Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013
Σε απεργίες η ΑΔΕΔΥ για την απόκρουση των «επικείμενων απολύσεων»
Τη συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων και άλλων μορφών δράσης, «με στόχο την απόκρουση των επικείμενων απολύσεων στο Δημόσιο Τομέα» θα εισηγηθεί στο Γενικό Συμβούλιο της Παρασκευής η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ. Κατηγορεί την κυβέρνηση για «ισοπεδωτικές λογικές» που έχουν ως αποτέλεσμα αντί της δίωξης μερικών εκατοντάδων επίορκων «να μπαίνουν στο στόχαστρο 7.000 και πλέον δημόσιοι υπάλληλοι». Η Εκτελεστική Επιτροπή αποφάσισε επίσης να καλέσει τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να συμμετάσχουν μαζικά στο Συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013, στην Αθήνα στο πλαίσιο πανευρωπαϊκής κινητοποίησης, που διοργανώνει η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC). Ειδικότερα, η ΑΔΕΔΥ χαρακτηρίζει απαράδεκτες τις νέες ρυθμίσεις του Ν. 4093/2012 «περί επίορκων», που όπως επισημαίνει, «μοναδικό στόχο έχουν να αποτελέσουν το άλλοθι για μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων καταργούν το τεκμήριο της αθωότητας, υπονομεύεται η Δικαιοσύνη και η ίδια η Δημοκρατία!». «Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι τα πραγματικά σοβαρά περιστατικά παραβατικότητας, εκείνα δηλαδή που χρήζουν άμεσης εκδίκασης και επιβολής ακόμα και της αυστηρότερης των ποινών (απόλυση), να εξισώνονται με ήσσονος σημασίας ζητήματα», τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΔΕΔΥ. Κάνει επίσης λόγο για «ισοπεδωτικές λογικές» εκ μέρους της κυβέρνησης, που, όπως υποστηρίζει, έχουν σαν αποτέλεσμα αντί της δίωξης μερικών εκατοντάδων επίορκων «να μπαίνουν στο στόχαστρο 7.000 και πλέον δημόσιοι υπάλληλοι». «Η επιμονή της τρόικας για 25.000 απολύσεις στο Δημόσιο Τομέα μέχρι το τέλος του έτους και η παθητική στάση που ακολουθεί η κυβέρνηση δρομολογούν νέα βίαιη συρρίκνωση των Δημοσιών Υπηρεσιών», προειδοποιεί η Εκτελεστική Επιτροοπή της ΑΔΕΔΥ, η οποία και αποφάσισε να εισηγηθεί στο αυριανό Γενικό Συμβούλιο τη συνέχιση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων και άλλων μορφών δράσης.Η ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ
«Η επιμονή της Τρόικας για 25.000 απολύσεις στο Δημόσιο Τομέα μέχρι το τέλος του έτους και η παθητική στάση που ακολουθεί η Κυβέρνηση δρομολογούν νέα βίαιη συρρίκνωση των Δημοσιών Υπηρεσιών με τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος για την ελληνική κοινωνία.
» Οι επιταγές των δανειστών και ο τρόπος που η Κυβέρνηση προσπαθεί να τις υλοποιήσει καθιστούν προσχηματικούς τους ισχυρισμούς περί «εφαρμογής προγράμματος μεταρρύθμισης της Δημόσιας Διοίκησης», «ορθολογικής οργάνωσης των Δημοσίων Υπηρεσιών» και «κατανομής του προσωπικού μέσω του προγράμματος κινητικότητας», αλλά και ανυπόστατους που στοχεύουν και πάλι στην εξαπάτηση της Ελληνικής κοινωνίας.
» Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. χαρακτηρίζει απολύτως απαράδεκτη την καταστρατήγηση κάθε έννοιας και κανόνα Δικαίου μέσω των νέων δρακόντειων διατάξεων που προωθούνται για την πειθαρχική διαδικασία. » Δηλώνει δε κατηγορηματικά ότι απαιτείται πάταξη της παραβατικότητας σε κάθε περίπτωση που έχει αποδειχθεί μέσα από την ολοκλήρωση της ποινικής και πειθαρχικής διαδικασίας, η οποία πρέπει να συντελείται σε σύντομο χρονικό διάστημα.
» Οι νέες ρυθμίσεις όμως του Ν. 4093/2012 «περί επίορκων» είναι απαράδεκτες και μοναδικό στόχο έχουν να αποτελέσουν το άλλοθι για μαζικές απολύσεις Δημοσίων Υπαλλήλων, καταργούν το τεκμήριο της αθωότητας, υπονομεύεται η Δικαιοσύνη και η ίδια η Δημοκρατία!
» Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι τα πραγματικά σοβαρά περιστατικά παραβατικότητας, εκείνα δηλαδή που χρήζουν άμεσης εκδίκασης και επιβολής ακόμα και της αυστηρότερης των ποινών (απόλυση), να εξισώνονται με ήσσονος σημασίας ζητήματα, τα οποία μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις συνδέονται με αυθαίρετες, αναιτιολόγητες και αναπόδεικτες παραπομπές Δημοσίων Υπαλλήλων στα Πειθαρχικά Συμβούλια.
» Ο λαϊκισμός και οι ισοπεδωτικές λογικές που επιλέγει η Κυβέρνηση έχουν σαν αποτέλεσμα, αντί της δίωξης μερικών εκατοντάδων επίορκων, να μπαίνουν στο στόχαστρο 7.000 και πλέον Δημόσιοι Υπάλληλοι! Με αυτή τη λογική καταργείται το τεκμήριο της αθωότητας, υπονομεύεται η Δικαιοσύνη και η ίδια η Δημοκρατία!
» Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. αποφάσισε:
» 1. Να εισηγηθεί στο σημερινό Γενικό Συμβούλιο τη συνέχιση και κλιμάκωση των αγωνιστικών και απεργιακών κινητοποιήσεων και άλλων μορφών δράσης, με κεντρικούς στόχους την απόκρουση των επικείμενων απολύσεων στο Δημόσιο Τομέα και την αντιμετώπιση της κυβερνητικής αυθαιρεσίας σε βάρος των Δημοσίων Υπαλλήλων.
» 2. Να καλέσει τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να συμμετάσχουν μαζικά στο Συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013, στην Αθήνα στο πλαίσιο πανευρωπαϊκής κινητοποίησης, που διοργανώνει η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC) για να διατρανώσουν για άλλη μια φορά την αντίθεσή τους στην ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της Τρόικας και της Κυβέρνησης, που διαλύει τις Δημόσιες Υπηρεσίες, απαξιώνει τα κοινωνικά αγαθά και οδηγεί στο περιθώριο μεγάλα τμήματα της κοινωνίας».
Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013
Εκτός Δημοσίου με 25ετία, 250.000 «τυχεροί» υπάλληλοι
Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα έχουν πάρει «φωτιά», με βασικό παρανομαστή τις 25.000 απολύσεις που θέλει, μια σειρά ευνοϊκών διατάξεων που είναι εν ισχύι επιτρέπει να ανοίξει ο δρόμος για την «έξοδο» περίπου 250.000 υπαλλήλων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα μέσω της συνταξιοδότησης από τα λεγόμενα ειδικά ασφαλιστικά ταμεία, των ΔΕΚΟ και των τραπεζών. Και μάλιστα, από 2-17 χρόνια νωρίτερα σε σχέση με τα αυξημένα όρια ηλικίας που ισχύουν φέτος (σ.σ.: το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης στη μείωση του δημόσιου τομέα κατά 150.000 υπαλλήλους μέχρι το τέλος του 2015 έχει υπολογίσει και τις συνταξιοδοτήσεις). Σύμφωνα με την εφημερίδα το «Έθνος», «τυχεροί» είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς με τη συμπλήρωση της 25ετίας θεμελιώνουν δικαίωμα και μπορούν να αποχωρήσουν όποτε πιάσουν το όριο ηλικίας. Στα λεγόμενα ειδικά ταμεία (ΔΕΚΟ και τράπεζες) απαιτείται η συμπλήρωση τόσο της 25ετίας όσο και του ορίου συνταξιοδότησης για να θεμελιωθεί δικαίωμα (με εξαίρεση τις μητέρες ανηλίκων). Οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης «κλειδώνουν» ανάλογα με το πότε θεμελιώνεται δικαίωμα στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο· ενώ όσοι πρόλαβαν να θεμελιώσουν δικαίωμα έως το τέλος του 2012 αποφεύγουν την αύξηση του ορίου ηλικίας στα 67 που είναι από φέτος εν ισχύ.Διακυμάνσεις στην 25ετία – Παραδείγματα
Για την έξοδο από το Δημόσιο, με σύνταξη και όριο τα25 χρόνια υπηρεσίας, υπάρχουν σημαντικές διακυμάνσεις στους όρους. Ενδεικτικά κάποια παραδείγματα: - Οι μητέρες ανηλίκων που θεμελιώνουν δικαίωμα σε Δημόσιο και ειδικά ταμεία έως το τέλος του 2010 έχουν το πιο ευνοϊκό καθεστώς συνταξιοδότησης. Τη διετία 2011-2012 προβλέπονται μεταβατικές ρυθμίσεις, ενώ όσες μητέρες θεμελιώνουν δικαίωμα μετά την 1η Ιανουαρίου 2013 ακολουθούν πλέον τις γενικές διατάξεις.
- Οι άντρες με ανήλικα παιδιά στο Δημόσιο είναι κερδισμένοι, εφόσον κλείνουν την 25ετία τη διετία 2011-2012. Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ισχύουν μειωμένα όρια ηλικίας για έξοδο στη σύνταξη (προσοχή καθώς δεν υπάρχει ανάλογη ρύθμιση στον ευρύτερο δημόσιο τομέα).
- Οι γυναίκες στον δημόσιο τομέα που συμπληρώνουν 25ετία μέχρι το τέλος του 2010 έχουν χαμηλότερα όρια ηλικίας. Ενδεικτικά αναφέρεται πως μπορούν να πάρουν μειωμένη σύνταξη σε ηλικία 55 ετών.
- Οι άντρες δημόσιοι υπάλληλοι (που δεν υπάγονται στις διατάξεις για γονείς ανηλίκων) που συμπληρώνουν 25ετία στο Δημόσιο τη διετία 2011-2012 είναι επίσης τυχεροί. Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα προβλέπονται μειωμένα όρια συνταξιοδότησης, τα οποία ισχύουν αποκλειστικά και μόνο στον στενό δημόσιο τομέα.
Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013
Η πρώτη προσφυγή κατά της κινητικότητας δημοσίων υπαλλήλων
Μια μόνιμη υπάλληλος του ΥΕΘΑ/ΓΕΣ η οποία διορίστηκε το 1996 κατόπιν γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ζητώντας την ακύρωση της διαδικασίας κινητικότητας υπαλλήλων του Δημόσιου και ευρύτερου Δημόσιου τομέα. Η κινητικότητα υπαλλήλων του δημοσίου προβλέφθηκε από το Μνημόνιο ΙΙΙ (Ν. 4093/2012) ενώ τα κριτήριά της καθορίστηκαν με την από 8.1.2013 απόφαση του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνη Μανιτάκη. Πρόκειται για την πρώτη προσφυγή που κατατίθεται στο ΣτΕ κατά της κινητικότητας (μεταφορά, μετάταξη και διαθεσιμότητα) δημοσίων υπαλλήλων. Είναι δε πολύ πιθανό η προσφυγή να συζητηθεί στην Ολομέλεια του ΣτΕ. Στην προσφυγή της, μεταξύ άλλων, η υπάλληλος του ΓΕΘΑ υποστηρίζει ότι η διαδικασία της κινητικότητας είναι αντίθετη στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας αλλά και στο άρθρο 103 που αφορά στους δημοσίους υπαλλήλους. Σε ό,τι αφορά τα κριτήρια επιλογής που θεσπίστηκαν με την απόφαση του κ. Μανιτάκη, η προσφεύγουσα υποστηρίζει στην αίτησή της ότι δεν είναι σε συνάρτηση με τον τρόπο πρόσληψης των δημοσίων υπαλλήλων. Τέλος, η υπάλληλος αναφέρει στην αίτησή της πως το Μνημόνιο ΙΙΙ για τον κλάδο «Διοικητικού – Οικονομικού» των δημοσίων υπαλλήλων εισάγει ρητή εξαίρεση για όσους προσλήφθηκαν με διαγωνιστική διαδικασία μέσω ΑΣΕΠ. Τρίτη 5 Μαρτίου 2013
Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013
Το Δημόσιο, οι απολύσεις και η αλήθεια
Στις 22 Αυγούστου οι υπουργοί κ.κ.Στουρνάρας και Μανιτάκης πανηγύρισαν τη συμφωνία τους για τη μείωση του προσωπικού του Δημοσίου με μια κοινή δήλωση: «Δεν μείναμε στις λέξεις που μας χωρίζουν, αλλά στις διαδικασίες που μας ενώνουν». Για να μην τους χωρίζουν πια οι λέξεις, αποκτήσαμε καινούργιες, οργουελικής διπλολαλιάς, όπως «εφεδρεία», «προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα», «κινητικότητα», που σημαίνουν όλες ένα πράγμα: «απόλυση με φερετζέ», κατά τη γλαφυρή διατύπωση του συναδέλφου Α. Καζάκου. Για να τις αποδεχθεί δε η κοινή γνώμη, στήθηκε μια υποδειγματική γκεμπελική εκστρατεία, βασισμένη σε μια σειρά από ψέματα. Η δικαιολογημένα κακή εικόνα που έχουμε όλοι μας, από το γενικότερο ξεχαρβάλωμα της διοικητικής μηχανής από τον παλαιοκομματισμό, διευκολύνει ιδιαίτερα την άκριτη υποδοχή των ψεμάτων αυτών.
Ψέμα 1ο: το κράτος είναι μεγάλο και πρέπει να μειωθεί.
Το ελληνικό Δημόσιο δεν πάσχει από υπερτροφία, εφ' όσον τόσο από πλευράς υπαλλήλων όσο και από πλευράς μισθολογικής δαπάνης βρίσκεται περίπου στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αντιθέτως, πάσχει από ανισοκατανομή των ανθρώπινων πόρων, κυρίως λόγω των συνεχών πελατειακών πρακτικών του παλαιοκομματισμού, δηλαδή από υπερπληθυσμό στις «ευγενείς» θέσεις και υποστελέχωση των κοινωνικών και ελεγκτικών υπηρεσιών. Εάν η μείωση που επιβάλλουν τα Μνημόνια, ίση με το 22% του υπηρετούντος προσωπικού, υλοποιηθεί, τότε οι δημόσιες δαπάνες θα μειωθούν σε ποσοστό γύρω στο 9% του ΑΕΠ, μικρότερο και από τις χαμηλότερες δαπάνες των χωρών του ΟΟΣΑ.
Ψέμα 2ο: οι διαφόρου τύπου εφεδρείες εξορθολογίζουν το Δημόσιο.
Η δημόσια θέση δεν υπάρχει για χάρη του δημοσίου υπαλλήλου, αλλά ο δημόσιος υπάλληλος κατέχει θέση που πρέπει να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό δημοσίου συμφέροντος. Συνεπώς, η προφανής λύση για τον εξορθολογισμό της διοίκησης είναι να γίνει εξ αρχής καταγραφή των πραγματικών αναγκών της. Στη συνέχεια, να αναμορφωθούν οι οργανωτικές δομές, ώστε να υπηρετούν πράγματι τις ανάγκες αυτές -και μόνο τότε, έπειτα από αξιολόγηση που θα είναι τίμια και ουσιαστική, να κατανεμηθούν οι υπάλληλοι στις θέσεις στις οποίες θα είναι χρήσιμοι, ανάλογα με τα προσόντα τους. Μέχρι σήμερα και οι τρεις «εφεδρείες» των νόμων 3986/2011, 4024/2011, 4093/2012 έκαναν ακριβώς τα αντίθετα: επέβαλαν οριζόντιες περικοπές, σε όλες τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, ανεξαρτήτως εάν αυτές παρουσιάζουν λειτουργικά και οργανικά κενά ή πλεονάζον προσωπικό. Για το λόγο αυτό η πρώτη εφεδρεία που εφαρμόστηκε κρίθηκε ήδη από το Συμβούλιο της Επικρατείας αντισυνταγματική. (Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαρρέουν πριν από την επίσημη δημοσίευση της απόφασης, κατά απαράδεκτη πρακτική που διαιωνίζεται.)
Ψέμα 3ο: αντισυνταγματική είναι μόνον η διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, όχι όσων εργάζονται στο Δημόσιο με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου δημοσίου δικαίου.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αρμοδιότητα να κρίνει επί της συνταγματικότητας των μέτρων που αφορούν μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, για το λόγο αυτό και φέρεται να απέρριψε την αίτηση ακύρωσης της ΑΔΕΔΥ ως προς το σκέλος της που αναφερόταν στο προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η διαθεσιμότητα είναι συνταγματική για τους εργαζομένους αυτούς. Το αντίθετο, πληθαίνουν συνεχώς οι αποφάσεις των αρμόδιων πολιτικών δικαστηρίων που κρίνουν αντισυνταγματικό το μέτρο και για τους τελευταίους.
Ψέμα 4ο: η τελευταία εφεδρεία («διαθεσιμότητα») του ν. 4093/2012 δεν είναι αντισυνταγματική.
Και στην τελευταία αυτή περίπτωση, προηγήθηκε η κατάργηση των οργανικών θέσεων και η θέση σε διαθεσιμότητα όσων τις κατείχαν, με εντελώς αυθαίρετο και «μπακάλικο» τρόπο και χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία μελέτη για την οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών ή αξιολόγηση των υπαλλήλων.
Ψέμα 5ο: τα Μνημόνια δεν προβλέπουν απολύσεις.
Πρόκειται για μισή αλήθεια: πράγματι και τα τρία Μνημόνια προβλέπουν μείωση του προσωπικού της δημόσιας διοίκησης κατά 150.000 μέχρι το τέλος του 2015· δεν αναφέρονται ρητά σε απολύσεις. Είναι όμως προφανές ότι όσες και να είναι οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και οι «επίορκοι» δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί ο στόχος αυτός χωρίς να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι. Η συρρίκνωση του κράτους -και ειδικά των κοινωνικών υπηρεσιών- αποτελεί μια από τις βασικές συνταγές του νεοφιλελευθερισμού και πεμπτουσία των «διαβόητων» διαρθρωτικών αλλαγών του ΔΝΤ. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι εάν πραγματοποιηθεί, δεν θα είναι μόνο -ούτε κυρίως- οι δημόσιοι υπάλληλοι χαμένοι. Θα είναι η καθημερινότητά μας. Θα είναι οι υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, κοινωνικής φροντίδας, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της φοροδιαφυγής. Το Δημόσιο δεν υπάρχει προς χάρη των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά της κοινωνίας. Οταν, φυσικά, λειτουργεί σωστά και όχι πελατειακά.
- Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου ΔΠΘ
Ψέμα 1ο: το κράτος είναι μεγάλο και πρέπει να μειωθεί.
Το ελληνικό Δημόσιο δεν πάσχει από υπερτροφία, εφ' όσον τόσο από πλευράς υπαλλήλων όσο και από πλευράς μισθολογικής δαπάνης βρίσκεται περίπου στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αντιθέτως, πάσχει από ανισοκατανομή των ανθρώπινων πόρων, κυρίως λόγω των συνεχών πελατειακών πρακτικών του παλαιοκομματισμού, δηλαδή από υπερπληθυσμό στις «ευγενείς» θέσεις και υποστελέχωση των κοινωνικών και ελεγκτικών υπηρεσιών. Εάν η μείωση που επιβάλλουν τα Μνημόνια, ίση με το 22% του υπηρετούντος προσωπικού, υλοποιηθεί, τότε οι δημόσιες δαπάνες θα μειωθούν σε ποσοστό γύρω στο 9% του ΑΕΠ, μικρότερο και από τις χαμηλότερες δαπάνες των χωρών του ΟΟΣΑ.
Ψέμα 2ο: οι διαφόρου τύπου εφεδρείες εξορθολογίζουν το Δημόσιο.
Η δημόσια θέση δεν υπάρχει για χάρη του δημοσίου υπαλλήλου, αλλά ο δημόσιος υπάλληλος κατέχει θέση που πρέπει να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό δημοσίου συμφέροντος. Συνεπώς, η προφανής λύση για τον εξορθολογισμό της διοίκησης είναι να γίνει εξ αρχής καταγραφή των πραγματικών αναγκών της. Στη συνέχεια, να αναμορφωθούν οι οργανωτικές δομές, ώστε να υπηρετούν πράγματι τις ανάγκες αυτές -και μόνο τότε, έπειτα από αξιολόγηση που θα είναι τίμια και ουσιαστική, να κατανεμηθούν οι υπάλληλοι στις θέσεις στις οποίες θα είναι χρήσιμοι, ανάλογα με τα προσόντα τους. Μέχρι σήμερα και οι τρεις «εφεδρείες» των νόμων 3986/2011, 4024/2011, 4093/2012 έκαναν ακριβώς τα αντίθετα: επέβαλαν οριζόντιες περικοπές, σε όλες τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, ανεξαρτήτως εάν αυτές παρουσιάζουν λειτουργικά και οργανικά κενά ή πλεονάζον προσωπικό. Για το λόγο αυτό η πρώτη εφεδρεία που εφαρμόστηκε κρίθηκε ήδη από το Συμβούλιο της Επικρατείας αντισυνταγματική. (Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαρρέουν πριν από την επίσημη δημοσίευση της απόφασης, κατά απαράδεκτη πρακτική που διαιωνίζεται.)
Ψέμα 3ο: αντισυνταγματική είναι μόνον η διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, όχι όσων εργάζονται στο Δημόσιο με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου δημοσίου δικαίου.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αρμοδιότητα να κρίνει επί της συνταγματικότητας των μέτρων που αφορούν μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, για το λόγο αυτό και φέρεται να απέρριψε την αίτηση ακύρωσης της ΑΔΕΔΥ ως προς το σκέλος της που αναφερόταν στο προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η διαθεσιμότητα είναι συνταγματική για τους εργαζομένους αυτούς. Το αντίθετο, πληθαίνουν συνεχώς οι αποφάσεις των αρμόδιων πολιτικών δικαστηρίων που κρίνουν αντισυνταγματικό το μέτρο και για τους τελευταίους.
Ψέμα 4ο: η τελευταία εφεδρεία («διαθεσιμότητα») του ν. 4093/2012 δεν είναι αντισυνταγματική.
Και στην τελευταία αυτή περίπτωση, προηγήθηκε η κατάργηση των οργανικών θέσεων και η θέση σε διαθεσιμότητα όσων τις κατείχαν, με εντελώς αυθαίρετο και «μπακάλικο» τρόπο και χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία μελέτη για την οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών ή αξιολόγηση των υπαλλήλων.
Ψέμα 5ο: τα Μνημόνια δεν προβλέπουν απολύσεις.
Πρόκειται για μισή αλήθεια: πράγματι και τα τρία Μνημόνια προβλέπουν μείωση του προσωπικού της δημόσιας διοίκησης κατά 150.000 μέχρι το τέλος του 2015· δεν αναφέρονται ρητά σε απολύσεις. Είναι όμως προφανές ότι όσες και να είναι οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και οι «επίορκοι» δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί ο στόχος αυτός χωρίς να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι. Η συρρίκνωση του κράτους -και ειδικά των κοινωνικών υπηρεσιών- αποτελεί μια από τις βασικές συνταγές του νεοφιλελευθερισμού και πεμπτουσία των «διαβόητων» διαρθρωτικών αλλαγών του ΔΝΤ. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι εάν πραγματοποιηθεί, δεν θα είναι μόνο -ούτε κυρίως- οι δημόσιοι υπάλληλοι χαμένοι. Θα είναι η καθημερινότητά μας. Θα είναι οι υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, κοινωνικής φροντίδας, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της φοροδιαφυγής. Το Δημόσιο δεν υπάρχει προς χάρη των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά της κοινωνίας. Οταν, φυσικά, λειτουργεί σωστά και όχι πελατειακά.
- Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου ΔΠΘ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)