Η λίστα των ευρωπαϊκών χωρών με τους περισσότερους bullies

Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, η χώρα που παρουσιάζει τα υψηλότερα ποσοστά σχολικού εκφοβισμού είναι η Αυστρία, σύμφωνα με μία πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.
Οι συντάκτες της έκθεσης του ΟΟΣΑ χρησιμοποίησαν στοιχεία από μία έρευνα του 2009 - 2010 σε μαθητές (Health Behavior In School-aged Children, έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας), στην οποία οι ερευνητές ρώτησαν αγόρια και κορίτσια ηλικίας 11, 13 και 15 ετών εάν έχουν πέσει θύματα bullying στο σχολείο, τουλάχιστον δύο φορές τους τελευταίους μήνες.
Από την έρευνα προέκυψε, ότι κατά μέσο όρο το 11% των αγοριών ανέφερε ότι δέχθηκε εκφοβισμό. Ωστόσο, στην Αυστρία η αναλογία ήταν το ένα στα πέντε αγόρια -το υψηλότερο ποσοστό- ενώ η Σουηδία είχε το χαμηλότερο ποσοστό (4%). Στην Ελλάδα, ο μέσος όρος ήταν 10%.
Τα κορίτσια σχεδόν σε όλες τις χώρες ανέφεραν σημαντικά λιγότερα περιστατικά εκφοβισμού, συγκριτικά με τα αγόρια. Ωστόσο, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι η έρευνα έγινε την περίοδο 2009-2010, οπότε είναι πιθανό να μην καλύπτει τις περιπτώσεις cyberbullying. Όπως σημειώνει το Quartz, άλλη έρευνα του 2013 που έγινε στη Σουηδία διαπίστωσε ότι τα κορίτσια είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν περιστατικά cyberbullying.
Η πλήρης μελέτη, που δημοσιεύθηκε το 2012, σημειώνει ακόμα ότι οι αναφορές για περιστατικά εκφοβισμού μειώνονται καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν - από μέσο όρο 13% στα 11χρονα σε 9% στα 15χρονα. Ωστόσο, οι έφηβοι φαίνεται πως παραδέχονται πιο εύκολα ότι έχουν ασκήσει οι ίδιοι bullying, καθώς μεγαλώνουν. Η έρευνα τούς ρώτησε αν έχουν εκφοβίσει άλλους: το 8% των 11χρονων απάντησε «ναι» κατά μέσο όρο, ποσοστό που αυξήθηκε σε 12% για τα 15χρονα.

Πηγή: www.lifo.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

ΟΟΣΑ: Το 40% των ασθενειών στις χώρες του Οργανισμού σχετίζονται με την ψυχική υγεία

Το 30% έως 40% όλων των ασθενειών και αναπηρίας στις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ ) σχετίζονται με την ψυχική υγεία.
Αυτό αναφέρεται σε πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ που τιτλοφορείται «Κατάλληλο μυαλό, κατάλληλη εργασία – Από τη θεωρία στην πράξη για την Ψυχική Υγεία και την εργασία».
Στην έκθεση υπάρχει η εκτίμηση πως το συνολικό κόστος από τα συγκεκριμένα προβλήματα ανέρχεται στο 3,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) των ευρωπαϊκών χωρών.
Για την Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται σε ετήσιο κόστος που ανέρχεται σε πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ, που ισοδυναμεί σχεδόν με το ποσό που αναζητεί η κυβέρνηση, για να εξοφλήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις της για τον Μάρτιο.
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί του ΟΟΣΑ, οι υπηρεσίες Υγείας και απασχόλησης σε όλες τις χώρες πρέπει να παρεμβαίνουν έγκαιρα ώστε να διασφαλίζεται ότι άτομα με ψυχικά νοσήματα μπορούν να βρουν δουλειά και να παραμείνουν στην εργασία σε βάθος χρόνου.
Είναι αυτονόητο πως εκτός από το οικονομικό, το προσωπικό κόστος για τους ψυχικά ασθενείς είναι πολύ μεγάλο, καθώς ακόμη και άνθρωποι με ήπιες έως μέτριες διαταραχές, όπως άγχος ή κατάθλιψη, αντιμετωπίζουν δύο φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να μείνουν άνεργοι, ενώ έχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να βιώσουν συνθήκες φτώχειας και κοινωνικής περιθωριοποίησης.

Υψηλό το τίμημα για τους πάσχοντες
«Τα θέματα Ψυχικής Υγείας οδηγούν σε ένα υψηλό τίμημα για τους πάσχοντες και τις οικογένειές τους, για τους εργοδότες και την οικονομία» σχολίασε ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ Angel Gurria και πρόσθεσε: «Οι πολιτικοί αντιδρούν με καθυστέρηση στο θέμα. Απαιτείται ισχυρή πολιτική ηγεσία, προκειμένου να υπάρξει μεταρρύθμιση και αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού θέματος.

Το στίγμα παραμένει
Παρά το ότι το πρόβλημα αναγνωρίζεται πλέον όλο και περισσότερο στις σύγχρονες κοινωνίες, το στίγμα γύρω από τις ψυχικές παθήσεις παραμένει.
Η έγκαιρη παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας. Η εμπειρία δείχνει ότι στις περισσότερες χώρες μπορεί να χρειαστεί περισσότερο από μία δεκαετία από την εκδήλωση της ασθένειας και την έναρξη της κατάλληλης θεραπείας».
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το γεγονός είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς η απουσία κατάλληλης αγωγής παρατηρείται πιο συχνά σε νέους.
«Κάθε μέτρο που λαμβάνεται στο σχολείο ή στον χώρο εργασίας, έχει καλύτερη και μεγαλύτερης διάρκειας απόδοση, από το να περιμένει κανείς μέχρι ο πάσχων να εγκαταλείψει τη δουλειά ή την εκπαίδευσή του» υπογραμμίζουν οι επιστήμονες. «Ακόμη και έτσι, έχει διαπιστωθεί ότι η παραμονή στο σχολείο ή την εργασία αποτελεί μέρος της λύσης, εφόσον παρέχεται παράλληλα η κατάλληλη υποστήριξη».
Εν κατακλείδι, σύμφωνα με την έκθεση, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα αποτελεί η αναντιστοιχία μεταξύ των αναγκών που έχουν οι πάσχοντες και των παρεχομένων υπηρεσιών.

Πηγή: http://www.onmed.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Έλληνες οι πιο σκληρά εργαζόμενοι στην Ευρώπη

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ που δημοσιέυει η Statista, οι πιο σκληρά εργαζόμενοι της Ευρώπης είναι οι Έλληνες.
Πρώτοι στις λίστες και στην βαριά δουλειά αλλά και στις εργατοώρες, οι Έλληνες δείχνουν ότι εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο.
Συγκεκριμένα, η έρευνα έδειξε ότι οι Έλληνες οι οποίοι βρίσκονται στην πρώτη θέση της λίστας, δουλεύουν 43 ώρες την εβδομάδα, με τους Πορτογάλους και τους Ισπανούς να ακολουθούν με 39.3 και 38, αντίστοιχα.
Τις λιγότερες ώρες την εβδομάδα φαίνεται να δουλεύουν Γερμανοί και Ολλανδοί, με 35.3 και 30 ώρες αντίστοιχα.
Το σχετικό ρεπορτάζ του independent σχολιάζει σχετικά: «Πιθανώς για αυτόν τον λόγο δεν θέλουν να τιμωρηθούν άλλο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ» σημειώνει στο ρεπορτάζ του ο Independent. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Aντικαταθλιπτικά: Αυξάνεται ο αριθμός των χρηστών

Σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ, η συνταγογράφηση και η κατανάλωση αντικαταθλιπτικών τα τελευταία δέκα χρόνια στις χώρες του ΟΟΣΑ έχει διπλασιαστεί. Ποια είναι η πρωταθλήτρια χώρα;
Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των ανθρώπων που καταφεύγουν σε αντικαταθλιπτικά έχει αυξηθεί κατακόρυφα, κυρίως στις πλούσιες χώρες. Κυκλοθυμία, πονοκέφαλοι και στομαχικές διαταραχές είναι μόνο μερικές από τις καταγεγραμμένες παρενέργειες των αντικαταθλιπτικών. Η μαζική συνταγογράφηση φαρμάκων κατά της κατάθλιψης, όπως οι λεγόμενοι αναστολείς της επαναπρόσληψης της ουσίας σεροτονίνης -η έλλειψη της οποίας μπορεί να προκαλέσει, μεταξύ άλλων, κατάθλιψη- έχει οδηγήσει πολλούς ασθενείς σε κατάχρηση. Σύμφωνα μάλιστα με έκθεση του ΟΟΣΑ , η συνταγογράφηση και κατανάλωση αντικαταθλιπτικών τα τελευταία δέκα χρόνια στις χώρες του ΟΟΣΑ έχει διπλασιαστεί.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, περίπου 350 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από κατάθλιψη. Από αυτούς, η πλειοψηφία προέρχεται από χώρες με σταθερή έως ισχυρή οικονομία. Πρώτη στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών τα τελευταία δέκα χρόνια είναι η Ισλανδία. Ακολουθούν η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Δανία και η Σουηδία. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ισλανδία το 2008 σχεδόν το 30% των γυναικών ηλικίας άνω των 65 ετών έπαιρνε αντικαταθλιπτικά. Αυξητικές τάσεις παρουσιάζει η χρήση αντικαταθλιπτικών και στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου (Iσπανία, Πορτογαλία, Ιταλία), κάτι που, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, σχετίζεται με την οικονομική κρίση.
Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες πάνω σε διάφορα είδη φαρμακευτικής αγωγής κατά της κατάθλιψης, πολλά νέα φάρμακα για ελαφρές κυρίως εκφάνσεις της ασθένειας επιφέρουν μεν θετικά αποτελέσματα στους ασθενείς, λειτουργούν όμως ως ήπια ναρκωτικά.
Από την άλλη πλευρά, πολλοί ψυχίατροι εκτιμούν ότι τα ίδια αντικαταθλιπτικά φάρμακα μπορούν να έχουν άλλη επίδραση και ιδιαίτερα διαφοροποιημένες παρενέργειες σε διαφορετικούς ασθενείς. Και όπως αναφέρουν ειδικοί : «Δυστυχώς δεν υπάρχει ένα ασφαλές σύστημα πρόβλεψης της αντίδρασης του οργανισμού κάθε ασθενούς σε αυτά φάρματα».
Για την ώρα πάντως δεν μπορεί κανείς με απόλυτη σιγουριά να αποφανθεί για το ποια θεραπεία θα ταίριαζε στην περίπτωση κάθε ασθενή. Η επιλογή της κάθε θεραπείας γίνεται εμπειρικά με βάση τα συμπτώματα: ο γιατρός επιλέγει μια θεραπεία και σε περίπτωση που αυτή δεν έχει αποτελέσματα δοκιμάζει κάποια άλλη.
Αυτό που τονίζουν οι επιστήμονες είναι το να δίνεται χρόνος στη σωστή διάγνωση από τον εκάστοτε γιατρό και να πραγματοποιούνται εξετάσεις σε τακτικά χρονικά διαστήματα, ώστε να παρακολουθείται καλύτερα η πορεία του κάθε ασθενούς και οι ιδιαίτερες θεραπευτικές ανάγκες του. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί: Ενισχύστε το ασφαλιστικό

Τη στιγμή που η τρόικα και τα αρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας προχωρούν σε συνεχείς μειώσεις εργοδοτικών εισφορών με στόχο τη μείωση του εργοδοτικού κόστους με την ελπίδα ότι αυτό θα ενισχύσει την αγορά εργασίας, ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί ότι τα κράτη πρέπει να κάνουν μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση του ασφαλιστικού τους συστήματος.
Ειδικότερα, ο ΟΟΣΑ στο πανόραμά του για τις συντάξεις το 2014, τονίζει ότι η αναλογία εργαζομένων-συνταξιούχων τείνει να μειωθεί μέσα στα επόμενα 20 χρόνια από τέσσερις εργαζόμενους προς έναν συνταξιούχο 65 ετών σε άνω κατά μέσο όρο, σε έναν ή δύο εργαζόμενους προς έναν συνταξιούχο καλώντας τα μέλη του να προβλέψουν ταυτόχρονα τον μεγάλο αριθμό αποχωρήσεων από την εργασία για συνταξιοδότηση και την επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής.
Μεταξύ Φεβρουαρίου 2012 και Σεπτεμβρίου 2014, οι περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ άρχισαν μεταρρυθμίσεις σε μια προσπάθεια εξασφάλισης της βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού τους συστήματος.
Αντίθετα στην Ελλάδα από τον Ιούλιο του 2014 αποφασίστηκε η μείωση του μη μισθολογικού κόστους κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες εφάπαξ, από τον Ιούλιο του 2014. Πρόκειται για τη δεύτερη μείωση καθώς έχουν ήδη περικοπεί οι εισφορές των εργοδοτών κατά 1,4%. Με την κίνηση αυτή υλοποιείται πριν από τις αρχές του 2016 ο μνημονιακός στόχος για συνολική μείωση των εργοδοτικών εισφορών συνολικά κατά 5%.
H μείωση των εισφορών θα αφαιρέσει ετησίως από τον ΟΑΕΔ πόρους 350 εκατ. ευρώ. Η καθαρή απώλεια για το υπόλοιπο του 2014 –από την ημερομηνία εφαρμογής του μέτρου– υπολογίζεται στο ποσό των 120 εκατ. ευρώ. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι τα απολεσθέντα ποσά θα καλυφθούν εν μέρει από τη δυναμική που θα προκαλέσει το μέτρο, αλλά και από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Μεταξύ Φεβρουαρίου 2012 και Σεπτεμβρίου 2014, αντίθετα με την Ελλάδα, πολλές χώρες είναι αυτές που μετέβαλαν τους φόρους που παρακρατούνται από τις συντάξεις για την αποκατάσταση της ισορροπίας: στη Φινλανδία, οι συντάξεις άνω των 45.000 ευρώ φορολογήθηκαν περισσότερο (+6%), ενώ η Πορτογαλία μείωσε το όριο φορολογίας των συντάξεων και αύξησε την φορολογία στα υψηλότερα εισοδήματα.
Οι εισφορές αυξήθηκαν επίσης, για παράδειγμα στο Κεμπέκ από 9,9% το 2011 στο 10,8% το 2017, η Γαλλία τις αύξησε κατά 0,3% για τους εργοδότες και τους εργαζόμενους έως το 2017, η Φινλανδία κατά 0,4% κάθε χρόνο μεταξύ 2011 και 2016 για τον ιδιωτικό τομέα. Άλλες χώρες πειραματίστηκαν με την αναπροσαρμογή των συντάξεων: η Φινλανδία την περιόρισε στο 0,4% το 2015, η Γαλλία την μετέθεσε από τον Απρίλιο στον Οκτώβριο. Η Ελλάδα από την πλευρά της πάγωσε την τιμαριθμική αναπροσαρμογή μεταξύ 2011 και 2015. Άλλος ενεργοποιημένος μοχλός, ο "πιο αμφιλεγόμενος", το ηλικιακό όριο για τη συνταξιοδότηση, το οποίο όλο και περισσότερες χώρες αυξάνουν. Οι Πολωνοί θα πρέπει κατά συνέπεια να εργάζονται μέχρι τα 67 τους χρόνια από το 2020 (2040 για τις Πολωνές), οι Καναδοί έως τα 67 τους από το 2029, οι Ιρλανδοί έως τα 68 μετά το 2028.
Όσον αφορά τις κοινωνικές δαπάνες και εκεί το ποσοστό κοινωνικών δαπανών που καταλήγει στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα είναι μόλις 10% στην Ελλάδα και είναι το δεύτερο χαμηλότερο μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ εκτός από την Τουρκία, σύμφωνα με σχετική μελέτη του ΚΕΠΕ που παρουσιάστηκε.
Η Ελλάδα σημείωσε την ταχύτερη μείωση των κρατικών δαπανών για κοινωνική περίθαλψη τα τελευταία χρόνια μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, αφού οι δαπάνες μειώθηκαν (ως ποσοστό του ΑΕΠ) κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2012, υποχωρώντας στο 25,7% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα κατέχει την 9η θέση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και αρκετά πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (22% του ΑΕΠ το 2014), ενώ η Γαλλία είναι η πρωταθλήτρια, όσον αφορά το μέγεθος του κοινωνικού της κράτους αφού οι σχετικές δαπάνες υπερβαίνουν το 31% του ΑΕΠ. Κατά μέσο όρο, οι χώρες του ΟΟΣΑ δαπανούν περισσότερα χρήματα για επιδόματα (12,3% του ΑΕΠ), από ότι για υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας (8,6% του ΑΕΠ). Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στις αγγλοσαξονικές χώρες και στις χώρες του ΟΟΣΑ εκτός Ευρώπης είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με τις χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης, αφού κυμαίνεται στο 25%-40%.

Πηγή: http://www.newsbomb.gr/ - Της Μαρίνας Πρωτονοταρίου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ζούμε περισσότερο αλλά αντιμετωπίζουμε μεγαλύτερες ανισότητες

Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν επιτύχει σημαντική πρόοδο όσον αφορά στη δημόσια υγεία, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες ανισότητες όσον αφορά στην κατάσταση της υγείας, τόσο μεταξύ των χωρών, όσο και στο εσωτερικό τους.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της νέας έκθεσης του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Η Υγεία με μια ματιά: Ευρώπη 2014», που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη (03/12).
Το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) αυξήθηκε περισσότερο από πέντε έτη κατά μέσο όρο από το 1990 και μετά, αν και η διαφορά μεταξύ των χωρών με το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία) και το χαμηλότερο (Λιθουανία, Λετονία, Βουλγαρία) παραμένει περίπου στα οκτώ έτη.
Εξακολουθούν επίσης, να υπάρχουν μεγάλες ανισότητες στο εσωτερικό των χωρών: τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης και εισοδήματος απολαμβάνουν καλύτερη υγεία και ζουν περισσότερα χρόνια από εκείνους που βρίσκονται σε πιο μειονεκτική θέση.
Αναλυτικότερα, το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση στα κράτη μέλη της ΕΕ, αυξήθηκε κατά περισσότερο από πέντε χρόνια μεταξύ του 1990 και του 2012 φτάνοντας τα 79,2 έτη. Το προσδόκιμο ζωής στην ηλικία των 65 ετών αυξήθηκε επίσης σημαντικά, κατά μέσο όρο στα 20,4 χρόνια για τις γυναίκες και 16,8 έτη για τους άνδρες στην ΕΕ το 2012. Το προσδόκιμο ζωής στην ηλικία των 65 ετών κατά τη γέννηση, ποικίλλει περίπου κατά πέντε έτη μεταξύ των χωρών με το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής και το χαμηλότερο.
Οι άνδρες και οι γυναίκες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο είναι πιθανό να ζήσουν περισσότερα χρόνια και να έχουν καλύτερη υγεία. Κατά μέσο όρο στις χώρες της ΕΕ, οι γυναίκες ζουν έξι χρόνια περισσότερο από τους άνδρες.

Στα προ κρίσης επίπεδα οι αυτοκτονίες
Η έκθεση επισημαίνει τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στην υγεία. Όπως αναφέρει, η κρίση είχε ανάμικτο αντίκτυπο στην υγεία του πληθυσμού και στη θνησιμότητα. Ενώ τα ποσοστά αυτοκτονιών αυξήθηκαν ελαφρά στην αρχή της κρίσης, τώρα φαίνεται να έχουν επιστρέψει στα επίπεδα προ της κρίσης.
Η θνησιμότητα από ατυχήματα με τα μεταφορικά μέσα μειώθηκε ταχύτερα κατά τα έτη που ακολούθησαν την κρίση, σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Η έκθεση του πληθυσμού στην ατμοσφαιρική ρύπανση μειώθηκε επίσης μετά την κρίση, αν και ορισμένοι ατμοσφαιρικοί ρύποι φαίνεται ότι έχουν αυξηθεί από τότε.
Η οικονομική κρίση ενδέχεται να έχει επίσης συμβάλει στη μακροπρόθεσμη αύξηση της παχυσαρκίας. Ένας στους έξι ενήλικες κατά μέσο όρο στα κράτη μέλη της ΕΕ ήταν υπέρβαρος το 2012, δηλαδή παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την αναλογία ένας στους οκτώ το 2002. Στοιχεία από ορισμένες χώρες δείχνουν τη σχέση μεταξύ οικονομικού κινδύνου και παχυσαρκίας: ανεξαρτήτως εισοδήματος ή πλούτου, οι άνθρωποι που διανύουν περιόδους με οικονομικά προβλήματα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο. Η παχυσαρκία τείνει να είναι πιο συνηθισμένη ανάμεσα στις μειονεκτούσες ομάδες.

Μείωση στις δαπάνες για την υγεία
Εξάλλου, οι δαπάνες στον τομέα της υγείας μειώθηκαν ή επιβραδύνθηκαν μετά την οικονομική κρίση. Μεταξύ 2009 και 2012, οι δαπάνες για την υγεία σε πραγματικούς όρους (προσαρμοσμένες με βάση τον πληθωρισμό), μειώθηκαν στις μισές χώρες της ΕΕ και επιβραδύνθηκαν σημαντικά στις υπόλοιπες.
Κατά μέσο όρο, οι δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν κατά 0,6% ετησίως, σε σύγκριση με μέση ετήσια αύξηση 4,7% μεταξύ 2000 και 2009. Αυτό οφείλεται σε περικοπές στους μισθούς και στο εργατικό δυναμικό του τομέα της υγείας, σε μειώσεις των αμοιβών που καταβάλλονται σε παρόχους υπηρεσιών υγείας, στις χαμηλότερες τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων και στην αυξημένη συμμετοχή του ασφαλισμένου.
Ενώ οι δαπάνες στον τομέα της υγείας αυξήθηκαν, κατά ένα μικρό ποσοστό το 2012 σε αρκετές χώρες (π.χ. στην Αυστρία, τη Γερμανία και την Πολωνία), συνέχισαν να μειώνονται στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, καθώς και στην Τσεχική Δημοκρατία και την Ουγγαρία.
Η έκθεση επισημαίνει επίσης, ότι οι περισσότερες χώρες της ΕΕ έχουν διατηρήσει την καθολική (ή σχεδόν καθολική) κάλυψη για ένα σύνολο βασικών υπηρεσιών υγείας, με εξαίρεση τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου αναφέρεται, ότι «ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού δεν είναι ασφαλισμένο». Ωστόσο, και σε αυτές τις χώρες υπογραμμίζεται, ότι έχουν ληφθεί μέτρα για την κάλυψη των ανασφάλιστων.
Ο αριθμός γιατρών και νοσοκόμων ανά κάτοικο συνέχισε να αυξάνεται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, μολονότι υπάρχουν ανησυχίες όσον αφορά στην έλλειψη ορισμένων ειδικοτήτων, όπως γενικών ιατρών, σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές. Κατά μέσο όρο στις χώρες της ΕΕ, ο αριθμός των γιατρών ανά κάτοικο, αυξήθηκε από 2,9 ιατρούς ανά 1.000κατοίκους το 2000 σε 3,4 το 2012. Η αύξηση αυτή ήταν ιδιαίτερα ταχεία στην Ελλάδα (ως επί το πλείστον πριν από την οικονομική κρίση) και στη Βρετανία. Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, η πυκνότητα των γιατρών είναι μεγαλύτερη στις αστικές περιοχές.
Τονίζεται ακόμη, ότι οι μεγάλες περίοδοι αναμονής για τις υπηρεσίες υγείας είναι ένα σημαντικό ζήτημα πολιτικής σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου παρουσιάζονται μεγάλες διακυμάνσεις στο χρόνο αναμονής για μη επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις. Η πρόοδος στην θεραπεία θανατηφόρων παθήσεων, όπως η καρδιακή προσβολή, τα εγκεφαλικά επεισόδια και ο καρκίνος, έχει οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά μέσο όρο, τα ποσοστά θνησιμότητας ύστερα από την εισαγωγή σε νοσοκομείο για καρδιακή προσβολή μειώθηκαν κατά 40% μεταξύ 2000 και 2011 και για εγκεφαλικό επεισόδιο η μείωση ξεπέρασε το 20%.
Τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο έχουν βελτιωθεί στις περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, του καρκίνου του μαστού και του παχέος εντέρου και του ορθού. Η ποιότητα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης έχει επίσης βελτιωθεί στις περισσότερες χώρες, κάτι που φαίνεται από τη μείωση της νοσηλείας για χρόνιες παθήσεις όπως το άσθμα και ο διαβήτης.
Η έκθεση εκτιμά, τέλος, ότι η γήρανση του πληθυσμού θα εξακολουθήσει να οδηγεί σε αυξημένες απαιτήσεις στα συστήματα υγείας και μακροχρόνιας περίθαλψης μέσα στα επόμενα χρόνια. Όπως αναφέρεται, «εν μέσω αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών, η πρόκληση θα είναι να διατηρηθεί η πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας περίθαλψη για το σύνολο του πληθυσμού σε προσιτές τιμές».

Πηγή: ΑΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Θα συνεχιστεί η "αιμορραγία" των μισθών

Την πλήρη ανατροπή της δομής της εγχώριας αγοράς εργασίας και των ποιοτικών στοιχείων της ανεργίας, καταγράφει στην Έκθεση του ο ΟΟΣΑ, επισημαίνοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι τα δομικά χαρακτηριστικά της ανεργίας- δηλαδή η ένδειξη της μονιμότητας της- θα συνεχίσουν να αυξάνονται τα επόμενα χρόνια!
Σύμφωνα με τον Οργανισμό, ενώ τα γενικά ποσοστά της ανεργίας θα υποχωρήσουν το 2016 στα ούτως ή άλλως υψηλά επίπεδα του 24,1%, η διαρθρωτική ανεργία- δηλαδή η ανεργία που οφείλεται στις δομές της οικονομίας και της αγοράς εργασίας- θα συνεχίσει να αυξάνεται, φτάνοντας στο 17,5% από 14,1% το 2010! Σε χειρότερη κατάσταση είναι μόνο η Ισπανία, η οποία όμως από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 "υποφέρει" από υψηλή ανεργία.
Επί της ουσίας, ο ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει τους φόβους εγχώριων και ξένων αναλυτών για τη ζημιά που έχει προκαλέσει το "ξεχαρβάλωμα" των εργασιακών σχέσεων και η μακροχρόνια ύφεση, ζημιά που δεν μπορεί να αποκατασταθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, διατηρώντας τα γενικά ποσοστά ανεργίας επί μακρόν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Προκειμένου να αντιληφθεί κανείς τι ακριβώς έχει συμβεί την τελευταία 5ετία στην αγορά εργασίας, αρκεί να ανατρέξει στα επιμέρους στοιχεία της ίδιας Έκθεσης του ΟΟΣΑ, που δείχνουν ότι ο μέσος όρος διαρθρωτικής ανεργίας την περίοδο 1990- 1999 ήταν 9,7% και την περίοδο 2000- 2009 ήταν 11,2%. Το ισχυρότερο σοκ προκαλούν οι αντίστοιχες μετρήσεις στο σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης, όπου η διαρθρωτική ανεργία διαμορφώνεται μόλις στο 9,6% και μάλιστα με μια... αξιοζήλευτη σταθερότητα από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας.
Απογοητευτικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν στις κατά κεφαλήν αμοιβές των εργαζομένων, αφού παρά την... ανάπτυξη, αυτές θα συνεχίσουν να μειώνονται. Μετά από το καταστροφικό 2013, όπου οι αμοιβές μειώθηκαν κατά 6,6% (είχε προηγηθεί η μείωση τους κατά 2,6% το 2010, κατά 3,4% το 2011 και κατά 3,7% το 2012), για φέτος ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι ο ρυθμός μείωσης θα υποχωρήσει στο 2,9%, ενώ για το 2015 και το 2016 προβλέπει την περαιτέρω μείωση των αμοιβών κατά 1,2% και 0,4% αντιστοίχως. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι στο τέλος του 2016 το μοναδιαίο κόστος εργασίας θα έχει μειωθεί κατά 20,3%.

Πηγή: www.iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Στην Ελλάδα η μεγαλύτερη μείωση κοινωνικών δαπανών

Ανατροπή στα στερεότυπα δείχνει νέα έκθεση του ΟΟΣΑ για τις κοινωνικές δαπάνες στις χώρες-μέλη του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι ΗΠΑ δαπανούν περισσότερα απ' ότι ο Καναδάς, η Γερμανία δαπανά περισσότερα από την Ελλάδα, ενώ η Νορβηγία είναι η πιο... τσιγκούνα της Ευρώπης.
Τις κορυφαίες θέσεις στην Ευρώπη σε δαπάνες κατέχουν η Γαλλία, το Βέλγιο, η Φινλανδία και η Δανία.
Τα δεδομένα του Οργανισμού παρακολουθούν τις κρατικές δαπάνες τη δημόσια υγεία, τις συντάξεις και άλλες μορφές κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τις ιδιωτικές μορφές κοινωνιών δαπανών όπως οι ομαδικές ασφαλίσεις υγείας και οι μη-κρατικές συντάξεις.
Όπως προκύπτει από την έκθεση του Οργανισμού, ορισμένες χώρες μείωσαν δραστικά τις κοινωνικές τους δαπάνες, ιδιαίτερα στην Εσθονία, την Ιρλανδία, την Ουγγαρία, την Ελλάδα, τον Καναδά, τη Βρετανία και τη Γερμανία.
Ο ΟΟΣΑ σημειώνει πως η Ελλάδα μείωσε το ποσοστό των κοινωνιών δαπανών κατά σχεδόν 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε δυο χρόνια (από το 2012), καταγράφοντας την ταχύτερη μείωση δαπανών από όλες τις χώρες που εξετάστηκαν.
Μόνο η Ουγγαρία έχει μειώσει το ποσό των δαπανών σε επίπεδο χαμηλότερο αυτών του 2007, ενώ Καναδάς, Γερμανία, Ισραήλ και Πολωνία κινούνται γύρω στα επίπεδα του 2007.

ΠΗΓΗ: euro2day.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Στην Ελλάδα οι υψηλότεροι φόροι ακινήτων μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ

Την πιο βαριά φορολόγηση ακινήτων στον δυτικό κόσμο έχει η Ελλάδα, γεγονός που εκτός από την οικονομική αφαίμαξη των νοικοκυριών έχει συμβάλει και στην καταβαράθρωση της οικοδομής και της κτηματαγοράς.
Πρόκειται για το συμπέρασμα μελέτης της εταιρείας ορκωτών εκτιμητών και διαπιστευμένων συμβούλων ακίνητης περιουσίας GLP Values σχετικά με το ύψος των φόρων ακινήτων (ιδίως φόρων κατοχής) στην Ελλάδα σε σχέση με σειρά άλλων ανεπτυγμένων χωρών, αλλά και με τον ΟΟΣΑ ως σύνολο. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές της GLP, η σύγκριση, λόγω διαθεσιμότητας των στοιχείων, έγινε για το 2011. Έκτοτε οι φόροι κατοχής ακινήτων στην Ελλάδα αυξήθηκαν κι άλλο, με κορύφωση τον ΕΝΦΙΑ του 2014. Άρα τα συμπεράσματα είναι σήμερα ακόμη πιο αποκαρδιωτικά για την Ελλάδα από ό,τι το 2011.
Η μελέτη διαψεύδει επιχειρήματα όπως ότι το συνολικό φορολογικό βάρος των Ελλήνων σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ είναι μικρό. Αντιθέτως, είναι το μεγαλύτερο, ειδικά σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα και εν γένει τις οικονομικές δυνατότητες των νοικοκυριών και όπως υποστηρίζει η GLP, εκτός από τις αυξομειώσεις του ΑΕΠ, η βαριά φορολογία στους φόρους κατοχής διέλυσε την οικοδομή αφού η επίπτωση των φόρων κατοχής εκδιπλώνεται σε βάθος χρόνου σε αντίθεση με τους φόρους μεταβίβασης των οποίων η επίδραση τείνει να λαμβάνει χώρα εφάπαξ, κατόπιν, δε, να απορροφάται από την κτηματαγορά.
Όσον αφορά το βάρος των φόρων σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες των νοικοκυριών, προέκυψαν τα εξής, βάσει τριών διαφορετικών προσεγγίσεων, που πρέπει να ιδωθούν συνδυαστικά:

Α) Φόροι ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2011
Δεν υπάρχει ενιαία εικόνα. Σε σχέση με την Ελλάδα, πάντως, ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδάς έχουν μεγαλύτερο ποσοστό (%) φόρων ακινήτων και φόρων κατοχής στο (επίσημο) ΑΕΠ, αλλά μικρότερο ποσοστό συνολικών φόρων στο (επίσημο) ΑΕΠ. Από την άλλη, Γαλλία και Ην. Βασίλειο έχουν μεγαλύτερο ποσοστό φόρων ακινήτων και φόρων κατοχής στο ΑΕΠ, αλλά και μεγαλύτερο ποσοστό συνολικών φόρων στο ΑΕΠ. Επίσης, Γερμανία (ιδίως) και Πορτογαλία έχουν μεγαλύτερο ποσοστό συνολικών φόρων στο ΑΕΠ, αλλά μικρότερο ποσοστό (ιδίως η Γερμανία) φόρων ακινήτων και φόρων κατοχής στο ΑΕΠ.

Β) Διαθέσιμο εισόδημα νοικοκυριών (δηλ. μετά την αφαίρεση όλων των προσωπικών φόρων, άρα και φόρων κατοχής), σε δολάρια ΗΠΑ και σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης το 2011.
Σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ, ειδικότερα με τις ΗΠΑ, Αυστραλία, Γερμανία, Καναδά, Γαλλία, Σουηδία, Ην. Βασίλειο, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, η Ελλάδα έχει το προτελευταίο διαθέσιμο εισόδημα, ανώτερο μόνο της Πορτογαλίας. Συγκεκριμένα, ΟΟΣΑ = 23.938 δολάρια, Ελλάδα = 19.095, Πορτογαλία = 18.806. Όμως την ίδια στιγμή τα ελληνικά νοικοκυριά έχουν τα λιγότερα χρηματοοικονομικά διαθέσιμα: ΟΟΣΑ = 42.903 δολάρια, Ελλάδα = 14.004, Πορτογαλία = 29.640! Συνεπώς, οι φόροι κατοχής έχουν μεγαλύτερο βάρος στην Ελλάδα διότι συνδυάζονται με μικρότερο διαθέσιμο εισόδημα και με μικρότερα χρηματοοικονομικά διαθέσιμα, συνυπολογιζομένου του τι αγοράζουν τα ανωτέρω στην κάθε χώρα.

Γ) Συνυπολογισμός παραοικονομίας και κατανομών εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας.
Όσο μεγαλύτερη η παραοικονομία και όσο πιο άνιση η κατανομή εισοδημάτων σε σχέση με την κατανομή ακίνητης περιουσίας, τόσο μεγαλύτερο το βάρος των φόρων κατοχής για αυτούς που δεν κρύβουν εισόδημα. Συνεπώς η Ελλάδα, με 24,3% παραοικονομία (τη μεγαλύτερη στον δυτικό κόσμο) και μια ευρύτατη κατανομή ακίνητης περιουσίας (χωρίς αυτό να σημαίνει πως η κατανομή είναι ίση), επιβαρύνεται ιδιαίτερα από τους φόρους κατοχής αλλά κι από τους υπόλοιπους φόρους εν γένει, ακριβώς λόγω της παραοικονομίας.
Το συμπέρασμα και από τις τρεις προσεγγίσεις είναι πως το βάρος των φόρων κατοχής επί των ελληνικών νοικοκυριών είναι εξωπραγματικά μεγάλο, με αντίστοιχα μεγάλη συμβολή στην ύφεση της ελληνικής οικονομίας. Συνεπώς απαιτείται η δραστική μείωση αυτών των φόρων, σε συνδυασμό με πλήρη αναμόρφωση της φιλοσοφίας αυτών (π.χ. να χρηματοδοτούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση και να έχουν ανταποδοτικότητα).
Η αναλυτική εξέταση των περιπτώσεων Γαλλίας, Γερμανία και Ην. Βασιλείου προσφέρει ενδιαφέρουσες ιδέες για το πώς θα μπορούσαν οι φόροι κατοχής ακινήτων να γίνουν φόροι χρηματοδότησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, με τρόπους δηλαδή που θα εξασφαλίζουν: (α) την αυτονομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, (β) την ανταποδοτικότητα των φόρων, (γ) τη φοροδοτική ικανότητα των ιδιοκτητών ή και ενοικιαστών, καθώς στις ανωτέρω χώρες υπόλογοι για τον φόρο κατοχής είναι συχνά οι ένοικοι - ενοικιαστές και όχι οι ιδιοκτήτες. Κλειδιά εδώ είναι η αντικατάσταση φόρων κατοχής από πρόσθετους φόρους εισοδήματος, με τα ακίνητα να λειτουργούν ως «δείκτες» για την κατανομή των αντίστοιχων εσόδων στους διάφορους δήμους, καθώς και η θεσμική κατοχύρωση του δικαιώματος των δήμων να λαμβάνουν τα σχετικά ποσά.

Πηγή: metrogreece.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πτωχοκομείο της Ευρώπης η Ελλάδα

Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει πτωχοκομείο της Ευρώπης, σημειώνει η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.
Η πολιτική της λιτότητας, την οποία ακολουθεί κατ` εντολή των διεθνών δανειστών η Αθήνα, «προκάλεσε στην χώρα την πιο βαθιά και μακρά ύφεση από το τέλος του πολέμου», αναφέρει η εφημερίδα, παραπέμποντας στη μείωση κατά 25% του ελληνικού ΑΕΠ, στο κλείσιμο 250.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην εξαφάνιση ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας.
Υπενθυμίζονται επίσης η κατά το ένα τρίτο μείωση του εισοδήματος των νοικοκυριών (σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ) και οι εκτιμήσεις της Κομισιόν που θέλουν τους τέσσερις στους δέκα Έλληνες να απειλούνται από τη φτώχεια.
«Δεν αναμένεται να αλλάξει γρήγορα κάτι σε αυτό. Η Ελλάδα θα μείνει για δεκαετίες περίπτωση εξυγίανσης», παρατηρεί η Handelsblatt, επισημαίνοντας ότι το κυριότερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι σε καμία περίπτωση τα χρέη της.

Κοινωνική εξάρθρωση
«Πολύ πιο ανησυχητική είναι η κοινωνική εξάρθρωση», τονίζει η εφημερίδα, εστιάζοντας στο υψηλό ποσοστό της ανεργίας που θα παραμείνει και του χρόνου στο 27%. Η υψηλή ανεργία και η συρρίκνωση των εισοδημάτων έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στη χρηματοδότηση των συντάξεων.
«Τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρειαστούν μέχρι το 2020 επιπροσθέτως τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια ευρώ…Το 2055 η χώρα θα πρέπει να δαπανά το 24,3% του ΑΕΠ για τη χρηματοδότηση των συντάξεων. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία θα είναι 12,5%», υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.

Δεν υπάρχει ανάπτυξη με νέα λιτότητα
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, τα προβλήματα αυτά οξύνονται από την λιτότητα αλλά και το δημογραφικό, ενώ υπενθυμίζεται ότι το ποσοστό των γεννήσεων έχει μειωθεί στην Ελλάδα κατά 15% από το 2008.
«Πάνω από 150.000 έλληνες επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Πρόκειται για ένα άνευ προηγουμένου braindrain», παρατηρεί το δημοσίευμα. Αναφορικά με τα μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης που έχει εγκρίνει η ΕΚΤ, η εφημερίδα υποστηρίζει ότι δεν φτάνουν στην Ελλάδα, καθώς οι τράπεζες δεν δίνουν πιστώσεις, επειδή έχουν συσσωρεύσει πολλά τοξικά δάνεια, σημειώνει σχόλιο στη Deutsche Welle.
«Πώς θα μπορέσει η χώρα να επιστρέψει στη βιώσιμη ανάπτυξη κάτω από αυτές τις αντίξοες συνθήκες», διερωτάται η Handelsblatt.
«Σε κάθε περίπτωση όχι με νέα προγράμματα λιτότητας. Αντ` αυτών θα πρέπει η ΕΕ να βοηθήσει έτσι ώστε να ενισχυθούν με ευνοϊκά δάνεια οι κλάδοι εκείνοι της οικονομίας που είναι προσανατολισμένοι στο μέλλον». Ενδεικτικά αναφέρονται ο τουρισμός, οι μεταφορές, η φαρμακοβιομηχανία, οι περιβαλλοντικές τεχνολογίες και ο τομέας της πληροφορικής.
Μια φωτογραφία από τους δρόμους της Αθήνας αρκεί για απάντηση«Ταυτόχρονα, θα πρέπει οι Έλληνες να συνεχίσουν την πορεία των μεταρρυθμίσεων με αποφασιστικότητα», αποφαίνεται η εφημερίδα, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο θα πρέπει να προσαρμοσθεί στις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες, έτσι ώστε να μην μεταναστεύουν οι ταλαντούχοι Έλληνες στο εξωτερικό.
«Σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα θα γίνει το πτωχοκομείο και το γηροκομείο της Ευρώπης», καταλήγει η Handelsblatt.
Η ελληνική κρίση δεν έχει παρέλθει παρατηρεί το κύριο άρθρο της Handelsblatt και η Ελλάδα κινδυνεύει εάν η ΕΕ δεν ενισχύσει με στοχευμένα μέτρα την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και εάν η Αθήνα δεν συνεχίσει με αποφασιστικότητα τις μεταρρυθμίσεις.
H εφημερίδα απαριθμεί τα πεδία στα οποία έχει σημειωθεί πρόοδος, όπως την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος μετά από δεκαετίες, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στη διεθνή κατάταξη, τα βήματα βελτίωσης στο πεδίο του εκσυγχρονισμού της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης, την προοπτική θετικού προσήμου στην ανάπτυξη και τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού της Ελλάδας, που θα της επιτρέψει να επιστρέψει στην αγορές.
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει λόγο "success story“, υπενθυμίζει η εφημερίδα, σχολιάζοντας πως «όλα αυτά εκλαμβάνονται από τους Έλληνες ως καθαρή κοροϊδία», καθώς καταβάλλουν ένα υψηλό τίμημα για αυτό που ο Σόιμπλε χαρακτηρίζει «σημαντική πρόοδο».

Πηγή: www.enet.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μείωση κατά 40% των δαπανών υγείας από τα ελληνικά νοικοκυριά τα τελευταία 4 χρόνια

Παράδοξο φαινόμενο με απλή όμως εξήγηση, οι δαπάνες υγείας των Ελλήνων. Αν και έχει μειωθεί η κατά κεφαλήν δαπάνη για την υγεία, οι Έλληνες εξακολουθούν να πληρώνουν από τη τσέπη τους τα περισσότερα χρήματα από τους περισσότερους Ευρωπαίους. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας των Ελλήνων μειώθηκαν κατά 40% από το 2008 έως το 2012.
Το 2008, κάθε Έλληνας ξόδευε 863 ευρώ ετησίως για την υγεία του και το 2012 το ποσό αυτό μειώθηκε στα 518 ευρώ το χρόνο.
Τη στιγμή λοιπόν που η κατά κεφαλήν δαπάνη μειώθηκε, δε συνέβη το ίδιο με τη συμμετοχή στα φάρμακα (αύξηση 25-30%) ή στις διαγνωστικές εξετάσεις, ενώ η οδοντιατρική περίθαλψη δεν καλύπτεται για τους περισσότερους Έλληνες που είναι ασφαλισμένοι στον ΕΟΠΥΥ.
Ωστόσο, οι Έλληνες δαπανούν και πάλι περισσότερα από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους,
Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ , ένας Γερμανός πολίτης δαπανά περίπου 475 ευρώ για την υγεία του το χρόνο, ενώ το αντίστοιχο ποσό στη Γαλλία είναι 242 ευρώ!
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι οι Έλληνες έχουν καλύτερες υπηρεσίες, σημαίνει ότι έχουν χειρότερο ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο δεν καλύπτει όσα καλύπτουν τα ασφαλιστικά συστήματα άλλων ευρωπαικών χωρών.
Όταν η δημόσια δαπάνη υγείας στην Ελλάδα είναι 67,1% και το υπόλοιπο 32,9% καλύπτεται από την τσέπη των Ελλήνων, το ποσοστό δημόσιας δαπάνης υγείας στην Ιταλία είναι 78%, στη Γαλλία 77,4%, στη Γερμανία 76,7% και στην Ισπανία 73%.

Πηγή: http://www.onmed.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εκθεση ΣΟΚ για την υγεία στην Ελλάδα

Ουραγοί σε ποιότητα και διάρκεια ζωής μεταξύ των λαών του ευρωπαϊκού νότου γίνονται οι Ελληνες. Οι πρωτιές σε κάπνισμα και παχυσαρκία εκτοξεύουν τους θανάτους από εμφράγματα και εγκεφαλικά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η χώρα μας δεν κερδίζει όσα οι άλλες μεσογειακές σε προσδόκιμο επιβίωσης και οδηγείται σε «βόμβα νοσηρότητας» από το 2016 και μετά. Οι ανεπαρκείς πολιτικές πρόληψης και η προβληματική διάθεση τεράστιων πόρων σε συγκεκριμένους τομείς, όπως τα φάρμακα, κρατούν τους ποιοτικούς δείκτες υγείας καθηλωμένους τα τελευταία δώδεκα χρόνια. Το παρήγορο είναι ότι η Ελλάδα εμφανίζει τη χαμηλότερη θνησιμότητα από καρκίνο και χαμηλά ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ.
Τα παραπάνω προκύπτουν από πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), στην οποία αξιολογήθηκαν οι δείκτες 34 χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
Από την έκθεση προκύπτει ότι η χώρα μας βρίσκεται περίπου στον μέσο όρο του ΟΟΣΑ στο προσδόκιμο επιβίωσης και στις δαπάνες Υγείας, ως ποσοστό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ). Η σύγκριση με τις χώρες του Οργανισμού καθιστά την εικόνα πιο περίπλοκη. Εάν συγκριθούμε, όμως, με τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, αποτυπώνεται σαφέστερα η πορεία της υγείας του ελληνικού πληθυσμού και η πραγματική πρόοδος ή επιδείνωση που έχει συντελεστεί.
Το προσδόκιμο επιβίωσης των Ελλήνων, που τη δεκαετία του '70 ήταν από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, έχει υποχωρήσει στην 20ή θέση μεταξύ των 34 χωρών του ΟΟΣΑ. Με 80,7 έτη, βρίσκεται κάτω από το αντίστοιχο της Ισπανίας (82,5) και της Ιταλίας (82,3).Είναι οριακά υψηλότερο από εκείνο της Πορτογαλίας (80,5), η οποία όμως απειλεί να μας... προσπεράσει. Το 2000, η χώρα της Ιβηρικής βρισκόταν πολύ πιο πίσω από την Ελλάδα, με 76,9 έτη προσδόκιμο. Μέσα σε 12 χρόνια, το αύξησε κατά 3,6 έτη, έναντι αύξησης 2,5 ετών της Ελλάδας.
Η θνησιμότητα από εμφράγματα και εγκεφαλικά βρίσκεται στην Ελλάδα σε επίπεδα-ρεκόρ, με 343,6 θανάτους ανά 100.000 πληθυσμό ή 35.000 θανάτους ετησίως. Πολύ λιγότεροι πολίτες χάνουν αναλογικά τη ζωή τους από το ίδιο αίτιο στην Πορτογαλία (200,7 θάνατοι ανά 100.000) και την Ισπανία (204,3 ανά 100.000).
Οι παραπάνω χώρες έχουν πετύχει μεγάλη πρόοδο στους θανάτους από καρδιαγγειακά, με μείωση που φτάνει έως και 40%. Μείωση 35% έχει πετύχει και η Ελλάδα, αλλά το 2000 εμφάνιζε πολύ υψηλότερη αναλογία θανάτων (532,8) σε σύγκριση με τις άλλες χώρες του νότου και ο δρόμος που έχει να διανύσει είναι πολύ περισσότερος. Ο λόγος για τον οποίο δεν έχει συντελεστεί πρόοδος στη χώρα μας προκύπτει ξεκάθαρα από τα ποσοστά όσων καπνίζουν τακτικά. Με καπνιστές το 33% των ενηλίκων, η Ελλάδα κατέχει τη χειρότερη θέση στον ΟΟΣΑ (μέσο ποσοστό 20,7%). Πολύ καλύτερη θέση έχει η Πορτογαλία, με καπνιστές μόλις το 18,8% των ενηλίκων, η Ιταλία (22,1%) και η Ισπανία (23,9%).
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο αριθμός των ενηλίκων καπνιστών έχει επιδείξει αξιοσημείωτη μείωση τις τελευταίες δύο δεκαετίες στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ αλλά όχι στην Ελλάδα.
Μία ακόμη ατράνταχτη απόδειξη για τα αίτια που μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση είναι η παχυσαρκία. Και σε αυτόν τον παράγοντα κινδύνου η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στις μεσογειακές χώρες, με το 19,6% του πληθυσμού να έχει σοβαρά προβλήματα με το σωματικό του βάρος. Τα αντίστοιχα ποσοστά είναι μόλις 10,4% στην Ιταλία, 15,4% στην Πορτογαλία και 16,6% στην Ισπανία. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κατά 25% μειώθηκε η χρηματοδότηση για την Υγεία στην Ελλάδα

Κατά 25% μειώθηκε η κρατική χρηματοδότηση για τις δομές Υγείας στην Ελλάδα την τριετία 2009 – 2012.
Αντιθέτως, σε διεθνές επίπεδο, έπειτα από τη στασιμότητα ή τη μείωση λόγω της κρίσης, οι δαπάνες για την υγεία ανήλθαν στο 2012 το 9,3% του ΑΕΠ κατά μέσον όρο στις 34 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, έναντι ποσοστού 9,2% το 2011.
Αυτές αυξήθηκαν ωστόσο σε σχέση με τα επίπεδα στα οποία βρισκόντουσαν πριν από την κρίση (8,6%), σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ.
Στην Γαλλία το ποσοστό αυτό ανερχόταν σε 11,6% του ΑΕΠ το 2012, δηλαδή στο πιο ανεβασμένο επίπεδο μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, μετά τις ΗΠΑ (16,9%) και την Ολλανδία (11,8%).
Στην Ευρώπη, οι δαπάνες για την υγεία συνέχισαν να υποχωρούν το 2012 στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, όπως και την Τσεχική Δημοκρατία και την Ουγγαρία.
Στην Ελλάδα ήταν σε πραγματικές τιμές (δηλαδή πέραν του πληθωρισμού) κατώτερες κατά 25% από το επίπεδό τους το 2009, "κυρίως λόγω των περικοπών στις δημόσιες δαπάνες".
Σε άλλες περιοχές του κόσμου, η τάση ήταν ωστόσο ανοδική: στην Χιλή και στο Μεξικό για παράδειγμα, με αυξήσεις στις δαπάνες για την υγεία το 2012 ύψους 6,5% και 8,5% αντίστοιχα, οι οποίες συνδέονται σε μεγάλο μέρος "με την συνέχιση των προσπαθειών για να διασφαλιστεί μια καθολική κάλυψη της ιατρικής ασφάλισης και η πρόσβαση όλων στην περίθαλψη", διευκρινίζει ο ΟΟΣΑ.
Σχεδόν τα δύο τρίτα των χωρών του ΟΟΣΑ καταγράφουν μια πτώση σε πραγματικές τιμές των δαπανών τους για φαρμακευτικά προϊόντα από το 2009 και αυτή η μείωση συνέβαλε στην γενική επιβράδυνση των δαπανών για την υγεία τα τελευταία χρόνια. "Οι μειώσεις αυτές εξηγούνται κυρίως από τον περιορισμό της επιστροφής των χρημάτων για ορισμένα φάρμακα, τις μειώσεις της τιμής ορισμένων φαρμάκων και της ανάπτυξης της αγοράς γενόσημων, η οποία συνδέεται ταυτοχρόνως με την εκπνοή των δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας για ορισμένα φάρμακα και την προώθηση της χρήσης γενόσημων μεταξύ των ασθενών, των γιατρών και των φαρμακοποιών", σύμφωνα με τον οργανισμό.
Μεταξύ του 2008 και του 2012, το κομμάτι της αγοράς γενόσημων αυξήθηκε κατά μέσον όρο 20% για να φτάσει στο 24% των συνολικών δαπανών για φαρμακευτικά προϊόντα κατά μέσον όρο. Η αύξηση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική στην Ισπανία (+100%), στην Γαλλία (+60%), στην Δανία (+44%) και στην Βρετανία (+28%).

Πηγή: topontiki.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Άνοιξε η εισοδηματική ανισότητα στην κρίση: Οι φτωχοί χάνουν περισσότερα από τους πλούσιους

Μεγαλύτερη πίεση έχουν δεχτεί τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού στην Ελλάδα απ’ ό,τι τα πλουσιότερα κατά τη διάρκεια της κρίσης, σύμφωνα με ειδική μελέτη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σχετικά με τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Όπως δημοσιεύει η «Καθημερινή», από τα στοιχεία του Οργανισμού προκύπτει ότι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών το 2011 σε σχέση με το 2010 μειώθηκε συνολικά κατά 20%. Ωστόσο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον το γεγονός ότι μέσα σ’ ένα χρόνο το φτωχότερο 10% του πληθυσμού έχασε περίπου το 33% του εισοδήματός του, όταν το πλουσιότερο 10% της ελληνικής κοινωνίας απώλεσε σχεδόν το 13% του εισοδήματός του. Μάλιστα, η εισοδηματική ανισότητα στην Ελλάδα διευρύνθηκε κατά 3% το 2011 σε σύγκριση με το 2010, όταν στο σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ παρέμεινε στάσιμη.
Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι το 2010 σε σχέση με το 2009 το φτωχότερο κομμάτι του πληθυσμού κατέγραψε απώλειες της τάξης του 28%, ενώ το πλουσιότερο μέρος μόλις περίπου 3%.
Την πρώτη χρονιά που βίωσε την ύφεση η Ελλάδα, δηλαδή το 2008, το 10% του φτωχότερου πληθυσμού είχε δει το εισόδημά του να αυξάνεται κατά σχεδόν 12% σε σχέση με το 2007 και το 10% του πλουσιότερου πληθυσμού να μειώνεται κατά περίπου 15%. Αντιθέτως, το 2009 έναντι του 2008 και οι δύο πληθυσμιακές κατηγορίες κατέγραψαν αύξηση του εισοδήματός τους κατά περίπου 5%.
Πέραν αυτών, ο ΟΟΣΑ εξετάζει κι άλλους δείκτες που καταδεικνύουν την πορεία των κοινωνικών ανισοτήτων και της φτώχειας. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία εκ των χειρότερων θέσεων σε ό,τι αφορά την πτώση του διαθέσιμου εισοδήματος συνολικά το 2011 σε σχέση με το 2005. Υπολογίζοντας το εισόδημα σε σταθερές τιμές του 2005, το ποσοστό των ατόμων που το 2011 είχε εισόδημα μικρότερο από τον μέσο όρο του 2005 αυξήθηκε κατά 15%.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της αύξησης, να σημειωθεί ότι το αντίστοιχο ποσοστό σε Ιρλανδία και Ισπανία ήταν 8%. Παράλληλα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες χώρες του ΟΟΣΑ, ο Οργανισμός παρατηρεί ότι γενικότερα η τάση είναι να επιβαρύνονται περισσότερο οι νεαρές ηλικιακά ομάδες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του, μάλιστα, το 2011 για πρώτη φορά από τότε που ο Οργανισμός ξεκίνησε να συγκεντρώνει στοιχεία, τα άτομα μεταξύ 66 και 75 ετών είχαν κατά 25% μικρότερο ποσοστό φτώχειας από τον μέσο όρο του πληθυσμού, καθώς και το μικρότερο ποσοστό σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες.

Πηγή: Καθημερινή Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τί προβλέπει η έκθεση του ΟΟΣΑ για την γραφειοκρατία

Διοικητικά βάρη που ξεπερνούν τα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως και τα οποία θα πρέπει να μειωθούν κατά 25%, εντόπισε σε 13 τομείς της οικονομίας ο ΟΟΣΑ στην μελέτη που συνέταξε σε συνεργασία με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και η οποία παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου παρουσία ανώτατων στελεχών του Οργανισμού. Τη μερίδα του λέοντος στα διοικητικά βάρη που μετρήθηκαν – στο κόστος δηλαδή που επωμίζονται οι επιχειρήσεις ώστε να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το νόμο – εμφανίζονται να έχουν τρεις τομείς η φορολογία (ΦΠΑ), το Εταιρικό Δίκαιο και οι Ετήσιοι Λογαριασμοί και τέλος οι Δημόσιες Προμήθειες.
Η συνιστώμενη από τον ΟΟΣΑ μείωση κατά 25% των διοικητικών βαρών στους τομείς που μελετήθηκαν πέρα από τη μείωση της γραφειοκρατίας, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και τη μείωση της ανεργίας με τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας, αναμένεται να φέρουν και αύξηση του ΑΣΕΠ κατά 2,4%, ήτοι 3-6 δις ευρώ) έως το 2025. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κόστος γραφειοκρατίας στην Ελλάδα συνολικά εκτιμάται ότι ανέρχεται στο 6,8% του ΑΠΕ, περίπου 14 δις ευρώ, ενώ η ετήσια επιβάρυνση για τις ελληνικές επιχειρήσεις κυμαίνεται στα 6-8 δισ ευρώ. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρώπη των «27» είναι 3,5%
Ειδικότερα η υπολογιζόμενη μείωση των διοικητικών βαρών, με τις προωθούμενες πρωτοβουλίες κατά τομέα υπολογίζεται σε 428.872.265 για το φορολογικό, δίκαιο (ΦΠΑ), 155.737.266 για το Εταιρικό Δίκαιο, 191.054.923 για τις Δημόσιες Συμβάσεις, 191.879.220 για τη Γεωργία, 38.998.992 για τις εργασιακές σχέσεις, 39.239.381 για το Περιβάλλον, 36.820.999 για την Ασφάλεια Τροφίμων, 17.700.220 για την Ενέργεια, 18.419.803 για την Αλιεία, 13.696.838 για τις Τηλεπικοινωνίες, 3.233.433 για την Στατιστική, 193.390 για τη Φαρμακευτική Νομοθεσία και τέλος 442.650 για τον Τουρισμό.
Προκειμένου να υιοθετηθούν πλήρως οι σχετικές προτάσεις του ΟΟΣΑ θα υπάρξει το αμέσως προσεχές διάστημα σειρά νομοθετικών παρεμβάσεων. Άλλωστε όπως επισήμανε και ο Κυρ. Μητσοτάκης ήδη από το περασμένο Νοέμβριο το υπουργείο έχει νομοθετήσει κάποιες από τις πρώτες ενδεικτικές προτάσεις που μας είχε καταθέσει ο ΟΟΣΑ, όπως την κατάργηση της υποχρέωσης δημοσίευσης των ισολογισμών των εταιρειών, Ανώνυμων Εταιρειών και ΕΠΕ, καθώς και των τροποποιήσεων των καταστατικών σε ΦΕΚ. Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πρωτιά στα φορολογικά βάρη για τις οικογένειες στην Ελλάδα

Στην πρώτη θέση των επιβαρύνσεων από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, βρίσκεται η Ελλάδα, όσον αφορά τουλάχιστον στις οικογένειες με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά! Αυτό προκύπτει από τη σχετική Έκθεση του ΟΟΣΑ, σύμφωνα με την οποία το σύνολο αυτών των επιβαρύνσεων ανέρχεται στο 44,5% των ακαθάριστων αποδοχών, όταν ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ είναι μόλις 26,4%.
Λίγο καλύτερα είναι τα πράγματα όσον αφορά στα βάρη που επωμίζεται άγαμος μισθωτός χωρίς παιδιά, καθώς οι επιβαρύνσεις από εισφορές και φόρους ανέρχονται στο 41,6% έναντι μέσου όρου 35,9% στις χώρες του ΟΟΣΑ, στοιχείο που τοποθετεί τη χώρα στην 11η θέση αυτής της κατηγορίας.
Συγκρίνοντας τα βάρη από φόρους και εισφορές το 2012 και το 2013, για τον άγαμο τα πράγματα είναι καλύτερα, καθώς καταγράφεται μείωση των βαρών κατά 1,35% αλλά μόνο κατά 0,79% από τον φόρο εισοδήματος, καθώς το υπόλοιπο 0,67% αφορά στη μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Αντιθέτως για ένα ζευγάρι με δύο παιδιά, όπου μόνο ο ένας ενήλικος εργάζεται, καταγράφεται αύξηση των επιβαρύνσεων κατά 0,6%, κάτι που σημαίνει πολύ απλά ότι η... φροντίδα στην οικογένεια είναι μάλλον άγνωστη λέξη για το εγχώριο φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα.

Όσον αφορά στον μέσο ακαθάριστο μισθό στην Ελλάδα, από τις 22.240 ευρώ το 2012, υποχώρησε στις 20.604 ευρώ το 2013, καταγράφοντας μείωση 7,4%.
Τουλάχιστον εντυπωσιακά κρίνονται και τα στοιχεία από τη σύγκριση των ετών 2000- 2013, αφού σύμφωνα με την Έκθεση του ΟΟΣΑ, σημειώθηκε αύξηση 2,5% στα βάρη για τους άγαμους και 3,8% στα βάρη για οικογένειες με δύο παιδιά.

Πηγή: http://www.koutipandoras.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το 18% των Ελλήνων δεν έχει χρήματα ούτε για τρόφιμα – 1 στους 5 ενηλίκους ζει σε οικογένεια χωρίς εργαζόμενο

Διπλασιάστηκε ο αριθμός των Ελλήνων σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα, που δεν έχει τη δυνατότητα ούτε για να αγοράσει τρόφιμα, αλλά και ο αριθμός των οικογενειών χωρίς εργασία.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με την ΄Εκθεση του ΟΟΣΑ (Society at a Glance 2014), το ποσοστό αυτό φτάνει στο 17,9%, κάτι που δεν παρατηρείται ούτε στις χώρες με χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, όπως είναι η Βραζιλία και η Κίνα. Οι απώλειες εισοδήματος στο διάστημα 2007-2013 είναι τεράστιες, με τη μέση απώλεια ανά άτομο να υπολογίζεται στις 4.400 ευρώ, απώλεια που είναι η μεγαλύτερη μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και 4 φορές από τα μέσα επίπεδα των χωρών της Ευρωζώνης.
Κύρια αιτία είναι η έκρηξη των ποσοστών ανεργίας και κυρίως στους νέους, Επίσης σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, μόνο η χώρα μας μαζί με την Ιταλία δεν έχει πρόβλεψη για Εθνικό Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα!
Το ίδιο αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν στην απασχόληση, καθώς οι οικογένειες που δεν έχουν ούτε ένα εργαζόμενο έχουν σχεδόν διπλασιαστεί στο ίδιο διάστημα. Συγκεκριμένα ο 1 στους 5 ενηλίκους ζει σε νοικοκυριό όπου κανείς δεν εργάζεται! Οι προβλέψεις του ΟΟΣΑ για το μέλλον είναι ότι η οικονομική ανάκαμψη δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα βάλει τέλος στην οικονομική κρίση και καλεί τις ελληνικές αρχές να πάρουν μέτρα για τη στήριξη των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, κυρίως των μακροχρόνια ανέργων και των φτωχών νοικοκυριών. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα πρωταθλήτρια φόρων

Ανάμεσα στις χώρες με τη μεγαλύτερη αύξηση των φόρων βρέθηκε η Ελλάδα. Σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ, από το 2011 έως το 2012, οι μεγαλύτερες αυξήσεις φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ σημειώθηκαν στην Ελλάδα και την Ουγγαρία, ενώ οι μεγαλύτερες μειώσεις σε Ισραήλ, Πορτογαλία και Βρετανία. Η έκθεση αυτή μάλιστα δεν αφορά το τρέχον έτος 2013!
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η εξέλιξη της φορολογίας από το 1965 μέχρι σήμερα. Ειδικά για την Ελλάδα, τα συνολικά φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν μόλις 18% το 1965, ενώ μέσα σε περίπου τρεις δεκαετίες «κορυφώθηκαν» στο 34,3% (το 2000), για να υποχωρήσουν μέχρι το 2009 στο 30,5%.
Από το 2011 μέχρι το 2012, οι μεγαλύτερες αυξήσεις σημειώθηκαν στην Ουγγαρία (1,8 ποσοστιαίες μονάδες) και στην Ελλάδα (1,6 ποσοστιαίες μονάδες, από το 32,2% στο 33,8%), ενώ σημαντική αύξηση στους φόρους, ως ποσοστό του ΑΕΠ, εμφάνισαν η Ιταλία και η Νέα Ζηλανδία (1,4 ποσοστιαίες μονάδες), το Βέλγιο, η Γαλλία και η Ισλανδία (1,2 ποσοστιαίες μονάδες). Στον αντίποδα, οι μεγαλύτερες μειώνεις εμφανίζονται στο Ισραήλ (από το 32,6% στο 31,6%), στην Πορτογαλία και στη Βρετανία (κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες).
Ο μέσος όρος των φορολογικών εσόδων, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στις χώρες του ΟΟΣΑ διαμορφώθηκε στο 34,6% πέρυσι, από το 34,1% το 2011 και 33,8% μία χρονιά νωρίτερα. Τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν στις 21 από τις 30 χώρες που παρακολουθεί ο Οργανισμός και μειώθηκαν σε εννέα.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το μέσο φορολογικό βάρος αυξήθηκε κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 34,6% το 2012, μετά από αυξήσεις 0,2 και 0,3 ποσοστιαίων μονάδων το 2010 και 2011, αντιστρέφοντας την πτώση από το 35% στο 33,6% που κατεγράφη από το 2007 μέχρι το 2009.
Στις ΗΠΑ κατεγράφη αύξηση από το 24% του ΑΕΠ το 2011 στο 24,3% του ΑΕΠ το 2012. Η υψηλότερη φορολογία στις χώρες του ΟΟΣΑ καταγράφεται στη Δανία (48% το 2012) και ακολουθούν Βέλγιο και Γαλλία (43,5%).

Πηγή: topontiki.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σε επίπεδα χαμηλότερα του 2000 οι μισθοί

Βουτιά για τους μισθούς των εργαζομένων, καταγράφεται σε έκθεση του ΟΟΣΑ. Οι απολαβές των εργαζομένων, έχουν επιστρέψει σε επίπεδα χαμηλότερα του 2000, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού, τα οποία δημοσιεύει η... «Καθημερινή». Μάλιστα, η προσαρμογή των μισθών έχει συντελεστεί απότομα μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Συνολικά, στο διάστημα 2000-2012 η απώλεια στις αποδοχές των εργαζομένων έφτασε στο 1,7%. Αυτός ο αριθμός προκύπτει από την αύξηση κατά 23,2% την περίοδο 2000-2009 και την ακόλουθη κατακόρυφη πτώση κατά 20,2% την επόμενη τετραετία.
Το πιο βαρύ τίμημα φαίνεται ότι πλήρωσαν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ):
Στο σύνολο της οικονομίας, οι καθαρές αποδοχές των εργαζομένων αυξήθηκαν κατά 23,2% στην περίοδο 2000-2009 και μειώθηκαν κατά 20,2% στην επόμενη τετραετία. Έτσι, συνολικά στο διάστημα 2000-2012 η απώλεια είναι 1,7%.
Οι εργαζόμενοι στην κεντρική διοίκηση του Δημοσίου είχαν απώλειες 1,3% από το 2000. Μέχρι το 2009 κατέγραψαν αύξηση 22,7% στις αποδοχές τους και έκτοτε έχασαν το 19,6%.
Στους φορείς του Δημοσίου η διατήρηση του αυξημένου εισοδήματος κατά 12,4% από το 2000 έως το 2012, οφείλεται στην αύξησή του κατά 56,7% έως το 2009 και στην υποχώρησή του κατά 28,3% από το 2009 έως το 2012.
Στις τράπεζες οι εργαζόμενοι είχαν πετύχει αύξηση των αποδοχών τους κατά 17,1% από το 2000 έως το 2009 και απώλεσαν στα επόμενα τέσσερα χρόνια το 17,2%. Στο σύνολο των ετών, έχουν χάσει το 3,1% των καθαρών αποδοχών που είχαν το 2000.
Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι (πλην των τραπεζοϋπαλλήλων) είδαν τις αποδοχές τους να αυξάνονται κατά 24,4% έως το 2009 και μετά να υποχωρούν κατά 21,2% έως το 2012. Αποτέλεσμα ήταν στο διάστημα 2000-2012 να υποχωρήσουν οι αποδοχές κατά 2%.
Ο κατώτατος μισθός έχει καταγράψει τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση στο σύνολο της περιόδου 2000-2012, καθώς είναι πλέον μειωμένος κατά 10% σε σχέση με το 2000. Μέχρι το 2009 είχε αυξηθεί κατά 19,8% και μετά υποχώρησε κατά 24,9%, δεδομένων των τελευταίων νομοθετικών ρυθμίσεων.
Πέραν των μειώσεων, σημειώνεται και η εκτεταμένη μείωση της απασχόλησης. Το 2008 η απασχόληση σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα (στενό και ευρύτερο) είχε αυξηθεί σχεδόν κατά 20% σε σύγκριση το 2000, ενώ στον ιδιωτικό τομέα το ποσοστό αύξησης ήταν περίπου 8%.

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Θα διαπραγματευτούν την άρση μονιμότητας στο Δημόσιο

Την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων εισηγείται στην έκθεσή του ο ΟΟΣΑ και πιθανώς το θέμα αυτό συζητήθηκε κατά τις συναντήσεις που είχε χθες στην Αθήνα ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ανχελ Γκουρία.
Η έκθεση αναφέρεται αναλυτικά σε θέματα γύρω από τη δημόσια διοίκηση και καλεί την ελληνική κυβέρνηση να εξετάσει αλλαγή στο καθεστώς εργασίας που ισχύει στον δημόσιο τομέα, τουλάχιστον για τους νεοπρο-σλαμβανόμενους. Η εισήγηση του οργανισμού είναι οι προσλήψεις στο Δημόσιο να γίνονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου κατά τα πρότυπα του ιδιωτικού τομέα. Το ζήτημα είχε τεθεί στην έκθεση του Οργανισμού το 2011 και τώρα επανέρχεται με πιο εμφατικό τρόπο.
Κατά τα άλλα, η έκθεση επισημαίνει πρόοδο στοντρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, σημειώνοντας την ανάγκη για «περαιτέρω ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης, μέσω της ανάπτυξης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και την αξιολόγηση της αποδοτικότητας των υπαλλήλων με “καθαρά” και “αντικειμενικά” κριτήρια».
Ως προς την επιδιωκόμενη συρρίκνωση, αλλά και την αναδιάρθρωση του Δημοσίου, επισημαίνεται ότι ο στόχος επιτυγχάνεται για τη διετία 2011-2015, που εκτιμάται ότι θα υπάρξουν περίπου 150.000 αποχωρήσεις, κυρίως λόγω συνταξιοδοτήσεων. Επιπλέον, γίνεται αναφορά στο πρόγραμμα της κινητικότητας, αλλά και στις 15.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων μέχρι το τέλος του 2014. Περαιτέρω, η έκθεση αναφέρεται στην επιτευχθείσα μείωση κατά 20% των μισθολογικών δαπανών σε όλο το φάσμα του Δημοσίου, αλλά και στην προσπάθεια μείωσης των διοικητικών βαρών προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η επιχειρηματικότητα, αλλά και να μειωθεί η γραφειοκρατία.
Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....