναι επίσης καλά τεκμηριωμένο, τονίζει η έκθεση, ότι τα κράτη μέλη πρέπει να τηρούν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο όταν ενεργούν μέσω των διεθνών οργανισμών. Επιπλέον, ένα σημαντικό στοιχείο του καθήκοντος της διεθνούς συνεργασίας, όπως αποτυπώνεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις δεσμευτικές διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι πως τα συμβαλλόμενα κράτη, είτε ατομικά είτε μέσω της συμμετοχής τους σε διεθνείς οργανισμούς, δεν θα πρέπει να υιοθετούν ή να προωθούν πολιτικές ή να συμμετέχουν σε πρακτικές που θέτουν σε κίνδυνο την άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η έκθεση αναφέρεται επίσης στην ληστρική επιδρομή κατά των 15.000 Ελλήνων ομολογιούχων, οι οποίοι είχαν συμπεριληφθεί στην πρωτοβουλία του PSI, χωρίς τη συγκατάθεσή τους (άρα παρανόμως), με αποτέλεσμα να απολέσουν πλέον του 70% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων τους, αλλά και στο πρόγραμμα προσαρμογής, που εφαρμόζει αυστηρά μέτρα λιτότητας. Εκτός από τις αυξήσεις στο συντελεστή του φόρου προστιθέμενης αξίας, τα μέτρα περιλαμβάνουν μείωση των θέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα κατά 150.000 έως το 2015, πάγωμα των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα, τη μείωση των μισθών του δημόσιου τομέα, την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, περικοπές στις κοινωνικές παροχές ύψους 1,5 ανά εκατό του ΑΕΠ (κατάργηση των συνταξιοδοτικών δώρων, ονομαστικό πάγωμα των συντάξεων και την εισαγωγή των μέσων ελέγχου για τα επιδόματα ανεργίας), εξάλειψη των μπόνους και των επιδομάτων, και μείωση των επενδυτικών δαπανών. Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί για περαιτέρω περικοπές των δαπανών κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής περιόδου 2013/14.
Ένα βασικό στοιχείο του προγράμματος προσαρμογής, λέει η έκθεση, είναι η πώληση των κρατικών επιχειρήσεων και περιουσιακών στοιχείων, προκειμένου να συμβάλει στη μείωση του δημόσιου χρέους και εκφράζεται η ανησυχία ότι πολλές από τις επιχειρήσεις που αποτελούν στόχο για ιδιωτικοποίηση παρέχουν βασικές δημόσιες υπηρεσίες, όπως η ύδρευση και η αποχέτευση, οι μεταφορές και η ενέργεια, και ότι υπάρχει πιθανότητα σημαντικής αύξησης των τελών χρήσης για τις υπηρεσίες που προσφέρονται από αυτές τις οντότητες μετά την ιδιωτικοποίηση τους, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις για την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Εξάλλου, αν η πρόθεση είναι να αντλήσει κεφάλαια για να πληρώσει το χρέος, η απόφαση να ιδιωτικοποιήσει την ελληνική εθνική λαχειοφόρο αγορά, μία από τις πιο κερδοφόρες στον κόσμο, μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.
Ακόμα και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, τονίζει η έκθεση του ΟΗΕ, έκρινε ότι η μείωση των ελάχιστων μισθών για εργαζόμενο κάτω των 25 ετών παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη αμοιβή στο άρθρο 4 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, καθώς παρέχει μισθό κάτω από το όριο της φτώχειας.
Όσον αφορά δε την δήθεν υποχρέωση της κυβέρνησης για πλήρη αποπληρωμή και με κάθε κόστος του χρέους, η έκθεση του ΟΗΕ τονίζει ότι:
«Από την άποψη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αξιολόγηση της βιωσιμότητας του χρέους ΔΝΤ, ενέχει περιορισμούς. Είναι πολύ στενά επικεντρωμένη στην ικανότητα αποπληρωμής του χρέους. Δεδομένου ότι ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας έχει τονίσει σε προηγούμενες περιπτώσεις, οι αναλύσεις βιωσιμότητας του χρέους θα πρέπει να περιλαμβάνουν μια αξιολόγηση του επιπέδου του χρέους που μια χώρα μπορεί να εξυπηρετήσει, χωρίς να υπονομεύει την ικανότητά της να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της για τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Με λίγα λόγια, η έκθεση επανεπιβεβαιώνει πρόσφατες αποφάσεις του ΟΗΕ ότι προέχει η επιβίωση ενός λαού της υποχρέωσης αποπληρωμής ενός χρέους και ότι ούτε οι κυβερνήσεις, αλλά ούτε τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δικαιούνται να υπονομεύουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με πρόσχημα το εξωτερικό χρέος μιας χώρας.
Τα μέτρα που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της προσαρμογής, ειδικότερα οι περικοπές θέσεων εργασίας και οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, έχουν ως συνολικό αποτέλεσμα να θέτει σε κίνδυνο το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού και την δυνατότητα άσκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με τον Εθνικό Διαμεσολαβητή, «οι δραστικές προσαρμογές που επιβάλλονται για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία στο σύνολό της είχε δραματικές συνέπειες για τους πολίτες, ενώ οι ευπαθείς ομάδες αυξάνονται και να πολλαπλασιάζονται». Στο ίδιο πνεύμα, η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρατήρησε μια «ταχεία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου σε συνδυασμό με τη διάλυση του κράτους πρόνοιας και την υιοθέτηση μέτρων, ασυμβίβαστων με την κοινωνική δικαιοσύνη, τα οποία υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατία».
Και συνεχίζει η έκθεση του ΟΗΕ:
«Μία από τις πιο βαθιές συνέπειες του προγράμματος προσαρμογής ήταν η ραγδαία αύξηση της ανεργίας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να μειώσει 150.000 τις θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα (περίπου 22 τοις εκατό της δημόσιας απασχόλησης) έως το 2015. Περίπου 80.000 έως 120.000 εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα, είχαν ήδη χάσει τη δουλειά τους κατά τη στιγμή της επίσκεψης του Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα. Ως αποτέλεσμα, η ανεργία αυξήθηκε από 7,3 τοις εκατό τον Ιούνιο του 2008 με 27,9 τοις εκατό τον Ιούνιο του 2013, το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν περίπου 1,4 εκατομμύρια άνεργοι στην Ελλάδα. Περίπου 778.000 άτομα έχασαν τη δουλειά τους κατά την περίοδο 2010-2013 και μόνο. Περαιτέρω απολύσεις στον δημόσιο τομέα προγραμματίζονται. Στη νεολαία η ανεργία έφτασε σε πρωτοφανή ρυθμό 64,9 τοις εκατό το Μάιο του 2013 (σε σύγκριση με μέσο όρο 24,4 στη ζώνη του ευρώ). Έτσι, οι προοπτικές ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού να έχει πρόσβαση στην αγορά εργασίας και η εξασφάλιση ενός επαρκούς βιοτικού επιπέδου έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση.
»Επιπλέον, οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής, έχουν υπονομεύσει την υλοποίηση του δικαιώματος στην εργασία. Μαζί με τις διαδοχικές περικοπές μισθών και τις αυξήσεις φόρων, οι μεταρρυθμίσεις έχουν αποτύχει στο να επιτευχθεί ο στόχος της προώθησης της ασφαλούς ανάπτυξης και της απασχόλησης. Αντίθετα, έχουν οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις, επιδείνωση των εργασιακών προτύπων, στην γενίκευση της εργασιακής ανασφάλειας, με υπέρ-ευέλικτες θέσεις εργασίας κακοπληρωμένες, όπου οι γυναίκες και οι νέοι, έχουν κυρίαρχη θέση. Ο κατώτατος μισθός έχει ωθηθεί κάτω από τα όρια της φτώχειας και έχει, σε μεγάλο βαθμό, χάσει τη λειτουργία του ως εργαλείο για την αποτροπή της φτώχειας. Επιπλέον, περισσότεροι από 120.000 επαγγελματίες - μεταξύ των οποίων γιατροί, μηχανικοί και επιστήμονες - έχουν μεταναστεύσει από το 2010.
»Μπορεί να υποστηριχθεί ότι η κατάσταση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την υποχρέωση του κράτους σύμφωνα με το άρθρο 22 (1) του Συντάγματος για την προστασία του δικαιώματος στην εργασία και τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών».
Όσον αφορά δε την κοινωνική ασφάλιση, η έκθεση του ΟΗΕ τονίζει:
«Σημαντικές περικοπές δαπανών στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής επηρέασαν μια σειρά από οφέλη, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων ανεργίας, τις συντάξεις και τα οικογενειακά επιδόματα. Για να επιτείνουν το πρόβλημα, υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις στην έκδοση αποφάσεων συνταξιοδότησης, την καταβολή των συντάξεων και των παροχών και ερμηνευτικά προβλήματα κατά την εφαρμογή της νέας νομοθεσίας για τις συντάξεις. Λόγω της αύξησης της μακροχρόνιας ανεργίας, μόνο ένα κλάσμα του συνόλου από τους εγγεγραμμένους ανέργους λαμβάνουν παροχές (27 τοις εκατό ως το Φεβρουάριο 2013). Επιπλέον, οι παροχές ανεργίας λήγουν μετά από 12 μήνες, με αποτέλεσμα την απώλεια της δημόσιας υγείας και την ασφαλιστική κάλυψη. Πολλοί νέοι άνθρωποι δεν είναι επιλέξιμοι για στήριξη, επειδή δεν είχαν ποτέ μια δουλειά και δεν έχουν καταβληθεί οι απαιτούμενες εθνικές ασφαλιστικές εισφορές».
»Διαδοχικές περικοπές έχουν μειώσει τις συντάξεις έως και 60 τοις εκατό (για υψηλότερες συντάξεις) και μεταξύ 25 και 30 τοις εκατό για χαμηλότερες. Το συνολικό μηνιαίο εισόδημα από σύνταξη άνω των € 1000 έχει μειωθεί κατά 5 έως 15 τοις εκατό, ενώ τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι τα επιδόματα για τους συνταξιούχους έχουν καταργηθεί. Αυτές οι χονδροκομμένες περικοπές συντάξεων έχουν ωθήσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στη φτώχεια.
»Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας συμμερίζεται την άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών υποθέσεων. Το "σωρευτικό αποτέλεσμα" από τις διάφορες νομοθεσίες που εισάγονται ως «μέτρα λιτότητας» στην Ελλάδα από τον Μάιο του 2010, ο περιορισμός και η μείωση τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών παροχών, συνιστούν παραβίαση του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση που κατοχυρώνεται στο άρθρο 12 (3) του το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Άρθρο. Δεδομένου ότι η Επιτροπή σημείωσε, τελικά, πως οι περικοπές στις συντάξεις είναι πιθανό να προκαλέσουν "σημαντική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και των συνθηκών διαβίωσης πολλών από των εν λόγω συνταξιούχων". Είναι συνεπώς ζωτικής σημασίας, η κυβέρνηση να κάνει προσπάθειες για να εξασφαλιστεί επαρκές επίπεδο προστασίας για τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού».
Για την καταρράκωση κάθε συνταγματικού δικαιώματος στην περίθαλψη και την υγεία, λέει η έκθεση:
«Ο συνδυασμός των περικοπών στις δαπάνες για την υγεία-περίθαλψη κάτω από 6 τοις εκατό του ΑΕΠ (περίπου € 12,4 δισεκατομμύρια το 2012) από περίπου 10 τοις εκατό κατά τα τελευταία χρόνια, οι περικοπές θέσεων εργασίας στον τομέα της δημόσιας υγείας, η αύξηση των αμοιβών και οι συμμετοχές πληρωμών, το κλείσιμο / συγχώνευση των νοσοκομείων και των υγειονομικών υποδομών, η μείωση του αριθμού στις νοσοκομειακές κλίνες και ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που χάνουν τη δημόσια ασφάλιση υγείας (κυρίως λόγω της μακροχρόνιας ανεργίας), έχουν υπονομεύσει τη διαθεσιμότητα και την πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, ιδίως για τους φτωχότερους.
»Από το 2010, η Ελλάδα έχει μειώσει τις δαπάνες για την υγεία-περίθαλψη σημαντικά, σε επίπεδα κάτω από το μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν από 7,1 τοις εκατό του ΑΕΠ το 2010 σε 5,8 τοις εκατό το 2012, και προβλέπεται να μειωθεί στο 5,3 τοις εκατό το 2013, πολύ κάτω από το 6,3% του μέσου όρου για κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνολικά, ο προϋπολογισμός για την υγεία έχει μειωθεί κατά περίπου 40 τοις εκατό.
»Οι πολιτικές λιτότητας δημιουργούν επίσης τα παρεπόμενα προβλήματα των σοβαρών επιπτώσεων στην υγεία. Για παράδειγμα, οι περικοπές στις δαπάνες για τη δημόσια υγεία, έχουν σαν αποτέλεσμα, ασθένειες που πιστευόταν ότι έχουν εξαφανιστεί από τη χώρα από καιρό, όπως η ελονοσία, έχουν επανεμφανιστεί λόγω της διακοπής των προγραμμάτων καταπολέμησης των κουνουπιών και της παύσης των αεροψεκασμών.
»Μία αύξηση της τάξης του 52 τοις εκατό των μολύνσεων από τον ιό HIV αναφέρθηκε 2010 - 2011. 66 εκθέσεις δείχνουν ότι, αν και αρχικά, είχαν κατηγορηθεί οι εργαζομένοι του σεξ και οι παράνομοι μετανάστες, η έκρηξη οφείλεται κυρίως σε μη ασφαλείς πρακτικές ενέσιμης χρήσης μεταξύ των τοξικομανών, καθώς ιδιαίτερα απελπισμένοι νέοι Έλληνες που αντιμετωπίζουν την ανεργία, έχουν στραφεί στα ναρκωτικά.
»Ο ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας φοβάται, πως σε απάντηση της ανωτέρω κατάστασης, η αρχές εξέδωσαν οδηγία (Κανονισμός Υγείας Αρ.GY/39A) τον Απρίλιο του 2012, η οποία επέτρεψε στο Υπουργείο Υγείας, να ελέγχει τη βία οποιονδήποτε για ορισμένα λοιμώδη νοσήματα, συμπεριλαμβανομένης της γρίπης, της φυματίωσης, της πολιομυελίτιδας, της ηπατίτιδας και των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του HIV. Ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας ανησυχεί επίσης ότι ο κανονισμός αριθ. GY/39A αποκαταστάθηκε στις 26 Ιουνίου 2013 μόνο λίγους μήνες μετά αφού είχε προηγουμένως καταργηθεί.
»Υπήρξε επίσης μια αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας. Οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί κατά 37 τοις εκατό από την έναρξη της κρίσης χρέους (από 677 σε 2009 με 927 το 2011). Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, η αύξηση στις αυτοκτονίες και στις απόπειρες αυτοκτονίας μπορεί, σε μεγάλο βαθμό, να αποδοθεί στην οικονομική και κοινωνική πίεση που επιβάλλονται στα άτομα από την οικονομική κρίση.
»Η πρόσβαση στα φάρμακα έχει γίνει επίσης πρόβλημα. Τον Φεβρουάριο του 2013, περισσότερα από 200 ιατρικά προϊόντα ήταν σε έλλειψη σε νοσοκομεία και φαρμακεία, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων για την αρθρίτιδα, την ηπατίτιδα C και την υπέρταση, παράγοντες μείωσης της χοληστερόλης, αντιψυχωτικά και αντιβιοτικά. Η εισαγωγή της συμμετοχής επιδείνωσε το πρόβλημα, δεδομένου ότι πολλοί ασθενείς δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά, στο πλαίσιο της σοβαρής λιτότητας, να πληρώσουν για τα φάρμακά τους».
Για την εκπαίδευση η έκθεση του ΟΗΕ τονίζει:
«Οι ετήσιες δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση μειώθηκαν από € 7.23 δις το 2009 σε € 5,84 δισ. ευρώ το 2013, μια μείωση κατά 30 τοις εκατό. Ο προϋπολογισμός για την εκπαίδευση έχει μειωθεί κάνοντας περικοπή στις κρατικές δαπάνες για τους ανθρώπινους πόρους, καθώς και μέσω δραστικών περικοπών στα καθημερινά τρέχοντα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης για τα σχολεία, καθώς και τα έξοδα για την αγορά εκπαιδευτικού υλικού. Αυτές οι δαπάνες μειώθηκαν κατά 24 τοις εκατό το 2011 και επιπλέον 19 τοις εκατό το 2012.
»Στο πλαίσιο της λιτότητας, μεταξύ των σχολικών ετών 2009-2010 και 2013-2014, περίπου 14,5 τοις εκατό όλων των σχολικών μονάδων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (συμπεριλαμβανομένης της προσχολικής εκπαίδευσης) και 4 τοις εκατό των σχολικών μονάδων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν συγχωνευθεί. Το κλείσιμο των σχολείων, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αυξήσει σημαντικά την απόσταση για να φτάσουν τα παιδιά το σχολείο, και η περιορισμένη πρόσβαση, έχει -με τη σειρά της- προκαλέσει, αυξανόμενα ποσοστά εγκατάλειψης του σχολείου, ιδίως μεταξύ των παιδιών των Ρομά και προκαλούν ανησυχία.
»Επιπλέον, ο αριθμός των καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει μειωθεί, κυρίως μέσα από τη συνταξιοδότηση και τους περιορισμούς που τίθενται στις νέες προσλήψεις από τα μέσα του 2010 και ιδίως για το σχολικό έτος 2012-13 κατά περίπου 11 τοις εκατό. Προβλέπεται ότι 2.500 περισσότεροι καθηγητές θα τοποθετηθούν σε κινητικότητα και μπορεί τελικά να απολυθούν. Οι μισθοί των εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία έχουν επίσης περικοπεί».
Την ίδια επιδείνωση περιγράφει και για την στέγαση:
«Ως αποτέλεσμα της ύφεσης και του προγράμματος προσαρμογής, υπήρξε μια αύξηση του αριθμού των αστέγων από το 2009, εκτιμάται σε 25 τοις εκατό. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις εκτιμούν ότι τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι είναι πλέον άστεγοι. Πολλά από τους «νεοάστεγους», είναι σχετικά καλά εκπαιδευμένοι που έχουν βρεθεί σε αυτή την κατάσταση λόγω των οικονομικών δυσκολιών που προκύπτουν από την απώλεια της εργασίας, καθώς και των παροχών.
»Στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης, Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, το μόνο μείζον ίδρυμα που παρείχε επιδόματα στέγασης, καταργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2012 και οι αρμοδιότητες του, περιήλθαν στον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού. Ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, υπό κάποιες προϋποθέσεις, έδινε μεταξύ άλλων, μια επιδότηση ενοικίου, σε σχεδόν 120.000 νοικοκυριά και παροχές στέγασης σε μη ασφαλισμένους ηλικιωμένους ανθρώπους.
»Παράλληλα, οι μειώσεις στους προϋπολογισμούς των κοινωνικών υπηρεσιών έχουν επηρεάσει σοβαρά την ικανότητα των υπηρεσιών υποστήριξης για παροχή βοήθειας σε άστεγους σε μια εποχή που ήδη αγωνίζονται να καλύψουν την αυξανόμενη ανάγκη. Για παράδειγμα, το Νοέμβριο του 2010, 61 από τα 85 μέλη του προσωπικού του Δήμου Αθηναίων στο Ίδρυμα Αστέγων απολύθηκαν, μειώνοντας σημαντικά τις υπηρεσίες που θα μπορούσαν να παρασχεθούν.
»Το 2009, η κυβέρνηση έλαβε μέτρα για την προστασία χαμηλών και μεσαίων εισοδηματικά ιδιοκτητών ακινήτων, οι οποίοι αδυνατούσαν να εξυπηρετήσουν τα στεγαστικά τους δάνεια και τους προστάτευε από κατασχέσεις από τις τράπεζες. Για το σκοπό αυτό, την κυβέρνηση επέβαλε απαγόρευση στις τράπεζες να πραγματοποιούν κατασχέσεις σε κύριες κατοικίες αξίας έως € 200.000. Ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας κατανοεί, ωστόσο, ότι οι διεθνείς δανειστές του κράτους έχουν πιέσει την κυβέρνηση να άρει την απαγόρευση. Ο ίδιος καλεί αυτούς τους δανειστές να αποφευχθεί η συνταγογράφηση πολιτικών δράσεων που ενδέχεται να υπονομεύσουν τις διεθνείς υποχρεώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην επαρκή στέγαση.
»Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας συμμερίζεται την ανησυχία του Ειδικού Εισηγητή για το δικαίωμα σε επαρκή στέγαση ως συστατικό του δικαιώματος για επαρκές βιοτικό επίπεδο, και για το δικαίωμα στη μη-διάκριση. Στο πλαίσιο αυτό, η κατάργηση των επιδοτήσεων στέγασης, οι αλλαγές στη νομική προστασία κατά των εξώσεων και κατασχέσεων και ο έκτακτος φόρος περιουσίας είχαν αρνητικές συνέπειες στην υλοποίηση του δικαιώματος για επαρκή στέγαση των φτωχότερων και πιο περιθωριοποιημένων τμημάτων της κοινωνίας. Ο ίδιος καλεί τις ελληνικές αρχές να θεσπίσουν ένα ολοκληρωμένο, εξαρτώμενο από το εισόδημα στεγαστικό επίδομα, που θα απευθύνονται σε φτωχούς και στις οικογένειες, για να κλείσει το χάσμα της κοινωνικής προστασίας στον τομέα της στέγασης, το οποίο επιδεινώθηκε από τη διάλυση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η στέγαση, όπως και η απασχόληση, αποτελεί σημαντικό εγγυητή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».
Για την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, λέει:
«Παρόλο που η Ελλάδα ήδη είχε το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στη ζώνη του ευρώ πριν από το 2009, τα μέτρα λιτότητας, ιδιαίτερα οι απολύσεις και οι περικοπές θέσεων εργασίας και οι περικοπές σε μισθούς και επιδόματα, έχουν ωθήσει ακόμη περισσότερους ανθρώπους στη φτώχεια. Περίπου το 11 τοις εκατό του πληθυσμού ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Αυτά τα επίπεδα της φτώχειας συνέβαλαν στην αύξηση της ανισότητας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
»Σύμφωνα με μια μελέτη από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Επιχειρήσεων και το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ, το ποσοστό σχετικής φτώχειας (δηλαδή, το ποσοστό των ατόμων που έχουν λιγότερο από το 60 τοις εκατό του μέσου εισοδήματος στη διάθεσή τους) αυξήθηκε από 20 τοις εκατό το 2009 σε 21,29 τοις εκατό το 2012. Συγκεκριμένα, οι άνεργοι (σχετικό ποσοστό φτώχειας από 41.08 τοις εκατό) και πολλά παιδιά (26,75 τοις εκατό) έχουν πέσει κάτω από το όριο σχετικής φτώχειας. Τα δεδομένα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή για το 2011 δείχνει ότι το 44 τοις εκατό του συνόλου των ανέργων έχουν πέσει κάτω από το όριο της φτώχειας και επιβεβαιώνουν την τάση αυτή. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα μονογονεϊκά νοικοκυριά με παιδιά αντιμετωπίζουν παρόμοιο κίνδυνο φτώχειας (ποσοστό 43,2 τοις εκατό).
»Η εισοδηματική ανισότητα έχει επίσης αυξηθεί. Συνολικά, ο δείκτης Gini, που παίρνει τιμές από 0 (απόλυτη ισότητα) έως 1 (συνολική ανισότητα), μετακινήθηκε από το 0,3449 το 2009 έως 0,3678 το 2012. Παρά το γεγονός ότι τα μέτρα λιτότητας περιλαμβάνουν παραμέτρους ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή των περισσότερο εύπορων, ωστόσο η προσαρμογή έχει μειώσει περαιτέρω το εισόδημα των ομάδων του πληθυσμού που ήταν ήδη στο κάτω μέρος της κατανομής του εισοδήματος το 2009, επιδεινώνοντας έτσι τη φτώχεια τους. Οι άνθρωποι στο κατώτερο δεκατημόριο, είχαν απώλεια εισοδήματος 24,2 τοις εκατό σε σχέση με πριν από την κρίση και μεταξύ 2009 και 2012. Εάν τα δεκατημόρια εισοδήματος προσαρμόζονται με βάση την κατανομή του εισοδήματος του 2012, η απώλεια του εισοδήματος του φτωχότερου 10 τοις εκατό του πληθυσμού ανέρχεται σε ένα ανησυχητικό 56,5 τοις εκατό.
«Είναι δύσκολο να απομονωθούν οι διανεμητικές επιπτώσεις των πολιτικών λιτότητας από την ευρύτερη ύφεση, καθώς και οι δύο είναι στενά συνδεδεμένες. Οι ειδικοί, ωστόσο, φτάνουν στο συμπέρασμα ότι το 63,3 τοις εκατό του πληθυσμού που βρέθηκε κάτω από το όριο της φτώχειας το 2010 και το 2011, βρέθηκαν εκεί σαν αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας και μόνο - που σημαίνει ότι μπορούν να αποδοθούν άμεσα οι αλλαγές που επιβάλλονται στη φορολογία, τους μισθούς και στις περικοπές κοινωνικών παροχών. Σημειώνουν επίσης ότι η απότομη αύξηση της φτώχειας και της ανισότητας οφείλεται κυρίως στη μεγάλη πτώση στο μερίδιο του εισοδήματος του φτωχότερου 10 τοις εκατό του πληθυσμού».
Το ίδιο αποκαλυπτική είναι η έκθεση και στα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα:
«Οι αρνητικές επιπτώσεις του προγράμματος προσαρμογής επεκτείνεται σε αστικά και πολιτικά δικαιώματα. Για παράδειγμα, οι μαζικές διαμαρτυρίες των πολιτών που πραγματοποιήθηκε κατά των σκληρών μέτρων λιτότητας, φέρεται να αντιμετωπίσθηκαν με έναν αδέξιο τρόπο από τις αρχές. Τον Μάιο του 2013, η κυβέρνηση επικαλέστηκε την εθνική νομοθεσία έκτακτης ανάγκης, η οποία επιτρέπει να υποχρεώνονται οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα, ώστε να εργαστούν και να απαγορεύσει μια προγραμματισμένη απεργία από το Συνδικαλιστικό Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ενάντια στα μέτρα λιτότητας, κατά τη διάρκεια των εισαγωγικών εξετάσεων για το πανεπιστήμιο. Η Κυβέρνηση υποστήριξε ότι το μέτρο ήταν αναγκαίο για να αποφευχθεί μια σοβαρή διαταραχή στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας.
»Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας θεωρεί, ωστόσο, ότι τέτοιες αντιδράσεις είναι δυσανάλογες και ενδέχεται να αποτελούν παραβίαση στις ελευθερίες του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, τα οποία είναι επίσης εγγυημένα από το Σύνταγμα».
Και καταλήγει η έκθεση του ΟΗΕ στις παρακάτω συστάσεις προς την Ελληνική κυβέρνηση και τους διεθνείς δανειστές:
«Συμπεράσματα και συστάσεις
Το πρόγραμμα προσαρμογής και, ιδίως, τα υπερβολικά άκαμπτα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται από το Μαΐου του 2010 έχουν προκαλέσει σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος για τον ελληνικό πληθυσμό. Το πρόγραμμα έχει ωθήσει την οικονομία σε ύφεση, σε κίνδυνο το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του πληθυσμού και γενικά υπονόμευσε την άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Ένα μεγάλο ποσοστό των δανείων διάσωσης έχουν χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή των τραπεζών που δάνεισαν χρήματα απερίσκεπτα στην Ελλάδα, ενώ αύξησαν το χρέος της χώρας. Δυστυχώς, ο ρόλος του κράτους ως φορέα παροχής προσβάσιμων δημόσιων υπηρεσιών έχει εξαρτηθεί από τον ολοένα και πιο άπιαστο στόχο της αποκατάστασης ενός βιώσιμου δημόσιου προϋπολογισμού. Με βάση τις διαπιστώσεις που περιέχονται στην παρούσα έκθεση, ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας κάνει τις παρακάτω συστάσεις.
Α. Προς την Κυβέρνηση της Ελλάδας
Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας συνιστά την κυβέρνηση:
(α) Την εφαρμογή των διεθνών χρηματοοικονομικών της υποχρεώσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υπάγονται στο πρόγραμμα προσαρμογής, χωρίς να καταφεύγουν σε περαιτέρω περικοπές των δημοσίων δαπανών και άλλα μέτρα λιτότητας που μπορεί να υπονομεύουν την ελεύθερη άσκηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων στη χώρα.
(β) Βεβαιωμένα να διατηρεί επαρκείς πόρους για να μπορέσει να τους χρησιμοποιήσει στο «Μέγιστο των δυνατοτήτων", για την υλοποίηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, ειδικότερα, για να εξασφαλιστεί η απόλαυση του ελάχιστου απαραίτητου επιπέδου, των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, στον ίδιο βαθμό με τις οικονομικές της υποχρεώσεις.
(γ) Διεξαγωγή ενός ανεξάρτητου, διαφανή και συμμετοχικού λογιστικού ελέγχου του χρέους της, προκειμένου να προσδιορίσει την προέλευσή του, να εντοπιστούν και να λογοδοτήσουν εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για το χρέος.
(Χρησιμοποιώ έντονη γραμματοσειρά στην γ’ σύσταση, διότι για πρώτη φορά σε επίσημο έγγραφο του ΟΗΕ τίθεται υπό άμεση αμφισβήτηση το ύψος του δημοσίου χρέους μιας χώρας, και απαιτεί τον εντοπισμό και την τιμωρία των πολιτικών εκείνων που το δημιούργησαν. Επίσης ιδιαίτερη σημασία έχει η έλλειψη εμπιστοσύνης στα ελληνικά δικαστήρια και απαιτεί την διεξαγωγή ενός ανεξάρτητου, διαφανή και συμμετοχικού λογιστικού ελέγχου του χρέους της Ελλάδας).
(δ) Διεξαγωγή εκτίμησης επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα για να εντοπίσει τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις του προγράμματος προσαρμογής και τις πολιτικές που είναι απαραίτητες για να γίνει σωστή αντιμετώπιση.
(ε) Να εντείνει τις προσπάθειές της για την καταπολέμηση της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής και, κυρίως, να βελτιωθεί η είσπραξη των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών.
(στ) Να διατεθούν επαρκείς πόροι επειγόντως και να κλείσει τα κενά στο κοινωνικό σύστημα προστασίας.
(ζ) Να εξετάσει την επέκταση των υφισταμένων προγραμμάτων που στοχεύουν στην αντιμετώπιση της ανεργίας, ιδίως μεταξύ των νέων, μέσω της κατάρτισης και των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης.
(η) Αύξηση του κατώτατου μισθού (μετά από φόρους) το συντομότερο δυνατό σε επίπεδα πάνω από το όριο της φτώχειας.
(i) Εξετάστε την επέκταση του πιλοτικού συστήματος εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος που θα δοκιμαστεί σε δύο περιοχές το 2014, σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να κλείσει το δίχτυ ασφαλείας της κοινωνικής πρόνοιας, σύμφωνα με τη ΔΟΕ Επίπεδο Κοινωνικής Προστασίας Σύσταση 2012 (Νο. 202).
(ι) Επειγόντως να καταργήσει ή να προσαρμόσει οποιαδήποτε μέτρα λιτότητας είχαν αρνητική επίπτωση στην κατανομή του εισοδήματος.
(ια) Να εξασφαλίσει οικονομικά προσιτή πρόσβαση στην πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη, χωρίς διακρίσεις και να αντιμετωπίσει τον αποκλεισμό ατόμων από την ιατρική ασφάλιση λόγω της μακροχρόνιας ανεργία ή άλλους λόγους.
(ιβ) Κατάργηση και επειγόντως του κανονισμού Υγείας αριθ. GY/39A.
(m) Να επανεξεταστούν τα μεταρρυθμιστικά μέτρα που είχαν αρνητικό αντίκτυπο στο δικαίωμα στην εκπαίδευση, ιδίως για τα μέλη των ευάλωτων ομάδων.
(ιδ) Να ενισχυθεί η στήριξη αστέγων και να αυξηθούν οι προσπάθειες για την πρόληψη της περαιτέρω εξάπλωσης του φαινόμενου των αστέγων. Να εξετάσει τη θέσπιση στεγαστικού επιδόματος για τα χαμηλά εισοδηματικά νοικοκυριά, το οποίο θα καλύψει το κενό που προκαλείται από το κλείσιμο της Οργάνωσης Εργατικής Κατοικίας και να συνεχιστεί η προστασία των ιδιοκτητών ακινήτων με χαμηλό εισόδημα και των οικογενειών τους οι οποίοι δεν είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν τα στεγαστικά τους δάνεια έναντι πιθανή έξωση από τα δικά τους σπίτια.
(ιε) Εφαρμογή των συστάσεων του Επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, να περιοριστεί η αύξηση των ρατσιστικών επιθέσεων και η ξενοφοβική βία. Να συνεχίσει να λαμβάνει αποφασιστικά μέτρα για την καταπολέμηση του βίαιου εξτρεμισμού, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
(ιστ) Να αναλογιστεί, την ανάγκη να επικυρώσει, βασικές διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στις οποίες το κράτος δεν είναι ακόμη συμβαλλόμενο μέρος, ειδικότερα, το Προαιρετικό Πρωτόκολλο στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα.

Β. Προς τους Διεθνείς Δανειστές
93 Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας καλεί τους διεθνείς δανειστές της χώρας:
(α) Να αποφεύγουν την παροχή οικονομικής βοήθειας υπό τη συνθήκη ενοχλητικών και επαχθών πολιτικών, οι οποίες μπορούν να υπονομεύσουν τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας και την άσκηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
β) Να υποστηρίξουν τη λήψη της απόφασης από την κυβέρνηση της Ελλάδας, να διεξάγει ένα ανεξάρτητο, διαφανή και πολυσυμμετοχικό λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους.
(γ) Nα εξετάσουν περαιτέρω μείωση του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης μιας διαγραφής των ελληνικών ομολόγων που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για να επιτραπεί στη χώρα να μειώσει το χρέος της σε ένα πιο βιώσιμο επίπεδο, όπως καθορίζεται στην παρούσα έκθεση.
(δ) Να συμπεριλαμβάνουν τη μείωση της ανεργίας και της φτώχειας ως μετρήσιμους στόχους κατά το τρέχον πρόγραμμα προσαρμογής, και να παρακολουθείται τακτικά η πρόοδος.
(ε) Να διασφαλίσουν τη διαφάνεια στις σχέσεις τους με την κυβέρνηση της Ελλάδας κατά τρόπο που να σέβεται πλήρως τα δικαιώματα του λαού της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος τη συμμετοχή του κοινού.
(στ) Με ιδιαίτερη έμφαση προς το ΔΝΤ, να διασφαλίσει ότι οι εκτιμήσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους, λαμβάνουν υπόψη τις άλλες απαιτήσεις των διαθέσιμων πόρων της κυβέρνησης, ιδιαίτερα εκείνες που είναι απαραίτητες για κοινωνικές επενδύσεις και την εγκαθίδρυση των προϋποθέσεων για την πλήρη υλοποίηση του συνόλου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων.
(ζ) Να μελετηθεί η προετοιμασία ενός νέου προγράμματος προσαρμογής για την Ελλάδα με καλύτερους όρους, που θα της επιτρέψουν να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του ελλείμματος και του χρέους της, χωρίς να υπονομεύεται η άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οδηγό με τα ανθρώπινα δικαιώματα των χρηστών στο Διαδίκτυο εξέδωσε το Συμβούλιο της Ευρώπης

Οδηγό με τα ανθρώπινα δικαιώματα των χρηστών στο Διαδίκτυο εξέδωσε το Συμβούλιο της Ευρώπης με στόχο να διευκρινιστεί τι μπορούν να κάνουν οι πολίτες σε περίπτωση που τα δικαιώματα τους αμφισβητούνται, καταστρατηγούνται ή παραβιάζονται.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης υπογραμμίζει ότι, σε γενικές γραμμές , τα δικαιώματά των χρηστών καθορίζονται στους όρους των εταιρειών του Διαδικτύου , τους οποίους σπάνια διαβάζει κανείς και ακόμη πιο σπάνια είναι πλήρως κατανοητοί.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης αναφέρει ως βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στο Διαδίκτυο: την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι και της συμμετοχής, την προστασία της ιδιωτικής ζωής και την προστασία των δεδομένων, την εκπαίδευση και την παιδεία, την προστασία των παιδιών και των νέων, και το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Οδηγός εγκρίθηκε ήδη από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην οποία συμμετέχουν οι υπουργοί εξωτερικών των 47 κρατών-μελών του πανευρωπαϊκού αυτού Οργανισμού.
«Οι κυβερνήσεις , οι ιδιωτικές εταιρείες και άλλοι φορείς έχουν την υποχρέωση να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα offline και online . Θα συνεργαστούμε μαζί τους για να εφαρμόζουν τον οδηγό , και να διασφαλίσουν ότι οι χρήστες του Διαδικτύου έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά ένδικα μέσα όταν θεωρούν ότι τα δικαιώματά τους έχουν περιοριστεί ή παραβιαστεί", δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης Θόρμπγιερν Γιάγκλαντ.
Συνοπτικά, ο Οδηγός προβλέπει ότι:
Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο αποτελεί καταλύτη για την άσκηση και άλλων δικαιωμάτων του ανθρώπου και οι χρήστες δεν θα πρέπει να αποσυνδέονται από το Διαδίκτυο χωρίς τη θέληση τους, παρά μόνον με δικαστικές αποφάσεις. Οι χρήστες έχουν το δικαίωμα να εκφρασθούν ελεύθερα στο Διαδίκτυο και να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες και απόψεις άλλων , συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που μπορεί να θίξουν, σοκάρουν ή ενοχλήσουν άλλα άτομα, σεβόμενοι την προστασία της ιδιωτικής ζωής των άλλων. Οι δημόσιες αρχές έχουν την υποχρέωση να σέβονται και να προστατεύουν το δικαίωμα αυτό. Όπως διευκρινίζεται σ' αυτό το σημείο, τυχόν περιορισμοί αυτής της ελευθερίας, πρέπει να υπαγορεύονται από θεμιτό σκοπό, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αναφέρεται για παράδειγμα ότι ο περιορισμός της ελευθερίας της έκφρασης στο Διαδίκτυο είναι θεμιτός όταν αφορά προστασία της εθνικής ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης, αλλά και σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να είναι σύμφωνος με το δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι περιορισμοί αυτοί, τονίζεται, μπορούν να εφαρμόζονται σε χρήστες που με τα γραφόμενα τους, υποκινούν διακρίσεις, μίσος ή βία. Οι χρήστες έχουν το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και της συμμετοχής και κατά συνέπεια, έχουν την ελευθερία να επιλέξουν οποιαδήποτε ιστοσελίδα, εφαρμογή ή άλλη υπηρεσία για να συνδεθούν και να συμμετέχουν σε online δραστηριότητες. Θα πρέπει, ωστόσο, να γνωρίζουν ότι μπορεί να αντιμετωπίσουν νομικές συνέπειες εάν η online διαμαρτυρία οδηγεί σε αποκλεισμούς πρόσβασης, διακοπή της παροχής υπηρεσιών ή ζημιά στην περιουσία των άλλων. Τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών θα πρέπει να υποβάλλονται σε επεξεργασία μόνον εφόσον έχουν συναινέσει σε αυτό ή προβλέπεται από το νόμο. Οι χρήστες θα πρέπει να ενημερώνονται για το τι επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα γίνεται και από ποιον και για ποιο σκοπό , καθώς και για το γεγονός ότι πως νομιμοποιείται αυτός να ασκεί έλεγχο πάνω τους.
Οι χρήστες δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε γενικά μέτρα επιτήρησης ή παρακολούθησης , εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις που προβλέπονται από το νόμο, όπως η ποινική έρευνα .
Τα παιδιά και τα νεαρά άτομα δικαιούνται ειδικής προστασίας και καθοδήγηση κατά τη χρήση του Διαδικτύου. Εάν το περιεχόμενο που έχουν δημοσιεύσει θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια ή την ιδιωτική τους ζωή , ή μπορεί να είναι επιζήμια για αυτούς στο μέλλον, κατόπιν αιτήματός τους , θα πρέπει να διαγραφεί μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θα πρέπει επίσης να προστατεύονται από παρεμβάσεις που αποσκοπούν στη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση τους. Οι χρήστες έχουν το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής κατά της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν να προσφύγουν (όχι κατ' ανάγκη δικαστικώς) εναντίον των παρόχων υπηρεσιών στο Διαδίκτυο, των δημοσίων αρχών ή να καταφύγουν στις οργανώσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ζητώντας εξηγήσεις για τον ενδεχόμενο αποκλεισμό τους, διορθώσεις ή ακόμη και αποζημιώσεις.
Στον Οδηγό αναφέρεται ρητά ότι, οι πάροχοι υπηρεσιών Ίντερνετ, οι πάροχοι πρόσβασης σε περιεχόμενο και υπηρεσίες , ή άλλες επιχειρήσεις ή οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να παρέχουν στους χρήστες εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματά τους και οι εθνικές αρχές έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν τους χρήστες από εγκληματική δραστηριότητα που διαπράττεται μέσω του Internet .
Εάν οι χρήστες κατηγορηθούν για κάποιο ποινικό αδίκημα που διέπραξαν στο Διαδίκτυο, έχουν το δικαίωμα της προσφυγής σε δίκαιη δίκη εντός ευλόγου προθεσμίας, από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο , καθώς και της ατομικής προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μετά την εξάντληση όλων των διαθέσιμων εσωτερικών ενδίκων μέσων.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Παράνομη η διατήρηση δεδομένων

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης γνωμοδότησε εναντίον της νομοθεσίας που επέβαλλε σε τηλεπικοινωνιακές εταιρείες να διατηρούν δεδομένα χρηστών έως και δύο χρόνια.
Πιο αναλυτικά, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, έκρινε ότι η απαίτηση προς τις εταιρείες παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και εταιρειών παροχής Internet, να διατηρούν αρχεία που σχετίζονται με τους πελάτες τους, είναι παράνομη. Έκρινε μάλιστα ότι η συγκεκριμένη πρακτική έρχεται σε αντίθεση με τη θεμελιώδη αρχή του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής και την προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι, το γεγονός πως τα δεδομένα συλλέγονται και πιθανώς χρησιμοποιούνται εν αγνοία του χρήστη, προφανώς προκαλούν καταπάτησης της προσωπικής τους ζωής και δημιουργούν την αίσθηση ότι βρίσκονται συνεχώς υπό παρακολούθηση.
Επίσης, η απόφαση συμπεραίνει ότι τα δεδομένα που συλλέγονται «δίνουν ακριβείς πληροφορίες για την ιδιωτική ζωή των ατόμων, όπως συνήθειες της καθημερινότητάς τους, στοιχεία μόνιμης ή προσωρινής κατοικίας, τις καθημερινές μετακινήσεις, δραστηριότητες, κοινωνικές σχέσεις και ενδιαφέροντα».
Η επίμαχη νομοθεσία επεβλήθη το 2006 (Ευρωπαϊκή Οδηγία περί Διατήρησης Δεδομένων) και αποτελούσε μια προσπάθεια εμπλουτισμού του νομικού οπλοστασίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις σε Μαδρίτη και Λονδίνο. Επιπλέον, η σχετική νομοθεσία επιχειρούσε να εναρμονίσει τις αντίστοιχες νομοθεσίες των κρατών-μελών.
Η λογική εφαρμογής της συγκεκριμένης νομοθεσίας ήταν η συγκέντρωση δεδομένων, τα οποία θα ήταν διαθέσιμα στις υπηρεσίες ασφαλείας των κρατών-μελών, ώστε να επιτυγχάνεται έγκαιρη πληροφόρηση και αποτροπή πιθανών τρομοκρατικών ενεργειών.
Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι Financial Times, οι αποκαλύψεις του Edward Snowden για τις πρακτικές συλλογής δεδομένων των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών, οδήγησε σε αναθεώρηση της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σχετική νομοθεσία δεν υπάρχει ούτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο εκεί οι εταιρείες διατηρούν αρχείο με δεδομένα των χρηστών. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται για την πίστωση των πελατών ή για άλλες ενέργειες προώθησης υπηρεσιών. Από αυτή την δεξαμενή δεδομένων μπορεί να αντλήσει στοιχεία η NSA, ζητώντας την πρόσβαση σε αυτά.

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έκθεση Πεπραγμένων της Γενικής Γραμματείας Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την περίοδο 2012-2013.

Έκθεση Πεπραγμένων της Γενικής Γραμματείας Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύν...

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποιος είναι ο «άνθρωπος» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Κάθε ιστορική εποχή έχει χρησιμοποιήσει τον δικό της (φιλοσοφικό ή εμπειρικό) ορισμό της ανθρωπότητας για να διαχωρίσει τους κυρίαρχους, τους υποτελείς και τους αποκλεισμένους.
Εκείνοι που δεν μιλάνε τη γλώσσα μας, δεν μοιράζονται τη θρησκεία μας, ανήκουν στη λάθος τάξη, έχουν λάθος φύλο, χρώμα ή σεξουαλικότητα μένουν πάντα έξω από την «ανθρωπότητα», όπως ορίζεται στην κάθε χώρα και εποχή.
Σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές μητροπόλεις, μια υπόγεια ανθρωπότητα χωρίς στέγη, τροφή ή το δικαίωμα στην εργασία επιβιώνει με λιγότερο από ένα ευρώ την ημέρα.
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι 300 της Υπατίας, οι μετανάστες στα στρατόπεδα «υποδοχής», οι άνεργοι νέοι και ηλικιωμένοι, οι άστεγοι.
Σε ένα βίντεο της αγγλικής οργάνωσης για μετανάστες Parfras, ο Τζάμι, που κοιμάται σε ένα πάρκο του Λονδίνου, συγκρίνει τον εαυτό του με τους φίλους του που έχουν «χαρτιά» και με τους υπόλοιπους εμάς. «Εχουμε όλοι δύο χέρια, δύο μάτια, δύο πόδια. Είναι κι εκείνοι άνθρωποι, σαν κι εμένα». Απευθυνόμενος σ’ αυτούς που από την άνεση της πολυθρόνας τους διακηρύσσουν την πίστη τους στα «ανθρώπινα» δικαιώματα προσθέτει: «Πού είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα για εκείνους που ζητούν άσυλο και κοιμούνται σε παγκάκια;».
Ο Τζάμι διατυπώνει μια αναμφισβήτητη και τρομακτική αλήθεια: μπορεί να είμαστε όλοι άνθρωποι, αλλά η ανθρωπότητα πάντα απεχθανόταν, υποβάθμιζε και απέκλειε πολλά μέλη της. Σαν σύγχρονος Διογένης, ο Τζάμι απαντά στους καλούς φιλελεύθερους που πιστεύουν ότι τα δικαιώματα ανήκουν στους ανθρώπους απλώς επειδή είναι άνθρωποι, ότι αποτελούν κάτι το φυσικό, σαν τα μάτια, τα χέρια, τα πόδια. Η άποψη αυτή ακούγεται αισιόδοξη, καθησυχάζει τις συνειδήσεις. Αλλά αν την εξετάσουμε προσεκτικά, φαίνεται να είναι σαν μισή αλήθεια και μισός μύθος.
Σύμφωνα με πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι συνθήκες κράτησης των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα ισοδυναμούν με βασανιστήρια και απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση. Το 2011, το Βέλγιο καταδικάστηκε επειδή θεώρησε την Ελλάδα ευνομούμενο κράτος στο οποίο μπορούσε να στείλει πίσω έναν Αφγανό πρόσφυγα, όπως υποχρεούται από το διεθνές δίκαιο. Η επαναπροώθηση προσφύγων στην Ελλάδα απαγορεύτηκε μετά την απόφαση λόγω των συνθηκών κράτησης και επειδή η Ελλάδα ουσιαστικά δεν δίνει ποτέ άσυλο στους αιτούντες πρόσφυγες.
Η Ελλάδα των μνημονίων αποτελεί επιβεβαίωση της αλήθειας ότι η ανθρωπότητα δεν είναι μία και κοινή για όλους: ήταν πάντα χωρισμένη ανάμεσα στους πλήρως και τους λιγότερο ανθρώπους ή ανάμεσα στις ελίτ, τους υπάκουους υπηκόους και τους αποκλεισμένους.
Η ιδέα της «ανθρωπότητας» ανήκει στη νεωτερικότητα. Στην αρχαία Αθήνα και τη Ρώμη υπήρχαν Αθηναίοι και Ρωμαίοι, αλλά όχι «άνθρωποι», με την έννοια των μελών του ανθρώπινου είδους. Η λέξη humanitas εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία και σήμαινε eruditio et institutio in bonas artes (γνώση και εκπαίδευση στα ήθη και τις τέχνες). Η ανθρώπινη ιδιότητα δεν ήταν κάτι κοινό αλλά, όπως έλεγε ο Κικέρωνας, ένα πρότυπο συμπεριφοράς το οποίο διέκρινε τους hominess humani (τους πραγματικούς ανθρώπους, δηλαδή τους μορφωμένους Ρωμαίους) από τους homines barbari (τους βάρβαρους, όλους τους υπόλοιπους). Και παραμένει η «ανθρωπότητα» έκτοτε ένας τέτοιος όρος διάκρισης μεταξύ των πλήρως και των λιγότερο ανθρώπων.
Ο χριστιανισμός υπονόμευσε τις ιεραρχίες του κλασικού κόσμου. Η διακήρυξη του Αποστόλου Παύλου ότι δεν υπάρχει Ελληνας ή Εβραίος, άνδρας ή γυναίκα, ελεύθερος ή δούλος (Επιστολή προς Γαλάτες 3:28) εισάγει έναν πνευματικό οικουμενισμό. Ολοι οι άνθρωποι έχουν ψυχή και μπορούν να συμμετάσχουν στο θεϊκό σχέδιο σωτηρίας. Πρέπει όμως να ασπαστούν τον χριστιανισμό γιατί οι άπιστοι δεν έχουν θέση στο σχέδιο της θείας πρόνοιας. Αυτός ο ριζικός διαχωρισμός θεμελίωσε την οικουμενική αποστολή της Εκκλησίας και της αυτοκρατορίας όπως και την επιμονή τους στον προσηλυτισμό των αλλοθρήσκων. Η αναγγελία της αγάπης και σωτηρίας έγινε ταυτόχρονα και πολεμική ιαχή: να φέρουμε τους παγανιστές στη Θεία Χάρη, να επιβάλουμε στον κόσμο το μήνυμα της αλήθειας.
Στη Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και σε εκείνες που τη διαδέχτηκαν, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ανθρώπων και βαρβάρων συνέπεσε μ’ αυτή μεταξύ πιστών και απίστων.
Η χριστιανική έννοια της ανθρωπότητας συζητήθηκε δημόσια σε μία από τις σημαντικότερες αντιπαραθέσεις στην Ιστορία. Το 1550, στο Βαγιαδολίδ της Ισπανίας, ο αριστοτελικός φιλόσοφος Χινές ντε Σεπούλβεδα και ο κληρικός Βαρθολομαίος ντε λας Κάσας αντιπαρατέθηκαν σχετικά με τη στάση των Ισπανών κατακτητών απέναντι στους Ινδιάνους του Μεξικού.

«Απολύτως δικαιωματικά»…
Ο Σεπούλβεδα υποστήριξε ότι «οι Ισπανοί κυβερνούν απολύτως δικαιωματικά τους βαρβάρους, οι οποίοι στη σωφροσύνη, τα χαρίσματα, την αρετή και την ανθρωπιά είναι τόσο κατώτεροι από τους Ισπανούς όσο και τα παιδιά από τους ενήλικους, οι γυναίκες από τους άνδρες, οι άγριοι και σκληροί από τους ήπιους και ευγενείς, θα τολμούσα να πω όσο ο πίθηκος από τον άνθρωπο».
Ο Λας Κάσας διαφώνησε, λέγοντας ότι οι Ινδιάνοι είχαν εδραιωμένα έθιμα και καθιερωμένο τρόπο ζωής. Είναι «ασύνειδα» χριστιανοί, έλεγε, όπως ο Αδάμ πριν από την Πτώση. Αν οι κατακτητές σεβαστούν τις παραδόσεις, τους νόμους και τον πολιτισμό τους θα ασπαστούν τον χριστιανισμό, αλλά και θα αποδεχτούν την εξουσία των κατακτητών. Ο Λας Κάσας συνδύαζε τη θεολογία με την πολιτική σκοπιμότητα σε ένα πρώιμο παράδειγμα πολυπολιτισμικότητας. Αλλά ο χριστιανικός οικουμενισμός του, όπως κάθε οικουμενισμός, βασιζόταν σε αποκλεισμούς. Καταδίκασε κατ’ επανάληψη τους «Τούρκους και τους Μαυριτανούς, τους πραγματικούς βάρβαρους απόβλητους των εθνών». Οι μουσουλμάνοι, σε αντίθεση με τους Ινδιάνους, είχαν μάθει τη διδασκαλία του Χριστού, αλλά την απέρριψαν και επομένως δεν υπάρχουν περιορισμοί στην αντιμετώπισή τους.
Ο Λας Κάσας νίκησε το debate, αλλά η άποψη του Σεπούλβεδα ήταν εκείνη που υιοθετήθηκε από αποικιοκράτες και ιμπεριαλιστές. Ηταν η άποψή του που ακούσαμε για τους Σέρβους, τους Ιρακινούς και τους Αφγανούς από τους Δυτικούς, αλλά και για τους Αλβανούς ή τους Κούρδους από τους άλλους.
Το επόμενο βήμα στην ιστορία του «ανθρώπου» έγινε από τους πολιτικούς φιλοσόφους και τους επαναστάτες του 18ου αιώνα. Η γαλλική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη δηλώνει ότι «οι άνθρωποι γεννιούνται και παραμένουν ελεύθεροι και με ίσα δικαιώματα», αλλά στη συνέχεια αποδίδει τα δικαιώματα αυτά, με την πραγματική νομική και πολιτική τους έννοια, μόνο σε ορισμένους Γάλλους: τους πολίτες. Στο κενό ανάμεσα στον οικουμενικό «άνθρωπο» και τον εθνικό πολίτη βρίσκονται οι ξένοι – δεν έχουν δικαιώματα επειδή δεν είναι πολίτες και κατά συνέπεια δεν είναι πλήρως άνθρωποι, κάτι που έχει γενικευθεί σήμερα με τους πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες.
Η γαλλική Διακήρυξη, διαχωρίζοντας την ιδιότητα του ανθρώπου από την ιδιότητα του πολίτη, δημιούργησε 2 εναλλακτικές προσεγγίσεις: τον ιμπεριαλισμό, στον οποίο η πόλις, το έθνος, το μερικό ισχυρίζεται ότι αποτελεί την έκφραση του κόσμου, της ανθρωπότητας, του καθολικού. Δικαιούται επομένως το μερικό να διαδώσει τον πολιτισμό με πολέμους και κατακτήσεις.
Ενα πρώιμο παράδειγμα ήταν οι ναπολεόντειοι πόλεμοι και η «εκπολιτιστική αποστολή» της αποικιοκρατίας, ένα σύγχρονο, το Ιράκ. Η εναλλακτική άποψη, ο κοσμοπολιτισμός, επιβάλλει το καθολικό στο μερικό έτσι ώστε οι οικουμενικές αξίες να ξεπερνούν τοπικές ιδιοσυγκρασίες. Η δεύτερη προσέγγιση παραμένει μια ουτοπία όμως που ίσως υπάρξει στο μέλλον.
Μόνο η Αϊτινή Επανάσταση, που απελευθέρωσε τους σκλάβους και έδωσε πολιτικά δικαιώματα στον αποικιοκρατούμενο πληθυσμό της μετά την ανεξαρτησία του νησιού το 1804, ήταν εκείνη που ανέλαβε να υποστηρίξει τις αξίες του οικουμενισμού. Επρεπε βέβαια να το κάνει ενάντια στους αποικιοκράτες Γάλλους που επινόησαν τα «οικουμενικά» δικαιώματα αλλά τα έδωσαν μόνο στους λευκούς Γάλλους άνδρες. Και αυτό το πλήρωσε. Μέχρι τη δεκαετία του 1980, η Αϊτή πλήρωνε αποζημιώσεις στη Γαλλία για τη ζημιά που έπαθαν οι δουλοκτήτες. Κάθε φορά που η ελευθερία και η ιδιοκτησία συγκρούονται, η ιδιοκτησία επιβάλλεται. Να σημειώσουμε επίσης ότι η ελεύθερη Αϊτή ήταν το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την Ελλάδα μετά την Επανάσταση.
Ο «άνθρωπος» των «δικαιωμάτων του ανθρώπου» δεν είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, εκτός από την ελεύθερη βούληση, τη λογική και την ψυχή. Αυτά τα καθολικά χαρακτηριστικά εκκοσμίκευσαν τη χριστιανική πίστη στην ιερότητα της ζωής και προίκισαν την ανθρωπότητα με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Ο «άνθρωπος» ή το «υποκείμενο» των δικαιωμάτων είναι μια αφαίρεση. Δεν έχει σώμα, χρώμα, φύλο ή ιστορία, όπως έχουν υποστηρίξει ο Χέγκελ, ο Μπερκ και ο Μαρξ. Ωστόσο, ο πραγματικός άνθρωπος που απολάμβανε τα δικαιώματα ήταν ο ευκατάστατος, λευκός, χριστιανός, αστός, ετεροφυλόφιλος άνδρας. Συγκέντρωνε στο πρόσωπό του την αφηρημένη αξιοπρέπεια του ανθρώπου και τα συγκεκριμένα προνόμια του ισχυρού. Από τότε, η πλήρης «ανθρώπινη ιδιότητα» κατασκευάζεται με φόντο τη «μη ανθρωπότητα», αυτούς που ανήκουν σε λάθος τάξη, φύλο, φυλετική καταγωγή, θρησκεία ή σεξουαλικότητα.
Αν τα δικαιώματα είναι οικουμενικά, τότε οι πρόσφυγες, οι «παράνομοι» μετανάστες, οι άνεργοι ή οι κρατούμενοι του Γκουαντάναμο, οι οποίοι είναι απλώς «άνθρωποι» και δεν έχουν χώρα ή δίκαιο για να τους προστατεύει, θα έπρεπε να έχουν τα δικαιώματα των ανθρώπων. Ωστόσο δεν έχουν κανένα – αποτελούν μόνο γυμνή, απροστάτευτη ζωή.
Το κίνημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να θεωρηθεί συνεχής αλλά αποτυχημένος αγώνας να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στον αφηρημένο άνθρωπο των Διακηρύξεων και το εμπειρικό ανθρώπινο ον. Οι συμβάσεις κατά των διακρίσεων εις βάρος των έγχρωμων, των γυναικών, των παιδιών, των γκέι και των λεσβιών δίνουν σάρκα, οστά και φύλο στο χλομό σκαρίφημα του «ανθρώπου». Εχουν επιτύχει; Ναι και όχι. Η έννοια της κοινής «ανθρώπινης ιδιότητας» μας προικίζει όλους με αξιοπρέπεια. Εν τούτοις, η Ιστορία μάς έχει διδάξει ότι δεν υπάρχει κάποιος ιερός και απαράβατος ορισμός της ανθρώπινης ιδιότητας. Η ανθρώπινη δύναμη, εκκοσμίκευση της παντοδυναμίας του Θεού, αλλάζει συνεχώς τον ορισμό του ανθρώπου.
Η διαλεκτική του Διαφωτισμού οδήγησε στη χειραφέτηση αλλά και στον ναζισμό. Τα δικαιώματα είναι τρόπος προστασίας του ατόμου αλλά και εργαλείο των κυβερνήσεων για να πειθαρχούν τους ανθρώπους, τις κοινωνίες και, εσχάτως, τον κόσμο. Αν οι αποικιοκράτες έστελναν πρώτα τους ιεραποστόλους και μετά τις κανονιοφόρους, η σύγχρονη αυτοκρατορία στέλνει πρώτα τις ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μετά τα βομβαρδιστικά. Είναι κομμάτια της ίδιας ιστορίας: της προσφοράς του «πολιτισμού» στους βαρβάρους.

Σε κάθε εποχή
Κάθε ιστορική εποχή έχει χρησιμοποιήσει τον δικό της (φιλοσοφικό ή εμπειρικό) ορισμό της ανθρωπότητας για να διαχωρίσει τους κυρίαρχους, τους υποτελείς και τους αποκλεισμένους. Εκείνοι που δεν μιλάνε τη γλώσσα μας, δεν μοιράζονται τη θρησκεία μας, ανήκουν στη λάθος τάξη, έχουν λάθος φύλο, χρώμα ή σεξουαλικότητα μένουν πάντα έξω από την «ανθρωπότητα», όπως ορίζεται στην κάθε χώρα και εποχή. Ολες οι παλιότερες κατηγορίες αποκλεισμού παραμένουν ενεργές σήμερα. Εχουν προστεθεί σ’ αυτές οι «οικονομικά ανενεργοί», τα «ανθρώπινα σκουπίδια», οι απόβλητοι του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
Παρά τους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου, η ανθρώπινη ιδιότητα δεν αποτελεί το κανονιστικό θεμέλιο των δικαιωμάτων. Το νόημα που παίρνει σε κάθε ιστορική περίοδο και χώρα είναι αποτέλεσμα ιδεολογικής διαπάλης και πολιτικών μαχών, που επεκτείνουν τα δικαιώματα σε κάποιες κατηγορίες (κάνοντας τα μέλη τους περισσότερο «ανθρώπους») και τα περιορίζουν από άλλες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα λοιπόν δεν «ανήκουν» στους ανθρώπους. Αντίθετα συνιστούν μια διαβαθμισμένη «ανθρωπότητα», με πλήρεις ανθρώπους στο ένα άκρο, τους αποκλεισμένους στο άλλο και τη μεγάλη μάζα των υπηκόων στο μέσο.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών - http://www.efsyn.gr του Κ. Δουζίνα
Ο Κ. Δουζίνας είναι καθηγητής της Νομικής, αντιπρύτανης και διευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Ερευνών στο Κολέγιο Μπίρκμπεκ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η τρόικα παραβιάζει στην Ελλάδα τα ανθρώπινα δικαιώματα και το ευρωπαϊκό Δίκαιο

Την άποψη πως η τρόικα παραβιάζει στην Ελλάδα τα ανθρώπινα δικαιώματα, διατυπώνει στην έκθεσή του που συνέταξε με εντολή της Αυστριακής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, του Αυστριακού Εργατικού Επιμελητηρίου (αυστριακό Εργατικό Κέντρο) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων και η οποία δημοσιεύθηκε στη Βιέννη, ο διεθνώς γνωστός νομικός, καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστημίου της Βρέμης και στενός συνεργάτης του γερμανικού «Ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ», Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο.
Ορισμένοι όροι που έχουν επιβάλει οι ευρωπαϊκοί θεσμοί στην Ελλάδα παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθώς η Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, παραβιάζουν και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.
Ο Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο, σημειώνοντας πως οι δύο κοινοτικοί θεσμοί (ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) που εκπροσωπούνται στην τρόικα δεσμεύονται από την Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, κατακρίνει έντονα την τρόικα για τα μέτρα λιτότητας που διαπραγματεύτηκε με την Ελλάδα, διευκρινίζοντας ότι η τρόικα έχει απαιτήσει δυσανάλογες παρεμβάσεις στο εργατικό δίκαιο και στο κοινωνικό σύστημα της Ελλάδας.
Η τρόικα, αναφέρει, με την επιβολή μειώσεων στους μισθούς παραβίασε το θεμελιώδες δικαίωμα ελεύθερης διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, ενώ με την επιβολή διαφόρων άλλων δεσμεύσεων στην Ελλάδα παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματα για εργασία, στέγη, κοινωνική ασφάλεια και ιδιοκτησία.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η μείωση κατώτατων μισθών, η μετάθεση των διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης, οι περικοπές στο σύστημα υγείας ή ο περιορισμός της επιδότησης στην κατασκευή στέγης, ως παρεμβάσεις δεν καλύπτονται από το Δίκαιο της ΕΕ και εκτός τούτου δεν υπήρξε επαρκής εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο καθηγητής Φίσερ-Λεσκάνο εκτιμά πως θα μπορούσαν να είχαν επιτυχία προσφυγές που θα γίνονταν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τόσο για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και για παραβίαση αρμοδιοτήτων συλλογικών οργάνων, ιδιαίτερα μάλιστα εάν οι καταγγελίες γίνονταν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Επίσης, αναφέρει πως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μπορούσαν να γίνουν προσφυγές και «κατά ενεργειών κρατών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας».
Το Διεθνές Δικαστήριο, τονίζει, θα μπορούσε να ασχοληθεί με τα ζητήματα ως προς τη συμβατότητα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν προσφυγές κατά μεμονωμένων κρατών στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Πηγή: topontiki.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Καταπέλτης για τα δικαιώματα στην Ελλάδα

Είκοσι συνδικάτα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κινήματα από όλη την Ευρώπη ζητούν με επιστολή που έστειλαν στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τη σύνταξη αναφοράς για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας στην Ελλάδα, τη χώρα που έχει την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με βάση το Άρθρο 7 της Συνθήκης της ΕΕ.
Η επιστολή τεκμηριώνει ευρύ φάσμα σοβαρών παραβιάσεων του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ στην Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά το 2010, με την εφαρμογή των οικονομικών προγραμμάτων της Τρόικας.
Στους υπογράφοντες περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η ΠΟΕ-ΟΤΑ, που εκπροσωπεί 75.000 εργαζόμενους στην ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση, και η ΟΛΜΕ, που εκπροσωπεί πάνω από 55.000 λειτουργούς μέσης εκπαίδευσης, καθώς και το βελγικό συνδικάτο CNE, που εκπροσωπεί 167.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Την επιστολή προσυπογράφει επίσης η Ευρωπαϊκή Ένωση για την Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια οργάνωση ομπρέλα που περιλαμβάνει 30 παραρτήματα σε 22 κράτη μέλη της ΕΕ.
Την εβδομάδα αυτή, οι Έλληνες υπουργοί έχουν κληθεί σε ακρόαση από διάφορες επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι οργανώσεις που υπογράφουν την παρούσα επιστολή καλούν τους Ευρωβουλευτές να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία αυτή για να θέσουν ερωτήσεις στους υπουργούς με βάση τα στοιχεία, που περιλαμβάνονται στο κείμενο που υποβάλλουν.
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες του για να διερευνήσει τις παραβιάσεις και να ξεκινήσει μια διαδικασία με βάση το άρθρο 7 της Συνθήκης της ΕΕ. Η επιστολή μας παρέχει μια στέρεα βάση για να γίνει κάτι τέτοιο. Είναι δύσκολο να βρούμε έστω κι ένα άρθρο στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που να μην παραβιάζεται σήμερα από την ελληνική κυβέρνηση», δήλωσε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Όπως αναφέρεται στην επιστολή, «η Ελλάδα περνά τον έκτο χρόνο ύφεσης με την ανεργία να είναι σε επίπεδα ρεκόρ και 57,9% των νέων να βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι χωρίς πρόσβαση στην υγεία και στον ηλεκτρισμό, ενώ άλλες βασικές δημόσιες υπηρεσίες, όπως η εκπαίδευση, διαλύονται. Όσοι διαδηλώνουν ενάντια στην κατάσταση αυτή αντιμετωπίζονται με υπέρμετρη βία και συχνά απειλείται η ζωή τους. Συλληφθέντες βασανίζονται από την ίδια αστυνομία, που αφήνει τους νεοναζί να τρομοκρατούν κι ακόμα και να σκοτώνουν μετανάστες. Κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζουν συχνά απειλές για τη ζωή τους και κακομεταχείριση».
«Είναι αυτό το μέλλον για όλους τους Ευρωπαίους; Ποια χώρα έχει σειρά για να δει τέτοια φαινόμενα; Όταν είμαστε αντιμέτωποι με τέτοιες παραβιάσεις, η αδράνεια σημαίνει συνενοχή. Η Ευρωβουλή πρέπει να δράσει έστω και την τελευταία στιγμή και να πει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δε μπορούν να θυσιάζονται για κανένα λόγο. Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί» είπε ο Θέμης Μπαλασόπουλος, πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Ο Renaud Vivien, γενικός γραμματέας της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους (CADTM) δήλωσε: «Τα ανθρώπινα δικαιώματα θυσιάζονται στο όνομα της αποπληρωμής ενός παράνομου χρέους που όλο και αυξάνεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, παρά τις βίαιες περικοπές. Είναι επείγον να γίνει έλεγχος του χρέους από τον ελληνικό λαό και να ακυρωθεί χωρίς όρους το κομμάτι που θα αποδειχθεί παράνομο».
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την επιστολή.

Υπογράφοντες:
Ευρωπαϊκή Ένωση για την Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (AEDH)
Βελγική Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Ευρωπαϊκό Δίκτυο της Attac
Attac Αυστρίας
Attac Γαλλίας
Attac Ελλάδας
Attac Ουγγαρίας
Attac Ιρλανδίας
CADTM Ευρώπης
CNE-CSC, Εθνική Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Βέλγιο
Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Εταιρειών (CEO)
Ευρωπαϊκή Συμμαχία για τη Δημόσια Υγεία (EPHA)
Forum per una Nuova Finanza Pubblica e Sociale – Ιταλία
Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα
Platform Stop Racisme en Uitsluiting – Ολλανδία
Plataforma Auditoría Ciudadana de la Deuda (PACD) – Ισπανία
Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ)
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΠΟΕ-ΟΤΑ)
Διεθνικό Ινστιτούτο (ΤΝΙ)
Σωματείο Εργαζομένων στην ΕΥΑΘ (ΣΕΕΥΑΘ)
Κίνηση Ενωμένοι ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΡΦΑΑ)
War on Want – Ηνωμένο Βασίλειο

Υποστηρίζεται από:
- Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Ελλάδα που Αντιστέκεται – Βρυξέλλες
- Real Democracy Now Berlin / GR

Πηγή: enet.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Λιτότητα και δικαιώματα δε συμβαδίζουν

Προλογίζοντας την μελέτη του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο «Διασφαλίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα σε εποχή οικονομικής κρίσης», μια έκθεση-καταπέλτης για την καταστροφική για τα ανθρώπινα δικαιώματα πολιτική λιτότητας στην Ευρώπη, ο ιστοχώρος του Συμβουλίου δημοσίευσε την ακόλουθη εισαγωγή:
«Πολλές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, που επιβάλλουν μέτρα λιτότητας, έχουν ξεχάσει τις υποχρεώσεις τους σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειδικά τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα των πλέον ευπαθών ομάδων, την αναγκαιότητα να εξασφαλίσουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη και το δικαίωμα της ίσης μεταχείρισης. Ατυχώς, οι διεθνείς δανειστές έχουν επίσης παραμελήσει να ενσωματώσουν προβλέψεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε πλήθος από τα προγράμματα βοηθείας», δήλωσε ο Nils Muižnieks, Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, κατά τη διάρκεια δημοσιοποίησης ερευνητικής εργασίας για τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Επίτροπος επισημαίνει ότι τα μέτρα λιτότητας έχουν υπονομεύσει ποικιλοτρόπως τα ανθρώπινα δικαιώματα: «Οι εθνικές αποφάσεις για τα μέτρα λιτότητας και τα διεθνή πακέτα διάσωσης, στερούνται διαφάνειας, συμμετοχής του κοινού και δημοκρατικής λογοδοσίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, επαχθείς όροι απέτρεψαν κυβερνήσεις από το να επενδύσουν σε ουσιώδη προγράμματα κοινωνικής προστασίας, υγείας και παιδείας, . Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως πρωταγωνιστής της κρίσης, αποφασίζει για την οικονομική διακυβέρνηση στα κράτη-μέλη και όταν η τρόικα θέτει τους όρους για την παροχή πακέτων διάσωσης και δανειακές συμβάσεις, ο αντίκτυπος στα ανθρώπινα δικαιώματα θα έπρεπε να λαμβάνεται υπόψιν».
«Η οικονομική κρίση είχε ολέθριες συνέπειες για τις ευάλωτες ομάδες, ειδικά για τα παιδιά και τους νέους. Η ανεργία των νέων στην Ευρώπη έχει καταγράψει επίπεδα ρεκόρ, με εκατομμύρια νέους ανθρώπους να είναι άνεργοι, με τραυματισμένο μέλλον. Οι περικοπές στα επιδόματα για τα παιδιά και τις οικογένειες, την υγειονομική περίθαλψη και την παιδεία, έχουν επίσης κλιμακώσει την πίεση σε εκατομμύρια οικογένειες. Ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός παιδιών εγκαταλείπουν το σχολείο προκειμένου να βρουν δουλειά και να στηρίξουν τις οικογένειές τους, διακινδυνεύοντας να εγκλωβιστούν σε μία δια βίου οπισθοδρόμηση ως προς τα εκπαιδευτικά επιτεύγματά τους και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εργασιακή ανασφάλεια, σε συνδυασμό με την επανεμφάνιση της παιδικής εργασίας και εκμετάλλευσης». Ο Επίτροπος υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη αναζωογόνησης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, που να βασίζεται στα θεμέλια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της διαγενεακής αλληλεγγύης και της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για όλους. «Οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να εστιάσουν την προσοχή τους στο να ελαττώσουν την νεανική και μακροχρόνια ανεργία, ως προτεραιότητα και στο να διασφαλίσουν τα κατώτατα επίπεδα κοινωνικής προστασίας για το βασικό εισόδημα και την υγειονομική περίθαλψη κατά τη διάρκεια της κρίσης. Η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όλους πρέπει να είναι εγγυημένη κατά τη διάρκεια των οικονομικών υφέσεων, με τη διατήρηση του συστήματος δικαστικής και νομικής βοήθειας».
Επιπλέον, οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να διενεργούν, συστηματικά, αξιολογήσεις των επιπτώσεων των κοινωνικών και οικονομικών πολιτικών και προϋπολογισμών στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα, ειδικά ως προς τις ευπαθείς ομάδες. «Θετικά μέτρα, προς όφελος των μειονεκτούντων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων με αναπηρία, των Ρομά και των γυναικών, είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση των δυσανάλογων και σύνθετων επιπτώσεων της κρίσης και των μέτρων λιτότητας».
Καταλήγοντας, ο Επίτροπος υπογραμμίζει τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν οι διαμεσολαβητές, τα ιδρύματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι φορείς ισότητας, στον προσδιορισμό απαντήσεων συμβατών με τα ανθρώπινα δικαιώματα, στην κρίση και την προστασία ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η τρόικα παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα

Πολλές από τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από την Τρόικα συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρεται σε νομική έκθεση κατ` εντολή των Αυστριακών και Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.
Σε νομική γνωμοδότηση του γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο κατ` εντολή του αυστριακού Επιμελητηρίου Εργαζομένων, της Ομοσπονδίας Αυστριακών Συνδικάτων και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, υποστηρίζεται ότι κάποιες από τις υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, δηλαδή την ΕΚΤ και την Κομισιόν, που συμμετέχουν στην τρόικα, συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια συνιστούν παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου, με δεδομένο ότι η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο δίκαιο της ΕΕ.
Οπως μεταδίδει η Deutsche Welle, ιδιαίτερα επικριτική είναι η έκθεση γερμανού νομικού έναντι της Τρόικας και των μέτρων λιτότητας που αυτή υπαγορεύει. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, η Τρόικα πραγματοποίησε υπερβολικές (δυσανάλογες) παρεμβάσεις στο εργασιακό δίκαιο και το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της Ελλάδας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι μειώσεις μισθών παραβιάζουν το θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης σύναψης συλλογικής σύμβασης, ενώ άλλες δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα παραβιάζουν το ανθρώπινο δικαίωμα στην εργασία, στην κατοικία, στην κοινωνική ασφάλεια και την ιδιοκτησία.
Παρεμβάσεις, όπως οι περικοπές των κατώτατων μισθών, η εφαρμογή των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων και οι περικοπές στο σύστημα υγείας δεν καλύπτονται νομικά από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο αναφέρεται στην έκθεση, ενώ σε όλα αυτά δεν υπήρχε επαρκής συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο γερμανός καθηγητής εκτιμά ότι θα μπορούσε να έχει επιτυχή έκβαση μια προσφυγή ακύρωσης στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παράβαση των αρμοδιοτήτων των συλλογικών οργάνων. Μάλιστα η προσφυγή θα μπορούσε να έχει επιτυχία ιδίως αν την ασκούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πηγή: www.euro2day.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Περίπου 30 εκατ. άνθρωποι ζουν σε συνθήκες δουλείας

Συνολικά, τα τρία τέταρτα των θυμάτων βρίσκονται στην Ασία. Τα σκήπτρα κατέχει η Ινδία, καθώς εκεί ζουν 14 εκατομμύρια άνθρωποι υπό καθεστώς σκλάβου. Δεύτερη στη «μαύρη» αυτή λίστα είναι η Κίνα με 2,9 εκατομμύρια και τρίτο το Πακιστάν με πάνω από δύο εκατομμύρια. Ακολουθούν η Νιγηρία, η Αιθιοπία, η Ρωσία, η Ταϊλάνδη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Βιρμανία και το Μπαγκλαντές. Οι δέκα αυτές χώρες αντιπροσωπεύουν τα 22 από τα 29,8 εκατομμύρια που ζουν σαν σκλάβοι.
Σε συνθήκες δουλείας ζουν περίπου 30 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης WalkFree, η οποία εδρεύει στην Αυστραλία και υποστηρίζεται από την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον και τον ιδρυτή της Microsoft Μπιλ Γκέιτς.
Συνολικά τα τρία τέταρτα των θυμάτων βρίσκονται στην Ασία. Τα σκήπτρα κατέχει η Ινδία, καθώς εκεί ζουν 14 εκατομμύρια άνθρωποι υπό καθεστώς σκλάβου. Δεύτερη στη «μαύρη» αυτή λίστα είναι η Κίνα με 2,9 εκατομμύρια και τρίτο το Πακιστάν με πάνω από δύο εκατομμύρια.
Ακολουθούν η Νιγηρία, η Αιθιοπία, η Ρωσία, η Ταϊλάνδη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Βιρμανία και το Μπαγκλαντές. Οι δέκα αυτές χώρες αντιπροσωπεύουν τα 22 από τα 29,8 εκατομμύρια που ζουν σαν σκλάβοι.
Στην Ινδία, «ολόκληρες κοινότητες στα βόρεια χωριά υποδουλώθηκαν, και αναγκάζονται να δουλεύουν για την κατασκευή τούβλων ή να εργάζονται στα λατομεία . Τα παιδιά αναγκάζονται να δουλεύουν σε αργαλειούς για να φτιάχνουν τις κουβέρτες που πωλούνται στα καταστήματά μας» , δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Νικ Γκρόνο, επικεφαλής της WalkFree.
Ωστόσο, αν λάβει κανείς υπόψη το ποσοστό του πληθυσμού μιας χώρα που είναι υπό καθεστώς σκλαβιάς τότε την πρώτη θέση έχει η Μαυριτανία, καθώς το 4 % των ανθρώπων σε αυτή τη χώρα είναι υπόδουλοι. «Εξακολουθούν να υπάρχουν κληρονομικοί σκλάβοι στη Μαυριτανία, τα παιδιά γεννιούνται σκλάβοι και αναγκάζονται να εκτελούν οικιακές εργασίες ή να εργάζονται στα χωράφια», σημείωσε ο Νικ Γκρόνο.
Ο ορισμός της σύγχρονης δουλείας διαφέρει από εκείνον που επικρατούσε στο 18ο αιώνα , την εποχή του δουλεμπορίου. «Η σύγχρονη δουλεία είναι μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι είναι στο έλεος της βίας. Αναγκάζονται να δεχτούν εργασίες ή καταστάσεις όπου γίνονται αντικείμενα οικονομικής εκμετάλλευσης. Δεν αμείβονται αλλά απλώς λαμβάνουν το ελάχιστο για να επιβιώσουν και δεν είναι ελεύθεροι να φύγουν».σύμφωνα με τον Γκρόνο.
Δεκατέσσερις χώρες της Αφρικής - Μαυριτανία, Μπενίν, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάμπια , Γκαμπόν και η Σενεγάλη - είναι μεταξύ των 20 χωρών που κατατάσσονται σε υψηλό σημείο αν λάβουμε υπόψη το ποσοστό του πληθυσμού υπό καθεστώς σκλαβιάς. Στις τελευταίες θέσεις της σχετικής λίστας είναι χώρες όπως η Ισλανδία , η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ο αριθμός των δούλων ανέρχεται γύρω στους 4.400.

Πηγές: ΑΜΠΕ, Γαλλ. Πρακτορείο Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Να ψοφήσει το γαϊδούρι του γείτονα

Ώρα 2:45 η Γεωργία που έχει δουλέψει για 12 συνεχόμενα χρόνια ως αναπληρώτρια καθηγήτρια ,στις εσχατιές της χώρας ,ακούει στη τηλεόραση ότι δεν θα γίνουν φέτος προσλήψεις αναπληρωτών. Μαύρο.
Ώρα 3:45 αστυνομικός χτυπάει τη πόρτα του σπιτιού του Γιάννη που είναι μόνιμος καθηγητής .Του δίνει το χαρτί .Επιστράτευση .Μαύρο .
Ώρα 4:45 ανακοινώνονται οι υποχρεωτικές μεταθέσεις των καθηγητών. H Λένα αναζητά με αγωνία το όνομά της. Το βρίσκει. Πρέπει να φτιάξει τα πράγματά της .Φεύγει .Και ο άντρας της και το παιδί ;Μαύρο .
Ώρα 5:45 ο Σπύρος ανακοινώνει στη γυναίκα του ότι η μικρή επιχείρηση με υφάσματα που έχουν δεν βγαίνει οικονομικά πια και πρέπει να κλείσει. Πως θα το πει στους έξι υπαλλήλους του ; Μαύρο.
Ώρα 6:45 ο διευθυντής της εταιρίας καλεί την Αντιγόνη να πάει στο γραφείο του. Στο «καθίστε» η Αντιγόνη έχει καταλάβει. Της ανακοινώνει ότι στα πλαίσια των περικοπών για να σωθεί η εταιρία πρέπει να την απαλλάξουν από τα καθήκοντά της. Μαύρο.
Ώρα 7:45 κτυπάει το τηλέφωνο του Χάρη .Είναι η μάνα του. Κλαίει .Ο μπαμπάς πέθανε .Ήταν σε λίστα αναμονής για εγχείρηση καρδιάς εδώ και 2 μήνες .Μαύρο.
Ώρα 8:45 κτυπάει το κουδούνι του σπιτιού του Γεράσιμου. Κλητήρας ,δήθεν στεναχωρημένος, του δίνει το χαρτί της κατάσχεσης του σπιτιού του γιατί δεν πλήρωνε τις δόσεις του δανείου. Μαύρο.
Ώρα 9:45 συλλαμβάνεται ο Γιάννης σε ειρηνική διαδήλωση των καθηγητών .Με τη κατηγορία της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς ,κινδυνεύει να τεθεί σε αργία .Μαύρο. 
Ώρα 10:45 κόβεται το σήμα της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου της ΕΡΤ .Ο Νίκος και η Μαρία απολύθηκαν και έχουν και τρία παιδιά .Μαύρο. Πέντε λεπτά αργότερα. Ώρα 11:50 . Οι εννιά φίλοι , η Γεωργία ,ο Γιάννης ,η Λένα , ο Σπύρος, η Αντιγόνη ,ο Χάρης, ο Γεράσιμος, ο Νίκος και η Μαρία ακόμα κοιτάνε τη μαύρη οθόνη. Βλέπουν τη σκιά τους πάνω της. Αυτό ήτανε λοιπόν; Τελειώσανε όλα. Έτσι όπως κόπηκε το σήμα εντελώς ξαφνικά, έτσι και επανέρχεται. Κάτι περίεργο συμβαίνει. Στην οθόνη ένας παρουσιαστής της ΝΕΤ εξηγεί ότι οι εργαζόμενοι του καναλιού είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν ανοιχτή τη δημόσια τηλεόραση. Ζητάει τη συμπαράσταση του κόσμου. Και οι εννιά νιώθουν να τους τυφλώνουν χρώματα .Φως. Μέσα σε λίγα λεπτά έχουν ετοιμαστεί και φεύγουν από το σπίτι τους για να πάνε στο τόπο που σήμερα συμβαίνουν μαγικά .Αφήνουν όλοι ανοικτή τη τηλεόραση πίσω τους ,να παίζει. Φοβούνται να αντικρύσουν ξανά εκείνο το μαύρο. Φτάνουν στο ραδιομέγαρο .Κόσμος πολύς και διάφορος .Νέα παιδιά ,εργαζόμενοι ,γέροι ,πραγματικά πολλοί γέροι .Η Μάνια Παπαδημητρίου έχει πιάσει το πιάνο και όλοι τραγουδάνε Θεοδωράκη, Χατζηδάκη και Λοΐζο . Ελλάδα είσαι εδώ. Μετά από καιρό είσαι πάλι εδώ.
Σε λίγο έχουν ανταμώσει και οι εννιά φίλοι : η Γεωργία ,ο Γιάννης ,η Λένα , ο Σπύρος, η Αντιγόνη ,ο Χάρης, ο Γεράσιμος, ο Νίκος και η Μαρία. Αγκαλιάζονται ,κοιτιούνται στα μάτια. Έχουν όλοι συγχωρεθεί μεταξύ τους και αυτό το ξέρουν καλά. Οι ενοχές όμως είναι ακόμα εκεί. Έχουν μετανιώσει για πολλά από αυτά που είπαν ή σκέφτηκαν για τους άλλους, και ας ήτανε και φίλοι . Είχαν πει ,για το Γιάννη που ήθελε να απεργήσει , ότι δεν σέβεται την αγωνία των μαθητών που θα δίνανε πανελλαδικές . Ότι για 2 ώρες δουλειάς παραπάνω δε λογάριαζε τίποτα. «Οι καθηγητές εργάζονται λίγο σε σχέση με τους υπόλοιπους » Και πιστέψανε τη κυβέρνηση ότι νοιάζεται για τους μαθητές όταν επιστράτευσε τους καθηγητές. Και δεν πιστέψανε το Γιάννη που ζει για τα παιδιά. Τώρα ο Γιάννης είναι ακόμα επιστρατευμένος και αφοπλισμένος και η Λένα πρέπει να διαλύσει την οικογένειά της λόγω της υποχρεωτικής μετάθεσης που πήρε για την επαρχία.
Για τη Γεωργία που έχει οργώσει την Ελλάδα από άκρη σε άκρη .κανείς δεν στεναχωρήθηκε ,όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι δεν θα ξαναγίνει καμία πρόσληψη αναπληρωτών ,και ότι έτσι θα κάνει οικονομία για να βοηθήσει τη χώρα να βγει από τη κρίση. «Έτσι και αλλιώς αναπληρώτρια είναι. Η μη επαναπρόσληψη δεν είναι απόλυση» είπανε ,και το τακτοποίησαν μέσα τους και αυτό.
Για το Σπύρο που αναγκάστηκε να κλείσει τη μικρή του επιχείρηση έλεγαν ότι είναι λαμόγιο. Ότι κλέβει την εφορία και το ΙΚΑ παρόλο που αυτός εξηγούσε ,με ντροπή , στους φίλους του ότι δεν βγαίνει αλλιώς. Και τους έλεγε την αλήθεια ότι κρατάει την επιχείρηση ανοικτή μόνο για να μην βρεθούν χωρίς δουλειά οι υπάλληλοί του και αυτοί ,μόνο κάνανε, ότι τον πιστεύανε.
Για την Αντιγόνη είχανε πει ότι είναι υψηλόμισθη και ότι βάζει πάνω από όλα τη καριέρα της και τα λεφτά γι’ αυτό και είχε απομακρυνθεί από τη παρέα τώρα τελευταία. Κανείς δεν ήξερε ότι έκανε ότι μπορούσε για να κρατήσει τη δουλειά της .Με απλήρωτες υπερωρίες και δουλειά και το Σαββατοκύριακο. Ότι ,επίσης, είχε υποστεί τεράστιες μειώσεις στις απολαβές της.
Για το Χάρη έλεγαν ότι έπρεπε να βάλει τον πατέρα του να εγχειριστεί σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο και να μην περιμένει το δημόσιο. Ότι δεν νοιάζεται και ότι κάνει οικονομία. Ο Χάρης όμως προσπάθησε να πάρει ,μέχρι και δάνειο, για να φροντίσει τον πατέρα του αλλά καμία τράπεζα δεν του έδινε με μισθό 750 ευρώ .Και αφαιρούσε μια μια τις μέρες μέχρι την εγχείρηση. Δεν πρόλαβε όμως να τις αφαιρέσει όλες.
Για το Γεράσιμο είχαν σκεφτεί ότι δεν έπρεπε να έχει ανοιχτεί παίρνοντας τόσο μεγάλο δάνειο για να αγοράσει σπίτι. Όμως ο Γεράσιμος τα είχε υπολογίσει όλα με στυλό και με χαρτί. Που να ήξερε ότι θα δεχότανε τέτοια μείωση στο μισθό ,και αυτός και η γυναίκα του ,που δεν θα του έφταναν να πληρώσει τη δόση;
Για το Νίκο και τη Μαρία λέγανε, καιρό τώρα, ότι έχουν διοριστεί στην ΕΡΤ με πολιτικό βύσμα και ότι γενικά όσοι δουλεύουνε εκεί είναι διεφθαρμένοι ,ότι οι αμοιβές τους είναι προκλητικές και ότι μόνο απεργίες ξέρουν να κάνουν. Παρά το γεγονός ότι όντως με μέσο προσλήφθηκαν ,εκείνοι, αγαπούσαν τη δουλειά τους και την τιμούσαν με το παραπάνω .Φυσικά οι αμοιβές τους ήταν πολύ μικρότερες από αυτές που κάποιοι ,σκοπίμως. διέδιδαν ότι είναι. Λίγη ώρα μετά επικρατεί ,ξαφνικά, σιωπή στην αίθουσα του ραδιομεγάρου.
Στις οθόνες εμφανίζεται ο αρμόδιος υπουργός για τα ΜΜΕ και ανάμεσα στα άλλα λέει : «κανείς δεν σκέφτηκε τόσο καιρό τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα που ξαφνικά έχασαν τη δουλειά τους ,και είναι απαράδεκτο να υποστηρίζονται μόνο οι εργαζόμενοι στο άντρο της διαφθοράς που είναι η αμαρτωλή ΕΡΤ » Οι εννέα φίλοι κοιτάζονται στα μάτια και χαμογελούν με νόημα .Ξέρουν. Τώρα ξέρουν. Ίσως αυτό το μαύρο που είδαν στις οθόνες τους ,κάποιες ώρες πριν ,να είναι αυτό που διόγκωσε τις κόρες των ματιών τους ώστε μετά να βρει είσοδο όλο αυτό το φως . Ίσως αυτό το μαύρο είναι του τούνελ της μετάβασης από το «εγώ» στο «εμείς», από το «θα τα καταφέρω μόνος μου» στο «μόνο μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε». Μετά από αυτό το μικρό ανοιγοκλείσιμο των ματιών ,για τους εννέα φίλους, τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Βλέπουν ,πλέον, τα ίδια πράγματα με άλλα μάτια. Ξέρουν πολύ καλά, ότι από σήμερα και μετά , κανείς δεν πρόκειται να τους ξαναπαγιδέψει χρησιμοποιώντας τον κοινωνικό αυτοματισμό. Θέλουν να ακουστεί παντού ότι η δουλειά είναι δικαίωμα και όχι πολυτέλεια. Θα ξέρουν πολύ καλά ότι όταν απολύεται κόσμος μαζικά στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα την ευθύνη την έχει η εφαρμοζόμενη πολιτική της κυβέρνησης . Ποτέ δεν μπορεί να φταίει ένας εργαζόμενος , όταν χάνει τη δουλειά του κάποιος άλλος. Δεν πρόκειται ποτέ να πουν ξανά το «καλά τους κάνουν » γιατί “τη μαχαιριά στον αδελφό δεν την αντέχει η μάνα”. Θα κλείσουν τα αυτιά στις Ερινύες που θα τους λένε να μισούν κάποιους επειδή έχουν εργασία ή επειδή αμείβονται καλύτερα από αυτούς. Δεν πρόκειται ποτέ να πουν ξανά «γιατί να υποστηρίξω τώρα αυτό το κλάδο όταν το δικό μας κλάδο κανείς δεν τον έχει υποστηρίξει ; ». Δεν θα ξανακρατήσουν το στόμα τους κλειστό ,όταν νιώθουν ότι κάποιοι αδικούνται , μόνο και μόνο για να μην βρουν τον μπελά τους. Δεν πρόκειται να τσουβαλιάσουν ξανά όλους τους εργαζόμενους ενός κλάδου χαρακτηρίζοντας ολόκληρο το κλάδο. Ξέρουν πλέον πολύ καλά ότι αν πετάξεις κάποιους άλλους βορά στο τέρας ,την επόμενη φορά ,το τέρας θα έρθει για σένα. Έχουν καταλάβει ότι ο μόνος τρόπος για να διαφυλάξεις τη ψυχική σου ισορροπία είναι να συμμετέχεις στα πράγματα και να προσπαθείς να τα καθορίσεις. Ότι όσο μένεις εκτός τόσο περισσότερο νιώθεις αδύναμος και οδηγείσαι στη θλίψη. Ο θυμός ,αρχικά, και μετά η δράση είναι η μοναδική λύση. Είναι αποφασισμένοι να κατεβάσουν τις διαχωριστικές ταμπέλες του τύπου : ιδιωτικοί υπάλληλοι ,δημόσιοι υπάλληλοι , αυτοαπασχολούμενοι, μικροεπιχειρηματίες, μόνιμοι , ασεπίτες , αναπληρωτές ,ωρομίσθιοι και να υψώσουν μια ,μόνο, μεγάλη σημαία που θα λέει «εργαζόμενοι». Είναι πλέον πεπεισμένοι ότι δεν υπάρχει ατομική σωτηρία ,μόνο συλλογική.Η ώρα έχει πάει αργά .Κανείς δε λέει να φύγει. Ξαφνικά κάτι ακούγεται .Ο κόσμος αρχίζει να τρέχει έξω από την αίθουσα του ραδιομεγάρου .Οι προβολείς είναι εκτυφλωτικοί ή μήπως δεν φταίνε αυτοί για όλο αυτό το φως ; Ο Βασίλης ο Λέκκας τραγουδάει παρέα με το Θεοδωράκη και τον Ελύτη : “Της δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ “.Να λοιπόν από που έβγαινε το φώς. Από τα μάτια και των εννιά φίλων τρέχουν δάκρυα. Κανείς τους δεν σκέφτεται να τα σκουπίσει.’’ Άστα να τρέξουνε .Θα τα στεγνώσει ο ήλιος που βγήκε ,έτσι ξαφνικά , μέσα από το μαύρο ‘’.

Πηγή: Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός http://www.alfavita.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Συνήγορος του Πολίτη: «Η φτώχεια απειλεί τα ανθρώπινα δικαιώματα»

«Θεμελιώδη δικαιώματα, όπως αυτό της προστασίας της ζωής, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της ασφάλειας, απειλούνται λόγω της εξαπλούμενης φτώχειας και της διάσπασης του κοινωνικού ιστού» υπογραμμίζει ο Συνήγορος του Πολίτη, με... αφορμή την παγκόσμια ημέρα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η Ανεξάρτητη Αρχή επισημαίνει ότι η επέτειος της υπογραφής της παγκόσμιας διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου τονίζει την ιδιαίτερη σημασία που έχει η προστασία και ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για όλες τις ομάδες του πληθυσμού, ιδίως για τις πιο ευάλωτες που έχουν κατά κύριο λόγο πληγεί από την κρίση. Ο Συνήγορος του Πολίτη δηλώνει ότι «παρακολουθεί με ιδιαίτερη ανησυχία τη ραγδαία περιθωριοποίηση τμημάτων της κοινωνίας, αλλά και την ιδιαίτερη έξαρση των βίαιων περιστατικών εις βάρος μελών ομάδων που δαιμονοποιούνται λόγω κάποιας ιδιαιτερότητας και θα αναλάβει άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του επικίνδυνου φαινομένου από τη συντεταγμένη Πολιτεία». Η φετινή επέτειος είναι αφιερωμένη στα δικαιώματα των κρατουμένων, η κατάσταση των οποίων επιδεινώνεται και λόγω της κρίσης. Η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τιμάται στις 10 Δεκεμβρίου, σε ανάμνηση της υπογραφής της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ στις 10 Δεκεμβρίου 1948. Οραμα των εμπνευστών της, ένας κόσμος με δικαιώματα και ελευθερίες χωρίς διακρίσεις... Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....