Μερικές αλήθειες για την αξιολόγηση

Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφεί σχετικά με την αξιολόγηση των υπαλλήλων στο δημόσιο, την οποία προτίθεται να εφαρμόσει η κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για αξιολόγηση, παρά μόνο για έναν εύσχημο τρόπο, που εφηύρε η κυβέρνηση, προκειμένου να ικανοποιήσει τη συμβατική της υποχρέωση απέναντι στους δανειστές της για απόλυση του 15% των εργαζομένων στο δημόσιο.
Αξιολόγηση, με προαποφασισμένο το ποσοστό αυτών που θα αποτύχουν, είναι αστεία σαν έννοια, για να μην πω γελοία. Αρκεί να σκεφτεί κανείς δύο ακραία σενάρια: στην πρώτη υποθετική περίπτωση, η αξιολόγηση βγάζει όλους τους υπαλλήλους να πληρούν, και με το παραπάνω, όλα τα κριτήρια. Θα προχωρήσει η κυβέρνηση, παρ’ όλα αυτά, σε απολύσεις; Στη δεύτερη, επίσης υποθετική περίπτωση, όλοι οι υπάλληλοι κρίνονται ακατάλληλοι. Θα απολύσει μόνο το 15% και θα κρατήσει το υπόλοιπο 85% του «άχρηστου» προσωπικού να βαραίνει το δημόσιο; Είναι φανερό ότι τα παραπάνω δεν αντέχουν στη στοιχειώδη λογική, όπως είναι φανερό ότι ο όρος «αξιολόγηση» που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση είναι (σκόπιμα;) παραπλανητικός. Αποτέλεσμα, οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι εναντιώνονται (δικαίως, κατά τη γνώμη μου) στο μέτρο αυτό, ενώ στην αντίπερα όχθη, πολλοί κατηγορούν τους τελευταίους ότι θέλουν απλά να συντηρήσουν ένα σάπιο και πελατειακό καθεστώς.
Πέρα από τις γραφικότητες της κυβέρνησης στη χρήση του όρου «αξιολόγηση», δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πραγματική αξιολόγηση είναι σήμερα ένα απαραίτητο εργαλείο στα χέρια των διοικούντων εάν θέλουμε να αποκτήσουμε κάποτε μα σύγχρονη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση σε όλα της τα επίπεδα. Με τον ίδιο τρόπο που η έννοια του προσωπάρχη (αυτού που κάνει τις προσλήψεις και τις απολύσεις) στις σύγχρονες ιδιωτικές επιχειρήσεις έχει πάψει να υπάρχει όπως τη γνωρίζαμε παλιά, και έχει αντικατασταθεί από κάτι πολύ πιο πολύπλοκο και σύνθετο που είναι η διαχείριση (το μάνατζμεντ) της επιχείρησης, έτσι και στο δημόσιο πρέπει να αναπτυχθούν σύγχρονες δομές και μηχανισμοί διοίκησης.
Η Διαχείριση Προσωπικού (Personnel Management) εμφανίστηκε στις ιδιωτικές επιχειρήσεις μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κράτησε μέχρι περίπου το 1970, οπότε και αντικαταστάθηκε από μία περισσότερο ολιστική έννοια, αυτήν της Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού, Δ.Α.Δ., (Human Resources Management), όπου τώρα το προσωπικό μιας επιχείρησης αντιμετωπίζεται περισσότερο ως «κεφάλαιο» παρά ως «έξοδο» για την επιχείρηση. Η αξιοποίηση αυτού του κεφαλαίου είναι στην καρδιά του όλου προβλήματος, πράγμα που εμπλέκει και την ίδια τη διοίκηση. Έτσι π.χ., για τη μη καλή απόδοση ενός εργαζόμενου, δεν είναι πάντα ο εργαζόμενος υπεύθυνος, αλλά πολλές φορές η ίδια η δομή των υπηρεσιών της επιχείρησης και το πού είναι ενταγμένος ο ίδιος ο εργαζόμενος. Με άλλα λόγια, επικρατεί η άποψη ότι «για κάθε εργαζόμενο υπάρχει η κατάλληλη θέση», στην οποία μπορεί να αποδώσει τα προσδοκώμενα. Τα παραπάνω, πέραν των άλλων, οδηγούν και σε εξοικονόμηση πόρων (αποζημιώσεις απολυμένου προσωπικού). Όλα αυτά όμως εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που δεν είναι άλλο από το πλαίσιο διαχείρισης της επιχείρησης στο σύνολό της. Εδώ υπάρχουν διάφορες θεωρίες και πρακτικές, με προεξάρχουσα την Προσαρμοστική Διαχείριση (Adaptive Management) η οποία εφαρμόζεται σε πληθώρα περιπτώσεων ιδιωτικών και δημοσίων επιχειρήσεων, ακόμη και στη διαχείριση πόρων. Η Προσαρμοστική Διαχείριση ακολουθεί σε τακτά χρονικά διαστήματα έναν κύκλο έξι βημάτων που είναι: Καθορισμός προβλήματος (ή στόχου) – Σχεδιασμός – Εφαρμογή - Έλεγχος αποτελέσματος – Αξιολόγηση – Διόρθωση, εφόσον χρειαστεί. Εννοείται ότι, στα πλαίσια αυτά, η αξιολόγηση προσωπικού είναι, με την ευρύτερη έννοια, πράξη πολιτική μια και διαφορετικοί στόχοι της διοίκησης θα οδηγούσαν αναπόφευκτα σε διαφορετική αξιολόγηση του ίδιου προσωπικού.
Θα περάσουν κάποια χρόνια προτού η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα εφαρμόσει τέτοιες μεθόδους, αν τις εφαρμόσει ποτέ. Εκείνο που είναι σημαντικό όμως είναι ότι για να υπάρξει κάποτε σωστή αξιολόγηση του προσωπικού πρέπει το ίδιο το δημόσιο να είναι σε θέση να αξιολογεί τους στόχους του, τον καθένα ξεχωριστά και να τους επανεξετάζει μέσα στα πλαίσια ενός κόσμου που αλλάζει και προσαρμόζεται συνεχώς. Για την ώρα θα αρκεστούμε στην «αξιολόγηση» με προκαθορισμένο ποσοστό αποτυχίας 15% που μας προτείνει η κυβέρνηση!

Πηγή: http://www.protagon.gr/ - Αλέκος Λασκαράτος Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κύριε Μητσοτάκη, αντέχετε την Αλήθεια;

Μετατρέποντας την αδήριτη ανάγκη, οι επίορκοι και οι πλαστογράφοι να μην έχουν θέση στην δημόσια Διοίκηση, σε φτηνό πολιτικό – επικοινωνιακό τρικ, ο υπουργός Διοικητικής Απορρύθμισης και οι συν αυτώ, ρίχνουν στάχτη στα μάτια των πολιτών για το τι συνέβη πραγματικά το 2008 με τους συμβασιούχους οι συμβάσεις των οποίων μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου με το Προεδρικό διάταγμα 164, γνωστό ως διάταγμα Παυλόπουλου.
Το βασικό αξίωμα μας βρίσκει όλους απόλυτα σύμφωνους. Δεν υπάρχει διαπραγμάτευση ή συναλλαγή με όποιον προσπάθησε να παραβιάσει την νομιμότητα αλλά και αυτόν που τον βοήθησε καθοριστικά να το πετύχει.
Και εδώ βρίσκεται το μυστικό. Ποια ήταν τα δύο μέρη, οι δύο χορευτές του τανγκό, στις παράνομες μετατροπές συμβάσεων έργου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου; Ο εργαζόμενος από την μία και τα μέλη των διοικήσεων ή των υπηρεσιακών συμβουλίων που εξέτασαν τα δικαιολογητικά των αιτήσεων για να γνωμοδοτήσουν στην συνέχεια δεσμευτικά προς το ΑΣΕΠ που έβαλε την τελική σφραγίδα.
Το επαναλαμβάνω και εγώ για μία ακόμη φορά. Το πιο ουσιαστικό κομμάτι αυτής της σύγκρουσης δεν είναι άλλο, από την διαστροφή του όρου αξιολόγηση με σταθερό ποσοστό προγραφών που οδηγεί σε απόλυση, ότι και αν δείξει η αξιολόγηση. Γιατί σε αυτό αντιδρά και η κοινωνία και οι εργαζόμενοι και η αντιπολίτευση. Δεν αντιδρά για να λουφάρουν οι παράνομοι. Αντιδρά γιατί δεν αντέχει σε καμία λογική να υποστηρίζεις ότι αξιολογείς με αξιοκρατικά κριτήρια τους εργαζόμενους, αλλά ότι και να γίνει το 15τοις εκατό πρέπει να βγει σκάρτο και να απολυθεί.
Έχετε ακούσει ποτέ εσείς σε κάποιο σύγχρονο και προηγμένο κράτος της Ευρώπης να εφαρμόζεται τέτοιους είδους αξιολόγηση; Ούτε στον «τροχό» της τύχης δεν επιλέγονται κατ’ αυτό τον τρόπο οι παίκτες. Ίσως να πηγάζει από την πρακτική που εφάρμοζαν οι Ρωμαίοι στους υπό διωγμό χριστιανούς, πριν τους οδηγήσουν στην αρένα του Κολοσσαίου.
Και επειδή λοιπόν η σύγχυση και οι ασυγχρόνιστοι παράλληλοι μονόλογοι, συσκοτίζουν και κρύβουν την αλήθεια, θα θέσω για μία ακόμη φορά ένα πολύ απλό ερώτημα:
Θα σταλούν στην δικαιοσύνη (με την ίδια ταχύτητα και σπουδή που επιδεικνύεται για τους δημάρχους που αντιδρούν στο φιάσκο που ετοιμάζεται) όσοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, κάλυψαν, συνέβαλαν, δημιούργησαν, υπέθαλψαν και υπέγραψαν τις παρανόμως μετατροπές συμβάσεων; Θα ερευνηθεί ο ρόλος όσων συμμετείχαν στα Υπηρεσιακά Συμβούλια εκπροσωπώντας τις διοικήσεις των Οργανισμών που απασχολούσαν συμβασιούχους;
Δεν αντέχει στη λογική το επιχείρημα ότι όλοι αυτοί οι παρανόμως προσληφθέντες, τα κατάφεραν μόνοι τους, αβοήθητοι και «ασυνόδευτοι». (και βέβαια κανείς δεν μιλά για συγκεκριμένο αριθμό. Όλα είναι μία ακόμη θολούρα)
Αντέχετε αυτή την εκδοχή της Αλήθειας κύριε Μητσοτάκη; Το 2008 που ολοκληρώθηκε η συμμόρφωση της χώρας με την ευρωπαϊκή υποχρέωση να τεθεί τέλος στην ομηρία των συμβασιούχων, το κράτος και ο ευρύτερος δημόσιες τομέας ήταν λάφυρο στα χέρια των δικών σας ανθρώπων. Οι εισηγήσεις που είναι εξίσου παράνομες με τα πλαστά ή ανύπαρκτα δικαιολογητικά, φέρουν την υπογραφή στελεχών και μελών της δική σας πολιτικής «οικογένειας». Για αυτούς δεν έχουμε ακούσει ούτε το παραμικρό, ούτε ψίθυρο.
Δεν μπορώ να σβήσω από την μνήμη μου, τον γενικό διευθυντή μεγάλου οργανισμού (έτυχε να τον γνωρίζω καλά) που καρατομήθηκε στο άψε σβήσε γιατί δεν δεχόταν να υποκύψει στις πιέσεις του τότε κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας για να «μπάσει» τα δικά σας παιδιά. Του το είχανε θέσει κυνικά, ωμά και χυδαία. «Αν δεν περάσεις αυτούς που σου λέμε και γεμίσει το «μαγαζί» με τους «πασόκους», ΤΕΛΕΙΩΣΕΣ.»
ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ο γενικός διευθυντής σας Κύριε Μητσοτάκη. Λίγες ώρες μετά την συνεδρίαση του υπηρεσιακού Συμβουλίου όπου δεν έκανε το χατίρι του κομματικού σας συστήματος.
Για αυτούς λοιπόν σκοπεύετε να «παραγγείλετε» κάτι στον Άρειο Πάγο κύριε Μητσοτάκη;

Πηγή: http://tvxs.gr/ - Χρήστος Γιαννούλης Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....